ความเดิมตอนที่แล้ว
เมื่อแปดปีก่อน พวกเขาเกือบตายยกครัวในอุบัติเหตุรถชน
มีคนไปพบเด็กผู้หญิงชื่อมาเลีย
ลูกสาวฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันต้องลงมือฆ่าแกอีกครั้ง
ฉันจะทำให้ดูเองว่าจะใช้เสียงเป็นอาวุธได้ยังไง
- บอกมาว่ามันคืออะไร - มันเคยเป็นอะไรมาก่อนต่างหาก
อสูรร้ายที่เกิดมาเพื่อฆ่า
อสูรแห่งเฌโวด็อง
- อะไรน่ะ - จะเรียกว่ารอยนิ้วมือก็ได้
คงไม่เหมือนกับที่เราเคยเจอมาใช่มั้ยเนี่ย
คนพูดถึงอสูรเฌโวด็องกันคนละอย่างสองอย่าง
มีตั้งแต่หมาป่าตัวใหญ่ยักษ์ขนสีแดง
ไปจนถึงเสือดำกีบเท้าแยก ตัวขนาดเท่าม้า
แต่ตาของฉันบอกลักษณะแปลกๆ อย่างนึงมา
- แปลกขนาดไหน - ท่านบอกว่าตัวเป็นสีดำขลับ
เห็นเป็นรูปเป็นร่าง แต่ก็ไม่แน่ชัด
เหมือนเงาที่มีตัวตนอยู่จริง
- เราจะยับยั้งมันได้ยังไง - ตามตำนานแล้ว
อาวุธอย่างเดียวที่ได้ผลก็คือหอกธรรมดาๆ
ในมือของหญิงสาวคนนึง
เดอะเมดออฟเฌโวด็อง
ใช่แล้ว
ฉันรู้เรื่องคลื่นความถี่ของแก
แล้วก็รู้ด้วยว่าที่แกมาเนี่ย มันต้องมีอะไร
อยากรู้ชะมัดว่ามันคืออะไร
แพร์ริช
แพร์ริช มองฉันนี่
ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่
ฝันกลายเป็นจริง แต่มันไม่ใช่เลย
นายอำเภอครับ 23 ศพ
มี 23 ศพ
ก็แปลว่านายต้องกลับไปที่โรงพัก
แล้วก็ดูข้อมูลคนหายทุกราย ในช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา
นั่นแหละหน้าที่เรา
เข้าใจมั้ย แพร์ริช
ใครเป็นคนเจอพวกเขาครับ
อาร์เจนท์ เขาบอกว่าพวกดอกเตอร์อยู่กันที่นั่น
เขาบอกอีกว่าพวกเธออาจรู้ว่านี่มันเรื่องอะไร
- เราก็พอจะมีแนวคิดอยู่บ้าง - น่ากลัวไม่ใช่เล่นเลยล่ะครับ
เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพบอกว่าเหยื่อโดนฆ่าตายที่อื่น
แล้วก็เอาศพมาทิ้งไว้ในอุโมงค์พวกนั้น
ถ้าพวกเดร็ดดอกเตอร์เอาศพไปซ่อนไว้ล่ะ
- พวกมันจะทำอย่างนั้นไปเพื่ออะไร - ก็กลบเกลื่อนไง
ปกป้องมันไว้เหมือนอย่างที่พ่อกับแม่ทำ
- ปกป้องอะไร - มนุษย์หมาป่า
มันเรียกว่าอสูรค่ะ
เรารู้ครับ น่ากลัวมาก
หาชื่อให้แพร์ริชด้วย
เพราะดูเหมือนว่าความฝันของเขาเป็นจริงแล้ว
ฉันบอกว่าให้ใช้มือ
ไม่ได้บอกให้ชกประตู
ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้เท่าไหร่
บอกมาเลยว่ามันอะไรยังไง
มือของเธอช่วยนำทางเสียงได้
มือช่วยทำให้เสียงมีพลังพุ่งไปที่เป้าหมาย
ลองดูใหม่
- คุณเรียนรู้เรื่องนี้มาได้ยังไง - ไม่สำคัญหรอก
เธอต้องหาทางของเธอเอง
ถ้าฉันเอาวิธีของเธอมาใช้แล้วได้ผลล่ะ
ลิเดีย หาวิธีของเธอเอง
แต่นี่มันไม่ใช่เรื่องจริง
ร่างฉันนอนมองดูเพดานอยู่ในห้อง
รู้สึกเหมือนโดนจริงๆ มั้ยล่ะ
ทำอะไรน่ะ
อยากออกไปเหรอ
ทำกระจกให้แตกสิ
ใช่กระจกธรรมดาๆ ที่ไหนล่ะ
มันเป็นโพลีคาร์โบเนตกันกระสุน
งั้นก็ใช้เสียงของเธอเป็นกระสุนสิ
ทำให้กระจกแตกซะ
พูดเล่นใช่มั้ยเนี่ย
ก็รับปากว่าจะช่วย ก็ต้องช่วยสิ
- มันจะช่วยทำให้ฉันตามหาดีตันเจองั้นเหรอ - เปล่า
สิ่งที่อยู่ในห้องผ่าตัด ของพวกเดร็ดดอกเตอร์ต่างหาก
ฉันพาเธอไปได้นะ แต่ให้เธอเห็นไม่ได้ว่ามันอยู่ตรงไหน
- รู้จักที่ปิดตามั้ย - ใช้กับมนุษย์ไคโยตีไม่ได้
- ในนั้นมีอะไร - วูลฟ์เบน
แบบเดียวกับที่ใช้กับเลียม
เดี๋ยวเดียวก็จางหายไป แล้วก็ไม่มีผลข้างเคียงอะไรด้วย
- ทำไมฉันควรไว้ใจนาย - ก็ไม่ควรหรอก แต่ก็ต้องไว้ใจ
เพราะจิ้งจอกทะเลทรายจะมาที่นี่ และเจ้านายของสก็อตอาจตายไปแล้วก็ได้
จะไปบอกข่าวร้ายนี่ให้สก็อตฟังเองมั้ยล่ะ
บอกเขาว่าที่ดีตันตายเป็นเพราะเธอ
เพราะเท่ากับเธอเชื้อเชิญ ให้จิ้งจอกทะเลทรายมาตามล่า
เดินเข้ามาอีก
ใกล้อีก
เอาเลย
นายอำเภอได้มีคำสั่งเคอร์ฟิว ซึ่งจะมีผลคืนนี้ตั้งแต่พระอาทิตย์ตกดิน
งดกิจกรรมหลังเลิกเรียนทุกอย่าง จนกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลง
เลิกเรียนแล้ว นักเรียนควรจะตรงกลับบ้านทันที
เดินถือปืนแบบนี้ในโรงเรียน ไม่เว่อร์ไปหน่อยเหรอ
พ่อคุณเป็นคนสั่ง แล้วก็ไม่บอกเหตุผลด้วย
แล้วท่านมีพูดอะไรมั้ย
- ไม่มีนะ แต่ทุกคนก็คิดกันไป - แล้วคุณคิดว่าไง
- ฉันไม่ควรจะมายืนคุย ไม่มีเรียนเหรอไง - บอกมาเถอะน่า สเตราส์
คุณคิดว่าไง
พวกนายเชื่อเรื่องลี้ลับมั้ย
พ่อคะ พ่อแน่ใจเหรอ
ถ้าหนูสู้ไม่ได้ แล้วจะไปช่วยเพื่อนๆ ได้ยังไง
- ลูกยังรู้วิธีการต่อสู้ - แต่ต้องมีดาบ
งั้นในฐานะครูแล้วก็คนที่รักในประวัติศาสตร์
- พ่อยกคำพูดมาทำให้ลูกมีกำลังใจขึ้นได้ - แย่แล้ว
นโปเลียนกล่าวไว้ว่า "ในโลกนี้มีพลังอยู่สองอย่าง
พลังดาบและพลังใจ
ในระยะยาว พลังใจจะเอาชนะพลังดาบได้"
- หนูว่าตัวเองคงต้องเอาชนะพลังใจ - พลังใจของลูกเอง คีร่า
ลูกเข้มแข็งกว่าสุนัขจิ้งจอก จำไว้
แต่เมื่อไม่มีอาวุธ หนูก็ทำอะไรไม่ได้นะคะ ช่วยอะไรเพื่อนๆ ไม่ได้เลย
ลูกมีอาวุธติดตัวเสมอ อาวุธที่ร้ายกาจที่สุด
ถ้าพ่อแตะหน้าผากหนูแล้วพูดว่า จิตใจหนูคืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุดล่ะก็
- หนูจะกรี๊ดให้ดู - พ่อไม่แตะหน้าผากลูกหรอก
แต่ดาบนี้จะช่วยให้ลูกเข้าถึงสุนัขจิ้งจอกได้
สุนัขจิ้งจอกอันตรายมากนะ
ใจของลูกนี่แหละคืออาวุธ คีร่า เชื่อในตัวเอง
ลูกเอาชนะสุนัขจิ้งจอกได้
นี่มันอะไรกัน
ปลอดภัยไว้ก่อนไง
ก็บอกแล้วไงว่าจะช่วยตามหาจิ้งจอกทะเลทราย
แต่ไม่ได้บอกซะหน่อยว่ามันจะง่าย
ที่จับมัดเนี่ย เธอจะได้ไม่ทำร้ายตัวเอง
หรือว่าฉัน
ไม่เอาน่า
พวกเดร็ดดอกเตอร์ใช้มัน เพื่อดูว่าพวกไคเมร่าอยู่ที่ไหน
มันจะสแกนแล้วก็หาคลื่นที่เฉพาะเจาะจง
ไคเมร่ามีคลื่นสั่นสะเทือนของตัวเอง
แล้วมันจะช่วยให้ฉันตามหาดีตันได้ยังไง
ช่วยไม่ได้ แต่มันจะช่วยให้เธอ ตามหามนุษย์ไคโยตีได้
- แม่ฉัน - พวกนี้ก็มีคลื่นเป็นของตัวเองเหมือนกัน
นี่จะมาสอนฟิสิกส์ หรือจะเอาไอ้เครื่องนี่มาใส่ที่หัวฉัน
แล้วจะได้เริ่มกันซะที
เธอต้องเพ่งสมาธิไปที่คนที่อยากจะตามหา
นึกถึงท่านเอาไว้
- ฉันจำอะไรเกี่ยวกับท่านไม่ได้เลย - งั้นก็คิดอย่างอื่น คิดเรื่องรถชน
คิดถึงเรื่องที่ยิงปืนใส่รถ อะไรก็ได้ที่ทำให้เธอนึกถึงมันขึ้นมาได้
เจ็บนะ
ฉันไม่สน
อย่าหลับตา ลืมตาไว้
ลืมไม่ได้ๆ
- เจ็บ - ลืมตาไว้
มาเลีย ลืมตาไว้
จันทร์เต็มดวง ต้องเป็นคืนจันทร์เต็มดวง
ฉันรู้ว่าท่านอยู่ไหน ท่านอยู่ที่นี่
ท่านอยู่ที่บีคอนฮิลส์
ฝากอะไรไปบอกสก็อตหน่อย
- ทำไมถึงเป็นฉันล่ะ - เพราะฉันไปบอกเขาเองไม่ได้
- จะไปบอกให้มั้ย - เขาไม่คุยกับฉัน
ไปหาคนอื่นเถอะ ใครก็ได้
บอกเขาว่าเรื่องอุโมงค์น่ะ เขาคิดถูกแล้ว บอกเขาแค่นี้แหละ
- หมายความว่าไง - ตอนเราลงไปที่นั่นเพื่อตามหานายกับเฮย์เดน
ตอนนั้นเรายังไม่รู้ แต่เราอยู่ใกล้กว่าที่คิดไว้เยอะ
มีห้องผ่าตัดอยู่ในอุโมงค์นั่น
- เธอรู้ได้ยังไง - ก็จากกลิ่น ไปบอกเขาที
บอกสก็อตว่าเขาคิดถูกแล้ว
มีอะไร
นอกจากที่ฉันเคยเห็นที่นี่ จากแต่ในรูปถ่ายทางอากาศ
แล้วเราก็ไม่รู้ว่าจะไปเจออะไรบ้าง ที่ถือว่าเป็นปัญหาแล้ว
ก็ยังมีเรื่องเขานี่แหละ
อย่าหันปืนมาทางผมได้มั้ย
- เขาจะไปกับเราด้วย - เขาจะฆ่าสก็อต
- ผมฆ่าสก็อตจริงๆ นั่นแหละ - ฉันน่าจะฆ่าแกซะ
- ปืนลูกซองฆ่าผมไม่ตายหรอก - หยุดเลย ทั้งคู่นั่นแหละ
ผมต้องทำเพื่อความอยู่รอด พวกเดร็ดดอกเตอร์อยากล้างบางทุกคน
ผมพูดให้พวกมันเชื่อว่าให้สก็อตตายคนเดียวก็พอ
- เธอน่าจะบอกสก็อต - ให้ได้ตัวดีตันกลับมาก่อน
เขาไม่โทษเธอเรื่องที่จิ้งจอกทะเลทราย เอาตัวเขาไปหรอก
แต่เขาอาจห้ามไม่ให้ฉันฆ่าท่าน
- ธีโอไม่ห้าม - ผมจะช่วยซะด้วยซ้ำ
อย่ามั่นใจไปนักเลย แม่นั่นพกอาวุธร้ายแรงไม่ใช่เล่น
มนุษย์ไคโยตี้จะเอาปืนไปทำอะไร
มีเรื่องเล่า ฉันไม่รู้รายละเอียดหรอก
แต่เกิดเรื่องเมื่อนานมาแล้ว
เขาเสียพลังส่วนนึงไป
ไม่คล่องแล้วก็แข็งแกร่งเหมือนเดิม
แต่ยังเหนี่ยวไกปืนได้
แถมยิงแม่นซะด้วย
พระอาทิตย์จะตกแล้ว ต้องไปกันแล้วล่ะ
จะไปด้วยกันมั้ย
(เฮย์เดน - คืนนี้แวะมามั้ย)
หลงทางเหรอ
หาทางไปไม่เจอเลยล่ะ
รู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่นี่
ฉันตามนายมา
- มาตามฉันทำไม - ทำไมถึงลงมาที่นี่
ฉันอยากสืบหาว่าทำไมพวกมันถึงพาเรามาที่นี่
ฉันกับเฮย์เดน มาเลียบอกว่าเธอก็อยู่ที่นี่ด้วยเหมือนกัน
บอกว่ากลิ่นมันเหมือนเดิม
เธอบอกว่านายคิดถูกแล้ว
มันมีทางเลี้ยวอยู่ นายเดินผ่านไป มองข้ามไปได้ง่ายๆ
นายเห็นฉันเดินผ่านไปกี่ครั้งแล้ว
ห้าครั้ง
มาสิ ดูว่าจะช่วยกันหาเจอมั้ย
(ฟอร์ทจิวเว็ท)
ไม่มีเวรยาม ไม่มีไฟ
- ที่นี่ร้าง - งั้นก็ง่ายขึ้นกับเราสินะ
ไม่นะ ยิ่งถ้าแม่นั่นรู้ว่าเราจะมา
แน่ใจนะว่าเป็นที่นี่
- นอกจากว่าจะมีฟอร์ทจิวเว็ทที่อื่นอีก - เขาอาจเผ่นไปแล้วก็ได้
- ดีตันอาจจะไปไหนต่อไหนแล้ว - ฉันไม่หนีเพราะเรื่องแค่นี้หรอก
แต่ถ้าขืนอะไรไม่แน่ไม่นอนอยู่แบบนี้ ฉันก็ไม่เข้าไปหรอกนะ
ไหนบอกว่าตามล่าเขามาหลายปีแล้วไง
แล้วคิดว่าทำไมถึงใช้เวลานานขนาดนั้นล่ะ
เพราะเขาเก่งมาก
ที่เขาจับตัวนายของสก็อตไป มันต้องมีอะไรสิ
เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร
เราไม่รู้ว่าเขากลับมาที่บีคอนฮิลส์ เพราะคิดถึงเธอ
แล้วก็อยากมาเจอหน้าลูกสาวอีกหรือเปล่า
หรือกะจะมาเก็บเธอ
- เราไม่รู้อะไรเลย - แต่เรารู้อยู่อย่าง
เรารู้ว่าท่านอยู่ที่ไหน
ฉันจะเข้าไปล่ะ ยังไงก็ต้องเข้า
เมเรดิธ ขอร้องล่ะ
บอกทีว่าเธอทำได้ยังไง
เธอต้องหาวิธีของตัวเอง
ทำไมถึงบอกวิธีของเธอไม่ได้
เพราะวิธีของฉันทำให้คนต้องเจ็บตัว
บางวันมันก็เงียบดีอยู่
แต่บางวันฉันได้ยินแต่เสียงกรีดร้อง
ผู้คนกำลังจะตาย
ทำไมถึงเป็นคน
ทุกคน
ทุกที่
ตอนเกิดเรื่อง ฉันเรียนวิชาเคมีอยู่
ฉันเอามือปิดหูไว้
ครูพยายามดูว่ามันเป็นอะไร
ฉันเริ่มเอามือทุบโต๊ะ
จนฉันทนไม่ไหว แล้วก็กรีดร้องออกมา
เกิดอะไรขึ้น
กระจกหน้าต่างแตก
ฉันเห็นกระจกทิ่มแขน ทิ่มหน้าเด็กๆ
บางคนมีเลือดไหลออกจากหู
พวกเขาบอกว่าเกิดการระเบิด
เป็นเพราะสารเคมี
แต่ใครๆ ก็รู้ว่าเป็นเพราะฉัน
หาวิธีที่มันดีกว่านี้ ลิเดีย
เสียงฉันมันเหมือนเสียงระเบิด
เสียงของเธอต้องเป็นกระสุน
ได้ยินมั้ย
มาเลีย
นี่เรื่องจริงเหรอ หรือว่าฉันคิดไปเอง
เธอรู้ว่านิมิตของแบนชีเป็นยังไงนี่
เขากำลังจะตาย
พวกครูเอาโจทย์ที่พวกเธอแก้กันอยู่มาให้เรา
พวกเขาอยากให้เราเก็บไว้ให้เธอ
ฉันเห็นที่เป็นสมมติฐานของรีมานน์อยู่
แล้วก็ที่เป็นโจทย์ที่ผลเฉลยไม่แน่ชัด
แล้วก็ซีต้า ฟังก์ชั่น
แล้วก็อีกหลายเรื่องที่ฉันไม่เข้าใจ
ตื่นมาอธิบายให้ฟังหน่อยได้มั้ยล่ะ
ลิเดีย กลับมาหาเรานะ
ไม่มีเธอแล้ว เราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้ยังไง
ลิเดีย ฟื้นขึ้นมาสิ
พอได้แล้วล่ะ
สไตลส์
เดี๋ยวนะ นี่มันอะไร
- พวกเขาทำอะไรน่ะ - ไปได้แล้ว
พวกนั้นโกนหัวเธอ ดูสิ นี่คุณรู้เรื่องนี้หรือเปล่า
- พวกเขาจะทำอะไร เจาะกะโหลกเธอเหรอ - จะบ้าเหรอ
มันเอาไว้สำหรับอีซีที ซึ่งก็คือการรักษาด้วยไฟฟ้า
พวกเขาจะโกนผมออกนิดหน่อย ให้ยาชา ปลอดภัยแน่นอน
ดูสภาพเธอสิ สไตลส์ เธอเป็นลูกสาวฉัน
ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อทำให้เธอหาย
ไม่นะครับ นี่มันไม่ใช่อีซีทีแล้ว
- มีอะไรกันหรือเปล่าคะ - ไม่มีอะไรค่ะ
เขาจะไปอยู่พอดี
สไตลส์ ไปซะ ไม่งั้นไม่ต้องมาอีก
ลิเดีย ได้เวลาอาบน้ำแล้ว
ขอโทษครับ
ขอบคุณครับ
- รู้สึกมั้ย - เหมือนมีอะไรสั่น
บอกไม่ถูกว่ามันมาจากไหน
มาจากทุกที่ทุกทางเลย
ฉันอยากจะทำอะไรบางอย่างให้มันถูกต้อง
นายทำอะไรถูกตั้งเยอะแยะ
ใช่ มีเรื่องนึงที่ฉันพลาดมาก
เฮย์เดนยังมีชีวิตอยู่ ก่อนหน้านั้นจะเป็นยังไงไม่สำคัญ
มันควรจะสำคัญสิ
ฉันรู้สึกว่าแค่ขอโทษ มันยังไม่พอ
นายยังไม่ได้ขอโทษซะหน่อย
ตอนอยู่โรงเรียนเก่า
ที่เดเวนฟอร์ด
ฉันต่อยกับเด็กคนนี้
ทำเขาฟันร่วงไปสองซี่
พวกเขาบังคับให้ฉันเขียนจดหมายขอโทษ
เราต่างรู้ว่ามันก็แค่นั้นแหละ
เรารู้ว่าเดี๋ยวคงได้ต่อยกันอีก
แค่ขอโทษยังไม่พอ
ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง
อย่างเช่นช่วยชีวิตนาย
ไม่ต้องห่วง นายมีโอกาสได้ช่วยแน่
แต่ไม่ใช่ที่นี่
นี่เราเดินวนมาเป็นชั่วโมงแล้ว
เจอแต่รูปแกะสลักงูบนผนัง
คิดว่ามันมีอะไรสำคัญเหรอ
นี่คุณไม่ได้...
มันจำเป็น
ไง สก็อต
ไม่เคยเห็นตานายเป็นสีนี้เลย
ก็เข้าดีนะ
ตาแก่นี่เป็นใคร
ตอนนี้...
พวกเขาคงเรียกฉันว่าคนเลวที่มีประโยชน์
แต่นายเรียกฉันว่าเจอราร์ดก็ได้
- คิดอะไรของคุณเนี่ย - เราต้องการเขา
เขาพูดถูกนะ ถ้าจะจับมนุษย์หมาป่า อย่างอสูรเฌโวด็องให้ได้ล่ะก็
อาร์เจนท์คนเดียวไม่พอหรอก
เขารู้เรื่องราวทุกอย่าง คติชาวบ้าน
ทุกอย่างที่เขียนทิ้งไว้แล้วก็ที่เล่าต่อๆ กันมา
แน่ใจเหรอ
มาดูสิ
ตัวทางขวาคืออสูรเฌโวด็อง
รู้มั้ยว่าอีกตัวคืออะไร
เฮลฮาวด์
ผู้พิทักษ์ที่ลี้ลับต่างๆ ทั้งคู่ใช้ชีวิตตอนกลางคืน
แต่นายคงรู้แล้วว่า ตอนกลางวัน พวกเขาก็เป็นคนปกตินี่แหละ
และเป็นไปได้มากว่า พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นอะไร
มีอะไรเหรอ
เราเจอข้อความภาษาละติน
ดานาชิโอ เมมโมเรีย
พวกนั้นอยากให้มันจำได้เอง
- เราอาจมีเวลา - มีเวลาทำอะไรเหรอครับ
ไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้
พวกเขาเป็นใคร
เราเอง
พวกเราทุกคน
มีอะไรแปลกๆ
กลิ่นเหรอ
ไม่รู้สิ
เป็นผมใช่มั้ยล่ะที่จับสัญญาณได้
คงจะไปนั่งเสียใจ
เพราะไม่ได้อยากจะทำ แต่มันก็ไม่มีทางเลือก
เชื่อเบรเดนซะก็หมดเรื่อง
ผมอยู่หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดในอัฟกานิสถาน
เอ็กซ์โพลซีส ออร์ดิแนนซ์ ดิสโพสเซิล
เราจัดการพวกระเบิดแสวงเครื่อง
- แล้วก่อนหน้านั้นล่ะ - ก็เป็นเด็กไฮสกูล
มันคืออะไร
- มนุษย์หมาป่าเหรอ - ไม่ใช่ มันคือเฮลฮาวด์
จำอะไรที่อัฟกานิสถานได้อีกบ้าง
นายบอกว่าที่มาบีคอนฮิลส์เนี่ย เพราะรู้สึกว่ามีบางอย่างบอกให้มาที่นี่
นายเอาร่างของพวกไคเมร่าไปซ่อน
นายทนต่อประกายไฟได้
ไม่นะ อย่าเพิ่ง
เราอยากรู้ว่านายทนไฟได้ขนาดไหน
ทำอะไรน่ะ
เฮลฮาวด์
ถ้าเกิดคุณคิดผิดล่ะ คุณก็จะเอาไฟลนตาผมงั้นสิ
ใช่
หมอนี่เป็นพ่อคุณเหรอ
คนเราเลือกเกิดได้ที่ไหนล่ะ
เอาล่ะ อาบนานแล้ว ไปกัน
ถึงนิ่งไปก็เท่านั้น
ฉันรู้นะว่าเธอได้ยินที่ฉันพูด
อย่าหลงทางนะ ลิเดีย
เธอช่วยพวกเขาได้ แต่ต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้ก่อน
เธอกำลังแย่
ฉันว่าตอนนี้เลยล่ะ
แกไม่ได้ชื่อมาเลีย
คุณพระช่วย
เธอเจอตัวมาเลียแล้ว
แกไม่มีชื่อ
ทาเลีย เฮลเอาตัวแกไป ก่อนที่ฉันจะได้ตั้งชื่อให้แก
แกมีพลัง ความแข็งแกร่ง
ความเร็วแล้วก็รักษาตัวเองได้
แกรู้ว่าได้มาจากไหนใช่มั้ย มาเลีย
รู้มั้ยว่าแกขโมยมาจากไหน ก็ฉันนี่ไง
เจ็บแล้วบอกนะ
เจ็บมากๆ ก็บอก
คอริน
ทำแบบนี้ไม่ได้ ต้องรอให้พระจันทร์เต็มดวง
ฆ่าตอนนี้ เธอก็ไม่ได้อะไรเลย
เธอช่วยมาเลียได้ ลิเดีย
ลิเดีย
ทำให้กระจกแตกเลย
ทำให้กระจกแตก
หนูฆ่าพวกเขาก็เพราะแม่ หนูฆ่าคนในบ้านตัวเอง
ครอบครัวที่รับแกไปเลี้ยงต่างหาก ฉันต่างหากที่เป็นครอบครัวแก
แต่ถ้าจะทำให้แกรู้สึกดีขึ้นมาบ้างนะ
ฉันไม่สนพวกเขาหรอก ฉันแค่อยากจะฆ่าแก
ไม่นะ
ฉันต้องไปบอกพวกเขา
พวกเขากำลังจะตาย
เพื่อนฉัน...
กำลังจะตาย
มาเลีย
เร็วเข้า
ที่ทำไปทั้งหมดนี่ก็เพื่อจับตัวมนุษย์หมาป่าตาบอด
เพิ่งกลับมาบอดอีกครั้ง
ดาร์ค ดรูอิทรักษาตาฉันให้มองเห็นได้แค่ชั่วคราว
สิ่งที่ได้จากสก็อต แม็คคอล
- เป็นเพื่อนนายใช่มั้ย - เรายังมองหน้ากันไม่ติดอยู่
เขารู้ว่ามาทำไม
เขารู้เรื่องอสูรนั่น
อสูรเฌโวด็อง
เป็นมนุษย์หมาป่าที่โหดร้าย แล้วก็โด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์
แล้วคิดว่าฉันจะเผยไต๋ วิธีขโมยพลังของมันให้นายรู้เหรอ
ผมว่าคุณยินดีจะมาต่อรองกัน
บอกมาว่าคุณต้องการอะไร
ฉันต้องการควักลูกตาของมันออกมา
ฉันต้องการดวงตาของสก็อต แม็คคอล
(บันทึกการรักษาความปลอดภัยของไอเค่น)
ทีนี้ก็ไปเอาตัวลิเดียมา
คำบรรยายโดย: วชิรา จารุแสงไพโรจน์