ANTERIORMENTE EN THE PERIPHERAL
Dá acceso a calquera cousa.
O máis emocionante vén de Modificación do Comportamento.
Non podedes.
Son persoas. Xente real.
Tan boa que dá medo.
Non vou ser presa fácil.
Nin sequera sabemos se o casco é seguro.
O máis raro que atopei nunca.
É seguro esperar aquí
a que veña matarnos alguén?
Agóchate!
Tamén son boa coa escopeta. Quere velo?
A xente que virá por min
non é o tipo de xente que deixa cabos soltos.
INTERIOR DE TEXAS 2028
Isto é bastante fácil de arranxar.
Eu non lle vou disparar.
E se algún de vós o intenta, sácolle os dentes dun puñazo.
Alguén ten que facer algo, non vou aguantar moito máis.
Estamos informados de que os texanos
usan cans feridos para que saiamos ó aire.
E aquí estamos agora,
cun can na merda xusto diante.
A min paréceme bastante claro, non credes?
Eses texanos non teñen onde esconderse a esperar un bo samaritano.
Poderíante matar a tres quilómetros.
Antes de que te deses conta do estúpido que fuches.
Coa merda de area á que lle chaman aire, tres quilómetros son un mundo.
Veña, neno.
Levamos 19 días sen disparar.
Dádeme algo, por favor.
Nin o penses. Conner! Merda.
Ás 12 en punto.
Fillo de puta.
Movemento ás dúas.
Era un puto corvo, Leon.
Merda.
Ola.
Vaia.
Que difícil me fan a vida todos estes disparos.
Remata xa, cabronazo.
Tranquilo, campión. Déixame...
Ide ó carallo.
Estou aquí, tío. Estou aquí. Non pasa nada.
Está todo ben.
Estou aquí, vale?
Non pasa nada.
PERIFERIKOAK
Sabes que odio as interrupcións
no meu paseo, non si, Beatrice?
Si, señora.
Supoño que se trata do recente alboroto no Centro de Investigación.
Así é, señora.
En dez palabras ou menos.
Un asasinato na rúa Sackville cun periférico e unha koide implicados.
Iso foron 11 palabras.
Así é, señora. Precisábaas en nome da claridade.
Pero aínda hai poucas cousas claras.
Como empregarías unha asignación máis xenerosa?
Informaríaa de que a vítima foi o xefe de seguridade do CI.
Daniel Cook.
Coñezo a Daniel.
"Coñecíao" sería o tempo correcto.
E foi unha koide?
Así é. Cortoulle a gorxa.
É fermoso, non si?
Case parece unha foto.
Non sexas descarada. Non é un trazo encantador.
Teremos que traballar.
Non o vexo, Tommy.
Rexistreino eu mesmo.
Hai dous días.
Pedín un par de todoterreos.
Sen matrícula nin cor?
Tiñan pintura cromática.
E teño que saber o que é iso?
Que eran invisibles.
Dis que desapareceron uns coches invisibles?
Décheste moi forte nesa cabeciña?
Podo coller as chaves e rexistralo eu?
Sabes que non podo deixarte. Cadea de custodia.
Se queres mirar,
fálao co shériff Jackman.
Shériff.
Pensaba que te mandara á casa, Tommy.
Estou pechando uns temas, señor.
Mimadriña.
Parece que tes un anxo da garda moi especial a coidar de ti.
Lin o teu informe.
Non parece que lembres moito. Algún cambio?
Estou traballando niso, señor. Téñoo todo algo borroso.
Mira, Tommy, preciso que collas uns días de vacacións.
Pagadas. Tes que descansar e coidar desa cabeza.
Volve connosco en plena forma.
Ese home anda solto na miña garda.
Seino moi ben.
E ímolo arranxar todo. Encargareime eu mesmo.
Hai algo que sempre admirei de ti, Thomas.
Tes determinación.
Sempre a tiveches, desde que eras un adolescente salvaxe.
Se che podo dar un consello,
aprende a controlala.
Ata as cousas boas poden queimar.
Como meu avó dicía sempre,
cando camiñes sobre ovos, non saltes.
Entendes, fillo?
Así me gusta.
Teño uns asuntos dos que ocuparme.
Avergóñame recoñecer que estaba nervioso
cando fuches encararte con Cherise.
Ti es un tío normal, non si?
Que queres dicir?
Non sei. Mírote e miro todo isto...
É moi distinto de onde vivo eu.
Ou de "cando".
Cría que isto sería mellor, pero estades tan fodidos coma nós.
Ou máis, se cadra.
Pode ser.
Oe, por que todo o mundo garda tanto as distancias con nós?
É por razóns sanitarias ou algo?
Nunca camiñan preto de nós.
Porque non é real.
É realidade aumentada.
Fai así.
É unha tecnoloxía do Centro de Investigación.
Manda truco.
Por que?
Poderíaselle chamar estimulante anímico.
Así é menos inhóspito.
Chega un momento no que deixas de pensalo. Está aí. Coma o tempo.
Pero todo o demais é real, non si?
Algúns edificios están completados.
Os que aínda non tiveron tempo de volver fabricar.
Mira, así.
Por Deus.
Se o CI está a facer cousas coma esta á vista de todos,
que farán en segredo?
Cherise dixo que lle copiei e lle roubei datos aquela noite.
Vai seguir intentando matarme ata recuperalos.
Sexa o que sexa, iso deixouno claro.
Se cadra o fabricante que imos ver pode axudarnos.
Fixo os periféricos de Aelita. Pode que saiba onde está.
-Como sabes que é el? -Por isto.
Teño eu un destes?
Aquela noite, cando Aelita me puxo o ollo naquela cousa, sentín algo.
Pode que Aelita descargase datos no coto?
Teóricamente, pode.
Tería que descargalos no teu mundo.
E que será?
Iso só nolo pode dicir Aelita.
CARNIZARÍA CROWN & ROSE CARNE DA BOA
Ben.
Que vai ser?
Pastel de carne.
Non facemos tal.
Pero recoméndolles a carne de porco.
É unha mágoa.
Viñamos co pastel de carne na cabeza.
Disque é a súa especialidade.
Parecedes unha parella encantadora.
É mellor que marchedes antes de saír malparados.
E que pensa de min, señor?
Non sei quen vén sendo.
O tipo que construíu isto
aseguroume que era mellor do que vostede é quen de facer.
Mesmo no seu apoxeo.
No meu apoxeo?
Antes de que a súa destreza cambalease.
E quen cona é esa persoa?
Non digo que o crea. Só repito o que me dixo.
Para alegrarme o día, non si?
O tipo prometeume que me devolvería os cartos se lle demostraba o contrario.
Así que pensei en darlle unha oportunidade.
Probe a súa maña.
-Non saio barato. -Iso non é ningún problema.
PASADE, ESTÁ ABERTO
SENTÍMOLO, ESTÁ PECHADO
Vale.
Non está mal, pero serame doado conseguir que che devolvan os cartos.
Si.
Temos un novo accesorio bastante impresionante.
Unllas de titanio. Retráctiles.
Podes saír dunha casa de pedra rañando.
E os ollos?
Calquera pode mellorar os ollos.
Que queres? Visión nocturna? Térmica?
E se quero cambiar un ollo por outro ollo humano?
Levanta.
Hostia, Abby, para un pouco, que vas facer que nos maten.
Fálanos desta muller.
Podes empezar a falar, Reggie, ou podo empezar a cortar.
Ti elixes.
Que credes que me farán?
Quen?
Os neoprimitivos.
Non andan con moitos contos.
Cortaríanme a lingua.
-Que teñen que ver os neoprimitivos? -Home...
Ela mandoume facelo para que alguén lle puidese poñer un ollo humano.
Só un neoprimitivo sabería facer iso.
Cirurxía antiga e bisturí?
Agarda. Non podes saír así.
Non sabía que Aelita era neoprimitiva.
Eu tampouco.
Contácheslle o que fixeches?
Cando tomaron a túa escola?
Síntoo, Wilf.
A DE JIMMY ABRIMOS ATA A MEDIANOITE
Merda!
Vai ó carallo.
Vale, imos aló.
Ei, ola.
Non te vira. Vés ou vas?
Chamoute alguén.
Só vin por un... Xa sabes.
Un que, Macon?
Un café, supoño.
Si, chamáronme.
O que me pregunto é
por que non saen eles!
Coido que teñen medo.
E ti non?
Non o sei. Vaia, un pouco, supoño.
Hai unha chave inglesa nalgún sitio baixo aquela grúa.
Queres que vaia?
Que cha traia?
Vale, telo?
-Aí? -Si, xusto aí.
-Aperta. -Aí vou.
Iso é.
Algo máis?
Fálame da tecnoloxía que usa Flynne.
A verdade, Conner, non tomes isto a mal,
pero tería que preguntarlles o que podo contar.
Xa o usei. O casco.
Burton sábeo.
É real, non?
Flynne pilota un corpo real nun sitio de verdade.
Iso é o que sei.
Cal é o límite?
De que falas?
Hai un tempo límite para estar alí?
Supoño que terás que mexar, non? Comer, beber e todo iso. Logo...
Estiven nunha cama dun hospital militar,
entrando e saíndo do coma, durante oito meses.
Tiña un catéter para mexar, unha vía intravenosa para beber
e tubos para comer.
Estás a dicir o que eu creo?
Se alguén me pode facer un corpo,
poderiades ti mais Edward prepararme para vivir alí de forma permanente?
Non son médico, Conner, pero non sei se o teu corpo,
o de verdade, o de aquí, sairía ben parado.
Síntoo, pero...
Non sei canto durarías.
Es unha das persoas máis listas deste sitio, non si?
Si.
-Non sei eu. -Si que o es.
Confía en min.
Pois se non podes imaxinar o que é espertar
nun corpo coma este,
é porque non o tentaches.
Por que non pensas niso un anaco?
Entón, volveremos falar.
RECOMPILANDO DATOS BIOMÉTRICOS
XERACIÓN DE RECURSOS
MONTANDO ANÁLISE FACIAL
INICIAR INTEGRACIÓN NEURAL ACTIVADA
FINALIZANDO CONFIGURACIÓNS
ACTIVAR PERIFÉRICO EXECUTAR
Sempre é un pouco arrepiante cando a IA cobra vida, non é?
Momento Capela Sistina.
Supoño que iso significa algo.
Deus estírase cara a Adán para darlle a chispa da vida.
Seino, só teño que seguir esa boliña de merda, non?
Non é un xogo, Tommy.
Podes seguila?
Si.
Todo ben?
Os ollos tremían ó moverse.
-Xunto cos mareos, os pitos... -Estou ben.
Conmoción e probable lategazo cervical. Precisas un TAC.
Levei golpes peores xogando ó fútbol no instituto. Teño que traballar.
Moi sensato. Nótase que pensas con claridade.
Deilles a miña palabra ós Fisher de que o tiña controlado.
Dado o que pasou, deberías deixalo.
Era o meu arresto. Estaba na miña custodia.
Non podo deixalo pasar.
Non o deixaches ti. Case te matan.
Iso debería preocuparte máis.
Preocúpame moito, por iso teño que ir aí fóra
e atopar o fillo de puta.
Os dous sabemos quen foi.
Pareces a ra que axudou o escorpión a cruzar o río
e non sabe por que o picou cando os dous afogaban.
Que queres que faga?
Colle unha baixa médica.
Agóchate. Case rematei os meus dous anos obrigatorios aquí.
Podo traballar onde queira.
Gañariamos tempo para recuperarnos.
Este é o meu fogar, Dee.
Medrei nesta vila. Traballei toda a vida aquí.
Entón sabes quen a controla
e acábache de dicir que é un escorpión.
Non quero que te volva picar.
Non vou fuxir disto.
A receita di que quedan dez minutos.
Pois supoño que tivemos sorte de que non me faga falla para cociñar.
Se a precisase, isto sabería a...
A que?
Estou pensando a palabra.
A xente adoita dicir "a cartón".
Por iso non quero dicilo.
Nada de caer en tópicos. Proba.
-Vale. -Que vale?
Vale, tiñas razón.
-Creo que esqueces a última parte. -Cal é?
"Coma sempre."
O invitado reviviu.
Señor, xusto a tempo.
Coma mentres está quente.
Tomámonos algunhas liberdades mentres durmía.
O estado no que o entregaron era...
-Que palabra usaras? -Desagradable.
Agora ten roupa limpa e todo iso.
O colar é un accesorio ó que se terá que adaptar.
Que fai?
Hai dúas formas de pensar nestas cousas.
Hai quen está na parte de...
"benditos son os que confían sen ver".
Xoán 20:29.
Despois están os outros,
que só respectan o lume cando se queiman.
Do cantante Pete Townshend.
De quen é vostede?
Dos do rock, parece.
Xa o supoñía.
Xa, eu tamén.
Veña, arriba, rapaz. Xa sei, xa sei.
Sente, veña.
Iso é. Tome.
Aí ten.
É axustable do un ó dez. Iso foi un catro.
Un tres.
Desagradable, fose o que fose.
Contratoume vostede?
Probe o asado, por favor.
Que lle parece? Sexa honesto.
Está bo.
Sabe como se abranda a carne?
A xente adoita usar un mazo.
É rápido e sinxelo, pero tamén mancha moito
e os resultados non están garantidos.
Por iso eu prefiro auga con sal.
Un proceso lento e controlado
que adapta a natureza do que consomes ós teus gustos.
Cando atopas a salmoira perfecta,
case o garante.
Agora ben,
hai pouco, descubrín
que alguén está na miña cociña fedellando coa salmoira.
Quero saber quen é.
Disque tiveches outro flashback. Dos gordos.
Tomas algo?
Non, non axuda. Aínda as sinto.
Deixa que as drene.
Xa non é o teu problema, Leon.
E se canto?
Parece que todos pensan que a miña voz cura.
Só tento axudar, Conner. Dunha forma ou doutra. Ti elixes cal.
Que che dean polo cu. Vale!
Faino.
As pernas non!
Por favor!
Isto estase a complicar,
non cres?
Non sei se me gusta esa ollada.
A doutora que tratou a polt polo espasmo
buscou "infeccións bacterianas localizadas no lóbulo occipital".
Non pensas que Aelita...
A verdade é que si.
É posible sequera?
Co ollo?
En teoría, si.
Señor Murphy!
Desculpe, non nos presentaron.
As persoas da miña idade sabémolo todo.
A miña condena é ter acceso continuo a moito,
o que deu o mal hábito de comportarme coma se xa coñecese a calquera.
Non importa, señora. Non foi unha ofensa.
Aínda que, dalgún xeito, é certo.
Si, señora, iso creo.
Pode presentarnos os señores Zubov e Netherton?
Son a detective metropolitana Ainsley Lowbeer.
A policía metropolitana.
-Un axente? -Unha detective.
Chama os avogados de meu pai.
De inmediato!
Desactivaron os telefónos.
Sería prudente fuxir por detrás.
Sabe que estás aquí. Mencionoute.
Que debería facer?
Déixaa pasar, hostia.
Facela esperar incrimínanos.
Fagas o que fagas, non lle mintas.
Seríache imposible de tódolos xeitos.
Os axentes de alto nivel teñen esa capacidade.
É mellor asumir que xa coñece as respostas
do que vaia preguntar.
Merda.
Pasou algo. Creo que debedes sabelo.
O vello que collín na ponte.
Que?
Non sei como dicir isto, pero todo foi ó carallo...
Perdíchelo?
Espera un momento, vale? Non é o que parece.
Que é entón, Tommy?
Tiñas unha tarefa, e perdíchelo.
Bateron co meu coche, Burton.
Dígoche que non foi un accidente.
Máis ben foi unha emboscada.
Unha emboscada?
A cousa das emboscadas, e mira que eu estiven nos dous lados,
é que adoitas precisar información
do obxectivo e da súa ruta.
Por iso cho digo.
Era o seu obxectivo. Coma se soubesen algo.
Quen? De que falas, Tommy?
Sabían a quen tiña en custodia
e que estaba de camiño.
-Á comisaría? -Si.
O shériff Jackman.
O que me leva a pensar que agora o ten Corbell Pickett.
Iso ten moito sentido.
Pois eu non o pillo.
Mira, Burton, todo isto empezou
con coches invisibles, vaíñas,
o que pasou o outro día, a lotaría e agora isto?
Que demo está a pasar aquí?
Sabes que?
Por que non che fas un favor e apartas do camiño?
Coñezo a túa familia de toda a vida e disme iso?
Non é só Pickett. Outras forzas quérennos mortos...
"Outras forzas"?
Que hostia fago con iso?
Por elas estás así, desfeito, e vivo por pura chorra.
Na próxima emboscada,
igual non tes tanta sorte.
Preocúpame un pouco, shériff,
que o teu delegado sexa unha responsabilidade inasumible.
A ver, Corbell, se queres sentar aí
e ver o vídeo de Tommy Constantine
e o prisioneiro que fuxiu,
precisas dúas chaves só para entrar.
É unha parvada, de verdade.
Sabes que contrasinais escollín?
A finalidade dun contrasinal, shériff,
é que a xente non o saiba.
"Fódete"
e "comemerda".
En maiúsculas.
Coma se gritases. Quedas ben aquí ti só?
Si, non hai problema.
Ben. Estás coma na casa.
Imos ver.
"Fódete."
"Comemerda."
Cantos anos tes, rapaz?
Penso que uns 28 ou así.
Xa vexo que non quere falar.
Supoño que o entendo, dadas as circunstancias.
Non me ofende, pero a cousa é que Corbell apostoume
que non podería facerlle falar.
Ofreceume comprarme certo Mustang convertible azul claro
ó que lle teño gana que vin en Ashville.
Pode que pareza un tecnicismo,
pero Corbell non concretou de que tiña que falar.
Só ten que facelo,
así que pensei que podemos traballar xuntos
e chegar a un acordo.
Vostede acepta falar cando Corbell volva
e eu ofrezo algo a cambio.
Nada sucio, por favor. Eu non son desas.
Pero ten que haber algo que queira e lle poida conseguir.
Iso é auga salgada?
Foi preferencia de Corbell.
Será por ser home. Se leva sal parécelle máis de macho ou algo.
Pero sabe que?
En canto unha se descoida, un deles enferma e,
ás 24 horas, o resto imítano.
Todos aboiando coa panza para arriba.
Hai que baleiralo, esterilizalo e volver comezar.
Fixémolo tres veces.
Despois, púxenme firme.
Así que iso son 750 litros de auga doce.
E non me avergoño.
Podo?
Hai carneiros azuis, barbos cereixa, haplochromis azuis eléctricos...
Son os meus favoritos, moi sutís.
Tamén hai guppys cola de abanico. Non poden faltar nun...
Ei! Que hostia fas, vello chocho?
Es un invitado nesta casa.
E eu coa pedicura feita!
Non, non, non.
Xoga ó xadrez, señor Zubov?
Xa non é tan divertido
agora que podemos empregar IA,
pero antes era un pasatempo fascinante.
Sentíase a mestría
cando cada movemento parecía ditar a resposta do opoñente
e a emoción cando esa ilusión era interrompida
pola sorpresa dun movemento inesperado.
Pode sorprenderme, señor Zubov?
Síntoo moito, detective,
pero coido que os avogados da familia deberían acompañarnos.
Xusto o que temía. O movemento esperado.
É a súa decisión,
pero, se decide chamalos,
isto é o que acontecerá.
O seu amigo Netherton foi xeolocalizado no escenario dun crime.
Concretamente, do asasinato de Daniel Cook,
xefe de seguridade do CI.
Asasinado por unha koide, ó parecer.
Podería acusar o señor Netherton de cómplice,
o que implicaría que neste mesmo salón,
nuns sete minutos,
veriamos a execución do pobre home.
Pero claro, cando se atrapa un peixe pequeno ó pescar,
un pescador sabio crávalle un anzol
e úsao para pillar outro máis grande.
Non pretendo menosprecialo, señor Netherton,
pero, no meu mundo, vostede non é un grande trofeo.
O cal podería ser unha vantaxe
porque, cando comezase o xuízo,
deixaría claro que podería conservar a súa vida
desviando a miña atención a un peixe grande.
Se é que coñece un, claro.
Vostedes dous son vellos amigos.
Iso ten que afectar a alma.
Sempre me intriga como o poder das emocións
parece escaparche cando tes un coitelo na gorxa.
O salmón. Grazas.
E unha gota de leite no té, por favor.
Señor Murphy, a vida non lle foi mal,
considerando os seus encontros coa lei cando era mozo.
É esperanzador.
Señor Zubov, na miña experiencia, neste punto do xogo,
pode aumentar a tensión no seu lado do taboleiro.
Imaxino que os asuntos da súa familia están todos entretecidos.
Non podo evitar preguntarme como se podería desenredar todo
se tirase do fío máis pequeno...
Estounos confundindo coas miñas metáforas, non si?
Xadrez, pesca, fíos tecidos...
Suponse que me debes axudar con iso.
Parecía que o desfrutaba. Sería groseiro interrumpila.
Dá igual.
Así creo que vai rematar esta historia
se chama os avogados. Como lle soa a vostede?
Coincido. Tedioso. Ata un punto insoportable.
E ata perderiamos o señor Netherton.
Non lle atrae moito máis deixar todo iso a un lado
e responder unhas preguntas?
De forma honesta, directa e completa. Quen sabe?
Podería levarnos a unha aventura moito máis intrigante.
Que pensa vostede?
Tentámolo?
Vale!
A policía detectou tres periféricos que funcionan con IA.
Pode facer que veñan? Encantaríame velos.
E...
tamén os operadores.
Temo que iso podería ser bastante complicado, detective.
Coido que pronto descubrirá que son boa co complicado.
Cando...?
Agora, señor Zubov. Ou en canto poida.
Aínda que a miña preferencia sería o antes posible.
Bendícenos, Señor,
e bendice estes alimentos que pola túa bondade imos tomar.
Por Xesucristo, Noso Señor. Amén.
Non é o meu aniversario, se é o que pensabas.
Non.
Estiven pensando no flashback co que espertaches.
Pareceume bastante intenso.
Pensei en visitarte para ver como ías.
E?
Ti dirás.
Coma un caravel.
Ata teño unhas torradas recén feitas.
Podería darche unha se prometes comportarte na mesa.
Xa sabes que a min esas cousas cústanme.
E xa comín, pero grazas. Non te cortes.
Se puideses irma coller,
supoño que podería comela aquí, desfrutando deste fantástico tempo.
A hostia.
Conner Penske pediume axuda!
E non hai testemuña ningunha para demostralo.
Vas deixar que arrefríe?
Ó choio, rapaz.
Algo máis, maxestade?
Si.
Que hai na caixa?
Un regalo dos nosos amigos do futuro.
Macon e Edward imprimírono. Mira o que ten.
Non mola tanto como o que fai Flynne.
Imprimiuche pernas?
Teño unha colección dentro.
E ponlles esforzo. Son obras de arte.
Flynne é boa persoa.
Por que nunca as levas?
Ás veces penso que son máis para vós que para min.
A xente séntese mellor ó verme,
pero non serven para moito.
Xa entendo.
Pero suponse que estas son moito mellores que as nosas.
Non son reais.
Odio dicirche isto,
pero non creo que che vaian medrar pronto.
Xa as teño.
Espéranme no futuro.
Si, algo diso me dixeron.
Botas en falta a vía e o catéter, non si?
Podías ser máis sutil coa desaprobación
se queres que reaccione.
Recordas verme tan feliz como agora?
Estaba a preguntarme algo.
Naqueles primeiros días no hospital trala explosión,
recordas que te visitei?
Un pouco.
O que me pediches que fixese
deixoume ben fodido, Conner.
O que pedín?
E non o puiden facer.
Pois ti deixáchesme na merda, así que supoño que quedamos a pre.
Que fixera á fin?
Escribiches na parede fronte á cama.
Si. Se algo podía facer que te levantases, sería escribir:
"Burton estivo aquí."
Imaxinábate alí tirado, morrendo por pintar "FDP" por riba.
Largáronme antes.
Sabes iso que dicías do catéter e a vía intravenosa?
Unha forma de velo é
que se parece moito a poñer un coxín na cara.
Ou que te disparen.
Pero a cámara lenta.
Non fodas, Burton, unha forma de ver a vida en xeral
é que te disparan a cámara lenta.
Es a hostia, Conner.
Só digo que teño que pensalo
antes de axudarte co teu plan de traslado.
Vale, supoño.
Entre tanto, por que non probas estas pequenas?
Que lles dean. Se cadra mañá.
Sabes algo divertido?
Aínda temos estas letras gravadas pola casa de cando eramos nenos.
Miña nai aínda cre que "FDP" significa "festeiros de primeira".
E acaso non?
Si, supoño que si, fillo de puta.
Espero que non comeses moito.
Por que?
Chaman de Londres. Queren que volvamos.
FOREVER FAB IMPRESIÓN 3D
-Tes idea do que vai pasar? -Non.
Dixeron que vos mandásemos ós tres "o antes posible".
-Sabe Deus o que significa. -Sen plan, información nin recoñecemento.
-Xa sabes o que toca, non? -Velocidade, intensidade e...
Violencia de acción.
Hurra, cabronazos.
Así que este túnel cuántico permítelle comunicarse co pasado.
Ou máis ben cun pasado, xa que no noso pasado non o fixo.
Isto levántame dor de cabeza, señor Zubov. Supoño que a vostede non.
En realidade é sinxelo.
O acto de conectarnos rompe a causalidade
e fai a nova rama única.
Ou "coto", como lles chamamos.
Por que lles chaman así? Soa curto, vulgar, basto.
Non se espera que a nova rama siga a medrar?
Asumimos iso exactamente. Non sei de onde saíu...
Imperialismo.
Chamarlles cotos facilita pensar neles como do terceiro mundo.
E vostede facilita o colonialismo?
-Vostede e o señor Murphy? -Aí veñen.
E supoño que vostede é a formidable Flynne Fisher.
Detective Ainsley Lowbeer, da policía metropolitana.
Un pracer coñecela.
Señora.
PROXIMAMENTE EN THE PERIPHERAL
Onde estamos?
É onde xogan os animais.
Alguén me robou algo de moito valor.
Podemos falar disto, chegar a un acordo.
-Temos que ir! -Confía en min. Vai saír ben.
-Executade. -Acabouse.
Subtítulos: Marcos Carou Balado
Supervisor creativo Roger Peña