Στα προηγούμενα επεισόδια…
Βοηθέ, ώρα εσύ και ο άλλος σου εαυτός να συστηθείτε όπως πρέπει.
Όποιος είναι μέσα στο Κτήνος, φοράει παπούτσι 43.
Με αίμα του Πάρις.
Λες ότι θα κυκλοφορήσει απόψε;
Θα πεθάνει κόσμος.
Βρήκες αυτό που έψαχνες;
Όχι. Βρήκα κάτι που απαντά στο ερώτημα.
Ποιο είναι το Κτήνος;
1760 ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ - ΓΑΛΛΙΚΑ ΕΔΑΦΗ
"Αγαπημένη μου Μαρί-Ζαν, μακάρι να είχα καλύτερα νέα.
Μα ακόμα και με τη στήριξη των Ινδιάνων,
χάνουμε τον πόλεμο από τους Βρετανούς.
Μαθαίνουμε ότι το Μόντρεαλ έπεσε.
Ο Μαρσέλ κι εγώ έχουμε τραυματιστεί.
Το μόνο που μας κρατά ζωντανούς είναι η ελπίδα να ξαναδούμε το σπίτι μας
και εσένα, αδερφή μου".
-Δεν μπορείτε να είστε εδώ. -Κάνε πίσω.
Δεν καταλαβαίνετε. Ήρθατε σε λάθος μέρος για να κρυφτείτε.
-Ησυχία. -Κάτι υπάρχει εκεί έξω.
Εκτός από τους Βρετανούς στρατιώτες.
Τι εννοείς;
-Ένα πλάσμα της νύχτας. -Μην την ακούς.
Ένας μεταμορφικός.
-Ένας δαίμονας. -Τι είδους;
Σεμπαστιάν…
-Τι είδους δαίμονας; -Ένας δαίμονας-λύκος.
Άνοιξε την πόρτα! Για τον Θεό!
Σε παρακαλώ! Άνοιξε! Βοήθεια!
Εκείνο το γράμμα θα βρεθεί τελικά στα χέρια μιας νεαρής γυναίκας.
Μιας επιδέξιας κυνηγού που θα αντιμετωπίσει το Κτήνος
μόνο με μια ατσάλινη λόγχη.
Θα μείνει στην ιστορία ως Κόρη της Ζεβοντάν.
Μα το αληθινό της όνομα ήταν Μαρί-Ζαν.
Ίσως πρέπει να αναστηθεί.
Μη φεύγεις.
Τα όνειρά μου δεν είναι σαν τα δικά σου.
Δεν είμαι απλώς Προάγγελος Θανάτου.
Είμαι η αιτία του.
-Τζόρνταν. -Ασ' τον να φύγει.
-Γιατί; -Όσο κι αν πιστεύουμε
ότι ο Πάρις θα νικήσει το Κτήνος,
κανείς δεν τον θεωρεί τη μόνη μας ελπίδα.
-Τι εννοείς; -Πιστεύουμε ότι υπάρχει κι άλλη.
Εσύ.
Έλα.
Το έδρανο!
-Εντάξει. -Λίαμ!
Καλά είμαι. Μια χαρά.
Τι; Είναι άσχημα;
-Όχι. -Πολύ!
Εντάξει.
Τι κάνετε όταν συμβαίνει αυτό;
Εγώ συνήθως λιποθυμώ.
Ίσως το κάνω πάλι.
-Στάιλς! -Εντάξει.
-Ο Σκοτ το έκανε με πόνο.
-Βοηθά. Ο πόνος σε κάνει άνθρωπο. -Πονάει ήδη!
Εντάξει, αν πονέσει κι άλλο, ίσως πάψει να πονάει.
Να πάψει να πονάει.
Την επόμενη φορά θα τον φιλήσω.
Η Μαρί-Ζαν ήταν σαν εσένα, Λίντια.
Δύσπιστη με τις ικανότητές της.
Και κάποτε, εξίσου δύσπιστη με το υπερφυσικό.
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ
Μερσί, Μαρί-Ζαν.
ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ
Μην απελπίζεσαι.
Το όνομά της ήταν Ανιές Μουργκ. Ήταν 11 χρονών.
Έντεκα.
-Κατακρεουργημένη. Δεν είχαν τι να θάψουν. -Το γνωρίζω.
Όπως κι ότι κάθε νέα αναφορά διαφωνεί με την τελευταία.
Κάποιοι λένε πως είναι εν μέρει ύαινα, εν μέρει λύκος.
Έχει κόκκινο τρίχωμα, μαύρο τρίχωμα, διχαλωτές οπλές, μια ρίγα στην πλάτη.
Σκοτώνει τη νύχτα.
Στοχεύει κεφάλι και λαιμό. Αυτό είναι σίγουρο.
Δεν θα σταματήσει.
Όπου ο λύκος βρει αρνάκι, εκεί ψάχνει κι άλλο.
-Δεν τρώει τα θύματα. -Σκοτώνει για ευχαρίστηση.
-Κανένα ζώο δεν σκοτώνει για ευχαρίστηση. -Δεν είναι ζώο.
Πες το στον βασιλιά.
Λένε ότι θα στείλει ομάδα από δικούς τους επαγγελματίες κυνηγούς.
Ως τότε μπορούμε να στείλουμε εθελοντές στην ομάδα κυνηγών.
Κάποιον να ηγηθεί.
Γιατί ζητάς εθελοντή;
Ξέρουμε τον καλύτερο κυνηγό στη Ζεβοντάν.
Η Μαρί-Ζαν Βαλέ. Η αδερφή μου.
Κάθαρμα!
Μαρσέλ, γύρισες!
Έλα, Σεμπαστιάν!
Χαίρομαι που γύρισες, Μαρσέλ.
Μην ανησυχείς, φίλε μου.
Έχεις ακόμη δουλειά.
Δεν θα διαφωνήσω με τον αδερφό σου, Μαρί-Ζαν.
Τι λέτε;
Μαρί-Ζαν!
Λοιπόν;
Θα ανταποκριθείς στο αίτημα;
Κυνηγάω ζώα. Όχι φήμες.
Εμίλ!
Μον ντιέ, ο γιος μου.
Εμίλ!
Τον βρήκα στο δάσος.
Μου ψιθύρισε τα τελευταία του λόγια.
Τι είπε;
Λα Μπετ.
Το Κτήνος.
Κύριε Τολμπέρ,
δεν ξέρω τι πλάσμα το έκανε αυτό…
αλλά η ομάδα κυνηγών αναχωρεί την αυγή.
-Γιατί δεν την προειδοποίησε; -Της είπε για όλα όσα είδαν στον πόλεμο.
Αλλά…
όπως είπα, η Μαρί-Ζαν ήταν δύσπιστη.
Το πιστεύεις;
Δεν ήξερα ότι είσαι τόσο προληπτικός.
Δεν χρειάζεται να πιστέψω κάτι που είδα με τα μάτια μου.
Έχω χτενίσει αυτά τα δάση και κυνήγησα κάθε πλάσμα που είδε ο ήλιος.
Αλλά όχι και το φεγγάρι.
Πας να με τρομάξεις;
Να σε προειδοποιήσω.
Δεν αρκεί το απλό ατσάλι για το Κτήνος.
Έψαξαν από την αυγή μέχρι το σούρουπο, ελπίζοντας να βρουν το Κτήνος κοιμισμένο.
Αλλά ήξεραν ότι μάλλον θα το συναντούσαν το σούρουπο.
Αμέσως μετά τα μεσάνυχτα έσβησε η πρώτη δάδα.
Πέσε κάτω!
Αυτό δεν ήταν λύκος!
Φυσικά και όχι, ανόητη.
Ήταν λυκάνθρωπος.
Ο Στάιλς; Κοίτα με.
-Ξέρεις πού είναι; -Όχι.
Μπρέιντεν, εγώ. Είμαι στο σχολείο, σε χρειαζόμαστε.
Φέρε το όπλο σου. Φέρε όλα τα όπλα σου.
Έλα!
Φύγε! Βγες από το παράθυρο!
Φύγε!
Λίντια;
Κάτι συμβαίνει.
-Τώρα; -Δεν ξέρω. Μα κάτι δεν πάει καλά.
Δεν μπορώ να μείνω.
Να ακούσεις την υπόλοιπη ιστορία.
Γιατί να σε ακούσω;
Την ξέρει καλύτερα απ' όλους.
Ό,τι έχω διαβάσει λέει ότι ο Ζαν Σαστέλ σκότωσε το Κτήνος.
Ποιος σου το είπε αυτό; Το ίντερνετ;
Αν αυτή είναι η πιο αξιόπιστη πηγή σου,
τότε…
μπορείς να φύγεις.
Τι έγινε μετά;
Ο Ανρί πήγε τη Μαρί-Ζαν στο σπίτι του.
Ένα μέρος περικυκλωμένο από δάσος σορβιών.
Τι είναι αυτό;
Σορβιά.
-Κι αυτό; -Ιξός. Σε παρακαλώ, άσ' το κάτω.
Γιατί τα έχεις όλα αυτά;
Για να προστατευτώ.
Έχω περάσει
τη μισή ζωή μου αποκτώντας τα εργαλεία
και τις ικανότητες για να επιβιώσω από λυκάνθρωπο.
Μπορώ σε διδάξω
αν θέλεις να μάθεις.
Δεν με νοιάζει να επιβιώσω.
Θέλω να μάθω πώς να τον σκοτώσω.
Πηγαίνετε πάνω!
Η Μαρί-Ζαν ήξερε ότι δεν μπορούσαν κυνηγοί να βγουν
εξοπλισμένοι με ιξό και σορβιά.
Χρειαζόταν ένα πλεονέκτημα. Έπρεπε να μάθει τον εχθρό της.
Για τους νεκρούς. Περιμένω να πιουν όλοι.
Μερσί.
Στους νεκρούς.
-Στους νεκρούς! -Στους νεκρούς!
-Μαρσέλ. -Ασ' τον σ' εμένα.
Έλα, Μαρσέλ. Πάμε στο πηγάδι.
Έχεις ένα πανί; Κάτι για το χέρι σου;
Ναι. Στο κελάρι.
Θα βρεις αυτό που ψάχνεις
στο κελάρι.
Εμπρός.
Ρίξε το βέλος.
Κάν' το, Μαρί-Ζαν.
Εμπρός. Άσε το βέλος να πετάξει.
Ρίξ' το, Μαρί-Ζαν.
Σε παρακαλώ.
Ανακούφισέ με.
Δεν είσαι ο φονιάς.
Τον καλύπτεις.
Η Μαρί-Ζαν ήρθε αντιμέτωπη με τον αδερφό της
μόλις γύρισε στο καπηλειό.
Σκότωσες παιδιά!
Σκοτώνω ό,τι τολμήσει να βρεθεί στο πέρασμά μου.
-Γιατί; -Αυτό είμαι.
Αυτό έγινα.
Έχεις ακούσει τι συμβαίνει αν πιεις
βρόχινο νερό από πατημασιά λύκου.
Γίνεσαι ο δαίμονας-λύκος.
Πήγαινε.
Εμπρός.
Πες τους ότι είμαι εγώ.
Και δες πώς θα τους ξεσκίσω στο λεπτό.
Μέχρι και την τελευταία ψυχή εδώ μέσα.
Είσαι ένα τέρας.
Κτήνος, Μαρί-Ζαν.
Το Κτήνος.
Δεν θα με πιάσεις.
Ούτε θα με σκοτώσεις.
Είμαστε οικογένεια.
Η δύσπιστη τα πίστεψε όλα εκείνη τη νύχτα.
Η Μαρί-Ζαν γύρισε στον Ανρί
για να βρει πώς θα σκοτώσει Κτήνος και αδερφό.
Ένα βέλος ίσως δεν αρκεί.
Χρειαζόμαστε κάτι που κόβει πιο βαθιά.
Ένα σπαθί; Ένα τσεκούρι;
Κάτι που χρησιμοποιεί το βάρος του Κτήνους εναντίον του.
Ίσως έχω βρει κάτι.
Πίστεψες ότι είχες ελπίδες να το νικήσεις;
Όχι.
Αλλά το μύρισα.
Η Μαρί-Ζαν κυνήγησε τον Σεμπαστιάν για τρία χρόνια
μέχρι που τον στρίμωξε το 1767.
Δεν θα πας πουθενά, αδερφή.
Νομίζεις ότι αυτό το μικρό τραύμα θα με σταματήσει;
Είμαι το ξακουστό Κτήνος της Ζεβοντάν που φοβούνται όλοι.
Και όταν πάψω να σκοτώνω, θα το μάθουν όλοι.
Θα έχω κάνει τόσες φρικαλεότητες που το όνομά μου θα γραφτεί στην ιστορία.
Θα το ξεχάσουν όλοι.
Damnatio Memoriae;
Θα τους βάλεις να μου πάρουν το όνομα;
Το όνομά μας;
Τι είναι αυτό;
Δεν είναι κοινό ατσάλι.
Ακονίτης και στάχτη σορβιάς.
σφυρηλατημένα με το αίμα μας στην πανσέληνο.
Η ιστορία ίσως σε γράψει, Σεμπαστιάν.
Αλλά μόνο ως Κτήνος.
Damnatio Memoriae.
Έσβησαν ό,τι υπήρχε για εκείνον.
Ό,τι είχε υπογράψει, ό,τι είχε.
Τα έκαψαν όλα.
ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ
Το όνομα Σεμπαστιάν Βαλέ έχει ξεχαστεί εδώ και 150 χρόνια,
αλλά όταν το θυμούνται…
Όταν το Κτήνος θυμάται, ο έφηβος μέσα του ξεχνιέται.
Χάνεται.
Για πάντα.
Η Μαρί-Ζαν δεν το έκανε μόνη.
Δεν ήταν ποτέ μόνη.
Είχε βοήθεια από τον Ανρί,
τον δικαστή,
την πόλη,
ακόμα κι από τον Μαρσέλ.
Χρειαζόμαστε τον Πάρις.
Θα πάω να τον βρω.
Λίντια, είναι επικίνδυνος.
Είναι μεταμορφικός.
Και μόλις άρχισε να καταλαβαίνει τη δύναμή του.
-Κι εγώ δεν είμαι; -Δεν είσαι το ίδιο.
Έχεις πρόσβαση στο υπερφυσικό. Λειτουργεί μέσα από σένα.
-Αλλά δεν σε ελέγχει. -Πώς το ξέρεις;
Γιατί νοιάζεσαι; Γιατί είσαι ξαφνικά με το μέρος μας;
Επειδή είναι και δικό μου όνομα.
Η Μαρί-Ζαν δεν άφησε τον Ανρί μετά τον θάνατο του αδερφού της.
Η σχέση τους δεν ήταν πια μια απλή συνεργασία.
Παντρεύτηκαν και πήρε το όνομά του.
Άρτζεντ.
Η Μαρί-Ζαν…
ήταν η πρώτη κυνηγός.
Θα θυμούνται και το δικό μας όνομα, Λίντια,
για τον θάνατο του Κτήνους.
Εγώ δεν είμαι Άρτζεντ.
Ούτε Άλισον.
Σκοτ, περίμενε.
Τραυματίστηκες.
Ηρέμησε.
Σκοτ;
Τι κάνεις στο αμάξι μου;
Εσύ είσαι.
Τι;
Λίαμ, τι λέει;
Λίαμ;
Κόρι, περίμενε!
Περίμενε!
Υποτιτλισμός: Έφη Μούκα