W poprzednich odcinkach...
Chcę odzyskać wszystkich.
Może to był jego pokój?
Może to znaczy, że mieliśmy syna.
Pan Douglas zjadł jego szyszynkę.
Co pan robi?
Panowie, wyobraźcie sobie armię,
której nie trapią słabości zwykłych żołnierzy.
Mężczyzn, którzy nie muszą jeść.
Którzy się nie męczą.
NIEMCY 1943 R.
Armię niepowstrzymanych wojowników.
Dziki Gon. Żywi walczą, póki nie umrą.
Martwi nie mogą umrzeć.
Tego właśnie poszukiwało Ahnenerbe.
„Jeźdźcy Widma, panowie burzy,
posiadający nieskończoną moc”.
Nie wierzymy w bajki, Hauptmann.
- Okultyzm to nie przelewki. - Jeźdźcy Widma też nie.
- Widział ich pan? - Są w dolinie Ruhr.
Moja grupa zabezpieczy teren.
Niepowstrzymana armia, którą tworzą martwi?
O niewyobrażalnej mocy.
Proszę mi powiedzieć, jak kontrolować taką armię?
Jak powstrzymać niepowstrzymanych?
Jak pana grupa ich powstrzyma?
Proszę nam powiedzieć, jak pan dokona tego cudu.
Z niemiecką skutecznością.
Chcesz ugryźć Stilesa?
By przeszedł przez szczelinę.
To jedyny sposób.
Zamierzasz ugryźć wszystkich, którzy są na tej stacji?
Stiles pomoże nam opracować jakiś plan.
Jest w tym dobry.
Wasz plan zakłada, że Stiles opracuje plan?
- Przymknij się. - Tylko my zostaliśmy w Beacon Hills.
Jeśli nas zabiorą, zostanie tu tylko Lydia.
Dlatego pójdę sam. Liam i Hayden zostaną z Masonem.
Dziki Gon nie odejdzie, jeśli ktoś jeszcze będzie w Beacon Hills.
Podoba mi się twój plan, szczególnie część o ugryzieniu Stilesa.
Ale to się nie uda.
- Skąd wiesz? - Logika, doświadczenie.
A jeśli go zabiorą? Albo Stilesa nie będzie?
Albo już nie będzie Beacon Hills?
- Ma pan lepszy pomysł? - Uciekać, gdzie pieprz rośnie.
Wychodzimy za pięć minut?
Obiecałeś pomóc. Musimy znaleźć szczelinę.
Nie pomogę ci się zabić.
Jeśli pan nie pomoże, sami ją znajdziemy.
Scott, przyznaję, że masz talent do pokonywania przeciwności.
Ale to powinieneś sobie odpuścić.
Uciekajcie.
Jego ślady na zewnątrz prowadzą na północ.
Ta też zniknęła.
Po co mu szyszynka Jeźdźca?
By użyć tego.
Czego chcesz?
Mam nadzieję, że nie naszych szyszynek. Używamy ich.
Chcę, byście pomogli mi znaleźć Ogara.
Śledziłeś go, ale zgubiłeś trop.
Znalazłem go na tobie, co mówi mi...
Nic. Nie pomogę ci.
Szkoda.
Więc jesteś bezużyteczny.
Za wolno.
Zrobimy to.
Zrobimy to. Puść go.
Puść go!
Dziękuję za zgłoszenie się, Herr Argent.
Znaleźliśmy jego komórkę.
To coś znaczy.
To relikt.
Oznacza tylko jedno.
To znaczy, że nie umarł, Mason.
I wciąż jest nadzieja.
Ma nasze zdjęcia.
Jest tu ze sto zdjęć.
Przedstawiają tylko nas. To dziwne.
Nie. To znaczy, że cię kocha.
Musimy go odzyskać.
Kiedy ostatnim razem pojawili się Jeźdźcy?
- Po kilku minutach. - Pocieszające.
Jak wygląda szczelina?
Jak rozdarta tkanina naszego świata?
Może wyglądać jak mikroskopijna czarna dziura
albo latający tunel czasoprzestrzenny.
Mam nadzieję, że nie jest tam.
Rozdzielmy się.
Spójrzcie na to.
Szczelina nie jest nad nami.
Tylko pod nami.
POSTERUNEK SZERYFA
Uważacie, że powinniśmy tu zostać?
Nieważne, gdzie jesteśmy. Musimy wymyślić, jak z nimi walczyć.
- Nie da się z nimi walczyć. - Douglas może.
- Musi tu być? - To wciąż Theo.
Theo ocalił Scotta. Pamiętasz?
Słyszy cię.
Skoro słyszy, to niech się zamknie, bo myślimy, jak walczyć z Jeźdźcami.
Nie musicie nad tym główkować.
Bo Douglas już to wie.
Skoro wie, jak z nimi walczyć, to może wie o nich wszystko.
A zgadnijcie, kto wie wszystko o Douglasie?
- Nic nie widzę. - Musi gdzieś tu być.
Znalazłam!
Jest bardzo podobna.
Do czego?
Do tunelu czasoprzestrzennego.
To się nie stanie.
- Nie ma takiej opcji. - To ja rozdaję karty.
- Siedzisz w celi. Nie masz kart. - Chcecie informacji o Douglasie.
Zniszczcie miecz.
Ktoś inny chce negocjować?
Zniszczcie miecz.
Ja go zniszczę, prosto w twojej...
Hayden.
Zniszczycie, to zacznę gadać.
No dalej.
Nie chcę dołączyć do watahy.
Nie chcę niczyjej mocy.
- Chcę przeżyć. - Skąd mamy wiedzieć, że nie uciekniesz?
Bo go nie wypuścimy. Powie nam z celi.
To musicie mnie jakoś zachęcić.
On jest Löwenmenschem.
Co to jest Löwenmensch?
To pół wilk, pół lew.
Był częścią Ahnenerbe,
projektu Himmlera, który przez okultyzm chciał wygrać wojnę.
Hauptmann, lepiej trzymaj się z daleka.
Wszyscy powinniśmy uciekać.
Widziałeś ich, grenadierze?
Przybyli z burzą. Jechali na koniach.
Byli nienaturalni!
Tutaj!
Jesteśmy blisko. Rozproszyć się!
Dobrze się pan spisał, grenadierze Abel.
Führer będzie zadowolony.
Odsuńcie się.
Proszę.
Nie.
Hauptmann, nie.
Dziękuję, że się zgłosiłeś na ochotnika,
grenadierze Abel.
Schnell.
Niesamowite.
Brać go.
Douglas nie pokonał Jeźdźca.
Uciekł.
Zniszczyliśmy miecz na marne.
Jeśli to było w 1943 roku, to gdzie potem był?
Douglas wciąż szukał.
Znalazł naukowca, który miał mu pomóc.
A nawet trzech.
Nie! Nie! Przestań!
Bicz nie wbił się na tyle głęboko, by go zabrać,
ale zranił go w plecy.
Wrzucili go do zbiornika, a rana zakaziła wodę.
Wymieszała się z płynem z kadzi. Dzięki temu stał się silniejszy.
Moczył się w niej i chłonął moc przez 70 lat.
Wyszedł z mocą Alfy, Löwenmenscha i Jeźdźca Widma.
Niespodziewany skutek uboczny.
Może z nimi walczyć.
Może ich powstrzymać.
Naziści przegrali wojnę.
Dlaczego wciąż ma obsesję?
Po co mu ta armia?
Nie jest dla nich.
Naziści byli tylko środkiem do celu.
Chce jej dla siebie.
Swojej własnej nadprzyrodzonej armii.
Musimy ostrzec Scotta.
Wiecie, co jest najlepsze w byciu wilkołakiem?
Nadprzyrodzony słuch.
Słyszałeś to?
Parrish! Obudź się!
- Przepraszam. - Nie.
Parrish!
Parrish, obudź się...
To było odważne, ale bezsensowne.
Po prostu to zrób.
Pośpieszmy się.
Znajdziemy go.
Nie!
Liam. Uciekaj!
Liam!
Musimy się dostać do Scotta.
Liam...
Musisz znaleźć Scotta.
Nie zostawię cię!
Musisz.
Ocalisz mnie po drugiej stronie.
Wierzę w ciebie.
Kocham cię.
Więc idź.
Musi być inny sposób.
Musimy pomyśleć.
- Pomyśleć? - Tak.
Pomyśleć, jak przejść przez szczelinę, która topi metal.
Nie mówiłam, że będzie łatwo.
Ale nie musi być aż tak trudno.
Dlaczego to takie ważne? Nie może zaczekać do jutra?
Nie wiem, jak to się stało, ale się stało. Wszystko, co mówiła Lydia...
jest prawdą.
Jego łóżko...
ciuchy, których nigdy nie składa, tablica.
Gra w lacrosse'a. Beznadziejnie, ale jest w drużynie.
Claudio,
mamy syna.
Odnajdziemy go i odzyskamy.
Tu nic nie ma.
Musisz wejść do pokoju, skarbie.
Chodź.
Noah, tutaj wciąż nic nie ma.
Ty tu jesteś.
- Wyczuł nasz zapach. - Wyczułem waszą desperację.
Jesteśmy w kropce.
Zdesperowani, by wejść i wszystkich uratować,
z nadzieją, że znajdziemy sposób, by powstrzymać armię umarłych.
- Chcemy tego samego. - Ma rację.
- Jeśli nikogo nie zabije. - Jeśli nikogo więcej nie zabije.
- Chcę tylko przejść przez szczelinę. - To masz pecha.
Szczelina spala wszystko.
Może nie wszystko.
Jordan...
Ogar otworzy szczelinę i przejdziemy razem.
Jesteś tym złym.
- Pomaganie ci to zły pomysł. - Ten dobry, ten zły.
Od kiedy wszystko jest czarne i białe?
Od czasu II wojny światowej.
To nazista.
Chce armii dla siebie. Stworzyć własną nadprzyrodzoną armię.
Nie przepuścimy cię.
Czyżby? Rozumiem.
Myślicie, że macie coś do gadania.
Hollenhund.
Parrish, przestań!
Wunderbar.
Hollenhund.
Wejdź.
Teraz.
Nie!
Noah?
Nie pamiętam twoich ostatnich urodzin.
Ani co robiliśmy w rocznicę czy Święta...
przez sam nie wiem ile lat.
Nie wygłupiaj się. Poszliśmy do Big Sur.
Nie.
Zawsze chcieliśmy tam pójść.
Poszliśmy. Pamiętam.
Nie, skarbie.
Nie poszliśmy.
To zdjęcie z ostatniego dnia, w którym czułaś się lepiej.
Stiles nie chciał cię zostawić.
Byłam chora, ale zdrowiałam.
Byłaś sobą cały dzień. Stiles odzyskał mamę, a ja...
odzyskałem żonę.
Leki zaczęły działać.
Stiles wciąż mówił...
o szkole, o kłopotach, w jakie się wpakował.
Starał się nie zasnąć.
W końcu zasnął w twoich ramionach.
Lekarze tego nie rozumieli.
Znów zaczęliśmy planować i marzyć.
Siedzieliśmy razem.
Patrzyliśmy na siebie.
Nie musieliśmy rozmawiać.
Ale gdy wreszcie zamknęłaś oczy...
Znów byłam sobą.
Wiedziałem, że odeszłaś.
Liam, biegnij z Lydią do bunkra.
- Bicz cię nie zabrał. - Nie chcą nas zabrać, tylko zabić.
Dlaczego nie uciekacie?
Biegnijcie!
- Ten wrzask nie wróży dobrze. - Rzadko wróżą. Idź dalej.
- Co się dzieje? - Nie wiem, ale stań za mną.
Idź za mną.
Boi się ciebie.
Sama się siebie boję.
Ten telefon jest poza zasięgiem. Sprawdź numer lub zadzwoń później.
MAMA
Nagrywanie.
Ten telefon jest poza zasięgiem.
Scott...
Scott, twoja mama zniknęła.
Ale wciąż żyje.
Co teraz?
Nie ukryjemy się przed nimi.
A co z Lydią?
Jeździec się jej bał.
To nie był strach, a...
coś jak szacunek.
To bez znaczenia. Szczelina zniknęła.
Tylko my zostaliśmy w Beacon Hills.
Mam syna.
Nazywa się Mieczysław Stilinski.
Mówimy na niego Stiles.
Pamiętam.
Gdy Stiles był mały, nie potrafił wymówić imienia.
Nie wiem dlaczego, jest bardzo łatwe.
Zamiast niego mówił: „mischief”.
Matka go tak nazywała aż do...
Pamiętam, gdy...
Stiles dostał jeepa.
Należał do jego matki.
Chciała, by go dostał.
Gdy pierwszy raz siadł za kółkiem, wjechał do rowu.
Dostał wtedy ode mnie pierwszą rolkę taśmy.
Zawsze pakował się w kłopoty.
Ale miał dobre serce.
Zawsze.
Jesteśmy tu dziś,
bo mój przygłupi syn
postanowił zaciągnąć Scotta,
swojego najlepszego przyjaciela,
do lasu, by zobaczyć zwłoki.
Jak sobie pan przypomniał?
Zaczęło się od jego bluzy.
Potem znalazłem nitkę z jego tablicy.
Aż wreszcie wrócił cały jego pokój
i wszystkie wspomnienia.
A potem stała się przedziwna rzecz.
- Jaka? - Myślałem, że go zobaczyłem.
Jakby...
coś się otworzyło na środku pokoju.
Na chwilę.
A potem zniknęło.
Szczelina.
Myślałam, że jest jedna.
Widzieliśmy, jak znika.
Przypomniał sobie pan Stilesa i powstała nowa szczelina.
- Skoro szeryf to zrobił... - To może my też.
Szczelina się zamknęła.
To ją znowu otworzymy.
Jak?
Przypominając sobie Stilesa.
Musimy przypomnieć sobie wszystko.
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska