W poprzednich odcinkach...
- A ty dokąd? - Do Paryża.
- Scott też odchodzi. - Jestem w Wirginii.
Ja prowadzę szkołę, a ty zacznij do niej chodzić.
Uczniowie widzieli rzeczy, które niełatwo wytłumaczyć.
Myślałam, że ogiera nie można zabić.
- To fleur-de-lis. - O kurde.
Okej.
Okej, w porządku.
Dobra.
Dobra, już.
Znajdziemy ich. Zabijemy ich.
Zabijemy ich wszystkich.
Wściekły pies połamie sobie zęby,
próbując wydostać się z klatki.
Czegoś takiego lepiej nie trzymać przy życiu.
Wciąż możemy go złapać.
Kogo złapać?
Zabójcę. A ty o czym myślisz?
- Zaniesiemy kulę Argentowi. - Nawet jeśli on ją wystrzelił?
Zwłaszcza.
Słyszycie to?
Bicie serc?
Wielu serc.
- Są tutaj. - Kto?
Łowcy.
W nogi.
Scott, czekaj.
Scott!
Scott, to ja.
To ja! Scott!
Już okej.
Nie podchodźcie. To tylko dzieciak.
Co jest z jego oczami?
Słyszeliście. Nie podchodźcie.
Przykro mi.
Nie mógł nic widzieć, prawda?
- Nie więcej niż zwykle. - Co się stało?
- To piekielny ogar. - Martwy piekielny ogar.
Tyle zrozumiałem.
Nie sądziłem, że ogara można zabić.
Było łatwiej, niż myśleliśmy.
Chcesz coś dodać?
Tak.
To chyba nie była zwykła kula.
Mam nadzieję.
Czemu nic nie powiedziałeś?
A ty?
Czemu żadne z was nic nie powiedziało?
Ja miałam powiedzieć?
Nie mówiliśmy nic z powodu Argenta.
Wpierw musimy z nim porozmawiać.
Pasuje to wam?
Tylko porozmawiajmy z nim jak najszybciej.
- Przeczucie? - Tak.
To z zabijającymi się ludźmi?
Wpierw znajdźmy Argenta.
Jeśli mówimy
o mitycznym stworzeniu tak potężnym,
że trzeba umieścić je w Dzikim Gonie,
to mamy potężny problem.
Mogę iść trenować?
Brett i ja pomagamy pierwszoklasistom z drużyny.
Brett?
Brett przystojniak z ośmiopakiem?
- Po prostu Brett. - On ma ośmiopak.
Wiesz, jak ludzkiemu ciału trudno to osiągnąć?
Boże.
Zaraz, czemu on ci pomaga?
Nie było innych ochotników.
Bo żaden nie dostanie się do pierwszego składu.
Nikt się nie dostaje przed III klasą.
Scott się dostał. Ja też.
Z małą nadprzyrodzoną pomocą.
Dzięki za sprzęt, i za ćwiczenia, i za szansę.
Nawet jeśli jej nie ma.
Chyba że będziesz ćwiczyć.
Jak dzisiaj.
Masz szansę dołączyć do pierwszego składu.
- Jasne. - Poważnie.
- Dacie radę. - Chodź.
Będziecie świetni.
Do boju, drużyna!
Tu jesteś.
Mam jutro czas, jeśli jesteś gotów porozmawiać.
Nie mam o czym rozmawiać.
Pewnie, że ma.
Wszyscy mamy o czym rozmawiać.
Nie chcesz zaczynać ostatniej klasy z ciężarem na barkach, prawda?
- To może jutro o 14? - Wtedy mam przerwę.
Dlatego zaproponowałam.
Weź formularz i zastanów się, okej?
Do jutra, mam nadzieję.
Moje drzwi są zawsze otwarte.
WYKORZYSTYWANE OKAZJE MNOŻĄ SIĘ
Sun Zi? Uwielbiam go!
Znaczy jego strategie, nie niezgłębione plany,
ale jego pisma o przywództwie...
Wybacz, Mason, mam spotkanie.
Chodź, Aaron.
To był ten dźwięk?
Nie, to było co innego.
To może być każdy publiczny budynek.
Szpital, straż pożarna albo...
Zakład psychiatryczny.
Nie mów tego.
Ośrodek Eichen.
Mają czytniki kart?
Oddział zamknięty.
Nie wrócisz do Eichen, zwłaszcza na oddział zamknięty.
A jeśli to jest związane
z tym ogarem?
A jeśli ktoś spróbuje cię zabić?
Jak zawsze, gdy tam idziesz.
To nasz jedyny trop.
- Nie puszczę cię tam. - To idziesz ze mną.
Albo...
idę sam.
Nie odbiera telefonu, nie ma go w domu, nie ma go tutaj.
Może Argent nie chce, by go znaleziono.
Ma kalendarz na laptopie.
Trzeba złamać hasło.
Nie sądziłam, że cię na to stać.
Broń!
BŁĘDNE HASŁO
Dużo broni.
DUŻO BRONI
Łowca!
Nie, z pewnością nie łowca.
W końcu Argent nie jest już łowcą.
W ogóle nie ma już łowców wilkołaków, prawda?
Czemu ktoś miałby myśleć, że w lesie był łowca,
kiedy to byli zastępcy?
Co?
Nic.
Argent chyba nie opuścił Beacon Hills.
Chyba wrócił do gry.
Chyba wiem, jakie ma hasło.
Pewnie, że go znam. To Halwyn.
Prawie mnie zabił.
Jednocześnie parząc salowego na śmierć.
Był pacjentem?
Aż się wypisał.
Stąd można się samemu wypisać?
Założyciel może.
Założył to miejsce w 1912 r., by zawsze mieć tu pokój.
1912? Musiałby mieć ponad sto lat.
- Nikt nie znał jego wieku. - I był tu cały czas?
W stanie hibernacji.
By nie dać temu uciec.
Temu? Czyli czemu?
Nie pytałem.
Dziwne.
Coś nie gra.
Pomóż.
Proszę.
Pomóż. Proszę.
Na co czekasz?
Tu coś jest.
- Odcinamy ten oddział. - Otwórz bramę.
Jeśli myślisz, że otworzę, chyba sam oszalałeś.
Otwieraj.
Idealna zmyłka.
Idealny unik.
Idealny manewr.
Osłaniał tyły. Zwłaszcza jeśli przeciwnik to dupek.
Niełatwo będzie ci zastąpić Scotta.
Jesteś gotowy?
Dałem radę całe lato.
Lato się skończyło.
Corey ćwiczył całe lato na bramce. Jest bardzo dobry.
Jeszcze tydzień do sezonu.
Dzięki Bogu.
To był Liam, Brett czy Corey?
Chyba wszyscy.
Coś kiepsko.
Takie coś to ja rozumiem. Dynamit.
Ale jaki dynamit?
Z opóźnionym zapłonem?
Czego trzeba, żebyś wybuchł?
Próbuję pomoc. Tracisz kontrolę.
Zajmij się tym, bo komuś stanie się krzywda.
Nie jestem niewidzialny, co?
Tu zastępca szeryfa Parrish.
Jest tu kto?
To tu jest.
Coś tu jest.
Gdzie jesteś?
Pomóż.
- To tu jest. - Co takiego?
Musimy ją wydostać.
Czemu miałbym to robić?
To ja ją tu umieściłem.
Słońce.
Księżyc.
Prawda.
Słońce.
Słońce!
Księżyc!
Major Delane to mój kontakt z Camp Robertson.
Nie powiedział o zmianie protokołu.
Po awansie wysłano go za ocean.
To piechota działa tak szybko?
Jak chcą, to mogą.
Major jest z marines, nie z piechoty.
Kto was przysłał? Kto kupuje tę broń?
- Obejdzie się bez problemów. - Już je mamy.
Nie sprzedaję amatorom.
Jak chcecie broń, odpowiecie na pytanie.
Bierzemy broń, amunicję i skrzynie.
Profesjonalista wiedziałby, że nie jest załadowany.
Mamy własne.
A ja zawsze mam plan B.
- Co tu robicie? - Jesteśmy wsparciem.
Miałem kogoś wewnątrz.
- Kogo? - Stoicie na nim.
Padnij!
Dla kogo ta broń?
Zaznaczam, że miałem wszystko pod kontrolą.
Najwyraźniej.
- Jak mnie znaleźliście? - On cię znalazł.
Zostawiłeś komputer w bunkrze.
Muszę zmienić hasło.
Każdego dnia wracam do domu, myśląc,
że przeżyłem kolejny dzień w tym miejscu.
A rano wracam tu,
by chronić takich jak ja przed takimi jak ty.
Zrozumiałem, że nie trzeba was więzić.
Trzeba was zabijać,
by chronić resztę z nas.
Żadna cela mnie nie utrzyma.
Nie jesteś naszym pierwszym ogarem.
Ludzkie ciało to w 60% woda.
Nawet ty możesz zamarznąć.
Upuściłeś to.
Widziałam, jak grasz.
Jesteś wyjątkowy, co?
Można powiedzieć.
Przepraszam.
Powinnam była powiedzieć.
To tojad.
OSTATNI DZIEŃ REJESTRACJI NA MIT
Halo.
Nawet ty możesz zamarznąć.
Trzeba was zabijać.
Czekaj!
Osobiście nic do ciebie nie ma.
Ale nie zasługujesz na taką moc.
Nie zasługujesz na to, by móc przerażać ludzi.
To niesamowite!
Nikt nie powinien móc tego robić.
Nie unikałem was, byłem zajęty.
Interes się kręci. Chcę wiedzieć czemu.
Sprzedałeś ostatnio coś nietypowego?
Na przykład kulę z fleur-de-lis?
Nie grawerowałem kuli od śmierci Allison.
Ktoś właśnie zabił taką ogara.
Mogę zobaczyć łuskę?
Musiała wypaść.
Nie potrzebujesz łuski, tylko pocisku.
Znajdź go, a znajdziesz zabójcę.
PODANIE O POMOC PEDAGOGICZNĄ
- Co tu robicie? - Szukamy cię.
Jutro test z historii. Trzeba się uczyć.
Jasne.
Dobry pomysł, bo nie mam pojęcia, z jakiego materiału.
Z Mussoliniego i początków faszyzmu.
- Możemy się razem uczyć. - A możemy razem zrobić test?
Chłopaki.
- Pusto. - Tu też.
Nie mogę dorwać Aarona.
Jego auto jest na parkingu?
Jako doktor nie lubiłem broni.
Sądziłem, że są lepsze sposoby rozwiązywania problemów.
Najwyraźniej mam kryzys wiary.
Halo?
Czemu mnie wybrałeś?
Jordan?
Halo?
- To tu jest. - Trzeba was zabijać.
Zabijać. Zabijać.
Czekaj!
Nie mogę się już bać.
Bez subtelności. Co się wczoraj stało?
Rozumiem.
Odbiło mi.
- Więc i tobie odbiło. - Więc przyznajesz, że ci odbiło?
Ale mi nie odbiło.
To nie tak, że odbiło ci, bo mi odbiło?
Nie, próbuję z tobą porozmawiać, bo...
No wiesz...
Martwię się o ciebie.
Nic mi nie jest.
Dzięki.
Polował na mnie tata.
A na mnie - tata dziewczyny.
Ten strach w końcu znika?
A gdybym powiedziała, że widzę celownik laserowy?
Powiedziałbym, że chyba...
masz rację.
Spokojnie, to ja.
Musisz tego używać?
By określić trajektorię kuli, tak.
Gdzie znaleźliście ciało?
Spokojnie, jest zabezpieczona.
Mam.
Scott, prośba.
Zobacz, czy ty też go widzisz.
Widzę.
Bo wykonano go z pierwiastka
z wyższym odczytem cieplnym.
Świeci w podczerwieni,
w twoich oczach,
bo to srebro.
Aaron?
- Hej. - Nic ci nie jest.
Gdzie byłeś?
Jutro test. Dzwoniliśmy do ciebie.
Telefon mi padł.
Co nic nie mówicie? Srebro, miedź, ołów.
Materiał jest nieważny, wszystkie robią to samo.
Mit głosi, że srebrna kula zabije wilkołaka.
Prawdziwy łowca wiedziałby, że to tylko mit.
Srebro jest zbyt miękkie na pocisk.
To kto go wystrzelił?
Ktoś, kto nie wie, co robi.
Ktoś niebezpieczny.
Nowy łowca.
Zabił wszystkich nadprzyrodzonych z oddziału?
Wszystkich?
Nie widział innego wyjścia.
Ja mam inne wyjście: nie zabijaj.
Chyba się bał.
Wilki, szczury.
Wracamy do tego samego: strachu.
Czego wszyscy się boją?
Nas.
Strach wpływa na ludzi.
Zmienia ich.
Będą na nas inaczej patrzeć.
Robić rzeczy, których wcześniej nie robili.
Ludzie bywają głupi.
Nie głupi. Przestraszeni.
Przestraszeni ludzie robią straszne rzeczy.
Kto tam jest?
Kim jesteś?
Kimś, kto robi to o wiele dłużej niż ty,
ale i potrafi rozpoznać wrodzony talent.
Napisy: Filip Karbowiak