ความเดิมตอนที่แล้ว
ทายซิว่าใครรู้เรื่องครูดักลาสดี
เขาเป็นนาซี
คุณจำสไตลส์ได้ แล้วก็มีรอยแยกใหม่
- ถ้านายอำเภอทำได้... - เราก็อาจทำได้
แต่รอยแยกปิดแล้ว
เราจะเปิดมันใหม่ ด้วยการจดจำสไตลส์
- ฉันรักเธอ - เราต้องจำทุกอย่างให้ได้
ประตูอุโมงค์ล็อกแล้ว
ทุกอย่างล็อกหมด
คิดว่าจะต้านพวกมันได้มั้ย
- น่าจะไม่ได้ - ไม่ได้แน่นอน
พวกเธอคงไม่หวัง ให้ฉันมองโลกในแง่ดีหรอกนะ
- มันจะเย็นได้สักแค่ไหน - เย็นพอสำหรับเฮลฮาวด์
มันไม่เหมือนอ่างน้ำแข็งที่นายทำให้ไอแซค
แต่มันลดอุณหภูมิแกนของนายลงได้ ต่ำกว่าจุดที่มนุษย์รอดชีวิตได้
แล้วการแช่แข็ง มันช่วยเรื่องความจำของเรายังไง
มันจะลดระดับการเต้นของหัวใจ ทำให้เราอยู่ในภวังค์
คล้ายการสะกดจิต
การย้อนกลับโดยสะกดจิต ถ้าเราหาวิธีทำมันได้นะ
นี่ปุ่ม "เริ่ม" แสดงว่ามันอาจไม่ซับซ้อนมาก
มันซับซ้อน
มองในแง่ดี นายว่าเราจะใช้เวลาแค่ไหน
นานเท่าที่เลียมกับสติลินสกี้จะถ่วงเวลาให้เราได้
ผมไม่ได้บอกให้คุณชอบเขา ผมแค่บอกว่าเขาอาจช่วยเราได้
เลียม ฉันจะพิจารณาขอให้ธีโอช่วย ก็ต่อเมื่อฉันไม่มีสถานี
ที่มีผู้ช่วยติดอาวุธทั้งทีมคอยหนุน
ทุกหน่วยที่ว่าง นี่นายอำเภอสติลินสกี้ ได้ยินหรือไม่
ขอย้ำ ทุกหน่วยทั้งหมด นี่นายอำเภอสติลินสกี้
รายงานตำแหน่งของคุณกลับมาเดี๋ยวนี้
- ทุกหน่วย... - พวกเขาไปหมดแล้ว
เป็นไปไม่ได้ นั่น...
พวกมันไม่น่าเอาทุกคนไปหมด
พวกมันไม่ได้ทำ
ขอร้องล่ะ บอกทีว่าคุณเอาคีย์การ์ดมา
ฉันยังเอาปืนมาด้วย
พร้อมกับอารมณ์ขันของคุณ ยอดเลย
ถ้าบีคอนฮิลส์เหลือแต่พวกเราแล้ว เราก็ต้องพึ่งพากัน
- คุณต้องเอาผมออกจากห้องขัง - เราต้องไว้ใจนายได้
นายต้องมองความเป็นจริงบ้าง เพราะตอนนี้ความไว้ใจไม่สำคัญ
นี่ศึกระหว่างเรากับพวกมัน ฝั่งเราต้องมีเยอะๆ เพราะพวกมันมีกันมาก
ผมไม่อยากพูดว่าเขาถูก แต่เขาก็ถูก
ถ้าฉันปล่อยนายออกมา...
และฉันเห็นพฤติกรรมใดก็ตาม ที่ฉันว่าน่าสงสัยสักนิด
ฉันจะกระหน่ำยิงหัวของนาย จนพระเจ้าจำหน้านายไม่ได้
ผมไม่เชื่อในพระเจ้า
เชิญยิงตามใจ
คุณต้องเข้ามาใกล้กว่านั้น นายอำเภอ
เอามาส่ายตรงเครื่องอ่านนี่ เร็ว ตรงนี้
ขึ้นแล้วลง คุณทำได้น่า
นายอำเภอ เราต้องการเขา
บอกอะไรฉันอย่างสิ
อะไร จะให้บอกอะไร คุณพูดเรื่องอะไร
บอกฉันเรื่องลูกชายของฉัน
บอกฉันหนึ่งเรื่องของสไตลส์ที่นายจำได้
แค่เรื่องเดียว
- แตะคีย์การ์ดนั่น แล้วผมจะบอกทุกอย่าง - นายอำเภอ
พวกมันกำลังมาแล้วนะ
เรื่องเดียว
แค่เรื่องเดียว
เขาฉลาด
ฉลาดพอที่จะไม่ไว้ใจผม
- พวกมันอยู่นี่แล้ว - ใกล้แค่ไหน
- ใกล้เกินไป - กี่คน
- ผมได้ยินเสียงม้าสองตัว อาจจะมากกว่า - ผมว่าอย่างมากก็ห้า
เราสาม มันห้า พร้อมกันมั้ย
คุณจะบ้าเหรอ เรากับโกสต์ไรเดอร์ห้าคนเนี่ยนะ
- เราสู้พวกมันได้ - ห้าคนเหรอ
- เราสามคนนะ - ใช่
เราเหลือสอง
กุญแจๆ
- เอาจริงเหรอ - เอ้านี่
- เอามาอีก - อันไหน
- อันไหนก็ได้ เร็ว - มีกุญแจเต็มไปหมด
- ฉันรู้สึกเหมือนนายไม่พยายามเลย - ฉันพยายามอยู่
ไม่ใช่ เอามานี่ เลียม เอามา นี่ไม่ใช่กุญแจรถด้วยซ้ำ
- พวกมันมาแล้ว - นั่นมันกุญแจดอกเล็ก เล็กเกิน
- เร็วเข้า - เอานี่ไป
เยี่ยม ไปเลยๆ
โอเค มันเริ่มทำงานแล้ว นายพร้อมมั้ย
จำไว้นะ มันจะเย็นพอที่จะฆ่านายได้
เพราะงั้นถ้ารู้สึกผิดปกติ หรือมันไม่ทำงาน...
- มันต้องทำได้ - นายคงไม่ได้พูด
เพราะเชื่อว่าฉันมั่นใจในสิ่งที่ทำหรอกนะ
ฉันเชื่อเพราะฉันรู้ว่าเธอทำได้
เอาล่ะ เย็นแล้ว เย็นมาก
แล้วเราต้องทำอะไร คุยกับเขาเหรอ
ช่วยให้เขาจำได้ หรือรอเขากลายร่าง
- เป็นไอศกรีมมนุษย์หมาป่า - เราต้องนำทางเขา ให้เขามีสมาธิ
สก็อต นายต้องคิดถึงเขา
จดจ่อกับสไตลส์
พยายามนึกภาพเขาในหัว
คิดว่าเขาหน้าตายังไง สิ่งที่เขาเคยพูด
ฉันไม่ชอบเลย มันมีอะไรผิดปกติ
เดี๋ยว รออีกสองสามวินาที
- ฉันจะเอาเขาออกมา - รอก่อน
สก็อต
นายได้ยินฉันมั้ย
สก็อต
นายได้ยินฉันมั้ย
สก็อต อย่าหลับ นายต้องลืมตาตลอด
พยายามอยู่
นายไม่ได้หลับ
ฉันคิดว่านายกำลังจะหมดสติ
ถ้าเป็นแบบนั้น... ฉันคิดว่าเราจะเสียนายไปนะ
สก็อต
ตื่นให้ได้
สก็อต
นายจูบเธอ สก็อต นายจูบลิเดีย
สไตลส์ ได้โปรด ปล่อยฉันออกไป
เป็นเพราะคืนเดือนเพ็ญ ฉันสาบาน
นายก็รู้ว่าฉันไม่มีทางตั้งใจทำ
มันทรมานฉัน
ฉันรู้สึกช่วยตัวเองไม่ได้เลย
ได้โปรดเถอะ
ปล่อยฉันออกไป
ฉันทำไม่ได้
- เราจะไปไหนนี่ - โรงพยาบาล
โรงพยาบาล เราจะไปทำบ้าอะไรที่โรงพยาบาล
ซ่อนสิ เราหนีมันไม่พ้น
ฉันรู้จักตึกนั้นดี ทุกห้อง ทุกมุม
- ซ่อน นั่นดีที่สุดแล้วเหรอ - เราต้องกันมันจากสก็อตให้นานที่สุด
- ทำไม เขาจะทำอะไร - เขาจะจำได้
- จำอะไรได้ - สไตลส์ เขาต้องจำสไตลส์ให้ได้
ถ้าเขาจำไม่ได้ล่ะ
พวกเราที่เหลือ...
ก็จะถูกลืม
เธอคิดว่าเธอทำร้ายคนขับ
สก็อต
พยายามหาเขาให้เจอ
โอเค ทำไมรู้สึกเหมือนนายเป็นแบตแมน แล้วฉันเป็นโรบิน
- พยายามหาเขาในความทรงจำของนายให้เจอ - นายมีบางอย่าง สก็อต
ไม่ว่านายต้องการมันหรือไม่ นายก็ทำสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้
หาเขาในความทรงจำไหนก็ได้ ไม่ว่าดีหรือแย่
มันต้องมีทางอื่น เรามีแผนสองเสมอ
นี่เป็นแค่ฝัน นายแค่กำลังฝัน
- ทำไมนายไม่ไว้ใจใคร - เพราะนายไว้ใจทุกคน
- เกิดอะไรขึ้นกับเขา - ฉันไม่รู้
- เขาดูท่าทางไม่ดี เขาดูหลงทาง - ฉันก็ว่าเขาหลง
ฉันคิดว่าข้อมูลอาจจะมากไป
เขากำลังจมอยู่กับความทรงจำ โดนมันถาโถมใส่
- แล้วเราจะช่วยเขายังไง - สก็อตๆ นายได้ยินฉันมั้ย
สก็อต นายต้องพยายามตั้งสติ
อย่ากลับไป
ฉันไม่เข้าใจว่านายอยู่รอดได้ไงโดยไม่มีฉัน
สก็อต
เร็วเข้า เรานำพวกมันไม่กี่ก้าวเอง
- นายทำบ้าอะไรน่ะ - อย่าปิดนะ
- นายจะล่อพวกมันมาเหรอ ทุกตนเลยเหรอ - ใช่แล้ว ถ้าพวกโกสต์ไรเดอร์มาที่นี่
พวกมันก็ไม่ไปหาสก็อต
- นายไม่กลัวเหรอว่ามันจะเจอนาย - สุดท้ายมันจะเจอทุกคน
นายต้องไปก่อน นั่นคือเหตุผลเดียวที่ฉันมากับนาย
เพราะขณะที่พวกมันคล้องแส้รอบคอนาย หรือยิงหัวนายโบ๋
ฉันจะได้วิ่งไปอีกทาง ฉันจะอยู่ข้างนายต่อเมื่อฉันรอด
เชื่อเถอะ ฉันรู้ดี
ธีโอ
ฉันไม่เป็นไร
ฉันแค่ใจลอยไปที่อื่นแป๊บนึง
- ที่ไหน - ในฝันร้าย
- นายบอกว่านายรู้ที่ซ่อนนี่ - ตามฉันมา
- ไม่ อย่า - นายถูกสาป สก็อต
เธอได้ยินมั้ย
- ฟ้าร้องเหรอ - อาจจะ
มันไม่ได้ผล
- งั้นเราก็ต้องหาวิธีอื่น - ฉันรู้
- เขาจะแข็งตายในนั้นมั้ย - ถ้าความทรงจำของเขาไม่ฆ่าเขาก่อนนะ
- มันต้องมีวิธีทำอีกแบบสิ ไม่ใช่เหรอ - ฉันไม่รู้
นี่เป็นครั้งแรก ที่ฉันพยายามเปิดรอยแยกมิติในกาลอวกาศ
ฉันก็คลำทางมั่วอยู่เหมือนกัน โอเคนะ
- ฉันจะเอาเขาออกมา - รอก่อน
ไม่ได้มีแค่ฉัน
- อะไรนะ - ไม่ได้มีแค่ฉันที่คลำทางมั่ว
- หมายความว่าไง - ฉันว่าเราต้องทำวิธีนี้เหมือนสะกดจิต
พวกเขาใช้รูปถ่ายนำทางเธอ ผ่านห้วงความทรงจำ
เหมือนปล่องบันได
ขั้นบันไดจะพาเธอลงบันไดไป ขั้นละหนึ่งปีของชีวิต
- นั่นคือวิธีที่พวกเขาย้อนเธอกลับไป - ฉันเข้าใจแล้ว
งั้นเขาก็ต้องจินตนาการบางอย่าง เราจะบอกอะไรเขาดี
สก็อต
นายได้ยินฉันมั้ย
สก็อต ฟังนะ นึกภาพตาม
นึกภาพนายอยู่ในไฮสกูล
สร้างภาพตัวเองอยู่ในไฮสกูล ตรงโถงทางเดินที่มีล็อกเกอร์
พยายามนึกภาพตัวเองยืนตรงนั้น
ความทรงจำของนายอยู่ที่นั่น ทั้งหมดอยู่ในล็อกเกอร์
มันถูกล็อกอยู่ในล็อกเกอร์แต่ละตู้
ทุกความทรงจำเกี่ยวกับสไตลส์ ถูกแยกล็อกไว้ในแต่ละตู้
สก็อต นายไปถึงแล้ว
ในไฮสกูล
ตอนนี้นายยืนอยู่ตรงนั้น
นี่เหรอแผนการฉลาดของนาย ขังตัวเองในห้องดับจิต
พวกโกสต์ไรเดอร์ตามล่าคนเป็น เราก็มาซ่อนกับคนตาย
ฉันไม่เข้าไปในกล่องนั้นหรอก
ฉันก็ไม่
- น่าจะทิ้งฉันไว้ในห้องขัง - น่าจะทิ้งนายไว้ใต้ดิน
- จริงเหรอ - ใช่ จริงสิ
คิดว่าฉันทำอะไรใต้นั่น คุยเล่นกับน้องที่ตายแล้วเหรอ
ทวนความทรงจำวัยเด็กกันสนุกงั้นเหรอ
- ฉันคิดว่านายเน่าเปื่อยอยู่ใต้นั้น - ในที่สุดเลียมก็คิดถูกสักเรื่อง
ฉันคิดว่าอะไรก็ตาม ที่เกิดกับนาย มันสาสมแล้ว
อย่างนั้นเหรอ
พอพวกโกสต์ไรเดอร์เจอเรา ฉันจะไม่ทำอะไรให้นายเลย
ฉันจะไม่ช่วยเหลือนาย ฉันจะไม่ช่วยชีวิตนาย
ฉันจะทำอย่างที่นายจะทำกับฉัน
ฉันจะใช้นายเป็นเหยื่อล่อ
นายยังได้ยินเสียงรถพยาบาลมั้ย เสียงหวอน่ะ นายยังได้ยินมั้ย
พวกมันมาถึงแล้ว
(ห้องฉุกเฉิน)
- สไตลส์ นายอยู่มั้ย - สก็อต
ฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน ฉันไม่รู้ว่าฉันมาได้ไง
นี่สไตลส์นะ คุณพลาดสายแล้ว ฝากข้อความไว้...
นี่สไตลส์นะ คุณพลาดสายแล้ว นี่สไตลส์นะ คุณพลาดสายแล้ว
ลิเดีย ฉันต้องให้เธอช่วย ฉันว่าฉันทำไม่ได้
- ฉันคิดไม่ออก - หาไปเรื่อยๆ
มีความทรงจำมากมาย ฉันไม่รู้ว่าอันไหนถูก
- ฉันควรทำยังไง - หาความทรงจำอื่น
หาความทรงจำอื่นเลย
ชักจะเย็นเกินไปแล้ว เขาเริ่มเย็นไปแล้ว
แล้วถ้ามันยังไม่พอให้จำเขาได้ล่ะ ถ้ามันคือความเชื่อมโยง
- ที่เขาต่อได้ด้วยความทรงจำล่ะ - แบบความเชื่อมโยงทางอารมณ์เหรอ
- มันถึงได้ได้ผลกับสติลินสกี้ไง ใช่มั้ย - เขาไม่ใช่แค่จำใครคนนึงได้
เขาจำลูกชายตัวเองได้
สก็อตๆ นายได้ยินฉันมั้ย
ฟังนะ ฉันจำบางอย่างได้ เมื่อต้นปี
สไตลส์พยายามหาที่พักอยู่กับนายหลังจากเรียนจบ
เขาบอกว่านายสองคน จะเช่าอะพาร์ตเมนต์อยู่ด้วยกัน
แล้วฉันก็จำได้ว่าบอกสไตลส์ไปบางอย่าง บางอย่างแบบว่า
การอาศัยอยู่กับเพื่อน ไม่ใช่ความคิดที่ดีเสมอไป
แม้แต่เพื่อนรักของเธอ
แต่สไตลส์บอกว่ามันไม่สำคัญหรอก เพราะเธอไม่ใช่แค่เพื่อน
เธอสองคนเหมือนพี่น้องกันมากกว่า
พี่น้อง
สก็อต ฟังฉันให้ดี โอเคนะ
นายไม่ใช่คนไร้ตัวตน
นายเป็นคนสำคัญ นาย...
สก็อต นายเป็นเพื่อนรักของฉัน
และฉันต้องการนาย
สก็อต นายเป็นพี่ชายของฉัน
เข้าใจมั้ย ดังนั้น...
ดังนั้นถ้าเราจะทำแบบนี้จริง งั้น...
นายก็ต้องเอาฉันไปด้วย
อะไร เกิดอะไรขึ้น เธอเอาฉันออกมาทำไม
- หัวใจของนายเต้นแผ่ว นายจะตายเอา - เราจำเป็น
แต่ก็ แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใช่มั้ย
มันไม่ได้ผล
- ฉันจะกลับเข้าไป - ไม่ เข้าไม่ได้
มันเริ่มได้ผล บางอย่างกำลังเกิด ฉันรู้สึกได้
แต่ข้างนอกนี่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น สก็อต
- เราเห็นแค่นายกำลังจะแข็งตาย - นายยังเย็นเกินไป
- เราล้มเลิกตอนนี้ไม่ได้ - ไม่เลิกหรอก
ตาฉันแล้ว
- ฉันก็มีความทรงจำถึงสไตลส์ - มันอันตรายเกินไป
ไม่อันตรายเท่ากับรอเฉยหรอก เธอน่าจะต้านความหนาวได้ดีกว่าฉัน
ถ้ามันขึ้นอยู่กับการเชื่อมโยง
สไตลส์ก็เป็นคนแรก ที่ฉันเชื่อมโยงด้วยในเวลานาน
เธอต้องมีภาพช่วย
โอเค ฉันพอมีความคิด
มาเลีย ถ้าหัวใจของเธอเต้นแผ่วเหมือนสก็อต หรือเราคิดว่าเธอจะแข็ง...
ก็เอาฉันออกมาเลย
เธอเห็นตัวเองอยู่ที่นั่นมั้ย เธออยู่ในห้องสมุดหรือยัง
ฉันอยู่นี่แล้ว ฉันอยู่ในห้องสมุด
- เธอเห็นกองหนังสือมั้ย - ฉันเห็นพวกมัน
ตั้งสมาธิกับมัน
แนวหนังสือบนชั้นคือความทรงจำของเธอ
ทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นกับเธอ
หาชั้นที่เก็บความทรงจำทั้งหมด เกี่ยวกับสไตลส์ของเธอ
พยายามหาความทรงจำ ที่เธอสร้างการเชื่อมโยงกับเขา
นี่
- เธอเจออะไรมั้ย - ฉันเชื่อมโยงแล้วล่ะ
ฉันจะไม่หนี เพราะฉันคิดว่าเธอจะไม่ทำร้ายฉัน
ฉันคิดว่าเธอกลัวจะทำร้ายฉันมาก เพราะสิ่งที่เธอทำกับครอบครัวของเธอ
นายอยากช่วยฉันเหรอ หาทางเปลี่ยนฉันกลับเหมือนเดิมสิ
เธออยากกลับไปเหรอ เป็นหมาป่าไคโยตีเนี่ยนะ
หาอย่างอื่น
ฉันได้ข่าวว่านายเกือบตาย ฉันไม่ชอบเลย
มาเลีย
ฉันต้องออกไปแป๊บนึง โอเคนะ
นายจะไปไหน
ไม่ว่าจะเกิดอะไร พวกเธอเดือดร้อนกว่า
สไตลส์ นายจะไปไหน
นายจะกลับมาใช่มั้ย
ใช่
ใช่ ฉันไม่ทิ้งเธอไว้หรอก
มาเลีย
มาเลีย ลืมตา
มาเลีย เธอได้ยินเรามั้ย
ลืมตาเร็ว มาเลีย
สก็อต ดูสิ
เกิดอะไรไม่รู้
- ซ่อนกับคนตายมั้ย - ก็น่าลอง
- เธอทำอะไรน่ะ - มันอันตรายเกินไป
แช่แข็งพวกเธอจนตาย เราก็ช่วยใครไม่ได้หรอก
- แต่มันเริ่มได้ผลนี่ ใช่มั้ย - มีแสงกับเสียงประหลาด ไม่ใช่สไตลส์
ฉันจำเขาได้แล้ว ฉันเห็นเขาในความทรงจำ
- ฉันก็เหมือนกัน - เขาดูมีจริงยิ่งกว่าครั้งไหน
ถ้าเราพาสไตลส์กลับมาได้ เราก็พาทุกคนกลับมาได้
ความทรงจำที่ชัดเจนมันแตกต่างมาก
- กับมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อจริง - ฉันรู้
- ฉันถึงได้คิดว่าควรเป็นเธอ - ฉันทนได้ไม่ถึงสองนาทีหรอก
งั้นก็คิดเรื่องอื่น มาเลียพูดถูก
ทั้งหมดมันคือการเชื่อมโยง ตอนที่ฉันเริ่มจำเขาได้
ฉันจำเธอสองคนอยู่ด้วยกันได้ด้วย
ฉันคิดว่าไม่มีใครจะเชื่อมโยงกัน ได้เท่าเธอสองคน
ฉันก็เห็นนะ
เธอต้องลองดู ลิเดีย
งั้นเราจะต้องใช้วิธีโบราณ
พวกเราต้องช่วยกันสะกดจิตฉัน
- พวกมันอยู่เต็มไปหมด - ดี
จริงเหรอ ฉันต้องเตือนนายอีกมั้ยว่า การโดนโกสต์ไรเดอร์จับได้
มันไม่ช่วยเพื่อนๆ นายหรอก
เราโดนจับได้ทั้งคู่แหละ นายจะโดนจับขณะหนีก็เชิญ
ฉันขอโดนระหว่างสู้
แม่ของฉันเคยมีนักสะกดจิตมาช่วยให้เลิกบุหรี่
แล้วให้ฉันไปพบเขาด้วยตอนฉันสิบขวบ
เธอสูบบุหรี่ตั้งแต่สิบขวบเหรอ
เปล่า ฉันกัดเล็บตัวเอง
ช่วยหาไฟแช็กหรือเทียนทีสิ
มากไปมั้ย
ฉันเจอแล้ว
- นั่นอะไร - บทเหนี่ยวนำ
พวกเธอคนนึงต้องพูดให้ฉันจนจบ
ฉันแค่อ่านเหรอ
เธอต้องทำเสียงนุ่มกว่านี้ พูดให้ผ่อนคลาย แต่อย่าเฉื่อย
เอาความชัดเจน ไม่ต้องดัง
ลองดู
"สูดหายใจลึกแล้วมองที่เปลวเทียน"
"สูดหายใจลึกแล้วมองที่เปลวเทียน
สัมผัสถึงกล้ามเนื้อในร่างกายที่เริ่มผ่อนคลาย
มือของคุณสองข้างคลายตัว
เปลือกตาสองข้างคลายตัว
ขณะผ่อนคลาย นึกภาพตัวเองนั่งอยู่หน้าโทรทัศน์
เมื่อเธอเปิดโทรทัศน์ มันจะฉายภาพความทรงจำในชีวิตของเธอ
เธอควบคุมทุกอย่างได้ด้วยรีโมต
เธอเลือกเล่นความทรงจำอะไรก็ได้
เธอแค่ต้องกดปุ่ม"
ลูกจ๊ะ มีหนุ่มชื่อสไตลส์มาหาลูกแน่ะ สไตลส์มาหาลูกแน่ะ...
- ฉันแค่มาดูว่าเธอไม่เป็นไร - สไตลส์นี่มันใครกัน
เธออยากเต้นมั้ย
ขอผ่าน
ขอฉันลองใหม่นะ
ลิเดีย ยกก้นน้อยน่ารักขึ้นมาเต้นกับฉันเดี๋ยวนี้
กลเม็ดน่าสนใจ แต่ฉันก็ยังว่าไม่
"พยายามหาความทรงจำถึงสไตลส์
ความทรงจำที่เธอรู้สึกเชื่อมโยงกับเขา"
ฉันเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเธอฉลาดแค่ไหน
เหรียญฟีลด์
- อะไรนะ - รางวัลโนเบลไม่มีสาขาคณิต...
รางวัลโนเบลไม่มีสาขาคณิตศาสตร์
- ต้องเหรียญฟีลด์ - หาความทรงจำอื่น
ตามหาสไตลส์ต่อไป หาความทรงจำอื่น
- หาเขาให้เจอ - ใครจะหาเสื้อคลุมให้ฉันได้บ้าง
เข้าไป
- นายจะทำอะไรน่ะ - เป็นเหยื่อล่อ
ไม่
เราอาจจะ... เราอาจจะไปตรงนั้นแล้ว... อะไรนะ
- มันมาจากไอแซค - อะไรอีกล่ะ
เธอจับเขาไป เธอจับไปทั้งสามแล้ว
ยังมีเวลา เรายังมีเวลาใช่มั้ย
สไตลส์ นายโอเคมั้ย
มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
สไตลส์
ฉันกำลังมีอาการตื่นตระหนก
โอเค
มานี่ มาเร็ว
คิดถึงเรื่องอื่นสิ อะไรก็ได้
- เช่นอะไร - เรื่องมีความสุข เรื่องดีๆ
เพื่อนๆ ครอบครัว
ไม่สิ ไม่ใช่ครอบครัว
พระเจ้า โอเค
แค่พยายามหายใจให้ช้าลง
ฉันทำไม่ได้ๆ
สไตลส์ มองฉัน
มองฉัน
สไตลส์
เธอทำได้ยังไงน่ะ
ฉัน...
ฉันเคยอ่านเจอว่าการกลั้นหายใจ ช่วยหยุดอาการตระหนกได้
เพราะงั้นตอนที่ฉันจูบนาย
นายกลั้นหายใจ
งั้นเหรอ
ใช่ นายกลั้น
มันเกิดขึ้นตอนนั้น
อะไรเกิดตอนนั้น
ลิเดีย เธอหมายความว่าไง เกิดอะไร
ตอนฉันจูบเขา
คือตอนที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ลิเดีย มองฉันๆ
ฉันเห็นเขา
ฉันอยู่ตรงนั้น ฉันเป็นคนสุดท้ายที่เห็นเขา
ที่ไหน เธอเห็นเขาตอนไหน
พวกโกสต์ไรเดอร์ ตอนพวกมันจับเขาไป
มองฉันๆ เธอจะลืมฉัน
ไม่ลืม
ไม่ ฉันไม่ลืม
โอเค เธอจะลืม
จำไว้นะ...
จำไว้ว่าฉันรักเธอ
ฉันไม่ได้พูดตอบเลย
สไตลส์
คำบรรยายโดย ศรัณย์ เลาหสุทธิโชค