W poprzednich odcinkach...
- Musimy zmniejszyć ciśnienie. - Zabić dwoje dzieci?
Jeśli chcesz zabić wszystkich nadprzyrodzonych na świecie,
to tutaj zaczniesz.
Na ziemię!
Po sygnale zostaw wiadomość.
To znowu ja. Obiecałeś, że się nie spóźnisz.
Wiesz, ile mi zajęło zdobycie tych biletów?
Dokładnie tyle, ile jesteśmy razem. Taki ze mnie facet.
Więc nie bądź facetem,
który spóźnia się na swoją rocznicę.
Bądź tu, zanim podjedzie samochód.
To znowu ja. Samochód jest, a ciebie nie ma.
A co się stanie, gdy się spóźnimy? Zamkną drzwi.
Proszę, przyjedź tutaj.
Zamknęli drzwi.
Jesteśmy spóźnieni dziesięć minut, więc je zamknęli.
To znaczy, że nie zobaczymy spektaklu.
To też znaczy, że zapomniałeś o naszej rocznicy.
A to też znaczy, że cię zabiję.
Przystojny jak tamten.
Wiesz, że mamy zadać kilka pytań, zanim ich zabijemy?
- Od ciebie czy on niego? - Wiesz od kogo.
Podobno ty i twój chłopak namierzacie inne wilkołaki.
- Podaj nam ich nazwiska. - Zwiąż go.
- Trzeba było użyć żółtego tojadu. - Czego?
Zwykły na niego nie podziała,
bo nie jest tylko wilkołakiem.
W połowie jest kanimą.
I obie części są wkurzone.
To antyk...
Nie lampa!
Uważajcie na... zdjęcia.
Dopiero co je oprawiłem.
Jak mogłeś pomyśleć, że zapomniałem o rocznicy?
Chyba ma koagulopatię.
Potrzebny jest kolejny szew.
Kula ominęła aortę wstępującą.
Pień ramienno-głowowy jest cały.
Przepływ krwi jest stabilny.
Przeżyje.
Za minutę zacznie działać środek uspokajający.
Niech odpoczywa.
Hej, mały.
- Poczekam na zewnątrz. - Nie, poczekaj, Scott.
Posłuchaj.
Nie zrobiłeś tego.
- To moja wina. Musisz iść spać. - Muszę ci...
- powiedzieć... - To poczeka.
- Nie może czekać. - Mamo...
Nie uciekaj.
Walcz.
O nie.
- Gdzie tata? - Przeniesiono go do San Francisco.
- Nic mu nie będzie. - Dobra, a Mason?
- Miał operację. - Lydia?
Też jest cała.
Kula ominęła ważne organy, dzięki Bogu.
Scott, mieliśmy szczęście.
- Prawie zginęli. - Ale będą żyć.
Dwóch zastępców będzie tu czuwać całą dobę.
Nikt nie postawi tu stopy bez mojej zgody.
Scott.
Wiem, jak się teraz czujesz.
Ale będzie nad tym pracowało całe biuro szeryfa.
Dowiem się, kto to zrobił.
Obaj wiemy kto.
Hej. Co robimy?
Żadnych spotkań pokojowych i uciekania.
- Koniec z półśrodkami. - Jaki jest plan?
- Walczymy. - Podoba mi się.
Z Gerardem, Monroe i łowcami. Zmierzymy się z nimi.
Potrzebna nam większa siła ognia.
Nie tylko siła ognia. Potrzebna nam armia.
Nie sądzisz, że ostrzelałam dom Scotta McCalla,
prawda, szeryfie?
Dziękuję.
Chcę prawnika.
Chociaż nie wiem po co,
bo nie ostrzelałam tego domu.
Nie potrzebny ci prawnik. Masz alibi.
To nagranie ze szkolnej kamery w wieczór napadu.
To co ja tu robię?
Czego chcesz?
Mam w szpitalu cztery osoby z ranami postrzałowymi.
Dwoje dzieci.
Nie chodzi o to, czego chcę.
Tylko kogo.
Wiecie, że skończyłem z walką.
Trudno w to uwierzyć.
Mówiłeś, że zabijesz tych, którzy wejdą ci w drogę.
Mówiłem wiele rzeczy.
Ale w końcu jest tyle ciał,
że nawet ślepiec ich nie zignoruje.
Czyli co? Zamieszkałeś w jaskini i ślubowałeś bezużyteczność?
Zmieniłem się.
Wszyscy tego spróbujmy.
I mieszkam w mieszkaniu.
Wolałam starego Deucaliona.
Może ty się zmieniłeś, ale Gerard nie.
Nie spocznie na Beacon Hills.
Ma mapę z zaznaczonymi miejscami. Tuluza, Brasilia...
Logashkino, Zhengzhou.
Nemetony tego świata.
Znasz go.
Możesz go przechytrzyć, rozszyfrować.
- Kiedyś go pokonałeś. - Teraz ma pomocników.
Właściwie to wszyscy mu pomagają.
Myślisz, że Gerard zrobił z ciebie wyrzutka?
Zrobiła to twoja moc.
Byłeś wyrzutkiem przez swoje umiejętności.
Gerard nie jako pierwszy
kazał ludziom bać się jeden drugiego.
I nie jako ostatni.
Pomóż nam go powstrzymać.
Wiesz, że powstrzymanie go
oznacza jego zabicie?
Przykro mi, Scott.
Zamknąłem ten rozdział.
I tyle? Teraz jesteś pacyfistą?
Co powstrzyma mnie przed poderżnięciem ci gardła?
Dużo rzeczy.
- Jak to zrobiłeś? - To bagua.
Sztuka walki idąca drogą najmniejszego oporu.
Pokonasz mnie bez walki?
Sama się pokonasz.
Dobra, umiesz się obronić.
A co z tymi, którzy nie znają bagui?
Wydłubią im oczy nożem?
Zobacz, co ta wojna ze mną zrobiła.
Nie boję się znowu stracić wzroku.
Boję się stracić swoją duszę.
Nie pomożesz nam?
Tego nie powiedziałem.
Dam wam wskazówki. A jaka jest pierwsza?
Musicie obniżyć standardy dla sojuszników.
Myślałem, że to zrobiłem.
Niższe niż ja.
- Nie zapomniałem. - Tego nie powiedziałem.
Zapomniałeś i się spóźniłeś.
Nawet przez porwanie nie zostanie mi to wybaczone?
- Wynagrodzisz mi za rok. - Jeśli przeżyjemy.
- Znalazłeś omegi? - Ścigałem je do Epping Forest,
ale ta dwójka znalazła je pierwsza. I...
wzięli sobie pamiątki.
Jeden z każdego wilkołaka. To dowód, że nie żyją.
Skąd wiedzieliście, gdzie jesteśmy?
Bo nie ma możliwości, by dwójka amatorów
pokonała tyle wilkołaków i przeżyła.
Skąd macie tojad i kto was przysłał?
Pracujemy sami. Jesteśmy lepsi, niż myślisz.
Kojarzycie imię Gerard?
Nie musimy wam nic mówić.
Już powiedziałaś.
On mówi, a ja słucham.
Wiemy, że kłamiesz.
Jesteśmy w tym całkiem nieźli.
Czyli Gerard was uzbroił i tu przysłał.
- Gdzie on jest? W Londynie? - Wiesz, gdzie jest.
Beacon Hills.
Nic nie wiem. Przysięgam.
Nie wiem, co zaszło w domu Scotta.
Wiesz, kto tam był? Był tam Mason?
Nie, nic nie wiem.
Może nie zauważyłeś, ale mam problemy z agresją.
Zwłaszcza gdy coś się dzieje moim przyjaciołom.
Liam, poczekaj, proszę.
Wtedy jestem bardzo zły!
Przestań, proszę.
Myślisz, że cię zabiję?
Myślisz, że jesteśmy mordercami? Może powinniśmy.
Naprawdę go zabijesz? Nie obchodzi mnie to, ale...
przemyślałeś to? Gdzie porzucisz ciało?
Ktoś widział, że go złapałeś? Bo będzie problem.
- Nie obchodzi mnie to. - Mnie też.
Ale pozwól mi pomóc. Mam doświadczenie.
Jeśli go zabijemy, musimy zabić też świadków.
Będziemy potrzebować łopat,
plastikowych worków, może piłę maszynową.
Dopiąłeś swego.
I go nie zabiłeś.
- Robisz postępy. - Czemu mnie ratujesz?
By Scott zapomniał, co zrobiłeś,
i przyjął cię do stada? Nie zaufa ci.
Pamiętaj, jaki jest cel Scotta.
By ludzie żyli.
Robicie za mało.
O czym ty mówisz?
Nie wiecie, prawda?
O czym?
O innych ciałach.
Jakich ciałach?
Na tym zdjęciu jest ciało nastolatka, Matta Daehlera.
Zabił go twój mentor, Gerard,
bo wierzył, że da mu to kontrolę
nad nadprzyrodzoną istotą, kanimą.
Mówiąc zabił, mam na myśli trzymał pod wodą krwawiącą głowę 16-latka,
aż utonął.
To pamiętam bardzo dobrze.
Widzisz, jak ubrane są ofiary? To łowcy.
Konkretnie...
łowcy Gerarda.
Zabił ich, by wrobić mężczyznę zwanego Deucalionem.
Miał nadzieję, że wywoła wojnę między nadprzyrodzonymi a łowcami.
Brzmi znajomo?
Mówiąc zabił, mam na myśli...
zagazował do nieprzytomności,
a potem zatłukł ich na śmierć pałką z kolcami.
Możesz być kolejną ofiarą.
Zaatakowała cię Bestia.
Gerard zataił przed tobą ważne informacje, by samodzielnie
zabić to stworzenie. Chciał przywrócić świetność swojemu nazwisku.
Gdyby Scott wcześniej wiedział, czym zabić tę istotę,
może zapobiegłby temu rozlewowi krwi.
Można było uniknąć tego bólu.
Twojego bólu.
Ty i ja,
to tutaj...
To, co się ostatnio stało.
To, co się stanie, jeśli nie zaczniemy się nawzajem rozumieć.
Możemy tego uniknąć.
Mamy się zrozumieć.
Chcesz wiedzieć, co ja rozumiem, szeryfie?
Co wyniosłam z tej lekcji?
To, że szeryf nie potrafi zapanować nad przemocą w swoim hrabstwie.
Hrabstwie, które przysiągł chronić.
Widzę tego samego szeryfa, który nie potrafi
i nie jest gotowy uwierzyć w prawdę,
którą ma przed oczami od tylu lat.
Powiedziano mi, że zaatakowało mnie dzikie zwierzę.
Niedźwiedź.
Okłamano mnie.
Kłamałeś, by ochronić ich, a nie nas.
Jesteś nieudolnym szeryfem podejmującym złe decyzje.
Nie mów mi, że Gerard myśli tylko o sobie,
kiedy to ty wolisz ich od nas.
Mówiąc nieudolny,
mam na myśli nieudolny.
Halo?
Czemu chce się spotkać tutaj?
Czemu chce się w ogóle spotkać?
Z ciekawości.
Głównie.
Dobra. Musisz mi pomóc.
W czym? Misji samobójczej? Odpadam.
A tobie w czym?
Potrzebne mi wsparcie moralne.
- Dla niego czy dla mnie? - Musisz mieć zasady.
Walczyłeś z nami z Jeźdźcami.
- Samoobrona. - Bez ciebie byśmy przegrali.
Jesteś od nas silniejszy.
- Przez ciebie Dziki Gon... - Stop.
Niezła próba. Nie łechtaj mojego ego, ma się dobrze.
Postarajcie się, jeśli mam wam pomóc.
Czego chcesz?
Wszystko jest takie, jakie chcę.
Mam penthouse pełen średniowiecznych mebli.
W paszporcie mam więcej stempli niż poczta.
Widzieliście mój samochód? Shelby 1000 Cobra.
Na świecie jest takich tylko 100. Ja mam dwa.
Dwa.
Gerard ma armię, która chce, byś zginął.
I przystąpię do waszego przedsięwzięcia,
bo chcecie pokonać Gerarda? Nie pokonacie go.
Pokażę wam dlaczego.
Gdy go znalazłem, celował tym w moją twarz.
To G36, wystrzela 750 nabojów na minutę.
Ma pusty magazynek.
Na tę chwilę.
- Peter, poczekaj. - Co ty do cholery robisz?
Ten królik doświadczalny zabije nas,
jeśli nie zrobicie, co trzeba. A ja nie chcę dziś umierać.
- Coś z nim nie tak. - Tak, strzela do nas.
Jeśli nie możecie go zabić, jak wygracie wojnę?
Spokojnie, zacięła się.
Tak się dzieje z bronią maszynową, której nie serwisowano.
Odbezpiecz ją.
Dzięki.
Nie zrobimy ci krzywdy.
Nie przekonasz go.
Strzela nie dlatego, że się boi.
Chce nas zabić, bo nas nienawidzi.
- Czemu to robisz? - Ona chce, byście zginęli.
Widzicie? Ślepe posłuszeństwo.
Nie chciał się poddać.
Walczyłbym z nim. Lubię go.
Tak się wygrywa wojnę.
Nie chciałeś nam pomagać.
Nie można wszystkich uratować.
Nie można też wszystkich zabić.
Albo walczysz z nami, albo sam.
I tak będziesz walczył.
Zgaduję, że sam.
Doszliście tu, nie brudząc sobie rąk.
Nikt nie przetrwa wojny z czystymi rękami.
Jeśli nie zaczniecie zabijać...
lepiej znajdźcie kogoś, kto będzie.
DeWitte, wyprowadź tę kobietę z mojego komisariatu.
Twojego?
DeWitte, słyszysz? Wydałem ci polecenie.
Zastanów się dobrze, co chcesz zrobić.
Proszę to przemyśleć, szeryfie.
Teraz to mój komisariat.
Jesteś głupia, że mu ufasz.
Gerard myśli tylko o sobie i swoich ambicjach.
Nie ufam mu. Ale wiem jedno.
On wygra.
I to mnie obchodzi. Sam to powiedziałeś, szeryfie.
Dla Gerarda najważniejsza jest ta walka.
Nie życie młodego człowieka czy jego sojuszników.
Nie życie jego własnych ludzi.
Tak silne są jego przekonania. Nie przestanie.
I dlatego cię pokona.
Zastępco. Zabierz szeryfowi odznakę i broń.
Zrób to, a czeka cię coś gorszego niż więzienie.
Nie mówiłem, że Gerard mnie nie pokona.
Mówiłem, że nie pokona Scotta.
Już prawie mam dość odrzucania cię. Prawie.
Nie wiem, skąd u ciebie ten upór.
- Mam go po tobie. - Nieprawda.
Czego chcesz?
Chcę ci przedstawić fakty. Coś się tu dzieje.
Nie uciekniesz przed tym.
Ucieknę przed wszystkim. Mamy to w genach.
Nie poczułeś tego, prawda?
Powiedz mi, o czym mówisz.
Nie mogę o tym powiedzieć. Ale mogę pokazać.
Co to było?
Anuk-ite. Wywołuje strach i się nim żywi. Wpływa na łowców.
Przyjdą nawet po ciebie.
A nieprzekupny Scott myśli, że nie pobrudzi sobie rąk.
Dlatego przyszliście.
- Prawda? - O czym ty mówisz?
Okłamujesz kogoś, kto był w twojej głowie? Nie radzę.
Wiesz, że waszą jedyną szansą jest otoczenie Scotta zabójcami.
Takimi jak ja.
- I ty. - Walczysz z nami czy nie?
Z tym nie da się walczyć.
Zgadza się. Idź do swoich fur
i innych ważniejszych rzeczy.
Jedna fura jest dla ciebie.
Peter... Nie chcę twojego głupiego samochodu.
Spróbujemy czegoś, co ci się nie spodoba.
Czego?
Istnieje inne stado wilkołaków.
Porzucili wszystko, co ludzkie. Zasady, moralność, elektryczność.
Słyszałem o nich. To stado Primal.
Ich symbolem jest okrąg z półksiężycem na górze.
Są silni.
Nie tylko silni. Zabiją tego, kto wejdzie im w drogę.
Są gorsi od Deucaliona i Petera?
Ich przynajmniej znam.
Nic nie wiem o tym stadzie.
To ważne, jeśli pomogą pokonać Gerarda?
Ważne, jeśli są zabójcami.
To dajmy sobie spokój.
Pewnie tak.
Ktoś inny nam pomoże.
Nie jesteśmy zdesperowani.
A proszenie ich o pomoc to desperacja.
Nauczyciel o tym wie?
To jest nauczyciel.
Jeśli nie ma tu broni, to nie pomogą nam znaleźć strzelca.
Dlaczego ukryliście ciała?
- By nas nie przyłapali. - Na czym?
Na testowaniu. Sprawdzaliśmy, czy są wilkołakami.
- I byli. - Tak sprawdzaliście Coreya?
Zabiło ich coś innego, nie my. Zobaczcie ich twarze.
- Anuk-ite. - Co?
Po co miałoby wszystkich zabić?
Żywi się strachem. Martwi się nie boją.
- Może zabijanie to produkt uboczny. - Czego?
Szukania drugiej połowy.
Szuka nadprzyrodzonej istoty. Takiej jak my.
Czyli to trzy wilkołaki,
ale nie takie, jakich szuka Anuk-ite.
Czyli mu pomagacie.
Idioci.
Nie wiem, o czym mówicie.
Pomagałem Aaronowi. Testy to jego pomysł.
- Kim jest Aaron? - Gra w lacross'a.
To pierwszoroczniak.
Aaron nie szukał nas.
Szukał drugiej połowy.
To Anuk-ite.
Co jest nie tak z tym miejscem?
Też to poczułem.
To Anuk-ite.
Przyszliśmy po stado.
Będzie dobrze. Chodź.
Co to było?
Co tu robisz?
Skąd się tu wzięłaś?
Prowadził mnie. Chciał, bym to znalazła.
Kto cię prowadził?
Halwyn.
Po co martwy ogar cię tu przyprowadził?
Czy on nie żyje?
Więź między banshee a piekielnym ogarem...
- Martwym? - ...jest silniejsza, niż sądziłam.
A dlaczego?
Przekonam się, gdy odnajdę ciało.
Tam jest stos martwych ciał.
To inne ciało.
Nie ma tu innego ciała. Wyczułabym je.
Jestem zwiastunem śmierci.
Uwierzcie mi.
Chcieli wiedzieć, kto ostrzelał dom Scotta.
- Nie powiedziałem im. - Skąd wiesz kto?
Gabe...
- co zrobiłeś? - Zrobilem to dla ciebie.
Ostrzelałeś dla mnie dom?
Co robisz? Chcesz mnie zabić?
Chcę, byś przeżył.
Powiedziałem Monroe, że to ty. Bądź wdzięczny.
Powiedziałeś jej, że to ja?
A dlaczego nadal żyjesz?
Jak to możliwe?
Parrish je zabił.
- To jest inne. - Lydia ma rację.
- To część stada. - Skąd wiesz?
To ich symbol.
Nie ma skóry.
Wilkołaki wypalają tatuaże na skórze.
Ja mam go pewnie i na mięśniach.
Czemu są tu dwa ciała?
Bo Anuk-ite ma dwie twarze.
Dlatego Halwyn cię tu wysłał.
Chciał, bym znalazła drugą twarz Anuk-ite.
Mamy dziś szczęście do ciał.
Będzie więcej, jeśli nie znajdziemy połowy Aarona.
O której nic nie wiemy.
Jedno wiemy. Jest wilkołakiem.
Musimy szybko znaleźć tego wilkołaka.
Zanim się połączą.
Co będzie, jeśli to zrobią?
Nie wiem, ale czuję, że będzie to coś złego.
Udało ci się stworzyć armię, Scott?
- Patrzysz na nią. - Módlmy się,
by nie żywiło się desperacją,
bo cuchnie nią w tym pokoju.
Co się stało?
Łowcy zniszczyli mój idealny pojazd.
Jeśli to coś maczało w tym palce, to dopilnuję, by jego koniec
był równie bolesny.
Nie miałeś dwóch samochodów?
Słono za to zapłacą.
Po co to opóźnianie? Planuje zemstę.
Najpierw powiedz, czemu wróciłeś.
Gerard i jego łowcy wysadzili moje samochody,
- licząc, że w którymś jestem. - Kłamiesz.
To oczywiste.
Coś w mojej głowie cię przekonało.
Scott, obudź się!
Nie chcę tu umierać.
Nie tutaj.
Nie w taki sposób.
Zabiją go.
Nie zakochuj się w trupie.
Za późno.
- Dziwnie jest wrócić? - Tak.
Przepraszam. Szukam Scotta McCalla.
To nowy asystent trenera lacrosse'a,
w co trudno uwierzyć, mówiąc szczerze. Jest tutaj?
Asystuje gdzieś?
Pomogę wam go znaleźć.
Jak masz na imię?
- Jackson. - Jackson Whittemore?
Tak.
Słyszałaś o mnie?
- Myślałem, że chodzi o lacrosse'a. - Jasne.
Czego chcecie od Scotta McCalla?
Wybacz, powinienem wiedzieć, kim jesteś,
albo być pod wrażeniem tego show?
Czego chcecie
od Scotta McCalla?
Też chcę ci zadać kilka pytań.
Nie tak to działa.
Serio? Bo chyba potrzebujesz nas bardziej niż my ciebie.
Albo nigdy nie dowiesz się, co powiemy Scottowi McCallowi.
Dlaczego zabijacie wilkołaki w Londynie?
Czemu nasłaliście na nas łowców?
Mówiłam wam,
że to tak nie działa.
Już podziałało. On mówi, ja słucham.
Jesteśmy w tym całkiem nieźli.
Najlepszego z okazji rocznicy.
Napisy: Kamila Krupiński