സർ?
-എന്താ? -ചേച്ചി വന്നിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ പള്ളിയിൽ പോവുകയാണ്. നിങ്ങളോട് പറയാൻ വന്നതാണ്.
ശരി.
ഞാൻ വന്നതിന് മറ്റൊരു പ്രധാന കാരണമുണ്ട്.
എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ അനുവാദം വേണം.
എന്തിനുള്ള അനുവാദം?
വെലോണിയെക്കുറിച്ച് ഒരു ബുക്കെഴുതണം.
മാധ്യമങ്ങളിൽ അവളെ ശരിയായല്ല ചിത്രീകരിക്കുന്നത്.
അവർക്ക് അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചതോ, അവളെ ആര് കൊന്നെന്നോ അറിയില്ല.
അവളെ ആരാണ് കൊന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
വധാന്ധി
ആനന്ദീ...
എൻ്റെ ചിന്തകൾ എന്താണെന്ന് നിനക്കറിയാമെന്ന് എനിക്കറിയാം.
എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ. എനിക്ക് എൻ്റേതായ കാരണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ അത് നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന തരം കാരണങ്ങളല്ല.
അപ്പൂച്ചിയാണെ സത്യം. എന്നെ വിശ്വസിക്ക്.
ഇപ്പോഴും, ഞാനാ പെണ്ണിൻ്റെ കേസിനാണ് പുറത്തു പോകുന്നത്.
ഒരു പോലീസുകാരനെന്ന നിലയിലാണീ കേസ് നോക്കുന്നത്. അലക്സും ഈ കേസിലാണ് മരിച്ചത്.
ഈ സമയത്ത് നീയെന്നോട് സംസാരിച്ചില്ലെങ്കിൽ...
പോലീസ്
സർ, ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.
എനിക്കിപ്പോഴും ഇതിൽ വല്ലാത്ത ദുഃഖമുണ്ട്
-എനിക്കൊരുപകാരം ചെയ്യാമോ? -തീർച്ചയായും സർ!
ഈ പെണ്ണിനെ അറിയാമോ?
ഇല്ല.
ഇവളെയല്ലേ നിൻ്റെ എസ്റ്റേറ്റിൽ റേപ് ചെയ്തു കൊന്നത്?
അല്ല, സർ.
നിൻ്റെ അമ്മ അന്ന് നടന്നതെല്ലാം ഏറ്റു പറഞ്ഞു.
അതെല്ലാം സത്യമല്ലേ?
അതെ സർ. പക്ഷേ അത് ഈ പെണ്ണല്ല.
പിന്നെ അത് ഏത് പെണ്ണാണ്?
ആരുമില്ലാത്തൊരു പെണ്ണ്.
എനിക്ക് കുറച്ച് വെള്ളം തരാമോ?
അവൾക്ക് കുറച്ച് വെള്ളം കൊടുക്ക്.
അവൾ പട്ടിണിയായിരുന്നു.
അവളാണ് മരിച്ചത്. ഇവളല്ല.
തലയ്ക്ക് പരുക്കു പറ്റിയ ശേഷം അമ്മയ്ക്ക് നല്ല ആശയക്കുഴപ്പമാണ്.
ചിലപ്പോൾ എന്നെ സഞ്ജീവെന്നു വിളിക്കും, സന്തോഷിനെ സണ്ണി എന്നും വിളിക്കും.
-അവർക്ക് ആളുകളെ തെറ്റുമായിരുന്നു. -അയാളാരായിരുന്നു?
അയാൾ പേരു മാത്രമേ പറഞ്ഞുള്ളൂ.
എനിക്കയാളുടെ പേരു മാത്രമേ അറിയൂ സർ.
അവൻ്റെ പേര് വലൻ.
വലൻ. അവൻ്റെ പേര് വലൻ.
വലൻ.
അവിടെ ഒരു വണ്ടി ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ?
അതെ. ഒരു വലിയ മഹീന്ദ്ര. ഒരു XUV.
ലൈസൻസ് പ്ലേറ്റ് നമ്പർ "TN 74 S 9291" ആയിരുന്നെന്ന് തോന്നുന്നു.
ഡോ. പോൾരാജ് പറഞ്ഞതും ഇവർ അമ്മയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞതും തമ്മിൽ ചേരുന്നുണ്ട്.
പക്ഷേ വെലോണിയുടെ ഡ്രസ് എങ്ങനെ ഒറ്റപ്പാറയിലെത്തി?
ഒരു പേരും ലൈസൻസ് പ്ലേറ്റ് നമ്പറും. ഇവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങാം.
നന്ദി, അർജുനൻ.
രാമർ സർ.
-ലൈസൻസ് പ്ലേറ്റ് നമ്പർ കിട്ടിയോ? -കിട്ടി സർ.
അതൊന്ന് നോക്കി വിവരങ്ങൾ പറയാമോ?
ശരി സർ.
KI സബാസ്റ്റ്യൻ്റെ പുതിയ പുസ്തകം നിഗൂഢ നോവൽ- വെലോണിയുടെ കഥ
വെലോണിയുടെ കഥ
മാധ്യമങ്ങളും പോലീസും വരച്ചുകാട്ടിയ വെലോണിയിൽ നിന്ന്
യഥാർത്ഥ വെലോണിയെ കാണിക്കുവാൻ...
അവളുടെ ജീവനെടുത്ത നീചൻ്റെ മുഖം മൂടി വലിച്ചു കീറുവാൻ...
അവനെ ലോകത്തിനു കാട്ടിക്കൊടുക്കുവാൻ. അതിനുള്ള ഉപാധിയാണീ നോവൽ.
അദ്ധ്യായം ഒന്ന്.
അന്ന് വെലോണിക്ക് ആറു വയസ്സായിരുന്നു.
അപ്പൻ്റെ ശവപ്പെട്ടിക്കരികിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവൾ.
ഡാഡി, വാ. നമുക്ക് കളിക്കാം.
ജനനവും മരണവും. ജീവിതവും വേദനയും. സങ്കടവും കണ്ണീരും.
ബാല്യത്തിൽ ഇതൊന്നും അറിയില്ല.
അവളോടൊപ്പം അടുക്കളയിൽ ബ്രഡ് ബേക്ക് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന അപ്പൻ,
എന്താണൊരു തടിപ്പെട്ടിയിൽ ഉറങ്ങുന്നത്? അതായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിലെ ചോദ്യം.
നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു സഹോദരൻ, ഒരു കസിൻ, ഒരു ഭർത്താവ് എന്നിവർക്കായി...
മറ്റുള്ളവർ കണ്ണുനീർ വാർക്കുമ്പോൾ,
വെലോണി കരഞ്ഞത് അവൾ എത്ര വിളിച്ചിട്ടും അപ്പൻ എഴുന്നേറ്റ്
അവളോടൊപ്പം കളിക്കാത്തതിനായിരുന്നു.
ഡാഡ്? ഡാഡ്! ഡാഡി?
മമ്മ, അവർ ഡാഡിയെ കൊണ്ടുപോയി അല്ലേ? അവർ ഡാഡിയെ എപ്പോൾ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരും?
ചിന്തകളിൽ മുഴുകിയിരുന്ന വെലോണിയുടെ അമ്മയെ,
ആ ചോദ്യം തിരികെക്കൊണ്ടുവന്നു.
അവൾ ഉത്തരം പറയാനാകാതെ മരവിച്ച മുഖവുമായി മകളെ നോക്കി.
ഒരച്ഛനും മകളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശരിക്ക് മനസ്സിലാകാതെ,
അവളുടെ അമ്മ ഒരിക്കലും ആ കടമ നിർവഹിക്കില്ലെന്നറിയാതെ,
അവൾ അമ്മയുടെ മടിയിൽ തലചായ്ചു.
എന്തൊരു മഹാ ദുരന്തം, കുഞ്ഞേ!
എൻ്റെ കസിൻ നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും തനിച്ചാക്കി അങ്ങു പോയി.
നീ എത്ര സുന്ദരിയും ചെറുപ്പക്കാരിയുമാണ്! ജൂൺ ഇപ്പോ എന്നെ വിളിച്ച് വിവരം പറഞ്ഞു!
ഞാനൊരു ബ്രാൻഡി കഴിച്ച് രാത്രി മുഴുവൻ കരഞ്ഞു.
ആത്മാവിനു ശാന്തി ലഭിക്കട്ടെ.
അറിയാമോ? ഞാൻ കൊല്ലത്ത് ട്രെയിൻ ഡ്രൈവറായിരുന്നപ്പോ,
നിൻ്റെ ആൾ, എൻ്റെ കസിൻ, എപ്പോഴും എന്നെ കാണാൻ വന്നിരുന്നു!
ഞങ്ങൾ അടിപൊളിയായിരുന്നു.
അടുത്തുള്ള ഒരു കടക്കാരൻ ഞങ്ങൾക്ക് ചാരായം തരും.
ഒരു ചെറിയ പെഗ്. ബേബി എന്നാ വിളിച്ചിരുന്നേ.
ഞങ്ങളാ പാക്കറ്റ് തുറന്ന്, ഗ്ലാസ് തറയിൽ വച്ച്,
കുറച്ച് കഴിക്കും, അച്ചാർ നക്കും, അങ്ങനെ.
എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ പോകും. ഫിറ്റായി. അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ആടും.
ആളുകളെ നടുവിരലും കാണിച്ചു കൊണ്ട്.
അത് അന്നത്തെ ആംഗ്ലോ ഇന്ത്യൻ നല്ലകാലമായിരുന്നു!
നീയിവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഈ കുഞ്ഞുമായി എന്തുചെയ്യാൻ പോകുന്നു?
ഈ വീട് വിറ്റ് എൻ്റെകൂടെ ഇരണിയലിലേക്ക് വാ.
അവിടെ എൻ്റെ ബോസിനൊരു മാൻഷനുണ്ട്.
ഒരു തെണ്ടി. മറ്റൊരു കുടിയൻ!
എപ്പോഴും കുടിയാ! വൈകുന്നേരം മരച്ചുവട്ടിലിരുന്ന് കുടി!
തുണിയെല്ലാം പറന്നു പൊങ്ങും.
എന്നിട്ട് എല്ലാം ചന്ദ്രനെ കാണിച്ചു കിടക്കും!
അയാളാ മാൻഷൻ വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കുവാ. അപ്പോ, അങ്ങോട്ട് വാ.
എൻ്റെ കർത്താവേ!
ഞാനീ കുഞ്ഞിനെ ഉണർത്തി! ഒച്ചവയ്ക്കുന്ന ഒരു തെണ്ടിയാണീ അമ്മാവൻ!
ഞാൻ നിൻ്റെ ഡാഡയുടെ കസിനാ. അങ്കിൾ ആൻ്റൺ! ഇങ്ങുവാ. നാണിക്കണ്ട. വാ.
വാ, ഇരിക്ക്!
ദൈവമേ! നീ സുന്ദരിയാ!
അവളുടെ അപ്പൻ്റെ മരണം. അമ്മയുടെ പുതിയ ഉത്തരവാദിത്തം.
അങ്കിൾ ആൻ്റൻ്റെ വരവ്. താമസിക്കാനൊരു പുതിയ സ്ഥലം.
ഇതെല്ലാം വെലോണിയുടെ ബാല്യത്തെ കഠിനമാക്കി.
-മമ്മയെവിടെ? -മമ്മ ചില പേപ്പറുകൾ സൈൻ ചെയ്യാൻ പോയി.
അവൾക്ക് കുറച്ച് ജോലിയുണ്ട്. നിനക്ക് മസാലയുള്ളത് ഇഷ്ടമല്ലേ?
കണ്ടോ? ഞാൻ ചോറും, കൊഞ്ച് ചമ്മന്തിയും ഉണ്ടാക്കി!
സാദാ ചമ്മന്തി പോലെതന്നെയാ!
വാ. കഴിക്ക്.
അമ്മയുടെ നിരീക്ഷണത്തിൽ തന്നെ വളർന്നെങ്കിലും,
വെലോണി ഒരിക്കലും അവരുടെ സ്നേഹം അറിഞ്ഞില്ല.
അതിനുപകരം അവൾ,
അങ്കിൾ ആൻ്റൻ നൽകിയ സ്നേഹം സ്വീകരിച്ചു.
വെലോണി മോളേ, എഴുന്നേറ്റേ!
-മമ്മ എവിടെ? -മമ്മ പഴയ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
-അവൾക്ക് കുറച്ച് ജോലിയുണ്ട്. -പക്ഷേ എനിക്കും അങ്ങോട്ട് പോകണം.
രാവിലെ കരയല്ലേ മോളേ. എഴുന്നേറ്റ് പല്ലു തേയ്ക്ക്.
എന്നിട്ട് കുളിക്ക്. എന്നിട്ട് നമുക്ക് കളിക്കാം. നല്ല രസമായിരിക്കും. ഓക്കേ?
വാ. എഴുന്നേൽക്ക്!
കളിക്കുകയും ആരാലോ കളിപ്പിക്കപ്പെടുകയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമറിയാതെ
വെലോണി ആലോചിച്ചു, "അങ്കിൾ ആൻ്റനെങ്കിലും ഉണ്ടല്ലോ.
എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ. "
അയാൾ അവൾക്കൊപ്പം കളിച്ച കളികൾ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
മോളേ!
കളിക്കാൻ സമയമായി! വാ!
-ഞാൻ ബേക്കിങ് പാട്ട് പഠിപ്പിക്കട്ടെ? -എനിക്ക് ബേക്കിങ് പാട്ട് ഇഷ്ടമാ!
പാറ്റ്എ-കേക്ക് പാറ്റ് എ-കേക്ക് ബേക്കേഴ്സ് മാൻ
ബേക്ക് മീ എ കേക്ക് ആസ് ഫാസ്റ്റ് ആസ് യു കാൻ
പുട്ട് ഇറ്റ് ഇൻ ദി ഓവൻ
ഫോർ ബേബി ആൻഡ് മീ
-ആൻ്റൻ! എടാ തെമ്മാടീ! -മമ്മ. ഞങ്ങൾ എന്താ കളിച്ചേ എന്നറിയാമോ?
ഇവിടെ നിൽക്ക്. അങ്ങോട്ട് വരരുത്!
-എടാ വൃത്തികെട്ട മൃഗമേ! -എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. സോറി
ഒരു കുഞ്ഞിനോടിതു ചെയ്യാൻ എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു?
-പോ ഇവിടുന്ന്! -പ്ലീസ്!
അവളൊരു കൊച്ചു കുഞ്ഞാണ്!
-നീ ഇപ്പൊ ഇറങ്ങണം! -ക്ഷമിക്കണം! പ്ലീസ്!
പ്ലീസ്! ക്ഷമിക്കണം!
ഇനി നീ ഇവിടെയായിരിക്കും! മേലാൽ അങ്കിളിൻ്റെ മുറിയിൽ പോയേക്കരുത്!
വെലോണിക്ക് അവളുടെ കവിളിലെ അടിയുടെ വേദന പലദിവസങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്നു.
എങ്കിലും, എന്താണ് കാരണമെന്നറിയാഞ്ഞത് അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ ചിന്ത കൊത്തിവച്ചു.
ഇനിയൊരിക്കലും അമ്മയോട് ഒന്നും പങ്കുവയ്ക്കരുത് എന്നത്.
ഈ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റാൽ എൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടും! കേട്ടോ?
പക്ഷേ എനിക്ക് കളിക്കണം!
ഇനി കളിയില്ല. എൻ്റെ ജോലി തീരുന്നതു വരെ ഇവിടെയിരിക്ക്!
പക്ഷേ, അങ്കിൾ ആൻ്റൻ്റെ മുറിയിൽ പോയാലെന്താ?
നീ ചെകുത്താൻ്റെ സന്തതിയായി വളരാൻ പോകുവാണോ?
അതാണോ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത്? ഒരു ചെകുത്താൻ്റെ സന്തതി?
ഗോൾഡ് കീകൾ വലിയ മുറികൾക്ക്. സിൽവർ കീകൾ ചെറിയ മുറികൾക്ക്. കേട്ടോ?
-ശരി, മാഡം. -വരൂ.
അങ്കിൾ?
വെലോണീ!
അവളുടെ അപ്പനു ശേഷം...
വെലണിയുടെ ജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു വലിയ നഷ്ടം അങ്കിൾ ആൻ്റൻ്റെ മരണമായിരുന്നു.
എങ്ങനെ മരിച്ചെന്ന് പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും,
അങ്കിൾ ആനൻ്റ് ഒരിക്കലും തിരിച്ചുവരില്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
അവളുടെ പിഞ്ചു ഹൃദയം പറഞ്ഞു,
അമ്മ അവളെ അങ്കിളിനൊപ്പം കളിക്കാൻ വിടാത്തതാണതിൻ്റെ കാരണമെന്ന്.
അതിനാൽ, അമ്മയും മകളും കൂടുതലകന്നു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
വിവേക്, സർ?
സർ!
വിവേക്... അനുസരണക്കേടാണ് നിങ്ങളുടെ ചാർജ് മെമ്മോയിലുള്ള പരാതി.
SPയാണ് വകുപ്പ് മേധാവി.
പരോക്ഷമായി അദ്ദേഹമാണ് ജില്ലയിലെ ഏത് ക്രമസമാധാന പ്രശ്നത്തിനും ഉത്തരവാദി.
നിൻ്റെ വിശദീകരണം എന്താണ്?
സർ, ഞാൻ എല്ലാം നിയമാനുസൃതമാണ് ചെയ്തത്.
വിവേക്, അത് സാരമില്ല. ഞാൻ എല്ലാം പരിശോധിച്ചു.
SP വ്യക്തിപരമായ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്.
ഞാൻ നിനക്കൊരു ക്ലീൻ ചിറ്റ് നൽകിയാലും,
നാലുവർഷത്തെ ഇൻക്രിമെൻ്റ് എങ്കിലും തടഞ്ഞുവച്ച് അയാൾക്ക് നിന്നെ ശിക്ഷിക്കാം.
നീയിത് സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ഗസറ്റ് നോട്ടീസ് അയച്ച് പുതിയ ചാർജ് മെമ്മോ നൽകും.
നീയെന്തു പറയുന്നു?
നീ ശിക്ഷ സ്വീകരിക്കുന്നോ അതോ പ്രത്യാഘാതം അനുഭവിക്കുന്നോ?
സർ എന്തിനാണ് ശിക്ഷ സമ്മതിച്ചത്? അത് നേരിടാമായിരുന്നു.
എന്തിന്? എനിക്ക് വീട്ടിൽ വെറുതെയിരിക്കാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥയല്ല.
ഈ കേസ് അവസാനിപ്പിക്കാൻ, ഞാൻ ജോലിയിൽ വേണം.
നാലുകൊല്ലത്തെ ശമ്പള വർദ്ധനവ്? അത് വല്യ കാര്യമല്ല.
നിങ്ങൾ ധീരനാണ് സർ!
കാറ് നിർത്തൂ!
പിന്നിലേക്കെടുക്ക്. പോ! നിർത്ത്! ആ വല്യ വീട് കണ്ടോ?
ആ വണ്ടി അതിലെ താമസക്കാരൻ്റെയാണ്.
അത് ഇപ്പോഴും അയാളുടെ പേരിലാണ്. വാങ്ങിച്ചയാൾ മാറ്റിയിട്ടില്ല.
അതാർക്കാണ് വിറ്റതെന്ന് നോക്കാം!
-സർ! അതത്ര ലളിതമല്ല! -എന്താ?
ആ വീട് തക്കല സിവിൽ കോടതി ജഡ്ജിയുടേതാണ്!
ഇവിടെ നിക്ക്. ഞാൻ വരാം.
നിങ്ങൾ എവിടെ പോകുന്നു. സർ, ഇത് തലവേദനയാകും സർ!
എന്നെ കൊലയ്ക്ക് കൊടുക്കാതെ അദ്ദേഹം ഇരിക്കില്ല. എന്തുപറ്റി സർ?
-എനിക്ക് വിവരങ്ങൾ കിട്ടി. -ജഡ്ജിൽ നിന്നോ?
ഹൗസ് കീപ്പറിൽ നിന്ന്.
ഹേയ് മോനേ. ഇവിടെ ഒരു ബോസ് ഉണ്ടോ?
ബോസ് ചേട്ടാ!
എന്താ കാര്യം?
-നിങ്ങളാണോ മജിസ്ട്രേറ്റിൻ്റെ SUV വിറ്റത്? -അതെ.
ആരാ അത് വാങ്ങിച്ചത്?
-ആരാ? -കണ്ടിട്ട് മനസ്സിലായില്ലേ?
കന്യാകുമാരി പോലീസ്.
സർ, അത് വിറ്റിട്ട് കുറച്ച് വർഷങ്ങളായി.
ആരാ വാങ്ങിയതെന്ന് ഓർമ്മയില്ല.
ശരി. അതിൻ്റെ പേരിതുവരെ മാറ്റിയിട്ടില്ല.
ആ വണ്ടി എറണാകുളത്ത് പിടിച്ചു.
ഉടമസ്ഥനാരാണെന്ന് അറിയില്ലെങ്കിൽ ഇവനെ വിളിച്ചു ചോദ്യം ചെയേണ്ടി വരും..
-ഞാൻ മജിസ്ട്രേറ്റിനോട് പറയാം. -സർ!
-സാറിൻ്റെ നമ്പർ തന്നാൽ... -എന്തിന്?
വീട്ടിൽ പോയി രേഖകൾ നോക്കിയിട്ട് സാറിനെ വിളിക്കാം.
നീ നോക്കിയിട്ട് വിളിക്കുമോ?
എന്നാൽ എഴുത്.
-അവൻ തീർച്ചയായും വിവരങ്ങളുമായി വിളിക്കും. -തീർച്ചയായും. അവനെ ശരിക്കും വിരട്ടി.
അവൻ ലോഡ്ജിലെ റിസപ്ഷനിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഉച്ചയ്ക്ക് 2 മണി.
സാഹചര്യങ്ങൾ അവനനുകൂലമായിരുന്നു.
ലോഡ്ജിൽ ആരുമില്ലായിരുന്നു.
റിസപ്ഷൻ
ഒരു റൂം കിട്ടുമോ?
വിവരങ്ങൾ പൂരിപ്പിക്കൂ. റൂം ചെറുതോ വലുതോ?
റൂമൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് തീരുമാനിച്ചാലോ?
ഇതാണ് വലിയ റൂം.
എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?
സഹായിക്കണേ! സഹായിക്കണേ!
നോക്കു.
എനിക്ക്... എനിക്ക് നിൻ്റെ സഹായം വേണം.
ഞാനിവിടെയുണ്ടെന്ന് ആരോടും പറയരുത്.
ഞാൻ നാളെ രാവിലെ പൊക്കോളാം. ഓക്കേ?
ഞാൻ നിന്നെപ്പറ്റി ആരോടും പറഞ്ഞില്ല.
മമ്മ ഇപ്പോഴിവിടെയില്ല. അപ്പോ സാരമില്ല.
പക്ഷേ അവർ നാളെ തിരിച്ചെത്തും.
അതിനുമുമ്പ് ഞാൻ പൊക്കോളാം.
നിങ്ങളാരാണ്?
ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?
ഇത് നീതന്നെ ചെയ്തതാണോ?
എന്തിനാ എന്നെ സഹായിച്ചത്?
ആദ്യം എൻ്റെ ചോദ്യത്തിനുത്തരം പറ.
നീ അറിയാത്തതാണ് നല്ലത്.
എൻ്റെ ചോദ്യത്തിനുത്തരം പറഞ്ഞാൽ നിൻ്റേതിനു പറയാം.
ഞാനാരാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ...
എനിക്ക് നിന്നെ കൊല്ലേണ്ടിവരും. അപ്പോ ചോദിക്കാതിരിക്കുക.
സാരമില്ല. പറയൂ.
അപ്പോൾ… നീയെന്നെ കൊല്ലാൻ പോവുകയാണോ?
അല്ല.
ഇനി എൻ്റെ ചോദ്യത്തിനുത്തരം പറയൂ.
സോറി. പറയില്ല. ഇതാ ഭക്ഷണം. കഴിക്കൂ.
ഹേയ്! പോകല്ലേ...
വെലോണീ ആരാ റൂം 12ൽ താമസിച്ചത്? രജിസ്റ്ററിൽ വിവരമൊന്നുമില്ല.
ഞാൻ മുറിയിൽ ചെന്നു. അയാൾ പൈസ തന്നിട്ട് പോയി.
-അയാൾ പോയോ? -അതെ.
നീങ്ങ്!
ഇന്ന് ഒരു ക്ലാസുപോലും നന്നായില്ല.
-കണക്ക് ദുരന്തമായിരുന്നു! -എന്താ? അവൾ നന്നായി പഠിപ്പിക്കില്ലേ?
പഠിപ്പിക്കും, പക്ഷേ ഒന്നും മനസ്സിലാകില്ല.
-പരീക്ഷ വരുന്നു. -ഞാൻ മിക്കവാറും പാസാവില്ല.
എനിക്ക് പാസാകണം.
-നീ ട്യൂഷനു പോകാറുണ്ടോ? -ഇല്ല. നീയോ?
ഞാനുമില്ല.
ചിത്രലേഖ ടീച്ചർ നല്ലവളാണ്. നല്ലൊരു സ്ത്രീ.
ഞാനവളുടെ അടുത്ത് പഠിക്കാൻ പോകും. ഞങ്ങളുടെ അടുത്താണ് താമസിക്കുന്നത്.
നിനക്ക് വരാൻ ഇഷ്ടമാണോ? എന്താ വെലോ?
ബസ് വന്നു. നമുക്ക് പോകാം.
ഹേയ്! വാ!
ഞാൻ നമ്പർ വച്ചിട്ടാണ് പോയത്. നീ കണ്ടോ?
-കണ്ടു. -പിന്നെന്താ വിളിക്കാഞ്ഞത്?
വിളിച്ചില്ലെങ്കിൽ നീ സ്വയം വരുമെന്ന് കരുതി. അതാ.
-അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞുനോക്കരുത്. -എന്താ?
നോക്കാതിരുന്നാൽ നല്ലത്.
കൂടാതെ, എന്നെപ്പറ്റി ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞത്...
മറ്റാരോടും പറയരുത്. കേട്ടോ?
നീയെന്തിനാ എന്നെ സഹായിച്ചെ?
ശരിക്കും അറിയണോ?
വേണം.
-പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലോ? -പറയുന്നത് വരെ ചോദിക്കും.
എന്നാൽ ചോദിക്കൂ. ഞാൻ ഉത്തരം പറയുന്നത് വരെ നീയെന്നെ ഉപദ്രവിക്കില്ല.
എൻ്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് പോരുന്നോ?
ഇല്ല. വന്നാൽ നീ എന്നെ എന്തുചെയ്യും എന്നറിയാം.
താമസിക്കുന്നു. എനിക്ക് പോകണം.
വേണ്ട. പോകണ്ട. നിൽക്കൂ.
എനിക്ക് പോകണം!
പ്രണയം അതിൻ്റെ വരവ് വിളിച്ചറിയിക്കാറില്ല.
അത് സ്വഭാവത്തിനും, നിറത്തിനും, സമയത്തിനും അന്ധമാണ്.
പ്രണയമുദിച്ചാൽ, കൊലപാതകിയും വീരനാണെന്ന് തോന്നാം.
വിടനും കാമുകനായി തോന്നാം.
വെലോണിക്ക് ഉള്ളിലൊരു പരവേശം തോന്നി.
നിഴൽവീണ അവളുടെ ലോകം വർണ്ണാഭമായി.
സന്തോഷം അന്യമായിരുന്ന അവൾ,
അത്യാഹ്ളാദത്താൽ മതിമറന്നു.
പക്ഷേ അവളുടെ സന്തോഷത്തിന് ആയുസ്സ് കുറവായിരുന്നു.
നീ ഇതിനാണോ പോയത്?
നാശം പിടിച്ചവളേ!
നിനക്കൊരു നല്ല ചെക്കനെ കണ്ടെത്തും വരെ അടങ്ങിയിരുന്നൂടെ?
-മമ്മ! -അഴിഞ്ഞാട്ടക്കാരി!
-അല്ല. മമ്മ കരുതുന്നപോലെയല്ല. -നീയെന്നോട് കള്ളം പറയരുത്.
നീ... നീയിങ്ങനയേ വളരൂ എന്നെനിക്കറിയാമായിരുന്നു! പിശാച്!
ഇനി പുറത്ത് പോകില്ല! ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങരുത്.
ഇനി സ്കൂളിലും പോകണ്ട!
മമ്മ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക്!
കതകുതുറക്ക്, മമ്മ!
മമ്മ!
മമ്മ കരുതും പോലെയല്ല!
അദ്ധ്യായം ആറ്.
അന്നു രാത്രി, വെലോണിയുടെ കിടക്ക അവളുടെ സാമീപ്യമറിഞ്ഞില്ല.
രാവിലെ, അവളുടെ ആരാധകർ,
അവളുടെ അനുഗ്രഹം നേടാൻ കാത്തിരുന്നവർ,
വല്ലാതെ നിരാശരായി.
അവൾ അപ്രത്യക്ഷയായതറിയാതെ, അവളുടെ അമ്മ ഏഞ്ചൽ,
ചായയും കൊണ്ട് പതിവുപോലെ അവളുടെ മുറിയിലെത്തി.
വെലോ? വെലോണീ!
നീ മുകളിലുണ്ടോ മോളേ? നീയെൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് മേടിക്കും!
വെലോ? വെലോണീ? വെലോണീ!
എനിക്ക് വീട്ടിൽ പോകണ്ട. എനിക്ക് നിൻ്റെകൂടെയിരുന്നാൽ മതി.
-ആ കുട്ടിയുടെ പേര്? -വെലോണി.
-പ്രായം? -17. 18 ആകുന്നു.
അവൾ വിദ്യാർത്ഥിനിയാണോ?
അതെ.
അത് നിൻ്റെ അച്ഛനാണോ?
അതെ.
-നിങ്ങളെന്താ ഉണ്ടാക്കുന്നത്? -കക്ക പറ്റിച്ചത്.
-അതെന്താ? -ഇരുന്ന് നോക്ക്. മനസ്സിലാകും.
നിനക്ക് പാചകമറിയാമോ?
എനിക്ക് കുറച്ച് ബേക്കിങ് അറിയാം. അത്രേയുള്ളൂ.
അപ്പോ ഞാനായിരിക്കുമോ എപ്പോഴും പാചകം?
കക്ക പറ്റിച്ചത്! ലൈംഗികാസക്തിയുണ്ടാക്കും.
-എങ്ങനെയുണ്ട്? -അടിപൊളി!
-കഴിച്ചിട്ട് എന്തുണ്ടാവുന്നെന്ന് പറ. -എന്തുണ്ടാവാൻ?
അത് നമ്മളെ ചൂടാക്കും.
നിന്നെ എന്തിനാ സഹായിച്ചേന്നോ?
എന്തിനാ?
നീയെൻ്റെ അടുത്ത് വന്ന്, എന്നെ ചുവരിൽ ചേർത്തു നിർത്തി…
വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ...
നിൻ്റെ മണം, ബാല്യത്തിലെ സന്തോഷമുള്ള ഓർമ്മകൾ കൊണ്ടുവന്നു.
ഞാനതെല്ലാം ഓർത്തു.
അതേ സന്തോഷം... വീണ്ടും നിൻ്റെ അടുത്ത് നിന്ന് ഫീൽ ചെയ്തു
ഇത് മാറ്റ്.
ഇവിടെ വാ.
നീ ആരെയാ നോക്കുന്നത്?
അദ്ദേഹം അതിരാവിലെ പോയി.
-എങ്ങോട്ടാണ് പോയത്? -അറിയില്ല. അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും പറയില്ല.
-എപ്പോൾ തിരികെ വരും? -അതും അറിയില്ല.
നിങ്ങൾ ആരാണ്?
ഞാൻ അവരുടെ ഭാര്യയാണ്..
ഭാര്യ.
ഭാര്യയോ?
അതെ. അറിയില്ലേ?
നിങ്ങൾക്കറിയുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി.
കരയാതെ.
ഞാൻ കാപ്പിയുണ്ടാക്കിയാൽ നീ കുടിക്കുമോ?
നിങ്ങൾക്ക് ഫോണുണ്ടോ?
എന്നെ ശല്യപ്പെടുത്താതെ! എനിക്കിഷ്ടമുള്ളവരെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവരും.
എനിക്കറിയണ്ട, നീയാണെങ്കിൽ, നിൻ്റെയിഷ്ടത്തിനാണ് വന്നത്
അത് പുതിയതും വ്യത്യസ്തവുമായിരുന്നു, അപ്പോ ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
വേണമെങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്നോ. അല്ലെങ്കിൽ പൊക്കോ.
കഴിഞ്ഞരാത്രി എനിക്കൊപ്പം ശരിക്കാസ്വദിച്ചു. പിന്നെന്തിനാ ഞാൻ ചതിച്ചെന്ന് കരയുന്നത്?
നീയൊരു രാക്ഷസനാണ്!
ദയവായി കരയരുത്. വീട്ടിലേക്ക് പോകാനുള്ള പൈസ ഉണ്ടോ?
ഞാനൊരു ബസ്സിൽ കയറ്റി വിടട്ടേ?
-നിങ്ങളുടെ പേരെന്താ? -അനസൂയ.
നന്ദി
വെലോണീ, ഞാൻ ആ പയ്യനോട് സംസാരിച്ചു. നീ അവനെ അർഹിക്കുന്നില്ല.
പക്ഷേ എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും അവൻ നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു!
പറയുന്നത് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ വെലോണി? നിൻ്റെ അഭിപ്രായം എനിക്കാവശ്യമില്ല.
നീയവനെ വിവാഹം കഴിക്കും. നീ വിഘ്നേശിനെ വിവാഹം കഴിക്കും. അത്രേയുള്ളൂ!
"വെലോണീ, കഴിഞ്ഞത് മറക്ക്
പുതുതായി ജീവിതം ആരംഭിക്ക്. എല്ലാം ശരിയാകും.
അമ്മ അവളോട് സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറിയിരുന്നു എങ്കിൽ അവൾക്ക് മനസ്സിലായേനെ.
പക്ഷേ അമ്മയ്ക്കും മകൾക്കും ഒരു തരത്തിലും അടുപ്പമില്ലായിരുന്നു.
അവൾ കരുതി സ്വന്തം സന്തോഷത്തിൻ്റെ താക്കോൽ സ്വയം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ആൾക്കൊപ്പമാണെന്ന്.
അവൾ അവനോട് അവൻ്റെ രീതികൾ മാറ്റാനും അവളെ സ്വീകരിക്കാനും കെഞ്ചി.
അവൾ കരഞ്ഞു, പ്രതീക്ഷിച്ചു.
അവൻ സമ്മതിക്കാഞ്ഞപ്പോൾ,
അവൾ ആകെയുണ്ടായിരുന്ന ആയുധം പുറത്തെടുത്തു.
നീ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ,
നിന്നെ കുറിച്ഛ് എഴുതിവെച്ചിട്ട് ആത്മഹത്യ ചെയ്യും!
ഹേയ്! വിഡ്ഡിത്തം ചെയ്യരുത്. നിനക്കെന്താ വേണ്ടത്?
നീ ആരാണെന്ന് ഞാൻ പറയുമെന്ന പേടിയല്ലേ നിനക്ക് ?
അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല.
നീ വിഡ്ഡിത്തം കാണിക്കരുതെന്നേയുള്ളൂ.
ഇനി ഞാനെന്തു ചെയ്യണം.
എന്നെ ഇവിടുന്ന് കൊണ്ടുപോ. വിവാഹം കഴിക്ക്.
ശരി. ഞാൻ നാളെ വരാം.
അവൾ കരുതും പോലെയാവും ജീവിതം തിരികെ ലഭിക്കുക
എന്നു കരുതി വെലോണി വീടു വിട്ടു.
"ഇപ്പോളവളുടെ ശവകുടീരത്തിൽ പുല്ലുമുളച്ചു നിൽക്കുന്നു. "
വെലോണിയുടെ കഥ നോവൽ വായന- കി സബാസ്റ്റ്യൻ.
സർ. ഒരുവർഷത്തിലധികമായി, ഞങ്ങൾ വെലോണിക്ക് ഒരു ഫേസ്ബുക്ക് പേജ് നടത്തുന്നു.
നവ മാധ്യമങ്ങളും പത്രങ്ങളും പറയുന്ന പെണ്ണല്ല അവൾ.
മരിച്ചുപോയ ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ സ്വഭാവഹത്യയ്ക്ക് എതിരെയുള്ള മുന്നേറ്റത്തിലാണ് ഞങ്ങൾ.
നിങ്ങളുടെ പുതിയ പുസ്തകം ഞങ്ങൾക്ക് സഹായകമാണ്.
പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ പുസ്തകത്തിൻ്റെ ആധികാരികത എങ്ങനെ തെളിയിക്കും?
ഒരു കൊല്ലം മുമ്പ്...
ഞാൻ വീടുവിട്ടുപോയി.
കാരണം.
ഞാനാണ് സോഴ്സ്. ഞാൻ വെലോണിയോട് ധാരാളം സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഇങ്ങനെയൊരാളെപ്പറ്റി അവൾ പറഞ്ഞു.
ഇതൊരു കള്ളമാണെങ്കിൽ, അവനെ കണ്ടെത്തി കൊണ്ടുവരൂ.
അവനത് നിഷേധിക്കട്ടെ.
സർ, ഞാനങ്ങയുടെ വലിയ ആരാധികയാണ്.
ഇത് കേട്ടതിൽ വളരെ സന്തോഷമുണ്ട്.
നിങ്ങളുടെ പ്രായത്തിലുള്ള ആളുകൾ പുസ്തകം വായിക്കുന്നതിൽ ആശ്ചര്യവും സന്തോഷവുമുണ്ട്.
എനിക്കൊരു ചോദ്യമുണ്ട് സർ.
നിങ്ങൾ വെലോണിയുടെ കാമുകൻ്റെ പേരു പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
-അതെന്താ? -അത്...
ഈ പുസ്തകം സത്യവുമായി ചേർന്നു നിൽക്കാനാണ് എഴുതിയത്
സത്യത്തിൽ എനിക്കയാളുടെ പേരറിയില്ല. അതുകൊണ്ട് അത് പറഞ്ഞില്ല.
നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യം വെലോണിയുടെ സത്യം പുറത്തു വിടാനായിരുന്നെങ്കിൽ,
ഇക്കാര്യം പോലീസിനോട് പറഞ്ഞ് അവരെ കേസിൽ സഹായിച്ചൂടേ?
ഞാനൊരു എഴുത്തുകാരനാണ്. എഴുത്താണെൻ്റെ വഴി. എൻ്റെ ചിന്തകൾ ഇതിലൂടെ സംവദിക്കുന്നു.
ഇങ്ങനെയാണ് ഈ കേസിൽ സഹായിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്. ഇത് ഞാൻ അവതാരികയിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഇത്രയും ബിദ്ധിമുട്ടുന്നതെന്തിനാണ് സർ?
ഇത് നാം രണ്ടുമാസം മുമ്പ് കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നു.
ഉത്തരം പറയൂ, സർ.
മി. വിവേക്, വെലോണി കൊലപാതകം അന്വേഷിക്കുന്ന സബ് ഇൻസ്പെക്ടർ.
നിങ്ങൾ പേര് പത്രങ്ങളിൽ കണ്ടുകാണും.
വളരെ നന്ദി.
നിങ്ങൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി എൻ്റെ പുസ്തകവായനയ്ക്ക് വന്നതിൽ സന്തോഷം.
നമുക്ക് ഇവിടെ സംസാരിക്കണ്ട. സ്വകാര്യമായി സംസാരിക്കാം.
തനിയെ സംസാരിച്ചപ്പോഴും നിങ്ങൾ ഒന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.
ഇപ്പോൾ എല്ലാവരും ഉണ്ട്. എല്ലാരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് പറയു.
നിങ്ങൾ ഈ നോവലിൽ പറയുന്ന ദുരൂഹ വ്യക്തി...
സത്യമാണോ, ഭാവനയാണോ?
സത്യമെങ്കിൽ, ആരാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുക!
ഭാവനയാണെങ്കിൽ, എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ അത് സമ്മതിക്കുക.
അത് സത്യമാണെന്നദ്ദേഹം പറഞ്ഞല്ലോ?
നല്ലത്. അത് നിങ്ങളോടെല്ലാം പറഞ്ഞു. ഇനി ദയവായി എന്നോട് പറയുക.
എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
നിങ്ങളുടെ കഴിഞ്ഞ മൂന്നു നോവലുകൾ വിജയിച്ചില്ല.
നിങ്ങൾ കരുതി, "ഇനിയെന്താ? വെലോണി. "
ഒരുപാട് പ്രസിദ്ധിയും, കച്ചവടവും ലഭിക്കും. അപ്പോൾ അതെടുത്തു.
അപ്പോ, നിങ്ങൾ വെലോണിയെക്കുറിച്ചൊരു കഥയുണ്ടാക്കി.
മറ്റാരെങ്കിലുമായിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാനിത്ര കാര്യമാക്കുമായിരുന്നില്ല.
അച്ഛനെപ്പോലെയുള്ള ബന്ധമായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് നിങ്ങൾക്കെങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു?
മി. വിവേക്! മറ്റുള്ളവരെപോലെ ഡ്യൂട്ടി എന്ന നിലയിൽ അവളെ ഞാൻ അപമാനിച്ചില്ല.
ഭാവന ഉപയോഗിച്ച് അവളുടെ സൽപ്പേരു വീണ്ടെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അപ്പോഴിത് ഭാവനയാണല്ലേ?
ഏതായാലും, ഈ നോവൽ വായിച്ചപ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിലെ ഒരു ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കിട്ടി.
ഞാനിതുവരെ ഈ കേസ് പരിഹരിച്ചില്ല. ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
നിങ്ങളെ വീണ്ടും കാണാം.
ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ നിങ്ങളെ അപമാനിക്കണമെന്ന് കരുതിയില്ല.
അതങ്ങനെ സംഭവിച്ചു.
എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ. സോറി.
അദ്ദേഹമെന്താ പറയുന്നത് സർ? അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ശരിയാണോ, സർ?
സർ?
ഒരു നിമിഷം സർ.
സർ! അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ സർ?
പറയൂ സർ! സർ!
ഉപശീർഷകം വിവർത്തനംചെയ്തത് ശ്രീദേവി പിള്ള
ക്രിയേറ്റീവ് സൂപ്പർവൈസർ : വിജേഷ് സി. കെ