WAT VOORAFGING...
In onze tijdlijn bestaat Flynne Fisher niet meer.
Het is vrij eenvoudig.
We schakelen uit wat we tegenkomen.
Wat is uw grootste angst?
Het verleden.
Als jullie me weer proberen te bedriegen,
hak ik jullie fijn.
We hebben een probleem.
Ik heb die oude man levend nodig.
Er is technologie gestolen van je.
'n Dodelijk wapen in de verkeerde handen.
Hé.
WALTER REED MEDISCH CENTRUM 2028
Ik heb nagedacht.
Ja?
Hier liggend.
Over jou en je Sims.
Hoe je terug kunt gaan, herstarten.
Kon ik dat maar.
Terug naar dat level met die hond.
En die teef dit keer neerschieten.
Dat is het nou net met schaken.
Schaakmat
en je bent er geweest.
Dat maakt het leven zo moeilijk.
Geen herstart.
Eenheid 204 vraagt versterking bij 27 Bateville Road.
Drie doden. Verdachte op vrije voeten. Vermoedelijk gewapend.
Verdachte op vrije voeten. Vermoedelijk gewapend.
Ontvangen, 204. 1052 ambulance wordt gestuurd. Over.
Maak je er geen zorgen over.
Doe je best en kom er morgenochtend op terug.
Hulpsheriff, er is een hartslag.
Bij wie?
Schoten afgevuurd in Clanton Urgent Med,
1052 en vraagt om back-up.
Herhaal, 1052, verzoek om back-up. Code drie.
-Wat is er? -Schoten afgevuurd.
Clanton Urgent Med. Het moet onze dader zijn.
Reece is dood.
Ik heb het gehoord. Onderweg.
Ze zeiden dat die man de sheriff vermoord heeft.
En de Picketts.
Corbell leeft nog.
Heeft hij de sheriff vermoord?
Tommy?
Ja.
Doodgeschoten.
Als dr. Nuland haar zin krijgt, is hij niet de laatste.
Jullie willen haar vast stoppen.
Ja, natuurlijk.
Ik stel een alliantie voor.
Ik heb middelen die in jullie wereld macht bieden.
Jullie lijken in de mijne te kunnen handelen op manieren
die mij te boven gaan, gezien de factoren die een rol spelen,
waarvan ik me pas net bewust ben.
Wat bedoelt u?
Jullie hebben meer problemen dan Cherise Nuland,
hoe intimiderend de goede dokter ongetwijfeld is.
Jullie wereld krijgt een eigen Jackpot.
Ik geloof dat ik op mijn manier jullie door de naderende storm kan navigeren.
Als we tot een akkoord komen, is dit misschien het ideale moment
om eventuele ultimatums of eisen te stellen die jullie hebben.
Mijn moeder.
Ze is weer blind en ziek.
Genees haar.
Zoals beloofd, aan het begin van dit alles.
Mevrouw?
Ze raadpleegt de Tantes.
Het spijt me zeer.
Mr. Zubovs technici
hebben al het mogelijke geprobeerd.
Wat? Kunnen jullie haar niet helpen?
Ik vrees van niet.
De beste schatting van de Tantes is dat je moeder nog 554 uur te leven heeft.
Ongeveer 23 dagen.
Ik ga met haar praten.
Doe dat.
Flynne.
Ze hadden het beloofd, Burton.
Ze hadden het beloofd.
Ik weet dat je verdrietig bent.
Ik had een vreemd gevoel toen ik hoorde over het glioom,
wat betreft jou.
Ik lag daar in die onderzoekskamer en liet het over me heen komen.
Ik merkte dat ik dacht: misschien is het niet allemaal slecht.
Misschien gaat Flynne nu echt haar leven leiden.
Ik heb mijn leven precies geleefd zoals ik wilde, mama.
Ik zou niet anders hebben gekozen.
Dat weet ik.
Daar ben ik je ook dankbaar voor.
Je houdt ons al een hele tijd op de been.
Maar je verdient meer.
Ik dacht: misschien kunnen ze het huis verkopen.
Daar zit wat geld in.
Burton blijft Burton, ten goede en ten kwade,
maar wie weet wat Flynne kan doen?
En die gedachte maakte me enthousiast.
Je hebt de kans om te worden
wat je maar wilt.
Waar ga je heen?
Je pillen beginnen te werken.
Ik wilde je laten rusten.
Je vader noemde je ons kleine nootje toen je een baby was.
Waarom?
Want ook al was je maar een klein ding,
hij kon de kracht in je voelen,
wachtend op de kans om te groeien.
Net als een grote, oude eik.
Ik mis hem, mama.
Ik ook.
Beloof me, Flynne,
laat die kracht groeien.
Maria Anathema Ash.
Intrigerend cv.
Hoe ben je bij Lev Zubov in dienst gekomen?
Een ingewikkeld verhaal.
Irrelevant voor wat me ertoe heeft aangezet contact te zoeken.
En dat is?
De data die Aelita West stal.
Ik weet waar die is en hoe ik 'm kan krijgen.
Hij zit in Flynne Fishers brein.
Lev Zubov weet dit,
dus de Klept krijgt alles wat Aelita gestolen heeft.
Ik wil niet in die wereld leven.
-Inspecteur Lowbeer... -Heeft duidelijk haar eigen agenda.
Ik weet niet wat het is, maar reken er niet op dat ze het oplost.
U moet hem stoppen.
Kunt u dat?
Ja.
Maar het vergt een drastische stap.
Drastischer dan ik had gehoopt.
En tegen een onuitsprekelijke prijs.
Hoeveel tijd heb ik?
Zeer weinig.
Ik neem aan dat je hiervoor een beloning verwacht.
Ik wil dat u hem doodt.
Wie?
Zubov.
Mag ik vragen waarom?
Schending van etiquette.
Het is niet zo makkelijk wat je vraagt,
gezien zijn Klept-status.
Tenzij
je je aanwezigheid in het huishouden van Mr. Zubov gebruikt
om hierbij te ondersteunen.
Ja. Graag.
Uitstekend. Ik hou contact.
De drastische stap.
Wat is die?
Ik vrees dat ik gedwongen word om de omstandigheden in de stub te veranderen
op een manier die tientallen jaren aan studies vernietigt of ongedaan maakt.
Essentieel belangrijk onderzoek.
Maar ik zal een ledemaat afsnijden om het hele lichaam te redden.
Ik begrijp het niet.
De Jackpot. Ik zal hem naar het volgende niveau duwen.
Het meisje helemaal uit het spel halen.
Samen met haar huis, dorp, gezin. De hele achterlijke regio.
Welkom terug.
Hoe is 't met je moeder?
Stervende.
Wat je vast al die tijd vermoedde.
Het spijt me.
Ik presenteerde een mogelijkheid als een zekerheid zodat je ons zou helpen.
Het was fout.
Kunnen we je zus nog vinden?
Ze is dood.
Ik kan er niet omheen.
Wilf.
Het spijt me.
Het voelt dat ik iets over het hoofd zie.
Ik kan het niet zien.
Aelita zei dat ik vroeger 'n huis had.
Ik vertelde erover.
Een grasveld, aflopend naar een vijver.
Het kamp is m'n eerste herinnering.
Wachtrijen voor eten.
Regen valt op het blauwe zeil.
Een vrouw.
Ik dacht dat het mijn moeder was.
Het is vast een fantasie.
En je vader?
Ze namen alle mannen vroeg mee.
Ik herinner me de invallen niet.
Aelita vertelde me hoe ze ons hebben uitgerookt.
Ze zorgde voor me.
Zonder haar was ik dood.
Waar ging je daarna heen?
Straten. De ruïnes.
Bijna drie jaar.
En toen?
Ik deed iets doms.
Wolf.
We werden opgepakt,
opgeknapt.
Aelita vocht om samen te blijven.
Ze smachtte altijd naar dat leven. 'Toen we vrij waren,' zei ze dan.
Nadat we geadopteerd waren, liepen we weg.
Aelita plande het.
We verzamelden een voorraad en maakten een route.
We hielden het 8 maanden vol. In ons koninkrijk.
We hadden er zelfs een vlag voor gemaakt. De hand mist een duim.
Waarom?
Aelita zei dat we in een paradijs hadden geleefd,
voor we evolueerden tot wat we zijn.
Ze zei dat onze zonden ontstaan zijn met de opponeerbare duim.
Het vermogen tot grijpen.
Hulpmiddelen,
wapens,
kelen.
Wat gebeurde er na de acht maanden?
Ik werd ziek.
Ik zou gestorven zijn.
Aelita bracht me terug.
Ze gaf alles weer op om mij te redden.
Ze hield echt van je.
Inspecteur Lowbeer wil me spreken
over haar voorstel,
maar ik weet niet wat ik moet zeggen,
want je moet altijd aannemen dat ze ons hoort, als ze dat wil.
Wil je me iets vertellen,
maar kun je dat niet?
Zo zou ik het niet stellen.
Het is meer iets vaags dan iets specifieks.
Waarom koppelen we niet opnieuw?
Waarom?
Ik kan je vragen stellen.
Je hoeft niets te zeggen. Ik kan gewoon
mijn eigen conclusies trekken door hoe je je voelt.
Wat vind je van Lowbeer?
Ik stel een alliantie voor.
Lev?
Je zult nooit helemaal jezelf zijn
als je dat deel van je ziel niet omarmt.
Aelita?
Degene die je kent, zijn openingsbod of hoe je het ook wilt noemen,
zal me gelukkig maken, toch?
Flynne Fisher?
Wilf Netherton.
Als regenbogen en eenhoorns.
Wacht.
Waar was het?
Wat?
De hand zonder duim. Jullie geheime plek.
Christus.
Wat ben ik dom.
Moeten we Zubov bellen?
Nee.
We dienen nu een nieuwe meester.
Is het hier wel?
Zo was het niet.
Het was bos. Bomen, zover je kunt kijken.
Wilf.
Waarom duurde het zo lang, Wolf?
Geen spelletjes meer. Waar ben je?
Volg mij, maar zij niet.
Zij is het hart. Ze gaat mee.
Ogen en oren. Ze deelt de hare met anderen.
Toch, Ash?
Ze kan uit vrij wil gaan of ik kan haar wegsturen.
Jouw keuze.
Maar...
Ga naar huis.
Ik vertel je alles. Ik beloof het.
Herken je het?
Hier was het kamp.
Onze ontmoeting.
Je weet het niet meer, hè?
Ik was te jong.
Je was zeven, Wolf.
Te jong voor veel dingen, maar niet voor herinneren.
Je herinnert je het niet, omdat dat niet de bedoeling is.
Aelita.
Onze implantaten blijken nogal complexe apparaten te zijn.
Wat ze het beste doen, is herinneringen onderdrukken.
Iedereen weet dat. Ze stompen trauma af.
En toen ik de mijne eruit trok?
Je bent onder andere je immuniteitsboost kwijt
waarvan je vast snel spijt krijgt.
Nee, ik begon me dingen te herinneren.
Alles.
Hier liggen lijken.
Onder deze prachtige groene grasmat.
Duizenden lijken.
Graaf een gat, schat.
Je moeder ligt hier,
je zussen
en je broertje.
Je zou het je herinneren als je jezelf bevrijdt.
Mijn familie ook. Allemaal afgeslacht.
Geef 'm aan hem.
Blijf je daar gewoon zo staan?
Pak hem aan.
Wil je weten wie onze families heeft vermoord? De Klept.
De vader van je maat Lev en zijn soort,
omdat ze toen de zaken runden.
Er was besmetting in de kampen en ze vaagden ons weg uit angst ervoor.
En niet alleen hier. In heel Engeland.
Een gecoördineerde inspanning. Vijf miljoen mensen binnen twee weken.
Dat is een hele prestatie. Vind je niet?
Ze onderdrukken onze herinneringen
omdat ze bang voor ons zijn.
Ons?
Ik verzamel ze.
Een klein leger van de onteigenden. Voor gerechtigheid.
Wat zou je met dit gepeupel kunnen bereiken?
Een paar ramen breken?
De Klept en het RI zijn vast bang.
We hebben middelen nodig.
Zoals?
De geheimen van elk wonder dat het RI ooit gebouwd heeft.
Oneindigheid in de palm van je hand.
En waar zou je dat kunnen halen?
In het hoofd van 't meisje.
Heeft de dokter iets gezegd over een kans, Jasper?
Je weet wel, 10% overlevingskans, zoiets?
Ik moet aan het ergste denken.
Ik vind het echt heel erg. Dat vinden we allemaal.
Maar hij is gestorven als een echte strijder.
Hij is nog niet dood.
Je snapt me wel.
Hij ging vechtend ten onder
en we zijn het aan hem verplicht om zijn erfenis voort te zetten.
Dan ben ik de opvolger, toch?
Hoe kom je erbij?
-Ik was zijn nummer twee. -Echt niet.
Oké.
Stel dat we dit benaderen als een...
Hoe noem je het?
Dat wat de Romeinen deden toen er drie keizers waren.
Wat was het?
Een...
Een triumviraat.
Ja, dat is het.
Maar we zijn met vier.
Jij kunt ons nog steeds rondrijden.
Onze auto's wassen en zo.
Absoluut. Je doet geweldig werk met die auto's.
Oké...
Laten we nog een rondje doen.
Vooruit.
Zet ze op de rekening van je oom,
als die nog geldig is.
Doe open...
Wat?
Doe open...
Dat moet je opruimen, Jasper.
Wie moet ik als eerste afzetten?
Jasper?
Weet je nog die ruzie bij Monopoly?
Hoe laat is het?
Iets na 2.00 uur.
We speelden met Flynne, Burton en Ella op Thanksgiving.
Ik lag ver voor
en ik voelde me er slecht over, dus ik bleef mensen geld lenen
toen ze failliet gingen.
En toen kwam Burton uit het niets terug en won hij.
Schat, ben je dronken?
Jij werd daarna boos op me.
Ik zou nooit wat bereiken
als ik zwakte met vriendelijkheid bleef verwarren.
Jasper, dat meende ik niet.
Jawel.
Nee, echt niet.
De reden dat ik met je getrouwd ben, is vanwege hoe aardig je bent.
Waarom zei je dat dan?
Ik wilde vast dat je een keer zou winnen.
Het voelde dat je het verdiende.
Waarom voeren we dit gesprek?
Ik stond op het punt een grote fout te maken.
Wat bedoel je?
Niks. Ik hou van je. Ik ben snel thuis.
Atticus.
Verdomme. Atticus.
Atticus, wakker worden.
Atticus. Verdomme, word wakker.
Cash.
Atticus. Jongens.
SPOORWEGOVERGANG
Atticus.
Atticus, word wakker.
Word verdomme wakker.
Atticus.
Wat?
Verdomme.
Ik hoorde over dat treinongeluk.
Daarvoor ben ik hier niet.
Ik weet dat je geheimen hebt.
-Tommy... -Je hoeft niet zo te doen.
Ik kreeg een telefoontje van de BVD.
Rechtse milities praten.
Serieus genoeg om alarm te slaan.
Gezien alle rare dingen die rondom jou en Burton gebeuren,
moet ik weten of je er iets van weet.
Wat is er?
Ze zijn van plan een raketsilo op te blazen.
En er is die nieuwe luchtmachtsilo nabij Spring Creek.
Die grote.
Als je hier iets van weet...
Nee.
Ik moet gaan, Tommy.
Macon, maak de headset klaar.
Ik moet terug.
Ash.
Waar is Wilf?
Waarom ben je terug?
Die silo-explosie? Die we in het Jackpot-museum zagen.
Cherise wil die laten gebeuren in mijn tijdlijn.
Ik weet het zeker.
Wist je het al?
Wat heb je gedaan, Ash?
De data die jij en Aelita van het RI hebben gestolen, is opgeslagen in DNA.
Het is de shit in mijn hoofd, hè?
Daarom heb ik klote-aanvallen.
Wat is het?
De hele bibliotheek, denk ik.
Genoeg om jouw en mijn wereld te verwoesten.
Nu weet Lev ervan.
Als de Klept hem in handen krijgt...
Ik heb het Nuland verteld.
Ik moest wel.
Nu gaat ze mijn hele staat verdampen
zodat Lev de data niet in handen krijgt.
Mijn leven, mijn gezin,
iedereen van wie ik hou.
Het is gewoon een spelletje voor je, hè?
Winnaar krijgt alles.
Waar ga je naartoe?
Ik ga winnen.
Dit is het echte Londen.
Het deel dat nog niet af is.
Ze weten wat ze moeten doen.
Waarom zijn we hier?
Om te praten.
Zonder luistervinken.
Cherise Nuland.
Ze is van plan die silo in Spring Creek op te blazen.
Ons wegblazen, zodat ze zeker weet dat ik dood ben.
Dus ik heb een idee bedacht
om een nieuwe stub te openen.
Hoor ik dit goed?
Wil je herstarten, zoals in een Sim?
Het kan ons redden.
Maar ik heb jouw hulp nodig. En die van Lowbeer.
Het is een zwart gat.
In een Sim bereik je een level, maar wat je ook doet,
uiteindelijk ga je dood. Keer op keer.
Omdat je eerder in het spel ongemerkt een fout gemaakt hebt.
Je zit vast.
Het spijt me, lieverd.
Was het maar niet zover gekomen.
Ik vroeg of u de macht had om
de verbinding met mijn stub te verbreken.
Hebt u die?
Nee.
En een nieuwe openen?
Het delicate machtsevenwicht dat deze wereld regeert,
zou dat als oorlogsverklaring beschouwen.
Maar ik weet hoe iemand het zou kunnen doen.
U moet een nieuwe stub openen.
Als ik dit goed begrijp,
stel je een nogal radicaal plan voor.
Cherise denkt dat ze wint.
En dat u haar geholpen hebt.
We krijgen toegang tot alle data die Aelita gestolen heeft
en dat zou mijn wereld redden van de Jackpot.
Besef je wel wat de kans is?
Misschien kan een bondgenoot je helpen.
Je broer bijvoorbeeld...
Burton mag niks weten.
Anders laat hij me er niet mee doorgaan.
Maar Conner wil helpen.
Weet je het absoluut zeker?
Ja.
Het RI heeft diverse nevenvestigingen op niet nader genoemde locaties.
Stubportalen, heten ze.
Zelfs de bewakers weten niet waar ze zijn.
Het zijn Peripherals, op afstand bestuurd.
De Peripherals die ze bewaken, zijn net zo sterk als jij.
Stuur me erheen.
Ik ben gearriveerd.
Kan ik u helpen?
Misschien.
Mag ik je een vraag stellen?
Ben je misselijk als je terugkomt?
Of is dat opgelost?
Als je ontwaakt in je echte lichaam
na je dienst in deze Peripheral.
Verdomme.
Dacht je echt dat je zo makkelijk aan mij kon ontsnappen?
Je hebt de slechte gewoonte stervende dingen te kiezen.
Je hebt geen idee wat je in gevaar brengt.
Ze zijn hier allemaal, hè? Al die andere levens.
Ik hoef alleen maar te kiezen waar ik wil beginnen.
Wacht.
Ik zal je vinden.
Dat beloof ik.
Ik zou er niet zo zeker van zijn.
Nu wil ik de jager zijn.
Ik weet precies waar je bent.
En je hebt geen idee waar ik zal zijn.
Niet zonder de coördinaten.
Nee.
Hoor ik dit goed?
Wil je herstarten, zoals in een Sim?
Het kan ons redden.
Maar ik heb jouw hulp nodig. En die van Lowbeer.
Als het lukt, zijn daar nieuwe versies van ons.
Degenen waar Cherise niets mee te maken zal hebben.
Daar zijn we veilig.
Maar dood in onze eigen wereld.
Tenzij ik al weg ben.
Dan heeft ze geen reden die silo op te blazen.
Verdomme.
Burton zei dat je ooit iemand neergeschoten had,
twee kilometer verderop.
Burton lult maar wat.
Minstens drie kilometer.
Ik bedoel dat
het moet lijken of Lowbeer iemand stuurt
als gunst aan Cherise, om haar probleem op te lossen.
Begrijp je wat ik je vraag?
Ja.
Ik snap het.
En deze wereld dan?
Klaar mee?
Nee, we komen terug.
Waarom?
Ik ga die teef vermoorden.
Ja?
Ja.
Ik weet dat het veel is.
Maar ik heb er vrede mee.
Ik maak een wandeling
bij Hawthorne Creek
en ik tel terug vanaf tien in mijn hoofd.
Tien,
negen,
acht,
zeven,
zes,
vijf,
vier,
drie,
twee...
Dus,
zullen we aan het werk gaan?
Vertaling: Bianca van der Meulen
Creatief supervisor: Florus van Rooijen
Je belooft het elke keer, maar de hele maaltijd
praat jij met je vader terwijl ik met je moeder zit.
M'n moeder geniet van je gezelschap.
Dat is mooi en vast zeer vleiend,
maar, zoals je weet, is het sentiment niet geheel wederzijds.
Dus, als je een momentje van je...
O, Lev. Wat heb je gedaan?
Niets. Ik zweer het.
Ik hou van je.
Het spijt me, heren. Er lijkt een...
-Ga zitten. -Ik had een afspraak...
Je vader verontschuldigt zich. Hij voelde zich niet goed.
Niet in de beste gezondheid.
Je begrijpt het.
Daarom heeft hij ons gevraagd met je te spreken.
Waarover?
Gangbare praktijken, hier in Londen, sinds de diaspora van Poetin.
En hoe we met elkaar omgaan. Overleven.
Doe ik iets fout?
Het Research Institute. Ons in gevaar brengen.
Het is onaanvaardbaar. Absoluut.
Er zijn gevolgen, jongen.
Luister, heren,
mijn werving van een aanwinst binnen het Research Institute
was niets buiten de norm.
Ik probeerde een kans te benutten.
Maar het spijt me ten zeerste als ik iets heb gedaan
wat ons in gevaar brengt.
Ik verzeker u dat dat nooit mijn bedoeling was.
Mijn oprechte excuses
en ik kan alleen maar hopen dat u me vergeeft.
Je had je gezicht moeten zien.
We begrijpen het.
Het is altijd in ons belang om het RI in de gaten te houden.
Niet alleen om geld te verdienen,
maar om onze belangen te beschermen.
Zakelijk en anders.
Dat doet er nu niet toe. Tijd om het anders te doen.
Doe wat je moet doen.
Schroei de wond dicht.
Je aanwinst en geaffilieerden
moeten verdwijnen.
Allemaal?
Als een tak een ziekte heeft
die andere bomen bedreigt, Wat doet men dan?
De boomgaardhouder hakt hem om. Verbrandt hem.
Niet alleen de tak.
De hele boom.
Je vrouw ziet er prachtig uit, Lev.
En de kinderen?
We waarschuwen je.
Begrijp je het?
Schroei de wond dicht.
Of de boomgaardhouder komt op bezoek.
Met een bijl.
Heb je honger?
Waar is die verdomde ober?