Teen Wolf'ta daha önce...
-Nereye? -Paris'e.
Yarın oryantasyonun var.
-Beş bin km ötede daha güvende olacaksın. -Sana yol göstermek için buradayım.
Zorlamak ya da teşvik için değil.
Gidemeyiz.
-Kimsin sen? -Saf yeteneği ilk görüşte tanıyan biri.
Bizden hep bir adım önde, daha hızlı hareket etmeliyiz.
Bir amatör gibi konuşuyorsun.
Zebani öldürmüş bir amatör.
-Yaralı ve kanaması olan bir Zebani'yi. -Ve bir kurt adamı alt ettim.
O da yaralı ve yalnızdı.
Şansı yetenekle karıştırmayalım. Ne kadar çok beklersek
o kadar zayıf düşecek.
Zaman ilerledikçe yardım bulma şansı artacak.
"En büyük zafer, mücadele gerektirmeden kazanılandır."
Sun Tzu. Anladım.
Devam edebilir miyiz artık?
Bunu duydun mu?
Bu o.
Hayır. Hayır.
Hayır!
-Hile yapmadığına yemin eder misin? -Yemin ederim.
Peki. Bir oyun daha.
Ders çalışmaya devam etmeliyim.
Yardıma ihtiyacın var mı?
Çalışmama yardım mı edeceksin?
En iyi dostunum,
-çalışmana yardım edebilirim. -Hayır, evine git dostum.
Peki, şey olur mu...
Yani, sorun olur mu eğer...
Kalmak mı istiyorsun?
Evet, sorun olur mu?
Olmaz, eğer nedenini söylersen.
Ne demek nedenini?
Belki sadece takılmak istiyorumdur.
Peki ya Corey?
Kütüphanede birileriyle çalışıyor.
On yaşımızdan beri birbirimizde kalmadık.
Neler oluyor?
Bulduğumuz cesedi hatırladın mı?
Hani şu yüzü olmayan.
Bir türlü aklımdan çıkaramıyorum.
Evet, ben de.
Hayır. Dostum ben...
Ben gerçekten de
onu aklımdan çıkaramıyorum.
Ardından neler görüyorum, biliyor musun?
Hani şu ampule baktıktan sonra başka tarafa baktığında gördüklerin gibi mi?
Evet.
Palinopsi denen daha ağır bir versiyonu da mevcut.
Tam anlamıyla "tekrar görmek".
Yani gördüğün şey seninle kalıyor.
Ve tekrar görüyorsun.
Tekrar.
Peki bu cesedi nerede görüyorsun?
Her yerde.
Lori.
Bunu buldum.
Bu Brett'in, o da kayıp, ve silah sesleri duydum.
-Onun kanı olduğunu nereden biliyorsun? -Çünkü kardeşim, kanımız aynı.
Toparla kendini Melissa.
Tanrı'm!
Pekâlâ.
Tanrı'm!
Selam.
-Bu gece Liam'la takılacaksın sanıyordum. -Brett kayıp.
Kayıp derken kimse onu bulamıyor ve herkes endişeli mi?
Kayıp yani kız kardeşi lakros sopasının her yerinde kanını buldu.
Neden hep kayıplarımız kanlı oluyor?
Çünkü burası Beacon Hills.
-Gel hadi, Lydia'yla buluşacağız. -Neden?
Çünkü onu bulmaya gideceğiz.
Sen iyi misin?
Evet, neden ki?
Öylesine sordum.
Sorun yok, bir şey görmüyorum.
Hiçbir şey.
Sessiz olun! Lütfen.
-Affedersin. -Affedersin.
Bunu daha önce hiç denedi mi?
Bir önseziyi başlatmayı mı?
Birkaç kez.
Genelde onlar gelir.
Onu bulmamıza nasıl yardımcı olacak?
Bilmiyorum.
Ama Brett öldüyse bunu zaten bilirdi.
-Sence işe yarıyor mu? -Konuşmayı keserseniz yarayabilir.
-Affedersin. -Affedersin.
İşte.
-Sanırım tuzak kurmuş. -Karşılık veriyor.
Şimdi hayatta olduğunu biliyoruz.
Ama hâlâ yaralı. Onu bulmalıyız.
-Burada olduğumuzu bilmeli. -Avcının bizim de burada olduğumuzu
-öğrenmesini mi istiyorsun? -O yeni. Onu alt edebiliriz.
Ya Brett ulursa? Avcıyı direkt üstüne çeker.
Hayır, onu önce biz bulabiliriz.
Sesleri bizden daha hızlı takip edebilen insan yok.
Avantaj bizde, bunu önceden yaptık. Ne yaptığımızı biliyoruz.
-Neden kokusunu alamıyorum? -Maskeliyor.
Biri yapmamasını söyleyebilir mi?
Bu taraftan gitmiş.
Tuzağı işe yaramadı.
Belki bu avcı o kadar da amatör değildir.
Ya da kendini geliştiriyordur.
Çince bilen var mı?
Telefonum biliyor.
Lux-V...
Hayır, o bir Roma rakamı, "68."
"68."
-Çincede de böyle söyleniyor. -"E, R."
"E, R." "E, R," da ne?
Erbiyum.
Erbiyumun atom numarası 68.
Bu şeyin tamamı 68 diyorsa ne olacak?
-"68", ne? -Hiçbir fikrim yok.
Pekâlâ, şimdi ne yapıyoruz?
Önceki önsezimin olduğu yere gidiyorum.
Ve yalnız gidiyorum.
Beni aramana şaşırdım.
Biri birini aramalıydı.
Bir cesetten doku örneği lazım.
Oraya girip benim için alırsın diye umuyorum.
Ölü bir beden, değil mi?
Büyük ölçüde.
-Büyük ölçüde mi? -Belki de girip kendin bakmalısın.
-Bu sıradan bir ölü beden değil. -Sen de hissettin, değil mi?
-Evet. -Korku mu?
Dehşet.
İz burada bitiyor.
İz yalnızca onu bulduğunda biter. Sana söylediğimi hatırladın mı?
İmza niteliğinde izlere ve topuk izlerine bak.
-Peki neden topuk izleri? -Çünkü topuk önce değer.
-Tüm yükü çeker. -Peki ne görüyorsun?
İz yok, hiçbir şey yok.
-Bu sana ne söylüyor peki? -Bir yanlış yönlendirme.
Güzel. Peki bu, genç kurdumuz hakkında bize ne söylüyor?
Yaklaştığımızı hissediyor,
baskıdan kurtulmak istiyor.
Bir ergen ne yapar diye düşünme,
bir hayvan ne yapar diye düşün.
Hayvanlar kaçar ve saklanır.
Peki yaralı hayvanlar nereye saklanır?
Yerin altına inerler.
65.
66.
67.
68.
"68."
Ben de gördüm.
-Neden bahsediyorsun? -Nasıl birdenbire ortaya çıktığından.
Fark etmemiş gibi davranma.
Ne gördüğümden emin değilim.
Emin olmak ister misin?
Bilmek istersen...
...bir yolunu biliyorum.
İzler kayboldu.
Belki kanaması durmuştur.
Bence ayrılmalıyız. Lori'yle ben bu taraftan,
siz de şu taraftan.
-Ya da belki dörde bölünmeliyiz. -Birlikte kalmalıyız.
-Avantaj bizde, dörde karşı bir. -Ayrılırsak avantajı kaybederiz.
Bunu son üç aydır sensiz yapıyordum. Sanırım karar verebilirim.
Aptalca bir şey yapıp ölmeye kararı verdiysen devam et.
Alt tarafı bir avcı, ne yaptığını bilmeyen bir amatör.
Scott?
Avcı. İzlerini saklıyor.
-Biri daha var. -İki kişiler mi?
-Belki daha fazla. -Burada daha önce kaç avcı gördünüz?
Çok fazla.
-Hâlâ ayrılmak isteyen var mı? -Halledebiliriz.
Sadece Brett'in izini bulmalıyız.
Hayır, buna gerek yok.
Taş dengesi. Bize Satomi öğretmişti.
Bu o ve nereye gittiğini biliyorum.
Zehirlenmiş.
-O yüzden iyileşemiyor. -Ya birkaç saati kaldıysa?
-Uluyarak onu bulabiliriz. -Bu çok riskli.
Riskli olmasını kim takar? Ölüyor olabilir.
Hâlâ hareket ediyor.
-Düşünmek için zaman lazım. -Buraya
ona geldiğimi bilmeli.
Lori haklı. Burada olduğumuzu bilmeli.
Liam, dur!
Nasıl arkamıza geçti?
Geçmedi. O Brett değildi,
hata yapan bir kurt adamdı.
-Arkadaşları onun için mi geliyor? -Bizim için geldiklerini farz etmek
daha mantıklı.
Neden geri dönüyoruz? Ya bir sürü varsa?
Var zaten. Bundan emin olabiliriz.
Bir dakika, kaç tanesinden söz ediyoruz?
Doğru soru bu değil. Korku içinde düşünüyorsun.
Mantıksal ve matematiksel olarak düşünüyorum.
İkimize karşı sayıca fazlalar.
Stratejik olarak düşünmeyi dene.
Bu Scott McCall'ın Aşil topuğu.
Çoğu ergen gibi kalbine göre hareket ediyor.
Peki stratejimiz ne?
Şu an mı?
Böl ve fethet.
Pekâlâ.
Bunun aslında çok mantıklı bir açıklaması var,
-ama kıpırdarsa... -Şarjörü üzerine boşaltırım.
Üzgünüm.
Söyle.
Ne?
Mantıklı bir açıklaması olduğunu söyledin.
Ne olduğunu söyle.
Kafamı dağıtmak için mi yani?
Benimkini de.
Tamam, tamam.
Tamam, olur.
Vücuttan atılan toksin, gaz
ya da kimyasaldan kaynaklı olabilir.
-Bu şey mi? -Evet. Karbojen,
karbondioksit ve oksijen gazı karışırsa
beyninde boğulma hissi yaratır
ve vücudun yoğun bir şekilde korku ve kaygı tepkisi gösterir.
Başka?
Bu tip zararlı kokular korkuyu tetikler.
Ses ötesinde bile,
-20 Hertz'in altındaki sesler. -Yap hadi.
-Pekâlâ. -Melissa, şimdi.
Melissa!
Aldım!
Neden cevap vermedi?
Belki de bizi duymadı.
Belki de duyamıyor.
Lori, hayır!
-Geldiğimizi biliyorlardı. -Konuşma,
sadece iyileş ve bir yolunu bulalım.
-Bizden bir adım öndelerdi. -Üzgünüm ama böyle bekleyemem,
-gitmeliyiz. -Hâlâ sayıca fazlayız. Üçe ikiyiz.
Daha hızlıyız, daha güçlüyüz.
Onlar daha zeki.
Kim zeki ya da hızlı umurumda değil, kardeşim ölüyor.
Ters giden bir şeyler var.
Ok, tuzak teli, zehir.
Bunlar amatör değil.
-Ama bizimle daha önce savaşmadılar. -Sen de avcılarla hiç savaşmadın Liam.
-Bir arada kalmalıyız. -Gitmem gerek.
Tek gidemezsin. Ben de geliyorum.
Liam, kim olduklarını ya da neler yapabileceklerini bilmiyorsun.
Bak, bizim ne olduğumuzu biliyorum.
Asla pes etmeyiz.
Özellikle de konu masum biriyse,
üstelik yalnızsa ve arkadaşlarımızdan biriyse.
Tamam, gidin. Ben size yetişirim.
Git Malia, onlarla git.
-Sonra geleceğim, sen git. -Sen önce çeneni kapat.
Sanırım korkunç kısım bitti, bu sadece sıkıcı bilimsel kısım.
Seni o şeyle yalnız başına bırakmayacağım.
Eminim ödünü koparan şeyin ne olduğunu bilmek istiyorsun.
Merak ediyorum.
Dur tahmin edeyim.
Çok fazla değil.
Birazcık.
O nedir?
Hiçbir şey.
DNA yok, hücre yapılanması yok, hiçbir şey yok.
Bu nasıl mümkün olabilir ki?
Olamaz.
Ne taraftan?
Bir şeyler olmalı.
Bulman için bir şey bırakmış mı,
işaret ya da taş falan gibi?
Bir şey görmüyorum.
Bir şey duymuyorum.
Bir şeyler bulacağız. O iyi olacak.
Nereden biliyorsun?
Çünkü o güçlü biri.
O çok güçlü biri.
Lakros sahasında beni kaç kere yere serdi.
Şimdi üstüme geldiğini görsem yolundan çekilmek için elimden geleni yaparım.
Brett aslında lakrosa benim için başladı.
-Senin için mi? -Eski okulumda hiç arkadaşım yoktu.
Devenford'a lakros oyuncusu lazımdı, Brett de tüm yaz çalıştı.
Burs kazandı ve onu istiyorlarsa
beni de almaları gerektiğini söyledi.
Onu bulacağız.
Kokuyu aldın mı?
Bu... Ekşi bir şey.
Sanki bir şey çürüyor gibi kokuyor.
Sanırım bu zehir.
Onu bu şekilde bulacağız.
Çok uzun zaman oldu.
Endişelenme.
Bu taraftan gelmek zorundalar.
Nereden biliyorsun?
Tam olarak nerede olduğumu bilmesem burada olmazdım.
-Neden gitmelerine izin verdin? -Çünkü bu olay sadece bir kurt adamı
öldürmekten ibaret değil.
68 mil, 68 derece...
68'inci Rota mı?
Lydia bir şey bulduğunda bizi arayacak.
Keşke ben de orada olsaydım.
-Ona yardım etmek için... -Yalnız olmamak için.
Evet, doğru dedin.
Selam Nolan.
Biyoloji sınavına mı çalışıyorsun?
Çalışmaya çalışıyorum, evet.
Organizmaların nasıl evrilip değiştiğini anlamaya çalışıyorum.
Balığın timsaha dönüşmesi gibi.
Timsahlar balık değildir, sürüngendirler.
Yumurtadan çıkarlar.
Sınavın konusu DNA'ya karşı RNA değil mi?
Sence DNA değişir mi?
Hasarlıysa evet. DNA'daki bir değişim kansere yol açar.
Yani organizmalar değişebilir,
organizmalar değişkendir.
Gözünüzün önünde değişebilirler.
Sanırım bu sınavda çıkmaz.
Evet. Merak ettiğim şey, organizmalar değişebilirse...
...tekrar eski hâllerine dönebilir mi?
Mesela aynı anda iki şey olmak gibi.
Papağan balıkları protogir hermafrodittir.
Hem erkek hem dişidirler.
Şahin balıkları değişip eski hâline döner.
-Tabii solucanlar da öyle ama... -Bunlar kesinlikle sınavda çıkmaz,
hatta herhangi bir lise sınavında.
Birimizin değişip değişmediğini merak ediyorum.
Eğer değiştiyse bunu söylemenin bir yolu var mı?
DNA testi gibi mi?
Ben başka türlü bir testi düşünüyordum...
Senin derdin ne böyle?
Bakın, ona bakın. Bakın!
Bir şeyi yok.
Sadece küçük bir çizik.
Bunu nasıl göremedik?
Onları hafife aldık.
Neden bu kadar büyük tuzakları
bizim için bu tünele kurdular?
Bizim için değil. Uzun zaman önce kurmuşlar.
Ama bu tünellerden yüzlerce kez geçtik.
Bu avcı her kimse bizden iki kat daha fazla geçmiş.
Burada olduğumuzu biliyordu, bekliyordu, izimizi sürüyordu.
O hazırlıklıydı, biz değildik.
Bu tünelde zamanını geçiren çok fazla insan yok.
Burada gördüğümüz son avcı kimdi?
Argent...
Ve Gerard.
-Tuzak öldürücü değildi. -Bizi yavaşlattı.
Ve birbirimizden ayırdı.
Başka bir şey planlıyor, başka bir tuzak.
Liam ve Lori de tuzağın tam kucağına gidiyor.
Affedersin.
Hey, 68.
Hey. Hey.
-Brett hakkında bir şey biliyor musun? -Kim?
Brett Talbot. Lakrosçu.
-Ona ne oldu? -Brett diye birini tanımıyorum.
Sen onlardan birisin, değil mi?
Kimlerden?
Hepsi aynı görünüyor,
-doğru yöne mi gidiyoruz? -Eminim. Burada birçok kez kayboldum.
Sadece kokuyu izle.
-Bu kokudan nefret ediyorum. -Bir dakika.
Bir şey duydum.
Şey gibi...
Kalp atışı.
Brett!
-Taşları bulmuşsun. -Evet, taşları buldum.
-Liam. -Seni buradan çıkaracağız.
-Bunu yaptığın için geri zekâlısın. -Bana böyle mi teşekkür ediyorsun?
Hayır, sana böyle geri zekâlı diyorum.
Ama teşekkürler.
-Geliyorlar. -Siz gidin, ben onları oyalarım.
Gidin! Gidin!
Burada kimse yok.
Lori.
Görünüşe göre bir sürü fırsatı geri tepiyoruz.
Biliyorum, yeni tanıştık ama bana biraz daha güvenmeni istiyorum.
Genelde güvenen biri değilimdir.
-Bu işte bu yüzden iyi olacaksın. -Hangi işte?
Bir tane kurt adamı avladığımızı sanıyordum.
Herkes bir kurt adamı avlamayı öğrenebilir. Biz bir ordu kuruyoruz.
Ordu mu?
Hepsini avlamak için.
-Üzgünüm. -Bırak tekrar deneyeyim.
Hayır, hayır, işe yaramıyor işte.
-Daha fazla zaman kaybetmemeliyiz. -Sessiz ol.
Neden işe yaramıyor?
Neden acını alamıyorum?
Sorun değil.
Hayır, bu önemli. Burada bir sorun var.
Stiles'ı aramalıydık.
-Aramayacağımıza söz verdik. -Aptalca bir sözdü.
-Geçen sefer onu kaybediyorduk. -Evet, şimdi de seni kaybedeceğim.
Sen mi? Sen beni mi kaybede...
Evet, ben. Hepimiz. Biliyorsun işte.
Evet, sanırım biliyorum.
Hem ayrıca Stiles da bu durumdan memnun olmayacaktır.
Onsuz yapmaya çalıştığımız şeyleri bilseydi
bizi öldürürdü.
Bence sorun etmezdi.
Bunu mu?
Bizi...
Ne demek istiyorsun?
Hayır, hayır. Sakın bayılma. Bence uyanık kalman gerekiyor.
Ayrıca konuştuklarımız iyice kafamı karıştırdı. Scott, uyan. Scott?
-Ne oldu? -İşe yaradı.
Daha sağlam bir şey lazım olursa söyle.
Sanırım şimdilik bu kadarı yeterli.
Tamam.
Uğraştığımız bu garipliklerle ilgili aile geçmişin hakkında
bir şey hatırlarsan haberim olsun.
DNA'sız cesetler gibi mi?
Ya da ödünü kopartan DNA'sız cesetler hakkında.
Korkuya sebep olan şey ceset miydi emin değilim.
Belki de sadece arttırıyordu.
-Hâlâ hissediyorsun, değil mi? -Evet, sanki bir şey
-ensemde dolanıyormuş gibi. -Benim de.
Bir şey bulursan...
-Ararım. -Güzel.
Ya da hatırlarsam ben ararım.
-Tamam. -Ya da aramam.
Tamam, peki.
Aramalıydım.
Ama aramadın, sorun değil.
-Ben aramalı mıydım? -Aramak istedin mi?
Evet, istedim.
-Ben de. -Güzel.
-Evet. -Evet.
Tamam, güzel.
Bunu duymak güzel oldu.
Gitmeliyim.
Gitmek zorunda değilsin.
-Nolan'la ilgiliydi. -Bana saldırmadan önce bilsek daha iyiydi.
Hayır, sana zarar vermeye çalışmıyordu.
Seni açığa çıkarmaya çalışıyordu.
Bu bir testti.
Sen de kesinlikle geçemedin.
Gayzer gibiydi, kütüphanenin yarısı izliyordu.
Sende de sıyrık bile yoktu.
Evet çünkü daha beş dakika önce falan oldu.
-Nolan neden böyle bir şey yaptı? -Korkmuş.
-Benden mi? -Bizden.
Önsezin insanların birbirine saldırmasıyla ilgili değil miydi?
Yanılmışım.
Bize saldıracaklar.
Bence çoktan başladı.
Biraz daha, neredeyse buradan kurtulduk.
Lori, hayır!
Lori, bekle!
Hayır.
Gözlerini kapat.
Acısını dindiremedim.
Liam.
Bunu sen ayarladın.
Elbette ben ayarladım.
Bu, dersin bir parçası mı?
Benimle geçen her dakika derstir.
Bugün öğrendiğin tek bir şey varsa o da şudur,
bir ordu kurmanın en iyi yolu, korku yaratmaktır.
Alt yazı çevirmeni: Begüm Özdemir