- ความเดิมตอนที่แล้ว - เกิดอะไรขึ้น
เราไม่ต้องการคนแบบนาย เป็นกัปตันทีมของเราอีกแล้ว
"คน" เหรอ หรือตัวอะไร
- เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อต่อสู้ - งั้นพวกแกก็มานี่เพื่อตายสินะ
- มีบางอย่างหลุดออกมาจากไวลด์ฮันต์ - สก็อต มันอยู่นี่แล้ว
ฉันจะไม่บอกอะไรนายทั้งนั้น
ฉันก็ไม่ได้มีคำถามอะไรซะหน่อย
ฉันไม่มีอะไรจะถามเธอเหมือนกัน
ดี
หยุด หยุดซะที
- เราไม่กลัวตายหรอก - นั่นพูดแทนทุกคนที่นี่หรือเปล่า
ไม่ใช่ฉัน
ห้ามฆ่า ห้ามทรมาน ฉันจะบอกทุกอย่างที่นายอยากรู้
ฉันไม่มีคำถามอะไรทั้งนั้น
โอเค นายอาจมีเรื่องที่ยังค้างคา กับพวกขี้แพ้สองคนนี้
แต่ฉันไม่ใช่พวกเดียวกับพวกเขา ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร
หรือพวกเขาทำอะไรไว้ ปัญหาของพวกเขาคืออะไร ฉันไม่ได้มีส่วนด้วย
แบบนั้นไม่เป็นมิตรเลย
ลงมือเลยสิ
เธอปล่อยให้ฉันเป็นคนพูดดีกว่ามั้ย
เห็นชัดว่านายมีเหตุผลถึงจับเรามาที่นี่
ถ้านายบอกฉันว่านายต้องการอะไร
ฉันพยายามช่วยนายอยู่นะ
พวกแกสองคนไปทำอะไรไว้
เอาล่ะ นายช่วย...
หยุดนะ หยุด...
งั้นก็เอาเลย
ถ้าเรารอดไปจากที่นี่ได้ ฉันจะฆ่าแกด้วยมือฉันเอง
แล้วฉันก็จะ...
แกมีน้ำยาแค่นี้เหรอ
เพราะฉันไม่ประทับใจเลย
พวกมันทำอะไร
อนุญาตให้แกช็อตไฟฟ้าเราได้ แต่ห้ามทำให้บาดเจ็บรุนแรงงั้นเหรอ
พวกมันไม่ไว้ใจแก เชรเดอร์ ใช่ ถูกต้อง
ฉันจำแกได้
ไอ้คนซาดิสต์นิดๆ สุดเพี้ยนจากไอเค่น เฮ้าส์
พวกมันไล่แกออกเหรอ หรือแกชิงออกจากที่นั่นก่อนพวกมันจะรู้ว่า
แกเป็นแค่ไอ้โรคจิตอีกคน ที่ควรถูกขังไว้กับพวกตัวประหลาดอื่นๆ
ไม่สินะ พวกมันไล่แกออก ใช่มั้ยล่ะ
แกถูกจับได้ขณะพยายามใช้เข็ม แทงพวกคนไข้ที่ไร้ทางสู้อีกแล้วงั้นเหรอ
หรือว่าแกพยายามใช้อย่างอื่นทิ่มพวกเขา
ดูเหมือนว่า...
เราได้...
ผู้ชนะแล้ว
- นายจะทิ้งเขาไว้ที่นี่เนี่ยนะ - เขาและเธอ
ยังไงเราก็ไม่ต้องให้นายช่วยอยู่แล้ว
ไม่เอาน่า ฉันอยากให้เราไปให้ไกล จากที่นี่สัก 200 ไมล์ก่อนรุ่งสาง
- เธอมีรถเหรอ - เปล่า
แต่เขามี
- นั่นคืออะไร - นายไม่เคยเห็นสัญลักษณ์ของฝูงมาก่อนเหรอ
ฉันไม่ใช่สัตว์ที่ชอบอยู่เป็นฝูง
- มันแปลว่าอะไร - หินซ้อนกัน เป็นการปฏิบัติแบบพุทธ
ฝูงของซาโตมิ มนุษย์หมาป่าที่เป็นพุทธ
ซาโตมิตายแล้ว เราไม่มีอัลฟ่าหรือฝูงอีกแล้ว
- ว่าแต่นายจะสนใจทำไม - ฉันเปล่า
แต่พวกนายควรตามหาสก็อต แม็คคอล เขาชอบรับพวกหลงฝูงเข้าฝูงมาก
- นายรู้จักสก็อต แม็คคอลเหรอ - นายรู้มั้ยว่าเขาอยู่ไหน
ฉันอาจรู้
คันนั้นไง
อย่าขยับ ปล่อยให้ฉันคุยเอง แค่ฉันเท่านั้น
- ธีโอ - นายอำเภอ
- มีปัญหาอะไรที่นี่เหรอ - นั่นควรเป็นฉันที่ต้องถามไม่ใช่เหรอ
- แค่อยากบอกให้คุณรู้ว่าเราไม่มีปัญหานะ - แย่หน่อยนะ ฉันคิดว่าเธอมี
ยกมือทั้งสองขึ้นเหนือหัว ทั้งสามคนเลย
- คุณจะจับเราเหรอ ข้อหาอะไร - ฆาตกรรม
ผมมาได้ไกลสุดแค่นี้
- แบบนั้นผมควรกังวลหรือเปล่า - อย่างที่ผมบอก เดี๋ยวคุณก็รู้
- ผมจะต้องพกอาวุธมั้ย - เราไม่อนุญาตให้พกอาวุธแล้ว
- ได้ไงกัน - ผู้คนใช้พวกมัน
- ใช้ยิงอะไร - ยิงตัวเอง
เข้าใจที่ผมพูดหรือยัง
ผมรู้สึกถึงสิ่งที่คุณพูด แต่...
มันไม่ใช่เรื่องจริง
คุณคิดอย่างงั้นเหรอ
มันไม่ใช่เรื่องจริง
มันไม่ใช่... มันไม่ใช่เรื่องจริง
- ปกติคนที่มาอยู่ได้นานแค่ไหน - ไม่มีใครอยู่ได้เกิน 30 วินาที
มันไม่ใช่เรื่องจริง
ไม่ใช่เรื่องจริง
(เครื่องจับเวลา หมดเวลา)
หมอครับ
หมอ
หมอครับ เกิดอะไรขึ้น คุณเจออะไรหรือเปล่า
เจอบางอย่าง
นั่นคืออะไร หมอครับ
นั่นคืออะไร
ผมไม่รู้
ผมไม่มีส่วนกับเรื่องนี้เลย ได้ยินมั้ย โธ่เอ๊ย
พวกนายฆ่าใครมา
เป็นฝีมือเธอเหรอ นายเหรอ พวกนายทั้งคู่เหรอ ใครคือฆาตกร
โอเค ฉันเข้าใจแล้ว ยิ่งปิดปากเงียบนานเท่าไหร่ยิ่งดี ใช่มั้ย
แต่นายถูกจับมานี่เพราะเรื่องฆาตกรรม และพวกเขาก็กักตัวฉันไว้ด้วย
- แต่พวกนายคือฆาตกร - เราไม่ใช่ฆาตกร
- เจียง - ถ้านายอยู่ด้วย นายก็จะรู้ว่าเราไม่มีทางเลือก
- พวกมันตามล่าเรา - เจียง หุบปากน่า
(พื้นที่อยู่ในรัศมีกล้องวงจรปิด)
พอใจแล้วใช่มั้ย
ฉันจะไม่ปล่อยพวกเขาออกมา เรามีสองศพที่เต็มไปด้วยแผลเล็บข่วน
- พวกเขาสารภาพแล้วว่าฆ่าคนสองคน - พวกนักล่า
คน สก็อต
ไม่ว่าจะเป็นการป้องกันตัวหรือไม่ พวกเขาก็ยังอยู่นี่ แต่อีกสองคนตายแล้ว
ฉันต้องทำตามกระบวนการ
ใช่ แต่คุณก็รู้ว่าแถวนี้เกิดอะไรขึ้น มันไม่ปลอดภัยสำหรับพวกเขา
ที่จริงนี่อาจเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้ว สำหรับพวกเขาในบีคอนฮิลส์
- อย่างน้อยฉันก็ปกป้องพวกเขาที่นี่ได้ - สไตลส์จะคิดแบบนั้นเหรอคะ
โดยเฉพาะเมื่อหนึ่งในลูกน้องของคุณ ทำงานให้เจอราร์ดน่ะ
ฉันไม่เชื่อเรื่องนั้น ฉันรู้จักลูกน้องของฉันทุกคนเป็นอย่างดี
ฉันรู้จักครอบครัว ลูกๆ พี่และน้องของพวกเขา
- ฉันรู้ว่าพวกเขาเป็นใคร ฉันไว้ใจพวกเขา - คุณรู้ว่าพวกเขาเคยเป็นใคร
มีบางอย่างข้างนอกนั่น ทุกคนกลัว และมันเลวร้ายลงเรื่อยๆ
ใช่ คุณปกป้องมนุษย์หมาป่าสองตัว จากพวกนักล่าไม่ได้ ถ้าพวกเขาอยู่ในนี้แล้ว
เธอชื่อควินน์ ใช่มั้ย
เธอแน่ใจเหรอว่าคนที่ยิงเธอคือเจ้าหน้าที่ แน่ใจ 100 เปอร์เซ็นต์มั้ย
เซ็นซะ แล้วนายก็ไปได้
คุณได้ยินนั่นมั้ย
ฉันเห็นแสงส่องวาบมา รถตำรวจ
ฉันเห็นตรา ปืน จากนั้นพวกเขาก็ยิงฉัน
พวกเขายิงฉันที่หัว นั่นคือทั้งหมดที่ฉันจำได้
- มีช่องโหว่สองจุดในเรื่องที่เธอเล่า - อาจเป็นเพราะรูกระสุนในหัวของเธอ
ฉันขอโทษ
นายอำเภอครับ เราต้องพาเจียงกับเทียร์นีย์ออกไปจากที่นี่
- ก่อนจะมีใครรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่นี่ - แล้วพาไปไหน ฉันปล่อยพวกเขาไปไม่ได้
- แต่ถ้าคุณขังพวกเขาไว้นี่... - ฟังนะ ถ้ามีปัญหา...
ออกไปให้ห่างจากหน้าต่าง เก็บปืนซะ
- ผมเดาว่าคุณรู้ว่าใครอยู่ข้างนอกนั่น - ฉันมีความคิดดีๆ แล้ว
- พวกมันจะมีอาวุธครบมือแน่ - ฉันถึงจะไม่พกอาวุธไง
ผมจะไปกับคุณ
ไม่ นายต้องพาคนของเราไปบางส่วน เช็กทางออกทั้งหมด
และหวังว่าเราคงไม่ได้ถูกล้อมไว้
ระแวดระวังให้ดี ต้องแน่ใจว่าเราทุกคนในนี้อยู่ฝ่ายเดียวกัน
ผมคาดว่าพวกคุณทุกคนมีใบอนุญาต สำหรับอาวุธพวกนี้นะ
ให้ปืนอยู่ในซองไว้ เดอวิตต์
- เราต้องออกไปจากนี่ - ให้โอกาสเขาหน่อย
- เขารู้ว่าเขาทำอะไรอยู่ - ก็ให้ไง เชิญเขาคุยไปเลย แต่เราต้องรีบไป
- เราจะพาเจียงกับเทียร์นีย์ออกไปไง - ช่างพวกเขา มันคืองานของสติลินสกี้
- แต่หน้าที่ของเราคือรักษาชีวิตพวกเขา - ไม่ใช่หน้าที่ของฉัน
- อยากให้ฉันฆ่าเขามั้ย - ไม่ ช่างเขา เรารีบไปกันได้มั้ย
เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น เธอไม่เข้าใจเหรอ เราติดกับแล้ว
พวกมันคุมหน้าต่างและประตูไว้หมดแล้ว เราจะต้องตายในนี้
- มีใครอยากฆ่าหล่อนมั้ย - หุบปาก
มาเลีย
- หายใจเข้าลึกๆ เธอกำลังตัวสั่น - ฉันไม่เป็นไร
ทุกคน ข้างนอกนั่นมีพวกมันแค่โหลเดียว เราจัดการพวกมันได้
สก็อต พวกเขาคือสองคนสุดท้ายในฝูงของซาโตมิ เราทิ้งพวกเขาไว้ไม่ได้
โอเค เราจะไป แต่เจียงกับเทียร์นีย์จะต้องไปกับเรา
ได้เรื่องบ้างมั้ย
เรื่องการบ้านวิชาเลข หรือเรื่องไอ้ตัวที่ออกมาจากไวลด์ฮันต์
นี่ กลับไปดูเรื่องเลขเถอะ การคิดหาทางแก้คืองานถนัดของฉัน
ฉันก็ต้องการสิ่งที่ถนัดนะ
นายเก่งในด้านการล่องหนไง นั่นคือเรื่องดีนะ
ฉันยืนเฉยและมองดูเลียมโดนซ้อม
- เลียมรักษาตัวได้ - นายไม่
มีเรื่องอะไรเหรอ
สงครามระหว่างพวกเหนือธรรมชาติและมนุษย์ และฉันค่อนข้างแน่ใจว่าฝั่งไหนจะชนะ ฝั่งฉันไง
ลืมเรื่องไวลด์ฮันต์ไปซะ เรื่องทั้งหมดนี้ เกี่ยวกับความกลัว เราต้องหาสาเหตุของปัญหา
อะไรทำให้เกิดความกลัว
ใช่ ซึ่งแปลว่าที่ที่ควรเริ่มหาที่ดีที่สุด คือจุดเริ่มต้นนั่นเอง
พวกหมาป่า
รู้มั้ย สถานการณ์แบบนี้แหละ คือเหตุผลที่เรามีระบบการพิจารณาคดี
ความยุติธรรมสำคัญที่ความเป็นธรรม
มันไม่มีความเป็นธรรมเลย ในเรื่องที่มนุษย์หมาป่าต่อสู้กับมนุษย์
ถ้าคุณคิดว่าความเป็นธรรม คือการมอบเด็กสองคนให้กลุ่มศาลเตี้ย
งั้นการสนทนานี้จะต้องจบลงโดยเร็วแน่
เราจะพาพวกนายไปจากที่นี่
พวกนายทำอะไรอยู่ มาเร็วสิ
- เราได้ยินพวกมันนะ เสียงหัวใจเต้นเพียบ - และปืนด้วย
พวกนายอยากถูกขังในห้องขัง และรอพวกมันมานี่ หรืออยากมากับฉัน
คุณรู้มั้ยคะว่าเขตมุดตัวของเปลือกโลก คืออะไร นายอำเภอ
ผมนึกว่าคุณเป็นอาจารย์แนะแนว ตอนนี้สอนธรณีวิทยาแล้วเหรอ
เมื่อแผ่นเปลือกโลก ชนกันด้วยแรงปะทะมหาศาล
จะมีหนึ่งในสองอย่างเกิดขึ้น
ถ้าคุณไม่คลายแรงกดดันนั่นไป โดยก่อให้เกิดแผ่นดินไหวเบาๆ ต่อเนื่องกัน
ก็จะเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่หนึ่งครั้ง ที่ถล่มเมืองทั้งเมืองให้ราบได้เลย
เราต้องคลายแรงกดดันนั่นนะ นายอำเภอ
ถ้า "คลายแรงกดดัน" ที่ว่านั่น คุณหมายถึงฆ่าเด็กสองคน...
นั่นไม่มีวันเกิดขึ้นแน่
ตอนนี้ฉันคือสิ่งเดียวที่ยับยั้งคนพวกนี้ไว้ ไม่ให้ถล่มสำนักงานนายอำเภอ
และเมื่อถึงจุดนึง พวกเขาจะไม่ฟังฉันอีกต่อไป
- คุณอยากได้การฆาตกรรมหมู่เหรอ - ฉันพยายามหยุดมันต่างหาก
ทั้งหมดที่คุณต้องทำคือเอาตัวพวกเขาออกมา
ฉันไม่สนว่าพวกเขาจะอยู่หรือตาย
เธอพร้อมมั้ย
- ห้ามใครไปไหนทั้งนั้น - ฉันผ่านพวกมันไปได้
เราจะไม่เป็นฝ่ายเริ่มยิงนัดแรก ทีนี้ออกห่างจากประตูซะ ทุกคนเลย
แพร์ริช เอาตัวสองคนนี้กลับไปห้องขัง
- เกิดอะไรขึ้นครับ - เธอให้เวลาเราถึงเที่ยงคืน
ที่สุดแล้วเราจะต้องการความช่วยเหลือ
ถ้าเราขอความช่วยเหลือไป มันจะเสี่ยงต่อการเปิดโปงสก็อตและคนอื่นๆ
ถ้าพวกเขาเห็นมนุษย์หมาป่า พวกเขาแยกไม่ออกหรอกว่าใครดีใครเลว
ถ้าควินน์พูดถูกเรื่องคนของเรา ฉันก็ไม่แน่ใจว่าเราก็จะแยกออกมั้ย
- มือถือของฉันยังไม่มีคลื่นเลย - เพราะมันรบกวนคลื่นมือถือของเรา
แล้วเครื่องรับวิทยุล่ะ
ฉันหมุนเจอแต่เสียงซ่าๆ
- พวกมันรบกวนคลื่นนั่นด้วยเหรอ - ไม่ง่ายที่จะหาอุปกรณ์รบกวน
ที่ทำให้วิทยุรับส่งของเจ้าหน้าที่ ผู้บังคับใช้กฎหมายติดขัดได้
เว้นแต่บางคนเข้าถึงมันได้
ใครสักคนในนี้
แบบนั้นไม่ดีแน่
มอร์โรว์ๆ ออกมาให้ห่างจากหน้าต่าง
- การตัดไฟในสำนักงานนายอำเภอง่ายแค่ไหน - ง่ายสุดๆ
- โยนเขาออกไป - ไม่ คุณทำงั้นไม่ได้นะ
โอเคมั้ย อย่าเลยนะ เธอจะรู้ว่าผมทำพลาด
- เขาอยู่ฝ่ายพวกนั้น - เลียม
- นายอำเภอครับ - เขามันขี้โกหก และเขามันบ้า
และตอนนี้เขาก็ถูกจับกุมแล้ว
เอาเขาไปขัง
โนแลน
เจียง
- นายมาทำอะไรที่นี่ - ถูกจับข้อหาฆาตกรรม แล้วนายล่ะ
มอนโรไม่ยอมหยุดแน่ เราพูดยังไง ก็จะไม่ทำให้พวกมันขึ้นรถและขับไปหรอก
- ไอ้ขี้แพ้สองคนนั่นฆ่าพวกนักล่า - ซึ่งฆ่าคนในฝูงของพวกเขา
แล้วไง มอนโรจะทำลายทุกอย่าง ที่ขวางทางระหว่างตัวเธอกับพวกเขา
นั่นก็คือนาย ลิเดีย มาเลียและสก็อต นายจะทนดูเพื่อนๆ ของนายตายเหรอ
นายจะทนดูพวกนักล่าฆ่าพวกเขาเหรอ เจียงและเทียร์นีย์ไม่ใช่แค่สองคน
ที่อยู่ในฝูงของซาโตมินะ
นั่นสิ การชนแล้วหนี ขอโทษที่ฉันไม่คิดมาก เรื่องอุบัติเหตุรถชนคนตายบนถนน
พวกเขาถูกฆ่านะ เบรตต์กับลอริ พวกเขาไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้เลย
แล้วนายคิดว่าการช่วยสองคนนั่น จะทำให้ทุกอย่างรู้สึกดีขึ้นเหรอ
เพื่อนๆ ที่ตายแล้วของนายตายไปแล้ว และพวกเขาจะไม่ฟื้นขึ้นมาไม่ว่านาย...
อีกอย่างนะ ฉันยังฝึกควบคุมความโกรธอยู่
ดีจังที่ได้รู้
- ฉันเกือบจำนายไม่ได้ - มันผ่านมาตั้งห้าปีแล้ว
หลายอย่างเปลี่ยนแปลงได้
คือล่าสุดที่ฉันเห็นนาย นายยังเป็นมนุษย์อยู่
ฉันก็ยังเป็นมนุษย์อยู่
นายทำจริงหรือเปล่า
พวกมันฆ่าครอบครัวของฉัน
นายพูดถึงฝูงของนายไม่ใช่เหรอ
ดูเหมือนไม่ใช่แค่ฉันที่เปลี่ยนไป
ทุกคน หมอบลง
นายอยู่ฝ่ายพวกมัน ไม่รู้มาก่อนว่าเป็นนาย
- แต่นายจะฆ่าเราอยู่ดีใช่มั้ย - ฉันจะทำสิ่งที่ฉันต้องทำ
นั่นมันบ้าอะไรกัน
การเบนความสนใจ
- พวกมันบอกว่าเที่ยงคืน - ลูกระเบิดมือมาจากข้างในนี้
เป็นฝีมือหนึ่งในพวกเรา
วูลฟ์เบน เขาพยายามฆ่าพวกเขา
สก็อต มีอีกอย่างที่นายต้องไปดู
- ให้เขาดูตาของนายซิ - เราไม่เคยพูดว่าเราเป็นผู้บริสุทธิ์
ให้ฉันดู
มันตั้งห้าวันแล้ว เขาอาจอยู่ในตู้แช่แข็งแล้ว
- นายเห็นตู้แช่แข็งเหรอ - เปล่า และฉันไม่ได้กลิ่นศพหมาป่าด้วย
ฉันรู้ว่าป้ายตรงประตูบอกว่าปิดแล้ว แต่อย่างน้อยพวกเธอก็น่าจะเคาะประตู
- เราคิดว่าเราแค่จะ... - งัดแงะเข้ามาในคลินิกของฉันเหรอ
- นั่นแหละที่เราคิด ใช่ครับ - แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นความคิดที่ดีนะ
มีอะไรที่ฉันพอช่วยพวกเธอได้หรือเปล่า
- พวกเธอหวังว่าจะพบอะไรกันแน่ - เราพยายามหาว่าอะไรทำให้ทุกคนสติแตก
- เธอหมายถึงสัตว์ที่หลุดจากไวลด์ฮันต์เหรอ - ใช่ครับ
เธอคิดว่ามันเริ่มด้วยหมาป่า ฉันก็คิดแบบเดียวกัน
ฉันพิเคราะห์ดูทั้งหมาป่าและหนู หาสิ่งบ่งชี้ทุกอย่างว่าเรากำลังเจอกับอะไร
แต่ฉันก็ได้มาแค่นิดเดียวจริงๆ
นิดเดียวเหรอ แบบว่าเกือบไม่ได้อะไรน่ะเหรอ
เมื่อฉันหาร่องรอยอะไรของสัตว์นั่นไม่เจอเลย
ฉันพยายามเรียนรู้ทุกอย่างที่ฉันทำได้ เกี่ยวกับเฮลฮาวด์ที่กักขังมันไว้
โชคร้าย...
- ที่ภาพนี่ก็เป็นทางตันอีกเช่นกัน - อีกครึ่งนึงจะช่วยได้มั้ย
อีกครึ่งอะไร
- บอกฉันมาว่าเกิดอะไรขึ้น - พวกมันเป็นนักล่า
ฉันขอให้เพื่อนๆ ของฉันเสี่ยงชีวิตเพื่อพวกนาย
งั้นพวกนายก็ต้องบอกความจริงกับฉัน
เกิดอะไรขึ้น
ซาโตมิไม่อยากต่อสู้
เราหนีกันอยู่สองวัน แต่พวกมันก็อยู่ทุกที่
แล้วมีแค่เราที่ซ่อนตัวอยู่ในท่อระบายน้ำ ขณะที่ซาโตมิพยายามคุยกับพวกมัน
แต่พวกมันไม่อยากคุย เธอตาย พวกเราจึงได้หนีต่อไปเรื่อยๆ
- แล้วไง - เราเลิกหนี
- เราเริ่มตามล่าพวกมันแทน - ยังไง
การหาที่อยู่ใครสักคนจากเอกสารราชการ มันไม่ยากเลย เราก็แค่ต้องรู้จักชื่อ
พวกมันฆ่าซาโตมิ เบรตต์กับลอริ เห็นพวกมันฆ่าใครมั้ย
มันสำคัญด้วยเหรอ
สำคัญสิ เธอจะฆ่าผู้บริสุทธิ์ไม่ได้
พวกมันฆ่าฝูงของเราทั้งฝูง นายคิดจริงๆ เหรอว่าพวกมันบริสุทธิ์กว่าเรา
นายจะทำยังไง
ฉันไม่รู้
จับตาดูเขาไว้
แกเป็นบ้าอะไรไป
จำสิ่งที่เจอราร์ดสอนเธอไว้
หายใจเข้า หายใจออกช้าๆ ก่อนจะหายใจออกจนหมด
- ลั่นไกซะ - ถูกต้อง
แต่ผมจะใช้หน้าไม้ยิงพวกมันจากตรงนี้ได้ไง
เธอจะยังไม่ฆ่าใคร ยังก่อน
- งั้นผมทำอะไรอยู่ - ส่งสารไปไง
(นายอำเภอ)
มันไม่ทำให้อะไรเปลี่ยนซะหน่อย
มันเปลี่ยนสำหรับผม พวกเขาฆ่าคนบริสุทธิ์นะ
มันไม่สำคัญหรอก สก็อต
เพราะถ้าเธอพบว่าตัวเองสู้ศึกสงคราม...
เธอก็ต้องฆ่าคน
และมันไม่มีความผิด หรือผู้บริสุทธิ์อะไรนั่นหรอก
- มีแค่พวกที่อยู่อีกฝ่าย - บางครั้งสงครามมีการจับคนเป็นเชลย
และสงครามอื่นๆ ไม่เป็นงั้น
นี่เป็นเบอร์เสื้อของเบรตต์
พวกมันคิดจะยั่วโมโหเรา
และมันได้ผล
ผมไม่ได้ทำอะไร ผมไม่ได้พูดอะไรด้วยซ้ำ เขาแค่...
- จู่ๆ เขาก็ขึ้นไปและเอาสายไฟพันคอของเขา - เอาตัวเขาลงมา
อีก 15 นาที พวกมันจะมาฆ่าเราในอีก 15 นาที
พวกมันจะมาฆ่าเรา ไม่มีใครมาช่วยเรา
เราทุกคนตายหมดแล้ว
เราตายแล้ว
เจ้าหน้าที่
มอร์โรว์ๆ
เราตายแล้ว
- นายกำลังทำอะไร - ฉันกำลังช่วยชีวิตนายไง เจ้าโง่
อยู่เงียบๆ ด้วย
สิบนาที
นั่นไม่ใช่แค่การตื่นตระหนก
มันอยู่ในนี้กับเราด้วย
- เธอหมายความว่าไง - สิ่งที่ทำให้เกิดความกลัวไงคะ
สิ่งที่ทำให้พวกหมาป่าฆ่ากันเองนั่นแหละ มันอยู่ที่นี่กับเรา
ทุกคน มันใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว เราไม่มีเวลาแล้วนะ
ฉันมีคนตายสองศพแล้ว ฉันจะไม่ให้มอนโรอีกสองศพแน่
ฉันเห็นผู้ชายสองคน พาพวกเขาเข้าไปและมัดไว้
- พวกเขาได้ตัวเทียร์นีย์กับเจียงมานานแค่ไหน - น่าจะราวสองชั่วโมง
- มอนโรคุยกับพวกเขามั้ย - ไม่ ฉันคิดว่าไม่นะ
แค่เจ้าหมอนั่นจากไอเค่น อาจมีคนถือปืนลูกซองอยู่หนึ่งหรือสองคน
ฉันคิดว่าพวกมันรอให้มอนโร ไปซักถามแบบจริงจัง
- แสดงว่าเธออาจยังไม่ได้เห็นพวกเขา - เธอจะพูดอะไรกันแน่ สก็อต
ผมคิดบางอย่างได้ ผมคิดว่าคุณคงไม่ชอบ
ถ้ามันทำให้ใครไม่ต้องถูกฆ่า ฉันก็พร้อมรับฟัง
มอนโรบอกว่าเธออยากให้เอาตัว เจียงกับเทียร์นีย์ออกไป ไม่ว่าเป็นหรือตาย
เกิดอะไรขึ้นในนั้นเหรอ
ห้านาที
ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วว่าเรากำลังเจอกับอะไร มันคือนักกลายร่างสมัยโบราณ
สัตว์แห่งความแตกแยก
มันทำให้เพื่อนบ้านขัดแย้งกันได้ ทำให้ผู้คนรู้สึกขัดแย้งและเกลียดชังกัน
มันไม่ต้องใช้เขี้ยวหรือกรงเล็บ มันใช้สิ่งที่ร้ายกาจยิ่งกว่า
- ความกลัว - ใช่
เมื่อความหวาดระแวงกลายเป็นความโกรธ ความโกรธก็กลายเป็นความรุนแรง
ชุมชนทั้งหมดก็จะทำลายตัวเองลง
เจ้าสัตว์นั่นกินความกลัวเป็นอาหาร และมีพลังเพิ่มมากขึ้น
มันถูกเรียกว่าอานุคอิเตะ
งั้นถ้าเรารู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร เราก็หยุดมันได้แล้วสิ ใช่มั้ย
ฉันก็ไม่รู้ อานุคอิเตะบางครั้งก็ถูกเรียกว่า...
ดับเบิ้ลเฟซหรือทูเฟซ
ฝั่งนึงงดงาม และอีกฝั่งน่าเกลียด
ซึ่งนั่นคือเหตุผลที่มันเป็นตัวแทน ความแตกแยกและความขัดแย้ง
เดี๋ยวนะ งั้นนี่เรากำลังตามหา สิ่งที่มีสองหน้าหรืออาจเป็นคนสองคนล่ะ
ทูเฟซอาจหมายถึงสัตว์สองตัว
และเมื่อพวกมันมารวมกัน
จะไม่มีใครหยุดพวกมันได้
มีใครคิดว่าแบบนี้จะได้ผลมั้ย
ฉันจะเลิกถาม
พวกเขาพยายามจะหนี และพยายามพาเจ้าหน้าที่สองคนไปด้วย
ไม่ว่าจะทางไหน คุณก็ได้สิ่งที่ต้องการแล้ว
ฉันขอดูหน้าพวกเขาหน่อย
- เป็นอะไรไป คุณจำพวกเขาไม่ได้เหรอ - เปิดรอยสักของพวกเขาให้ฉันดูซิ
- รอยสักอะไร - สัญลักษณ์ของฝูงไง
แบบนี้มีหวังได้สู้กันแน่
ดีนะที่คุณไม่ใช่พวกเดียวที่ต่อรองได้
พ่อ
- พ่อมาทำอะไรที่นี่ - ทำให้แน่ใจว่าไม่มีคนอื่นตายในคืนนี้อีก
- สก็อต เรื่องนี้นายแน่ใจเหรอ - ฉันไม่แน่ใจ
- ข้อตกลงนี้ห่วยสุดๆ - แต่มันเป็นข้อเสนอเดียวที่มี
ในสถานการณ์แบบนี้ ทางออกที่ดีที่สุด คือการลดความรุนแรงเสมอ
- คุณถึงได้โทรหาผมไง ใช่มั้ย - บอกตามตรง ผมไม่นึกว่าจะมีใครโผล่มา
โอเค
เราจะไป
(บีคอนฮิลส์ สำนักงานนายอำเภอ)
(ผู้ช่วยนายอำเภอ)
พ่อรู้ว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่ลูกต้องการ แต่มันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง
- ตอนสติลินสกี้โทรมา... - ส่งเสื้อเชิ้ตนั่นให้ผมหน่อยสิ
ลูกจะโกรธพ่อก็ได้ แต่พ่อขอดูลูกจากไปดีกว่าต้องดูลูกตาย
ผมไม่ได้โกรธ
ผมเข้าใจสิ่งที่พ่อทำ
สก็อต ลูกไม่ใช่คนเดียวที่ปกป้องครอบครัวนี้
พ่อจะไปรอข้างล่าง
ยกกระเป๋าไปได้นะ
แล้วที่บอกว่าจะต่อสู้พวกมันล่ะ
การต่อสู้ต้องใช้อาวุธออโตเมติก เราปกป้องใครไม่ได้ถ้าเราตาย
แต่ถ้านายไปตอนนี้ ก็เท่ากับนายยกบีคอนฮิลส์ให้พวกนักล่านะ
- เราไม่มีทางเลือก - ใครบอก
สก็อต สติลินสกี้ ทุกคนเลย
โอเค ก็ได้ งั้นให้ฉันไปกับนายด้วย ฉันช่วยคิดแก้ปัญหาได้ ฉันปกป้องนายได้
ครั้งนี้...
ให้ฉันปกป้องนายนะ
เราถึงที่นั่นแล้วนะ
- ผมขอโทษ - โนแลน ครูเข้าใจ
เธอรู้สึกเหมือนคนล้มเหลว แต่พวกหมาป่านั่นไม่ได้หนีไปได้
พวกเขาถูกจัดการแล้ว
ไม่ต้องคิดมาก
คราวหน้ามันจะง่ายกว่านี้
เว้นแต่เธอคิดว่าครูต้องกังวลว่า มันจะเกิดเรื่องแบบนี้อีก
มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น
แต่ครูจะต้องให้เธอพิสูจน์ให้เห็น
เมสัน นายไม่ทำอะไรเลย
ฉันรู้
ฉันพูดถึงที่นายไม่ได้แก้โจทย์วิชาเลขของนาย
ใช่ นั่นก็ด้วย
(คลินิกรักษาสัตว์)
(เดี๋ยวนี้)
- นายบอกฉันว่านายกำลังจะไป - ฉันจำเป็น
นายโกหก
เราทุกคนนั่นแหละ
สรุปทั้งหมดนี้เป็นแผนมาตั้งแต่ต้นเหรอ
โทษที เมสัน
พ่อของฉันต้องเชื่อว่าเราไปจากบีคอนฮิลส์จริงๆ
ทุกคนต้องเชื่อแบบนั้น
แล้วเราจะทำยังไงต่อ
- ทีนี้เราก็จะสู้กลับ ใช่มั้ย - แล้วนายคิดว่าเราจะทำยังไง
หนีเหรอ
คำบรรยายโดย อุเทน ตะวังทัน