พี่สาวของนายอยากเจอนาย
- ความเดิมตอนที่แล้ว - สก็อต ช่วยฉันด้วย ไม่นะ
- โอเค ถ้างั้นแผนคืออะไร - ฉันจะผ่านประตูมิติไป
- ปีเตอร์คือใคร - พ่อของฉัน เขามีบางอย่างมาด้วย
- สไตลส์ นั่นนายเหรอ - จำนี่ไว้ก็พอ เคนัน
เราจะไปช่วยนาย
ไม่ ไม่ได้ นายหาฉันไม่เจอหรอก
สวัสดี
เดี๋ยว
(ปาร์ตี้เพื่อนบ้านในละแวก วันเคนัน วันเสาร์ สี่โมง)
มันไม่จริง
ไม่จริง
มันไม่มีจริง
มันไม่...
เอาล่ะ เธอได้ยินเสียงคนผ่านทางวิทยุ
- แล้วเธอเลยเชื่อว่าเป็นเสียงของ... - สไตลส์ ลูกชายของคุณ
และมันอาจเป็นสัญญาณสุ่มทั่วไปหรือเปล่า
ปีเตอร์ให้กุญแจรถจี๊ปเรามา และมันสตาร์ตติดทันที
- รถจี๊ปของคลอเดีย - นี่ฉันต้องเชื่อใจปีเตอร์ เฮลแล้วเหรอ
ผมอยากให้คุณเชื่อใจผม
ผมได้ยินเสียงสไตลส์ในวิทยุ ผมแน่ใจ
- ถ้าคุณได้ยินด้วย - ฉันเปล่า
- แต่ถ้าคุณได้... - พอแล้ว สก็อต
พอที
เธอเห็นม้าหมุนเหรอ
กับป้ายแผ่นใหญ่เขียนว่า "เคนัน" และผู้คนที่หายไปในหมอกควัน
- เธอเคยฝันดีบ้างมั้ย - เราต้องไปที่เคนัน
มันคงช่วยได้ถ้าเรามีข้อมูลของที่นั่นบ้าง
ฉันโทรไปที่สภาเมืองก็ไม่มีใครรับสาย
แผนที่เดียวที่ฉันเจอก็ของ 30 ปีก่อน
ตอนนี้เท่าที่ฉันรู้เกี่ยวกับเคนันคืออยู่ตรงไหน
(เคนัน)
เรารู้เท่านั้นพอ
สก็อต มาเลียกับลิเดียจะไปเคนัน
เขาว่าจะทำตามแผน ถ้ามันไม่ทำลายบ้านของเขา
แผนอะไร
- แผนของเธอ - ฉันไม่มีแผนนะ
เธอบอกว่าเธอมีความคิด ว่าจะจับโกสต์ไรเดอร์ยังไง
ฉันเคยออกความคิดแล้วมันแย่ เสร็จแล้วฉันก็มีความคิดแย่ๆ อีก
อะไรก็ได้ที่ได้ผล
- ได้ แต่มันแย่ - เอานั่นแหละ
เราต้องแอบเข้าห้องเก็บของของคณะ
เพื่อช่วยคนทั้งโรงเรียนจากโกสต์ไรเดอร์แล้ว ไม่มีปัญหาหรอก
- มันแพร่กระจายใช่มั้ย - คุณอย่ารู้เลย
แส้ทำแบบนี้ได้ยังไง
มันเป็นแส้ของโกสต์ไรเดอร์
พวกหมอทั่วไปคิดว่า พวกเขาผ่าตัดเนื้อตายออกไปได้
มีกำหนดผ่าตัดฉุกเฉินของคุณในหนึ่งชั่วโมง
นี่ๆ
เดี๋ยว คุณจะไปไหน
มันเป็นสารพิษเหนือธรรมชาติ
ถ้าพวกเขาพยายามตัดทิ้ง มันจะกระจาย
คุณต้องการอะไรก็บอกฉันมา
อย่าให้ผมเข้าห้องผ่าตัด
ผมจะไม่รอดออกมา
งั้นเราต้องพาคุณไปจากที่นี่
- เราอยู่ที่ไหน - จีพีเอสบอกว่าถึงแล้ว
ที่นี่แหละ
เคนันเป็นเมืองร้าง
- ฉันไม่ได้ยินเสียงหัวใจของใครเลย - ฉันไม่ได้กลิ่นอะไรเลย
ฉันสงสัยจังว่าทำไมสไตลส์ให้เรามาที่นี่
นี่คือที่ที่ฉันเห็นในกระจก
(เคนัน คูเรียร์)
(วันที่ 4 สิงหาคม 1987)
บอกหมอไกเยอร์ว่าพวกเขา อยากทดสอบเพิ่มเติมก่อนผ่าตัด
ถ้าเขาถามนะ
เขาคงไม่ถาม แต่ถ้าเขาถาม ก็ตอบเขาไปอย่างนั้น
แม่ ไคลี
นั่นครอบครัวบุญธรรมของเธอเหรอ
ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ เธอน่าจะตายพร้อมพวกเขา
ให้ฉันสงเคราะห์เธอแล้วกัน
- เธอมีรายชื่อมั้ย - มันอยู่ในหัวของฉัน
แล้วถ้าเธอลืมล่ะ แบบนั้นจะดีเหรอ
ดีสิ เผื่อเราถูกจับได้ว่าขโมยของโรงเรียน
โอเค เอาเลย
(ห้องใต้ดิน ครูเท่านั้น)
- เราซื้อแท่งสายฟ้าไม่ได้เหรอ - ได้สิ ถ้านายมีเงินสัก 2,500 เหรียญ
พวกนายมาทำอะไรที่นี่ ที่นี่เข้าได้เฉพาะครูเท่านั้น
- งั้นทำไมนายต้องรีบไปล่ะ - นายทำอะไรอยู่
ปลั๊กกับสายไฟเหรอ นายกำลังทำเครื่องช็อตเหรอ
เปล่าๆ ไม่ใช่อยู่แล้ว
นายเห็นพวกมันใช่มั้ย
- นายควรไปเข้าเรียน - ในคืนที่มีแข่งลาครอสใช่มั้ย
นายเห็นสายฟ้า กลุ่มผู้ชายและฝูงม้าใช่มั้ย
- เพียบเลยล่ะ - แล้วไงต่อ
มันเกิดโกลาหล
พวกมันมากันเต็ม
เด็กบางคนวิ่งหนี แต่สำหรับคนอื่นๆ
มันเหมือนกับตรงนั้นไม่มีอะไร
พวกเขาไม่เห็นสักนิด
เราเห็น
และเราจะเล่าให้นายฟังอีกหลายอย่าง ถ้านายพร้อมสู้
สวัสดี
นี่
แม่เหรอ
ใจเย็นนะ แม่ของนายไม่ได้อยู่ที่นี่
นายไม่เป็นไร
ฉันเห็นแม่
แล้วหัวของแม่ ดูเหมือนถูกใครกัดเข้าไปถึงกะโหลก
- มันไม่ใช่เรื่องจริง - ใช่ แต่มันรู้สึกเหมือนจริง
พลังงานที่นี่ มันทำให้เกิดภาพหลอน
- เราอยู่ที่นี่ไม่ได้ - เราไปไม่ได้จนกว่าเราจะรู้ว่าทำไม
สไตลส์ถึงส่งเรามาที่นี่
แล้วเราจะไปถามใคร ที่นี่ไม่มีใครสักคน
เราถามเขาได้นี่
นี่
- เราจะทำยังไงดี - ตามเขาไป
ฉันว่าเราทั้งคู่รู้กันอยู่ว่ายานี้ก็ไม่ได้ผล
ฉันรับฟังทุกข้อเสนอแนะ
ผมมีความคิด แต่มันขอมากเอาการ
มากกว่าให้ฉันเสี่ยงตกงาน เพราะทำผู้ป่วยในโรงพยาบาลตายเหรอ
มันคือสมุนไพรทั้งเก้า มันมีฤทธิ์ต้านพิษเหนือธรรมชาติทั้งเก้า
ถ้าผสมสมุนไพรผิดวิธี
มันจะยิ่งเพิ่มฤทธิ์ของพิษ
- งั้นถ้าฉันพลาด... - คุณก็จะฆ่าผม
คุณอธิบายวิธีให้ฉันได้มั้ย
- ได้ ผมจะพยายาม - งั้นเราก็ไม่มีทางเลือกแล้ว
คุณมีเวลาไม่มาก
โอเค มันคืออะไรบ้าง
ผมรู้แต่ชื่อในภาษาเคลติก
ก็ได้
อย่างแรกคือมักเวิร์ต
- คุณต้องช่วยสะกดให้ฉันแล้ว - ได้
สวัสดี
มีใครอยู่มั้ย
มีแขกมา
ฉันไม่อยากเชื่อว่าเราจะมีแขก
เคเล็บต้องดีใจมากที่เจอพวกเธอ
นานเหลือเกินแล้วที่เขาไม่มีเพื่อนเล่น
พวกเธอคงจะหิวน้ำ
เข้ามาและนั่งก่อน เดี๋ยวฉันหาอะไรให้ดื่ม
ถามจริง เธอสบายดีหรือเปล่า
เธอคือผู้หญิงที่ฉันเห็นในกระจก
มักเวิร์ต
มักเวิร์ต ฟังดูคุ้นหูจัง
จริงสิ มันเป็นยาใช้แก้เครียด
สมุนไพรพวกนี้ส่วนใหญ่ก็ใช้ในยาแผนปัจจุบัน
ถ้าทำทั้งขโมยจากโรงพยาบาล ร้านขายยาในเมืองกับร้านสลัด
ฉันว่าฉันน่าจะได้ทุกอย่างครบ
ใช่ ฉันจะกลับมาให้เร็วที่สุด
คุณพยายามอย่าหลับนะ
- มิล... - ฉันอยู่นี่
มิล คุณต้องเติม...
คุณต้องเติม...
อะไร ฉันต้องเติมอะไร
สายฟ้าจะผ่าใส่แท่งและจะส่งผ่านลงไปในอุโมงค์
เราจะจับตัวโกสต์ไรเดอร์ แล้วยัดเขาเข้าไปในหลุมหลบภัย
- และขังเขาไว้ในนั้น - โอเค
แล้วจะห้ามไม่ให้เขาขี่สายฟ้าทะลุอุโมงค์
ก่อนขังเขาได้สำเร็จยังไง
ถ้าสายฟ้าฟาดอีกครั้ง มันก็จะโดนแค่แท่งของเรา
- เขาจะอยู่เกินเอื้อม - เราควรคิดไว้
ว่าโกสต์ไรเดอร์ควบคุมตำแหน่งที่ผ่าได้
แค่เพราะฟิสิกส์ทุกวันนี้ยังอธิบายไม่ได้
ไม่ได้แปลว่าในอนาคต จะไม่มีคำอธิบายที่สมเหตุสมผล
ถ้าพวกมันควบคุมได้ แล้วเราจะหยุดพวกมันยังไง
เราต้องดูดเก็บสายฟ้ามา
- เราทำได้เหรอ - ไม่ได้ด้วยเครื่องมือที่นี่
ฉันสร้างท่อส่งที่แข็งแกร่ง พอจะดูดซับพลังงานแค่ครึ่งเดียวยังไม่ได้เลย
เราอาจหาคนที่สามารถดูดซับ สายฟ้าแทนท่อส่งก็ได้นะ
- คีร่าทำไม่ได้ - จอชทำได้
- เขาเคยกินไฟฟ้า - จอชตายแล้ว
- แต่พลังของเขาไม่ได้ตายไปด้วย - ก็น่าจะตายด้วย เราเข้าถึงมันไม่ได้
นั่นเรายังไม่รู้แน่ชัดสักหน่อย
นายจะพูดอะไร
เธอก็รู้ว่าฉันจะพูดอะไร
ถ้านายจะพูดอย่างที่ฉันกำลังคิด นายก็บ้าแล้ว
ฉันรู้ว่ามันบ้า แต่ฉันต้องการให้เธอช่วย
นี่น้ำมะนาวสูตรของแม่ฉันเอง
อย่างน้อยก็เท่าที่ฉันจำได้
เราทำมันมารับเพื่อนๆ ที่มาเยี่ยมเสมอ
เราไม่ได้มาเยี่ยมหรอก เรามาหาคน
เพื่อนคนหนึ่งของเรา
คุณอาจเคยเห็นเขา เขาชื่อสไตลส์
มันก็นานแล้วที่ไม่มีใครผ่านมาที่เคนัน
นานแค่ไหนล่ะ
ตั้งแต่วันที่ 8 เมษายน 1987 ใช่มั้ย
คุณไปรบกวนสิ่งเหล่านั้นทำไม
- พวกมันไม่ใช่ของคุณ - เราต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
มีงานปิกนิก งานเลี้ยงในชุมชน
- ดูเหมือนทุกคนหายไปกะทันหัน - ผู้คนได้ไปจากเคนัน
เป็นเวลานานแล้ว
นั่นคือวันที่คนสุดท้ายจากไป
พร้อมกันหมดเหรอ ทุกคนหายไปเฉยๆ เหรอ
ฉันไม่ได้บอกว่าพวกเขาหายไป ฉันบอกว่าพวกเขาจากไป
พวกเขาจากไปในกลุ่มควันสีเขียวใช่มั้ย
พวกเขาไปเฉยๆ
เราไม่ได้ตั้งใจทำคุณโกรธ
เราจะไปแล้วค่ะ
ห้ามใครไปไหน
ห้ามใครไปจากเคนัน
ห้ามเด็ดขาด
ฉันคิดว่าคำสุดท้าย ที่คุณพยายามจะพูดคือชื่อของฉัน
คุณพูดว่า "เมล คุณต้องเติม..."
เดี๋ยวนะ
คุณไม่เคยเรียกฉันว่าเมล
คุณไม่เคยเรียกใครด้วยชื่อเล่น
คุณไม่ใช้ชื่อต้นของตัวเองด้วยซ้ำ ใครๆ ก็เรียกคุณว่าอาร์เจนท์
คุณไม่ได้พยายามจะพูดชื่อของฉัน คุณพยายามเอ่ยบางอย่างเป็นภาษาเคลติก
จริงสินะ
- สก็อต เปิดประตู นายเป็นมนุษย์หมาป่านะ - ฉันพยายามอยู่
บ้านนี้มันเป็นบ้าอะไรกัน
เลนอร์ คุณช่วยปลดล็อกประตูทีได้มั้ย
ในเมื่อพวกเธอมาแล้ว ก็ต้องอยู่ที่นี่
เคเล็บชอบพวกเธอ
และเราก็ชอบเขา
แต่เราก็ต้องช่วยเมืองของเรา
ผู้คนกำลังหายไป จากไป ฉันหมายถึงจากไป
- คุณจะช่วยเราได้มาก - ไม่มีใครช่วยเธอได้
ถ้าพวกเขาอยากไป พวกเขาก็จะไป
พวกเขาจะไปและพวกเขาจะไป
และเธอจะทำอะไรไม่ได้เลย
มากับผม
ไป
เคเล็บ นายช่วยพาเราออกไปได้มั้ย
คุณต้องอยู่เพราะแม่สั่งไว้อย่างนั้น
- เราอยู่ไม่ได้ เราต้องกลับบ้าน - ที่นี่คือบ้าน
สก็อต มานี่แป๊บนึงสิ
ดูวันที่สิ
(วันที่ 12 สิงหาคม 1985)
เคเล็บ นายรู้มั้ยว่านายเกิดปีอะไร
ปี 1976
แล้วนายตายปีอะไร
- ทำไมคุณไม่ไปด้วย - หมายความว่าอะไร
นั่นกล่าวหากันเหรอ เธอจะกล่าวหาอะไรฉัน
ทำไมถึงเหลือคุณคนเดียว
คุณซ่อนตัวเหรอ คุณสู้พวกมันหรือเปล่า
- สู้กับใคร เธอพูดถึงใคร - พวกมันมีชื่อว่าโกสต์ไรเดอร์
พวกมันเอาทุกคนในเคนันไป
- ทำไมพวกมันถึงทิ้งคุณไว้ - ฉันไม่รู้
พวกมันพาทุกคนไป
แต่พวกมันไม่พาฉันไป
คุณเป็นแบนชี
- เกือบถึงแล้ว โอกาสสุดท้ายที่จะล้มเลิก - ถ้าเราจะพอมีหวัง
- เราก็ต้องทำอะไรที่มันรุนแรง - มีความรุนแรงแล้วก็มีนี่
แผนนี้ไม่สมบูรณ์แบบ แต่เราต้องทำส่วนที่แย่เพื่อส่วนที่ดี
- นายว่าเธอจะรู้มั้ยว่ามันเป็นแผนที่แย่ - ใครก็รู้ว่านี่เป็นแผนที่แย่
ฉันถึงต้องถามเธอเป็นครั้งสุดท้าย
เธอแน่ใจนะว่าเธอจะไม่เปลี่ยนใจ
เราไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
มันเหมือนไม่มีใครหยุดพวกโกสต์ไรเดอร์ได้
ไม่มีใครหยุดพวกเขาได้
พวกเขาขี่พายุไล่คร่าดวงวิญญาณ
นานตั้งแต่ก่อนฉันเกิดอีก
ใช่ เราไม่รอดจากพวกมันแน่ถ้าคุณไม่ช่วย
คีร่าฝากฝังดาบของเธอไว้กับฉัน ระหว่างเธออยู่กับพวกสกินวอล์กเกอร์
และตอนนี้ฉันจะไว้ใจพวกเธอบ้าง เพราะฉันเชื่อว่าคีร่าคงต้องการเช่นนั้น
อย่าเข้าใจผิดว่าฉันเห็นด้วย กับการตัดสินใจของเธอ
ผมเข้าใจ
คีร่าแค่เสียบดาบของเธอลงบนพื้น
ถ้าเธออยากจะทำ เธอต้องลงมือด้วยตัวของเธอเอง
เมื่อทำแล้ว อะไรก็ตามที่เกิด คือความรับผิดชอบของเธอ
เลียม เดี๋ยว
"มิล" คือน้ำผึ้งในภาษาเคลติก
มันไม่ใช่สมุนไพร
แต่มันเป็นสารยึดเหนี่ยว และฆ่าเชื้อได้โดยธรรมชาติ
พระเจ้า กัดไอ้นี่ไว้ๆ โอเคนะ มันจะช่วย
ไม่เป็นไรนะๆ
โอเค
นี่ฉันเห็นภาพหลอนอีกแล้วเหรอ
ถ้าเธอเห็น ฉันก็เห็นภาพเดียวกัน
เราต้องออกจากที่นี่
ฉันรู้ว่านายไม่ทำร้ายเด็กแปดขวบ แต่ฉันทำ
ท่าทางคุณดูไม่ดีนะ
คุณน่าจะนั่งลง
ฉันไม่ผิดที่พวกมันไม่พาฉันไป
- ฉันรู้ว่าทำไมพวกมันไม่... - เธอคิดว่าฉันช่วยพวกมัน
เพราะพวกมันพาลูกที่ล่วงลับของฉันกลับมา
คุณว่าไงนะ
ธีโอ เราไม่ได้จะทำร้ายนาย พวกเราเป็นคนพานายกลับมา
- พี่สาวของฉันอยู่ไหน - พี่สาวของนายตายแล้ว
- เธอตายไปนานแล้ว - นายฆ่าเธอ จำได้มั้ย
ฉันจะฆ่านายด้วย ฉันจะฆ่าพวกแกทุกคน
โอเค ส่งเขากลับไป
ไม่ อย่า...
นายรู้มั้ยว่าไอ้นี่ทำอะไร
เราต้องการพลังของนายมาช่วยเรา จากนั้นนายจะฆ่าใครก็ตามใจของนายเลย
แต่ถ้านายฆ่าเรา นายจะต้องทุกข์หนักกว่าเก่า
ไม่มีอะไรหนักกว่าที่ฉันเจอมาแล้ว
นายเคยได้ยินเรื่องโกสต์ไรเดอร์มั้ย
- ทำไมนายถึงคิดว่าจะได้ผล - นายเอาพลังของจอชไป นายต้องทำได้
เอาล่ะนะ
เฮ้ย อะไรกันน่ะ
- นั่นแค่หนึ่งพันล้านจูลเอง - แค่เหรอ
สายฟ้าฟาดหนึ่งครั้งมีกี่จูล
ห้าพันล้าน
ฉันไม่เป็นไรนะ ยังไงก็ขอบคุณที่นายเป็นห่วง
นายไม่มีพลังของจอชแล้วใช่มั้ย
หรือของเทรซี่
ฉันคงกลับมาเป็นธีโอคนเดิมแล้วล่ะ
นายน่าจะสลดบ้าง เพราะนาย ฆ่าพวกเขาเพื่อแย่งพลังของพวกเขา
- ฉันก็เอาไปคืนที่เดิมแล้ว - โอเค ส่งเขากลับไป
เดี๋ยวสิ ฉันช่วยได้ ฉันรู้เรื่อง ไวลด์ฮันต์จากเดอะเดร็ดดอกเตอร์
ฉันยังรู้อีกหลายเรื่องที่ฉันว่านายไม่น่ารู้
เรื่องนี้ฉันเห็นด้วยกับคุณโรเมโร
- ส่งเขากลับไป - ที่นี่ใครมีอำนาจตัดสินใจ
สก็อตอยู่ไหน สไตลส์ล่ะ
- นายจำสไตลส์ได้เหรอ - ทำไมฉันจะจำสไตลส์ไม่ได้
เขาอาจยังมีประโยชน์นะ
คุณไม่รู้ใช่มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น
- คุณแค่เห็นพวกเขาตอนท้าย - พวกเขาอยู่รอบตัวฉัน
แต่พวกเขาไม่พาฉันไป
นั่นเพราะคุณเป็นแบนชี
เหมือนกับฉัน
- นานแค่ไหนแล้ว - เกือบ 30 ปีแล้ว
หายใจเข้า มาเลีย เธอต้องหายใจ
ลิเดีย
- นายทำอะไรกับเรา - คุณกำลังจมน้ำเหมือนผม
ทีนี้เราก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
คุณไม่ถูกจับไปหรอก
คุณจะปลอดภัย
ฉันไม่ได้อยากปลอดภัย
ฉันอยากจะช่วยสไตลส์
อย่าปล่อยให้ฉันเป็นคนเดียวที่ถูกทิ้งไว้
ฉันไม่มีเคเล็บเป็นเพื่อน
ไป
- เธอปลอดภัยนะ - นายปลอดภัยนะ
แม่บอกว่าพวกคุณไปได้แล้ว
- รีบไปกันเถอะ - ใช่
ใช่ ไปแน่นอน
คุณรู้นะว่าคุณมากับเราได้
ฉันทิ้งเคเล็บไม่ได้
เลนอร์ คุณก็รู้ว่าเขาไม่มีจริง
ฉันทิ้งเคเล็บไม่ได้
นายรู้เรื่องโกสต์ไรเดอร์ทุกอย่างเหรอ เราจะพาสไตลส์กับคนอื่นกลับมายังไง
เธอทำไม่ได้หรอก
พวกไวลด์ฮันต์มา พวกไวลด์ฮันต์ไป
มันเป็นแบบนั้น
แต่พวกเขายังอยู่ที่นี่ และพวกเขายังคอยจับคนไป
มันเป็นไปไม่ได้หรอก พวกเขาคือไวลด์ฮันต์
พวกเขาไม่อยู่ติดที่ เว้นแต่...
เว้นแต่อะไร
เว้นแต่พวกเขาติดอยู่นี่
พวกเธอว่าสไตลส์ให้เรามานี่เพื่อเตือนเรามั้ย
บีคอนฮิลส์อาจเป็นเมืองร้างเมืองต่อไป
ถ้าเราหยุดมันไม่ได้ก็ใช่
- เราต้องทำให้ทุกคนหนีเดี๋ยวนี้ - เราทำไม่ได้ ยังก่อน
- นายช่วยเราได้ - ฉันไม่รู้จะทำอะไรได้
นายจำสไตลส์ได้ เพราะงั้นนายรู้อะไรมากกว่าเรา
นายต้องช่วยเราหรือไม่นายก็กลับไป
ให้ฉันทาย สก็อตไม่รู้เรื่องแผนนี้สินะ
- ทำไมเรากำจัดพวกมันไม่ได้ - เพราะฉันเห็นว่าเกิดอะไร
กับคนที่ถูกจับตัวตอนพวกมันจากไป
- พวกเขาตายกันหมดมั้ย - ไม่
มันเป็นสิ่งที่แย่กว่าตาย
ฉันสัมผัสได้จากความทรงจำของเลนอร์
มันเหมือนดวงวิญญาณของพวกเขา ถูกควักจนกลวง
พวกเขากลายเป็นสิ่งอื่น ฉันคิดว่าพวกเขากลายเป็นโกสต์ไรเดอร์
จากนั้นพวกเขาก็สลายไป
ฉันไม่คิดว่าเราจะกอดกันเพื่อคืนดีหรอกนะ
- เธอโอเคนะ - ฉันไม่เป็นไร
ก็ได้ ฉันกำลังคิดถึงเลนอร์
มีตำนานเกี่ยวกับไวลด์ฮันต์และมอร์ริแกน
- พวกเขาทิ้งเลนอร์ไว้ - ฉันนึกว่าเลนอร์เป็นแบนชี
มอร์ริแกนคนนั้นเป็นแบนชี
งั้นพอพวกไวลด์ฮันต์ย้ายจากบีคอนฮิลส์ไป
ฉันจะเป็นอย่างเลนอร์
ถูกทิ้งไว้
คนเดียว
ฉันกำลังใช้พลังทั้งร่างของฉัน เพื่อห้ามไม่ให้ตัวเองฉีกร่างของนาย
ไง มาเลีย เธอยังโกรธเรื่องยิงกันอยู่มั้ย
คุณทำอะไรอยู่
ขอโทษที ผมไม่ตั้งใจทำคุณตื่น
ผมแค่กำลัง...
ผมกำลังคิดว่าคุณช่างแข็งแกร่ง และวิเศษแค่ไหน
พูดต่อสิ คุณพูดเข้าหูดี
น่าจะมีคนเขียนบทความทางการแพทย์
ถึงวิธีที่คุณเอาชนะโรคสมองส่วนหน้าเสื่อม
นั่นไม่ใช่หัวข้อ
ที่ฉันเดาว่าเราจะพูดกันเลย
ขอโทษที
นอนเถอะ เราต้องตื่นแต่เช้า
ไปคุยกับผู้รับเหมาเรื่องเปลี่ยนวอลเปเปอร์
- เดี๋ยวผมตามไป - โอเค
คำบรรยายโดย ศรัณย์ เลาหสุทธิโชค