W poprzednich odcinkach:
To otępienie czołowo-skroniowe.
Pewne części mózgu zaczynają się kurczyć.
Osiem lat temu cała rodzina zginęła w wypadku.
Nie znaleziono dziewczyny o imieniu Malia.
Nazywają go Srebrny palec ze względu na protezę.
- Skąd to masz? - Ze zwłok Katashiego.
W nastolatku kryje się lis.
Otruję go.
Odcinek opowiada o poważnych kwestiach.
- Dlaczego mi nie powiedzieliście? - Bo chcieliśmy tego uniknąć.
To tylko 72 godziny.
Stąd wyszedł Barrow. Miał w sobie guza pełnego much.
Nie wiecie wszystkiego.
Wiem dość o nogitsune, kitsune,
Oni, czy jak im tam.
Rzeczywiście.
Wynik rezonansu wyglądał tak jak u mojej żony.
To mnie przeraża.
Jutro jadę do lekarza do Los Angeles.
- Dlaczego go tu pan przywiózł? - To nie on.
- To moja decyzja. - Nie będę mógł ci pomóc.
A ja cię nie skrzywdzę.
Deaton ma jakiś pomysł. Argent dzwoni do ludzi.
Coś wymyślimy. A jeśli nie...
Jeśli nie...
Jeśli nie, zrób coś dla mnie.
Dopilnuj, żebym stąd nie wyszedł.
Pan Stilinski?
Proszę tędy.
Przez pierwsze 72 godziny żadnych telefonów, maili i gości.
Za chwilę zrobimy ci badania.
Rano spotkasz się z psychologiem,
pracownikiem społecznym i pójdziesz na terapię grupową.
Chyba o czymś zapomnieliśmy.
Będziesz nosić kapcie. Żadnych sznurowadeł.
Nie masz paska?
Opróżnij kieszenie.
- Zapomnieliśmy o twojej poduszce. - Nic się nie stało.
Nie będziesz mógł zasnąć. Pojadę po nią.
Nie jest mi potrzebna.
Jak mogłem zapomnieć?
Zawsze gdy jedziemy do hotelu,
pakujesz poduszkę.
Możesz ją przynieść jutro.
Dość tego.
Zabierz swoje rzeczy.
Nie zostawię cię tu,
jeśli spokojnie się nie wyśpisz.
Tato.
Od wielu tygodni się nie wysypiam.
Stiles? Tędy.
Jestem częścią ptaka, który nie lata po niebie.
Widzi to pani?
Zaczekaj.
Ten facet.
Mogę pływać w oceanie i się nie zmoczyć.
Stój!
Niech ktoś go powstrzyma!
- Miałeś problemy z Ikedą? - Niewielkie.
Biały wilk był tam, gdzie mówiłeś.
Ale mamy teraz dwa problemy.
Porost nie jest lekarstwem. Po paru dniach przestaje działać.
Ale dopóki działa, Oni nie będą gonić Stilesa?
Mam nadzieję. Eichen House ma ciekawą historię.
Oni również nie będą tam bezpieczni.
A drugi problem?
Rozmawiałem z japońskimi informatorami.
Szef yakuzy, którego zabili Oni, nie znalazł zwoju.
- Czego? - Zwoju Shugendo.
Shugendo byli ascetycznymi mistykami.
Jest na nim instrukcja wypędzenia nogitsune.
- Mamy go znaleźć? - Tak.
Zdobyłem nazwisko człowieka, który go ostatnio kupił. Kincaid.
Był z Katashim, kiedy Isaac chciał mu sprzedać broń.
Czyli Katashi chciał zdobyć zwój.
Stilinski powiedział, że nie było go w jego rzeczach.
Taki paranoik trzymałby go blisko.
Może przy sobie.
Jak wygląda ten zwój?
Mniej więcej tak.
- Może mieć inny rozmiar? - Dowolny.
Chyba wiem, gdzie może być.
Nie minęły jeszcze 72 godziny, ale muszę zadzwonić.
Zajęto się już tym wypadkiem.
Pani zdaniem to był wypadek?
Incydent.
I tak muszę zadzwonić.
Tylko pięć minut.
Trzy. Proszę.
Pójdziesz spać?
Czy mam ci pokazać system bezpieczeństwa?
Ja bym poszedł spać.
Chwileczkę!
Jestem Oliver.
- Stiles. - Ktoś się zabił?
Dziś jest poniedziałek? W poniedziałki jest więcej samobójstw.
Czy ktoś może mnie stąd wypuścić?
Ktokolwiek.
Słyszałem to.
- To się stało na schodach? - Skąd wiesz?
Słyszałem echo.
- To znaczy? - Chodzi o ten budynek.
O sposób, w jaki go zbudowano.
Wszystko tu rozbrzmiewa echem.
Dlatego nazywają to miejsce
Domem Echo.
- Całą noc nie spałeś? - Nie zasnę bez swojej poduszki.
- Dobrze się czujesz? - Któregoś dnia połknąłem robaka.
Zdarzyło ci się to?
- Mam wrażenie, że utknął mi w gardle. - Okropne.
Nie wiesz, kiedy otworzą drzwi?
Teraz.
Większość jest normalna. Agresywni są na oddziale zamkniętym.
To Hilary. Cierpi na nerwicę natręctw.
To Gary. Myśli, że jest Jezusem.
Dan to kolejny Jezus.
- To Mary... - Maria Magdalena?
Nie, też uważa się za Jezusa.
- Będziesz zaskoczony liczbą Jezusów. - Niekoniecznie.
Dlaczego już chcesz dzwonić?
Bo po tej nocy okazało się, że nie będę tu bezpieczny.
Nikt nigdy nie będzie.
Mylisz się.
Powinnam im to powiedzieć.
Będą chcieli poznać tę historię.
Całą.
Moim zdaniem powinni o tym wiedzieć.
Tak.
Jeden z nich stoi tuż za mną.
Kto to?
Meredith. Jest trochę dziwna.
Raczej bardzo dziwna.
Nie działa.
Po samobójstwie wyłączają telefony na 24 godziny.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Nie pytałeś.
- Co zrobisz? - Spadam z tego wariatkowa.
Nie powinieneś tak nazywać szpitala.
Malia?
Jestem Stiles.
Pamiętasz mnie? Przyjaźnię się ze Scottem.
Pomogliśmy ci...
Malia!
Uderzyła mnie!
Jeszcze parę razy i trafisz na oddział zamknięty.
Chwileczkę. Nic nie zrobiłem.
Odsunąć się!
Przestańcie!
Wystarczy!
Dość.
Stiles.
Zobaczyłeś coś, prawda?
Piwnicę.
Już tam byłem.
Nadal nic?
- Derek? - Moment.
- Gdzie jest szeryf? - Stilinski ma wolne.
Zabójstwem Katashiego zajęło się FBI.
Trzeba zabrać ocalałe dokumenty.
Miałeś rację.
Przenoszą dowody.
Było tam coś o morderstwie? Jakieś szczegóły?
Rzeczy Katashiego przejmuje FBI,
a Stilinski ma wolne.
Jeśli to prawda, to znaczy, że ludzie zginęli przez Stilesa.
Naprawdę przez niego?
- Mieliśmy już taki problem. - Poszczęściło nam się z Jacksonem.
Jeśli nam się nie poszczęści?
To zależy, ile ze Stilesa w nim zostało.
- Słyszałeś o berserkach? - To germańscy wojownicy.
Nosili niedźwiedzie skóry, żeby pokazać swoją dzikość.
Nie tylko je nosili.
Stali się nimi.
Parę lat temu pewna rodzina poprosiła nas o pomoc z synem.
Wraz z innymi nastolatkami odprawiała rytuały ze zwierzęcymi skórami.
Wykorzystali to.
U berserków człowieczeństwo szybko znika. Nie są zależni od księżyca.
Zabijał ludzi?
Rozrywał ich na strzępy.
W końcu musiałem powiedzieć tym ludziom, że ich syn nie żyje.
Było nas trzech. Zużyliśmy wszystkie naboje.
A kiedy było po wszystkim,
nie miałem wyrzutów sumienia.
Wiedziałem, że chłopca już dawno nie ma.
Miałbyś wyrzuty sumienia po zabiciu Stilesa?
Stilesa tak.
Ale nie nogitsune.
Dziś wrócimy do tematu poczucia winy.
Pewnie będziecie zaskoczeni, jest ono czymś dobrym.
To dojrzałe uczucie.
Malia, ostatnio o nim mówiłaś.
Wiąże się z nim reakcja wisceralna.
Boli mnie od niego brzuch.
Poczucie winy objawia się fizjologicznie.
Czuć je w środku.
Nie dotyczy tylko psychiki.
Jak jest u ciebie, Stiles?
- Słucham? - Jakie masz objawy poczucia winy?
- Denerwuję się. - Czujesz, że musisz coś zrobić?
Naprawić to, co zrobiłeś.
Przeprosić.
To normalne objawy.
Jak nazywamy kogoś, kto nie miewa poczucia winy?
Socjopatą?
Zgadza się.
Przepraszam, ale musimy zrobić przerwę.
Chodź ze mną.
Chciałabym z tobą porozmawiać
To figura Lichtenberga.
Pojawia się u ofiar uderzenia piorunem.
Dziwne, że pojawiła się u ciebie po wstrzyknięciu wyciągu z jaskroty.
Czyli to dobry znak?
Kiedy ślad wyblaknie, nogitsune po ciebie wróci.
To środki nasenne?
Amfetamina. Nie możesz zasnąć.
Podczas snu jesteś bezbronny.
- Muszę byś świadomy? - Na razie tak.
Jeśli twoi przyjaciele nic nie wymyślą, a ślady znikną,
znajdę cię.
- Żeby dać mi jakąś radę? - Żeby podać ci zastrzyk.
Pankuronium.
- Powoduje porażenie układu oddechowego. - Brzmi jak śmierć.
Używano go do uśmiercania.
Czyli kiedy nogitsune przejmie kontrolę, zabije mnie pani?
Zrobię to, co zawsze.
Utrzymam równowagę.
Tęskniłem za naszymi rozmowami.
- Dzięki za zakazane prochy. - Stiles.
Nie zasypiaj.
Co robisz?
Muszę wejść do piwnicy.
Nawet lekarze nie mają klucza.
Tylko Brunski.
- Główny sanitariusz? - Ma wszystkie klucze.
Nosi je przy sobie?
Jeśli chcesz je zdobyć, musisz jakoś go przechytrzyć.
Część mojej świadomości lubi płatać figle.
Ojciec mówił, że przewiozą dziś dowody opancerzonym samochodem.
Pewnie w ciągu kilku godzin.
Napadniemy na pojazd opancerzony?
Możemy spróbować.
Nie możesz zasnąć, Stiles.
Musisz być...
Nie martw się.
Nie wszedłeś do damskiej łazienki.
Dzięki Bogu.
- Co robisz w męskiej? - Biorę prysznic.
Widzę. A raczej widziałem.
Właściwie nic nie widziałem przez parę.
- Nie, żebym wolał mniej pary... - Nieważne.
W lesie nie było podziału na męskie i damskie.
A jeśli musisz wiedzieć,
w damskiej leci za zimna woda. Tu jest cieplejsza.
Odkąd znów jestem człowiekiem, nie mogę się rozgrzać.
Może masz niską temperaturę ciała.
Możesz być chora...
Nosiłam futro.
Może właśnie w tym rzecz.
- Teraz się gapisz. - Nieprawda.
To co robisz?
Zastanawiałem się, dlaczego mnie uderzyłaś.
Myślałeś, że ci podziękuję?
Nie. Może.
Uratowałem cię.
Masz rację.
Dziękuję.
Za wtargnięcie do mojego domu.
Za zmuszenie mnie do ucieczki.
I za zmianę w człowieka,
dzięki czemu codziennie patrzę na ojca i nie wiem, jak mu wyjaśnić,
że moja siostra i matka nie żyją, bo prawie je zjadłam podczas pełni.
Dziękuję.
Chcieliśmy pomóc.
Pomóc? Znajdź sposób, żeby mnie zmienić.
Chcesz znowu być kojotem?
Co wiesz?
Znam kogoś, kto może cię tego nauczyć.
- Czego chcesz w zamian? - Muszę wejść do piwnicy.
- Potrzebuję kluczy dużego sanitariusza. - Brunskiego.
Ty pomożesz mnie, a ja tobie.
Kiepski plan.
- Nie jest taki zły. - Dobry też nie.
Nikt z nas nie wie, którędy pojadą.
Jeśli Allison zamontuje GPS w aucie, będziemy mogli je śledzić.
- Kiedy będzie tutaj... - Zaatakujemy?
Nie.
Staniecie na środku drogi, jakbyście mieli wypadek.
Kiedy kierowca wysiądzie...
- Zaatakujemy go? - Nie.
Zagadacie go,
A Scott wyważy tylne drzwi.
- Spróbuję. - A ty weźmiesz palec Katashiego.
To nie jest prawdziwy palec?
Co ty tu robisz?
- Nie możemy poprosić Stilinskiego? - Jeśli go złapią,
wyjdzie, że szeryf manipuluje dowody FBI.
Uda nam się.
Tracimy Stilesa. Mój ojciec siedzi za morderstwo.
Musimy to zrobić.
Kłamiesz!
Co tu się dzieje?
Kłamiesz!
Zabierzcie go ode mnie!
Powiedziała, że wiercą wam w głowach.
I mi też przedziurawią głowę.
Proszę...
Nie wierćcie mi w głowie.
Nic ci nie jest?
Podobno przyszedł mój adwokat.
Powinienem ci pogratulować zdania egzaminu adwokackiego
albo zacząć się zmartwić.
Witaj, Christoph.
Dawaj.
Miał mieć wszystkie klucze.
Mam.
Ale nikt nie ma klucza do tego pomieszczenia.
Idziesz do Pokoju Ciszy.
- Skąd to masz? - Z automatu.
Uwielbiam sarkastycznych ludzi.
Dajcie mu piątkę Haldolu.
To środek usypiający?
Nie mogę zasnąć.
Przepraszam.
Puśćcie mnie!
Nie mogę zasnąć...
Nie rozumiecie.
Muszę pozostać czujny.
Muszę...
- Co tu robisz? - Chcę pomóc.
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
- Ze względu na moją matkę? - Nie. Wiem, że to nie twoja wina.
Ale tak wygląda. Mogę jakoś pomóc?
Ludzie, którzy nam pomagają, zwykle potem bardzo cierpią.
Trochę ćwiczyłam.
Co?
Bardzo szybko się uczę.
- Jesteś pewna? - Przepraszam. Patrz.
Możesz z nami iść.
Wypuśćcie mnie!
Wypuśćcie mnie stąd!
Wpuść mnie.
- To znaczy? - Dobrze wiesz.
Pieprz się razem ze swoimi zagadkami.
Tym razem nie będzie zagadek.
Wiesz, co to znaczy.
Wypuśćcie mnie stąd.
Wypuśćcie mnie.
Wypuśćcie!
Wpuść mnie!
Cicho.
Jak się tu dostałaś?
Zniszczyłam zamek. Gdy się skupię, jestem silna.
Wstawaj.
Jest drugie wejście do piwnicy. Przez oddział zamknięty.
Z prawdziwymi psycholami.
Idziesz.
Spadamy.
Musimy coś zrobić.
Kto to jest?
Kincaid.
Chcesz porozmawiać o kodeksie?
To coś więcej niż kodeks postępowania.
To kodeks honorowy.
Łączy nasze rodziny.
Nie rezygnujesz łatwo takich rzeczy.
Gdzie w kodeksie napisano, że moja żona ma się zabić?
Twoja żona zaszczyciła nas ostatnim tchnieniem.
A mogła żyć dla córki.
Masz bardzo skomplikowaną rodzinę.
Prawda?
Co chcesz wiedzieć?
Chodzi ci o Allison?
Czego szukasz?
Nie szukam, mijo.
Poluję.
Potrzebujemy tego palca.
- Dlaczego mam wam go dać? - Mamy walizkę z 150 tysiącami dolarów.
Zwój z tej protezy jest wart trzy miliony.
Daj mi ją.
Rozumiesz?
Zakończyliśmy negocjacje.
Wiesz, czego szukasz?
Czegoś związanego z tym.
Co to oznacza?
Ja.
Może powiesz coś więcej?
Zrazisz się do mnie.
Przypomnij sobie, że jestem kojotołakiem, który zabił swoją rodzinę.
Nie będę cię oceniać.
Masz oczy Alfa.
- Ale gdzie jest siła? - Tutaj.
Było tu kiedyś o wiele ciekawiej.
Elektrowstrząsy, kąpiele w lodzie. Trepanacje.
Oliver o tym mówił.
Wwiercali się w głowę.
Dlatego nie chcą, żeby ktoś tu schodził.
Nic tu nie ma.
Mogłabyś obejrzeć linie na moich plecach?
Powiedz, czy bledną.
Prawie zniknęły.
Pewnie to źle.
Przepraszam. Mówiłam ci, że ciągle mi zimno.
Nie ma sprawy.
Daj.
Rzeczywiście.
To twój pierwszy pocałunek?
Dobrze było?
Chcesz spróbować jeszcze raz?
Chcę spróbować czegoś innego.
Czegoś innego?
- Ethan, Aiden... - Stójcie!
Chcesz, żeby nas gonił?
Scott, spotkaliśmy paru takich. Jest niebezpieczny.
My też.
Na pewno to zapamięta.
Mamy ratować życie, a nie je kończyć.
Stiles.
Słyszysz to?
To on.
Nogitsune?
Znasz któregoś?
Jednego.
Muszę to dać Scottowi.
Zabrałeś Brunskiemu klucze.
A ja paralizator.
Wziąłem też Haldol.
Tak jak mówiłem,
słyszałem, że robili tu trepanację.
Oliver...
Co robisz?
Uwolnię złe moce.
Zabrałem kilka pasów z łóżka.
Oliver, przestań.
Posłuchaj mnie.
Oliver! Stój!
Zacznij od niej.
To ty.
Wszedłeś do jego głowy.
Każdy Dracula potrzebuje Renfielda.
Pozwól jej odejść.
Wpuść mnie.
Stiles.
Chcesz, żeby wyszła stąd żywa?
Mamy stąd wyjść?
Możemy sobie stąd pójść.
Wypuść ją.
Wpuść mnie.
Wpuść mnie, Stiles!
Wpuść!
Zostaw ją!
Wpuść mnie!
Wpuść.
Jeśli to zrobisz, wypuszczę ją żywą.
Wpuść mnie!
Oliver.
Stiles?
Nie ma tego wiele.
Co tam jest?
Nie znam dobrze japońskiego.
Ale rozszyfrowałem, że jednym ze sposobów
pozbycia się nogitsune jest zmiana ciała żywiciela.
Zmiana ciała?
Pojawia się pytanie.
Jak zmienić ciało Stilesa?
Zamieniając go w wilkołaka.
- Wiesz, dokąd idziesz? - Nie, ale wiem, kogo szukam.
Scotta McCalla.
Znasz go?
Mogę ci powiedzieć, gdzie go znaleźć.
Tłumaczenie: Marta Kotkowska-Pasikowska