W poprzednich odcinkach...
- Nie pamiętasz mnie? - Theo?
Theo był pierwszym krokiem w dobrym kierunku.
Mówili na niego Der Soldat.
- Był nazistą. - I wilkołakiem Alfą.
Twoja siostra chce cię widzieć.
- Pomóż mi! - Umrzesz, jeśli tu zostaniesz.
- Zamknij się i pozwól mi cię uratować. - Stiles mnie uratował.
Co?
Nic.
Mówiłam, żeby wziąć mój samochód.
- Kilkukrotnie. - To nowe auto.
Kiedyś było nowe. Dwadzieścia lat temu.
Nie ma lewarka.
Przynieś koło.
Nie ma?
Nie.
Wiem. Okropna randka.
Mieliśmy gorsze. Pamiętasz tę podwójną?
- Albo Sylwester. - Święta z twoimi rodzicami.
- Z twoją siostrą... - Nie przypominaj mi.
To może być nasza najlepsza randka.
Zorza polarna.
Może oni mają koło.
Nie pozwólcie im mnie zabrać!
Nie pozwólcie mnie też zabrać.
Co wy sobie myśleliście?
Próbowaliśmy pomóc.
Może spróbujcie pomóc mi zrozumieć, co tam się stało.
Próbowaliśmy go przekonać, żeby zjechał na pobocze...
- Żeby nie uciekł. - Ale uciekł.
Najwyraźniej jest geniuszem zbrodni.
Zgadnijcie, co ukradł.
Sprzęt ratownictwa medycznego?
- Nie. - Gaz trujący?
Nie.
Leki?
Hel.
Hel?
Może to dobrze.
Że uratowaliśmy hel?
Chodziło mi o to, że...
nie potrzebują nas.
- Potrzebują, ale o tym nie wiedzą. - Idziemy na studia.
Będą musieli radzić sobie bez nas.
- Bez nas nie przetrwają. - Stiles...
Nie potrzebują nas.
Potrzebują!
Nie jesteśmy w stanie znaleźć twoich rodziców.
Niczego nie pamiętasz, więc chciałbym zastosować metodę...
która pomoże ci sobie przypomnieć. Ale potrzebuję twojej zgody.
Musisz wiedzieć, że będzie bolało.
Nie obchodzi mnie to. Chcę znaleźć rodziców.
Gotowy?
Nie powinniśmy go brać na film dla dorosłych.
Nie bałem się.
Ja byłem przerażony. Może mnie nie powinniście brać.
Nie bałeś się? Nawet trochę?
Może trochę.
Jedź, Will!
Jedź!
Kryjcie się!
- Co widziałeś? - Faceta na koniu.
- Na koniu? - Miał broń.
Koleś z bronią. To raczej moja działka.
- Co z jego rodzicami? - Nie wiem. Więcej nie pamiętam, ale...
mam przeczucie.
- Jakie? - Wrócą.
Wrócą po mnie.
Co?
Pasuje mi ten odcień, ale nie pamiętam nazwy.
Możemy wrócić do tematu?
Niczego nie czuję.
- Nie są martwi. - Są. I pewnie rozszarpani na kawałki.
- Nie rozumiem, dlaczego nie ma krwi. - Gdyby umarli, wyczułabym to.
- Gdyby żyli, wyczułabym to. - Też niczego nie czuję.
O czym ty mówisz? Byłeś w jego głowie cztery minuty.
To nie nauka ścisła. Może Alex nie pamięta ze strachu.
Jakie to ma znaczenie, czy są martwi?
Jeśli to tylko kradzież, nie możemy pomóc.
Jeśli coś nadprzyrodzonego, mój tata nie pomoże.
- Liczysz na coś nadprzyrodzonego. - Od trzech miesięcy nic się nie dzieje.
Raz w tygodniu wyciągasz mnie z łóżka, jakbym była wykrywaczem paranormalności.
Znacznie częściej.
Chyba nie myślisz, że to tylko zbieg okoliczności?
Może to nie byłoby takie złe.
Gapisz się na pękniętą szybę.
Coś jest z nią nie tak.
Jest pęknięta.
Raczej nie od magicznej kuli. Zwykła kula rozwaliła zwykłą szybę.
Tak jak tamtą...
i tamtą...
i tamtą.
Magiczna kula.
ZDJĘCIA DO ALBUMU
Słuchaj...
Przepraszam. Pozuj dalej.
Tylko...
To było ładne.
- Stiles! - Nadal jesteś w kadrze.
- Przepraszam. - Zepsułeś zdjęcie.
- Dlaczego miałbym psuć twoje zdjęcie? - Bo nie zgłosiłeś się po własne?
Zgłosiłem się.
ZAMÓWIENIE
Jest puste.
Może to skutek stresu związanego z ukończeniem szkoły.
Pisałem o tym esej.
W samochodzie nie znaleziono śladów po kuli.
Alex podał adres opuszczonego domu.
Zaginieni rodzice, gość na koniu, magiczna kula. Kto idzie ze mną?
- Muszę powtórzyć zdjęcia. - Odpadam.
- Nie mogę opuścić więcej lekcji. - Scott.
Mam 38 nieobecności. Jestem w szkole tylko dzięki mamie Lydii.
- Mogę iść po lekcjach. - Nie potrzebuję was. Wezmę Liama.
- Nie wezmę Liama. - Mogę zrobić zdjęcie?
- Nie. - Jasne.
Wytłumacz, dlaczego to jest niebieskie, to odpuszczę.
Uśmiech.
Kot Schrödingera.
Widzę, że podziwiacie moje zdolności artystyczne.
Schrödinger włożył kota do pudełka z trucizną.
Dopóki nie otworzy pudełka,
teoretycznie kot jest żywy i martwy.
Ale po otwarciu pudełka
Schrödingera czeka powitanie lub pożegnanie z kicią.
Pomijając kwestię przemocy wobec zwierząt, co to ma wspólnego z fizyką?
Hayden.
To przykład superpozycji kwantowej.
Do aktu obserwacji światło jest cząstką i falą.
Doskonała odpowiedź. Brawo.
Czy akt obserwacji wpływa na stan rzeczy? Czy może zmienić bieg wydarzeń?
Aby odpowiedzieć na to pytanie, rozwiążcie zadanie ze strony... 117.
W grupach.
Zauważyliście, że jest jakiś problem z lokalizacją?
- U mnie działa. - To nie jest północ.
To jest północ.
U mnie to samo.
Pan Douglas ma kompas.
Co z nim zrobisz?
- Pójdę za strzałką. - Serio?
- Gdzie cię pokieruje? - Nie mam pojęcia.
Dowiemy się, jak otworzymy pudełko.
Kot Schrödingera?
Nadal nie rozumiem.
Reakcja chemiczna mogła wywołać zabarwienie.
A płomień wylotowy? Mógłby być niebieski lub zielony?
Podczas strzału z pistoletu wydobywają się gorące gazy.
Mogą się uwolnić miedź, bar i cez.
- One płoną na niebiesko i zielono. - Mogłyby zabarwić szkło?
- Myślisz, że to zabarwienie od strzału? - Może.
- Trzydzieści dziewięć? - Tak.
Nigdzie się nie wybieracie.
Masz 38 nieobecności. Musiałam błagać dyrektora.
- Scott jest obrońcą Beacon Hills. - Może go bronić po 15,30.
Nie czekamy do 15,30.
Dziewięćdziesiąt minut przed godziną zero
oddziały bojowe kontynuowały ładowanie łodzi.
Było mało czasu między pierwszą i drugą falą ataku.
Gdzie jest ten dzieciak?
Przed chwilą tu był.
To jest posterunek. Jak można zgubić dziecko na posterunku?
Przerwijcie to, co robicie.
Szukamy dzieciaka.
Co robisz?
Możesz mnie zamknąć?
Nie zostałeś aresztowany i jesteś nieletni.
Musimy zadzwonić do opieki społecznej.
Nie, proszę!
Pozwólcie mi zostać.
Proszę.
Niech zostanie.
Postaw strażnika.
...zniszczyli działa wroga w głębi lądu.
Jednak dzięki pomysłowemu...
Wcale nie jest strasznie.
- Rozdzielamy się? - Nie ma mowy.
Może Alex pomylił adres.
Albo skłamał.
Po co miałby kłamać?
Nie kłamał.
Dlaczego policja nam o tym nie powiedziała?
Bo nie było ich tu.
Nie mogą wejść bez nakazu, a nie ma komu go wręczyć.
O ile nie pojawi się bezpośrednie zagrożenie, nie wejdą.
Co?
Chyba coś słyszałem.
TATA NA MEDAL
Co ty tu robisz?
To dom Alexa. Co wy tu robicie?
- Kompas nas tu zaprowadził. - Co?
- Dlaczego to robi? - Nie wiem.
Wszystkie się tak zachowują.
Zaczekaj.
Co się stało?
Był tu. Strzelał do mnie.
- Koleś, którego widziałeś. - Ten porywacz?
To nie było zwykłe porwanie. Oni zniknęli. Dlatego niczego tu nie ma.
Zostali wymazani.
Mam wrażenie, jakbym gdzieś o tym słyszał.
To po francusku. Myśl, której nie możesz odnaleźć.
Jest jakieś francuskie słowo na poczucie nieuchronnie zbliżającej się zagłady?
To francuskie słowo na banshee.
Co ci podpowiada twoja intuicja?
Że nie musisz tego rozwiązać od razu.
Ale ten dzieciak nie ma nikogo i...
Musi być jakiś powód.
NOWORODKI ZNIKAJĄ ZE SZPITALI
„Gdy zatrzymasz przy nim się, twą rodzinę czeka śmierć.
Na drodze stoi kat”.
„Riders on the Storm”?
- Co? - To tekst piosenki.
Dokładnie.
Co?
Chodzi o Jeźdźców Widma. Dziki Gon.
Pojawiają się w burzy, na koniach. Zabierają ludzi.
Jesteś taka mądra, że mógłbym cię pocałować!
Nie całuj mnie.
Nie zrobię tego.
A jednak!
Zaczekajcie.
Naprawiłem.
Pięknie! Wygląda jak nowy.
- Zauważy. - W życiu. Odłożymy kompas
- i pomożemy Scottowi. - Albo tylko to pierwsze.
- Nie możemy go zostawić samego. - Dlaczego? Jest Alfą.
- Już niedługo. - Kto go zastąpi?
- Myślisz, że nie mogę być Alfą? - Tego nie powiedziałam.
Ale zaburzenia pól magnetycznych i goście na koniach kradnący ludzi?
Nie możemy tego olać.
Co się stanie, gdy Scott odejdzie i nie będzie komu rozwiązywać problemów?
Ja mógłbym...
- Mógłbym... - Mógłby być Alfą.
Co jest?
Krew.
Scott?
Chodzi o Dziki Gon. To mit, tyle że prawdziwy.
Jak każdy inny mit w tym mieście.
- Kolesie na koniach? - Jeźdźcy Widma.
Zaczekaj. To moja koszulka. Skąd ją masz?
Trener mi ją dał na treningu.
Mieliśmy trening i nikt mi nie powiedział?
Dlaczego Jeźdźcy zabrali rodziców Alexa?
Bo to robią, zabierają ludzi.
Jeżdżą i kolekcjonują dusze. A gdy cię zabiorą, to znikasz.
Nie tylko ty, ale wszystko, co z tobą związane.
Jak pokój Alexa.
Czyli Alex jest następny?
Dostałam wiadomość.
Potrzebujesz pomocy?
Boże. O taką pomoc chodziło.
Coś okropnego się wydarzy.
Co?
Nie wiem. Dlatego potrzebuję pomocy.
- Nie mogę znaleźć źródła. - Czuję go wszędzie.
Jak to możliwe?
- Może dochodzi z kilku miejsc. - W kilku częściach.
Jeśli jest w powietrzu, może dochodzi z wentylacji?
Cofnijcie się.
Otwarte.
Gdzie on jest?
- Kto? - Alex. Dzieciak z wypadku?
Jego rodzice zginęli?
Kim jest Alex?
Posłuchaj mnie. Był tu, poznałaś go.
- Gdzie jest szeryf? - Wezwali go do szkoły. Znaleźli ciało.
Nie było nikogo w celi.
Sam sprawdź.
Nie ma go na liście.
Zabrali go.
- Nie powinienem go zostawiać. - Wiedział, że po niego wrócą.
A jeśli wrócą po wszystkich, którzy byli na drodze?
Wiemy, kto będzie następny.
Liam i Hayden.
Sprawdzę na dziedzińcu. Daj znać, jak ich znajdziesz. I popytaj tatę.
Scott! Zaczekaj.
Ja...
chciałem tylko...
- Powiesz mi później. - Dobrze.
- Wolniej. - Przepraszam.
Widziała pani Liama i Hayden? Albo mojego tatę?
- Kogo? - Mojego tatę. Przyjechał obejrzeć ciało.
Skąd wiesz o ciele?
Mój tata jest szeryfem. Wszystko w porządku?
Zaczekaj tu.
Kiedy miałaś pierwszą wizję?
Jak byłam ze Stilesem.
Dowiedzieliśmy się o Dzikim Gonie. O Jeźdźcach, koniach.
Grabionych duszach.
„Niech drży ten, kto ujrzy Dziki Gon, bo przepadnie bez śladu”.
Mason! Gdzie jest Liam?
Liam? Liam i Hayden. Jesteście.
Musicie mnie wysłuchać.
Alex zniknął jak jego rodzice.
Jeźdźcy go porwali, więc nie możecie zostać sami.
Musicie być ze Scottem lub ze mną, bo ja ich widzę.
Dlaczego tak się gapicie?
Znamy go?
Nie wiem, czy jest tu uczniem.
Chodzisz tu do szkoły?
Jak masz na imię?
- Bo nie zgłosiłeś się po własne? - Zgłosiłem się.
Jest puste.
To moja koszulka. Skąd ją masz?
Trener mi ją dał na treningu.
W porządku, synu?
Dzięki Bogu.
Wszyscy zapominają.
Wszyscy o mnie zapominają...
Uspokój się.
Razem coś wymyślimy.
Jak się nazywasz?
- Scott? - Cześć.
Gdzie jesteś?
Kto mówi?
Alex. Dzieciak z wypadku? Jego rodzice zginęli?
Kim jest Alex?
Konie.
Widział je. Widział Dziki Gon. Gdzie jest Stiles?
Kim jest Stiles?
To ja.
Ja jestem następny.
Stiles!
Lydia?
- Znasz mnie. Dzięki Bogu. - Znam cię.
Wszyscy zapominają.
Widzisz go?
Kogo?
Kolesia na koniu.
Jeśli ich widzisz, to...
Wiem. Przyszli po mnie.
- Musisz uciekać. - Nie zostawię cię!
Chodź!
Tędy.
Gdzie są?
Wszędzie.
Chodź!
Nie patrz na nich i nie krzycz, bo ciebie też zabiorą. Nie patrz!
Nie będę.
Co robisz? Musimy uciekać!
Nie zdążymy.
Zostanę wymazany.
Tak jak Alex. Zapomnisz o mnie.
Nie zapomnę.
Zapomnisz.
Znajdź jakiś sposób, żeby pamiętać.
Byłaś pierwszą dziewczyną, z którą tańczyłem.
Byłem w tobie zakochany w pierwszej klasie.
I w drugiej, i w trzeciej.
Uratowałaś mi życie.
Ty moje też.
Pamiętaj...
Pamiętaj, że cię kocham.
Pamiętaj...
Wszystko gra?
Mam wrażenie, że miałam coś zrobić.
Co?
Nie pamiętam.
Napisy: Sylwia Szymańska