W poprzednich odcinkach...
Jak ich powstrzymamy?
Ktoś musi wchłonąć piorun.
Będziesz odpowiedzialny za to, co się stanie.
- Gdzie moja siostra? - Zabiłeś ją.
Wiem o Dzikim Gonie od Doktorów Strachu.
- Gdzie jest Stiles? - Pamiętasz go?
- ...by nie rozerwać cię na strzępy. - Przytulanie tego nie załatwi.
Theo...
Tara, nie.
Theo...
W porządku.
Nie musisz przestawać.
Nie przestanę.
Malia, wystarczy.
Wyluzuj, dobrze? On wraca pod ziemię.
Nie możesz.
On pamięta Stilesa.
Scott pamięta Stilesa.
Lydia i ja też.
Doktorzy Strachu wiedzą o Gonie.
On może nam pomóc.
Albo nas zabić.
Jestem za niego odpowiedzialny.
Noshiko dała mi miecz.
To niezręczne, kiedy mama i tata się kłócą.
Stul pysk!
Obaj macie rację.
Jeśli Theo czegoś spróbuje, odeślemy do Zmiennoskórych.
- Ale teraz... - Wraca natychmiast.
- Ale to Liam ma miecz. - Stul pysk!
- Malio... - Dasz mi chwilę z Theo?
- Po co? - Żebym mogła go zabić.
Słuchaj, wiem, że macie mieszane uczucia.
Ale tylko ja pomogę wam zatrzymać Dziki Gon.
Zabijmy go.
Nie ufasz mi?
Jemu nie ufam. A ty?
Nie, ale możemy go wykorzystać.
Pamiętaj, kim on jest.
Przez niego próbowałeś mnie zabić.
A gdy to się nie udało, sam mnie zabił.
A także Tracy, Josha i swoją siostrę.
Ale tylko tak możemy odzyskać Stilesa.
Nie możemy znaleźć kogoś, komu ufamy?
To może być błąd, ale jeszcze tego nie wiemy.
Popełniałeś błędy, gdy uczyłeś się być Alfą.
Tak, było ich sporo. Ale teraz nie mamy czasu na błędy.
Nie mogę stracić Stilesa.
Musimy spróbować wszystkiego, by go ocalić.
Prawda?
Nawet Theo.
Przekonałeś mnie.
W każdym momencie mogę cię odesłać pod ziemię.
Potrzebujecie transformatora, który utrzyma dużo energii.
Wiem, gdzie go znaleźć i pokażę wam, jak działa.
O ile Malia obieca, że mnie nie zabije.
Obiecuje.
Wcale nie.
Zrobimy to?
- Zaufamy mu? - Masz lepszy pomysł?
Mam pomysł.
Nie lepszy, ale przynajmniej nie obejmuje jego.
Noah.
Wyjdź stamtąd.
Wiedziałaś o tym pokoju?
Dlaczego był zamurowany?
Pewnie zrobili to poprzedni właściciele.
Ludzie robią szalone rzeczy.
A jeśli to był jego pokój?
Może to znaczy, że mieliśmy syna.
Noah...
To może być dowód, którego szukamy.
Istnieje wiele prostszych wyjaśnień.
A to, że zapomnieliśmy, że mamy syna,
nie jest jednym z nich.
Nie jesteś ciekawa?
Nie, nie jestem.
Oszalejesz przez samego siebie.
Zostawmy tę sprawę w spokoju.
Nie potrafię.
To był zły pomysł.
- Wcale nie. - To był okropny pomysł.
Powiedziałem, gdzie jest transformator i jak działa.
Nie muszę tu być, gdy wybuchnie.
Nic nie wybuchnie.
Pojawiają się z piorunem.
Złapiemy jednego Jeźdźca. W końcu dowiemy się, czego chcą.
To dobry pomysł.
Chcecie złapać Jeźdźca Widmo.
Milion rzeczy może się nie udać.
Błędem było sprowadzenie go.
Scott ma rację. Popełniamy błąd.
Podjąłeś ryzyko.
Wszyscy podjęliśmy.
Ale to właśnie należało zrobić.
Wierzę w ciebie.
Mam was zostawić samych?
A nie, nie mogę.
Pośpieszmy się.
Udało się.
No pewnie.
To przemieni energię z pioruna.
Nawet z kilku uderzeń.
Jesteś pewien, że zadziała?
Cokolwiek będzie w tej klatce,
będzie chronione przed prądem elektrycznym.
Jeździec nie będzie mógł użyć błyskawicy, by uciec.
Założyliśmy na dachu piorunochron i podłączyliśmy go do tego przewodu.
Przyciągniemy tu Jeźdźca.
Nie wyślemy go tu, bo klatka neutralizuje elektromagnetyzm.
Piorun się od niej odbije i właśnie dlatego utrzyma go w środku.
Jeśli Jeździec wyląduje tu,
jak wciągniemy go do klatki?
Musimy go zwabić.
- Przynęta? - Ja to zrobię.
Spokojnie. Jestem od ciebie szybsza.
Gdy Hayden wyjdzie, Scott i Liam
zamkną klatkę,
a ja rozsypię górski popiół.
Ja zdejmę piorunochron.
My będziemy wypatrywać innych Jeźdźców.
I co myślisz?
To najlepszy pomysł, jaki mamy.
O ile wszystko się uda, a Jeździec nie ucieknie i nas nie pozabija.
A transformator zadziała i wszystkiego nie podpali.
I nie wystąpi rozbłysk słoneczny.
Do dzieła.
Ma poparzenia trzeciego stopnia na 90% ciała.
Powinnaś się z nim pożegnać.
To Peter, nie muszę się żegnać.
Musisz mu pomóc, to dowiemy się, co wie o Dzikim Gonie.
Pamiętaj, z kim mamy do czynienia.
Twój ojciec to bezwzględny oszust,
który zawsze ma plan, żeby zranić ludzi wokół.
Co się stanie, jeśli wyjdzie z łóżka?
Masz jakiś plan?
Mam.
Nie wiem, czy przebiegły.
Ale jakiś masz.
Nie obiecuję, że się uda.
I tak umiera. Co ma do stracenia?
Słyszę was.
Jeszcze nie umarłem.
Rozumiem, że ta zasłonka ma mnie chronić.
Dobrze, że działacie zgodnie z procedurami.
Córka chciała, bym cię leczyła.
W zamian za co?
Mówiłam, że musisz mieć plan.
Ona pomoże tobie, a ty mnie.
Mało to konkretne.
A jeśli nie zgodzę się na twoje warunki?
Zostawię cię na śmierć.
Co wiesz o nadprzyrodzonych lekach?
Wiem o Dziewięciu Ziołach.
- Działa? - Powinno. Wygląda, jakby bolało.
Nigdy nie poszliśmy na drugą randkę.
Wciąż myślisz, jak udowodnić hipotezę Riemana?
Myślę o martwym chłopcu z Canaan.
Martwym?
Utonął w 1985 roku.
Dobra.
Mów.
Jego matka go wskrzesiła,
by wypełnić pustkę, jaką czuła po zniknięciu Dzikiego Gonu.
Mamo...
A co, jeśli szeryf Stilinski wypełnia pustkę?
Wypełnia ją Claudią?
Myślisz, że Claudia nie żyje?
Dopiero co się z nią widziałam.
Tak wiele rzeczy nie ma sensu.
Była śmiertelnie chora i ozdrowiała.
Mówi, że skradziono jej jeepa, ale on należy do Stilesa.
Szkoda, że nie widziałaś jej miny, gdy zrywałam tapetę.
Nie była tylko wściekła. Bała się.
Jakby chroniła jakiś sekret.
Jeśli to jest prawda, to...
może tego szeryfowi trzeba.
Może w ten sposób sobie radzi.
A co, jeśli przez obecność Claudii nie może sobie przypomnieć o Stilesie?
Lydio,
jeśli Claudia nie jest prawdziwa, nie chcesz być tą, która mu o tym powie.
No dalej!
Zamykaj ją.
Biegnij!
Zadziałało.
- Udało nam się. - Tak.
Wiedziałaś o tym, prawda?
Ten pokój był na planie.
Był tu, gdy się wprowadziliśmy 18 lat temu.
Lydio?
O co chodzi?
O nic.
Nie rozumiem, skąd wiedziałaś o pokoju.
Jeżeli chcesz porozmawiać o tym,
że miałem syna...
to słucham.
Co teraz?
Porozmawiamy z nim.
Panie Jeźdźcu Widmo?
Panie Jeźdźcu?
Wypuścimy cię, jeśli powiesz, jak odzyskać przyjaciół.
Chcemy, żeby wszyscy wrócili.
Powiedz nam.
To jest wasz plan?
Na tę część planu nie było planu.
Spokojnie, jest uwięziony. Nie wydostanie się.
Musimy się z nim jakoś porozumieć.
Może nas nie słyszy.
Albo mówi w starożytnym języku.
Może odpowiada tylko na ból.
Albo strach.
Nic go nie wystraszy. Spójrz na niego.
To chodzący trup.
Coś jest nie tak. Dlaczego nie próbuje uciec?
Czy on zawołał posiłki?
Gdy Corey sprawił, że było widać Jeźdźca, pojawił się następny.
Musimy z nim pogadać albo się stąd wynosić.
Gdzie jest Corey?
Jest tam.
Skąd wiedziałeś?
Właśnie. Skąd?
Widzę załamanie światła wokół twojej sylwetki.
Ma to coś wspólnego z feromonami albo jakąś reakcją chemiczną.
Odnajdywanie cię to moja jedyna moc.
Widzisz coś?
- Nie, jest czysto. - Szkoda, że nie wiemy, co się dzieje.
- No i? - Nie chce z nimi gadać.
Oni się porozumiewali.
- Kto? - Myliłem się co do niego.
To znaczy... miałem rację.
Myliłem się, ale w innej sprawie.
- O kim mowa? - O Parrishu.
Pamiętacie, gdy myślałem,
- że się go boją? - Na przyjęciu?
Myślę, że próbowali się z nim porozumieć.
Na kolana!
Na kolana.
Potrzebujemy Parrisha.
Chwileczkę. Czyli ta kobieta, Lenore,
przywróciła do życia martwego syna?
Tylko ona tam została.
Musiała wypełnić pustkę, więc wypełniła ją synem.
Widziałaś tego dzieciaka?
Wszyscy go widzieliśmy. Był prawdziwy. Był tam.
Ale...
Ale co?
Była tam, gdy wszystkich zabrali.
Widziała to.
Ale nie chciała uwierzyć.
Chciała wierzyć w swojego syna.
Co chcesz powiedzieć?
Uważasz, że Claudia nie jest prawdziwa?
Myślisz, że wymyśliłem sobie żonę?
Boi się pan o nim pamiętać.
To kobieta z krwi i kości.
Jest prawdziwa.
Wszystko inne to po prostu spekulacje, domysły.
To tylko teoria oparta na...
mieście duchów.
Nic pan nie widzi?
Widzę młodą, niezrównoważoną kobietę.
Boi się pan go pamiętać, bo boi się pan tego, co to oznacza.
Dlaczego cię to tak bardzo obchodzi?
Bo kochał go pan.
Mamy jakiś postęp.
Spytaj, jak mamy ich odzyskać.
Powiedz, jak ich odzyskać.
Co to było? Powiedział coś?
Powiedział „piekielny ogar”.
To dobrze?
Kolejna w lewo, zjedź przy autostradzie.
A potem się nie zatrzymuj.
Mamy umowę.
Nie odejdę bez Stilesa.
Jesteś bardzo lojalna, Malio.
A to przereklamowana cecha.
TEREN ŁOWIECKI NIE WCHODZIĆ PO ZMROKU
Ledwo żyłem, gdy mnie znaleźliście. Nie pamiętam dokładnie, gdzie byłem.
Zaznaczyłam teren.
Wizualnie. Ale nie widzieliśmy, skąd wyszedłeś.
To nadprzyrodzona szczelina, a nie Golden Gate Bridge.
Nie zobaczymy jej i nie przejdziemy przez nią.
To kompletna strata czasu.
Obiecałeś. Na łożu śmierci.
Dzieciak spłonął żywcem, uciekając przed Gonem.
Stiles zginie w ten sam sposób. Ludzie nie przejdą przez portal.
Znajdziemy inny sposób, by go wydostać, ale najpierw tam wejdźmy.
Nie masz instynktu samozachowawczego. I ty jesteś moją córką?
Zapytaj ponownie.
Czego od nas chcecie?
Jesteśmy Dzikim Gonem.
Polujemy wiecznie.
Ci, którzy polują z nami, polują wiecznie.
Co to znaczy?
Powiedz, czego chcesz.
Jesteśmy Dzikim Gonem.
Ci, którzy polują z nami, polują wiecznie.
Wszystko jasne.
Co mamy zrobić, by wszystkich odzyskać? Czego od nas chcecie?
Dlaczego patrzy na Scotta?
Bo wie, że jest Alfą.
Musicie czegoś chcieć.
Jest tylko polowanie.
Nikt się nie oprze. Nikt nie ucieknie.
Będziemy musieli z nimi walczyć.
Przyjdę po moich przyjaciół. Po wszystkich.
Nie zatrzymam się.
Nie przestanę, póki nie odzyskamy wszystkich.
Parrish? Co się dzieje?
Scott...
Co on robi?
Uwolni go.
Musisz przyznać, że jesteś niezdrowo przywiązana do Stilesa.
Pozwól mu odejść.
Zachowuj się jak człowiek.
- Do tego potrzebny mi Stiles. - Jest twoją podporą?
Jest moim oparciem.
Załatwię ci nowe.
On nie wróci. Polowali na niego i go złapali.
Ryzykowałeś życie, by dać nam jego kluczyki.
Ryzykowałem, by uciec Gonowi, a nie zjednoczyć nastolatków.
Chciałeś, byśmy się dowiedzieli o Stilesie i Canaan.
Ostrzegałeś nas.
Tu cię znaleźliśmy.
Mówiłem.
- Nic tu nie ma. - Nawet nie szukasz.
Nie oczekuj, że tak po prostu znajdziesz nadprzyrodzoną stację kolejową.
Słyszałaś to?
- Nic. - Tutaj też.
Myślisz, że się udało?
Na pewno.
Parrish, przestań!
Nie!
Musimy coś zrobić.
Na trzy!
Jeden, dwa, trzy!
Byłeś tu przez cały czas?
Jak mógłbym nie być?
Powinieneś im powiedzieć, kim jesteś.
Hauptmann?
- To oni? - Tak.
Nie mamy zbyt wiele czasu.
Na co?
- Na twoją ucieczkę. - Zostawisz mnie?
- Ocalę cię. - Jesteśmy blisko, skoro ich słychać.
Będzie inna okazja.
Biegnij.
Malia, uciekaj! Biegiem!
Przełam barierę.
Przełam barierę, bo rozerwę cię na pół.
Kopę lat.
Nie śledźcie mnie.
- Coś ty zrobił? - To był pan Douglas.
Zjadł jego mózg.
Scott miał rację.
Myliłem się.
Odsyłam cię.
Nie chodziło o mózg.
Pan Douglas zjadł jego szyszynkę.
To nie mógł być Theo.
Te morderstwa zdarzają się od tygodni.
Jego bicz zniknął.
Pan Douglas?
Co pan robi?
Coś, na co czekałem od bardzo dawna.
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska