W poprzednich odcinkach...
Jeźdźcy Widma, Dziki Gon. Przychodzą z burzą i zabierają ludzi.
Steigen!
To nazista. Chce Gonu dla siebie.
- Ludzie z bunkra zniknęli? - Wszyscy?
Mam syna. Nazywamy go Stiles. Już pamiętam.
Jeśli sprowadzimy Stilesa, to i wszystkich.
Stiles?
PRZYJAZDY ODJAZDY
Stiles...
Lydia?
Uwaga, pasażerowie. Pociąg przyjedzie za 25 minut.
- Lydia? - Stiles?
- Co jest nie tak? - Lydia?
Stiles, spójrz na mnie.
- Lydia, czekaj. - Stiles!
Zróbcie mu trochę miejsca.
Tata? Tato!
O Boże.
Znalazłem cię.
- Nie wierzę, że cię znalazłem. - Tato, słyszę Lydię.
Myślę, że może nas stąd wyciągnąć.
Musisz się stąd wydostać. O mnie się nie martw.
- Żartujesz, prawda? - Idź.
- Sprowadź pomoc. Znajdź przyjaciół. - A co z tobą?
Odnajdziemy się znowu.
- Tato. - Stiles...
Zatrzymam ich. Wynoś się stąd.
Idź! Uciekaj!
Gdy cię pocałowałam...
Gdy cię pocałowałam!
Stiles. Idź dalej!
Widzę cię, Stiles. Nie zatrzymuj się!
Stiles?
Lydia...
Gdzie on jest?
Zadziałało.
Widzieliście go, prawda?
Nikogo nie widzieliśmy.
Nie.
Był tutaj.
Jestem pewna.
Stiles tu był.
Liam...
- Musisz coś zobaczyć. - Jesteś tu.
Ale wszyscy pozostali zniknęli.
- Chodź ze mną. - O co chodzi?
Nie potrafię tego wytłumaczyć. Muszę pokazać.
- Lepiej tu zostańcie. - Na wypadek powrotu Stilesa?
Jeśli jest nadzieja, musicie próbować dalej.
Scott!
Scott?
- Co robisz? - Idziemy znaleźć Stilesa.
Scott kazał nam tu zostać.
Stiles tu nie przyjdzie.
Gdyby miał się tu pojawić, już by się tu był.
Uważasz, że zadziałało?
- Widziałam go. - A ty się nigdy nie mylisz.
- Nieprawda. - A teraz?
Teraz się nie mylę.
Stiles tam jest. Czuję to.
To po co tu stoimy?
- Tak się dzieje wszędzie? - Tu, w szkole, na boisku.
- Co to oznacza? - To oznacza...
że się udało.
To świeże ślady.
- To jeep Stilesa. Właśnie odjechał. - Bez kluczyków?
Zwykle odpalał go śrubokrętem.
Jest tu. Musimy powiedzieć Scottowi.
O tym też musimy mu powiedzieć.
LICEUM W BEACON HILLS
- Nie da nam obu rady? - Nie ma mowy.
Hollenhund.
Parrish...
Parrish, nie rób tego. Stój!
Pociąg nadjeżdża, chłopcy. Nie powstrzymacie Dzikiego Gonu.
Będzie z ciebie niezły Jeździec, Scott.
A ja będę miał Alfę.
Parrish! Stój!
A potem banshee i kojotołaka...
- I Stilesa. - Co?
To był ten zły, prawda? Nie pomyliłem się? Boże...
O rety!
- Jak dobrze cię widzieć. - Hej!
- Ciebie też. - Tak.
Ciebie też dobrze widzieć, ale...
Tak, musimy spadać. Biegiem.
Dlaczego w bibliotece jest stacja kolejowa?
Dziki Gon też ma taką stację.
Myślisz, że są połączone?
Myślę, że są. Na sto procent.
Jeśli jest stacja kolejowa, to pewnie jest też jakiś pociąg.
A jeśli jest, to jedzie do świata Dzikiego Gonu.
- Zabiorą wszystkich. - Nie mogą wsiąść.
Słuchajcie! Musimy się stąd wynosić. Natychmiast.
Jest źle, musimy iść!
Halo?
Halo? Proszę pana?
Jak ich wyprowadzić, skoro nas nie słyszą?
Może kogoś usłyszą.
Corey?
Corey!
Ile jest tu pomieszczeń?
Oprócz tych 57, które przeszukaliśmy?
Starczy na całe Beacon Hills.
- Nie znajdziemy go. - Szukaj dalej.
Uwaga, pasażerowie. Pociąg przyjedzie za 19 minut.
Kończy nam się czas.
- Zawsze wiesz, gdzie on jest. - Teraz nie wiem.
Zawsze go znajdujesz.
Oczyść umysł, skup się.
Uwaga, pasażerowie. Pociąg przyjedzie za 19 minut.
To on.
Nie ma mnie kilka dni i wszystko się wali.
- Nie było cię trzy miesiące. - Co?
Jeśli nie pozwolą mi skończyć szkoły, to...
- Czego szukasz? - Tego!
CIEKŁY AZOT
I jego.
Łapcie go. No już!
- Boże! - Liam, nic ci nie jest.
To okropne uczucie, wiesz?
Stiles? Co ty tu robisz?
Nie mamy czasu. Wyjaśnij nam, co się dzieje.
Douglas łączy światy, by Jeźdźcy mogli przejść.
- Chce tu sprowadzić swoją armię. - Jak go powstrzymać?
Nadjedzie pociąg.
- Jak go zatrzymać? - Nie da się.
Ale można zmienić jego trasę.
Jak się „łączy światy”?
Nigdzie w instrukcji nie ma informacji, że wilkołaki tak mogą.
Nie możemy się nawet poruszać między światami.
My nie możemy, ale Corey tak.
- Może istnieć w obu światach. - I zabierać ze sobą ludzi.
U Scotta wciągnął Jeźdźca do naszego świata.
Podczas meczu wysłał nas do ich świata.
Może tak Douglas to robi? Może tu chodzi o Coreya?
Ciekawa teoria. Naprawdę.
Ale on jest tam, a my tutaj.
Musimy zmienić kierunek jazdy pociągu.
Musimy go znaleźć.
Jak?
- Przejdę do świata Gonu. - Coś ci się pomyliło.
Chcemy ludzi stamtąd wyciągnąć.
Może dać się zabrać.
Ale to nic przyjemnego. Mówię z doświadczenia.
Nie muszą mnie zabierać, żebym się tam dostał.
Masz pomysł, przedyskutujmy to...
- Dokąd idziesz? - Wrócę!
Byliśmy tacy?
Gorsi.
- Idziemy torami? - Tak.
Te prowadzą do lasu, a te do szkoły.
- Rozdzielamy się? - Nigdy więcej.
Dzięki Bogu.
Nie cierpię koni.
Dobry konik.
Wydostałeś się!
Ledwo! Jaki jest plan?
- Ukraść konia i udać się do Gonu. - Żartujesz sobie?
Robiłem wszystko, by cię nie zabrali.
Pomóc ci?
Poradzę sobie.
To idź już! Idź!
- Umiesz jeździć konno? - Nie bardzo.
Peter!
- Malia. - Co?
Udało nam się przebić
dzięki więzi emocjonalnej.
Kurka, to tutaj nie pomogę.
Nie powiem tego.
Dobra, to wszyscy umrą.
Tato.
Tato...
- Tato! - Powiedz to z uczuciem.
Tato.
Obudź się.
Tato...
Pociąg przyjedzie za 17 minut.
Jesteś pewny, że to on?
Znam jego uśmiech,
jego dotyk...
I wiem, że to jego głos.
Musi skądś dochodzić.
Mason, musimy iść.
- Daj mi chwilę. - Nie mamy jej.
Liam?
- Kiedy nauczyłeś się jeździć konno? - Teraz.
- Dlaczego się zatrzymaliśmy? - To tam.
- To nie może być takie łatwe. - Może.
Niech raz będzie łatwo.
O Boże.
Albo nie.
Nie, nie jest łatwo.
Uwaga, pasażerowie.
Pociąg przyjedzie za 12 minut.
Ja?
Ja mam ich powstrzymać?
Wiesz, ilu ich jest?
Tak, dużo, więc do roboty.
Na tej stacji są setki poczekalni,
a stacja jest też szkolną biblioteką.
- To niemożliwe. - Spróbujmy.
Po kim odziedziczyłaś ten optymizm?
Na pewno nie po ojcu.
Nie mamy czasu. Ktoś musi nas usłyszeć.
I chyba ktoś was usłyszał.
Stiles?
Cholera, stary! Jesteś cały?
Tak. Widziałem szatnię dziewczyn.
Jest taka sama. Zawiodłem się.
- Co się stało? - Nie wiem.
Światy się łączą.
Uwaga, pasażerowie. Pociąg przyjedzie za 11 minut.
Musimy wrócić do zwrotnicy.
- Stańcie za mną. Nie wezmą banshee. - Na pewno?
Malia!
Lydia!
Zrobił to.
Malia, uciekaj!
Uwaga, pasażerowie. Pociąg przyjedzie za dziewięć minut.
Uwaga, pasażerowie. Pociąg przyjedzie za osiem minut.
Niech to szlag!
Nie dam mu rady!
Nie odpowiedziałam.
Nie musisz.
Boże!
Wszystkie są zamknięte.
Przydałby się teraz wilkołak, który wyrwałby je z zawiasów.
Przydałby się też z innego powodu.
Cofnij się.
Muszę sobie taki załatwić.
Argent!
- Za co to było? - To było takie seksowne.
Powiedziałbym, że ci się to spodobało.
Te całkowicie bezsensowne działania.
Odsuń się od zwrotnicy.
Albo cię zmuszę.
Tak to robią Niemcy.
Byłby z ciebie dobry nazista.
Chyba nie słyszałeś.
Kazałem ci się odsunąć.
A ty chyba nie usłyszałeś mnie.
Stiles!
Stiles? To ty?
- Mama? - To nie twoja mama.
- Znam jej głos. - Nie, to Dziki Gon. Chce cię oszukać.
Uwierz mi, proszę.
Wróciła, ale nie jest prawdziwa.
Jak to „wróciła?”
Stiles.
Wiem, przez co przeszedłeś.
Wiem, jak bardzo kochasz ojca.
Ja kocham go bardziej.
Musimy go od tego odłączyć.
Zacznę od dużej.
Będzie bolało, ale Corey się uleczy.
Nie możemy.
Scott musi zmienić tor pociągu.
Jeśli przerwiemy połączenie, Scott nie znajdzie zwrotnicy.
- Chcesz go tak zostawić? - Musimy dać Scottowi czas.
Spójrz na niego. Musimy coś zrobić.
Jeszcze nie.
Musicie wszystkich ocalić.
Jak ocalić ciebie?
Niewiarygodne.
Nawet w obliczu miażdżącej przewagi.
Nie wiem, czy to samobójstwo, czy głupota.
Może jedno i drugie.
I tak dostanę się do zwrotnicy.
Powinieneś wiedzieć, co spotyka samotnego wilka.
Nie jest samotny!
Ma watahę.
Theo w niej nie ma.
Ale ja jestem.
Ja nie jestem w watasze, ale nikt nie lubi nazistów.
Twoi przyjaciele to żadni przeciwnicy.
Nas jest wielu, a was za mało.
Mimo Gonu jakoś wślizgnąłeś się z powrotem do jego pamięci.
To moja specjalność.
To coś powstało z bólu twojego taty.
Jeśli pamięta ciebie, to nie wierzy w nią.
Dlatego musisz odjeść.
Nie traktuje się tak matki.
Nie jesteś moją matką.
Spóźniłeś się na pociąg.
Teraz!
W porządku.
- Uleczę się. - Obiecujesz?
Wierzy we mnie.
Tak trudno zabić marzenia.
Ale się da.
Noah, twoje kule mnie nie zranią.
Jeszcze raz.
Dokąd idziecie?
Stójcie.
Zurückkommen!
Zawróćcie i zabijcie ich!
Töte sie!
Odwołaj swoją armię.
A może cię nie słuchają?
Jestem przywódcą.
Ich bin dein Anführer!
Macie się mnie słuchać.
Gehörcht mir!
Zabić ich.
Wszystkich.
Töte sie.
Jeźdźcy się nie kłaniają. Nie mają przywódcy.
Chodźmy.
Wyleczy go pani?
- Wie, co robi. - Słyszałeś o Dziewięciu Ziołach?
Których Sasi używali do leczenia zatruć i infekcji?
Oczywiście.
- Chce pani wiedzieć, które to są... - Nie, już to wiem.
LICEUM W BEACON HILLS
Miłych wakacji!
Widzimy się na rozdaniu świadectw.
Nie. To koniec? Co?
Ostatni dzień.
Jestem rozczarowany.
Zostało jeszcze rozdanie świadectw.
Ja muszę chodzić do szkoły w wakacje.
Idziemy.
Nie, czekajcie...
Ludziska?
Nie może tak być.
Nie wierzę, że skończyliśmy liceum.
Jakby nic się nie zmieniło.
Wszystko się zmieniło.
Liam, skoro jesteś nowym Alfą...
- Nie jestem Alfą. - No tak, szkolisz się.
Musiałbym zabić Alfę.
Skoro przejmujesz władzę,
koniecznie musisz zapamiętać, że Mason będzie zawsze ratował wam tyłki.
- Nie cały czas. - Ale większość czasu.
I dlatego...
przyda ci się to.
Nie gram w baseball.
Ja też nie, ale nie w tym rzecz.
- Dzięki. - Proszę.
Kocham was.
Spoko.
Zostawiam ci to.
Rozbij go, a cię zabiję.
Jesteś pewien?
Spoko. Lydia mnie zawiezie.
Chce mi pomóc się przeprowadzić.
Wiesz, że dostała się na MIT?
- Jak to możliwe? - Jest genialna.
Jakim cudem ty dostałeś się na uniwerek?
- A ty? - Bo ja wiem? Dzięki twojemu tacie.
Podzwonił i załatwił mi miejsce na kursie przygotowującym do FBI.
FBI...
Już nie jesteśmy tymi samymi dzieciakami.
Już nie.
Możesz zatrzymać jeepa.
Nie, chcę, byś go wziął.
To nie te kluczyki.
Ten jest do twojego domu, do pokoju, klucz do szkoły,
do kliniki, do posterunku szeryfa.
Dorobiłem ci klucze, które miałem.
Wciąż nas potrzebują.
Zawsze będą.
A ja potrzebuję ciebie.
Wiesz o tym.
Ja ciebie też potrzebuję.
Będę tęsknił.
Nie, serio, potrzebuję cię, bo...
Zgubiłem prawko, musisz prowadzić.
Twój tata jest szeryfem. Jakoś się wywiniemy. Jedź.
Czwórka, powtórz. Mówisz, że w lesie jest ciało?
To powiedziałem.
W lesie jest ciało...
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska