ความเดิมตอนที่แล้ว
หาวิธีจำฉัน
- อนุสรณ์จะยืนยันได้ว่าสไตลส์มีตัวตน - เราอาจจะนำเขากลับมาได้
พาทุกคนไปที่บังเกอร์อาร์เจนท์ที่ใต้ดิน
- ทุกคนจะปลอดภัย - พวกมันมาแล้ว
- เกวนอยู่ไหน - เอาสิ
(ขาเข้า ขาออก)
ขอโทษครับ
โทษทีนะ เราอยู่ไหน
เราอยู่ที่สถานีรถไฟ
งั้นเหรอ โอเค ช่วยได้มาก
แล้วสถานีรถไฟไหนกันล่ะ
สถานีรถไฟหมายเลข 137
(สถานีรถไฟ 137)
คุณเห็นผมเข้ามามั้ย
ไม่
คุณอยู่ที่นี่นานแค่ไหนแล้ว
คงชั่วโมงนึงมั้ง
พวกเรามาถึงที่นี่พร้อมกัน
ผ่านมาแล้วอย่างน้อยหกชั่วโมง
หกชั่วโมงเหรอ
พวกคุณจะไปที่ไหน
ฉันเก็บตั๋วไว้ตรงไหนสักแห่งนี่ล่ะ
คุณเดินทางทั้งชุดทำงานเสมอเหรอ
สงสัยฉันคงจะรีบ
คุณว่าที่นี่มีคนทำงานมั้ย
รถไฟเที่ยวต่อไปนี้ถูกยกเลิกแล้ว
ฮอลลาไทน์ แบทเท็น เบย์แบร์รี
- เดียร์ริดจ์ เรดโอ๊ก เทรนทัน - ขอโทษครับ รถไฟพวกนั้นไปไหน
แอนเดอร์สัน คิงสปริงส์
ขอโทษครับ คุณรู้มั้ยนี่รถไฟอะไร
ใครรู้บ้างว่ารถไฟขบวนนี้ไปไหน ขอโทษนะ คุณรู้มั้ยครับว่านี่รถไฟอะไร
คุณรู้มั้ยว่ารถไฟขบวนนี้ไปไหน
ต้องเป็นนายอยู่แล้ว
ปีเตอร์เหรอ ปีเตอร์ คุณมาทำอะไรที่นี่ คุณมาที่นี่ได้ไง
นายหมายความว่าไงว่าฉันมาได้ไง ฉันมาที่นี่ นายมาที่นี่
เรามาที่นี่กันหมด ทีนี้ อยู่ห่างๆ ฉัน สไตลส์
นี่ ปีเตอร์ๆๆ คุณทำอะไรน่ะ
- ฉันรอรถไฟของฉันอยู่ - โอเค คุณไม่เห็นเมื่อกี้เหรอ
เห็นอะไร
พวกม้า พวกนักธุรกิจถูกมัด กับเชือกวิเศษที่สลายได้เองน่ะ
ผมขอโทษนะ เมื่อกี้มีใครเห็นบ้าง
หลบได้มั้ย นายบังกระดานอยู่
ฉันจะได้รู้ตัวก่อนรถไฟของฉันมาถึง
ก็ได้ เอาเป็นว่าคุณรอรถไฟ แล้วคุณมาที่นี่ได้ไง
ฉันมั่นใจว่าขึ้นแท็กซี่มา
ครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นคุณ คุณถูกขังอยู่ในไอเค่น เฮ้าส์
ฉันอยู่ที่ไอเค่น
ก็เพราะนาย
ความจำดีนี่ คุณจำได้มั้ยว่าคุณออกมาได้ไง พวกเขาปล่อยคุณเหรอ
- เปล่า ไฟดับแล้วฉันก็หนีสุดฝีเท้า - แค่นั้นเหรอ คุณหนีมาเหรอ
ใช่ แค่นั้น
ฉันแค่หนีออกมาจากโรงพยาบาลบ้า
ที่จับฉันเป็นตัวประกัน
เฮล กลับไปอยู่ในกรงของนาย
ฉันจะไม่พูดซ้ำนะ
ไม่ นายไม่ต้องพูด
(ตั๋ว)
ฉันอยู่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
มีการปิดล็อกเมื่อสามเดือนก่อน
ฉันหายไปสามเดือน และไม่มีใครตามหาฉันเลยเหรอ
- งานของโกสต์ไรเดอร์คือลบเรา - โกสต์ไรเดอร์เหรอ
- โกสต์ไรเดอร์แห่งไวลด์ฮันต์เหรอ - คุณเข้าใจที่ผมพูดใช่มั้ย
ฉันเข้าใจที่นายพูดแน่นอน พวกมันขี่สายฟ้า
พวกมันคือพลัง อันไร้เทียมทานของธรรมชาติ
แต่ฉันสัญญาได้ พวกมันไม่หยุดพัก ตามสถานีรถไฟหรอก
ฉันหนีจากคุกหนึ่งมาติดอีกคุกแท้ๆ
ที่นี่ดูเหมือนรังลับใต้ดิน ขององค์กรราชการน่าหดหู่
มันต้องมีทางออกจากที่นี่สิ
คุณดูรอบๆ รึยัง ลองคุยกับคนที่รู้อะไรบ้างแล้วรึยัง
ถ้านี่คือไวลด์ฮันต์ ก็ไม่มีทางหนี
นายกับฉันก็ซวย ต้องติดอยู่ในพายุตลอดไป
เราไม่ได้อยู่ในพายุ เราอยู่ในสถานีรถไฟ เราออกไปจากสถานีรถไฟได้
เราออกจากที่นี่ไม่ได้ สไตลส์ เพราะที่นี่ไม่มีจริง
คุณกำลังพูดอะไร
บีคอนฮิลส์ไม่มีสถานีรถไฟ
นายทำอะไรน่ะ
ขอล่ะ ช่วยหน่อยได้มั้ย
โอเค
อะไรเนี่ย
- ไม่ๆ เดินต่อไป - ผมไม่เห็นคุณทำอะไรเลย
สไตลส์
ที่ไหล่ซ้าย พิงกับเสาน่ะ อย่ามอง
- ฉันบอกว่าอย่ามอง - ได้
เขามองเราอยู่
- เหรอ แล้วไง - แล้วไง
ทุกคนที่นี่ไม่รู้สึกตัวหรือไม่ก็แข็งทื่อ
เขาดูตั้งใจมองเรา
นี่
- พระเจ้า - ทำไมนายถึงมองเรา
พวกคุณลองผ่านประตู
ไม่มีใครเคยพยายามผ่านประตู
- ดูเหมือนนายเคยแล้ว - กับบานที่ฉันเปิดได้
- ฉันลองทุกทางอื่นแล้ว - ยังไม่ทุกทาง
- นายยังอยู่นี่ - เหมือนนายมีแผน
ทำไมไม่บอกเราหน่อยล่ะ
ฉันบอกนายได้ แต่ไม่ได้แปลว่านายทำได้
เราทำได้แน่
- เขาทำได้ - มันอยู่ตรงหน้าพวกนายไง
เมื่อกี้นายไม่เห็นใช่มั้ย
ฉันเห็นนะ
งั้นทำไมนายเสียเวลาวิ่งผ่านประตูตั้งนาน
ฉันบอกให้ว่าทำไม เพราะมันคือส่วนหนึ่งของภาพลวงตา
พวกนายกลัว
- และพวกมันต้องการให้พวกนายกลัว - ฉันไม่กลัว
- คุณทำไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ เขาทำไม่ได้ - เราน่าจะฆ่าเขาทิ้ง
หรือคุณน่าจะเดินผ่านไป
ผลักฉัน
- คุณว่าไงนะ - ผลักฉัน
คุณทำได้แล้วนี่
สไตลส์ สไตลส์ มาเถอะ
คอร์ปัสคาโลซัมไม่เพียงแต่เป็น เนื้อสมองสีขาวส่วนที่ใหญ่ที่สุด
ของสมอง แต่ยังเป็นสะพาน ที่เชื่อมต่อสมองทุกส่วนด้วยกัน
ด้วยความสามารถนี้ ทำให้สมองทุกส่วนสื่อสารและทำงานร่วมกันได้
ทำให้เรามีกระบวนการคิดที่ก้าวกระโดด
มีคำถาม ความเห็น มุมมองอะไรกันมั้ย
ลิเดีย
หนูเห็นด้วยทั้งหมดค่ะ
มีอะไรข้างนอกน่าพิศวง
- กว่าโครงสร้างสมองของมนุษย์เหรอ - ไม่ค่ะ
หนูคิดว่าไม่
ไม่
โอเค
ดี ทีนี้ คนจำนวนมากยกความชอบ ให้คอร์ปัสคาโลซัม
ในการสร้างสัญชาตญาณแก่เรา ฌานทางความรู้สึก
- แม้ตัวเราเองจะไม่รู้ - ขอโทษค่ะ เดี๋ยวหนูมา
ผมจะไปดูว่าเธอไม่เป็นไร
ทุกคนรู้ใช่มั้ยจ๊ะว่าห้ามขาดเรียน
นี่
นี่ คุณลากรถจี๊ปคันนี้ไปไม่ได้
เอกสารอนุญาตให้ผมทำ มีรายงานว่ามันถูกทิ้งไว้
- ตอนนี้ไม่แล้วไง - นี่รถของคุณเหรอ
สำคัญด้วยเหรอ
ฟังดูเหมือนไม่ใช่
ของผมเอง
รถจี๊ปของผม
ขอบคุณมาก ผมจะเลื่อนทันทีที่ได้กุญแจ
จากล็อกเกอร์ของผม หลังคุณกลับแล้ว
- เสียใจด้วย ลองได้ติดตะขอแล้ว... - อย่าพูดว่า "ติดตะขอแล้ว"
ตอนนี้ไม่ได้แล้ว
โอเค ต้องมีอะไรที่เราทำได้สิ
- ให้เราเซ็นอะไร โทรหาใคร - จ่ายใคร
ค่าปลดอยู่ที่ 150 เหรียญ จ่ายสด
ร้อยห้าสิบเหรียญเหรอ ค่ารถนี่ยังไม่ถึงเลย
นายมีเท่าไร
- เธอล่ะมีเท่าไร - เอาเงินนายมาเถอะ
ฉันมีทั้งหมดแค่ 50 เหรียญ และหมายถึงทั้งเนื้อทั้งตัวจริงๆ
นี่ เธอรู้ใช่มั้ย ว่าฉันไม่มีกุญแจรถจริงๆ หรอก
แต่ตอนนี้เรามีรถจี๊ปแล้ว
ยินดีด้วย นายได้พบอีกส่วน ของสถานีรถไฟปีศาจแล้ว
- นี่ทางออกเหรอ - ถ้าใช่ ก็แปลว่าเรากำลังออก
นายเดินเลี่ยงรางกันดีกว่า
เพราะนั่นคือทางเข้าและออก
พวกมันกำลังมา
นั่นเหรอทางออก เราจะออกไปได้ยังไง
- เราต้องกระโดด - กระโดดเหรอ
- เกาะบนหลังพวกไรเดอร์ - แค่นั้นเองเหรอ
ผมจับเวลามาสักระยะแล้ว เรากระโดดได้จากตรงนี้ ก่อนพวกมันออกไป
ฉันว่านายสับสนเรื่องสรรพนามแล้ว เราจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น
แต่นายควรจะลองสักตั้ง
- นายไม่อยากออกไปเหรอ - เราจะออกไปแบบเป็นๆ
นายรู้ได้ไงว่าได้ผล มันมีโอกาสพลาดสูง
ฉันอยู่นี่ไม่ได้แล้ว อยู่ที่นี่แล้วฉันจะบ้า
ฉันว่านายอ่านสถานการณ์ได้ยอดเยี่ยม ลุยเลย
- ปีเตอร์ - นั่น พวกมันกลับมาแล้ว
- ไม่ เราปล่อยให้เขาทำไม่ได้ ใช่มั้ย - ถ้าเขาคิดถูกล่ะ
เราจะหาวิธีอื่น มันต้องมีทางอื่น
แต่มันไม่มีแล้ว ฉันหามาหลายเดือน นายจะมามั้ย
นายจัดการเลย
ไม่ ให้เขาลอง
ขอล่ะๆ
ฉันว่าเขาไม่ได้คิด ว่าจะเป็นแบบนั้นนะ
สไตลส์ เขาตายแล้ว เห็นหน้าของเขามั้ย
เชื่อฉันเถอะ เขาตายแล้ว
- คุณรู้อยู่แล้วว่าเขาต้องตาย - ฉันไม่รู้
- ฉันก็แค่เดา - ใช่ แต่คุณน่าจะเตือนเขา
- ยังไงเขาก็ทำอยู่ดี ตอนนี้เราก็รู้แล้ว - รู้อะไร
ว่าเราติดอยู่ที่นี่
มันจบแล้ว เราติดกับแล้ว เพราะนั่นเป็นทางออกเดียวของเรา
- หรือเป็นแค่สิ่งที่พวกมันอยากให้เชื่อ - อะไรนะ
พวกวัยรุ่นอย่างนายเป็นอะไรกัน คิดว่าตัวเองวิเศษนักหนาเหรอ
คิดว่ากฎใช้กับพวกนายไม่ได้เหรอ นายเข้าใจรึเปล่า
เราก็เหมือนตายและโดนฝังลืม
เงินเหรอ ไม่มีค่า
- ใบขับขี่ บัตรเครดิต ไร้ความหมาย - เอากระเป๋าเงินของผมมา
- กุญแจเหรอ - คืนกุญแจมา
นายคิดว่าจะขับรถพาเราออกไปเหรอ คิดอย่างนั้นเหรอ
นายเข้าใจรึเปล่า เราไม่มีตัวตน
และเราถูกลืมไปแล้ว
ต้องมีใครจำผมได้
ไม่ลิเดียหรือสก็อต ก็มาเลีย ใครสักคน พวกเขาจะหาผมเจอ
พวกเขาจะมาช่วยผม
แต่ใครจะมาช่วยคุณล่ะ
โทรหาฉันนะ เมื่อไรที่แฟนๆ ที่โรงเรียน
หาทางช่วยนายออกไปได้
ฉันกำลังรอรถไฟ
ครับ สงสัยมันจะมาสาย
ฉันจะไปหาหลานๆ
เธอจะไปหาใคร
ไม่มีครับ
รถไฟเที่ยวต่อไปนี้ถูกยกเลิกแล้ว
ฮอลลาไทน์ แบทเท็น เบย์แบร์รี เดียร์ริดจ์
เรดโอ๊ก เทรนทัน แอนเดอร์สัน คิงสปริงส์
อินเตอร์คอม
เป็นวิทยุรึเปล่า
ทฤษฎีของนายมันไร้สาระ
การรบกวนแม่เหล็กไฟฟ้า กับรูปถ่ายภาพแตกไม่ช่วย
ให้นายใช้วิทยุสื่อสารกิ๊กก๊อก ข้ามมิติเหนือธรรมชาติได้
ไม่มีใครเห็น ได้ยิน หรือจดจำโกสต์ไรเดอร์ได้
นายคิดว่าพวกมันจะทิ้งอุปกรณ์ ให้นายใช้โทรหาเพื่อนๆ ได้เหรอ
- นายอยู่นี่เอง - เธอก็ได้ยินเหรอ
- มันดังมาจากไหน - ทางนี้
(บ้านของทีมไซโคลน โรงเรียนมัธยมบีคอนฮิลส์)
มันดังมาจากในนั้น
- มีคนล็อกกุญแจจากข้างในเหรอ - งัดเลย
ค่อยๆ นะ ไม่ต้องรีบ
ก็แค่เดิมพันด้วยหลักฐานที่ยืนยันตัวตนของเรา ซึ่งอีกไม่นานก็สูญหายไป
- ตลอดกาล - โอเค ไม่ช่วยเลยนะ
เผื่อนายไม่ได้นับ วันนี้ฉันช่วยชีวิตนายสองครั้งแล้ว
ทำไมมันหยุด
ไม่สำคัญหรอก
(สวิตช์หลัก)
ต้องมีสาเหตุแน่
อะไรน่ะ
- นายได้กลิ่นเหรอ - ใช่
กลิ่นของเรา ฉัน พวกเธอ เราทั้งสามคน
ฉันเหรอ ฉันไม่เคยขึ้นมาบนรถจี๊ปนี้มาก่อนเลย
ฉันก็ไม่เคย
ใช่ เราเคยสิ แค่เราจำไม่ได้
ฉันนึกว่าเราคุยเรื่องนั้นจบแล้ว
แพร์ริชตรวจหมายเลขพาหนะแล้ว ไม่มีประวัติเจ้าของ
ต้องมีคนขับรถจี๊ปมาที่นี่
นายอยู่ข้างใคร
ฉันอยู่ข้างทุกคน
เขาไม่มีจริง เชื่อฉันนะ
ชีวิตนี้ฉันสูญเสียใครไปหลายคน ไม่จำเป็นที่ฉันต้องเพิ่มรายชื่ออีก
เธออาจไม่ต้องก็ได้
ถ้าเราได้เขากลับมา
นี่ของปี 1996 แต่ไม่มีชื่อ
แต่มีที่อยู่ 129 วูดไบน์เลน
ฉันรู้จักที่อยู่นั่น
ฉันไม่รู้จะบอกอะไรได้ ฉันไม่เห็นรถจี๊ปนั่นมาเกือบ 18 ปีแล้ว
- มันเป็นชื่อของคุณ - แต่มันถูกขโมยไป
แต่มันไปโผล่ที่โรงเรียนได้ไง
ฉันก็ตอบไม่ได้ แต่ก่อนมันก็ถือเป็นเศษเหล็กแล้ว
ไม่รู้ว่าตอนนี้ใครจะอยากได้มัน
อาจมีใครไปทิ้งมันตรงนั้นก็ได้
มีวิธีสืบประวัติของรถ ช่วงหลังถูกขโมยไปมั้ยคะ
- ไม่ - อาจมีลายนิ้วมือในนั้นก็ได้
ลิเดีย นี่เกี่ยวกับสไตลส์ใช่มั้ย
เธอไม่คิดว่าเธอทำมามากพอแล้วเหรอ
ฉันไม่รู้ว่าช่วงนี้เธอเป็นอะไรไป
แต่อาจถึงเวลาที่เธอควรคุยกับแม่นะ
ฉันขอโทษ คุณพูดถูก
นี่ เธอโอเคนะ
ค่ะ
- ขอโทษค่ะ คุณจะ หนูขอใช้... - ได้สิ
ไม่ต้องรีบ
เราจ่ายแล้ว ผมจ่ายเงินทั้งหมดให้คุณยกเลิก
ใช่ ฉันก็ยกเลิกแล้ว แต่ตอนนี้ฉันกลับมาลากใหม่
เท่าไร ฉันจะเขียนเช็คให้
เท่าไรไม่เกี่ยว เขาสั่งให้เอาออกไป มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉัน
อย่าให้ฉันใช้กำลัง ไอ้หนุ่ม
ฉันกำลังเกี่ยวตะขอมัน และฉันจะลากมันไป
รถลากของคุณเสียแล้ว
คนเริ่มจะล้นที่นี่แล้ว
- เกวน - ฟีบี พระเจ้า เธออยู่นี่
เดี๋ยวนะ ผมรู้จักผู้หญิงคนนั้น เธอชื่อเกวน เธอเล่นลาครอส
มันเป็นแบบนี้นานแค่ไหนแล้ว
นี่ไม่ใช่สถานีรถไฟ นี่มันสถานีย่อย
มันจะไม่หยุด
มันคืออะไร
สถานที่พวกนั้นคืออะไร แบนนัค เคนัน ผมรู้ว่าคุณรู้จัก
เราต้องไปจากที่นี่ ทุกคนไม่ปลอดภัย
ที่นี่น่ะเหรอ
ที่บีคอนฮิลส์ เพื่อนๆ ครอบครัวของนาย ทุกคนที่นายรู้จักจะถูกจับไป
คุณจะไปไหน
(เคนัน)
- คุณเห็นอะไร มันหมายถึงอะไร - ฉันเพิ่งบอกนายไง มันจะไม่หยุด
- โอเค ถ้างั้นแผนคืออะไร - ฉันจะผ่านประตูมิติไป
เดี๋ยวสิ ไม่มีใครผ่านได้ คุณบอกเอง
มนุษย์ทำไม่ได้ แต่ฉันเหนือกว่ามนุษย์
ฉันรักษาตัวได้
สไตลส์ อย่ามาทำซึ้งเลย
ถ้าคุณรอด คุณต้องไปหาเพื่อนๆ ผม
เล่าเรื่องผมให้พวกเขาฟัง พวกเขาจะจำผมไม่ได้
- คุณต้องบอกพวกเขาว่าผมอยู่นี่ - เมื่อฉันรอด
ฉันจะไปจากบีคอนฮิลส์ ให้ไกลที่สุดเท่าที่ทำได้
และถ้าฉันบังเอิญเจอเพื่อนห่วยๆ ของนาย
และไม่เป็นการลำบากฉันจนเกินไป ฉันอาจจะเอ่ยชื่อของนาย
ใช่ แล้วมาเลียล่ะ
ทุกหน่วยลงไปชั้นล่าง
เราต้องใช้กำลังควบคุมชั้นล่างเต็มขั้น
ปิดล็อกแล้ว
คุณทำแบบนี้ก็เพื่อเธอ คุณเสี่ยงไหม้เป็นจุณเพื่อเธอ
ซึ่งผมยอมรับได้
สไตลส์
ถ่วงพวกมันไว้
- อะไร ทำยังไงล่ะ - ใช้สมองสิ
นายทำอะไรอยู่เนี่ย
อะไรน่ะ
- ได้ยินนั่นมั้ย - ทั้งบีคอนฮิลส์คงได้ยินแหละ
ใครกัน
ฉันไม่แน่ใจ แต่ฉันคิดฉันว่าจำได้
ไปสิ
นี่
- เจอบ้างมั้ย - ไม่
เขาไม่คำรามอีก ฉันได้กลิ่นนะ แต่ว่า...
- มีบางอย่างผิดปกติ - กลิ่นเหมือนคนคนนั้นโดนเผา
- ฉันได้ยินหัวใจเต้น - นั่นใคร
ฉันไม่รู้ แต่ฉันจำกลิ่นได้ ขนาดเป็นบาร์บีคิวแล้ว
เขามาอยู่ตรงนี้ได้ไง ไม่มีร่องรอย ไม่มีไฟเลย
พระเจ้า
ปีเตอร์
ปีเตอร์คือใคร
ปีเตอร์ เฮล
พ่อของฉัน
นายเคยเป็นเบต้าของฉัน
ปีเตอร์
เขากัดฉัน ฉันลืมเขาได้ยังไง
ทำไมฉันถึงลืมเขา
เขามีบางอย่างมาด้วย
อะไรเหรอ
"พริปยัต แบนนัค เคนัน บีคอนฮิลส์"
เคนัน
- อย่าทำน้ำมันท่วมสิ - นายรู้เหรอว่ามันแปลว่าอะไร
ก็ไม่รู้
- สวัสดี - เดี๋ยวๆๆๆ
สวัสดี มีใครอยู่มั้ย ใครได้ยินฉันบ้าง
สไตลส์เหรอ
สไตลส์ นั่นนายเหรอ
สก็อต ลิเดีย พวกนายเหรอ
พระเจ้า สไตลส์
เราได้ยินนาย
พระเจ้า เธอรู้จักฉันเหรอ เธอจำฉันได้เหรอ
สไตลส์ นั่นนายใช่มั้ย
นายจริงๆ ใช่มั้ย
ใช่ ฉันเอง จำที่ฉันพูดกับเธอครั้งล่าสุดได้มั้ย
นายพูดว่า...
นายพูดว่า "จำไว้ว่าฉันรักเธอ"
เธอโอเคมั้ย
- นายอยู่ไหน - เราจะไปช่วยนาย
ไม่ ไม่ได้ นายหาฉันไม่เจอหรอก
สไตลส์ นายพูดอะไรน่ะ บอกฉันว่านายอยู่ไหนแล้วเราจะไป
จำนี่ไว้ก็พอ เคนัน โอเคมั้ย
นายต้องหาเคนันให้พบ หาเคนัน
สไตลส์ๆ
คำบรรยายโดย ศรัณย์ เลาหสุทธิโชค