Teen Wolf'ta daha önce...
Herkesi geri alana dek durmayacağım.
Ya bu, onun odasıysa?
Ya bu, bir oğlumuz var demekse?
Bay Douglas onun beyin epifizini yedi.
Ne yapıyorsun?
Beyler,
sıradan askerlerin zayıflığının külfeti altında kalmayan bir ordu düşünün.
Yiyeceğe ihtiyaç duymayan, hiç yorulmayan adamlar.
Durdurulmaz savaşçılardan oluşan bir ordu.
Vahşi Av. Canlılar, ölene kadar savaşabilir. Ölüler ölemez.
Bu, Ahnenerbe'nin aradığı şey.
"Fırtınanın Hayalet Sürücüleri,
sonsuz gücün efendileri."
Peri masallarının peşinden koşmuyoruz Hauptmann. Gizliler'in şakası olmaz.
Fırtına Sürücülerinin de.
Onları gördün mü?
Ruhr Vadisindeler. Kampfgruppe'm bölgede bu gece
-güvenliği sağlayabilir. -Ölülerden oluşan
durdurulamaz bir ordu diyorsunuz, öyle mi?
Hiç şahit olmadığınız bir güçle.
Bu durdurulamaz orduyu nasıl kontrol edeceksiniz, söyleyin bana.
Durdurulmazı nasıl durduracaksınız?
Kampfgruppe'niz onları nasıl durduracak?
Bu mucizeyi nasıl gerçekleştireceksiniz, anlatın bize.
Alman verimliliğiyle.
Stiles'i mi ısıracaksın?
Onu yarıktan geçirmek için.
-Tek yol bu. -Tren garındaki herkesi
ısırmayı mı planlıyorsun?
-Meraktan soruyorum. -Stiles dönünce plan yapmamıza
yardım edebilir.
Bunu iyi becerir.
Yani planımız Stiles'ın bir plan yapmasını sağlamak.
-Kapa çeneni. -Beacon Hills'te bir tek biz kaldık.
Bizi alırlarsa Lydia oraya gidebilecek tek kişi olur.
O yüzden bir tek ben gideceğim. Liam ve Hayden Mason'la burada kalacak.
Beacon Hills'te biri olduğu sürece Vahşi Av devam edebilir.
Planını çok beğendim Scott. Özellikle Stiles'ı dönüştürmekle ilgili olan yeri.
-Ama işe yaramaz. -Nereden biliyorsun?
-Mantık. Hayat deneyimi. Alınma olasılığı ne?
Ya Stiles orada değilse? Ya döneceğin bir Beacon Hills olmazsa?
-Daha iyi bir fikrin var mı? -Evet, deli gibi kaçmak.
Beş dakikaya çıkalım mı?
Bize yardım edeceğine söz verdin. Hâlâ yarığı bulmamız gerek.
-İntihar etmene yardım edeceğim demedim. -Yardım edemezsen kendimiz de bulabiliriz.
Zorlukları yenmek için doğal bir yeteneğin var, söyleyeyim Scott.
Ama bu? Bundan kaçmazsın.
Siz kaçın.
Dışarıdaki ayak izleri kuzeyi işaret ediyor.
Bu da ölmüş.
Bir Hayalet Sürücünün
-beyin epifizini almak mı? -Bunu kullanabileyim diye.
Ne istiyorsun?
Umarım epifizlerimiz değildir. Onları hâlâ kullanıyoruz.
Bana bir zebani bulmamda yardım etmeni istiyorum.
Onu takip ediyordun, sonra kokusunu kaybettin.
Ama kokuyu sende buldum.
-Bu da demek oluyor ki... -Hiçbir şey. Sana yardım edemem.
Ne yazık!
O zaman seni kullanamam.
Yeterince hızlı değilsin.
Yardım edeceğiz.
Yapacağız. Bırak onu.
Bırak dedim!
Herr Argent, gönüllü olduğun için teşekkürler.
En azından cep telefonunu bulduk.
Bu, bir anlama geliyor.
Bu bir yadigâr.
Bu da tek bir anlama geliyor.
Yaşadığı anlamına geliyor Mason.
Ve bir şans olduğu anlamına geliyor.
Yalnızca bizim fotoğraflarımız var. Yaklaşık 100 tane fotoğraf var.
Sadece biz varız. Bu biraz garip değil mi?
Değil. Seni sevdiği anlamına geliyor bu.
Onu geri almamız gerek.
Daha önce Hayalet Sürücülerin gelmesi ne kadar sürmüştü?
-Birkaç dakika. -Bu biraz rahatlatıcıymış.
Bu yarık neye benziyor?
Dünyamızın kumaşındaki bir yırtık.
Teorik olarak, mikroskobik bir kara delikten
havada süzülen bir Einstein-Rosen köprüsüne kadar her şey olabilir.
Umarım yukarıda değildir.
Hadi dağılalım.
Şuna bak.
Yarık yukarıda değil.
Aşağıda.
Yani burada kalmalıyız. Düşündüğün şey bu mu?
Nerede olduğumuz önemli değil. Onlarla nasıl savaşmamız gerektiğini öğrenmeliyiz.
-Kimse onlarla savaşamaz. -Douglas hariç.
-Orada kalması mı gerek? -Theo hâlâ Theo. Değişmedi.
-Theo, Scott'ı kurtardı, hatırladın mı? -Seni şu an duyabiliyor.
O zaman susması gerektiğini de duydu.
Hayalet Sürücülerle savaşmanın bir yolunu bulalım.
Bir yol bulmanıza gerek yok.
Çünkü Douglas zaten buldu.
Onlarla savaşmayı biliyorsa onlar hakkında her şeyi de biliyor olabilir.
Bay Douglas hakkında her şeyi bil bakalım kim biliyor.
Hiçbir şey göremiyorum.
Buralarda bir yerlerde olması lazım.
Buldum!
-Çok benziyor. -Neye?
Einstein-Rosen köprüsüne.
Bu asla olmayacak.
-Böyle bir anlaşma yapmıyoruz. -Bütün kartlar benim elimde ama.
Bir hapishane hücresindesin. Elinde kart falan yok.
Douglas hakkında size bilgi vermemi istiyorsun.
Kılıcı kır.
Tartışmak isteyen başka biri var mı?
Kılıcı kırın.
-Ben kılıcı kırarım, sonra da o kılıcı... -Hayden.
Kılıcı kırın, ben de konuşayım.
Hadi ama.
Kimsenin sürüsünde olmak istemiyorum.
Kimsenin gücünü de istemiyorum.
Yalnızca yaşamak istiyorum.
Seni salarsak kaçmayacağını nereden bilelim?
O yüzden onu salmıyoruz. Oradan da anlatabilir.
Yine de biraz teşvike ihtiyacım var.
O bir Lowenmensch.
-O da ne demek? -Yarı insan, yarı kurt.
O, Ahnenerbe'nin bir parçası.
Himmel'in, Gizliler'i kullanarak savaşı kazanma projesi.
Hauptmann, uzak durmalısınız.
Hepimiz uzak durmalıyız.
Onları gördün mü Bombacı?
Fırtınayla geldiler. At biniyorlardı.
Doğal değillerdi.
Bu tarafa!
Yaklaştık. Dağılın!
İyi iş çıkardın Bombacı Abel.
Führer mutlu olacak.
Herkes geri çekilsin.
Lütfen.
Olmaz.
Hauptmann, olmaz.
Gönüllü olduğun için teşekkürler
Bombacı Abel.
Schnell.
İnanılmaz.
Al onu.
Douglas bir Hayalet Sürücüyü falan yenmedi.
Kaçtı.
Kılıcı boşu boşuna kırdık.
Bir dakika. Bu, 1943'te olduysa bu kadar zamandır neredeydi?
Douglas aramaya devam etti.
Ona yardım edebileceğini düşündüğü bir bilim adamı buldu.
Üç tane.
Hayır! Yapmayın!
Hayale Sürücünün kırbacı onu alacak kadar derine inmedi.
Ama sırtında bir yara bıraktı.
Tanka atıldı ve yara, suyu enfekte etti.
Bu da tanktaki sıvıyla karışınca onu daha da güçlendirdi.
70 yıldır o gücü emiyor.
Yani bir alfanın, bir Lowenmensch'in ve bir Hayalet Sürücünün gücüyle geldi.
-Kimsenin beklemeyeceği bir yan etki. -Onlarla savaşabilsin diye.
Onları durdurabilir.
Naziler savaşı kaybetti. Niye hâlâ takıntılı ki?
Neden bir ordu istiyor?
Onlar için istemiyor.
Naziler başarıyı getiren hamleydi sadece.
Orduyu kendisi için istiyor.
Kendi kişisel doğaüstü ordusu.
Scott'ı uyarmalıyız.
Kurt adam olmanın en iyi yanı ne, biliyor musun?
Doğaüstü şeyleri duymak.
Şunu duydun mu?
Parrish! Uyan!
-Üzgünüm. -Hayır.
Parrish!
Parrish, uyan!
Bu çok cesurcaydı ama işe yaramadı.
Kırbacı patlat.
Hadi Liam, acelemiz var.
Onu hâlâ bulabiliriz.
Hayır!
Liam, kaç!
Liam!
Scott'a gitmemiz gerek.
Liam.
Scott'ı bulmalısın.
Seni bırakamam.
Bırakmak zorundasın!
Beni öbür tarafta kurtarabilirsin.
Sana inanıyorum.
Seni seviyorum.
Git o zaman.
Başka bir yolu olmalı.
Düşünmemiz lazım.
-Düşünmek mi? -Evet.
Metali eriten bir doğaüstü yarıktan nasıl geçeceğimizi düşünelim.
Kolay olacağını söylemedim.
Ama bu kadar da zor olmak zorunda değil.
Bu neden bu kadar önemli oluverdi? Yarına kadar bekleyemiyor mu?
Nasıl olduğunu bilmiyorum ama oldu.
Lydia'nın bize söylemeye çalıştığı her şey
doğru.
Yatağı.
Asla katlamadığı giysileri. Suç tahtası.
Lakros takımında. Çok kötü oynuyor ama takımda.
Claudia,
bir oğlumuz var.
Onu bulup geri alabiliriz.
Burada hiçbir şey yok.
Odaya girmen gerek bebeğim.
Gel hadi.
Noah, burada hâlâ hiçbir şey yok.
Sen varsın.
-Kokumuzu takip etmiş. -Çaresizliğinizi takip ettim.
Hepimiz zor bir noktadayız. İçeri girip herkesi kurtarmak
ve bu ölüler ordusunu durdurmanın bir yolunu bulmaya çalışıyoruz.
-Hepimiz aynı şeyi istiyoruz. -Doğru söylüyor.
-Birini öldürmezse tabii. -Başka birini daha öldürmezse.
Şu an önemli olan tek şey yarıktan geçmek.
-O zaman hiç şansın yok. -Yarık,
-içinden geçen her şeyi yakıyor. -Belki de her şeyi değil.
Jordan.
Zebani yarığı açabilirse hep birlikte gideriz.
Sen kötü adamsın. Sana yardım etmenin kötü bir fikir olduğundan eminim.
İyi adam. Kötü adam. Her şey ne zamandan beri böyle siyah ve beyaz oldu?
İkinci Dünya Savaşı.
O bir Nazi.
Avı kendisi için istiyor.
Kendi doğaüstü ordusunu istiyor.
-O yarıktan geçmene izin vermeyiz. -İzin vermezsiniz. Anladım.
Bu konuda hâlâ söz sahibi olduğunu sanıyorsun.
Hollenhund.
Parrish, dur!
Wunderbar.
Şimdi!
Olamaz!
Noah.
Geçen seneki doğum günün hatırlamıyorum.
Yıl dönümümüzde ya da Noel'de ne yaptığımızı da.
Kaç yıldı oldu bilmiyorum
Bu çok saçma. Big Sur'e gitmiştik.
Hayır.
Hep Big Sur'e gitmek isterdik.
Gittik. Ben hatırlıyorum.
Hayır bebeğim.
Gitmedik.
Bu fotoğrafı son iyi gününde çekmiştim.
Stiles yanından ayrılmıyordu.
Hastaydım ama iyileşmeye başlamıştım.
Bütün gün kendindin. Stiles annesine kavuşmuştu ve...
Ben de karıma kavuşmuştum.
İlaçlar işe yaramaya başlamıştı.
Stiles okul ve başına aldığı belalar hakkında
konuşup duruyordu. Uyanık kalmak için çok çaba sarf ediyordu.
Uyuyakaldığında kucağındaydı.
Doktorlar bir açıklama bulamadı.
Yeniden planlar yapıp hayal kurmaya başladık.
Birlikte oturup...
...birbirimizi seyrettik.
Konuşmaya gerek duymuyorduk.
Ama sonunda gözlerini kapattığında...
Tekrar kendimdim.
Gittiğini biliyordum.
Liam, Lydia'yla sığınağa dönün.
-Kırbaç seni almadı. -Bizi almaya değil öldürmeye çalışıyorlar.
Neden kaçmıyorsunuz?
Gidin!
-Bu bağırış pek umut verici değildi. -Öyle olmazlar zaten. Devam et!
-Neler oluyor? -Bilmiyorum ama arkamda dur.
Beni takip et.
Senden korkuyor.
Ben de kendimden korkuyorum.
Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor.
Lütfen daha sonra tekrar deneyiniz. Bu bir ses kaydıdır...
Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor.
-Lütfen tekrar deneyiniz. -Scott.
Bu bir ses kaydıdır...
Scott.
Annen gitti.
Ama hâlâ hayatta.
-Şimdi ne yapacağız? -Onlardan saklanamayız.
Peki ya Lydia?
-Hayalet Sürücü ondan korktu. -Korku değildi o. Daha çok...
...hürmet gibiydi.
Ne fark eder?
Yarık yok oldu. Beacon Hills'te bir tek biz kaldık.
Bir oğlum var.
Adı Michislav Stilinski.
Ama biz ona Stiles diyoruz.
Hatırlıyorum.
Stiles küçükken adını söyleyemezdi.
Neden, bilmiyorum. İnsanın dili de dönüyor ama...
Taş çatlasa "mischief" diyebiliyordu.
Annesi de ona "mischief" demeye başladı...
Stiles'ın cipini ilk aldığı günü hatırlıyorum.
Annesinindi. Stiles'a vermek istemişti.
Direksiyondaki ilk virajını alır almaz bir hendeğe düşmüştü.
Ona o gün ilk koli bandını vermiştim.
Başını hep belaya sokardı.
Ama her zaman iyi kalpliydi.
Her zaman.
Bu gece buradayız
çünkü benim şakacı oğlum
hayatındaki en iyi arkadaşını,
Scott'ı
bir ceset görmeye ormana götürdü.
Bunu nasıl hatırladın?
Her şey Stiles'ın kazağıyla başladı.
Sonra da suç tahtası için kırmızı bir ip buldum.
Ve sonunda bütün anılarla birlikte tüm odası geri döndü.
Sonra da çok garip bir şey oldu.
-Ne oldu? -Onu gördüm sandım.
Sanki odanın orta yerinde bir şey açılmış gibiydi.
Bir saniyeliğine.
Sonra yok oldu.
Bir yarık.
Sadece bir tane yarık var sanıyordum. Yok olduğunu gözlerimizle gördük.
Stiles'ı hatırladın ve yeni bir yarık yaratıldı.
-Şerif bunu yapabiliyorsa... -Biz de yapabiliriz.
Ama o yarık kapalı.
-O zaman yeniden açarız. -Nasıl?
Stiles'ı hatırlayarak.
Her şeyi hatırlamamız lazım.
Alt yazı çevirmeni: Esin Gürgür