POPRZEDNIO
Nie mają pojęcia, z kim zadarli.
To jest Londyn,
ale za 70 lat od twojej teraźniejszości.
Jesteś w peryferalu.
Zdalna obecność.
Sterujesz ciałem jak własnym.
Najpierw mi powiedz, dlaczego ja i moi bliscy jesteśmy celami.
Pokażę ci.
Burton, chodź. Już.
Ja widzę, Flynne.
-Mamo. -Widzę cię.
Szyby mają pięć centymetrów.
Kevlarowe panele w drzwiach.
Opony run flat. Noktowizja.
Klamki pod prądem. Z tyłu wyrzutnia kolców i dymu.
Bak wytrzyma eksplozję.
Szybka parafeczka
i z głowy.
Będziesz nam wciskać wiarę?
Tut, czasami tak jest,
że człowiek odkrywa potrzebę zmiany.
W samym sercu.
Ja tego straszliwego odkrycia dokonałem.
Kojarzycie billboardy na wjeździe do miasta?
Ściągam je.
Postawię tam krzyże.
Czas promować inne przedsięwzięcie.
Co z serwisem, jak zamkniesz komis?
Daję ci dożywotnią gwarancję, CJ.
Do końca twojego życia.
Jak coś się zepsuje,
naprawię to za darmo.
Wiesz, że dotrzymuję słowa.
Graba.
Proszę.
Wskakujcie. Zapraszam na przejażdżkę.
Proszę.
Wsiadaj.
Miłe uczucie?
Wygodnie?
Przymierzcie się.
Nie działa?
Co on mówi?
Wygląda na to, że auta nie odpalają.
Okna i drzwi też się nie otwierają. Niedobrze.
Zamknięty samochód w taki upał.
Wiesz, jaki tam będzie skwar?
Nie, proszę pana.
Po godzinie 60 stopni.
Sprawdziłem to.
-Wypuść nas! -Wypuścić ich?
Wiesz, co najbardziej lubię w armii?
To, jak wymyślają nazwy.
Kiedy przywódcy wroga popełnią błąd i zbiorą się w jednym miejscu,
zrzucamy tam bombę.
-Otwórz drzwi! -Nazywają to „ścinaniem głów”.
Poetycko, co?
Kurwa, co jest!
Tut nie wierzył, że to kuloodporne szyby.
Kurwa, duszę się!
Spryskaj ich wodą.
Przypomnij im, jacy będą spragnieni.
Bez jaj, kurwa!
Ty sukinsynu!
Daleko nie zajdziesz, Jasperze,
jeśli nie odważysz się na okrucieństwo
dla czystej, zwierzęcej radości.
Gorąco tu!
Strasznie gorąco!
Dalej!
Otwieraj!
Cholera!
Jesteś, kurwa, trupem.
Jak skończysz,
połóż krzyże na chodniku.
Wujku.
Nie zostajesz?
Wrócę. Idę tylko po młotek.
PERYFERAL
Sikasz do tego basenu?
W końcu to mój basen.
Pewnego dnia dorośniesz.
-Co wtedy? -Pewnie się rozwiedziemy.
Zostanie mi czysty basen.
Myślałam o tym depozycie.
Mamy kilka możliwości.
Najbezpieczniej będzie odmówić.
Niech Fisherowie sobie żyją.
Pożegnasz się z Hawaną.
I ta ryzykowna.
Weź pieniądze, zabij Fisherów.
A jeśli to spisek służb,
spędzisz resztę życia w pudle,
plując sobie w brodę.
Albo weź kasę i nic nie rób.
Tylko że to może nie być ustawka,
a ktoś z układami
i skłonnościami
do brutalnych rozwiązań.
Same złe rozwiązania, złotko.
Nie masz lepszych?
Jasper.
Jego żona, Billy Ann.
Przyjaciółka Flynne Fisher.
Chcesz powierzyć taką sprawę przygłupowi?
Zostaw forsę.
Niech Jasper poszpera,
rozejrzy się u Fisherów.
Wrócimy do sprawy.
A mój nowy przyjaciel w Hawanie?
Powiedz mu, że przygotowania wymagają czasu.
Wyjdę na słabeusza.
Czy lew wygląda na słabego, bo się kuli przed skokiem?
Kurczę, Flynne.
Podróże w czasie.
Trupy za domem. Magiczne lekarstwa.
Łeb mi zaraz eksploduje.
No.
Co to w ogóle jest?
Głupia apka do podglądu dronów. Burton mi ją zainstalował.
To mnie w sumie... uspokaja.
Są nad domem?
Nie.
-No. -Podążały za nami całą drogę?
Leon za nami podążał.
Pewnie je wysłał.
Mamy się czuć bezpieczniej?
Skoro wiedzą o twojej mamie, to o tobie pewnie też.
Albo o tej drugiej wersji ciebie.
Zapytałam, ale nie powiedzieli.
Mam wrażenie, że nie powinnam pytać.
Dlaczego?
To pewnie coś złego.
Skoro nie chcą mi powiedzieć.
Jedno jest pewne. Za 70 lat będzie o wiele mniej ludzi.
Znacznie.
-Kurde. -No.
Wiem.
Naprawdę w to wierzysz?
Tak.
-Co robisz? -Szykuję sprzęt.
A ty?
Nie możesz tu drukować.
Nie pozwolą ci.
-Kto? -Forever Fab, Burton.
Cóż, to nasza firma,
więc możemy robić, co chcemy.
O czym ty mówisz?
Kupiliśmy ją rano.
Albo zrobiło to Milagros Coldiron.
Macon i Edward tu rządzą.
Musimy pogadać.
Załóż urządzenie...
Wychodzimy. Już.
Mają być moimi szefami?
-Nie są twoimi szefami. -Ale...
To twoja firma, baranie.
I tak nie masz czasu na pracę.
Masz być w Londynie.
Czemu tak się zachowujesz?
Sprawa się skomplikowała.
Potrzebowałaś tego.
Musimy być zespołem. Rozumiesz?
Inaczej to nie wypali.
Dobrze. Co ci się stało z ręką?
Nic. Zdrętwiała, nie wiem.
Zostaw rower. Podrzucę cię.
Kupiłeś samochód?
Wynająłem.
Zaraz przyjdę.
Obudziłem się dziś po chlaniu
i zgadnij, co znalazłem.
Jakiś tępy chuj mówi, że masz dla mnie robotę.
Wejdź, wprowadzą cię.
Chcesz pomocną dłoń?
Sorki. Zły dobór słów.
Stary.
Zraniłeś moje uczucia.
No i już.
No to spierdalaj do środka.
Połamania nóg.
Już przesadzasz.
Rękę bym oddał za takie wozidło.
-Ranisz. -Serio.
Lewą nogą wstałeś? Ręce opadają.
Wygrałeś.
Skurwiel.
Słuchaj, Flynne.
Pogadajmy o ewentualnościach.
Co mówić i kiedy mówić.
Reece myśli, że grałaś w symulację
i zobaczyłaś coś, czego nie powinnaś.
Teraz cię za to ścigają.
Jak dla mnie to dość bliskie prawdy.
Może być?
Tak.
No i kwestia mamy.
Co wie o pochodzeniu leków?
Nie pytała.
Trzeba będzie to wyjaśnić lekarzowi.
Tym bardziej że odzyskała wzrok.
Powiedziałbym jej prawdę,
gdyby brzmiała przekonująco.
Co się dzieje?
Tracę nad nią kontrolę.
Pięść sama się zaciska.
Przez ten sprzęt?
Może. Nie wiem.
Powiedziałam rano Billy Ann.
Co powiedziałaś?
Wszystko.
Kurwa mać, po cholerę?
Odpowiedz.
Nie tym tonem. Nie jestem dzieckiem.
To zachowuj się jak dorosła.
Zjedź na pobocze.
-Zjeżdżaj! -Nie zjadę.
Wiesz co, Burton?
Ty masz całą ekipę.
Siedzicie sobie przy ognisku. A ja?
To moja jedyna przyjaciółka.
-Dobrze. -Gówno prawda.
Widzę, że jeszcze masz coś do powiedzenia, żeby mnie wkurzyć.
Pamiętaj, że kiedy mówisz coś Billy Ann,
mówisz też Jasperowi.
Kazałam jej nikomu nie mówić.
To nie tak działa.
-Nie oczekuj... -Co ty w ogóle wiesz
-o małżeństwie? -Kim jest wujek Jaspera?
Ja pierdolę.
-Czekają na ciebie. -Świetnie.
Sądziłem, że będzie na łóżku.
Bo jesteś romantykiem.
Bez polta to tylko przedmiot.
Przedmioty trzyma się w pudłach.
Ash spytała...
czy zabiłem człowieka.
Obudź się i wstań.
Dlaczego o to pytała?
Zapewniłem ją tylko, że potrafisz odnaleźć Aelitę.
Bowiem zapewne tak jest.
Nie musisz się wstydzić. Przeciwnie.
To dlatego przyjął cię mój ród i cała oligarchia kleptów.
Chroniliśmy cię.
Traktowaliśmy jak swego.
Prawie.
Nigdy nikomu nie powiedziałeś?
Co zrobiłeś tym neoprymom?
Nawet Aelicie?
Nie będziesz w pełni sobą,
dopóki tego nie zaakceptujesz.
Dopóki nie poskromisz tej mocy.
Inaczej będziesz pusty jak ten przedmiot.
Czujesz się jak przedmiot?
Przedmiot to materia nieożywiona.
Odpowiadam definicji, natomiast tak nieprecyzyjne...
Witamy z powrotem.
Powiedzcie, że nie trzymacie mnie w pudle.
Ależ skąd.
Chodźmy do kuchni.
To dość proste,
jeśli to tak opisać.
Porwaliśmy Mariel, zabraliśmy jej oko,
włamaliśmy się, złapali nas.
Aelita uciekła, a ja zginęłam.
Żaden ze mnie detektyw, ale tak to się rysuje.
Zacznijmy od imprezy.
Kim jest Mariel?
Mariel Raphael.
Zastępczyni kierownika ds. bezpieczeństwa w I.N.
To także miejsce pracy Aelity.
Możemy założyć, że dzięki jej tęczówce
weszłaś do obiektu instytutu.
Przez co kolejne wydarzenia
stają się o wiele bardziej złożone.
I niebezpieczne.
Boicie się tego miejsca.
Powiedzmy, że niezadzieranie z I.N.
leżałoby w naszym wspólnym interesie.
Okradaliście instytut, nie?
Tak zakradaliście się do mojego świata.
„Kradzież” to mocne słowo.
Jak „zakradanie”.
A jak to nazwać?
Chciałaś ją o coś spytać, prawda?
Co cię wiąże z niejakim Corbellem Pickettem?
Nic.
I niech tak zostanie. Czemu?
To wytwórca narkotyków z twojej okolicy. Dość brutalny.
Makabryczne odkrycie w Clanton.
Przy Siltwell Road znaleziono 12 ukrzyżowanych ciał...
Wiem, kim jest ten chuj.
To członkowie kartelu Wściekłe Psy.
I wiem, co robi. Wyłączcie ten szajs.
Monitorujemy ruch sieciowy twojego wątku.
Wykryliśmy wzrost zainteresowania z jego adresu IP.
Zainteresowania czym?
Tobą i twoją rodziną.
Ktoś stąd mógł się z nim skontaktować.
Chcąc cię skrzywdzić.
Zatem musicie mnie odesłać.
Natychmiast.
Szukajcie Aelity. Wrócę za godzinę.
Wolfgangu.
Zostali zaszczepieni?
Zgodnie z wytycznymi państwowymi.
Ile masz lat, słonko?
Za 27 dni skończę 10 lat. Wilk ma osiem.
Otwórz.
Wymaga leczenia, ale ujdzie.
Stypendium państwowe powinno pokryć takie wydatki.
Nie potrzebujemy jałmużny.
Kraj wezwał nas do pomocy w reformacji.
To nasz obowiązek.
Zechcesz zamieszkać z nami w Oxfordshire?
Wilk też może?
Przejęto ich razem.
Parka.
Mieliśmy adoptować jedno.
-Zatem... -Nie idę bez Wilka.
Nazywa się Wilk?
Właściwie Wolfgang.
DNA wskazuje na pochodzenie niemieckie i północnoafrykańskie.
-Lubisz swoje imię? -Tak.
A gdybyśmy chcieli je zmienić?
Na coś bardziej tradycyjnego.
Jak Wilfred.
Co byś powiedział?
Mogę być Wilfredem.
Dobry chłopak.
Mario, Mario, powiedz, skarbie
Jak rośnie ogród twój?
Z dzwoneczkami
Aelita.
Muszelkami
I pięknymi kwiatuszkami
Pani Mario, powiedz, skarbie
Jak rośnie...
Wilfred?
Z dzwoneczkami, muszelkami
Witaj, mamo.
Kiedy ostatnio tu była?
Minęły lata.
Jak z tobą.
Na pewno przed śmiercią ojca.
Nadal wam nie wybaczyłam.
Nie byliście na pogrzebie.
-To zbędne. -To było krępujące.
Nie oczekuję przeprosin.
Jak zwykle zadajesz złe pytanie,
więc otrzymujesz złą odpowiedź.
Podejrzewam, że chciałeś spytać o to,
kiedy ostatni raz ją widziałam.
-Więc? -Miesiąc temu.
Może nawet nie.
Byłam w St. James. Wyszłam z Wiltons.
Wpadłam na nią.
Rozmawiałyście?
Próbowałam zagaić,
ale to Aelita. Wysiłek okazał się jednostronny.
Zapytałam ją, gdzie mieszka.
Przybrała tę swoją nieatrakcyjną, wyniosłą minę,
tę typową, i powiedziała:
„Tam, gdzie ostatni raz upadł śnieg w Londynie”.
Nawet po tylu latach
nie rozumiem, dlaczego musi się bawić w te zagadki.
Moje zmieszanie ją raczej uraziło.
Rzekła, że gdybym choć raz poświęciła jej odrobinę uwagi,
wiedziałabym, co ma na myśli.
Ty jej poświęcałeś uwagę.
Wiesz, co miała na myśli?
Widzisz?
Usiądź, Wilfredzie. Na chwilę.
To męczące, gdy tak nade mną stoisz.
Czasami, kiedy nie mogę spać,
leżę i próbuję rozwikłać waszą zagadkę.
Ja i wasz ojciec mieliśmy swoje wady.
A może zbyt wiele oczekiwaliśmy,
zważywszy na wasze pochodzenie.
Przyznasz jednak, że wszystko mieliście najlepsze.
Szkoły. Możliwości.
Dziękuję.
Do usług.
Nie oczekuję, że zrozumiesz.
Przekonajmy się.
Samotność rani duszę, Wilfredzie.
Potrzebuję towarzystwa.
Standardowy model nie wystarczy?
Tak, to sentymentalne z mojej strony.
Ale Aelita coś w sobie miała.
Nosiła się w sposób,
który zawsze mnie uspokajał.
Gdyby zabrać odpychające cechy charakteru?
Mówiłam. Nie oczekuję, że zrozumiesz.
Powiedziałam ci wszystko.
Herbata nieznośnie ostygła.
Czas na ciebie, nie sądzisz?
Zajmę się Pickettem.
W jakim sensie?
Nie możesz zabić Picketta z zimną krwią.
Mówisz, że chce nas zabić.
To nie jest zimna krew?
On już taki jest.
My nie.
Zdajesz sobie sprawę,
że wojsko sporo wydało, żebym się taki stał?
Nie jesteś już w Marines.
Wiesz, co oznacza semper?
Wiem. Wiem też, co oznacza fidelis.
Komu chcesz być wierny?
To może tak.
Wymyśl wykonalny plan
albo zrealizujemy mój.
A będziesz ze mną konsultował decyzje?
Zgoda.
Powiedz to.
Najpierw porozmawiamy, obiecuję.
Kuźwa.
To dotyczy również Connera!
Witaj z powrotem.
Zaprogramowałem wóz tak, aby jeździł wokół Pałacu Buckingham.
Jak ujrzysz coś, co pamiętasz,
spróbujemy wyśledzić Aelitę.
Co jej się stało?
Mariel.
Po tym wszystkim.
Składacze to cudotwórcy. Wyjdzie z tego.
Nie szukam pocieszenia.
Najwyraźniej zniknęła.
Lekarze potrafią i to.
Aelita ją zabiła?
Aelita albo instytut.
Tam nie lubią luk w zabezpieczeniach.
Myślałam, że to symulacja.
Okazuje się, że jak nas ukłuć,
krwawimy.
Zawróć.
Chyba skręciliśmy tam.
Nie wiem.
Chodźmy pieszo. Może coś ci się przypomni.
Ty tamtędy, a ja tędy.
Połączymy się.
-Połączymy? -Usłyszysz dzwonek.
Wtedy przesuń palcem wskazującym po kciuku i stuknij.
KALIBRACJA...
NAWIĄZANO POŁĄCZENIE
O kurczę.
Ustawiłem wszystkie zmysły.
Zaraz przywykniesz.
Kurwa, niedobrze mi.
No tak, mój kac. Powinnaś móc to skalibrować. Proszę.
Lepiej?
Tak.
Nigdy się tak dziwnie nie czułam.
Jakbym była częścią ciebie.
Czy to ma sens?
To działa w obie strony?
I jaka jestem?
No co?
Niewinna jak kwiecista łąka.
Wal się.
Z bluesowym podkładem w tle.
Mocny bas.
Góra i dół, żebym zniknął.
BAR „U JIMMY'EGO”
Jasper.
Chyba mam do pogadania z panem Pickettem.
Jak mogę pomóc?
Mam marchewkę i kij, panie Pickett.
Zacząć od marchewki?
Ile panu za nas obiecali?
Nie wiem, o czym mówisz.
Parę dni temu dawali dziewięć milionów.
Jeśli dali panu mniej,
to nie mają o panu dobrego zdania.
W co się wmieszaliście?
Nie zaszkodzimy pana interesom.
Ale dam panu 200 kawałków tygodniowo za święty spokój.
Dogadajmy się
i już nie przeszkadzam.
Ciekawi mnie kij.
-Wie pan, co to jest? -Słyszałem.
Co takiego?
Jak wam skopali życie.
Dziękuję za służbę.
Opowiedzieć coś panu?
Do haptyki rekrutowali chłopaków ze wsi.
Koledzy z dzieciństwa tworzą zgrane oddziały.
Haptyka robi z nich jeden organizm.
Prędkość, intensywność, gwałtowność.
Jak było gorąco,
nie wiedziałem, co robię.
Jakby to nie była moja ręka.
Po wojnie byłem w Quantico. Wszedłem do baru.
Zobaczyłem faceta na stołku.
Straciłem przytomność.
Odpadłem.
Zmysły mi wróciły, gdy nad nim stałem.
Pobiłem go tak, że niemal umarł.
Widziałem go pierwszy raz.
Ale mój sierżant
został przez niego pobity. Miał wtedy 16 lat.
Czułem to dzięki haptyce.
Czułem też potrzebę rozwalenia gnoja.
Bez świadomego powodu.
Co za historia.
Ale jak jest w niej morał,
to go nie zrozumiałem.
Jeśli coś się stanie mnie lub mojej siostrze, z pańskiej winy,
to niech pan uważa, bo nie jestem tylko sobą.
Jest ze mną cała armia.
To ma być ten kij?
Czuje się tu pan bezpiecznie?
Jesteś za młody, żeby to pamiętać,
ale to miasto było kiedyś zadupiem.
Rządzonym przez totalny margines.
Zmieniłem to.
Z dnia na dzień.
Sprawiłem, że znów można tu żyć.
Jest czysto, cicho.
To moje miasto.
Owszem.
Czuję się tu całkiem bezpiecznie.
Kolejna trafi w łeb.
To mój kij.
Dwieście tygodniowo?
Dziękuję.
Akrofobia?
Nieszczególnie.
Doskonale.
Przejdźmy się. Chcę się przewietrzyć.
Siedziba I.N. była pierwszym oczyszczaczem powietrza.
Powstała, zanim do nas dołączyłeś. Wiesz, jak działa?
-Znam ogólną zasadę. -Słucham.
Wychwytuje węgiel z atmosfery.
Ale szczegóły technologii?
Równie dobrze może pani spytać, jak ptaki latają.
Działasz za wolno.
To niedopuszczalne.
-Wątek... -Tak, tak.
Wiem, to nietypowe wyzwania.
Może masz za dużo ruchomych części?
Oddziały najemników. Niedostępne małomiasteczkowe sojusze.
Musi być prostszy sposób, by zabić dziewczynę.
Może jedna osoba z odpowiednią bronią?
Co z bieżącymi problemami?
Aelita West chodziła do szkoły z Grace Hogart.
Przez rok dzieliły pokój.
To niepokojące.
Zawsze lubiłam Grace.
Mogę się tym zająć.
Sama to zrobię.
Wiesz już, kto sponsoruje Aelitę?
Wciąż nad tym pracujemy.
Miała pani rację. Wygląda mi to na kleptów.
Nie wiem tylko, który ród, ale gdybym miał zgadywać...
Nie zgaduj, Danielu.
Dowiedz się.
A potem zabij.
Zapewne wiesz, że mogę cię łatwo wyeliminować.
Na wiele sposobów. Jednym skinięciem.
Cenię cię, Danielu.
Nie chcę, byś służył instytutowi ze strachu.
To najgorsza motywacja.
Skuteczna na krótką metę.
Pani doktor!
Machają skrzydłami.
-Proszę? -Ptaki.
Tak latają.
Sio, Danielu. Do dzieła.
Aelita mówi, że za dziesięć lat mnie nie będzie.
Co miała na myśli?
Jesteś tam?
Wilf?
Zapytasz ją przy okazji. Ja nie mam pojęcia.
Nazwała mnie poltem. Co to znaczy?
To skrót. „Poltergeist”.
Tak nazywamy ludzi z wątku.
Niby tu są, a ich nie ma. Jak duchy.
Wspólnik doskonały.
Powinnam się przejmować policją?
Skręć w prawo.
Idź bez pośpiechu. Nadejdę z przeciwka.
Tak?
Peryferal jest zarejestrowany?
Tak.
Choć kilka ulepszeń by nie przeszło.
Mogłaś mówić wcześniej.
W czym problem?
Rozdzieliliśmy się. Idzie za nią policyjny koid.
Dogoń ją.
Nie może rozmawiać z tym cholerstwem.
Jeśli wykryją, że to wątek, zostaniesz sam.
Usuniemy wszystkie tropy.
Wyślę ci paczkę do więzienia w Wakefield.
Kurwa mać, Ash.
Mogę ją odesłać do domu.
To będzie wyglądać podejrzanie. Poczekaj.
Nasłuchuję.
Rób to, co ja.
Jak dotknę brody, powiedz, że chcesz do domu.
W czym mogę pomóc?
Peryferal porusza się po okolicy w sposób
naruszający prognozy algorytmiczne o kilka stopni pewności.
Dlatego mnie przysłano.
Pańska godność?
-Wilf Netherton. -Potwierdzono.
A to jest Rainey Portis. W peryferalu.
Obywatelka Kanady.
Proszę sprawdzić,
złożyłem wniosek na wizę na dziesięć wizyt.
Dwie już wykorzystano. To jest trzecia.
Tej wizyty nie zapowiedziano ani nie zatwierdzono.
Była spontaniczna.
Zdalna wizyta została odwołana.
Przekaż peryferal do kontroli...
Zastanawia się pan, dlaczego opuściliśmy pojazd.
Przez kłótnię.
Może pomoże nam pan rozstrzygnąć spór.
Podczas dwóch wizyt
wspomniała, że peryferal jej nie przypomina.
Kazała mi wynająć inny model.
Nie wiedziała, że go nie wynająłem.
To moja własność.
Wzorowana na byłej.
Łatwiej było je zachować,
choć to niewłaściwe i leniwe.
Tym razem Rainey się wściekła.
Uznała, że jej nie szanuję, skoro tak ignoruję jej prośby.
Wyskoczyła z samochodu. No i jesteśmy.
Powiem tak, panie władzo.
Zaczynam się zakochiwać.
Przynajmniej czuję, że to możliwe, rozumie pan.
Jesteś niezwykle pociągająca.
Inteligentna.
Intrygująca.
Nieustraszona.
Kurwa, nie widzisz tego?
Mogę wrócić do domu?
Tak, proszę pani.
Proszę jak najszybciej zarejestrować wizytę.
Oczywiście.
Dobrego dnia.
Za mną.
Doktor Nuland?
Grace.
Dziękuję, że tak szybko się zjawiłaś.
Żaden problem.
Nie miałyśmy dotąd okazji porozmawiać.
Rażące zaniedbanie z mojej strony.
Ma pani sporo na głowie.
-Masz ulubione miejsce? -Proszę?
Takie, w którym nabierasz sił. Moje jest tutaj.
-To przez ten widok? -Przez pszczoły.
Ich ignorancję.
Traktuję ją jak przestrogę.
Wykonują obowiązki tak wytrwale,
że nie są świadome swych słabości.
To, co je wybiło, wciąż się czai.
Staramy się chronić pszczoły.
Ale wystarczy chwilowa utrata czujności, by nastąpiła lawina katastrof.
Wiesz, że niemal wyginęły dwukrotnie
w ciągu ostatnich pięciu lat?
Wiesz, co jest później.
Długa odbudowa populacji od zera.
Dobrze, że panią mają.
Ludzie nie różnią się od pszczół.
Patrzymy na to i jesteśmy pewni,
że Kumulacja już dawno za nami.
Ale praca, której to wymaga, troska...
Ty potrafiłabyś to zrozumieć.
Na tym polega twoja praca.
Dane, które pozyskujesz z wątku, mogą nas kiedyś ocalić.
Przed nami samymi.
To zaszczyt, że mogę pani pomóc.
Masz wielu przyjaciół?
Kilku.
Czy Aelita West do nich należy?
Tak sądzę. Byłyśmy współlokatorkami.
Wiesz zatem, że pracowała w wydziale bioróżnorodności.
Pracowała?
Jak ktoś z działu ziaren i strączkowych
miałby się dowiedzieć o dziale badania wątku?
Była ciekawa, więc...
Nie ujawniłam ważnych informacji.
Nigdy bym...
Przed Kumulacją istniał pewien kraj, Paragwaj.
Słyszałaś o nim?
Nie.
Jego mieszkańcy mieli powiedzenie.
Jeśli czujesz, że musisz wyjawić sekret,
bardzo ważny, wręcz kluczowy dla egzystencji,
najpierw wykop sobie grób.
-Czemu? -„Dlaczego”.
Albo dla osoby, której to mówisz,
albo dla siebie.
Przepraszam, zawiodłam panią. Rozumiem.
Herbata zawierała pewien specyfik.
Gdy go przetrawisz,
twoje ciało będzie wydzielać pot zbliżony do feromonów szerszeni.
Nasi złociści przyjaciele mogą się zestresować.
Wiesz, że nie zostawiłaś mi wyboru?
Mam dwójkę małych dzieci.
Tak jest, właśnie!
Pomyśl o nich.
O tym, co robisz, by je chronić.
Błagam panią!
Proszę!
Nie. Zrobię wszystko!
Pytanko.
Jak sikasz do pisuaru,
ciężko jest trafić?
Wiesz, nie na podłogę.
To nie ja.
Namów kumpli, żeby przestali. Taki trendzik.
Mogę spróbować,
ale wy macie łatwiej. Siadacie i już.
Żartuję.
-To żart. -Przezabawny.
Dziękuję.
Jesteśmy, Jasper. Gaś.
Muszę coś zawieźć do wuja.
Co?
Nie wiem. Torbę.
-Oby nie narkotyki. -Nie.
Skąd wiesz?
Bo wujek wie, co o tym myślisz.
Torba jest z Forever Fab.
-Flynne ci ją dała? -Macon i Edward.
Billy Ann, nie rób tego.
Wstawię kolację, ale zrób coś dla mnie.
Dowiedz się, o co chodzi.
-Jak? -Wymyśl coś.
Nie pytam, jak przygotować obiad.
I ani mi się waż ich okradać.
Jezu, nie jestem idiotą.
Dobra.
Cześć.
Proszę.
Jakieś problemy?
Nie. Powiedziałem, o co chodzi, dostałem torbę.
-Zaglądałeś do środka? -Nie.
Źle bym się z tym czuł.
I tak czuć, co tam jest.
Co obstawiasz?
Forsę.
Od Fisherów.
-To twoi sąsiedzi? -Tak.
Zaskakuje cię, że płacą mi 200 tysi?
Trochę, szczerze mówiąc.
A jeśli powiem, że będą to robić co tydzień
w najbliższej przyszłości?
Zastanawiałbym się, skąd mają pieniądze.
Bystry z ciebie chłopak.
To rzeczywiście pytanie za milion dolarów.
-Chcesz? -Nie.
To znaczy...
Śmiało, weź.
-Śmiało. -W porządku.
Dziękuję.
Dam ci cenną lekcję życia.
Zanim przyjmiesz od kogoś gotówkę,
zapytaj, czego chce w zamian.
Nie. Za późno.
Już wziąłeś.
Czego...
Czego chcesz w zamian?
Odpowiedzi na pytanie za milion dolarów.
-W sensie... -Powiem wprost.
Martwię się o Fisherów.
Mogli się wplątać w coś,
co ich przerasta.
Pamiętasz Wściekłe Psy?
O tym mówię.
Znów nas to czeka.
Im więcej wiem, tym lepiej im pomogę.
-Wyglądają na miłych ludzi. -Są mili.
Nie chcesz, żeby coś im się stało, co?
No cóż.
W porządku.
Dobrze.
Jakie to uczucie,
kiedy łączysz się z haptyką?
Trudno to opisać.
Dlaczego pytasz?
Chyba to zrobiłam.
Albo coś podobnego. Z Wilfem.
Wiesz?
Lepiej uważaj.
Czemu?
Połączenie wymaga szkolenia.
Można się pogubić.
Jak?
Dwie dusze działają jako jedna.
To podobne uczucie do miłości. Ciężko inaczej to opisać.
„Dryf haptyczny”, tak to nazywają.
Jasne.
Witaj z powrotem.
To nie jest prawdziwe?
Niestety nie.
Aelita zostawiła wskazówki dotyczące miejsca pobytu. Zagadkę.
Zawsze lubiła zagadki.
Próbowałem się w nią wczuć.
Jaka to wskazówka?
„Gdzie upadł ostatni śnieg”.
Mama miała obraz nad komodą.
„Bitwa pod Hastings, w której poległ Harold”.
Nie sądzisz, że „śnieg” to osoba?
Jak myślisz?
John Snow.
Kto to?
Jeden z intelektualnych idoli Aelity.
Angielski lekarz. Badacz cholery.
Gdzie zginął John Snow?
W Londynie. 16 czerwca 1858 r.
Gdzie dokładnie?
Sackville Street 18.
Tam, gdzie upadł Snow.
Przybyłam.
Ktoś tu był przed nami.
Mamy taki w domu.
Taki sam?
Tak, też zepsuty.
Zatrzymał się po śmierci taty.
Na której godzinie?
Na 2.15.
Brawo.
Co im się stało?
Peryferale.
Tak kończą bez kąpieli odżywczych.
Ash i Ossian znajdą operatorów.
Co?
Burton.
Co to jest?
To implant.
Aelity?
Musiała go usunąć po ataku, żeby nie można było jej namierzyć.
Chodźmy stąd.
Witamy z powrotem, pani Fisher.
Wilfred Netherton, tak?
Pamiętasz to?
Zapewne myślisz, że umrzesz i z głowy.
Zapewniam, trauma pozostawia ślad.
Trochę boli, prawda?
Czego ode mnie chcesz?
Odpowiedz.
Ona nie przestanie, dopóki nie umrzesz.
Opóźniasz tylko nieuniknione.
Opóźniasz ból.
Zabrałaś coś.
Co?
W NASTĘPNYM ODCINKU
Chcę tam wrócić.
Nie myślisz jasno.
Kiedy ktoś inny przyjdzie nas zabić?
Bije od ciebie zwodniczość.
Czyli to czeka mój świat.
Przetłumaczone przez: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger