ความเดิมตอนที่แล้ว
ถ้านายอธิบายได้ ว่าทำไมนี่เป็นสีฟ้า ฉันจะเลิกสืบ
โกสต์ไรเดอร์ เดอะไวลด์ฮันต์ พวกมันมากับพายุ และจับคน
- ทุกคนกำลังลืมทุกอย่าง - สไตลส์เป็นใคร
- บอกชื่อเธอมา - พวกมันกำลังมาจับฉัน
หาวิธีจำฉัน จำไว้ ฉันรักเธอ
- นายรู้สึกมั้ย - รู้สึกอะไร
ฉันว่าฉันได้ยินบางอย่าง
ช่างมันเถอะ
- โอเค ฝึกต่อเถอะ - ก็ได้
- หรือเราจะเลิกก็ได้ - นายต้องฝึกแบ็กช็อต
- ทำไม - เลียม มันห่วย
- นายพูดเรื่องอะไร - แบ็กช็อตของนาย มันห่วย
- ฉันคงคิดถึงคนอื่น - ใช่
- คนอื่นอาจเป็นกัปตันทีม - เราจะทำสำเร็จ
เราคงต้องกลับแล้ว
ไม่ เราไม่ต้องกลับ
- เอาล่ะ ต่อไปใส่ผงตะไบ - ทำไมมันถึงได้ผล
คุณสมบัติแม่เหล็กจะทำปฏิกิริยากับ...
ไม่ต้องห่วง มันจะได้ผล
แค่ต้องให้เหล็กออกไซด์ ซึมซับเข้าไป เอามา
นายมาที่นี่ทำไม ถ้านายรู้อยู่แล้ว
รู้เหรอ เขาสอนได้เลย
- นี่เป็นการทดลองฟิสิกส์โปรดของฉัน - เรามาเพราะอยากได้คะแนนพิเศษ
- นายได้เกรดสี่จุดอะไรสักอย่างไม่ใช่เหรอ - สี่จุดเก้า
ฉันไม่ยักรู้ว่ามันสูงได้ขนาดนั้น ฉันติดอยู่ที่สองจุดเจ็ด
ฟังนะ นายทำงานพิเศษสองงาน และการตายไม่ช่วยเรื่องเกรดของนายหรอก
ฉันก็ไม่รู้สิ นายแค่ต้องการ ความช่วยเหลือนิดหน่อย
นายทำแบบนี้เพื่อฉัน
นายโกรธหรือเปล่า
โกรธมาก
โอเค
เอาล่ะนะ
มันได้ผล
มันควรมีแรงดูดขนาดนั้นหรือเปล่า
- พวกนายทำบ้าอะไร - ฟิสิกส์ครับ
- คะแนนพิเศษ - คะแนนพิเศษเหรอ
ตอนสามทุ่มเหรอ ไม่เอาน่า พวก ไปให้พ้น
ไปใช้ชีวิต
ช่วงวัยรุ่นของนาย ไม่ใช่เวลาเครียดเรื่องเรียน
- ใช่สิครับ - รัฐบาลโกหก
ไปหาสาว ก่อเรื่อง ใช้ชีวิตหน่อย
- เราเป็นเกย์ครับ - ยิ่งดี ไปเป็นเกย์เลย
ทีนี้ไปให้พ้นหน้าของฉัน ฉันไม่ได้ค่าปิดโรงเรียนหลังพวกนาย
- ครูได้ - ไปให้พ้น
ไปก่อความวุ่นวายเหมือนเด็กคนอื่น
โทรศัพท์ของฉัน ฉันว่าฉันลืมไว้ข้างบน
(เจอมั้ย)
เมสัน
(พวกมันอยู่ที่นี่ อย่าขยับ)
- มีปัญหาอะไร - เกิดบางอย่างกับเมสัน
- พวกมันมาที่นี่ โกสต์ไรเดอร์ - ที่นี่เหรอ เมื่อกี้เหรอ
- นึกว่าพวกมันไปตอนพายุสงบ - ไม่
- เพราะพวกมันสองตัวอยู่บนนั้น - พวกมันทำอะไร
เราไม่เห็นตอนพวกมันเข้ามา เราเห็นแค่ตอนมันเริ่มล่องหน
- นายบอกเขาเหรอ - เขาปกป้องฉัน
พวกมันดูไม่สนเรา พวกมันเดินผ่านเราไปเลย
แล้วเกิดอะไรขึ้น
พวกมันกระโดดลงมาแล้วก็ไปเลย
แค่นั้นเหรอ
ใช่
พวกมันไม่ได้จับใครเหรอ ที่นี่ไม่มีใครแล้วเหรอ
ไม่มีนะ
มีแค่เรา
นั่นมัน...
ปกติฉันไม่หลับแบบ...
นั่นโซ่เหรอ
ไม่มีอะไร
เธอเห็นเขามั้ย
ลิเดีย มีอะไรจ๊ะ
- แม่ได้ยินนั่นมั้ย - แม่ได้ยินลูกกรี๊ด
ไม่ใช่ เสียงรถไฟวิ่งผ่านห้องของหนู
- ลูกรัก ลูกฝันร้ายจ้ะ - ไม่ใช่ หนูเปล่า มันไม่ใช่...
ไม่มีรถไฟและเราไม่มีแผ่นดินไหว ถ้างั้น...
มันคงเป็นแค่ฝันร้ายน่ะจ้ะ
แต่หนูไม่ได้หลับ
(1075)
ใช่ๆ มันต้องอย่างนี้สิ
ต้องทำแบบนี้ กัปตันต้องเป็นแบบนี้
- นายมาสาย - นายมาสาย
- ไม่เหมาะเป็นกัปตัน - เลียมเหมาะเป็นกัปตัน เขา...
ให้ไว มาล้อมวง ฟังให้ดี
เพราะความเห็นแก่ตัวของแม็คคอล
ที่จะเน้นเรื่องเกรดและการเรียนจบของเขาเอง เราขาดผู้นำ
พวกนายอยากเป็นแชมป์ พวกนายอยากเป็น ฮีโร่เหรอ โอกาสของพวกนายมาแล้ว
เอาล่ะ ไอ้พวกอยากเป็นกัปตัน
ฉันอยากเห็นพวกนายยำกัน
ไม่เหมาะเป็นกัปตันสุดๆ ดัมบ์บาร์
- ดันบาร์ - ฉันก็พูดอย่างนั้นนะ
ครูพูดดัมบ์บาร์
และปากของนาย เพิ่งทำให้นายได้งานเช็ดอุปกรณ์
นายไม่มีเรียนเหรอ
แล้วนายล่ะ
- ฉันหยุดคิดเรื่องเมื่อคืนไม่ได้ - ฉันก็เหมือนกัน
ฉันอ่านทุกอย่างเกี่ยวกับเดอะไวลด์ฮันต์
ว่าพวกมันมากับพายุ เก็บวิญญาณ ขี่สายฟ้า
แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไมพวกมันมาที่นี่
พวกมันเป็นโกสต์ไรเดอร์ พวกมันมาทำอะไรในห้องสมุดโรงเรียน
- นายมาทำอะไรที่นี่ - ฉันแค่สังหรณ์ใจน่ะ
เรื่องอะไร
เราเห็นพวกมันเพราะพลังของนาย
ถ้านายมีความสามารถพิเศษที่ไม่มีใครรู้ล่ะ
แล้วนายรู้สึกยังไง
ตอนโกสต์ไรเดอร์อยู่บนนั้น ฉันว่าพวกมันถือบางอย่าง
ทำไมเราจำเหตุการณ์ไม่ได้
ถ้าพวกมันไม่ได้ถือของ...
แต่เป็นคนล่ะ
ฉันทำพลาดสินะ
นายทำส่งๆ นายต้องพยายามก่อนถึงจะเรียกว่าพลาด
ให้คนอื่นเป็นกัปตันก็ได้
เราต้องห่วงเรื่องเรียน ไหนจะเรื่องอื่นอีก
ดาเวนฟอร์ด เพร็พซ้อมก่อนเราสามสัปดาห์
ริเวอร์ไซด์สองสัปดาห์ เราตามหลังตั้งแต่เรายังไม่เริ่ม
คนครึ่งทีมเลี้ยงลูกไม่ได้ด้วยซ้ำ เรื่องทำคะแนนไม่ต้องพูดถึง
- ทำไมนายเป็นกัปตันต่อไม่ได้ - ฉันจะเรียนจบแล้ว
ฉันจะไม่อยู่ที่นี่ปีหน้า
ใครสักคนต้องทำแทนฉัน
- มันควรเป็นนาย - เหรอ
โค้ชไม่อยากได้ฉัน
- ทีมอาจไม่ต้องการฉัน - มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับพวกเขา ขึ้นอยู่กับนาย
นายต้องอยากได้มัน เพราะคนอื่นจะเล่นงานนายไม่หยุด
พวกเขาจะอัดนาย และนายต้องลุกกลับขึ้นมา
นายต้องแสดงให้พวกเขาเห็น ว่านายลุกได้ ผู้นำไม่วิ่งหนี
ต้องอย่างนี้สิ แม็คคอล
ทีมนี้ต้องเอาจริงอย่างนี้
ส่วนนาย ฉันอยากซัดหน้าแบ๊วๆ ของนายไวๆ
(สไตล์)
ครูประทับใจกับพวกเธอส่วนใหญ่
มันบ่งบอกว่าเธออ่านหนังสือ และเธอทุ่มเทกับการเรียนของตัวเอง
ส่วนที่เหลือ มาหาครู
(ดีลบ)
- ครูเฟลมิง - ครูไม่ให้คะแนนพิเศษ
สมการอื่นจากคำตอบทางทฤษฎีของตัวเอง
ก็ได้ค่ะ
มาเลีย อุ้งเล็บ
อุ้งเล็บ มาเลีย
ขอโทษค่ะ คุณเป็นใคร
คุณมาทำอะไรในชั้นเรียนนี้
(บีเอชเอชเอส กระดาษลงชื่อของคนสาย)
- เธออยากได้ชื่อของคนขาดเหรอ - ครับ
ขอครูถามได้มั้ยว่าทำไม
เรื่องมนุษย์หมาป่าน่ะครับ
ครูพูดชัดเจนแล้ว ว่าโรงเรียนมัธยมบีคอนฮิลส์
เป็นพื้นที่ปลอดภัย
ครูต้องเกลี้ยกล่อมนักเรียน 23 คน ว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นในห้องสมุด
เป็นหมีตัวใหญ่ และเขี้ยวของสก็อต แม็คคอลเป็นผลลัพธ์
- ของโรคประสาทหลอนในวัยรุ่น - โรคประสาทหลอนในวัยรุ่นคืออะไรครับ
ครูไม่รู้
เราคิดว่ามีคนหายไป และอาจตกอยู่ในอันตราย
เรื่องนั้นครูรับรองเธอได้ ว่าไม่มีใครแจ้งว่านักเรียนหายไป
และทุกคนที่ขาดเรียนอยู่ในรายชื่อนี้แล้ว
หนุ่มๆ ครูขอบคุณที่พวกเธอเป็นห่วง
และครูขอบคุณที่พวกเธอช่วยระวัง
จำไว้ พื้นที่ปลอดภัย
- ทีนี้กลับไปเรียนซะ - เราไม่มีเรียนครับ
งั้นกลับไปทำอะไรสักอย่างสิ อะไรก็ได้
เธอรู้จักฉัน
ขอบคุณพระเจ้า เธอรู้จักฉัน
เธอเห็นเขามั้ย
เธอเห็นเขามั้ย เอาล่ะ เร็วเข้าๆ
- ทางนี้ - โอเค
เฮ้ยๆๆ หยุด
โอเค ทางนี้ๆ
- พวกมันอยู่ไหน - อยู่เต็มไปหมด
- เธอจะลืมฉันมั้ย - ฉันไม่ลืม
ฉันไม่ลืม
ลิเดีย ระวัง
- เธอโอเคมั้ย - ฉันโอเค
เธอทำอะไรของเธอ
พยายามจำ
ไม่มีใครหายไปเหรอครับ
เปลี่ยนคำถามตามที่นายสบายใจเลย ยังไงคำตอบก็คือไม่มี
คุณรู้สึกอะไรมั้ย
สัญชาตญาณเฮลฮาวด์ของคุณ รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติมั้ย
ฉันมีลางการตาย ไม่ใช่การลักพาตัว
และฉันกำลังไขคดีฆาตกรรม ที่ไม่เกี่ยวกับมนุษย์แปลงร่าง
ฆาตกรต่อเนื่องศตวรรษที่ 18 ที่ฟื้นคืนชีพหรือฉัน
มันแค่คดีปล้นแล้วฆ่าง่ายๆ
ง่ายเหรอ เขาถูกทุบจนตาย แล้วยัดศพไว้ในช่องระบายอากาศ
และฉันจดคำให้การของนายแล้ว ขอให้โชคดี เมสัน นายด้วย คอรีย์
นายทำอะไรน่ะ
ไม่ได้ทำอะไร แค่ตรวจดูล็อกเกอร์นี้หน่อย
มันเป็นของนายเหรอ
- ไม่ใช่ - ฉันเป็นเด็กใหม่ที่นี่
แต่ฉันมั่นใจว่าการงัดล็อกเกอร์ของคนอื่น
ผิดกฎ
ฉันไม่ได้งัดล็อกเกอร์ของคนอื่น
งั้นมันดูเหมือนอะไรในความคิดของนาย
เหมือนฉันกำลังงัดล็อกเกอร์ของคนอื่น
ใช่
- ฉันจะไปเข้าเรียนแล้ว - นั่นสิ อาจเป็นความคิดที่ดี
บนนั้นต้องมีใครสักคน
นั่นเป็นคำอธิบายเดียวที่เป็นเหตุเป็นผล
- งั้นสิ นายรู้ได้ยังไง - หลักเหตุผล
- คอรีย์สังหรณ์ใจ - สัญชาตญาณของกิ้งก่าเหรอ
- ฉันนึกว่าพวกเขาทำได้แค่หายตัว - คอรีย์แค่อยากช่วย
เขาอยู่ที่ไหน ตอนเราสู้กับมนุษย์หมาป่าเพื่อช่วยนาย
และทำไมเขาภักดีกับธีโอนานขนาดนั้น
มีช่วงนึงที่เราทุกคนไว้ใจธีโอ...
รวมถึงนายด้วย
ฉันจะไว้ใจเขาเมื่อเขาทำสิ่งที่น่าไว้ใจ
ไม่เหมือนตอนนี้ ตอนฉันได้ยิน เสียงหัวใจของเขารัวจากอีกฝั่งห้อง
แล้วเฮย์เดนล่ะ นายยกโทษให้เธอง่ายๆ
เธอเกือบตายคืนที่พยายามหยุดเซบาสเตียน นายเอาแต่ซ่อนตัว
จะให้ฉันทำอะไรล่ะ นายกับเฮย์เดนมีเขี้ยว
เลียม กิ้งก่าไม่ใช่นักล่าอันดับต้นๆ
ในอาณาจักรสัตว์ คอรีย์ทำได้แค่หายตัว
งั้นเขาอาจควรทำอย่างนั้น
- อะไร - เขาจะไว้ใจนายได้ยังไง
- ถ้านายซ่อนตัวในผนัง - ฉันบอกนายแล้ว
เพื่อนของนายไม่ใช่เพื่อนของฉัน ทำไมนายไม่ยอมรับซะ
มันอาจได้ผลกับพวกนาย แต่มันไม่ได้ผลกับฉัน
ผมอดรู้สึกไม่ได้ว่ามีบางอย่างหายไป
ผมจำบางอย่างไม่ได้
อย่างไอ้นี่ที่ผมเอามันมาจากกระจกรถ ในลานรถที่ถูกยึดเป็นของกลาง
แต่ผมจำไม่ได้ว่าผมไปที่นั่นทำไม
จิตใต้สำนึกอาจเชื่อมต่อกับความทรงจำของเรา
เราใช้ความฝันและฝันกลางวัน เป็นเครื่องมือช่วยให้เราจำได้
คุณว่าทุกอย่างเกี่ยวข้องกันมั้ย
โกสต์ไรเดอร์ เดอะไวลด์ฮันต์ รูโหว่
เดอะไวลด์ฮันต์ชอบสงครามและความโกลาหล
ฉันไม่เคยได้ยินพวกมัน ทำอะไรกับความทรงจำของคน
มันเกือบเหมือนนายเป็นโรคแขนขาหลอน
มันเป็นกันเยอะในสงคราม
คนที่ถูกตัดแขนขา อาจรู้สึกคันแต่พวกเขาเกาไม่ได้
หรือเจ็บจุดที่ไม่มีทางเจ็บ แขนขาที่หายไปสำคัญมาก
จนสมองทำงานเหมือนแขนขานั้นยังอยู่
งั้นจิตใต้สำนึกของผม พยายามบอกผมว่ามีอะไรหายไปงั้นเหรอ
มันก็เป็นไปได้
- ผมจะรู้ได้ยังไงว่ามันบอกอะไร - วิธีที่ง่ายที่สุดคือนอนหลับ
- มีใครมั้ย - ทางนี้
- ต้องทำถึงขั้นนี้แล้วเหรอ - เธอช่วยฉันหน่อยได้มั้ย
ถ้านี่เป็นชมรมใหม่หลังเลิกเรียน...
ฉันไม่สน
ฉันมีปัญหา
ฉันคำรามใส่เพื่อนร่วมชั้น ฉันข่วนโต๊ะหนังสือของฉัน
ฉันพยายามเปลี่ยนพื้นห้องนอนของฉัน เป็นรังหมาป่าไคโยตี
นี่ดูคุ้นๆ มั้ย
ไม่ ทำไมต้องคุ้น
มาเลีย เธอคิดว่ามันช่วยให้เธอปลอดภัยเหรอ
พวกมันเคยช่วย ก่อนบ้านริมทะเลสาบ ฉันมาที่นี่ตอนพระจันทร์เต็มดวง
แต่เธอไม่ได้มาที่นี่กับฉัน สก็อตก็ไม่ได้มา
- ใช่ ถ้างั้น... - ใครอยู่กับฉัน
เธอไม่มีทางทำคนเดียว
สก็อตโทรมา
นี่ ฉันนอนหลับบนเตียงที่บ้าน แล้วฉันตื่นขึ้นในป่าห่างไปราวหนึ่งไมล์
มีเหตุผลที่ทำให้มันเกิดขึ้นนะ ฉันเคยมาที่นี่
ช่วงต้นปีสอง คืนก่อนคัดตัวเป็นตัวจริง
ฉันจำได้เพราะฉันหมกมุ่นกับมัน
- ตอนนั้นนายออกมาทำอะไร - หาศพ
ฟังแล้วหดหู่
ฉันมาทำอะไรที่นี่คนเดียว
ฉันอยากช่วยเธอนะ แต่ตอนนั้นฉันไม่รู้จักเธอ
ตอนนั้นฉันยังเป็นหมาป่าไคโยตี ฉันอาจพยายามกินศพ
ดีตันบอกว่าจิตใต้สำนึกของฉัน พยายามบอกบางอย่างกับฉันอยู่
ฉันอยากให้พวกเธอ ช่วยฉันหาว่ามันบอกอะไร
นายอาจเป็นวัยรุ่นขี้สงสัย
- นายได้ยินว่ามีศพ - แต่ยังไงล่ะ
ฉันไม่ดูข่าว และฉันไม่มีเครื่องสแกนวิทยุตำรวจ
แม่ของนายทำงานที่โรงพยาบาล ท่านอาจถูกเรียกตัวแล้วนายแอบได้ยินล่ะมั้ง
คืนนั้นแม่ของฉันไม่อยู่บ้าน
ฉันอยู่ห่างไปห้าไมล์ ฉันมาที่นี่ได้ยังไง
นายขับรถไง
ตอนนั้นฉันไม่มีรถ
- นายวิ่งมา - ฉันวิ่งไม่ได้ ตอนนั้นฉันเป็นโรคหืด
- ฉันซ่อนตัว แต่พวกเขารู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ - นายอาจส่งเสียงดังเพราะนายหอบ
พวกเขารู้ได้ยังไงว่าเป็นฉัน
สก็อต
สก็อต นั่นนายหรือเปล่า
สก็อต
ทำไมนายอำเภอคิดว่าฉันออกมาที่นี่
เพราะเหมือนการตายส่วนใหญ่ในเมือง มันเกี่ยวกับเรื่องเหนือธรรมชาติ
ตอนนั้นฉันยังไม่เหนือธรรมชาติ
ฉันถูกกัดคืนนั้น
ฉันยังไม่เป็นมนุษย์หมาป่า
และฉันไม่ได้อยู่คนเดียว
ฉันแค่อยากบอกนาย...
ว่าฉันคิดผิด
ฉันนึกว่ามันไม่สำคัญถ้าเราเกลียดกัน
แต่มันสำคัญ
มันสำคัญกับเมสัน
เขาสำคัญกับเราทั้งคู่
ฉันไม่ได้พยายามเป็นมือที่สาม
ฉันเองก็เหมือนกัน
แต่ถ้าเรายังเป็นอย่างนี้ เขาอาจรู้สึกว่าเขาต้องเลือก
นายอยากให้ฉัน ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ
เราช่วยกันได้
เราอาจเจอบางอย่างด้วยกัน
เหรอ เจออะไร
ก็อย่างร่องรอยของพวกมันไง
โกสต์ไรเดอร์
ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้า
แต่ฉันคิดว่าฉันเคยมีเพื่อนสนิท
- และเขาอยู่กับฉันคืนนั้น - ไม่บ้าหรอก
ฉันรู้ว่ามีคนล่ามโซ่ฉัน และฉันว่าพวกเขาอยากให้ฉันเป็นมนุษย์ต่อ
ฉันมาโรงเรียนเมื่อเช้า และฉันมีนัดกับใครบางคน
แต่ฉันจำไม่ได้ว่าใคร
ฉันตามหาพวกเขาทั้งวัน
ไม่ว่าเขาเป็นใคร ฉันคิดว่าฉันรักเขา
ถ้าเราทุกคนคิดถึงคนคนเดียวกันล่ะ
ฉันว่าเขาเคยอยู่ในรูปนี้
เขานั่งตรงนั้น
นายอยากทำมั้ย จับมือของฉันไว้สิ
คนขับรถบรรทุกชื่อนิก มาซซารา
เขามีประวัติลักทรัพย์กับขายยา แต่ไม่เคยใช้ความรุนแรง
เขาขับรถให้บริษัทอุปกรณ์การแพทย์
เขาเลยมีอุปกรณ์โรงพยาบาลอย่างฮีเลียม
- ทำไมโรงพยาบาลต้องใช้ฮีเลียม - มันใช้บำบัดฮีลีอ็อกซ์
มักใช้รักษาอาการบาดเจ็บ ทางระบบหายใจจากไฟหรือระเบิด
คนถูกไฟคลอกในอัฟกานิสถาน ใช้มันรักษาตัวในโรงพยาบาลท้องถิ่น
- แล้วโรงพยาบาลของเราล่ะ - มีคนขโมยอุปกรณ์หลายเดือนแล้ว
ผมรวบรวมรายชื่อคนรู้จักของมาซซาราด้วย ผมจะสอบปากคำพวกเขาพรุ่งนี้เช้า
ดีมาก แพร์ริช
- ส่วนเมียของคุณรออยู่ในออฟฟิศของคุณนะ - เมียของฉันเหรอ
ฉันอยากมาเซอร์ไพรส์คุณ
นายรู้มั้ยว่าเรามองหาอะไร
ถ้ามันเป็นหนังสือ เราจะต้องอยู่นานเลย
นายเห็นนั่นมั้ย
ปล่อยมือ
นายยังเห็นไพ่มั้ย
ไม่ มันหายไปแล้ว
- ตอนนี้นายเห็นมั้ยล่ะ - เห็น
ฉันเห็นแล้ว
ฉันสังหรณ์ใจว่าคุณอาจลืมเรื่องมื้อค่ำ
อ้อ นี่...
อะไรเนี่ย คีโนอาคืออะไร
มันอ่านว่าคีนัว คีนัวและเคล
อ้อ นั่น...
คุณดูแลผมตลอด
ฉันอยากให้คุณอยู่นานๆ
มีความสุขมั้ย
เสมอค่ะ
มันเหมือนหลักฟิสิกส์
มันไม่มีตัวตนจนนายเห็นมัน
แล้วมันก็มีตัวตน
แมวของชเรอดิงเงอร์ไง สถานะควอนตัมของการซ้อนทับ
การเห็นบางอย่างคือการเปลี่ยนตัวตนของมัน
มันเปลี่ยนความเป็นจริง
ฉันยังไม่เข้าใจ
- นายคิดว่ามันคืออะไร - เหมือนบัตรห้องสมุด แต่มันว่างเปล่า
(โรงเรียนบีคอนฮิลส์)
เจค ซัลลิแวน
- เขาอยู่ที่แล็บฟิสิกส์เมื่อคืน - ฉันลืมเขาไปเลย
ฉันก็เหมือนกัน เราเรียนภาษาสเปนด้วยกัน
(ปีสอง เจค ซัลลิแวน)
พวกมันลบเขา
นายสังหรณ์ใจถูก
- ไง มีอะไร ดันบาร์ ฉันเล่นอินเทอร์เน็ตอยู่ - ผมอยากสมัครเป็นกัปตันทีม
สายไปแล้ว ฉันบอกว่าก่อนหมดวัน
ครูไม่ได้บอกว่าก่อนเลิกเรียน
นี่ อะไรเปลี่ยนใจของนายล่ะ
ผมจับมือของผู้ชาย
ฉันเข้าใจ
ฉันเข้าใจแจ่มแจ้งเลย
แล้วเธอจะเขียนคำตอบเหรอ
มันไม่ง่ายอย่างนั้น
มันไม่เคยง่าย
ในการเขียนอัตโนมัติ มือจะขยับโดยเราไม่รู้ตัว
ทีนี้หวังว่าในความเงียบ ความมืดและแสงไฟ
จะช่วยให้เธอ อยู่ในภวังค์ที่ผ่อนคลายกว่านี้
ลิเดีย ฉันอยากให้เธอจ้องแสงไฟ แล้วปลดปล่อยความคิดทั้งหมด
ฉันขอเตือนเธอไว้หน่อย เราอาจไม่พบความทรงจำทั้งหมด
- ทำไมล่ะครับ - ตามตำนาน
เดอะไวลด์ฮันต์จับคน
ถ้าที่เธอเล่าให้ฉันฟังถูก ความจริงจะแย่กว่านี้เยอะ
พวกมันลบคนจากความเป็นจริง
เราจะจำคนที่ถูกลบจากสมองของเราได้ยังไง
เขาอาจยังไม่ถูกลบ
- เธอโอเคมั้ย เราควรหยุดเธอมั้ย - ลิเดีย
ลิเดีย ช้าๆ
เธอโอเคมั้ย
ลิเดีย
(มิสชีฟ)
"มิสชีฟ" แปลว่าอะไร
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอเขียน
(สไตลส์)
สไตลส์ คืออะไร
คำบรรยายโดย สุธัญญา สิงห์ครา