W poprzednich odcinkach:
Hayden i Liama zniknęli.
Hayden!
Spróbuję dowiedzieć się więcej. Wyjeżdżam na kilka dni.
Osiem lat temu w wypadku samochodowym zginęła prawie cała rodzina.
Odnaleziono jednie dziewczynę, Malię.
Ktoś wymordował całą rodzinę. I jest wolny.
To pierwsza informacja, jaką mieliśmy o Pustynnym Wilku od miesięcy.
To była ona. Pustynny Wilk.
Chyba zostaliśmy sami.
Rozumiem, że nie wierzysz w oficjalną historyjkę o promieniowaniu?
To nie jest elektrownia jądrowa.
Wiesz, co to za miejsce?
Albo do czego służyło?
Słyszałem plotki. Przesądy.
Co tu jest napisane?
"Oni nadchodzą".
"Nadchodzą po nas wszystkich".
- Ludzie w maskach? - Tak.
Takich jak ta.
O co chodzi z tymi maskami?
Mówią, że nigdy ich nie zdejmują.
Niektórzy wierzą, że nie mają twarzy.
Ale mają symbol.
Węża, który sam się zjada.
To Uroboros.
Taki jak ten.
Boże...
Co to jest?
Nieudane eksperymenty.
Na dzieciach?
Na płodach. Dokonane jeszcze w macicy.
- To pazur? - Nie.
To ząb.
Chyba znalazłem to, czego szukałem.
A czego szukałeś?
Odpowiedzi.
Powinniśmy stąd wyjść. Teraz.
Spokojnie, doktorze.
Wiem, że masz spore umiejętności,
ale wierzę, że wystrzelę, zanim mnie uderzysz.
Wiesz, kim jestem?
Wiem, jak cię nazywają.
Pustynny Wilk.
Nie ma żadnego zapachu. Żadnych śladów.
Nie zdołamy ich znaleźć.
Liam może odpowiedzieć na twoje wycie, prawda?
Jeśli mnie usłyszał.
Ja też się do nich nie dodzwoniłem.
Zdaje się, że mówiłaś, że masz jakiś problem.
Tak, skomplikowany.
Możesz wejść, ale bez odznaki.
Dosłownie czy w przenośni?
I dosłownie i w przenośni.
Melisso...
W ciągu ostatnich tygodni
odkładałem odznakę zbyt wiele razy.
Będziesz musiał zrobić to jeszcze parę razy,
biorąc pod uwagę w co nasze dzieci pakują się w wolnym czasie.
Wchodzisz czy nie?
Widział ktoś dzisiaj Kirę?
Chyba nie sądzisz, że ona to zrobiła?
To może mieć jakiś związek ze Scottem? Czy to coś w rodzaju wiadomości?
Tu szeryf Stilinski.
Kod 1-8-7 pod 821 Williamson Road.
Zawiadomcie szpital.
W twojej kuchni leży martwa dziewczyna
z mieczem wystającym z klatki piersiowej.
- Myślałaś, że co zrobię? - Wiesz, że to nie była Kira.
Popełniono morderstwo.
To dziecko miało rodzinę.
Mam to zatuszować?
To przestępstwo.
Moim obowiązkiem jest się tym zająć zgodnie z przepisami prawa.
Co z naszymi dziećmi?
Stale zajmują się rzeczami, które są poza prawem.
Ale nie ponad prawem.
Dobry wieczór.
Wszystko w porządku?
Coś się tu stało.
Auta często tędy przejeżdżają. Bardzo szybko.
Dobrze byłoby, gdybyś zeszła przynajmniej na pobocze.
Odwiozę cię do domu, co?
Zgadzasz się?
Chyba przyszłam tu, żeby sobie coś przypomnieć.
To możliwe.
Ale jest już późno, twoi rodzice na pewno się o ciebie martwią.
Chodź.
- Co pani robi? - Tu zastępca szeryfa Clark.
Mam podejrzaną, wiozę ją na komisariat.
Powinniśmy cię zabrać do szpitala.
Nawdychałeś się sporo dymu.
Nic mi nie jest.
Podejrzana o 1-8-7 zatrzymana, jest w drodze na komisariat.
Nazwisko podejrzanej: Yukimura, Kira.
Co znaczy 1-8-7?
Zabójstwo.
Jej stan się pogarsza.
Przestańcie!
Przestańcie ją krzywdzić!
- Słucham? - Gdzie jesteś, do cholery?
W domu. Jest 4 nad ranem.
Stilinski wszystkich wzywa. Jest kolejne ciało.
Kolejne morderstwo.
Niech ktoś jej ściągnie te kajdanki.
Jeśli to ona zrobiła, to na pewno w samoobronie.
To prawda, szeryfie.
Tato...
Nic nie mów.
- Ten miecz jest mój. - Doprawdy?
Nie. Jest mój.
Zostałem zaatakowany w domu.
Złapałem jedną z replik mieczy i broniłem się.
A jak ciało wylądowało w domu McCallów?
Najwidoczniej nie była martwa.
Szeryfie, mam prawo zadzwonić po prawnika.
Ale jeśli musi mnie pan aresztować, chętnie sam się poddam.
Tym będzie się pan bronił?
To pańska wersja?
A ma pan jakąś inną?
Hayden?
Jesteś cała?
Boli.
Daj mi rękę.
Scott potrafi pewną rzecz. Może zabrać ból.
Nigdy tego nie robiłem, ale mogę spróbować.
Przepraszam.
Dlaczego oni nam to robią?
Nie wiem.
Nie zaaresztują go, prawda?
Muszą.
Mój tato się przyznał.
A ty niczego nie pamiętasz?
Nic. Jakbym lunatykowała.
Ocknęłam się na środku drogi.
Rozgryziemy to.
Co z Liamem i Hayden?
Wszyscy spotykamy się u mnie, żeby coś wymyślić.
Nie chcę cię zostawiać, ale...
Muszę ich znaleźć.
Wiem.
Nie chcę cię zostawiać.
Mama zabiera mnie do domu.
Musimy porozmawiać z prawnikiem.
Nikt nic teraz nie może zrobić.
Idź.
Scott...
Chyba nie myślisz, że to ja?
Nie.
Oczywiście, że nie.
Z Kirą wszystko dobrze?
Scott?
Czytam dopiero drugi rozdział...
A czytam powoli.
Nie ma problemu, Corey.
On ma rację. I tak nie mamy na to czasu.
Scott, nie!
Już po wszystkim. W porządku?
Wyleczę się.
Oboje się wyleczymy.
Hayden!
Nie!
To twoje oficjalne oświadczenie?
Coś nie tak?
Część o znalezieniu ciała w kuchni jest w porządku.
Ale robi się nieco zagmatwane,
gdy opisujesz ciało jako potworną Chimerę,
a potem piszesz o wilkołakach, Banshee i Kanimach.
Masz rację.
Zapomniałam o Doktorach Strachu.
Szefie, mam raport o tych głupich telefonach.
Ze szkolnej biblioteki.
Miałam zamiar go odłożyć, ale zobaczyłam nazwiska.
Czego potrzebujesz, Clark?
Ja...
Sprawdziłam karty klucze do biblioteki.
Używa się ich po godzinach.
Mam przyjść później?
Dlaczego mówisz mi o tych kartach?
W czasie, gdy odebraliśmy ten telefon, system zarejestrował dwa nazwiska.
Jakie?
Theo Raeken...
i pański syn, Stiles.
Pokaż mi to.
To na pewno nie Stiles robi te żarty telefoniczne.
Zajmę się tym.
Nie naginamy przepisów dla nikogo.
Może trzeba je trochę naginać, żeby nikogo nie złamać.
Nie podchodźcie za blisko.
- Co on robi? - Sięga do wspomnień Corey'a.
Zazwyczaj potrafią to tylko Alfy.
- To tak niebezpieczne, na jakie wygląda? - Pewnie bardziej.
Wie ktoś, czy to działa?
Nie!
- Nic mu nie jest? - Co mi, do cholery, zrobiłeś?
Wydobrzejesz.
- To krew. - Wyleczysz się.
- Scott... - Nic mu nie będzie!
Słuchajcie...
To chyba zadziałało. Zobaczyłem coś.
Były tunele. I rury wzdłuż ścian.
I dwie wielkie, niebieskie rury przy wejściu.
- Po obu stronach. - Poczekaj.
Widziałem to wcześniej.
Kiedyś jeździłem na desce w takim tunelu.
Pamiętasz, mój tato raz mnie złapał i zabronił tam przychodzić.
To oczyszczalnia wody.
Tam są.
Tam znajdziemy Liama i Hayden.
Hayden?
Hayden, obudź się.
Gdzie my jesteśmy?
Nie wiem.
Przepraszam, powinienem był was ostrzec.
Kim jesteś?
Zach.
I myślę, że lepszym pytaniem jest...
czym jestem?
Bez obaw. Jestem jak ty.
Jednym z eksperymentów.
Może mógłbyś mi z czymś pomóc.
Ci kolesie w maskach...
Wycięli coś z moich pleców.
Nie wiem co,
ale czuję, że część tego nadal tam jest.
- Chcesz, żebyśmy sprawdzili? - A moglibyście?
Scott...
Zwolnij. Zastanów się chwilę. To Mason powinien pójść.
Liam to mój najlepszy kumpel. Ja pójdę.
Dostałeś nagle mocy superwilka? Nie wiedziałem.
Skoro ty nie idziesz, skorzystam z pomocy.
Pójdę, ale najpierw pogadam z tatą.
Przenoszą ciało, on chce się upewnić, że nikt go nie ukradnie.
Jak zamierza to zrobić?
Nie wiem. Ktokolwiek zabrał poprzednie,
był tak silny, że przewrócił jeepa.
Możemy wziąć Theo.
Lepiej zostanę tutaj.
Na wypadek, gdyby Doktorzy postanowili przyjść do Corey'a na wizytę domową.
Stiles ma rację.
- Musimy zwolnić i pomyśleć. - Ja myślę.
Liam i Hayden mogą być już martwi.
Mogłeś mu zrobić krzywdę.
Naprawdę.
Muszę znaleźć Liama.
Pisz do mnie. O wszystkim.
- Dobrze. - O wszystkim, jasne?
NIEUPOWAŻNIONYM WSTĘP WZBRONIONY
Nie wyjdziemy stąd.
Mógłbyś być większym optymistą.
To niełatwe, kiedy widziało się troje ludzi
wyciąganych stąd z krzykiem.
Co się z nimi stało?
Byli nieudani.
Tak powiedzieli.
Najpierw zapominasz.
Nie wiesz, kim jesteś ani co robisz.
Potem stajesz się agresywny.
Widziałem, jak dwoje z nich prawie się pozabijało.
Jeden z nich miał okropną ranę ciętą,
taką jak ty.
Nie martw się. Czarny kolor jest w porządku.
Źle jest, kiedy zaczynasz krwawić czymś innym.
Kiedy kolor zmieni się na srebrny.
Rtęć.
Wtedy będą wiedzieć, że im się nie udałaś.
Ile jeszcze musi być takich porażek?
Kto wie?
Ale mnie bardziej martwi, jak będzie wyglądał sukces.
W co my się zmienimy?
Coś z pazurami i kłami?
Coś ze skrzydłami?
Coś gorszego.
Czujesz ich zapach?
Za dużo tu substancji chemicznych.
Więc to może trochę potrwać.
Ty mi powiedz. Jesteś mechanikiem.
Jeśli zbiornik nie pękł ani elektryka się nie zapaliła,
to jak wybuchł ten pożar?
Przypadkowy zapłon?
To twoja odpowiedź? Żartujesz sobie?
Co ty tu robisz?
Tato, musisz zostawić to ciało.
Zostaw je i pozwól temu komuś je zabrać.
- Zaufaj mi. - Wykonuję swoją pracę.
No tak, ostatnio byłeś zajęty. Aresztowałeś niewinnych ludzi.
Idź do domu. Już.
- To nie podlega dyskusji. - I tak nie pójdę.
PERSONEL MEDYCZNY
Clark wspomniała coś...
o kartach kluczach do biblioteki.
Wszyscy macie dostęp po lekcjach?
Tak, mamy. Pokazałbym ci kartę, ale zgubiłem ją parę tygodni temu.
DOKTORZY STRACHU
Nie da się nie zauważyć twojej frustracji.
Jako jedyna nie skończyłam jej jeszcze czytać.
A te wszystkie dziwne rzeczy, które mi się przydarzają,
zaczęły się od niej.
Jeżeli to język dezorientuje lisa,
może powinnaś przestać próbować go zrozumieć.
Historia sama w sobie dezorientuje lisa.
Spróbuj jej nie czytać.
Jak mam to zrobić?
Przeczytaj to od tyłu.
Nadchodzą.
Boże.
Nie.
Nie!
Zostawcie go!
Przestańcie!
Nie! Czekajcie!
Pomóżcie mi!
Zaczekajcie!
Pomocy!
Hayden!
Liam!
- I co? - Nic.
Hayden!
Chyba przeszukujemy ten sam obszar.
Potrzebujesz inhalatora?
Cicho.
Chyba coś usłyszałem.
To tylko lampy.
Chodźcie. Tędy.
Zagoiło się, prawda?
Tak. Całkowicie.
Dobra. Lecę, było miło.
Szczególnie, gdy wilkołak z pomocą swoich szponów
połączył się z moim mózgiem.
Wyjście to nie najlepszy pomysł, Corey.
Lydia jest Banshee.
Wie, kiedy czyjaś śmierć się zbliża.
Co się stanie, gdy on stąd wyjdzie, Lydio?
Coś złego.
Bardzo złego.
Mimo to skorzystam z okazji.
Daj nam lepiej okazję znaleźć naszych przyjaciół.
Co jeszcze widziałeś?
Musisz coś jeszcze pamiętać.
Byłem w szpitalu.
Zabrali mnie z pokoju.
Dokąd?
Do tuneli.
Już wam mówiłem. To wszystko.
Nic potem?
Nic.
Musi być coś więcej. Myśl.
Zastanów się przez chwilę.
Była tam piwnica.
Gdzie? W budynku?
W jakimś domu.
Był stary, zakurzony.
W piwnicy była ściana z kamienia z wielką dziurą.
Jakby po wybuchu bomby.
Ten wilkołak ze szponami, który zaatakował Scotta...
Parrish nie mówił, że przebił się przez ścianę w piwnicy?
- Nie było podobnie? - Nie.
Było dokładnie tak samo.
Władze nadal nie usunęły przewróconej naczepy,
więc jeżeli jesteś w pobliżu drogi 115,
lepiej wybierz inną trasę.
Parter, melduj.
Nic się nie dzieje, szeryfie.
Clark, sprawdzisz, co się dzieje z klimatyzacją?
W kostnicy powinno być chłodniej.
Uwaga!
Cofnąć się! Wszyscy się odsunąć!
Clark? Parrish?
Mówię wam, że już tu byliśmy.
Co my wyprawiamy?
Biegamy w kółko.
Po tunelach.
Nie ma mowy...
Nie ma mowy, że znajdziemy...
Scott, potrzebujesz inhalatora.
Użyj go. Użyj inhalatora.
To wszystko moja wina.
Nigdy ich nie znajdziemy.
To moja wina.
Szukajmy dalej.
Próbujmy ich znaleźć.
Wracają.
Liam? Hayden?
Theo, nie!
Theo?
Jesteś cały?
Tak.
Tak, jest ok.
- Dasz radę sprowadzić pomoc? - Ja jestem pomocą.
Szeryfie.
- Parrish, co się dzieje? - Chyba widziałem podejrzanego.
Tato?
Proszę iść po syna, szeryfie.
Tato!
Ciało.
Wciąż boli?
Coraz bardziej. Nie goi się.
Nie tak jak wcześniej.
Jestem ich porażką, prawda?
Zniknął. Ból zniknął.
Jak to zrobiłeś?
Nie wiem.
To było w tę noc, kiedy ulice były zakorkowane.
Nie wiem co zrobili, ale coś zrobili.
Więc to nie twoja wina.
Ale wciąż musimy to naprawić. A rozwiązania nie ma tutaj.
Co z twoim tatą?
Nie ma ciała. Musieli go wypuścić.
Nie chcę, żebyś wyjeżdżała.
A ja nie chcę nikogo ranić.
Zwłaszcza ciebie.
Nie zranisz nikogo.
Scott, spójrz na mnie.
Spójrz tymi innymi oczami i powiedz, co widzisz.
Wszystko w porządku, kochanie?
Coś się zmieniło.
Co masz na myśli?
Nie jestem pewien.
Coś jest inaczej. Ze mną i moimi przyjaciółmi.
Z nami wszystkimi.
Coś się zmieniło.
To chyba przeze mnie.
Nie wiem, jak to naprawić.
To on. To on zabiera ciała.
Chyba wiem, gdzie je zabiera.
Słyszałam interesującą plotkę, doktorze.
Że moja córka wciąż żyje.
Wiesz coś o tym?
Córka?
Nie wiem nic o żadnej córce.
Mam nadzieję, że mówisz prawdę.
Bo jeśli ona wciąż żyje,
będę musiała znów ją zabić.
Tłumaczenie: Robert Prusakowski