ความเดิมตอนที่แล้ว
คืนพรุ่งนี้จะเป็นคืนจันทร์เต็มดวง
เป็นจันทรุปราคา พวกเขาจะไม่มีพลัง
- พ่อทำอะไรคะเนี่ย - พ่อขอโทษ
นี่สิถึงเรียกว่าการเสียสละ
เจนนิเฟอร์เอาไปครบสามคนแล้ว
หาเนเมตันให้เจอ
เธอ อัลลิสันแล้วก็สไตลส์ต้องเข้าพิธีบูชายัญ
พวกเธอจะรู้สึกหดหู่
หมายความว่าไง
ไม่รู้
ก็เหมือนกับที่ลากนิ้วเป็นแบบนี้
ให้ตายสิ
จะเอาจริงเหรอ
เห็นชอบบ่นว่าเมืองนี้มันน่าเบื่อนี่
ฉันอยากนอนให้เต็มอิ่มก่อนจะลงซ้อมพรุ่งนี้
สไตลส์ รอก่อน สไตลส์
ใจเย็น ฉันจัดการไอ้เด็กนี่เอง
- พ่อเป็นไงบ้างครับ - พ่อจะเดินไปส่งที่รถ
พ่อเธอเป็นที่ปรึกษาด้านการรักษาความปลอดภัย
และเป็นตัวแทนขายปืน ที่มีใบอนุญาตจากรัฐบาลกลาง
ไม่มีเวลาเข้าออกงานที่แน่ชัด
อาจต้องทำงานดึกแบบนี้
หนูรู้ค่ะ ก็แค่มันแปลกๆ เวลาต้องออกมากลางดึก
รีบออกมาพร้อมกับกระเป๋าที่มีอาวุธ...
แม่คะ ระวัง
- แม่เกือบขับรถชนเขาตายแล้ว - จู่ๆ ก็วิ่งโผล่มา
- เราต้องกลับไปดูเขานะ - กลับไปเนี่ยนะ
ถ้าเกิดเขาได้รับบาดเจ็บล่ะคะ
แม่คะ กลับรถ
แม่คะ
อัลลิสัน
เอาล่ะ พอแล้ว กลับขึ้นรถ
- มีอะไร - ฉันเห็นแล้ว รู้แล้วว่ามันอยู่ที่ไหน
เราเคยเดินผ่าน ตอไม้นี่เอง
ต้นไม้ใหญ่ ตอนนี้ต้นไม่ใหญ่แล้ว
มีคนมาโค่นมันแต่ก็ยังต้นใหญ่อยู่ดี
- คืนที่เราออกไปตามหาศพ - คืนเดียวกับที่นายโดนปีเตอร์กัด
ฉันก็อยู่ที่นั่นด้วย ฉันอยู่ในรถกับแม่ เราเกือบขับรถชนคน
ฉันเอง เกือบชนฉัน
เราหามันเจอได้นะ
- มีอะไรเหรอ - หมดสติไปนานมาก
นานแค่ไหน
สิบหกชั่วโมง
เราอยู่ใต้น้ำมา 16 ชั่วโมงแล้วเหรอ
และอีกสี่ชั่วโมงพระจันทร์จะเต็มดวงแล้ว
เธอไม่เป็นไรนะ
สภาพดูดีกว่าพี่ก็แล้วกัน
เพราะพี่ช่วยฉันไว้แท้ๆ
หวังว่ามันจะไม่เปล่าประโยชน์นะ
พระจันทร์จะขึ้นแล้ว เดเร็ค
นายใช้พลังไปจนหมด
และมีฝูงอัลฟ่ารอจะเล่นงานนายอยู่
- อีกสองสามชั่วโมงผมก็ดีขึ้นแล้ว - ก็ขอให้เป็นอย่างนั้นเถอะ
เพราะนายเหลือเวลาแค่นั้นจริงๆ
ไม่นะ นายกลับไปกับพวกมันไม่ได้
ฉันตกลงกับดูเคเลี่ยนเอาไว้
มีใครอีกมั้ยที่คิดว่าข้อตกลงนี่มันบ้าชะมัด
ทำไมมันถึงได้สำคัญนัก
เพราะฉันยังคิดว่าถ้าไม่มีพวกเขา เราคงทำอะไรเจนนิเฟอร์ไม่ได้
เขาไว้ใจคุณมากกว่าใคร บอกเขาสิว่าเขาคิดผิด
ก็ไม่แน่นะ
ในสถานการณ์แบบนี้ บางครั้งก็ต้องร่วมมือกับศัตรู
งั้นจะให้เราไว้ใจเขา
คนที่เรียกตัวเองผู้ล้างโลก
- เราจะไว้ใจคนแบบนี้เหรอ - ฉันไม่ได้ไปไว้ใจเขา
แต่ใช้เขาให้เป็นประโยชน์กับเราได้
ดูเคเลี่ยนอาจเป็นศัตรู
แต่เราก็ใช้เป็นเหยื่อล่อได้เหมือนกัน
ฉันมาหาลิเดีย
ต้องการอะไร
ฉันมีเรื่องให้เธอช่วยหน่อย
เรื่องอะไร
หยุดพี่ชายฉันกับคาลี
ไม่ให้ไปฆ่าเดเร็ค
ยังใช้ได้อยู่มั้ย
แต่คงได้อีกไม่นานหรอก
มีใครคันแต่จะเกาก็เกาไม่ได้บ้างมั้ย
มาคันเอาตอนที่คุณพูดนี่แหละ
เธอจะลงมาปาดคอเราทุกคนเลยเหรอ
ไม่หรอก
เธอจะใช้เชือกมัดคอเรา
แล้วก็ปาดคอ
แค่ลมพัดน่ะ
เรารู้เรื่องจันทรุปราคา
คาลีคงไม่อยู่เฉยๆ รอให้พลังของคู่ปรับกลับคืนมาหรอก
เธอกำลังมา พี่ชายฉันจะมากับเธอด้วย
ฉันว่ามันก็เข้าท่าดีนะ เดเร็ค
- จะให้ผมหนีไปงั้นเหรอ - ไม่ใช่
ฉันอยากให้นายอยู่ที่นี่ แล้วก็โดนพวกอัลฟ่ามาฆ่าตาย
ใช่ ฉันอยากให้นายหนีไปซะ
วิ่งให้เร็วที่สุด ไปจากเมืองนี้ซะ
ถ้าพี่อยากจะอยู่สู้ล่ะก็
ฉันก็ไม่ว่าอะไรนะ แต่เอาให้มันมีความหมาย
- รู้ได้ยังไงว่าฉันจะแพ้ - เราไม่รู้หรอก
แต่ฉันว่าเธอรู้แน่
- ใช่มั้ย ลิเดีย - ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น
แต่เธอสัมผัสได้ใช่มั้ยล่ะ
รู้สึกยังไงบ้าง
รู้สึกเหมือน...
ยืนอยู่ในป่าช้า
คว้าอะไรได้ก็เอาไว้ก่อนนะ
สไตลส์ ฉันไม่ดมบอกเซอร์ของพ่อนายหรอก
ถุงเท้าเนี่ยนะ
- ก็ได้ ฉันจะดมถุงเท้าดู - แล้วฉันล่ะ
ดูสิว่าในตู้พ่อฉันมีอะไรบ้าง เอาที่กลิ่นแรงๆ เลยนะ
พ่อเธอนี่มีอาวุธเยอะเลยนะ
สก็อต
- มาทำอะไรที่นี่ - ก็ตามเบาะแสที่มีมาน่ะสิ
พ่อไม่รู้ว่าลูกหายหัวไปไหน นั่งคุยกันก่อนสิ
เธอด้วย ไอแซค
- รู้ชื่อผมได้ไง - ฉันรู้อะไรมากกว่านั้นอีกนะ
พูดตามตรงนะ ฉันงงไปหมดแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น
- ถึงจะตามสืบจากเบาะแสเล็กๆ ก็เถอะ - ถ้าพ่อจะบอกว่าพ่อไม่รู้เรื่องเลย
- ผมรู้มานานแล้วล่ะ - พ่อไม่อยากขายหน้า
ที่ต้องเอาตัวลูกไปสอบปากคำ
ไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นเลย
เขาอยู่ไหน
เห็นเขาว่าจะไปชอปปิงนะ
ไปทำธุระ
ก็อย่างที่มนุษย์หมาป่าทำกันยามบ่าย
ให้มันรู้บ้างว่าพูดกับใครอยู่
คนที่น่าจะหัดไปทำเล็บซะบ้าง
แนะนำช่างให้ก็ได้นะ
เล่นแบบนี้เลยเหรอ
หนีไปไกลๆ ก่อนแล้วค่อยโทรมานะ
ไปได้แล้ว
พูดจริงๆ เลยนะ ฉันตกใจมาก
ที่มีพ่อแม่หายไปหลายคนแบบนี้
แต่ที่จริงก็มีพ่อของสไตลส์ พ่อของเธอ แล้วก็แม่ของลูก
พ่อแม่ผมตายหมดแล้ว
ไปเกรียนใส่ครูของเธอเถอะ
เธอสามคนมีเรื่องปิดบังฉันอยู่แน่ๆ ฉันจะกักตัวพวกเธออยู่นี่ทั้งคืนเลย
ไม่ใส่ใจงานที่ได้รับมอบหมายเลยหรือไง
เธอไม่ใช่ตัวปัญหา
ปัญหามันอยู่ที่ความซื่อสัตย์ของนายต่างหาก
แย่แล้ว จะอัดกันเละแล้วใช่มั้ยเนี่ย
ก็คงงั้นล่ะ
ใครก่อนดีล่ะเนี่ย
อย่างนั้นแหละ คาลี มองฉันนี่
มองหน้าฉันไว้
รู้มั้ยว่ามันยากเย็นแค่ไหนที่จะได้มาแบบนี้
เพื่อที่จะได้เหมือนคนอื่นเขา
ไม่สนหรอก
มันต้องใช้พลัง
พลังแบบนี้
ฉัน...
ฉันน่าจะ...
ฉันน่าจะฆ่าแกให้ตายไปซะ
โค้ชชอบพูดว่ายังไงนะ
ยิ่งตัวใหญ่...
พ่อจะมากักตัวเราไว้แบบนี้ไม่ได้
ต้องมีหมายมาก่อน
แค่เรื่องปืนนี่ ฉันก็กักตัวพวกเธอไว้ได้แล้ว
พ่อฉันเป็นที่ปรึกษาด้านความปลอดภัย
และเป็นตัวแทนจำหน่ายอาวุธปืนที่ได้รับอนุญาต
แปลว่าเขาต้องมีอาวุธในครอบครอง
อย่างหน้าไม้หนัก 175 ปอนด์นี่
หรืออย่างมีดเหล็กกล้าคาร์บอน ของหน่วยรบนาวิกโยธิน
ปืนฟิฟตี้เออีเดเสิร์ตอีเกิล
ระเบิดควันที่ใช้วิธีดึงสลักออก
เผ่นเร็ว
สก็อต อย่าเพิ่งไป
เร็วเข้าสิ
ต้องการอะไร
ก็แค่สิ่งที่เธอมีดีอยู่แล้ว ลิเดีย
ร้องซะ
- เสียงอะไรคะ - ลิเดีย
เราต้องกลับไป
(อุทยานบีคอนฮิลส์)
เธอไม่เป็นไรนะ
ไม่รู้จะบอกเขายังไง ไม่มีอะไรติดมือมา แต่ที่เธอทำน่ะสุดยอดมาก
สไตลส์ยังไม่ติดต่อมาเลย นายล่ะ
- ยังเลย - เอาล่ะ
เรารอเขาไม่ได้แล้วล่ะ ไปกันเถอะ
ใกล้แล้วนะ ว่ามั้ย สก็อต
เรามาช้านิดหน่อยครับ คนอื่นล่ะ
คนอื่นมีเรื่องต้องไปจัดการ
งั้นก็มีแค่คุณกับผมที่จะไปสู้กับเธอ
แล้วนายจะทึ่งว่าเราเข้าขากันได้ดีมาก
นายไปตามหาสไตลส์นะ
ไปที่ห้องใต้ต้นไม้นั่น เราจะถ่วงเวลาเจนนิเฟอร์
- นายจะได้พาพวกเขาออกมา - นายจะทำยังไง
ฉันมีแผนก็แล้วกัน
- นี่คุณทำเพื่อผมงั้นเหรอ - เพื่อเราต่างหาก
สำหรับทุกคนที่เคยตกเป็นเหยื่อพวกเขา
เลิกพูดเหมือนนักการเมืองซะที
เลิกพูดซะทีว่าสิ่งที่คุณทำมันดีซะเต็มประดา
ก็ได้ งั้นฉันพูดเรื่องคนอื่นก็ได้
สก็อต
คุณช่วยแม่ของเขา พ่อของสไตลส์ได้
ช่วยยังไง
ฉันต้องการผู้คุ้มครอง
สามคนนั้นทำหน้าที่นี้ได้ ซึ่งฉันต้องบังคับเอา
หรือไม่ก็เป็นคุณ
ผมช่วยคุณไม่ได้
ผมไม่ได้เป็นพวกอัลฟ่าแล้ว
ฉันแค่อยากให้คุณช่วยฉันกำจัดดูเคเลี่ยน ในตอนที่สบโอกาสเหมาะ
คุณเพิ่งฆ่าทั้งสามคนกับมือ
- ทำไมถึงต้องให้ผมช่วยด้วย - คุณยังไม่เห็นตอนที่เขามีพลังแข็งแกร่งที่สุด
ฉันเห็นมาแล้ว แล้วถ้าเขาได้ตัวสก็อตไป ฉันก็ไม่มีโอกาสชนะแน่
นอกจากต้องให้คุณช่วย
- เดเร็ค อย่าไปไว้ใจเธอ - จันทรุปราคาจะเป็นตัวช่วย
แต่พระจันทร์จะบดบังโลกแค่ 15 นาที ฉันมีโอกาสแค่นั้น
ไม่ต้องคิดอะไรมากแล้ว
ช่วยฉันฆ่าเขาแล้วคนอื่นก็จะรอด
ช่วยฉันเถอะ
- แน่ใจนะว่าเรามาถูกทาง - ใกล้จะถึงแล้วล่ะ
- ได้กลิ่นบ้างมั้ย - พยายามอยู่แต่ว่า...
ฉันได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง
เครื่องส่งสัญญาณของพ่อเธอ
- แน่ใจเหรอ - ใช่แน่เลย มานี่เร็ว
อัลลิสัน
ให้ตายสิ
ลูกหาเราเจอด้วย
- สไตลส์ล่ะ ลูกฉันอยู่ไหน - แล้วสก็อตล่ะ
- พวกเขากำลังมาช่วยครับ - โอเค
- ต้องไปกันแล้วล่ะ - ลิเดีย เราไปตามคนมาช่วยได้
- จะไปขอให้ใครช่วยล่ะ - ไม่รู้ แต่เราอยู่ที่นี่ไม่ได้
พวกเขายังไม่ตาย
ไหนบอกว่ามีแผนแล้วไง
ตอนวันเปิดเรียน เจนนิเฟอร์ส่งข้อความหาพวกเราทุกคน
เป็นบรรทัดสุดท้ายจาก เรื่องฮาร์ทออฟดาร์คเนสของโจเซฟ คอนราด
ผมส่งข้อความไปหาเธอ
(ข้อความจากสก็อต แม็คคอล)
เห็นสัญลักษณ์นี่มั้ย
มันเป็นสัญลักษณ์ของการแก้แค้น
คุณพูดถึงการรักษาสมดุล การช่วยเหลือผู้คน
เรารู้ว่าคุณต้องการอะไร
ทีนี้ก็รู้แล้วนะว่าเราอยู่ที่ไหน
เร็วเข้า
รีบออกไปจากที่นี่เร็ว
คอร่า เอาโต๊ะตัวนั้นมา
- จับหัวเขาไว้ - เดี๋ยวนะ
พอจะช่วยได้มั้ยคะ
จะช่วยได้ก็ต่อเมื่อพวกเขาเริ่มเยียวยาตัวเอง
ทำอะไรน่ะ
นายคงจะไม่เชื่อ แต่ฉันพยายามจะช่วยนาย
อย่างกับศึกสายเลือด
อเมริกันจ๋ามาเลย
พร้อมมั้ย เจนนิเฟอร์
รวบรวมเอาสมุนไพร
สวดภาวนากับเทพเจ้าโบราณ แล้วก็ต้นโอ๊กของเธอหรือยังล่ะ
แล้วปาดคอเด็กล่ะ
ทำให้พวกเขาเห็นดีมั้ยว่า
ทำไมเธอต้องฆ่าคนบริสุทธิ์ตั้งเก้าคน
เพื่อที่จะมาสู้กับฉัน
หรือว่าตอนนี้จะกลายเป็น 12 ไปแล้ว
ไปไม่ได้เลย
เห็นอะไรบ้างมั้ย
ระวัง
ไอแซค
เมลิสซ่า ไปเร็วเข้า
ฆ่าเธอซะ
ลงมือเลย
ฆ่าเธอซะสิ
พ่อแม่นายกำลังจะตายนะ
เสียงพายุที่นายได้ยิน เธอกำลั่งฝังพวกเขาทั้งเป็น
เธอเชื่อมโยงไปยังกระแสเทลลูริก
ฆ่าเธอแล้วทุกอย่างก็จะจบ
มันไม่จบที่ฉันหรอก
เขาจะให้นายฆ่าทุกคนที่นายรัก มันเป็นนิสัยของเขา
พวกเขากำลังจะตายนะ สก็อต
แม่นายแล้วก็พ่อของเพื่อนสนิทของนาย
ฆ่าเธอซะแล้วทุกอย่างก็จบ
มาเป็นอัลฟ่า
เป็นนักฆ่า
พวกเขายังไม่ตาย
แล้วใครจะช่วยพวกเขา เพื่อนๆ ของนายหรือไง
ฝูงของผมเอง
นี่ฉันคิดไปเองหรือว่าที่นี่มันแคบลงเรื่อยๆ เนี่ย
คงต้องสอนวิธีกันหน่อย
ลืมบอกอะไรไปอย่าง เรื่องที่เจอราร์ดบอกมา
ดูเคเลี่ยนไม่ได้ตาบอดตลอดเวลา
เริ่มเกิดจันทรุปราคาแล้ว
ไม่นะ
ไม่ไหวแล้ว รั้งไว้ไม่ไหว
- เกินจะรับไหว - หนักมาก
บอกแล้วไงว่าแบบอะลูมิเนียมดีกว่าแบบเป็นไม้
เจนนิเฟอร์
- เขาไม่รู้เรื่องหรอก - เรื่องอะไร
หน้าตาที่แท้จริงของคุณไง
เขารู้ว่าเอาคาลีมาร่วมฝูงมันจะมีปัญหา
แต่เขาไม่เคยเห็นสิ่งที่คุณต้องเจอ
ใช่ เขาไม่เคยเห็น
หันหน้ามามองฉันสิ
หันมาสิ
นี่มันอะไรกัน
คุณอ่อนแอเพราะใช้พลังรักษาเขา เหมือนกับที่ผมรักษาคอร่า
คุณจะหมดพลังไปอย่างน้อยสองสามนาที
งั้นคุณก็ฆ่าเขาเลยสิ
ไม่
- ว่าไงนะ - ก็อย่างที่แม่ผมเคยบอกไว้
ผมเป็นนักล่า
แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นฆาตกร
ปล่อยพวกเขาไปซะ
เดเร็ค
เวลา 15 นาทีของคุณหมดแล้ว
ก็อย่างที่บอกนะ เดเร็ค ไม่คุณก็พ่อแม่พวกนั้น
ฉันคงต้องจัดการพวกเขาแล้วล่ะ
อีกไม่กี่นาทีพวกเขาจะตาย
แล้วฉันก็ไม่ต้องรอให้เกิดจันทรุปราคา เพื่อฆ่ามนุษย์หมาป่าเลวๆ
เธอเคยลองแล้วนี่ สก็อต
แล้วก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
ทำได้ยังไงเนี่ย
ตอนนี้ผมเป็นอัลฟ่าแล้ว
ถ้าคุณทำให้เกิดพายุนี่ก็ทำให้มันหยุดซะ
ไม่งั้นผมจะฆ่าคุณ
ผมไม่สนว่าตาผมจะเป็นสีอะไร
ตาฉันไม่เปลี่ยนสีแล้ว ให้ฉันจัดการเธอเอง
สงบแล้วเหรอ
- นึกแล้วเชียว - อะไรเหรอ
ฉันรู้ว่าเธอชอบฉัน
- สก็อต - ไง
- นายไม่เป็นไรใช่มั้ย - ใช่ เราทุกคนปลอดภัยดี
แล้วนายล่ะ ปลอดภัยดีมั้ย
- ก็ดีนะ - มาพาเราออกไปหน่อยได้มั้ย
- ได้สิ - ดีเลย
เอาบันไดมาด้วยนะ
แม่เคยบอกว่าคุณเคยเป็นคนมีวิสัยทัศน์
ที่เราปล่อยคุณไปเพราะหวังว่า คุณจะกลับไปเป็นคนเดิมอีกครั้ง
แต่ถ้าคุณไม่เปลี่ยนตัวเอง
ถึงจะมองเห็นไปมันก็เท่านั้น
เพราะเราจะไปหาคุณแบบไม่ทันให้ตั้งตัว
จะเก็บเข้าโกดังเหรอคะ
ก็คิดเอาไว้อย่างนั้นนะ
แล้วถ้าหนูไม่คิดแบบนั้นล่ะคะ
ดีตันบอกว่าสิ่งที่เราทำไปเพื่อที่จะตามหาพ่อ
เขาบอกว่าอาจทำให้มีอะไรบางอย่างมาที่นี่
พวกมันจะแห่กันมาที่บีคอนฮิลส์อีก
ขออย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย
หนูคิดว่าน่าจะเตรียมตัวเอาไว้
เรียนรู้ที่จะเป็นนักสู้ที่เก่งขึ้น แล้วก็ทุกอย่างที่พ่อสอนหนู
แล้วก็อะไรอีกหลายอย่างเลย
แต่เราต้องมีกฎข้อใหม่
เราจะปกป้องคนที่ปกป้องตัวเองไม่ได้
ไม่รู้ว่าเขาจะกลับมาอีกมั้ย
ใจนึงก็อยากให้เขากลับมา
แต่อีกใจก็ขอให้เขาไปอยู่ที่อื่นอย่างมีความสุข
พ่อผมก็ยังจะอยู่ที่นี่ต่อ
แต่แค่เขามาอยู่ที่นี่
ก็ไม่ได้แปลว่าผมจะต้อนรับเขา
ผมกับสไตลส์รับรู้ถึงมันทุกวัน
ก็อย่างที่คุณบอกไว้
มันทำให้ผมนึกถึงคำพูด ที่เจนนิเฟอร์พูดไว้ตอนเริ่มสอนคาบแรก
เพราะเมื่อผมรู้สึกถึงมัน
มันเหมือนกับว่า...
ผมกำลังมองเข้าไปในความมืดมิด
แล้วเธอทำยังไง
ก็มองหาเพื่อนสิครับ
- แล้วครูเบลคล่ะ - ไม่รู้สิครับ
พอเรากลับไปที่โรงกลั่นเหล้า
ร่างเธอก็หายไปแล้ว
ได้โปรดเถอะ
ท่านเคยช่วยชีวิตข้ามาครั้งนึงแล้ว
แกนี่เอง
ทุกคนต่างก็เจอความเจ็บปวด แต่แกกลับลอยตัว
ตอนนี้สก็อตเป็นอัลฟ่าแล้ว
แกก็จะมาแย่งไป
แกก็จะได้กลับมาเป็นอัลฟ่าอีกครั้ง
กลับเป็นอัลฟ่างั้นเหรอ
งั้นเหรอ
ฉันเป็นอัลฟ่าอยู่แล้ว
ฉันเป็นอัลฟ่ามานานแล้ว
คำบรรยายโดย: วชิรา จารุแสงไพโรจน์