W poprzednich odcinkach:
- Kto to? - Doktorzy Strachu.
Tam jest martwa dziewczyna.
Wiesz, że to nie była Kira.
Moja córka nadal żyje.
Będę musiała znowu ją zabić.
Jestem tu dla stada.
- Ugryź ją. - Nie.
Sukces.
Znakomicie.
Powiedz mi, gdzie jesteś.
Co widzisz.
Most...
Idź dalej.
Opisz, co widzisz.
Powiedz mi, co zrobił.
Skup się, Lydio.
- Co mi zrobiłeś? - Wzmocniłem twoje zdolności.
To może pomóc ocalić twoich przyjaciół.
Skup się na moście.
Na Theo.
Dlaczego pozwolił siostrze umrzeć?
- Nie wiem. - Jeszcze tego nie zobaczyłaś.
Szukaj, Lydio.
Rozglądaj się.
Dlaczego pozwolił jej umrzeć?
Czego chciał?
Jej serca.
Chciał jej serca.
Nie ma tu nic o stanie jej serca.
Ale przeszczep
zrobiłby z Theo genetyczną Chimerę, taką jak inni.
Hipotermia sprawiła, że serce zachowało się w dobrym stanie.
Theo.
Ale dlaczego on?
Po co wybrali 10-latka, który był gotowy zabić własną siostrę?
Dlaczego cię to obchodzi?
Theo był dla Doktorów Strachu pierwszym krokiem w dobrym kierunku.
Pomyśl, kim oni są.
To paranaukowcy, którzy przedłużają własne życie
i naginają prawa natury, by osiągnąć jeden cel.
Stworzyć doskonałego zabójcę.
I dokonali tego.
Ale Theo nie wie, kto jest tym sukcesem.
Ostatnia Chimera.
To nie ma znaczenia.
Wybrali go z jakiegoś powodu,
z jakiegoś powodu zawiódł, a oni zmienili swoje metody
i w końcu osiągnęli sukces.
Wszystko zaczęło się od Theo.
Meldujcie.
Brama południowa w porządku, odbiór.
Godziny odwiedzin dawno minęły.
Nie przyszliśmy z wizytą.
Przyszliśmy po Lydię Martin.
Kiedy nabrałaś pewności,
że Doktorzy Strachu odnieśli sukces?
Scott i Stiles odkryli to tamtej nocy.
W nocy Superksiężyca.
Ale tak naprawdę jeszcze tego nie wiedzieli.
Zbyt wiele się działo.
Liam prawie zabił Scotta.
Kiry wciąż nie było.
Malia szukała Pustynnego Wilka.
Ty zaginęłaś.
A szeryf Stilinski umierał...
Uszkodzenie wątroby i perforację jelita.
Gdzie jest mój syn?
Zajmujemy się panem, szeryfie, proszę nie zdejmować maski.
Skontaktuj się z bankiem krwi i załatw cztery jednostki 0 Rh-.
Gdzie jest mój syn?
Gdzie jest Stiles?
Stilinski, tak?
Ma ubezpieczenie z hrabstwa? Jest zastępcą szeryfa?
Nie, jest szeryfem hrabstwa.
Jest ubezpieczony. To znaczy, powinien być.
Zajmę się tym.
Napisałam do Scotta. Przyjdzie, jak tylko będzie to możliwe.
- Zadzwonię do Malii. - Nie.
Proszę nie dzwonić do nikogo.
Czy mamy powiadomić kogoś jeszcze? Krewnych?
Nie, jestem tylko ja.
Tylko ja.
Co się dzieje?
Jesteś zwiastunem śmierci, Jordan.
Nie wiedziałeś?
Czego?
Ktoś umiera.
O czym ty mówisz?
Nie mogę powiedzieć skąd wiem, ale Lydia Martin zniknęła.
Parrish, ty zniknąłeś.
I niektórzy ludzie, łącznie ze mną, są twoim zachowaniem zaniepokojeni.
Wiem, spróbuję to wytłumaczyć.
- Potrzebny jest każdy funkcjonariusz... - Nikt nie jest dostępny.
Masz pojęcie, co się tu dzieje?
Jakimś cudem tablica liceum znalazła się w jednym z korytarzy.
Biblioteka jest zdemolowana.
Po ulicach biega jakieś prehistoryczne zwierzę,
a ja zaczynam zastanawiać się nad przeniesieniem.
Obiecuję, że wyjaśnię ci to później, ale teraz muszę znaleźć Lydię.
- Parrish. - Muszę ją znaleźć.
Lydia!
Stiles, musisz się obudzić.
Wstań.
Wszystko z nim w porządku.
Doktor Geyer właśnie go zszywa.
Chcę go zobaczyć.
Znieczulenie jeszcze działa. Wybudzi się w ciągu dwóch godzin.
Ale wszystko będzie z nim dobrze?
Będzie dobrze.
Dzięki Bogu.
Scott, obudź się.
Wszystko w porządku?
Tak.
- Nic mi nie jest. - Krwawisz.
Nie jest źle.
Co ty tu robisz?
- Potrzebuję twojej pomocy. - Z czym?
Z nią.
Znalazłem ją w lesie.
Była przemarznięta.
Praktycznie miała hipotermię.
Ale nie to było najgorsze.
To była odznaka.
Odznaka szeryfa.
Nie.
To ostrzeżenie.
BIURO SZERYFA
Co ty wyprawiasz?
- Ktoś musi powiedzieć jej o Hayden. - Tym kimś nie musisz być ty.
Zwłaszcza w takim stanie.
A co jeśli pomyśli, że to ty ją zabiłeś?
Może to zrobiłem.
Nie zrobiłeś.
Przez ostatnie godziny nie miałeś się najlepiej...
A tak tego nie naprawisz.
Ona się o tym dowie
i nie będzie mniej cierpiała, jeśli dowie się tego od ciebie.
Wstawaj.
Co?
Hayden.
To jej zapach.
Jest tutaj.
Trzymałeś jej ciało w swoich ramionach.
Widziałeś, jak Parrish wyniósł jej ciało ze szpitala.
Ona odeszła.
To ona. Była tu.
Chodźmy stąd.
Pomocy! Szybko!
Pomóżcie jej, to 18-latka, prawdopodobnie z hipotermią.
Dwie godziny temu miał się dobrze.
Teraz wygląda, jakby oberwał kijem w szyję.
To mało istotne uszkodzenie wewnętrzne.
Mało istotne?
Od kiedy uszkodzenia wewnętrzne są mało istotne?
Chcę wiedzieć, co się z nim dzieje.
Proszę mi powiedzieć.
Niech ktoś mi powie, co się z nim dzieje!
Nie wiemy.
Gdzie byłeś?
Ufałeś mu? Wierzyłeś, prawda?
Więc gdzie wtedy byłeś?
Gdzie, do cholery?
Przestańcie.
Dobra, już jestem spokojny.
Nie tylko twój ojciec został ranny.
Uleczysz się.
Nie mówię o sobie.
Wszystko będzie dobrze.
Zajmą się tobą najlepsi lekarze.
Najlepsi.
Wszystko będzie najlepsze.
Nie.
Na pewno nie.
Nie wejdziesz tu. Wynoś się.
Chyba wiem, kto jej to zrobił.
- Muszę tylko sprawdzić jej kark. - Wiem, kto to zrobił.
Ty. Wy wszyscy. Wynocha.
Nie, proszę. Niech pani mnie wysłucha.
- Proszę sprawdzić... - Wynocha!
- kark. - Już!
Boże...
Trzeba było zostać w samochodzie.
Może to efekt uboczny szoku.
Jest w katatonii. To Theo, grzebał w jej umyśle.
Po co miałby to robić? Czego szukał?
Tego, co zawsze. Przewagi.
A co zyskał, próbując zabić szeryfa?
Zostałem sam z Liamem.
Theo chciał mieć pewność, że nikt nie powstrzyma Liama.
Więc dla odwrócenia uwagi pociął mojego ojca.
Trzeba znaleźć dzieciaka.
Czy to jest bezpieczne? Próbował zabić mojego dzieciaka.
Powiedział, że nie chciał śmierci mojego taty.
Uwierzyłeś mu?
Powiedział mi, gdzie go znaleźć. Może wie, jak go uratować.
Chcesz z nim porozmawiać?
- Tak, jeżeli to uratuje mojego tatę. - Pójdę z tobą. Nie wie, że żyję.
- Da nam to przewagę. - Będzie wiedział, że tam jesteś.
Chcę porozmawiać. Nie walczyć.
- Stiles, nie możesz pójść sam. - Wiesz chociaż, jak go znaleźć?
Nie trzeba go szukać.
Sam przyjdzie do mnie.
Będzie pod najlepszą opieką.
To teraz zupełnie inne miejsce.
FORMULARZ PRZYJĘCIA DO SZPITALA PSYCHIATRYCZNEGO
Będzie tam bezpieczna.
Będzie bezpieczna.
Potrzebne są dwa podpisy.
Pani Martin.
Obiecuję, że zajmę się nią osobiście.
- Pani Martin! - Będzie tam bezpieczna.
Pani Martin, kto to był?
Co pani podpisała?
Tam będzie bezpieczna.
Co pani zrobiła?
To, co musiałam.
Teraz mówimy sobie wszyscy prawdę.
Zabiłeś mojego przyjaciela.
Bądźmy szczery.
Naprawdę był twoim przyjacielem?
Pozwolisz mojemu tacie umrzeć?
Gdybym tego chciał, nie powiedziałbym ci, gdzie go znaleźć.
Więc dlaczego lekarze mówią, że umiera?
Że ma w sobie jakąś truciznę i że nie wiedzą jak ją zatrzymać?
Nie jestem tym złym.
Jestem tylko realistą.
Chcę przetrwać. Gdybyś wiedział to, co ja...
A co takiego wiesz?
Wiem, co nadchodzi.
Wiem, co Doktorzy Strachu stworzyli.
I wiem, czym jest Parrish.
Dzięki Bogu nie przywieziono dziś żadnych innych ciał.
Nikogo o imieniu Hayden?
Mason, zabierz go do domu. Jest szósta rano.
Tato, jesteś pewny, że nie było żadnych innych ciał?
Obaj. Do domu. Teraz.
Nie wrócimy do domu, prawda?
Nie.
Wiesz, gdzie jest ciało Hayden.
Jeśli chcesz ją znaleźć, musisz znaleźć Nemeton.
Chodźmy znaleźć Nemeton.
Muszę się nauczyć trzymać język za zębami.
Lydia to rozgryzła. Zobaczyłem to w jej wspomnieniach.
Zaraz po tym, jak zniszczyłeś jej umysł?
Skutek uboczny.
Ale jeśli miała rację, co do Parrisha,
będzie o wiele gorzej.
- Nie obchodzi mnie to. - A powinno.
Bo jeśli twój tata przetrwa, nie będzie miał gdzie być szeryfem.
Co się z nim dzieje?
Powiedz mi!
Stiles, musisz wstać.
Musisz wstać.
Stiles.
- Nic ci nie jest? - Nic.
- Straciłeś przytomność. - Wszystko jest ok.
Wyczułeś coś od niego?
Nic. Był spokojny cały czas.
A jego serce?
Raz przyspieszyło, ale tylko na sekundę.
To nie znaczy, że kłamał.
Nie bardzo. Poza tym serce biło mu regularnie.
Kiedy przyspieszyło? O czym wtedy mówiłem?
O tym, że twój tata został otruty.
To może coś znaczyć.
Może był zaskoczony?
Tak myślę.
Dlaczego miałby być zaskoczony, że mój tata umiera?
Czekaj.
Nie powiedział, że to on zaatakował twojego tatę.
Nie.
Więc to znaczy, że był to ktoś inny.
Inna Chimera.
Chimera...
Resztę dam radę zrobić sam.
Nawet nie wiesz, gdzie zacząć. Wiemy tylko, że jest inna Chimera.
Wiesz chociaż, gdzie jechać?
Mogę znaleźć wskazówki, których ty nie możesz.
Nie możesz zrobić tego sam. Potrzebujesz mnie.
Potrzebujesz nas wszystkich.
Mogę sprowadzić pomoc. Napiszę do Liama.
Liam próbował cię zabić.
To chociaż pozwól mi pomóc.
Uwierzyłeś mu?
Ty też mu zaufałeś.
Theo oszukał nas wszystkich.
Nie znasz całej historii.
Nie muszę.
Teraz najważniejszy jest twój tata.
Nie daj się prosić.
Przetrwaliśmy stado Alf,
Daracha, profesjonalnych zabójców.
Damy też radę Doktorom Strachu i Chimerom.
Nie szukamy zaginionej Chimery.
Szukamy nastolatka.
NIE PRZEKRACZAĆ TAŚMY
Liam!
Liam.
Tu jest.
Widzisz?
To są linie geomantyczne. Odpowiadają prądom tellurycznym.
Stiles mówił, że z Lydią szukali na złączeniach.
Zapewne tu.
Ale nigdy niczego nie znaleźli.
Wciąż szukali,
ale ponoć, żeby go znaleźć, Nemeton musi tego chcieć.
Nadprzyrodzone drzewo, które musi chcieć, byś je zobaczył?
Tak.
Świetnie.
Musimy ją skopiować.
Znajdę sposób, żeby ją stamtąd wyciągnąć.
Nawet jeśli będę musiał przebić ściany.
Powodzenia, panie zastępco.
Niezła z niej sztuka, prawda?
Ta sztuka mogłaby roztrzaskać ci głowę swoim głosem,
gdyby ktoś ją tego nauczył.
Kilka godzin temu zgłoszono zaginięcie ucznia z Beacon High.
- Jak się nazywa? - Noah Patrick.
Teraz możemy złapać jego trop.
- Zadzwoniłeś po nią? - Potrzebna nam każda pomoc.
- Powinienem wezwać wszystkich. - Wiem, jak ten dzieciak wygląda.
To tutaj. Nie powinno tu być jakiejś polany?
Może polana też nie chce być znaleziona.
Nie mogłem jej ocalić.
Nikt nie mógł.
Byłem tam.
Melissa zrobiła wszystko, co mogła...
A ja próbowałem zabić Scotta.
Nie możesz brać całej winy na siebie.
Były setki okoliczności łagodzących.
To nie tylko przez księżyc.
Pewnie przez utratę Hayden.
Czułeś strach, złość.
Theo wykorzystał to.
A może to tylko moja wina.
Liam, jesteś wilkołakiem.
Była pełnia księżyca,
Superksiężyca.
Nie możesz się tak...
Co?
Nemeton jest jak znak drogowy dla nadprzyrodzonych stworzeń, tak?
Tak.
Może tylko stworzenie nadprzyrodzone potrafi go znaleźć?
Jestem nadprzyrodzonym stworzeniem i nie widzę go.
Ale patrzysz ludzkimi oczami.
- Mason... - Co?
Spójrz.
Nic nie widzę.
Ale widok.
Nie chciał, żebyś do mnie dzwonił?
Nie.
Jest aż tak źle?
Tak jakby zerwaliśmy.
My też, tak jakby.
Możesz mi powiedzieć, co się z tobą dzieje.
Nie mam na myśli Stilesa.
Możesz ze mną porozmawiać.
Powiedziałam, że pomogę go znaleźć, i robię to, żeby uratować tatę Stilesa.
Nie każ mi mówić.
Nie każę, tylko proponuję.
Jeśli tylko chcesz, jestem do twojej dyspozycji.
Wiem.
Złapałam jego zapach.
Melissa, ten człowiek umiera,
a ja nie wiem, jak go ocalić.
Skończyłem medycynę na Harvardzie.
Na ścianach w gabinecie mam pełno dyplomów.
A nie mam pojęcia, co się z nim dzieje.
Jeśli wiesz coś, o czym ja nie wiem...
- Ja? - Tak, ty.
Nic cię specjalnie nie dziwi.
Nie zarzucam ci nic, ale ty chyba coś wiesz.
Wiedzieć coś, a to rozumieć to dwie różne sprawy.
Mogę powiedzieć ci o naprawdę dziwnych rzeczach.
Ale nie wiem nic, co pomogłoby uratować mu życie.
To co mamy robić?
Utrzymać go przy życiu najdłużej jak się da.
- Są tylko cztery ciała. - Czyli cztery Chimery zniknęły.
Obchodzi mnie tylko jedna. Hayden żyje. Musi.
Może masz rację.
Tak czy inaczej musimy komuś powiedzieć.
Wezwiemy gliny, oni rozgryzą, kto jest martwy,
kto żyje, a kto jest pomiędzy. Zgoda?
Wy dwaj, nie ruszać się.
To tutaj. Właśnie tu znalazłam ciała.
Dokładnie cztery.
To krew Noah. Był tutaj.
Jest gdzieś blisko.
Wiecie co?
Chyba byliśmy w podobnych tunelach, kiedy szukaliśmy Liama i Hayden.
I co z tego?
Może jesteśmy bliżej, niż nam się wydaje.
Może jest tu coś jeszcze.
- Coś, czego jeszcze nie odkryliśmy. - To nie uratuje mojego taty.
Nie możemy tu stać i czekać nie wiadomo na co...
Stiles.
Musisz wstać.
Chodź.
Musimy już iść.
Wstań.
Stiles.
Nadal masz mnie.
- Jesteś cały? - Tak.
Puść mnie, proszę.
Oni nadchodzą.
- Nigdzie nie pójdziesz. - Mówiłem już, że nic nie pamiętam.
- Nic? - Nic.
Nie, kiedy się zmieniam.
Zaatakowałeś mojego ojca pazurami, a teraz twoja trucizna go zatruwa.
Sprawię, że przypomnisz sobie każdy szczegół.
- Scott, słyszę ich. - Ja też.
Stiles, zabierz go stąd.
Jedźcie do szpitala. Uratujcie twojego tatę.
- Nie zdołamy ich zatrzymać. - Ale możemy ich spowolnić.
Idźcie już.
- Nic nam nie będzie. - Zginiemy tu.
Nie, nie zginiemy.
- Jak możesz być tego pewien? - Nie tylko do ciebie zadzwoniłem.
Na ziemię.
Uciekajcie.
Odsuń się. Ja to zrobię.
Ale czasami, w sumie zazwyczaj, tracę kontrolę.
Dlatego lepiej się odsuń.
Chodźmy.
- Doktorze Geyer. Musimy go otworzyć. - Co?
Jest coś w środku, coś, czego nie zauważyliśmy.
- Nie możemy go otworzyć. - To kawałek kości.
Zatruwa go szpik kostny.
Wiem, że to brzmi absurdalnie, ale musimy go otworzyć.
I to natychmiast.
Wszystko jest dobrze.
Nadal mnie masz.
Był tutaj.
Co jeszcze możesz mi powiedzieć?
A może ty mi powiedz, skąd to wszystko wiem?
Noah jest w części Berserkiem.
Ty jesteś w części jaguarem. Nawzajem się przyciągacie.
Dlatego tu jestem?
Uratowałem ci życie.
Co?
On chyba umiera.
Będą go szukać.
Zapewne już go znaleźli.
Mogliśmy go wykorzystać.
Do czego?
Co to jest?
Symbol.
Symbol Alfy i jego stada.
Czyjego stada?
Scotta.
To coś więcej niż symbol, prawda?
To obietnica ich ponownego zjednoczenia.
Tak.
Czy Scott już tego dokonał? Przyjdzie po ciebie?
Ktoś nadchodzi.
Ale to nie jest Scott.
Nie chcesz tego, Theo.
Tutaj jest bezpieczna.
Doktorzy Strachu jeszcze nie wiedzą, jak bardzo jest ważna.
Nie wygląda dobrze.
- Ma dziurę w głowie. - Nikt by z tym dobrze nie wyglądał.
I to ma być placówka medyczna.
Podnieście ją.
Zabieramy ją stąd.
Czego stado Chimer chce od Banshee?
Nie chcę Banshee. Szukam Piekielnego Ogara.
Chciałeś Piekielnego Ogara.
Oto i on.
Tłumaczenie: Robert Prusakowski