W poprzednich odcinkach...
Znajdź sposób, żeby pamiętać.
- Relikwia udowodniłaby istnienie Stilesa. - Moglibyśmy go odzyskać.
Zabierzemy wszystkich do bunkra.
- Wszyscy będą bezpieczni. - Już są.
- Gdzie jest Gwen? - Chodźcie!
PRZYJAZDY ODJAZDY
Przepraszam.
Gdzie jesteśmy?
Na stacji kolejowej.
Jasne. To bardzo pomocne.
Na jakiej stacji?
Numer 137.
- Widziała pani, jak wchodziłem? - Nie.
Długo tu pani jest?
Około godziny.
Przyszliśmy o tej samej porze. Minęło co najmniej sześć godzin.
Sześć godzin?
Dokąd pani jedzie?
Miałam gdzieś bilet.
Zawsze podróżuje pani w fartuchu?
Widocznie się spieszyłam.
Są tu jacyś pracownicy?
Następujące połączenia zostały odwołane:
Hollatine, Batten, Bay Burry,
Deer Ridge, Red Oak...
Dokąd jadą te pociągi?
...Anderson, King Springs.
Wie pani, co to za pociąg?
Czy ktokolwiek wie, dokąd jedzie ten pociąg?
Dokąd jedzie ten pociąg?
Ty. Oczywiście.
Peter? Co ty tu robisz? Jakim cudem tu jesteś?
Jak to „jakim cudem tu jestem”? Jestem tu tak samo jak ty i cała reszta.
Zostaw mnie w spokoju.
Peter! Co robisz?
- Czekam na pociąg. - Nie widziałeś tego?
Czego?
Koni?
Związanego biznesmena? Magicznie znikających lin?
Przepraszam, czy nikt tego nie widział?
Przesuń się. Zasłaniasz tablicę. Chcę widzieć, co z moim pociągiem.
Czyli czekasz na pociąg. Jak się tu dostałeś?
Wziąłem taksówkę.
Ostatnio cię widziałem, gdy zamknęli cię w Eichen House.
Byłem w Eichen.
Dzięki tobie.
Zgadza się. Pamiętasz, jak się wydostałeś? Wypisali cię?
- Była awaria, więc uciekłem. - Tak po prostu uciekłeś?
Tak po prostu.
Dosłownie uciekłem z wariatkowa, w którym trzymali mnie siłą!
Hale! Wracaj do celi!
Nie będę się powtarzał.
Nie będziesz.
BILETY
- Jak długo tu jestem? - Blokada była trzy miesiące temu.
Przez trzy miesiące nikt mnie nie szukał?
Jeźdźcy Widma cię wymazali.
- Jeźdźcy Widma? Z Dzikiego Gonu? - Wiesz, o czym mówię?
Oczywiście, że tak. Przybywają z piorunami.
Są nieokiełznaną siłą natury.
Ale na pewno nie robią postojów na stacjach kolejowych.
Uciekłem z jednego więzienia do drugiego.
To wygląda jak podziemna kryjówka smutnego biurokraty.
Musi być jakieś wyjście.
Rozglądałeś się? Pytałeś, czy ktoś coś wie?
Jeśli to Dziki Gon, to nie ma wyjścia.
Utkniemy w burzy na zawsze.
Nie jesteśmy w burzy, tylko na stacji. A ze stacji można uciec.
Nie możemy stąd uciec, bo to miejsce nie jest prawdziwe.
O czym ty mówisz?
W Beacon Hills nie ma stacji kolejowej.
Co robisz?
Pomożesz mi?
Co jest?
- Idź dalej. - Masz lepszy pomysł?
Stiles...
Po lewej, obok filaru. Nie patrz.
Mówiłem: „Nie patrz”.
Obserwuje nas.
- No i? - No i?
Każdy na tej stacji wygląda jak zombie. A on jest nami bardzo zainteresowany.
- Boże! - Dlaczego nas obserwujesz?
Sprawdzaliście drzwi. Nikt nie sprawdza drzwi.
- Ale ty to zrobiłeś. - Próbowałem wszystkiego.
- Nie wszystkiego. Nadal tu jesteś. - I masz jakiś plan. Opowiedz nam o nim.
Powiem wam, ale możecie nie podołać.
Podołamy. On na pewno...
Jest tuż przed wami.
Nie widzieliście go.
- Ja widziałem. - To dlaczego traciłeś czas na drzwi?
Powiem ci dlaczego. Bo to wszystko część iluzji.
Boicie się.
- Chcą, żebyście się bali. - Nie boję się.
- Nie potrafisz tego zrobić, prawda? - Zabijmy go.
Możesz też po prostu przejść.
Popchnij mnie.
- Co? - Popchnij mnie.
Teraz rozumiesz.
Stiles, chodź.
Ciało modzelowate to nie tylko największe pasmo istoty białej w mózgu,
ale też most łączący ze sobą wszystkie części mózgu.
Dzięki temu, że wszystkie części mózgu komunikują się ze sobą,
możliwy jest rozwój procesów poznawczych.
Jakieś pytania lub uwagi, Lydio?
Zgadzam się.
Czy na zewnątrz jest coś ciekawszego od budowy ludzkiego mózgu?
Nie. Nie sądzę.
- Nie. - To dobrze.
Wiele osób uważa, że ciało modzelowate odpowiada za intuicję,
rodzaj podświadomego instynktu...
Zaraz wrócę.
Sprawdzę, co z nią.
Wiecie, że lekcje są obowiązkowe?
- Nie może pan go odholować. - Mogę. Auto jest porzucone.
- Już nie. - To twój pojazd?
Czy to ważne?
- Czyli nie. - To mój jeep.
Dziękuję. Przestawię go, jak znajdę kluczyki.
W mojej szafce. Później.
Przykro mi, ale mam go na haku...
- Proszę nie mówić, że tak jak nas. - Teraz już nie mogę.
Musi być coś, co możemy zrobić.
- Podpisać coś? - Zapłacić komuś?
Opłata wynosi 150 dolarów. W gotówce.
Sto pięćdziesiąt? Nie jest nawet tyle wart.
Ile masz?
A ty?
Daj mi kasę.
Mam tylko 50. To całe moje kieszonkowe...
Wiesz, że nie mamy kluczyków?
Ale mamy jeepa.
Gratuluję, znaleźliście kolejną część stacji widmo.
- Tędy wyjdziemy? - A widzisz, żebyśmy wychodzili?
Zejdźcie z torów.
To jednocześnie wejście i wyjście.
Jadą.
To jest wyjście?
Jak mamy tędy wyjść?
- Skoczymy. - Skoczymy?
Na przejeżdżającego Jeźdźca.
- To wszystko? - Mierzyłem czas.
Możemy skoczyć tuż przed tym, jak znikną.
Chyba pomyliłeś osoby.
My niczego nie zrobimy, ale ty powinieneś spróbować.
- Nie chcecie uciec? - Chcemy przeżyć.
Skąd wiesz, że się uda? To słaby plan.
Nie mogę tu zostać. Odbija mi.
Świetnie oceniłeś sytuację.
- Powodzenia. - Peter.
Wracają.
- Nie możemy mu na to pozwolić. - A jeśli ma rację?
- Wymyślimy coś. Musi być inne wyjście. - Nie ma innego. Szukałem od miesięcy.
- Idziecie? - Lecisz sam.
- Cholera. - Daj mu spróbować.
Dawaj.
Chyba nie poszło po jego myśli.
Nie żyje.
Widziałeś jego twarz? Zaufaj mi, już po nim.
- Wiedziałeś, że umrze. - Nie wiedziałem. Przypuszczałem.
- Mogłeś go ostrzec. - I tak by to zrobił. Teraz mamy pewność.
- Że co? - Że utknęliśmy.
To koniec. Utknęliśmy, bo to było jedyne wyjście.
Albo chcą, żebyśmy tak myśleli.
Co z wami, nastolatkami?
Myślicie, że jesteście wyjątkowi i zasady was nie dotyczą. Nie rozumiesz?
Nie istniejemy.
Pieniądze? Nic nie warte.
Prawo jazdy? Karty?
- Oddaj. - Niepotrzebne.
- Klucze? - Oddaj.
Myślałeś, że nas stąd wywieziesz?
Nie rozumiesz? Nie istniejemy.
Już o nas zapomnieli.
Ktoś sobie o mnie przypomni.
Lydia, Scott lub Malia. Ktoś mnie znajdzie.
Przyjdą po mnie.
Kto chciałby przyjść po ciebie?
Daj mi znać, jak twoi kumple wymyślą, jak nas stąd wydostać.
Czekam na pociąg.
Pewnie się spóźnia.
Jadę do wnuczków.
A ty do kogo jedziesz?
Do nikogo.
Następujące połączenia zostały odwołane:
Hollatine, Batten, Bay Burry,
Deer Ridge, Red Oak,
Trenton, Anderson, King Springs.
Interkom.
Może jest radio?
To, co robisz, jest żałosne.
Zakłócenia magnetyczne i rozpikselowane zdjęcia
nie wystarczą, żeby się przebić przez nadprzyrodzoną barierę.
Jeźdźców nie da się zobaczyć ani zapamiętać.
Myślisz, że pozwoliliby ci skontaktować się z kumplami?
- Tu jesteś. - Słyszałaś?
Skąd to dochodzi?
Stamtąd.
Dochodzi ze środka.
Ktoś zamknął kluczyki w środku?
Wyłam klamkę.
Nie spiesz się. Mamy czas.
Chcemy tylko znaleźć dowód na nasze istnienie.
Który niedługo zginie. Na zawsze.
Nie pomagasz.
Dwukrotnie uratowałem ci dziś życie.
- Dlaczego przestało? - Nieważne.
GŁÓWNY WŁĄCZNIK
Musi być jakiś powód.
Co?
- Wyczułeś coś? - Tak.
Nas. Mnie, was, całą naszą trójkę.
Mnie? Nigdy nie byłam w tym jeepie.
Ja też nie.
Byliśmy tu.
- Ale tego nie pamiętamy. - Zamknęliśmy ten temat.
Parrish potwierdził, że auto nie ma właściciela.
Jeep sam tu nie przyjechał.
Po czyjej jesteś stronie?
Wszystkich.
On nie istnieje. Zaufaj mi.
Straciłam wiele osób. To długa lista. Nie chcę nikogo do niej dodawać.
Nie musisz.
O ile go odzyskamy.
Rocznik 1996. Nie ma nazwiska właściciela.
Ale jest adres: 129 Woodbine Lane.
Znam ten adres.
Nie wiem, co powiedzieć. Nie widziałam go od...
prawie osiemnastu lat.
- Jest na pani nazwisko. - Został ukradziony.
Jak wylądował przed szkołą?
Dobre pytanie. Już kiedyś to była kupa złomu.
Nie wiem, kto by go teraz chciał.
Może ktoś go porzucił?
Można sprawdzić, co się z nim działo po kradzieży?
Nie.
Może są odciski palców?
Lydio... chodzi o Stilesa?
To zaszło już za daleko.
Nie wiem, co się ostatnio z tobą dzieje, ale...
może czas porozmawiać z twoją mamą.
Ma pani rację.
Wszystko w porządku?
Tak.
Przepraszam, mogłabym...
Oczywiście. Bez pośpiechu.
Zapłaciliśmy. Dałem panu całą moją kasę.
I wtedy go zostawiłem, a teraz znowu wróciłem.
Ile? Wypiszę czek.
Nie chodzi o kasę. Chcą, żeby stąd zniknął.
Nie każ mi użyć siły. Zaczepiam hak i zabieram to autko.
Zepsuł się.
Zaczyna być tu tłoczno.
- Gwen! - Phoebe? Jesteś tu!
Chwila. Znam tę dziewczynę. Nazywa się Gwen. Gra w lacrosse'a.
Ile to już trwa?
To jest stacja postojowa.
Nigdy nie przestaną.
Co?
Co to za miejsca? Bannack, Canaan? Wiesz coś.
Musimy stąd uciekać. Nikt nie jest bezpieczny.
Tutaj?
W Beacon Hills. Przyjaciele, rodzina... Wszyscy znikną.
Dokąd idziesz?
- Co zobaczyłeś? Co to znaczy? - Powiedziałem ci. Nigdy nie przestaną.
- Jaki jest plan? - Wyjdę przez portal.
Czekaj. Nikt przez niego nie przejdzie.
Żaden człowiek, a ja nim nie jestem. Moje rany się zagoją.
Stiles...
Darujmy sobie ckliwe pożegnanie.
Jeśli przeżyjesz, znajdź moich przyjaciół.
Powiedz im o mnie. Nie będą pamiętać. Musisz im przypomnieć.
Kiedy przeżyję...
ucieknę jak najdalej od Beacon Hills.
Jeśli spotkam któregoś z twoich lamerskich kumpli
i akurat będę miał chwilę, może wspomnę o tobie.
A co z Malią?
Wszystkie jednostki na dolny poziom.
Opanować sytuację na dolnym poziomie.
Blokada się włączyła.
Wiem, że robisz to dla niej. Pozwolisz się spalić dla niej.
Nie mam obiekcji.
Stiles...
Graj na zwłokę.
- Co? Jak? - Użyj mózgu.
Co robisz?
Co jest?
- Słyszeliście? - Wszyscy słyszeli.
Kto to?
Nie wiem, ale chyba go rozpoznaję.
Idźcie!
- Znalazłaś coś? - Nie. Przestał ryczeć.
Czuję coś, ale...
Coś mu się stało.
Śmierdzi, jakby się palił.
- Słyszę bicie serca. - Kto to?
Nie wiem, ale znam ten zapach.
Mimo spalenizny.
Skąd się tu wziął? Nie widać nigdzie śladów ani ognia.
O Boże.
Peter?
Kim jest Peter?
Peter Hale.
Mój tata.
Byłeś najpierw moim Betą.
Peter.
On mnie ugryzł. Jak mogłem zapomnieć?
Jak ja mogłam zapomnieć?
Trzyma coś.
Co to?
Pripyat, Bannack, Canaan, Beacon Hills...
Canaan...
Nie zalej silnika.
Wiesz, co to znaczy?
Nie bardzo.
- Halo? - Czekaj.
Halo? Jest tam kto? Czy ktoś mnie słyszy?
Stiles?
Stiles, jesteś tam?
Scott? Lydia? To wy?
O Boże. Stiles.
Słyszymy cię.
Znacie mnie? Pamiętacie mnie?
Stiles, czy to ty? Czy to naprawdę ty?
Tak, to ja. Pamiętasz moje ostatnie słowa?
Powiedziałeś...
„Pamiętaj, że cię kocham”.
- Nic ci nie jest? - Gdzie jesteś?
- Idziemy po ciebie. - Nie możecie. Nie znajdziecie mnie.
Co...
O czym ty mówisz?
- Powiedz, gdzie jesteś... - Zapamiętajcie to: „Canaan”.
Musicie znaleźć Canaan.
Stiles!
Napisy: Sylwia Szymańska