Teen Wolf'ta daha önce...
Hepsini gördüm, Derek ve Ethan'ı bile.
Hepiniz taşa dönüşmüştünüz.
Tek istediğim basit bir intikam.
Bu kurtboğan, bir kurşunla
Scott McCall'a gidecek.
Monroe ve diğerleri geliyorlar.
Ve hepsi de silahlı.
Gidelim.
Sana bir hikâye anlatacağım.
Belki tanıdık gelebilir.
Bir çocuk varmış.
16 yaşında tek başına hayatta kalmaya çalışıyormuş.
Onları görememiş ama yaklaştıklarını duymuş.
Silahları ve yaylı tüfekleri varmış.
Onu avlıyorlarmış.
Her şey bir dolunay gecesinde başladı.
Başına bir şey geldi.
Bir şey onu ısırdı.
Ve hayatını değiştirdi.
Her şeyi değiştirdi.
-Adın ne? -Alec.
Doğru anlamış mıyım Alec?
Sana böyle mi oldu?
Benim kendi hikâyem var.
Ama tahmin edemediğim kısımları oldu.
İnsanlar...
Hep yanımda olacaklarını düşündüklerim...
...aslında kaybettiklerimdi.
Asla güvenmeyeceğim bazı insanların...
...hayatımı kurtardığı oldu.
Hem de birden fazla.
Hepimizin hikâyeleri var.
Benim hikâyemdeki herkes ölü.
Ama sen değilsin.
Artık bizimlesin.
Sonra ne oldu?
Hikâyen nasıl bitiyor?
Malia!
Bunu bensiz yapacağını sanmadın, değil mi?
Biz olmadan?
Bunları bana anlatmadığına inanamıyorum.
-Tek bir kelime bile söylemedi. -Bunun için gayet iyi sebeplerimiz vardı.
Gerard...
En çok korktuğu şey...
Seni yenemez.
Ve bunu biliyor.
Gerçekten başladı, değil mi?
Ne başladı?
Bu tam anlamıyla bir savaş.
Sürpriz aile kavuşmasından sizin kadar zevk alsam da
burada ne arıyorsunuz?
Brezilya'da katledilmiş bir sürü buldum.
Duvara kanla iki kelime yazılmıştı: Beacon Hills.
-Beacon Hills için mi geri döndün? -Hayır, senin için döndüm.
"Kan ve yıkım
Korkunç şeyler Çok tanıdık
Tüm merhamet Zalimliklerle boğulmuş
Sezar'ın ruhu İntikamla yanıp tutuşuyor
Bir yanında cehennemden Henüz gelmiş Ate
Bu topraklarda duyulsun Hükümdarın sesi"
Devamını biliyor musun Scott?
Shakespeare'ini tanıyor musun?
"Yıkım diye bağırın Ve salın savaş tazılarını"
Aynen öyle. Tekrar hoş geldin Derek.
Hepiniz şimdi hüzünlenmişsinizdir.
Sayemde olan küçük aile birleşmesinden
mutlu musun bakalım Scott?
Neden bize katılmıyorsun? Sana yüz yüze teşekkür etmek isterim.
Burada başka ziyaretçileriniz var,
hem de Londra'dan.
Hatta Jackson Whittemore gibi.
Beacon Hills'e geri dönmekten kendini alıkoyamamış.
Merhaba de Jackson.
Bir daha yap hadi ihtiyar. Biraz daha yaklaş.
Onu kıçına öyle bir sokacağım ki...
Heyecanını hiç kaybetmemiş, değil mi?
Onu burada, silah deposunda bulabilirsin Scott.
Aslında
sana hepsinin nerede olduğunu söyleyeceğim.
Sizin Zebani Şerif Yardımcısı, Eichen'dan gelen bir çağrıya bakmaya gitti.
Baban savaşa katılmak için San Francisco'dan geliyordu.
Ama bir yere gidemedi.
Annene bu gece hastaneye gitmemesini söylemek isteyebilirsin.
Liam ve arkadaşları şu an oradalar.
Biraz geç ama yine de tedbirli olmak lazım.
Savaş işte böyle yapılır Scott.
Senin ordunun stratejik pozisyonuna karşı onlarınki.
Bu yüzden tıpış tıpış bana geleceksin.
Olabildiğince fazla hayat kurtarmaya çalışacaksın.
Hatta birkaçını kurtarabilirsin bile.
Ama sınırlı kaynakların yavaş yavaş tükenecek.
Sonunda da yenileceksin.
Savaş tazıları Scott. Senin için geliyorlar.
Biraz daha zaman kazandır. Liam ve diğerlerini bulup oradan kurtar.
Yardım için mi, yoksa plan yapman için mi zaman kazandırıyorum?
İkisi de.
AÇIK
KAPALI
Stajımın ilk gününde
gösterdikleri slaytta Kuzey Carolina ormanlarında
kovaladıkları bir adam vardı.
Güney Amerika'daydın sanıyordum.
Öyleydim. Size anlattığım kurt adam cinayetleri için beni suçladılar.
Ben de FBI'ın bu vahşi seri katili köşeye sıkıştırdığını öğrendim...
Toplanmakta olan bir grup avcı buldum. Bilgi toplamaya çalışıyordum.
FBI bunu da öğrendi ve onu ölü ya da diri yakalamak için SWAT operasyonu düzenledi.
Tabii Derek için öncelikli tercih öldürmekti.
Tercihen.
Saha ekibine alınmam için onları ikna ettim.
Bir stajyeri zor bir saha operasyonuna göndermeleri için mi FBI'ı ikna ettin?
-Asıl ekibin başına geçmediğine şaşırdım. -Denedim. İşe yaramadı.
Her neyse, özetle hayatını kurtarmam gerekti.
Bu şekilde olmadı.
Detayları atlamış olabilirim ama olan biten buydu.
-Önemli yerlerini atlamadım. -Yürüyemiyordun.
Topallıyordum.
Yürüyemiyordun çünkü o sırada seni taşıyordum.
Ayak parmağımdan vurdular. Görmek ister misin?
Ayak parmağım çatışmanın ortasında kaldı ve mahvoldu.
-Ayak parmağını unutalım. -Mahvoldu.
Çocuklar, avcılar hariç bir sorunumuz daha var.
İsmi de Anuk-ite.
-Her yerdeler. -Telefonum çekmiyor,
-sanırım sinyal bozucu kullanıyorlar. -Ne yapacağız?
Liam olmadan gidemeyiz. Öylece yardım da bekleyemeyiz.
-O zaman sadece ikimiziz. -Onlara karşı mı?
Evet,
-neden olmasın? -Seni seviyorum demek için
-garip bir zaman mı? -Ben de seni seviyorsam değil.
-Bu gece ölebiliriz. -Bu gece ölmeyeceğiz.
Hazır mısın?
İyi misin?
Sanırım.
Seni kim bayılttı?
Bizimkiler mi, sizinkiler mi?
-Artık arkadaşım olduğunu sanmıyorum. -Onları suçlamalı mıyım bilemedim.
Ayağa kalkabilir misin?
Yardımın gerekecek.
-Ne için? -Hastaneyi geri almak için.
Bulabildiğimiz tüm sarı kurtboğan bu kadar.
Çok nadir bulunur ama tek bir kurşun yapmaya yeter.
Bir Alfa'yı öldürmeye yetecek kadar güçlü.
Kafana girebilir ve sana hayal gördürebilir.
-Neye benziyor? -Eskiden iki normal insandı.
Ama sonra bir şekilde birleştiler.
Tek bildiğimiz iki yüzden oluştuğu.
Biri insan, diğeri doğaüstü.
Bizim gibi bir Şekil Değiştiren.
Korkularınızı biliyor, en çok neden korktuğunuzu.
-Şimdi de sizi bir bakışıyla öldürebilir. -Yani bu şeyin karşısına
kör hâlde çıkıp en derin korkumuzla mı yüzleşeceğiz?
Evet. Neden? En çok neden korkarsın?
Körlükten.
Kör olmaktan mı?
Evet, bundan her zaman korkmuşumdur.
Bu çok talihsiz bir tesadüf oldu.
Lydia, Stiles'la Argent'ı bulun, depodan Jackson'ı kurtarın.
Ona zaman olmayabilir. Bu kapılardan daha geçmiştim, yine geçerim.
Meseleyi daha iyi anlamam için biraz yavaştan alabilir miyiz?
Cidden bunu yapacağız, öyle mi?
Gerard'ın istediğini harfiyen yerine getireceğiz, doğru mu?
Bence Anuk-ite'yi durdurursak hepsini durdururuz.
Bu şeyi durdurmak
-Gerard ve avcıları da mı durduracak? -Hepsi avcı değil.
Haklı. Çoğu korkudan ne yaptığını bilmeyen sıradan insanlar.
Monroe değişmeyecek.
Ama diğerleri için bir şansımız var, çoğu için yani.
-Anuk-ite onları korkularla buluşturuyor. -Korku çok motive edicidir,
-hele öfkeyi tetiklediğinde. -O zaman korkuyu önlersek
-onları savaşmaktan vazgeçirebiliriz. -Bizden korkuyorlar ama buna gerek yok.
-Fikirlerini değiştirmeliler. -Fikirlerini biz değiştirmeliyiz.
Anuk-ite'yle yüzleşebiliriz.
Görmeden dövüşmeyi ve korkularımızla yüzleşmeyi deneyebiliriz.
Ama nasıl yakalayacağımızı bulamadık.
-Bunu bulacağız. Her zaman bulduk. -Hâlâ iyimser olman güzel.
Daha değil.
-Ben öyleyim. -Sana zaman kazandıracağız Scott.
Kim bilir, belki de Jackson'ın bir cevabı vardır.
Belki Argent'ın vardır.
İkiniz, benimlesiniz. Peter'a da ihtiyacımız var.
Bunu durduracak veya yavaşlatacak herkese.
-Nereye gidiyoruz? -Okula.
O şeyi orada mı bulacağız?
Hayır.
O bizi bulacak.
İki tane ceset mi?
Kan ve yara yok.
Neye benziyorlar?
Heykele.
Yunan.
Peter, gözlerini kapat. Hemen kapat gözlerini.
Baba?
Benden korkuyorsun, değil mi?
Benden neden korkman gerektiğini söylediler mi?
Korkmuyorsan neden yaklaşmıyorsun?
Kapa çeneni.
Çünkü hâlâ yarı Kanima'yım.
Ne olduğunu biliyor musun?
Şu pençelere bak.
Hadi.
Gel de bir bak.
Bu pençeler zehirli, seni felç edebilir.
Gözlerim bile farklı.
Şunu izle.
Tamamen... Tamamen değişemiyorum
ama bu triptonik vites kullanmak gibi.
Otomatikten düz vitese alabiliyorum.
Arabaları sever misin?
Eskiden bir Porsche'm vardı ama...
Artık spor arabalar süremiyorum.
Kuyruğum sığmıyor.
O ölmemiş.
Ölmüş olamaz.
Kalbi atıyor ama çok zayıf.
Yalnız değiliz.
Scott?
Sanırım nasıl yakalayacağımı buldum.
-Jackson? -Stiles?
Jackson?
Ben hallettim.
Aman Tanrı'm, sensin.
Gerçekten sensin.
-İnanamıyorum, sensin. -Tamam, bu çok hoş.
Tamam, çok yaklaşmayalım.
Ellere dikkat edelim. Pekâlâ.
Tamam yeter, ayrılın artık.
Bunu sen mi yaptın?
Evet, ben yaptım.
Ben de kapıyı indirdim.
İşimiz bittiğine göre artık gidelim mi buradan?
Ethan olmadan olmaz.
Ethan mı? Ethan burada ne yapıyor ki?
-Biz birlikteyiz. -Birlikte misiniz?
Evet, birlikteyiz.
Ethan'la mı?
Evet, Ethan.
Ve sen?
Ethan mı?
Evet.
Aman Tanrı'm.
Asla anlamayacaksın sanıyordum.
-Artık gidip onu bulabilir miyiz? -Evet. Tabii.
-Evet? -Hâlâ depoda mısınız?
Evet ama birazdan çıkıyoruz.
Önce alman gereken bir şey var.
Durun, ben yaparım.
Hadi Liam. Kaç. Öyle daha zevkli oluyor.
-Burada ne yapıyorsun? -Ben de kendime aynısını soruyordum.
Böyle saklanamayız. Peter bu şekilde dayanamaz.
O şey bizi bulursa biz de dayanamayız.
Stiles'ı beklemeliyiz.
Burada beklemeyeceğim.
Malia, bekle.
-Scott... -Ben iyiyim.
Kaçmasına izin vermeyin.
İyi değilsin. Bu, sarı kurtboğan. Seni öldürür.
Ne?
İyi misin?
Evet.
Şu lazımlık hâlâ kullanılıyor olmasa daha iyi olurdum.
Benden önce nasıl çıkabildin?
Bir şekilde hallettim işte.
Kuyruğunu kullandın değil mi?
Hâlâ kuyruğun mu var?
-Çok iğrenç. -Kalkabilir misin?
Gidelim.
Hâlâ dışarıda mı?
-Bak, sana bayılmıyorum. -Ben de sana bayılmıyorum.
Ama seninle birlikte savaşırım.
Pekâlâ.
Savaşalım.
Eğilin!
Tamam. Otur. Otur. Derek, git. Malia'ya yardım et lütfen.
Onu merak etmiyorum. Bu şeyden kurtulmalıyız.
Kurtboğandan kurtulmanın tek yolu var.
-Onu yakacağız. -Ne?
İyileşene kadar hareket edemeyeceksin.
Haklıysam sadece Stiles'ı buraya getirmeliyiz.
Tamam.
Tamam. Geçti. Tamam.
Geçti, geçti. Tamam.
Ona bakamazsınız. Görmeden dövüşmelisiniz.
Dövüşmemeye ne dersiniz? Arkadaşlarımızla buradan gitsek?
Bana uyar.
Burada.
Gözlerinizi kapatın.
-Lydia... -Gözlerinizi kapatın.
Ona baksana.
Sence ölüyor mu?
Pek sayılmaz.
Bir Zebani'yi öldürmek o kadar kolay değil.
Ona ne dendiğini biliyorsunuz, değil mi? Bu dünyanın içine dalacaksanız
en azından bilgi edinin.
Kimse zarar görmek istemiyor.
O zaman silahını indir Memur.
Beni vurmayacaksın.
-Onu çıkarmana da izin vermeyeceğiz. -Bundan emin değilim işte.
Sadece üç kişisiniz.
Stilinski...
Şerif diyeceksin.
Bana unvanımla hitap edeceksin Memur.
Kaç yaşındasın, 60 falan mı?
Siz üçünüz...
...Memur Parrish'e yardımcı olun ve onu buradan çıkarın.
Tabii efendim.
Şerif.
Ethan?
-Ethan. -Buradayım.
-Lydia nerede? -Bilmiyorum.
Gözlerimi kapatmıştım, nereye gittiğini göremedim.
Sen neredesin?
Tam önündeyim.
-Plan ne? -Silahları toplayacağız.
Gerard tarafından silahlandırılan herkes silahını teslim edecek.
Gerekirse güç kullanacağız.
Derek, bu sen misin?
Derek?
Derek, benim.
Jennifer.
Bana bakmak istemiyor musun?
Beni tekrar öldürmelerine izin mi vereceksin?
Beni ölüme mi terk edeceksin?
Yoksa bir şans daha mı vermek istiyorsun?
Sen gerçek değilsin.
Sesim gerçek gelmiyor mu?
Bana bakamıyor musun?
Derek, bana bak.
Gözlerini aç.
Lütfen.
Bana bir kez daha bakmak istemez misin?
Beni hatırlamak istemez misin...
...bizi hatırlamak?
Lütfen bana bak.
Bana bak!
Hadi.
Nerede bu?
Gerçekten son sarı kurtboğanlarımız
kalmışken sana güveneceğimi mi sandın?
Ben senin kızınım.
-Ben bir Argent'ım. -Ama hâlâ onlardansın.
Hepsini ona mı verdin?
Monroe'ya mı verdin?
Sadece bir kurşuna yetecek kadar kalmıştı.
Bu kurşuna.
Bir tane daha bulduk.
Ölüp ölmediğini bilmiyorum.
Ama kesinlikle savunmasız duruyor.
Artık bitti Kate.
Her şey yerli yerine oturdu.
Her şey değil.
-Silahları indirme vakti. -Neden bahsediyorsun sen?
Scott hâlâ yaşıyor ve onları nasıl kurtaracağını biliyor. Hepsini.
Kütüphanede mi saklanıyorsun Scott? Benden mi saklanıyorsun?
Gözlerini aç Scott.
Benimle savaşabileceğini
sanıyorsun ama savaşamazsın. Dostların artık yok.
Yüzümü gördüler ve delirdiler.
Senin yüzünden artık yoklar.
Onları mahvettin.
Herkesi mahvettin.
Özellikle de onu.
Özellikle
Allison'ı.
Aç gözlerini.
Scott.
Aç gözlerini Scott.
Yapman gereken tek şey gözlerini açmak.
Senin korkun farklı Scott.
Altında güç yatıyor.
Senin gücün.
Senin korkun bana özgürlük getiriyor.
Bir daha hapsedilmeyeceğim.
Bir daha asla yakalanıp
kafese tıkılmayacağım.
Asla!
Aç gözlerini!
Aç dedim!
Seninle nasıl dövüşeceğimi biliyorum,
seni nasıl yakalayacağımı da.
Ateş edemem. Ne yapmamı istersiniz?
Vur onu. İkisini de vur.
Beni yenemezsin.
Senden korkmuyorum.
Artık değil.
Biri kafasına, diğeri de kalbine.
Anlaşıldı.
Sarı kurtboğan onu zayıflatmış olsa bile Scott olayı çözdü.
Her zaman olduğu gibi.
Anuk-ite.
Bir daha hapsedilmemek için güç topluyorsun.
Benim gibi bir Şekil Değiştiren'in gücünü istiyorsun.
Ama Şekil Değiştiren olmanın kuralları arasında bu da var!
Zayıf noktalarımız var ve geçemediğimiz sınırlarımız.
Dağ Külü.
-Jackson. -Bitti mi?
Artık bitti.
Sizi görmek güzel Koç.
Seni de Jackson.
Canım acıyor. Çok acıyor.
Çok acıyor.
Hâlâ acıyor mu?
Hayır.
Güzel.
Bunu sen yaptın.
Bunu yapan sensin seni aptal ihtiyar.
Tek gördüğün oydu.
O ailemizi yok etti.
Ailen şu anda tam karşında.
Silahlarınızı bırakın.
Parrish, silahlarını topla.
Başüstüne efendim.
Bunu nasıl yaptığını bana öğretmelisin.
Ben, Monroe. Derhâl son durumu bildirin.
Biri cevap versin.
Biri benimle konuşsun.
Neler oluyor?
Biri telsizi alıp bana neler olduğunu söylesin.
Kaybettiniz.
Scott?
İyileşmiyor mu?
-Scott, gözlerine ne oldu? -Yapmak zorundaydım, üzgünüm.
İyileşmelisin.
Gözlerin biraz daha böyle kalırsa zarar kalıcı olabilir.
Hadi Scott. Odaklan.
Deniyorum, olmuyor. Odaklanamıyorum.
Hey, bana bak.
Evet, yapabilirsin. Sadece odaklan.
Yapamıyorum.
Evet, yapabilirsin. Scott, lütfen bana bak.
Malia.
Öp onu.
Ne?
Öp onu.
O gece kaçtılar.
Gerard insanların eline silah verdi.
Ama düşündüğünden çok daha azı kullanmaya istekliydi.
Artık sırrımızı daha çok insan biliyor.
Ama çoğu bizim tarafımızda.
Yardımcı kaptan mı?
Şimdi de yardımcı kaptan mı olmak istiyorsunuz?
Biz farklılıklarımızı kabullendik.
Bu, kulağa pek rekabetçi gelmiyor.
-Bu saçmalığı size kim öğretti? -Siz öğrettiniz.
Çünkü harika bir koçsunuz.
Haklısın.
Ben harika bir koçum.
Artık bizden korkmuyorlar.
Eski düşmanlarımız dostlarımız oldu.
Koruyucularımız var.
Bizim için savaşacak dostlarımız var.
Geri kalanımız da senin gibi olan başkalarını arıyor.
Pekâlâ Alec.
Seni avlayan insanlar...
Bir liderleri var, adı Monroe. Birçok takipçisi var.
-Kaç tane? Yüzlerce mi? -Binlerce.
Tüm dünyada.
Peki burada ne yapıyoruz?
Bize yardım edebilecek insanlarla buluşacağız.
Bazıları hep bizim yanımızda.
Diğerleri de ihtiyacımız olduğunda geliyor.
Ama bu gece çok daha fazlasına ihtiyacımız var.
Hepsi...
Farklı mı?
Bazıları öyle.
Bazıları inanamayacağın şeyler yapabiliyor.
Diğerleri de sadece insan olabilir ama eksiği akıllarını kullanarak kapatıyorlar.
Ya da çok iyi savaşarak.
Kim onlar?
Dostlarım.
Sürüm.
İstersen sen de bize katılabilirsin.
Ama savaşmak zorunda kalabilirsin.
Monroe'ya karşı mı?
Ve onu takip eden herkese.
Beni bulacağını söyledi.
Beni bulup öldüreceğini. Yaşım umurunda değilmiş.
Bir canavar olduğumu söyledi.
Sen canavar değilsin.
Sen bir kurt adamsın.
Benim gibi.
Alt yazı çevirmeni: Begüm Özdemir