Bu!
Hej!
Po co ci maszyna do pisania?
Nie używasz laptopa?
Tylko gdy słyszę jej rytm, mogę dobrze myśleć.
Jestem staroświecki.
Gdy wyjedziesz, zapomnisz o mnie, co?
Czy można zapomnieć o Velonie?
Każdy tak mówi.
Hej, to prawda.
To nie jest pewna odpowiedź.
Co będziesz robił, gdy tam dotrzesz?
Przyślę ci to, co chciałaś.
Plotka
Hej, Gulu.
Czemu nie jesteś zakochany? Spotykamy się w parach.
Czemu wciąż jesteś sam?
Kto mówi, że nie jestem zakochany? Nie wiesz, o czym mówisz.
Patrz! To moja dziewczyna!
Kto to? Jest przepiękna.
Idiotka! Nie wiesz, kto to? To Velonie.
Jaka Velonie?
Zabita w Kanyakumari dziewczyna, o której jest głośno?
To jej zdjęcie.
Tak, pamiętam.
Czemu mówisz, że jesteś w niej zakochany?
Zobaczyłem jej zdjęcie i się zakochałem.
Ale numer.
Wystarczy go wepchnąć do wody, żeby się z nią zjednoczył.
Znaleźli jej zabójcę?
-Nie wiem. -Co dalej?
-Nie wiem. -Gliny wiedzą, ale są do niczego.
Zabójca pewnie jest na widoku,
ale dopiero za parę miesięcy powiedzą, że go znaleźli.
Myślę, że mogą być trzy powody, dla których ją zamordowano.
Z namiętności, chęci zysku lub z zemsty.
Sherlock Holmes.
Myślę, że nie zamordowano jej dla zysku ani z zemsty.
To było przestępstwo z namiętności.
Gadasz jak Sherlock Holmes, Gulu!
-Właśnie! -Tak jest.
Tak mówili w wiadomościach. Dziewczyna miała narzeczonego.
Była zakochana w kimś innym. Narzeczony mógł ją zabić.
Dziewczyna miała zdjęcia kochanka na swoim Facebooku.
Gliniarze zablokowali jej konto.
To stare dzieje.
Tamtego dnia poszła w odległe miejsce z kimś innym. Szukają go.
To wszystko nieprawda!
Czytałem to w Fourth Column. Twoja dziewczyna była rozwiązła.
To prawda, choćbyś zaprzeczał.
-Zmówiliście się na niego? -To boli! Przepraszam.
Przepraszam!
-Dzień dobry. -Vivek, dziękuję, że przyszedłeś.
Po co za to dziękować?
Początki Parkinsona.
Leczy się pan?
Za miesiąc syn wraca ze Stanów.
Chce, żebym tam się leczył. Ale przejdę już do rzeczy.
Nigdy nikogo nie proszę o przysługę.
Źle się czułem, prosząc o to pana.
Zawsze taki oficjalny. Proszę mówić, czego trzeba. Pomogę.
Nie, Vivek. Nawet kiedy byłem na służbie,
nie wykorzystywałem swojego stanowiska.
Ojciec chłopaka to bardzo dobry człowiek.
I dobry przyjaciel. Padł mi do stóp.
Który chłopak?
Prowadzisz sprawę Velonie, prawda?
-Tak jest. -Nazywa się Tony.
On nie jest w to zamieszany.
Gdy ujrzał swoje nazwisko w gazecie, uciekł.
Ojciec też jest przerażony.
Właściwie to są tu obaj.
Lawrence!
Chłopak na pewno nie ma nic wspólnego z tym zdarzeniem.
Boją się złej reputacji po przesłuchaniach na policji.
Powiedz nam, co robić.
Mogę porozmawiać z Tonym?
Pewnie!
Czy ty i Velonie byliście zakochani?
Nie, proszę pana.
Dlaczego wszyscy tak uważają?
Ja im tak mówiłem.
Po co?
Żeby się popisać.
Wielu z kościoła kochało się w niej,
ale ze mną najpierw porozmawiała.
Myśleli, że ją zdobyłem.
Nie wyprowadzałem ich z błędu.
Czemu rozmawiała tylko z tobą?
Uwielbia muzykę.
Należę do chóru kościelnego i dobrze gram na gitarze.
Spytała, czy ją nauczę. Poprosiła, bym przyszedł, gdy będzie sama.
Myślałem, że jest mną zainteresowana.
Spytałeś ją o to?
Cóż...
Nie, proszę pana.
Słuchaj.
Nie ukrywaj nic przede mną, to wszystko będzie dobrze.
To było piękne!
Naprawdę piękne.
To nie mów tylko słowami.
Nienawidzę cię!
Velonie! To nic takiego!
-Velonie. -Idź sobie!
-Velonie. -Tony! Przestań!
Przestań!
Przyjmując, że mnie kochała...
Raz próbowałem ją pocałować.
Spoliczkowała mnie.
Mówiła o Vigneshu?
Nie. Gdy o nim wspominałem, zmieniała temat.
Nie naciskałem jej.
Mówiła czasem o kimś innym?
Nie, proszę pana.
Dziękuję.
-Panie Velraj. -Tak?
Dostanę wieczorem raport sądowy?
Nie powiedzieli panu?
W Tirunelweli odrzucono próbkę jako niezdatną.
Wysłałem ją do Ćennaju. To potrwa dwa dni.
-Dobrze. -Dobrze.
Tak, Vivek?
Raport sądowy będzie za dwa dni.
-Tony nie jest podejrzany. -Naprawdę?
Gdybyś mi powiedział, kto dał cynk o Ottaparai,
to by popchnęło sprawę do przodu.
Kto to jest?
Zobacz, kto to!
Co jest, Sunny?
Bracie, to doktor.
-Trafił pan, doktorze? -I owszem.
Nie mogła pobiec daleko.
Sunny, sprawdź to.
To broń wojskowa?
Tak. AR-15.
Kiedy pan ją kupił?
Parę lat temu.
Nie miałem zezwolenia, więc nie używałem.
Jakich pocisków pan używa: 5,56 czy 5,7?
Te 5,56 są za słabe.
Przystosowałem broń do bushmasterów.
Wystarczył jeden strzał. Zwierzyna nie odbiegnie daleko.
Zawsze używam broni z zamkiem. Inna mi nie pasuje.
Jesteś silnym mężczyzną. Normalne, że tak uważasz.
Mnie pasuje ta kolba.
I pas przedni.
Można nieść broń gotową do strzału.
Zestarzał się pan, więc to pasuje.
Gdy coś zobaczymy, wystarczy nam wiejska strzelba.
Zamyka się ją i strzela.
Pewnie, ale kto to ustrzelił?
Fani zamków lubią broń z zamkiem.
Fani dźwigni wolą broń z dźwignią.
Użytkownik AR-15 woli AR-15. Po prostu.
-Ma pan jakąś pracę w domu? -Tak.
Robię łazienkę i drobne naprawy.
Nie wiem, czy robotnicy tu przyszli. Wczoraj byli tu gliniarze.
Poważnie? Po co?
Jakaś dziewczyna nie żyje. Znaleźli tu jej ubranie.
Nie wiem, kto im doniósł.
Nie było nas. Matka z nimi rozmawiała.
Chwileczkę.
Halo?
Doktorze, tu podinspektor Ramar.
Vivek chce się z panem spotkać. Przywieźć go?
Dzisiaj?
Kiedy pan chce. Ja też wpadnę. Pogadamy.
Przyjedźcie jutro. Nie dziś.
Dobrze. To do jutra.
Doktorze?
Porąbać to, czy tak wystarczy?
ŚLUB KALAIVENDHANA I YAZHINI
-Przyjechałeś z rodziną? -Tak.
-Dzieci zdrowe? -Tak.
-Zjadłeś coś? -Tak.
Cóż za niespodzianka! Nie pomyliłeś adresu?
Skądże. Dostałem zaproszenie.
Minister chyba lubi hollywoodzki film Ojciec chrzestny.
Więc mnie zaprosił.
Czemu? O co chodzi?
„Przyjaciół trzymaj blisko, a swoich wrogów jeszcze bliżej”.
Kolego, nie drukujecie swojej gazety na żółtym papierze.
Ale treść macie sprośną.
Zajmujecie się tylko plotkami.
Zawistnik wszystko widzi na żółto.
Sprawa zabójstwa Velonie to nie jest świeża wiadomość.
Czyta się to jak powieść. Co to, u licha, ma być?
Chcę, żeby wiadomość dotarła wszędzie.
Dobre dziewczyny idą do nieba. Złe dziewczyny chadzają wszędzie.
Zainteresowałeś się, prawda?
Na wszystko masz odpowiedź, prawda?
Hej, patrzcie!
Sethuraman?
Wolno ci jeść lody?
Obnosisz się z tym, że nie jesteś diabetykiem?
Uwierzysz, jeśli powiem, że nie jestem taki stary?
Nieważne.
Prowadzicie gazetę, żeby zrobić mi na złość?
Wasze artykuły na to wskazują.
Za dużo myślisz o sobie.
Poświęcamy wam tylko odrobinę swoich łamów.
Jeśli nawet, to czemu?
Ledwie co mnie zaprosiłeś. Porozmawiajmy.
GŁÓWNY SZPITAL RZĄDOWY
Kiedy zobaczył pan ten materiał w Ottaparai?
W sobotę.
-Panie Ramar? -Tak?
Kiedy byliśmy w miejscu odkrycia zwłok?
W piątek.
Można wiedzieć, co pan tam robił?
Mam tam małą działkę. Czasem jeżdżę tam polować.
To zostanie między nami, prawda?
Może mi pan ufać tak samo jak Ramarowi.
Co pan myśli o starszej pani i jej synach?
Nie znam ich najlepiej.
Najstarszy to Santosh.
Średni to Sanjeev. Najmłodszy ma na imię Sunny.
Santosh bardzo dobrze zna las.
Sanjeev studiował, ale go wyrzucili.
Sunny się uczy, ale zawsze jest widywany w Ottaparai.
Nadleśnictwo prowadzi sprawy zabójstw, w których są podejrzani.
Jeszcze ich nie oskarżono.
Ich matka powiedziała, że ktoś inny przywiózł Velonie do Ottaparai.
Czy on jej coś zrobił?
Czy ktoś inny go przegonił i zabił dziewczynę?
Jeśli to on, zostawiłby tam ciało.
Skoro zwłoki znaleziono gdzie indziej...
To znaczy, że sprawcą był ktoś inny. Co pan na to?
Skoro pan podejrzewa tych trzech, czemu ich nie przesłuchacie?
Zrobimy to.
Wysłaliśmy próbkę krwi do analizy.
Jak wynik będzie pozytywny.
Zamiast na to czekać,
rozsądnie byłoby ich przesłuchać.
-Panie Ramar. -Tak?
Przyprowadź ich.
Dobrze.
-Proszę pana? -Kalyana Raman.
-Przepraszam, że pan czekał. -W porządku.
Cóż za niespodzianka.
Gdyby pan się zapowiedział, przyszedłbym wcześniej.
Mówiłem panu o ósmym wznowieniu Czerwonej ziemi?
-Nie. -Jest bardzo popularna.
W czasach Kindle'a i e-booków to cud,
że pańskie drukowane książki się sprzedają.
-Potrzebuję drobnej przysługi. -Słucham pana.
Parę dni temu była wiadomość o zabójstwie niejakiej Velonie w Komoryn.
Pamięta pan?
Tak jest.
Może pan spytać swoich prawników, jak przebiega śledztwo?
Oczywiście.
To krewna?
Nie mam krwi angielskiej.
Nie, ale zna pan wysoko postawionych urzędników policji.
Proszę mnie informować o postępach w sprawie.
Oczywiście!
KOMISARIAT
Ktoś przywiózł dziewczynę do Ottaparai, a pan przesłuchuje mnie?
Skąd mam wiedzieć?
Ktoś mógł ją tam przywieźć,
ale dziewczyna zginęła. I to u was!
U nas? Gdzie są zwłoki?
Ciebie o to pytam.
Dlaczego nie było u was zwłok?
Gdyby ktoś inny ją zabił, zostawiłby ciało u was.
Dlaczego leżało gdzie indziej?
Gdzie indziej?
Co to znaczy?
Ty mi powiedz.
Twoja matka twierdzi, że ją tam widziała.
Co jej zrobiłeś?
Pan przesadza!
Nie było tu ciała ani dowodów zabójstwa.
Myślisz, że się przestraszę i przyznam, bo jesteś gliniarzem?
Nie wiesz, kim jestem!
Będziesz miał kłopoty.
Co się stało?
O co chodzi?
-Zapomniałem. -Proszę pana!
Wyciszył pan telefon?
Velraj dzwonił.
Tak. Laboratorium...
Co się stało?
To nie jest ludzka tylko zwierzęca krew.
-Jesteś pewien? -Proszę spytać Velraja.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE PODINSPEKTOR
-Słucham. -Vivek!
Przesłuchujesz Santosha z Ottaparai?
Tak. Mówiłem panu, że znalazłem strzęp sukienki i krew.
Byłem u niego.
Szef nalega, żeby go wypuścić.
Przysłali już wyniki z Ćennaju?
Przed chwilą. To krew zwierzęca.
Na jakiej podstawie go trzymacie? Wypuśćcie go.
Tak jest.
Hej! Możesz iść.
Patrz, jak się gapi.
I co? Kazali wam mnie wypuścić?
Spływaj.
Bydlak.
Jones, daj mi 500 rupii.
Nie mam pieniędzy.
Nie proszę o twoje. Daj mi trochę stąd!
Nic tu nie ma.
Nawet nie zajrzałeś. Sprawdź!
Nic nie ma. Tylko trzy pokoje są wynajęte.
Kazano mi nie przyjmować nowych gości. Mamy przestój w interesie.
-Gagatek z ciebie. -To prawda!
-Przesuń się! -Posłuchaj!
Nie niszcz tego. Proszę.
To na wodę.
Nie ma więcej pieniędzy.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE KALYANA RAMAN
Odbiorę.
Tak, panie Raman.
Może pan rozmawiać?
Przez chwilę.
Słucham pana.
Pytał mnie pan o sprawę Velonie.
Od dwóch miesięcy nie ma postępów.
Niewiele się zmieniło.
Mają nową informację.
Rok temu dziewczyna z kimś uciekła.
Dowiedzieli się o złożonym wtedy raporcie informacyjnym.
Próbują go odszukać.
Żeby się dowiedzieć, z kim uciekła i po co.
Sprawę prowadzi podinspektor Vivek. Dać panu jego numer?
Nie. Na razie to wystarczy.
Jeśli ustalicie coś więcej, proszę zadzwonić.
KOMISARIAT KN-07
Po pańskim telefonie znalazłem numer akt.
Trwa remont, więc wszystkie akta są w jednym pokoju.
-Niełatwo się przez nie przekopać. -Zajmiemy się tym.
Teczka na pewno tu jest. Pamiętam, że składałem raport.
Powinien być w pudle Sprawy zaginionych kobiet.
Daj znać, jak się znajdzie.
Mam też akta w domu. Mogę sprawdzić.
Zobaczmy.
Tu jest numer akt.
Tam, proszę pana.
Zajmiemy się tym.
-Dziękuję. -Dziękuję.
Alex!
Idź.
Zauważyłeś coś?
Ostatnio telefon to nie tylko konieczność,
ale i tożsamość.
Gdyby tylko ta dziewczyna miała telefon, byłoby mniej zachodu.
-Znalibyśmy jej losy... -Proszę pana!
Pudło Zaginione kobiety.
Apuchi!
To nie to.
Nie.
To jest ta.
Powiemy tacie, że Apuchi sam stanął?
Poprosimy, by szybko wrócił?
Oddzwonię!
Rozdział szósty.
„Tamtej nocy Velonie nie położyła się do łóżka.
„O świcie wielbiciele czekający, żeby ją zobaczyć,
„przeżyli rozczarowanie.
„Nieświadoma tego, że córka zniknęła, matka Angel
„jak zwykle przyniosła jej herbatę do pokoju”.
Velo?
Velonie?
Jesteś na górze, dziecko?
Velonie! Jesteś na górze?
Proszę pani!
-Nie ma wody. -Nie?
Zobacz, czy chłopak tam jest.
Jonesa dziś nie ma. Zapomniałam włączyć pompę.
Zaraz włączę.
Chwileczkę. Potrzebuję przy tym pomocy. Pomoże mi pan?
Trzeba włączyć przełącznik i podnieść dźwignię do góry.
Ciężko chodzi.
Co to za dźwignia?
Kieruje wodę do ścieków.
Albo do zbiornika z czystą wodą.
Jest zardzewiała i stara.
Proszę wymienić. Plastikowa bez trudu się obraca.
Znasz się na hydraulice?
Jak trzeba, mogę zrobić.
Dziękuję.
Velo?
Velonie?
Spokojnie.
Mogła odwiedzić przyjaciół lub znajomych.
Najpierw sprawdźmy tam,
zanim pójdziemy na policję. Dobrze?
Ona by tak nie wyszła.
Za dobrze ją znam.
Gdy gdzieś wychodzi, zawsze mi mówi. Zwłaszcza o takiej porze.
Bardzo się boję.
Bez paniki. Pójdziemy na policję.
Musi minąć co najmniej 48 godzin, żeby można było zgłosić zaginięcie.
Mówi pani, że ona zniknęła dziś rano.
Musiała dokądś pójść. Wróci. Jeśli nie, proszę przyjść jutro.
Wczoraj wieczorem była w łóżku.
Dziś rano jej nie ma.
Jak mam być spokojna?
Nie wychodzi, nie mówiąc mi o tym.
Jak mogłabym czekać i myśleć, że wróci jutro?
A jeśli nie wróci? Jeśli coś się stanie?
Skoro jej nie ma w domu, na pewno wyszła sama.
Myśli pani, że ktoś ją porwał?
Ona nie jest taką dziewczyną, proszę pana!
Pani się powtarza!
Nie przyjmę zgłoszenia. Proszę przyjść jutro.
Zaginęła 17-letnia dziewczyna.
Czy uciekła, czy ją porwano, państwo za nią odpowiada. Znamy prawo.
Jak pan nie przyjmie zgłoszenia, doniesiemy komisarzowi.
A jeśli coś jej się stanie? Bardzo proszę coś zrobić.
-Jak się nazywa? -Velonie.
-Wiek? -Siedemnaście. Prawie 18.
-Uczy się? -Tak.
-Kim jest dla pani? -Córką.
-A pan? -To moja ciocia.
Przekażę to wszystkim posterunkom. Pojedzie z państwem posterunkowy.
Poszuka jej.
Dajcie mu zdjęcie dziewczyny, a my puścimy je w obieg. Chakravarthy!
Tak?
Muszę sprawdzić pokój.
Co się stało, Jones?
Od rana nie ma córki Ruby. Dlatego jest tu policja.
-Proszę. -Przepraszam.
Napij się herbaty.
Wypij.
Nie gniewasz się, że powiedziałem, że jesteś moją ciocią?
Potraktują to poważniej. Dlatego to powiedziałem.
Byłam dla niej zbyt surowa.
Zastanawiam się, czy to nie dlatego uciekła.
Nie mów tego policji. Nie będą wtedy dobrze szukać.
Potraktują to poważnie, jeśli powiemy, że coś jej zagraża.
Wypij herbatę.
Jesteśmy same.
Nie ma mężczyzny w rodzinie.
Niełatwo zadbać o nią, o mnie...
Jeśli się nie jest silną i surową dla innych,
wykorzystują cię.
Velonie tego nie rozumie.
Jej głupi umysł...
Przepraszam, że cię tym kłopoczę.
Nie szkodzi.
Nie mam teraz pracy. To żaden kłopot.
Ma pani zdjęcie dziewczyny?
Daj mi. Wyjmę je.
Mamo...
Co to jest?
Zamknęli raport, nie podając, dokąd dziewczyna się udała i po co.
Nie rozumiem.
Zważywszy na to, myślę, że mój znajomy mówił prawdę.
Co powiedział?
Wystarczy zatrzymać się na trzy dni w pensjonacie, żeby uwieść Velonie.
-Który znajomy? -Albert. Poznał go pan.
Tak powiedział?
Nie. Powiedział, że usłyszał to od kolegi znajomego.
Znajomy powiedział, co powiedział kolega znajomego?
Tak.
-O co chodzi? -Hej...
Gdy człowiek przekazuje człowiekowi informację,
upiększa ją w zależności od swojego kaprysu.
Prawda chodzi. Kłamstwo lata.
Gdy chodzi o życie dziewczyny, musimy uważać, co mówimy.
W tym wypadku
oprócz intuicji gliniarza dręczy mnie jeszcze coś.
Co takiego?
Na pierwszym roku studiów była jedna dziewczyna, Diana.
Bardzo elegancka. I bardzo mnie lubiła.
Nosiła krótkie spódnice. Bluzki bez rękawów.
Jak to nastolatka. Widząc ją, aż się gotowałem.
Była taka ładna.
Gdy się w sobie zakochaliśmy,
to, co wcześniej było urocze, zaczęło mi się wydawać błędne i złe.
Pokłóciłem się z nią, bo chodziła skąpo odziana.
Przestałem jej ufać.
Właśnie wtedy, jak powiedziałeś, kolega mi wyznał,
że kumpel jego kolegi mu powiedział, że ona jest z innym facetem.
Diana płakała. Błagała o zaufanie. A jednak odszedłem od niej.
Spotkaliśmy się pięć lat później.
-Była trupem. -Co się stało?
Mąż ją zabił.
Prowadziłem tę sprawę i ją rozwiązałem.
W międzyczasie dowiedziałem się,
że Diana naprawdę mnie kochała. Szczerze prosiła, żebym jej zaufał.
Gdybym nie posłuchał kolegi, Diana by nie zginęła.
Byłaby na miejscu Anandhi.
Nie wiem, czy Velonie to dobra, czy zła dziewczyna.
Ale gdy widzę jej zdjęcie,
powracają wspomnienia z przeszłości.
Jeszcze nie śpisz?
Dlaczego siedzisz na łóżku?
Apuchi!
Nie chciałem cię budzić i sam zjadłem.
Słyszałaś? Czemu nie przyszłaś?
Coś się stało, że masz taką minę?
Nic.
Przecież widzę. Co się stało?
Zadzwoniłam do ciebie. Wkurzyłeś się i rozłączyłeś.
Nie wiedziałeś, dlaczego dzwonię. I nie oddzwoniłeś do mnie.
Byłem zajęty. Zapomniałem. Tylko nie zacznij narzekać.
Nie zacząć? Czy nie siedziałam cicho?
To ty spytałeś, co się stało.
Gdy wyjaśniam, mówisz, że narzekam.
Dobrze. Przepraszam. Dlaczego zadzwoniłaś?
Przeprosiłem. Po co dzwoniłaś?
Apuchi sam stanął.
Chciałam ci o tym powiedzieć.
Mój telefon nie nagrywa filmów.
Chciałam ci o tym powiedzieć, ale ty niegrzecznie przerwałeś.
Taki mój nieszczęsny los.
Nie mam nawet dobrego telefonu.
Anandhi...
Anandhi.
Nie wierz w plotki, które o mnie słyszysz.
Przysięgam...
Kocham tylko ciebie.
Dziękuję, że pan przyszedł.
To uczennice z klasy Velonie.
Zmartwiło je to, co się z nią stało.
Co więcej, jest ciągle zniesławiana w prasie.
Wiele uczennic cierpiało, czytając o tym.
Proszę pana, może nie znamy prywatnego życia Velonie,
ale napisano wiele szkalujących ją rzeczy.
To wszystko nieprawda!
Nie uważamy tak tylko dlatego, że była z nami w klasie.
Ona nie żyje i nie może się bronić.
To znaczy, że można o niej napisać wszystko?
Rozumiem wasze zatroskanie.
Zwykle filtrujemy dane przekazywane mediom.
Byliśmy uważni zwłaszcza w sprawie Velonie.
Ale ta sprawa od początku wzbudzała sensację.
Dlatego w prasie pisano o niej lekkomyślne brednie.
-Co zrobić? -Nie mamy do pana pretensji.
Chcemy wiedzieć, co możemy zrobić dla Velonie.
Zróbcie tak.
Jeśli wszystkie uczennice oficjalnie, w imieniu gimnazjum zażądają,
aby komisarz ujawnił śledztwo, ludzie uznają to za zdanie odrębne.
Dziękujemy panu.
Zależy mi też na ważnej informacji.
Która z was przyjaźniła się z Velonie?
Rosalyn.
Bardzo lubiłaś Velonie?
Tak, proszę pana.
Chciałabyś jej pomóc?
Oczywiście.
Jak myślisz, kto to zrobił?
Nie wiem tego.
Czy Tony i Velonie byli bardzo zakochani?
Oni się w ogóle nie spotykali.
-Jak to? -Ona go nie kochała.
Gdy o niego pytałam, nazywała go kretynem.
Więc Velonie chciała wyjść za Vignesha?
-Skądże! W ogóle go nie lubiła. -Dlaczego?
Nie wiem, proszę pana.
Gdy zaczynałyśmy mówić o Vigneshu, szybko zmieniała temat.
Zawsze gdy o niego pytałam, była przerażona.
Tak?
Masz billingi rozmów Vignesha?
-Tak. -Przynieś na komisariat.
Zaraz będę.
ANIELSKA CHATA, ERANIEL
KOMISARIAT KN-10
Widziałeś listę rozmów?
W okolicy daty zabójstwa
z telefonu Vignesha trzy razy dzwoniono pod ten sam numer w pensjonacie.
Tak.
Zadzwoń tam.
Proszę.
-Halo? -Halo. Mówi kolega Vignesha.
Vignesha? Jakiego Vignesha?
-Jesteś Keralczykiem? -Tak.
Znasz Anielską Chatę w Komoryn?
Znasz Vignesha, który tam mieszka?
Vignesh? Nie znam nikogo takiego.
-Który pensjonat? -Anielska Chata.
Nie.
Co to ma znaczyć?
Trzy razy dzwoniono do Kerali z telefonu Vignesha.
Gość z Kerali nie zna Vignesha.
To pogmatwane.
To ten gość z Kerali.
Halo?
Chodzi o Vignesha z Anielskiej Chaty w Eraniel?
Tak.
Nie znam go, ale jest kolegą kolegi.
Co to za kolega? Masz do niego numer?
Tak, proszę zapisać.
-Dziękuję. -OK.
Jadę do ciotki June. Odbierz mnie o 19.
Wcześniej nie przyjeżdżaj.
Mów, Vivek.
-Musimy znów przesłuchać Vignesha. -Dlaczego? Co się stało?
Mamy nową informację.
Telefon Vignesha to jedyny dowód jego obecności w pensjonacie,
ale w dniu zabójstwa telefon miał jego kolega.
Nie wiemy, czy Vignesh był z nim, czy wyszedł.
-Musimy spytać... -Dobrze. Spytajcie.
Dziękuję.
Posłałem Amalraja po twoim telefonie.
-Od godziny nikt nie wychodzi. -Dobra.
Mówiłem panu, że Vignesh pojechał motocyklem.
Trzeba było czekać i go zaskoczyć.
Teraz tu jesteśmy. A jeśli się dowie i nie wróci?
Napisy: Dariusz Makulski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Sławomir Apel