W poprzednich odcinkach...
Jesteś Quinn, tak?
- To wilkołak. - Kto ci to zrobił?
Zastępca.
Dlaczego tu są dwa ciała?
Bo Anuk-ite ma dwie twarze.
- Dlaczego je ukryliście? - Pomagałem Aaronowi.
Chciał sprawdzić, kto jest wilkołakiem.
- Szuka drugiej połowy. - To Anuk-ite.
Cześć, to znowu ja.
Nie rozumiem, dlaczego nie oddzwaniasz.
Może myślisz, że tak mnie ukarzesz.
Ale to za długo. Za dużo.
I tu nie chodzi o nas.
Coś się dzieje mieszkańcom Beacon Hills.
Ja tylko...
Chcę wiedzieć, czy u ciebie wszystko w porządku.
Możesz do mnie oddzwonić? Proszę.
Proszę tylko o jeden telefon. A jeśli nie możesz,
to i tak się dowiem.
To znaczy, że przyjadę.
Jeśli nie oddzwonisz, przyjadę. Pamiętaj...
że to też moje stado.
Znaleźliście to przy jednym z ciał?
Malia znalazła.
Było sześć ciał, a jedno nie miało twarzy.
Myślicie, że należało do tej kobiety?
Może.
To samo spotkało Aarona.
To przejęło jego ciało.
Ukradło mu twarz i DNA.
To oznacza, że kimkolwiek jest ta kobieta,
może być połówką Anuk-ite.
Czyli to tylko połowa problemu.
O drugiej już wiemy, to Aaron.
- Ale nie wiemy, gdzie jest. - Poczekaj.
Czy obie połówki nie powinny być rozdzielone?
Jeśli wiemy o jednej, do do niej chodźmy. To Aaron.
Nie zgadzam się z Theo, ale łatwiej znaleźć Aarona
niż głos w telefonie.
- Czyli zgadzasz się z Theo. - Tak.
Ale chciałem to trochę złagodzić.
Jesteście w szoku, że mogę mieć rację?
Nie. Tylko nam się to nie podoba.
Może wszyscy mamy rację, szukajmy obojga.
Aarona i dzwoniącej kobiety.
Skoro się zgadzacie...
- To znaczy ja i... - On?
Tak. Znajdźcie Aarona.
Liam i ja sprawdzimy, kto dzwonił.
Jeśli znajdziemy którąś połówkę,
może walka będzie zbędna.
Powstrzymamy Anuk-ite...
I zapobiegniemy wojnie.
Nadal tu jest. Nie żyje.
Co jeszcze musimy zrobić?
Sprawdzić, czemu teoretycznie martwy ogar
zaprowadził mnie do ciała bez twarzy.
Teoretycznie?
Gdyby naprawdę nie żył, to by mnie tam nie zaprowadził.
Poczekajmy tu, aż wróci do żywych.
Nie musimy czekać, jeśli się dowiemy, jak mnie znalazł.
Jak to zrobimy?
Zapytam go.
To trochę egoistyczne, by tak mówić, nie sądzisz?
„Sam nigdy nie znajdziesz Aarona.
Jesteś za głupi”.
Jeśli go znajdziesz, to co zrobisz?
Pobijesz go książką do analizy?
Jestem zaradny.
Czy to było konieczne?
Dobra, ty jesteś mądralą.
Dlaczego tu jesteśmy?
Może sprawdźmy szkołę
albo lepiej oświetlone miejsce?
Aaron od dawna nie chodzi do szkoły.
Istota bez twarzy ostatni raz widziana była w tunelach.
Parrish spalił ciało, ale...
nikt z nas tu nie zszedł, by to sprawdzić.
Dlaczego?
Bo się baliśmy.
Baliśmy się tu schodzić.
Czujesz to, prawda?
Jakby nas tu nie chciało.
To jest nas dwóch.
Boisz się.
To dlatego powinniśmy tu być.
Też to czuję.
Dobra.
Przyjemna i jasna,
ciemna i straszna.
Masz rację.
Musimy podążać za strachem.
To był twój pomysł.
- Co powiesz? - „Halo?”
To może być jedyna szansa.
Co jej powiesz?
Namówię ją na spotkanie.
Może to zły pomysł.
- Dlaczego? Dowiemy się, kim oni są. - A oni, kim my.
Odbierz.
Chciałeś zadzwonić, to odbierz.
Liceum Beacon Hills. W czym...
- To ktoś ze szkoły. - Chyba wiemy, kim są.
Hej, to znowu ja.
Nie rozumiem, dlaczego nie oddzwaniasz.
Może myślisz, że tak mnie ukarzesz.
Ale to za długo. Za dużo.
I tu nie chodzi o nas.
- Coś się dzieje... - Liam.
...mieszkańcom Beacon Hills.
Liam?
Chyba wiem, kim ona jest.
Masz coś?
To samo, co trzy minuty temu.
Nic.
To nie działa.
- Może go dotknijmy? - Głupi pomysł. Nie ma mowy...
Coś?
Nic.
A teraz?
Nie.
- Teraz? - Przestań.
Mogę spróbować.
Możesz uszkodzić jego mózg.
Bardziej, niż zrobiła to kula.
Jak się udało ostatnim razem?
Byłam nieprzytomna.
Nieprzytomna?
Dobra, spróbujemy!
Pani Finch? Na pewno?
To ona dzwoniła.
To nie dowód, że jest Anuk-ite
- albo jedną z nas. - To ona dzwoniła.
Musimy podejść bliżej i zmusić ją,
by pokazała nadprzyrodzoną stronę.
Jak to zrobimy?
Ty to zrobisz.
A co z łowcami i brygadą nazistowskich uczniów?
Będę przy tobie. Zbliż się do niej.
Sprawdź to... i uciekaj.
Nienawidzę biologii.
Witaj z powrotem.
Odłóżcie telefony i na miejsca.
Przed nami dużo pracy.
Zaczniemy od...
Liam.
Myślałam, że nie wrócisz.
Nie chcę, by moja średnia spadła przez pobicie.
Tak. No cóż, ja...
LIAM JEST W SZKOLE
Kazałam odłożyć telefony.
Dobrze, zaczynajmy.
Gdy dwoje ludzi się ze sobą łączy, mamy różne możliwości.
Jak określimy, że ich potomstwo będzie miało daną cechę?
Mówimy o kolorze oczu i włosów
albo o dodatkowym palcu.
O waszym słuchu.
Dokąd poszła Rebecca?
Masz coś?
Nie. Żadnej reakcji.
Liam?
Co?
Poproszę trzech ochotników.
Gabe wysłał wiadomość?
Nie wiem.
Liam, lepiej się pospiesz.
Kończy nam się czas.
Liam, nie jesteś nawet blisko odpowiedzi.
Usiądź i spróbujemy jeszcze raz.
Alergia na kredę po 20 latach pracy.
Koniec na dzisiaj.
Możecie się rozejść.
Nie ty, Liam.
Ty zostań.
- Zrobię to szybko. - Nie.
Nie w ten sposób.
- Mam cię ogłuszyć, tak? - Wywołać utratę przytomności.
Najlepiej bezboleśnie.
Dobra, zrobimy tak.
Uciskaj moją klatkę, mocno,
by odciąć dopływ krwi i tlenu do mózgu.
Spadnie mi ciśnienie i zemdleję.
To trochę niebezpieczne.
- Bardzo. - Jesteś tego pewna?
Nie.
Ale spróbujmy.
Chyba się nie...
udało.
Rozumiem.
- Wiem, co chcesz zrobić. - Tak?
Jesteś zły i chcesz się na mnie odegrać.
Zły?
Bo stałam obok i nie powstrzymałam Gabe'a i Nolana.
Nauczycielka powinna cię chronić.
Nie! To znaczy tak.
Ale nie dlatego tu jestem.
Wiem o pani stadzie.
O czym?
Wiem, kim pani jest.
- Liam, ja... - Wilkołakiem.
Czym?
Zmienia się pani w wilka podczas pełni.
O Boże. Zgadza się.
I może mnie zabić srebrna kula.
To nie jest prawda.
Brałeś narkotyki?
Twój tata jest chirurgiem w szpitalu.
Nic nie brałem! Jest pani wilkołakiem.
- Hydrokodon? - Ma pani stado.
- Oksy? - Mówiła pani przez telefon.
- Dość. - Nie ukryje pani, kim jest.
Nie wiem, o czym mówisz, ale musisz stąd wyjść.
Masz w tej chwili wyjść z sali.
Wyjdź z mojej sali.
No już!
Cześć, to znowu ja.
Nie rozumiem, dlaczego nie oddzwaniasz.
Może myślisz, że tak mnie ukarzesz.
Ale to za długo. Za dużo.
I tu nie chodzi o nas.
Coś się dzieje mieszkańcom Beacon Hills.
Ja tylko...
Skąd to masz?
On nie umarł.
Halwyn nie umarł.
I wiem, jak go uratować.
Mówiłam, że nie wiem, czym jest Primal.
I nie wiem, czym jest Anuk-cośtam.
Dzwoniłam do córki. Skąd to masz?
Mówiła pani, że jest w stadzie. To pani dzwoniła.
I nie wiem, czemu obchodzi was moje życie osobiste.
Jestem nauczycielką, a wy uczniami.
Nie wcinam się w wasze życie poza szkołą,
a wy nie wcinajcie się w moje.
Miała pani z nimi kontakt, zanim umarli?
Co...
O czym ty mówisz?
No cóż...
Przykro mi, pani Finch.
Pani rodzina została zaatakowana.
Nie żyją.
Nie żyją? Oni...
Muszą żyć, bo...
Oni tylko...
Ukrywali się w lesie.
Bali się.
Znaleźliśmy telefon przy ciele.
Trzech mężczyzn i dwóch chłopców.
A moja córka?
Było jedno ciało, ale...
- Ale co? - Nie mogliśmy go zidentyfikować.
Zostało obdarte ze skóry.
Nie było DNA.
Miało tatuaż stada.
Przepraszam, ale...
To nie ma sensu. Nie tak działa biologia.
Tak działa Anuk-ite.
Znajduje ciało i zabiera jego twarz.
Zabiera całą tożsamość osoby.
Nie mojej córki.
Nie, nie mojej córki.
Możemy to sprawdzić.
Etap pierwszy ukończony.
Jak to włączymy?
Przeczytamy instrukcję.
Patrz.
Widzisz to?
Kula jest ferromagnetyczna, pewnie ze stali.
Wejdzie w reakcje z RM.
Zwiększy on siłę magnesu i maszyna ją wyciągnie.
Gotowa? Może być bałagan.
Widziałam bałagan. Działaj.
Nie możemy.
- Co ty mówisz? - Kula.
Nie jest tylko ze stali.
Widzisz te fragmenty? To srebro.
- Kula była nim pokryta. - RM nie wpłynie na srebro.
Wyciągniesz kulę i zacznie zdrowieć.
- To dobrze. - Ale to piekielny ogar.
Rozgrzeje się.
Wtedy srebro się stopi i przecieknie do mózgu.
To tylko trochę srebra.
Srebrzyca. Srebro to trucizna.
Nie możemy jej wyciągnąć.
Jeśli ją wyciągniemy, znowu umrze.
Nie zrobię tego.
Proszę do niej zadzwonić i powiedzieć,
by nie zbliżała się do szkoły, bo ktoś poluje na takie osoby.
Musicie przestać o tym mówić.
Jeśli przyjdzie...
będzie pani wiedziała, co stało się z pani rodziną, córką.
Zrobię to za panią.
Tak ma na imię?
To imię pani córki?
Quinn.
Moja córka ma na imię Quinn.
Musi być inny sposób.
Gdybyśmy miały więcej czasu, to coś byśmy wymyśliły.
Ktoś tu za chwilę wejdzie i nas przyłapie.
To nasza ostatnia szansa, by pokonać Anuk-ite.
Musimy szybko podjąć decyzję.
Już zdecydowałaś, by to zrobić.
Tak, uważam, że to słuszna decyzja.
Parrish chciałby, byśmy to zrobiły.
Poświęciłby się za wszystkich w Beacon Hills.
Parrish sam mógłby podjąć decyzję.
A co zrobiłby Halwyn?
Chyba wiemy.
Zbudował Eichen.
Zamroził się na 100 lat, by móc walczyć z Anuk-ite.
Po rozmrożeniu będzie ścigał to coś.
Jeśli tylko na tym mu zależało...
to chciałby, byśmy to zrobiły.
Te tunele nie mają końca. Jesteśmy tu kilka godzin.
Mówiłeś to samo 20 minut temu.
Wtedy nie wątpiłem w ten plan.
Jeśli tak się przejmujesz, to idź.
Nikt cię nie zmusza, byś tu był.
A ty i nasza armia zadbacie o moje przeżycie?
Nie ma mowy.
Myślisz tylko o uratowaniu swojego tyłka.
Przecież tu jestem.
- Może chcę być w stadzie? - Tak, jasne.
I mam ci uwierzyć?
W stadzie chodzi o zaufanie.
Chciałeś znaleźć sposób, jak nas wszystkich zabić.
Nieważne, kto o tym zapomniał.
Ja nie zapomnę.
Widziałem mamę Scotta.
Widziałem, co zrobiłeś.
Boję się tego, co tu zastaniemy,
ale bardziej boję się odwrócić do ciebie plecami.
To ona, prawda?
Co chcecie zrobić?
Nie skrzywdzicie jej, prawda? To moja córka.
Zrobimy, co trzeba.
- Co to znaczy? -Proszę się nie zbliżać.
Liam?
Gotowy.
- Coś jest nie tak. - Co?
Jego tętno.
Jest za szybkie i nierówne.
Wyłącz to!
Szybko!
Gdzie to jest?
Co się dzieje?
Anuk-ite niszczy nasze miasto.
- Powiedz nam, jak to zabić. - Malia.
Ma jakiś słaby punkt? Czego użyć jako broni?
Malia.
Co wy mi zrobiłyście?
Quinn.
Szukam kogoś.
Takiego jak ja.
Nie jesteś moją córką.
Zabiłaś moją córkę.
Zabiłaś ich wszystkich.
Powiedz, kim on jest.
- W porządku? - Tak.
- Gdzie on jest? - Nie wiem.
- Co to było? - Nie wiem.
Musimy go znaleźć. Wstawaj, nie zostawię cię.
Coś się dzieje. Musimy to sprawdzić.
To sprawdzaj.
Nie mogę...
Nie uśmierzysz bólu, jeśli ci nie zależy.
Ja zostanę. Znajdź Quinn.
Musimy to zrobić razem.
Nie zostawię jej.
Idź.
A jeśli znajdzie Aarona? Jak mam walczyć z obojgiem?
Posłuchaj...
strach to nic złego.
Nie pozwól, by cię powstrzymał.
Dasz sobie radę.
Idź.
Czekaj, Theo, nie walcz z nim!
Tego właśnie chce.
Proszę się trzymać.
Sprowadzimy pomoc. Proszę chwilę wytrzymać.
Pani Finch? Proszę na mnie spojrzeć.
Musi pani się uzdrowić.
Proszę się przemienić.
Wybacz. Tylko tak mogłyśmy cię wskrzesić.
Wskrzesić, bym umarł?
Byś nam pomógł. Jak możemy to powstrzymać?
Nie możecie.
Nie da się tego zabić.
Tobie się udało.
Ja to uwięziłem.
Jak to możemy zrobić?
Nie może znaleźć połówki.
Skąd wiemy, że już nie znalazło?
Bo martwe byście mi tego nie powiedziały.
Niech będą rozdzielone.
Ciągle jest słabe.
Jedna połówka jest nadprzyrodzona.
- Zmiennokształtny? - Wilkołak.
Połówki nie mogą się połączyć.
Jeśli im się uda...
to go nie złapiecie.
Źle zrobiłyśmy.
Bardzo cię przepraszam.
Posłuchajcie.
Jeśli znajdzie drugą połowę...
Jeśli staną się jednością...
Nie patrzcie.
Nie możecie na niego patrzyć.
Zabije was wzrokiem.
Bój się.
To moja wina. Odtrąciłam ją.
Pani Finch, proszę zacząć się uzdrawiać.
Kazałam jej do nich uciec.
- Ukryć, kim naprawdę jest. - Hej.
Musi się pani zmienić,
bo pani zginie. Rozumie pani?
Quinn.
Pani Finch? Hej.
Proszę się zmienić. W tej chwili.
- Quinn... - Ona nie żyje.
Pani córka nie żyje. Quinn umarła.
Musimy uciekać.
Co robisz? Połączyli się.
- Zatrzymajmy ich. - Nie.
Nie możesz na niego patrzeć, bo cię zabije.
Jak walczyć z czymś, na co nie można patrzyć?
- Nie wiem. - Musimy walczyć, nie patrząc.
Walka bez patrzenia oznacza...
Deucaliona.
Dziękuję.
Narobiłem bałaganu.
Jesteś cały we krwi, weź prysznic.
Dobra.
Widziałeś mnie nago.
KOSTNICA
Nie tego się spodziewałeś?
Przepraszam, że nie patrzę ci w oczy, gdy z tobą rozmawiam.
Słyszałem, że to śmiertelne.
Wiem, czego chcesz.
Chcesz wolności.
A to oznacza pozbycie się ludzi jak Scott McCall.
Alfa.
Zgadza się.
Obaj wiemy, że nie pokonasz go w walce fizycznej.
Mógłbyś zabić go wzrokiem,
ale zaskoczy cię jego pomysłowość.
Co proponujesz?
Osłabię go dla ciebie
odpowiednią trucizną.
Zabijesz go i jego przyjaciół.
Dostaniesz tyle strachu, ile ci trzeba, by nigdy cię nie złapano.
A ty?
Ja usunę takich jak oni z Beacon Hills.
Widzisz to?
Srebrna kula.
Każda legenda ma w sobie trochę prawdy.
Prawda?
Legenda mówi, że srebro zabija wilkołaki.
Jaka jest prawda?
Potrzebny jest Argent.
Napisy: Kamila Krupiński