ความเดิมตอนที่แล้ว
ต้องมีใครจำผมได้
ฉันจะฉีกร่างของนายซะ
ฉันว่างานนี้กอดกันก็ไม่หายนะ
- ฉันไม่ได้ตอบกลับไป - เธอไม่ต้องหรอก
ไม่อยากเชื่อเลยว่า เราไม่ใช่นักเรียนมัธยมแล้ว
ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
(ผู้ช่วยโค้ช)
นี่ เยี่ยมมาก ดิแอซ
โนแลน นายอยู่ในนั้นแหละ นายล้มเขาได้
เยี่ยม ลูกยิงสวยที่สุดในช่วงก่อนฤดูกาล
- ขอบคุณ โค้ช - ผู้ช่วยโค้ช
- นายกำลังทำอะไรอยู่กันแน่ - ซ้อมครับ
นายให้ความหวังพวกเขา ฉันเคยให้ความหวังนายเมื่อไหร่
- ไม่เคย - ก็ใช่น่ะสิ
ไม่มีอะไรกระตุ้นได้ดีกว่า คำวิจารณ์เสียหาย
พูดถึงพวก... ขี้แพ้ ลิ่วล้อของนายไปไหน
อืมเหรอ อืมนี่คือชื่อสถานที่หรือเปล่า
อืมนี่ข้างหลังฉันเหรอ
เดี๋ยวเขาก็มา โอเคมั้ยครับ เขาเป็นแกนหลักของทีมนี้
เขาจะยกระดับมันในทุกทางที่เป็นไปได้
ผู้นำโดยกำเนิดที่รับมือได้ทุกอย่าง
- ฉันรับมือไม่ไหว - ไหวสิ นายไหว
นายเคยรับมือกับเรื่องเลวร้ายกว่านี้เยอะ ตอนนี้นายเป็นอัลฟ่าเต็มตัวแล้วนะ
- ไม่มีเธอ ฉันก็ไร้ค่า - เลียม ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย
- เฮย์เดนทิ้งฉัน - เธอย้ายไป เพื่อปกป้องพี่สาวของเธอ
- ไม่ใช่ว่าเธอทิ้งนายซะหน่อย - ทำไมแขนของนายหนักจัง
- โอเค สก็อตบอกว่าโค้ชกำลังเสียสติ - สก็อตก็จะทิ้งเราไปเหมือนกัน
ไปเรียนมหาวิทยาลัยไม่ใช่ทิ้ง โอเคมั้ย มันคือการเติบโต
เราแยกกันไปคนละมหาวิทยาลัย
- ฉันนึกว่าเราสมัครยูซีแอลเอ - พวกนายไปมหาวิทยาลัยเดียวกันเหรอ
- นั่นไม่ใช่ประเด็น - แล้วประเด็นคืออะไร
ประเด็นคือ ใกล้จะหมดช่วงปิดเทอมหน้าร้อนแล้ว
เรากำลังจะเป็นพี่ปีสุดท้าย นี่จะเป็นปีที่ดีที่สุดในชีวิตของเราเลย
และนายก็ยังเป็นกัปตันทีมลาครอสอยู่ เพราะงั้น เร็วเข้า เราต้องไป...
ฉันสาบานได้เลย แม็คคอล
ถ้านายไม่พาดันบาร์มานี่ในสามนาที นี่จะเป็นวันสุดท้ายในการเป็นผู้ช่วยโค้ชของนาย
- นี่คือวันสุดท้ายที่ผมจะเป็นผู้ช่วยโค้ช - ฉันยังลดค่าจ้างของนายได้อยู่
- ผมอาสามา อยากได้นกหวีดของผมมั้ยล่ะ - ใครเอานกหวีดให้นาย
โค้ชจะให้ดิแอซเป็นกัปตัน
พระเจ้า ตายแล้ว
ลาครอสต้องเล่นแบบนั้น แม็คคอล
- เด็กนั่นใคร เขาเยี่ยมมาก - นั่นก็เลียมไง
ฉันจะแยกพวกเขาได้ไง พวกเขาใส่ชุดเหมือนกันหมด
บนเสื้อของพวกเขามีเลขไง โค้ช
เลียม ตาของนาย
แม็คคอล อะไรวะนั่น
นั่นไม่ใช่ฟาวล์ นั่นเรียกว่าชนะ
ทุกคนถอย
โนแลน
โนแลน ถอยมา นายโอเคมั้ย นายทำอะไรน่ะ
นายคิดว่ามันเป็น "หมาป่า" แบบนั้น หรือว่า...
ฉันว่ามันก็แค่หมาป่าแหละ
สก็อต
หมาป่าหรือมนุษย์หมาป่า
- พวกเขาบอกว่าหมาป่า - ไม่สนใจ เธอไปเถอะ
เลียมขอความช่วยเหลือจากมนุษย์ไคโยตี ไม่ใช่แบนชี
- ทำไมต้องฉัน - เพราะเธอเคยเป็นสัตว์
ไม่มีใครเข้าใจสถานการณ์สัตว์ลึกลับ ได้ดีเท่าเธอแล้ว
ฉันพอแล้วกับเรื่องสัตว์ลึกลับ ฉันอยากได้หนุ่มๆ ลึกลับ
หนุ่มๆ ฝรั่งเศส
(เปลี่ยนเส้นทาง)
- เที่ยวบินของเธอมาช้า - ไม่นะ ไม่ มันเปลี่ยนเส้นทาง ไม่เหมือนกัน
ถ้ามันเปลี่ยนเส้นทางก็คือมาช้าไง เธอก็จะมีเวลาช่วยไง
แล้วพายุก็จะถล่มสนามบินชาร์ล เดอ โกลแล้ว
ก็แค่ฝนปรอยๆ
เลียมจัดการทุกอย่างได้น่า พวกนั้นก็แค่หมาป่าตายแล้ว
ฉันว่าไม่ได้ฟังดูเหนือธรรมชาติเลย
สิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกหมาป่า เหนือธรรมชาติสุดๆ
ฉันคงไม่บอกว่าใช่แน่นอน มันอาจจะเป็นการติดเชื้อก็ได้
ก็เราเจอหมาที่มีแมลงวันบอตฟลาย บินออกมาจากผิวหนังของมันนี่นา
- แบบนั้นเกิดกับคนได้มั้ย - ได้
ใช่ มันชอนไชใต้ผิวหนัง วางไข่ แล้วสุดท้ายพวกมันก็...
แตกออกมา
- แล้วนายอยากพูดถึงมันมั้ย - ฉันนึกว่าเราพูดไปแล้วซะอีก
- ไม่ ฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น - อ๋อ... เรื่องนั้น
- ฉัน - ใช่ นาย
เขี้ยวของนาย ตาของนาย เสียงคำรามของนาย
- ฟังดูเหมือนเราจะพูดเรื่องนี้ - แค่ต้องจำมนต์ให้ได้
ของอะไรสามอย่างที่ซ่อนไว้ได้ไม่นาน
- ฉันยังไม่ได้ใช้... - นี่
อะไรสามอย่างที่ซ่อนไว้ได้ไม่นาน
สุริยา จันทรา สัจธรรม
อีกที
สุริยา...
จันทรา...
สัจธรรม
ดีขึ้น
นายไม่มีกระเป๋าเดินทางใช่มั้ย
ฉันมีเทปกาว
ผมแค่บอกสิ่งที่ผมเห็น
ผมบอกคุณว่าสิ่งที่คุณเห็น มันเป็นไปไม่ได้
คนไข้คนนี้อยู่มาตั้งแต่ที่นี่เปิดทำการ
- ที่นี่เปิดเมื่อปี 1912 ไม่ใช่เหรอ - ถูกเผง
มาสิ มาดูเพื่อนของเราใกล้ๆ
คุณเห็นนี่มั้ย
เขาถูกหุ้มด้วยหินตะกอนภูเขาไฟ มาหลายสิบปี
มันคือเถ้าภูเขาไฟที่แข็งตัว
ผมว่าลดอุณหภูมิลงหน่อยก็ดี
(ลงทะเบียนเรียนปีสาม วันนี้)
ละติน เธออยากเรียนภาษาละตินเหรอ
ผมชอบภาษาละติน
เลียม ใครบอกให้เธอลงละติน
ฟังนะ ทุกคนบอกว่ามันได้เอง่าย เกรดเฉลี่ยของผมก็ห่วย
ฉันนับถือเธอนะ ที่เธออยากเพิ่มเกรดเฉลี่ยของเธอ
โดยเฉพาะ ขณะที่กำลังสมัครเข้ามหาวิทยาลัย
แต่เราไม่ควรเลือกทางที่ง่าย
ปีนี้ผมลำบากมามากจริงๆ
เธออยากคุยเรื่องแฟนของเธอมั้ย ประกาศชั่วโมงแนะแนวออกแล้ว
มาพูดเรื่องตารางเรียนของเธอกัน
ภาษาสเปนเป็นไง
อย่างที่ฉันบอก ฉันมาเพื่อแนะนำเธอ ไม่ผลักดัน ไม่กระตุ้น แค่แนะนำ
คุณว่าเรียนแคลคูลัสล่วงหน้า มันเกินความสามารถของผมไปมั้ย
ฟังนะ ฉันเข้าใจว่าเธออยากตามให้ทัน เพื่อเป็นที่จดจำหรือเป็นที่รู้จัก
เราทุกคนก็มีรู้สึกไร้ตัวตนบ้างบางครั้ง
ผมไม่รู้สึก อย่างเดียวที่ผมไม่เคยรู้สึกคือไร้ตัวตน
- ฉันเปรียบเปรยน่ะ - ตามจริงก็ด้วย
ผมอยู่นี่ ตรงนี้ คุณเห็นผมอยู่ใช่มั้ย
ใช่ ฉันเห็นเธอจ้ะ คอรี่ย์
ฉันเห็นหลายอย่างในโรงเรียนนี้ แม้แต่ตอนที่คนอื่นปิดหูปิดตา
ตอนนี้คุณเห็นอะไรมั้ย
จ้ะ
ฉันเห็นวิชาการเขียนเชิงสร้างสรรค์ เธอเคยคิดเรื่องนั้นมั้ย
ยอดเยี่ยม คุณฮีวิตต์ เธอคิดไตร่ตรองมาเยอะเลย
ผมคิดไตร่ตรองทุกเรื่อง
แต่เธอก็ไม่เคยมาที่ห้องทำงานของฉัน แล้วเล่าให้ฟังว่าคิดอะไร
คุณว่าผมควรทำแบบนั้นเหรอ
ฉันแค่อยากให้เธอรู้ว่าฉันอยู่ข้างพวกเธอ
ฉันรู้ว่าฉันอยู่ตำแหน่งนี้ได้ไม่นาน แต่...
และฉันก็รู้ว่าเด็กโรงเรียนนี้ได้เห็น แล้วก็ผ่านอะไรมาเยอะ
ซึ่งอธิบายได้ไม่ง่ายเลย
- ผมจะเก็บเรื่องนั้นไปคิดครับ - ฉันเอาจริงนะ เมสัน
ไม่ว่าอะไรที่เราพูดในนี้ จะรู้กันแค่เธอกับฉัน
มันจะไม่ไปไกลกว่านั้น
เรายังพูดถึงเรื่องลงทะเบียนเรียนอยู่มั้ย
ฉันพูดถึงเรื่องอะไรก็ตาม ที่เธอจำเป็นต้องพูดถึง
ผมว่าผมโอเค
ขอบคุณนะครับ
แน่นอนจ้ะ
โนแลน มีบางอย่างบอกฉันว่า เธออยากพูดมากกว่า
แค่เรื่องตารางเรียน
เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน
- ตอนนี้เธอก็อยู่นี่แล้วไง - คนยังรออยู่เยอะเลย
ใช่เรื่องหมาป่าที่สนามลาครอสมั้ย
ใช่เรื่องที่เราเคยพูดถึง ตอนปิดเทอมฤดูร้อนมั้ย
เราพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ในห้องสมุดได้นะ ถ้าเธอต้องการ
เรื่องสัตว์ทำร้าย
อย่าพูดแบบนั้นครับ
ทุกคนบอกว่าสัตว์ทำร้าย แต่...
ทุกคนรู้ว่ามันไม่มีสัตว์เลย
แต่เมื่อคืน มันมีหมาป่า
- หมาป่าชนิดหนึ่ง - ชนิดหนึ่งเหรอ
มีหมาป่าชนิดอื่นอะไรอีก โนแลน
เธอเจอหมาป่าชนิดไหนมา
มีหนังสือเล่มนึง "สัตววิทยาลึกลับอเมริกาเหนือ"
มีบทนึงพูดถึงแมงมุมล้วนๆ
- ถึงขนาดมีหมวดแมลงปีกแข็งด้วย - แมลงปีกแข็งคืออะไร
นายไม่อยากรู้หรอก
เกิดอะไรขึ้นกับหนังสือพวกนั้น
อาจมีคนกำลังเขียนรายงาน เรื่องตำนานและความเชื่อไสยศาสตร์มั้ง
แบบสักร้อยเล่มได้
ทำไมโรงเรียนเรา มีอะไรแบบนี้อยู่เรื่อยเลย
ดูเหมือนเราต้องการหนังสือเรื่องหนูด้วย
มันไม่ได้ไร้เหตุผลอย่างที่นายคิด
ที่จริงมันเป็นความได้เปรียบ ทางวิวัฒนาการ
ที่กลัวแมงมุม งู และหนูมาตั้งแต่เกิด
- นายรู้ได้ไงว่ามันมาจากที่นี่ - พวกมันคลานผ่านช่องระบายอากาศ
และท่อพวกนั้นนำตรงมาที่นี่
นั่นอะไรน่ะ
ราชาหนู
(ครูใหญ่มาร์ติน)
นี่อะไร
รายการเหตุเหนือธรรมชาติทั้งหมด ในบีคอนฮิลส์
เริ่มจากไฮสกูล
ไม่ล่ะ ขอบใจ
แม่คะ แม่รู้อะไรๆ แปลว่าแม่ต้องทำอะไรสักอย่าง
งานของแม่คือให้ความรู้
ไม่ใช่กำจัดทุกปัญหาในบีคอนฮิลส์
แม่ต้องบริหารโรงเรียน และลูกต้องไปลงทะเบียน
แม่รู้จักสำนวนที่ว่า
- ถ้าเห็นอะไร ก็ให้บอก - ขอล่ะ พอเลย
ลูกจ๊ะ แม่ห่วงใยลูก และเพื่อนๆ ของลูก
แต่ส่วนใหญ่แล้ว แม่เป็นห่วงลูก
ลูกจะอยู่ปลอดภัยไกล 3,000 ไมล์จากที่นี่ เพราะงั้นเราไม่ต้องจัดการเรื่องนี้
- แม่มีงานต้องทำ - แม่
มันไม่ใช่ปัญหาของเราอีกแล้ว
แปดแสนโวลต์ฟังดูอันตรายนะ
ใช้มันกับผมครับ ผมไม่เป็นไร ผมรับรองได้
กดปุ่มด้วย
แม่จะไม่เป็นไร สก็อต แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้น แม่จะโทรหาเลียม
ถ้าเขาไม่อยู่แถวนี้ล่ะ
ลูกคิดว่าเจ้านี่จะปกป้องแม่ได้เหรอ แม่เป็นพยาบาล แม่ไม่ถนัดใช้ไม้ช็อตไฟฟ้า
- แม่มีของถนัดเหรอ - ก็พอมี
ถ้ามีเรื่องเกิดขึ้นแล้วคนบาดเจ็บ แม่พร้อมลุย
- แม่ไปเอาทั้งหมดนี่มาจากไหน - สก็อต ลูกมีปฐมนิเทศพรุ่งนี้
มีตารางเรียนให้ลง มีหมาแมวให้รักษาที่ยูซีเดวิส
ห่วงเรื่องนั้นเถอะ
- แม่กดปุ่ม ใช่ - แม่กดปุ่ม
- มีเวลาสองนาที - เธอคิดว่าเกิดอะไรขึ้น
พวกหนูแตกตื่น คลานเหยียบกัน หางของพวกมันพันกัน
กัดกันเพื่อให้ตัวเองหลุดออก
- เธอเคยอ่านเรื่องราชาหนูด้วยเหรอ - ราชาหนูคืออะไร
- โอ๊ย ฉันไม่เอา ขอบใจ - ใช่ ฉันอยู่ตรงนี้โอเคแล้ว
นายได้กลิ่นมั้ย มันคือกลิ่นของความกลัว
ใช่ มันเหมือนกับ พวกที่อยู่ในห้องเรียนคณิต
ทำไมในห้องเรียนมีหนู
พวกมันวิ่งเข้ามาตอนคาบสอง พวกมันมีสัก 50 ตัวได้
- หมดเวลาสองนาทีแล้ว - เธอจะไปไหน
- ปารีส นี่ไม่ใช่ปัญหาของฉัน - เธอคิดว่านี่เป็นปัญหาเหรอ
อาจจะใช่ คงงั้น แต่นายจัดการมันได้แหละ และฉันต้องรีบไปขึ้นเครื่อง
- ฉันนึกว่ามันล่าช้า - เปลี่ยนเส้นทางต่างหาก
ทุกหน่วยที่ว่าง เรามีรายงานรหัส 11- 80 ที่วาบัช...
ตำรวจทางหลวง นี่เจ้าหน้าที่แพร์ริช
สำนักนายอำเภอบีคอนฮิลส์อยู่ที่เกิดเหตุ
มีรถสิบกว่าคันกองเรียงกัน บาดเจ็บหลายราย
ทราบแล้ว บีคอนฮิลส์ แพทย์กำลังไป
(ฉุกเฉิน)
แผลฉีกขาด ห้องสี่เอ
ขอโทษค่ะ คุณ ถ้าคุณอยากให้รักษา คุณต้องลงทะเบียนก่อน
- ไม่ แกชนฉัน ไอ้โง่ - ก็แกตัดหน้าฉันนี่
- แกจับฉลากใบขับขี่มาหรือไง - นี่ๆ
ถอยเลย คุณทั้งคู่ เดี๋ยวนี้เลย ไม่งั้นจะให้รักษาคุณเป็นคนสุดท้าย
คุณได้ยินเธอแล้วนะ
- มีอะไร - แพร์ริช
ฉันอยากได้คนช่วยพอดี คุณช่วยกันผู้ชายสองคนนี้
ไม่ให้ฆ่ากันอีกรอบในคืนนี้ได้มั้ย
งี่เง่า
- คุณแม็คคอล - คะ
ไง พระเจ้า พวกเธอสองคน ซื้อมื้อค่ำมาฝากฉันเหรอเนี่ย
- นั่นน่ารักจังเลย - เปล่า มันไม่ใช่มื้อค่ำครับ
มันไม่ใช่มื้อค่ำเหรอ
- มันไม่ใช่มื้อค่ำแน่นอน - เราหวังว่าคุณจะดูให้ได้
ฉันก็หวังว่าจะมีคนเอามื้อค่ำมาให้อยู่
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาชันสูตรศพหนู เพราะงั้นเอานี่ไปแล้วออกไปซะ
- ไม่ แต่เรา... - ไม่
ออกไป
- ตกลง - ก็ได้
- ถอยไป - เฮ้ย
- นั่นถือว่าทำร้ายร่างกายนะ - เรียกรปภ. มาให้ฉันตรงนี้ที
- ทำร้ายร่างกาย - ใจเย็น
อะไรวะเนี่ย
เขาเริ่มก่อนนะ
สุริยา จันทรา สัจธรรม
สุริยา จันทรา...
สุริยา...
สัจธรรม
สุริยา จันทรา สัจธรรม
สก็อต นายพร้อมมั้ย
สก็อต
แกปล่อยมันออกมา
มันควรจะได้ไปกับไวลด์ฮันต์ตลอดไป
นี่ นายทำอะไรกับหนูนั่น
ฉันทำมันหายตอนมีเรื่อง
- เมลิสซ่าฆ่าเราแน่ - ฉันว่าเรากลับไปที่นั่นไม่ได้แล้ว
ใช่ นั่นอาจได้ผลกับนาย แต่ฉันล่ะ
- มันอาจเป็นปัญหา - ใช่
(โถงการเรียนรู้ยามดึกในห้องสมุด)
นายเป็นตัวอะไร
นายรู้ว่าฉันเป็นตัวอะไร
ฉันก็เหมือนนาย
โอเค แล้วนายมาที่นี่ทำไม นายกำลังปกป้องอะไร
หรือนายกำลังล่าอะไรอยู่
สิ่งที่หนีมาได้เหรอ
สิ่งที่นายปล่อยออกมา
มันต้องถูกหยุด
- เขาพูดกับนายเหรอ - ฉันหวังว่าจะไม่ใช่
หลบหลังฉัน
- เดี๋ยวนะ นั่น... - เฮลฮาวด์
- หนี - ฉันจะไม่ทิ้งนาย
เขาเป็นเฮลฮาวด์ หนีไป
ถ้าไวลด์ฮันต์กักตัวแกไว้ไม่ได้ ก็ไม่มีอะไรทำได้
ไม่นะ
ไม่ ไม่ใช่แก
มันจะไม่ซ่อนตัวตลอดไป
มันต้องถูกหยุด
ไม่มีอะไรสำคัญอีก
สุริยา...
จันทรา...
สัจธรรม
เลียม
(เบามือนะ)
โธ่เอ๊ย ติดสิ
เราไปไม่ได้
ฉันพยุงนายอยู่ โอเคๆ
โอเค
- แผลควรหายเร็วกว่านี้ - มันคือไฟนรก
ฉันหมายถึงดูจากทุกอย่างแล้ว นายทำได้เยี่ยม
เยี่ยมไม่ควรมีสภาพแบบนี้นะ
นายสู้เฮลฮาวด์ตัวคนเดียว ไม่มีสก็อต
ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ฉันจะชินกับเรื่องนั้นสักที
แผลหาย
ผู้คนก้าวต่อไป
สิ่งต่างๆ เปลี่ยน
ใช่
แต่มันก็ยังเจ็บอยู่ดี
(เที่ยวบินล่าช้า - ตรงเวลา)
ไม่ๆๆๆ มันก็แค่หนู
หนูกับหมาป่า และอาจจะมีปัญหาแมลงเล็กน้อย
- เราต้องการเธอ - และฉันต้องการปารีส
ปารีสอยู่มา 2,000 ปีแล้ว มันไม่หนีไปไหนหรอก
- มาเลีย - เลียมกับเมสันโทรมา
ใช่ พวกเขาจัดการมันได้
เราบังคับให้เธออยู่ไม่ได้ และฉันก็ไม่อยากจะพยายาม
แต่เราก็หวังว่าเธอจะอยากอยู่
ก็นะ ฉันไม่อยาก
โอเค
เราต้องทำอะไร
หาตัวเฮลฮาวด์
เราเปิดประตูสู่อีกโลกหนึ่ง แล้วก็มีบางอย่างออกมาพร้อมเรา
เราต้องให้เฮลฮาวด์มาหยุดมัน
งั้นเราก็เอามันกลับไป เราเคยเอาอะไรๆ กลับไปได้อยู่นี่
ทำไมพวกนายมองหน้ากัน
- มันอาจไม่ง่ายขนาดนั้น - เราช่วยชีวิตสไตลส์ไว้
เราพาทุกคนกลับมาได้ แต่ก็ไม่ใช่อย่างที่มันควรจะเกิด
- มันมีราคาค่างวดที่ต้องชดใช้เสมอ - เราเรียนรู้เรื่องนี้จากเนเมตัน
ราคาค่างวดแบบไหน แพงมากเลยเหรอ
แพง
แกปล่อยมันออกมา
(โรงเรียนมัธยมบีคอนฮิลส์)
โอเค
- เราควรไปด่วน - เรารู้มั้ยเนี่ยว่าเราปล่อยอะไรออกมา
เฮลฮาวด์นี่อาจเป็นคนเดียวที่รู้
ฉันนึกว่าเฮลฮาวด์ฆ่าไม่ตาย
อาร์เจนท์
งั้นมันก็จริงสินะ
อะไรจริง
เธอได้ยินอะไรมาอีก
เสียงของคนที่ไม่เคยทำร้าย
เพื่อนมนุษย์คนอื่นมาก่อน
มีบางอย่างกำลังฆ่าพวกเขาเหรอ
พวกเขากำลังฆ่ากันเอง
เผื่อมีใครลืม... ใช่ ฉันเพิ่งพูดว่าลืม
คราวที่แล้วเราเกือบเสียเขาไป
ถ้านี่กลายเป็นเรื่องใหญ่ แล้วเราไม่โทรหาเขา...
เขาจะฆ่าเรา
บางทีเราน่าจะกลับไปในป่า และหาตัวฆาตกร
สก็อตว่าไง
พวกเธอไม่ได้ยินเสียงของเขา เสียงของเขาดูตื่นเต้นมากที่ได้อยู่ที่นั่น
เล่นข้อความเสียงเถอะ
ไง สก็อต
ฉันอยู่นี่ ฉันอยู่ในควอนติโก รัฐเวอร์จิเนียที่เอฟบีไอ
ฉันเป็นเอฟบีไอว่ะ มันเป็นของจริง ฉันอยู่ที่นี่จริงๆ
ฉันบอกลิเดียว่าคิดถึงเธอ และฉันอยากกลับบ้านเต็มทน
แต่ฟังนะ สก็อต ไม่ว่าตอนนี้นายกำลังทำอะไร
จงมั่นใจว่านายจะได้ออกจากบีคอนฮิลส์
นายอาจคิดว่านายไปไหนไม่ได้
ประมาณทุกอย่างจะพังทลาย ถ้านายไม่อยู่
ซึ่งฉันเข้าใจ แต่นายจำเป็น ฉันรู้ว่านายมีแผนจะขับรถออกมาคืนนี้
ฉะนั้นถ้านายไม่โทรกลับหาฉัน สัญญากับฉันสิว่านายจะไปจริงๆ
แค่ขึ้นรถจี๊ปแล้วไปซะ
(กระทรวงยุติธรรม สหรัฐอเมริกา)
คุณจะพบสามคำในตราเอฟบีไอของคุณ...
ซื่อสัตย์ กล้าหาญ คุณธรรม
นี่คือคุณสมบัติที่เราคาดหวัง ในตัวผู้ฝึกหัดของเราทุกคน
คุณสมบัติที่เราต้องการจากคุณ ในช่วงหกเดือนที่คุณอยู่กับเรา
ซื่อสัตย์ กล้าหาญ คุณธรรม
คุณจะได้ร่วมฝึกกับเจ้าหน้าที่รัฐตัวจริง ระหว่างการสืบสวนต่างๆ ของเรา
- ตั้งแต่อาชญากรรมทางธุรกิจถึงก่อการร้าย - ทั้งในและนอกประเทศหรือครับ
ใช่ ถูกต้อง
แถมยังเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังเฉพาะกิจ เพื่อจับโจรลักพาตัว ฆาตกร...
ฆาตกรต่อเนื่องด้วยมั้ยครับ
ใช่ ฆาตกรต่อเนื่องก็ด้วย
ต่อไปนี้ผมจะยกมือขึ้น ขอโทษครับ ต่อเลย
การตามล่าตัวคนครั้งนึงเมื่อไม่นานมานี้ ทีมตอบโต้ฉุกเฉินของเรา
ไล่ล่าคนร้ายจอมโหดท่าทางพิลึก ในป่าของนอร์ทแคโรไลนา
มีปัญหาเหรอ...
(มิสชีสลาฟ สติลินสกี้)
พ่อหนุ่ม
ไม่ครับ โทษที แค่ตื่นเต้นไปนิด ไม่มีปัญหาครับ
ขอถามนิดนึง ผู้ชายคนนั้น ตามจับเขาคดีอะไรครับ
ฆาตกรรม
คือ...
ขอโทษครับ เป็นฆาตกรรมประเภทไหนกันแน่
สังหารหมู่
คำบรรยายโดย ฌานตรัยรัตน์ วงศิริวรกุล