[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
[பறவைகளின் சத்தம்]
[சோகமான இசை]
-சார்… -[கதவை தட்டும் சத்தம்]
-சார்… -ஆங்…
யக்கா.
சர்ச்சுக்குப் போறேன். சொல்லிட்டுப் போலாம்னு வந்தேன்.
சரி.
நான் வந்ததுக்கு இன்னொரு முக்கியமான காரணமும் இருக்கு.
எனக்கு உங்க பர்மிஷன் வேணும்.
எதுக்கு பர்மிஷன்?
நான் வெலோனியப் பத்தி ஒரு புத்தகம் எழுதப் போறேன்.
[செபாஸ்டியன்] பேப்பர்லயும், மீடியாலயும் அவளப் பத்தி…
தப்புத்தப்பா மட்டும்தான் எழுதிட்டு இருக்காங்க.
அவ வாழ்க்கைல என்ன நடந்துச்சி…
அவ சாவுக்கு யாரு காரணம்னு அவங்களுக்குத் தெரியாது.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
அவ சாவுக்கு யாரு காரணம்னு?
[பரபரப்பூட்டும் இசை]
[தீம் இசை]
[தீம் இசை தொடர்கிறது]
[பாடல் தொடர்கிறது]
[இசை தொடர்கிறது]
[தீம் இசை முடிகிறது]
-[சைக்கிள் ஓட்டும் சத்தம்] -[பறவைகள் கீச்சிடுகின்றன]
[பாத்திர சத்தம்]
[டம்ளர் வைக்கும் சத்தம்]
-[பாத்திர சத்தம்] -[சோகமான இசை]
ஆனந்தி…
நான் என்ன நெனச்சேன்னு உனக்குத் தெரியும்னு எனக்கும் தெரியும்.
என்ன மன்னிச்சிடுறி.
அதுக்கு சில காரணங்கள் இருக்கு.
ஆனா, இது எதுவும் நீ நெனைக்கிற மாரி ஒரு தப்பான காரணம் கிடையாது.
அப்புச்சி மேல சத்தியமா சொல்றேன், என்ன நம்பு.
[சோக இசை தொடர்கிறது]
இப்பவும் நான் அந்தப் பொண்ணு கேஸ் விஷயமாதான் போறேன்.
ஒரு போலீஸ்காரனா இந்தக் கேஸ தொட்டுட்டேன்.
அலெக்ஸ் வேற அநியாயமா செத்துப் போயிட்டான்.
இந்த நேரத்துல நீயும் எங்கூட பேசாம இருந்தீன்னா நான்…
[இசை தொடர்கிறது]
[வாகனம் இயக்கும் சத்தம்]
[சோக இசை முடிகிறது]
[பைக் எடுக்கும் சத்தம்]
[வாகனம் நிறுத்தும், திறக்கும் சத்தம்]
[பறவைகளின் சத்தம்]
[பைக் இயக்கும் சத்தம்]
சார் இப்டி ஆகுமுன்னு நெனச்சே பாக்கல சார்.
[பைக் இயக்கும் சத்தம்]
மனசுக்கு இப்ப நினைச்சா கூட ரொம்ப சங்கடமா இருக்கு.
எனக்கு ஒரு ஹெல்ப் பண்ணமுடியுமா?
சொல்லுங்க சார்.
இந்தப் புள்ளய தெரியுதாடே?
தெரியாது.
உங்க எஸ்டேட்ல வச்சு கெடுத்துக் கொன்னது இந்தப் புள்ளதானேடே?
[சந்தேகம் எழுப்பும் இசை]
இல்ல சார்.
உங்க அம்மை அன்னிக்கி நீங்க என்ன பண்ணீங்க,
என்ன நடந்துச்சு எல்லா விஷயமும் சொல்லிட்டாவ.
அதெல்லாம் உண்மைதானேடே?
அதெல்லாம் உள்ளதுதான் சார்.
ஆனா அது இந்தப் பிள்ள இல்ல.
அப்ப அந்தப் புள்ள யாருடே?
அது ஒரு கேப்பாரு கேள்வி இல்லாத புள்ள.
குடிக்க கொஞ்சம் தண்ணி கெடைக்குமா?
சன்னி கொஞ்சம் வெள்ளம் கொடுலே.
-[பறவைகளின் சத்தம்] -[சந்தேக இசை தொடர்கிறது]
சக்கரத்துக்கு வழியில்லாம அந்தப் புள்ளயா சம்மதிச்சு வந்துது…
செத்துப் போனது அந்தப் புள்ள. இந்தப் புள்ள கிடையாது.
அம்மைக்கு பொற மண்டைல அடிபட்டதுலருந்து ஓர்ம கொறவு.
-கண்டதயும் ஔறிட்டு கெடப்பா. -[சந்தேகம் எழுப்பும் இசை முடிகிறது]
செலப்ப நேரம்லாம் என்னப்பாத்து லேய் சஞ்சீவ்னு விளிப்பாங்க…
சந்தோஷப் பாத்து லேய் சன்னின்னு விளிப்பாங்க.
ஆளுகள மறக்க தொடங்கிட்டாக சாரே.
அந்த ஆளு யாருடே?
[திகில் இசை]
அவனுக்குப் பேரத் தவிர வேற ஒண்ணும் சொல்லல.
அவனுக்குப் பேரத் தவிர வேற ஒண்ணும் தெரியாது சார்.
அவனுக்குப் பேரு வளன் அம்புடுதான் தெரியும்.
வளன். வளன்தான் அவன் பேரு.
வளன்.
வளன்…
அங்கட ஒரு வண்டி இருந்தாமே?
ஆமா அது ஒரு பெரிய வண்டி.
எச். யு. வி. நம்பரு கூட…
டி. என்.74 எஸ். 9291 ன்னு நினைக்கிறேன்.
டாக்டர் பால்ராஜ் சொன்னதும்…
இவனுங்க இவங்க அம்மையப் பத்தி சொல்லதும் ஒத்துப் போகுது…
ஆனா, வெலோனியோட துணி ஒத்தப்பாறைக்கு எப்படிப் போச்சுன்றதுதான்…
ப்ச்…
பேரும் வண்டி நம்பரும் கெடச்சிருக்கில்ல…
நான் பாத்துக்கறேன்.
தேங்க் யு அர்ஜுன் சார்.
[வாகனம் இயக்கும் சத்தம்]
-ஆங்… ராமர் சார்! -[ராமர் போனில்] ஆங்?
உங்களுக்கு ஒரு வண்டி நம்பர் அனுப்பிச்சிருக்கேன்லயா?
[ராமர் போனில்] ஒ!
அது யாரு என்ன டீடெய்ல்னு கொஞ்சம் பாத்து சொல்ல முடியுமா?
[ராமர் போனில்] நா… நான் கூப்பிடுறேன் சார். ம்
[வாகனம் இயக்கும் சத்தம்]
[ஆட்டோ செல்லும் சத்தம்]
-[பஸ் செல்லும் சத்தம்] -[வாகனம் நிறுத்தும் சத்தம்]
[வாகனங்கள் சத்தம்]
[திகிலான இசை]
-[காலடி சத்தம்] -[பறவைகளின் சத்தம்]
[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
[புத்தகம் திருப்பும் சத்தம்]
[செபாஸ்டியன் குரலில்] பத்திரிக்கை, ஊடகம் மற்றும் காவல்துறை சித்தரித்த வெலோனிக்கும்
உண்மையான வெலோனிக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை எடுத்துரைக்கவும்…
அவள் உயிரைப் பறித்த மிருகத்தின் முகத்திரையை கிழித்து…
அவனை அடையாளம் காட்ட இந்தப் புதினம் ஒரு திறவு…
[பக்கங்கள் திருப்பும் சத்தம்]
[செபாஸ்டியன் குரலில்] பகுதி ஒன்று.
அப்போது வெலோனிக்கு வயது 6.
[செபாஸ்டியன்] அவள் தந்தையின் சவப்பெட்டி…
-அருகே நின்று கொண்டு. -[வெலோனி] அப்பா அப்பா
-அவரை எழுப்ப… -[வெலோனி] அப்பா…
-முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தாள். -எழுந்துருங்க அப்பா, விளையாடலாம்
-பிறப்பு, இறப்பு… -அப்பா
வாழ்க்கை, வலி… சோகம், கண்ணீர்…
எதையும் அறியா பிள்ளைப்பருவம்.
பேக்கிங் ரூமில் தன்னோடு விளையாடி ரொட்டி சமைத்த தந்தை
"ஏன் இந்த சின்ன மரபெட்டியில் படுத்து உறங்கிக் கொண்டிருக்கின்றார்?"
என்ற கேள்வி அவள் மனதில்.
சகோதரனை இழந்து, உறவினனை இழந்து,
-கணவனை இழந்து… -[அழுகை சத்தம்]
மற்றவர் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருந்த வேளையில்…
வெலோனி கண்ணீர் வடிக்கக் காரணம்…
பலமுறை தான் அழைத்தும்…
-அப்பா தன்னோடு விளையாட… -[அழுகை சத்தம்]
ஏன் எழுந்து வரவில்லை என்பதுதான்.
-[அழுகை சத்தம்] -[சோகமான இசை தொடர்கிறது]
[சோகமான இசை தொடர்கிறது]
[பக்கங்கள் திருப்பும் சத்தம்]
[சோகமான இசை தொடர்கிறது]
[வெலோனி] அப்பா, அப்பா அப்பா…
அம்மா!
அப்பாவ நம்மக் கிட்டருந்து கூட்டிட்டுப் போய்ட்டாங்க இல்ல…
அவர திரும்ப எப்போ கூட்டிட்டு வருவாங்க?
[செபாஸ்டியன் குரலில்] எண்ணத்தில் தொலைதூரம் சென்றிருந்த அவள் தாயை…
வெலோனியின் கேள்வி அவளிடம் அழைத்து வந்தது.
பதில் கூற வழியின்றி
அவளை விறைத்துப் பார்த்தாள்.
இயற்கையில், பெண் குழந்தைகளுக்கும் அவர் தந்தைகளுக்கும் உள்ள பாசப்பிணைப்பினை…
அவள் தாயால் என்றும் நிரப்ப இயலாது என்று அறியாமல்…
தன் தாயின் மடியில் ஆறுதல் தேடினாள் வெலோனி.
-[சோகமான இசை முடிகிறது] -[பறவைகளின் சத்தம்]
[ஆண் ஆங்கிலத்தில்] இது ரொம்ப கொடுமைம்மா…
என் தம்பி இந்த குழந்தையயும் உன்னயும்
இப்படி தனியா விட்டுட்டு போய்ட்டான்.
பாரு எவ்ளோ அழகாவும் இளமையாவும் இருக்கே நீ…
இந்த விஷயத்த ஜோன்தான் எனக்கு கால் பண்ணி சொன்னா…
ஒரு பெக் ப்ராண்டிய போட்டு ராத்திரி முழுக்க அழுதுட்டுருந்தேன்
[நாக்கை சொடக்குகிறார்] அவன் ஆத்மா சாந்தி அடையட்டும்.
[பறவைகள் கீச்சிடுகின்றன]
கொல்லம்ல நான் என்ஜின் டிரைவரா இருந்த போது…
உன் புருஷன், அதான் என்னோட கசின் தம்பி, அவ்ளோ தூரம் வந்து என்னை பாப்பான்
நாங்கல்லாம் எவ்ளோ கும்மாளமடிப்போம் தெரியுமா?
ஒவ்வொரு சாய்ங்காலமும் இந்த ஒரு கடைக்கு போவோம்…
அங்க ஒரு வீணா போன காக்காமேன் இருக்கான்ல…
எங்களுக்கு இந்த பட்டியா விப்பான்…
ஒரு ஸ்மால் பெக்… அது பேரு கூட பேபி சைல்ட்.
ஆங்… நாங்க அந்த பாக்கெட்ட ஓபன் பண்ணி…
கிளாஸ்ஸ தரைல வெச்சி…
ஒரு மூணு ரவுண்ட் அடிச்சி, உருகாவ கொஞ்சம் நக்கிட்டு…
அவ்ளோதான்… நாங்க அங்கருந்து கெளம்பிடுவோம்…
பயங்கர போதைல ரோட்ல அந்த சைடும் இந்த சைடுமா நடப்போம்
ரோட்ல வர்ற போறவனுங்க எல்லாரயும் வம்புக்கு இழுப்போம்…
அதெல்லாம் மறக்கமுடியாத ஆங்லோ இண்டியன் நாட்கள்மா…
சரி, நீ இந்த பொண்ண வெச்சிக்கிட்டு தனியா என்ன பண்ண போற?
இந்த வீட்ட வித்துடு…
என் கூட எர்ணியல்க்கு வந்துடு.
அங்க என் பாஸ்க்கு ஒரு மேன்ஷன் இருக்கு…
ரொம்ப சின்ன பையன் தான்…
வீணா போனவன்… இவனும் ஒரு குடிகாரன்.
எப்ப பாத்தாலும் குடிச்சிட்டே இருப்பான்…
சாயந்திரமானா தேங்கா மரத்துக்குக் கீழ போதைல விழுந்து கிடப்பான்…
அவன் லுங்கி அப்டியே மேல போய்ட்டுருக்கும்…
அப்டியே காத்தாட வானத்துக்கு எல்லாத்தையும் காமிச்சினு இருப்பான்…
ஆமா.
அவன் மேன்ஷன லீஸ்ல தான் விட்ருக்கான்…
ஆங்? நீ பேசாம அங்க வந்துரு…
[பறவைகள் கீச்சிடுகின்றன]
[மெல்லிய இசை]
ஐயய்யோ… இந்த குழந்தைய எழுப்பிட்டனே!
இந்த அங்கிள் இப்படி தான் சத்தமா பேசிட்டே இருப்பாம்மா…
நான் உன் அப்பாவோட கசின் தான்…
அங்கிள் ஆன்ட்டான்.
இங்க வா…
கிட்ட வா, வெக்கபடாதே. கிட்ட வா…
வா… வந்து இங்க மடில உக்காரு.
அட கடவுளே, எவ்ளோ அழகா இருக்க தெரியுமா நீ!
[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
[செபாஸ்டியன் குரலில்] தந்தையின் இறப்பு…
தாயின் புதிய பொறுப்பு…
அங்கிள் ஆன்ட்டனின் வரவு…
இடமாற்றம். இவை யாவும் குழந்தை வெலோனியின்
பிள்ளைப் பருவத்தை… கடினப்படுத்தின.
-[ஆங்கிலத்தில்] அம்மா எங்க இருக்காங்க? -[மெல்லிய சோக இசை தொடர்கிறது]
[ஆங்கிலத்தில்] அம்மா சில பேப்பர்ஸ்ல கையெழுத்து போட போயிருக்காங்க.
அவங்களுக்கு கொஞ்சம் வேலைங்க இருக்கு…
உனக்கு காரம்னா ரொம்ப புடிக்குமா…
இங்க பாரு, நான் கொஞ்சம் சாதம்
அப்புறம் சட்னி ப்ரான் கொண்டு வந்துருக்கேன்…
[தமிழில்] சட்னி மாதிரி.
[ஆங்கிலத்தில்] வா, கொஞ்சம் எடுத்துக்கோ…
[மெல்லிய சோக இசை தொடர்கிறது]
[செபாஸ்டியன் குரலில்] தன் தாயின் கண் பார்வையிலேயே வளர்ந்தாலும்…
தாய்ப்பாசம் அறியாப் பிள்ளையாகவே வளர்ந்தாள் வெலோனி…
[பறவைகள் கீச்சிடுகின்றன]
அதை ஈடு செய்ய…
[செபாஸ்டியன் குரலில்] அங்கிள் ஆன்டன் அவள் மேல் செலுத்திய கவனத்தை
அவள் மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக்கொண்டாள்.
-வெலோனி கேர்ள். பம்பிள் பீ. -[மெல்லிய இசை ஒலிக்கிறது]
எழுந்துரு!
அம்மா எங்க இருக்காங்க?
அம்மா பழைய வீட்டுக்கு போயிருக்காங்க.
அவங்களுக்கு கொஞ்சம் வேல இருக்குல்ல…
ஆனா நானும் இப்போ பழைய வீட்டுக்கு போகணும்
காலங்காத்தால இப்படி அழாத குழந்த…
எழுந்துக்கோ… பல்ல வெளக்கு…
குளிச்சிடு… அப்பறம் அங்கிள் உன் கூட விளையாடுவேன்.
நல்லா ஜாலியா விளயாடலாம். ஓகே?
சரி வா, எழுந்துக்கோ…
[செபாஸ்டியன் குரலில்] அவள் கூட விளையாடுவதற்கும்…
அவளோடு விளையாடுவதற்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசம்
-வெலோனிக்கு தெரியாத போதிலும்… -[நெருடும் இசை]
தன் மீது கவனம் செலுத்த
அங்கிள் ஆன்டனாவது இருக்கின்றாரே
என்ற எண்ணம் மேலோங்கிய காரணத்தால்…
அவரின் விளையாடல்களை வெலோனி பொருட்படுத்தவில்லை.
[நெருடும் இசை தொடர்கிறது]
[ஆங்கிலம்] பம்பிள் பீ!
இப்போ விளையாட்டு நேரம்!
கிட்ட வா
உனக்கு நான் ஒரு பேக்கிங் சாங் கத்துக் குடுக்க போறேன்…
[ஆங்கிலம்] எனக்கு பேக்கிங் சாங் ரொம்ப புடிக்கும்!
[அச்சுறுத்தும் மெல்லிய இசை]
♪ பேட்டர் கேக், பேட்டர் கேக் பேக்கர்ஸ் மேன்… ♪
♪ பேக் மீய… கேக்… அஸ்… ♪
♪ ஃபாஸ்ட் அஸ் யு கேன்… ♪
-[அச்சுறுத்தும் மெல்லிய இசை தொடர்கிறது] -[முனகுகிறான்]
♪ புட் இட் இன் தி அவன்… ♪
♪ ஃபார்… மேபி… ♪
[ஆண்டன் பெருமூச்சு]
-[கதவு திறக்கும் சத்தம்] -[ரூபி] ஆன்டன்… டே! பொருக்கி நாயே!
அம்மா நாங்க ரெண்டு பேரும் என்ன விளையாடறோம் தெரியுமா?
-[கன்னத்தில் அறையும் சத்தம்] -[தீவிர இசை]
-[காலடி சத்தம்] -[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
-[வெலோனி அழுகிறாள்] -[ஆங்கிலத்தில்] நீ இங்கயே இரு. அங்க வராத.
-[ஆங்கிலம்] நீ ஒரு கழிசடை மிருகம் -என்ன மன்னிச்சிரு
-நீயெல்லாம் மனிஷ ஜென்மமே இல்ல -ப்ளீஸ்… ப்ளீஸ்…
ஒரு குழந்தை கிட்ட போய் இப்டி நடந்துக்க உனக்கு எப்டி மனசு வந்துச்சு?
-என் முன்னாடி நிக்காத, இங்கேருந்து போ. -என்ன மன்னிச்சிரு… என்ன மன்னிச்சிரு
-அவ எதுவும் தெரியாத சின்னக் குழந்த! -ப்ளீஸ்… ப்ளீஸ்… என்ன மன்னிச்சிரு…
-இனிமே என் கண்ணு முன்னாடியே வந்துடாதே… -என்ன மன்னிச்சிரு… ப்ளீஸ்…
ப்ளீஸ்… என்னை மன்னிச்சிரு
[அழுகை சத்தம்]
[பரபரப்பு இசை]
இனிமே நீ இங்க தான் இருக்கணும்.
இனிமே அங்கிள் ஆன்டன் ரூம்க்கு போக கூடாது. சொன்னது புரிஞ்சிதா?
[கவலையூட்டும் இசை]
[செபாஸ்டியன் குரலில்] பளீரென்று கன்னத்தில் விழுந்த அறையை…
வெலோனியால் சில நாட்களுக்கு உணர முடிந்தது.
காரணம் அறியாது பெற்ற அறை…
அவள் மனதில் ஒரு கருத்தை ஆழமாக பதித்தது.
தன் தாயிடம் எதையும் இனி பகிரக்கூடாது என்று.
நான் போனதும் இங்கேருந்து எங்கனா போனன்னா
அப்புறம் என் கைலருந்து நல்லா அடிவாங்குவ சொல்லிட்டேன்.
ஆனா எனக்கு விளையாடனும்…
விளையாட்டுலாம் கிடையாது.
நான் வேலைய முடிச்சி வர வரைக்கும் நீ இங்கதான் இருக்கணும்.
ஆனா நான் ஏன் அங்கிள் ஆன்டன் ரூமுக்கு போக கூடாது?
நீ ஒரு தப்பான பொண்ணா வளரணும்னு ஆசப்படறியா? ஹாங்?
அதான் உன்னோட ஆசையா?
[மெல்லிய இசை ஓலிக்கிறது]
-ஆங்? -[தமிழில்] கோல்ட் கீஸ் பெரிய ரூமுக்கு…
[ரூபி] சில்வர் கீஸ் ஸ்மால் ரூமுக்கு. புரிஞ்சுதா?
-சரிம்மா… -[ஆங்கிலத்தில்] வாங்க
[மெல்லிய இசை]
[ஓடும் சத்தம்]
[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
அங்கிள்…
[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
-[கதவு திறக்கும் சத்தம்] -வெலோனி!
[மெல்லிய இசை முடிகிறது]
[சோகமான இசை]
[செபாஸ்டியன் குரலில்] தன் தந்தைக்குப் பிறகு…
வெலோனியின் வாழ்க்கையை கடந்து சென்ற இரண்டாவது இழப்பு இறப்பு
அங்கிள் ஆன்டன்.
மரணத்தின் தன்மை சரிவர புரியாத போதிலும்…
அங்கிள் ஆன்டன் திரும்பி வர மாட்டார்…
என்று அவள் மனம் நன்கு அறிந்திருந்தது.
அங்கிளோடு விளையாட தன் தாய் அனுமதிக்காததுதான்…
அதற்குக் காரணம் என்று அவள் பிஞ்சு மனம் கூறியது.
தாய்க்கும் மகளுக்கும் இடையே இருந்த தூரம் நீண்டது.
நாட்கள் கடந்தது.
-விவேக் சார்! -[சோகமான இசை முடிகிறது]
[பறவைகள கீச்சிடுகின்றன]
ஏ. மதிவாணன். ஐ. பி. எஸ்
-சார்! -ம்.
விவேக்.
[ஆங்கிலத்தில்] உங்க சார்ஜ் மெமோல கீழ்ப்படியாமைனு புகார் இருக்கு.
எஸ். பி. தான் துறையின் தலைவர்.
மாவட்டத்துல சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சனைகளுக்கு அவர் தான் பொறுப்பு…
உங்க விளக்கம் என்ன?
சார், நான் சட்டப்படி தான் சார் எல்லாமே பண்ணியிருக்கேன்.
[வேகமாக மூச்சிரைக்கிறார்]
விவேக்…
[தமிழில்] விடு… நான் எல்லாத்தயும் கோ த்ரூ பண்ணிட்டேன்.
எஸ். பி. அவரோட தனிப்பட்ட காரணத்துக்குதான் இத பண்றாருன்னு எனக்கு நல்லாத் தெரியும்.
நான் என்னத்ததான் க்ளீன் ரெப்போர்ட் குடுத்தாலும்…
அவரு உன்ன பனிஷ் பண்ணணுங்கறதுக்காகவே…
கொறஞ்சது நாலு வருஷ இன்க்ரிமென்ட கட் பண்ணுவாரு.
[டி. எஸ். பி] ஒத்துக்கலன்னா…
கசேட் நோட்டீஸ் இஷ்யூ பண்ணி இன்னொரு சார்ஜ் மெமோ போடுவாரு.
[டி. எஸ். பி. ] நீ என்ன சொல்ற?
பனிஷ்மென்ட ஏத்துக்கிறியா?
இல்ல, என்ன ஆனாலும் பரவால்ல நான் பாத்துக்குறேன்னு சொல்றியா?
-ஏன் சார் தண்டனைக்கு சம்மதிச்சீங்க? -[வாகனம் இயக்கும் சத்தம்]
இன்னும் போராடிப் பாத்துருக்கலாம் இல்லயா?
போராடி?
அதுவரைக்கும் வீட்டுல உக்காந்துருக்கிற மனநிலையோ வசதியோ எனக்கு இல்ல சார்.
[வாகனம் இயக்கும் சத்தம்]
எனக்கு இந்த கேஸ முடிச்சாகணும்.
அதுக்கு நான் உள்ள வந்தாகணும்.
[வாகனம் இயக்கும் சத்தம்]
நாலு வருஷ இன்க்ரிமென்ட் தானே சார்?
-போனாப் போயிட்டுப் போவுது விடுங்க. -ம்ம்…
ரொம்ப துணிச்சல்தான் சார் உங்களுக்கு.
ஹ்ம்ம்.
-ஆங்! நிப்பாட்டுங்க. -[வாகன பிரேக் சத்தம்]
வாங்க… பின்னாடி வாங்க… ம்…
-[வாகனம் இயக்கும் சத்தம்] -வாங்க, வாங்க…
வாங்க… வாங்க.
[ராமர்] ஆங்… ஆங்…
-அந்த பெரிய வீடு தெரியுதில்லயா? -ம்.
அந்த வீட்டுக்காரன் தான் நீங்க குடுத்த கார் நம்பர் குடும்பஸ்தன்.
இன்னும் அந்த வண்டி இந்த மனுஷக்க பேருலதான் இருக்கு.
வாங்குனவன் பேருக்கு மாத்தல.
[மூச்சை இழுக்கிறார்]
யாரு பேருக்கு வித்தாங்கன்னு கேக்கலாம் வாங்க.
[ராமர்] சார்.
-அது கஷ்டம். -ஏன்?
அது யாருக்க வீடு தெரிமா?
தக்கலை சிவில் கோர்ட் ஜட்ஜுக்கு வீடாக்கும்.
-[பெரு மூச்சு விடும் சத்தம்] -[பறவைகள் கீச்சிடுகின்றன]
இருங்க நான் வந்துடறேன்.
[ராமர்] சார் எங்க போறீய? சார் பெரிய தலவேதனயா போய்டும், இருங்க!
-[வாகனம் மூடும் சத்தம்] -சார்.
[சந்தேக மூட்டும் இசை]
ப்ச்!
[பெரு மூச்சு விடும் சத்தம்]
-[சந்தேகமூட்டும் இசை முடிகிறது] -[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
[ராமர்] இந்த மனுஷன் நம்மள கொல்லாம விடமாட்டான் போல.
[ராமர்] என்னாச்சு சார்?
[வாகன கதவு மூடும் சத்தம்]
தகவல் வாங்கியாச்சு.
ஜட்ஜ்கிட்டயா?
-வெள்ளைக்காரன்கிட்ட. -ஹாங்!
[வாகனம் இயக்கும் சத்தம்]
ஏய் தம்பிடே… போஸ் யாராக்கும்?
போஸண்ணே!
என்னா?
தக்கல மேஜிஸ்ட்ரேட்டுக்கு எஸ். யூ. வி வித்துக் குடுத்தது நீதான?
ஓ.
வாங்குனது யாரு? பேரு?
-கேக்குறது யாராக்கும்? -பாத்தா தெரிலயாலே?
கன்னியாகுமரி போலீஸ்.
[பரபரப்பு இசை]
சார். அத கொடுத்து கொஞ்ச வருஷங்களாச்சு.
வாங்குனவன் யாருன்னு இப்ப ஓர்மைல இல்ல சார்.
சரிடே… வாங்குவன் ஆர். சி. புக்ல இன்னும் பேர மாத்தல…
ம்.
வண்டி வேற ஏர்ணகுலத்துல மாட்டிட்டு கெடக்கு.
ம்
வண்டிக்கு சொந்தக்காரன்…
யாருன்னு தெரிலன்னா இவனத்தான் கூட்டு விசாரிக்க வேண்டி வரும்.
-ஹோ! -ம்…
நான் மேஜிஸ்ட்ரேட் கிட்ட பேசறேன்.
சார் சார்!
-ஒங்க நம்பர் குடுத்தீங்கன்னா… -எதுக்கு?
வீட்ல எங்கயாவது எழுதி வச்சிருக்கான்னு பாத்துட்டு
உங்கள கூப்பிடறேன் சாரே…
பாத்துட்டு கூப்டுர?
[இரும்பு அடிக்கும் சத்தம்]
-எழுதிக்கோ. -[வாகனம் திறக்கும், மூடும் சத்தம்]
தேடி கண்டு புடிச்சிட்டேன்னு அவனே கூப்புடுவான் பாருங்க.
ஆமால்ல? சங்கு புடியில்ல புடிச்சிருக்கீக.
[வாகனம் இயக்கும் சத்தம்]
[செபாஸ்டியன் குரலில்] லாட்ஜின் முகப்பறையினுள் நுழையும்பொழுது…
மதியம் மணி இரண்டு.
-[பெரு மூச்சு விடும் சத்தம்] -[சந்தேகம் தூண்டும் இசை]
[செபாஸ்டியன் குரலில்] சந்தர்ப்பமும் சூழ்நிலையும் அவன் வருகைக்கு ஏற்றாற்போல்…
அந்த லாட்ஜ் வெறிச்சோடிக் காணப்பட்டது.
[பெரு மூச்சு விடும் சத்தம்]
[வேகமாக மூச்சிரைக்கிறார்]
[தொண்டை சரி செய்யும் சத்தம்]
[ஆண்] ரூம் இருக்கா?
வரவேற்பு
ஃபில் பண்ணுங்க.
ஸ்மால் ரூமா, பிக் ரூமா?
[ஆண் உறுமுகிறான்]
[ஆண்] ரூம பாத்துட்டு சொல்லலாமா?
-[சந்தேகமூட்டும் இசை தொடர்கிறது] -[மூச்சுவிடுகிறான்]
[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
[ஆண் வேகமாக மூச்சிரைக்கிறார்]
-[வெலோனி] இது பிக் ரூம். -[ஆண்] ம்.
[பெரு மூச்சு விடும் சத்தம்]
-[கதவு மூடும் சத்தம்] -ஹே, என்ன பண்ற?
-[வெலோனி அலறும் சத்தம்] -[சந்தேகம் எழுப்பும் இசை]
-[ஆங்கிலத்தில்] என்னை போக விடு… -[அறையும் சத்தம்]
-ஹேய்! -[வெலோனி அலறும் சத்தம்]
[அறையும் சத்தம்]
-[கதவை தட்டும் சத்தம்] -[வெலோனி அலறும் சத்தம்]
[ஆண்] இங்க பாரு…
[தொடர்ந்து கதவை தட்டும் சத்தம்]
-[ஆண்] எனக்கு… -[ஆண் வேகமாக மூச்சிரைக்கிறான்]
எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணு.
[இதய துடிப்பு சத்தம்]
[கீழே விழும் சத்தம்]
[ஃபேன் இயங்கும் சத்தம்]
[உடலை இழுக்கும் சத்தம்]
[வெலோனி பெரு மூச்சு விடும் சத்தம்]
[மெல்லிய இசை]
[பிளாஸ்டர் சத்தம்]
[ஆண் மூச்சு திணறும் சத்தம்]
[ஆண்] நான் இங்க இருக்கேன்னு யாருக்கிட்டயும் சொல்லிடாத.
[ஆண்] நாளைக்கு காலைலகுள்ள கௌம்பிடுவேன்… என்ன?
[தள்ளிவிட்டு ஓடும் சத்தம்]
[கதவு திறக்கும், மூடும் சத்தம்]
[மெல்லிய இசை]
[அலமாரி கதவு திறக்கும் சத்தம்]
-[அலமாரி கதவு மூடும் சத்தம்] -[மெல்லிய இசை முடிகிறது]
[ஆண் வலியில் துடிக்கும் சத்தம்]
[ஆண் வேகமாக மூச்சிரைக்கிறார்]
உன்னப் பத்தி நான் யாருக்கிட்டயும் சொல்லல.
அம்மா இப்ப இங்க இல்ல.
அதனால இட்ஸ் ஓகே.
ஆனா நாளைக்கி இங்க வந்துருவாங்க.
[ஆண்] அவங்க வர்றதுக்குள்ள நான் போயிடுவேன்.
யார் நீ?
எப்டி உனக்கு இப்டி ஆச்சு?
[ஆண் வலியில் துடிக்கும் சத்தம்]
[ஆண்] நீதான் இத பண்ணியா?
[ஆண் வலியில்] ம்.
[ஆண்] ஏன் எனக்கு ஹெல்ப் பண்ண?
[வெலோனி] நான் கேட்டதுக்கு மொதல்ல பதில் சொல்லு.
[ஆண் வலியில்] ஹா…
[ஆண்] அத நீ தெரிஞ்சுக்காம இருக்குறது, நல்லது.
[வெலோனி] என் கேள்விக்கு நீ பதில் சொன்னா…
உன் கேள்விக்கு நான் பதில் சொல்றேன்.
[ஆண் மெல்லலிய குரலில்] ஹா…
[அருகில் அழைக்கிறான்] ஹ்ம்…
[சொடுக்கெடுக்கும் சத்தம்]
[ஆண்] நான் யாருங்கிறதை உன்கிட்ட சொன்னா…
அதுக்கு அப்பறம் என்னால உன்ன உயிரோட விட முடியாது.
[ஆண்] அதனால கேக்காத.
பரவால்ல சொல்லு?
[மெல்லிய இசை]
ஹ்ம்ம்ஹ் [தெளிவற்ற உரையாடல்]
இப்போ நீ என்ன கொன்னுறுவியா?
ஹ்ம்ம்… ஹ்ஹஹ்ம் [சிரிப்பு]
[மெல்லிய இசை முடிகிறது]
[ஆண்] மாட்டேன்.
[ஆண்] இப்போ… நான் கேட்ட கேள்விக்கு நீ பதில் சொல்லு…
சாரி! சொல்ல மாட்டேன்.
சாப்பாடு வச்சிருக்கேன், சாப்பிடு.
[ஆண்] ஹே போகாத…
[கதவு சத்தம்]
[காகம் கரையும் சத்தம்]
[காலடி சத்தம்]
வெலோனி! அந்த 12ம் நம்பர் முறில இருந்த ஆளு யாராக்கும்?
புக்ல என்ட்ரி ஒண்ணும் காணலயே?
எதேச்சயா ரூமுக்குப் போறேன்… கையிலந்து பைசா தந்துட்டுப் போறாரு.
-போயிட்டாரா? -ஓ.
[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
ப்ச்… தள்ளு.
-[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது] -[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
[பறவைகளின் கீச் சத்தம்]
[காலடி சத்தம்]
[மெல்லிய இசை]
[பேப்பர் சத்தம்]
[மெல்லிய இசை முடிகிறது]
-[பைக் சத்தம்] -[தெளிவற்ற உரையாடல்]
-[பெண் 1] மேக்ஸ் சுத்தமா வௌங்கல. -[வெலோனி] ஏன் நல்லாதானே நடத்தறாங்க?
அவங்க நல்லாதான் நடத்தறாங்க எனக்குதான் ஒண்ணும் வௌங்கல.
-எக்சாம்ஸ் வேற வருது… -போடி
-நான் பாஸாவனான்னே தெரியல. -ஆங்?
பாஸாவனும்.
-[பெண் 1] ஆமா நீ ட்யுஷன் போறியா? -[வெலோனி] இல்ல நீ?
நானும் இல்ல.
-[மெல்லிய இசை ஆரம்பம்] -[தெளிவற்ற உரையாடல்]
செமை கேரக்டர் அவருக்கிட்டதான் ட்யுஷன் போகலாம்னு இருக்கேன்.
[தெளிவற்ற உரையாடல் தொடர்கிறது]
சரி நீயும் வர்றியா?
[பஸ் ஹார்ன் மற்றும் நிற்கும் சத்தம்]
பஸ் வந்துடுச்சு வா… போலாம் வா.
[பஸ் சத்தம்]
ஏய் வா…
[பஸ் இயங்கும் சத்தம்]
[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
[கதவு திறக்கும் சத்தம்]
[வாகனம் இயக்கும் சத்தம்]
-[பறவையின் கீச் சத்தம்] -[ஆண்] நான்…
[ஆண்] நம்பர் எழுதி வெச்சிட்டுப் போயிருந்தனே, பாத்தியா?
பாத்தேன்.
[ஆண்] ஏன் கூப்புடல?
கூப்புடலன்னா நீயாவே வருவன்னு தெரியும்.
[ஆண்] ஹ்ம்ம்…
அதான்.
[ஆண்] ஹ்ம்ம்…
-[ஆண்] என்ன இருக்குன்னு பாக்காத. -ஏன்?
[ஆண்] நீ பாக்காம இருக்கறதே நல்லது.
[ஆண்] அதோட, அன்னிக்கு நான் என்னப் பத்தி சொன்னனே. அத யாருக்கிட்டயும் சொல்லிடாத.
புரிஞ்சுதா?
[மெல்லிய இசை]
[ஆண்] ஹ்ம்ம்…
-[ஆண்] எனக்கு எதுக்காக உதவி பண்ண? -[பெண் குரல் ரீங்கரிக்கிறது]
ஹ்ஹ… ம்?
கட்டாயம் தெரிஞ்சுக்கணுமா?
[ஆண்] ஹ்ம்ம்… ம். ஆமா.
-[ஆண் மூச்சு விடுகிறான்] -சொல்லலன்னா?
[ஆண்] சொல்றவரைக்கும் கேட்டுக்கிட்டே இருப்பேன்.
அப்ப கேட்டுட்டே இரு.
நான் சொல்ற வரிக்கும் என்ன எதுவும் பண்ண மாட்டல்ல?
[ஆண் சிரிப்பு சத்தம்]
[ஆண்] என் வீட்டுக்குப் போலாம். வர்றியா?
உஹும்.
போனா நீ என்ன பண்ணுவன்னு தெரியும்.
எனக்கு டைம் ஆச்சு. நான் போகட்டுமா?
[ஆண்] ப்ச்… இல்ல வேண்டாம்.
போகாத… இரு.
-[மெல்லிய இசை] -நான் போணும்.
-[கதவு திறக்கும் சத்தம்] -[ஆண்] ஹ்ம்ம்…
[ஆண் மெலிதாய் சிரிக்கிறான்]
[செபாஸ்டிய ன் குரலில்] காதல் சொல்லி வைத்து வருவதில்லை.
-அது குணம் பார்ப்பதில்லை. -[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
நிறம் பார்ப்பதில்லை.
நேரம் பார்ப்பதில்லை.
வந்துவிட்டால்…
கொலைகாரனும் நல்லவனாய்த் தோன்றுவான்.
காமுகனும் காதலனாய் காட்சியளிப்பான்.
வெலோனியின் மனதிற்குள் பட்டாம்பூச்சிகள் பறந்தன.
கருப்பு வெள்ளையாக இருந்த அவள் வாழ்க்கை…
வண்ணம் பூசிக்கொண்டது.
மகிழ்ச்சியின் பொருள் விளங்காத அவளின் வாழ்க்கை…
நொடிப்பொழுதில் கிராஜுவேட்டாகி பரவச நிலையை அடைந்தது.
அடுத்த கணமே அது மறைந்தது.
[ஆங்கிலம்] இதுதான் நீ பண்ணிக்கிட்டு இருக்கறதா?
இதுதான்… நீ பண்ணிக்கிட்டு இருக்கறதா!
-அடி ஒழுக்கங்கெட்டவளே… ஹா? -[வேலோனி] ஹ்… ஹாங்…
உனக்குன்னு ஒரு நல்ல பையன பாக்கறவரைக்கும், உன் கற்ப வெச்சிக்க முடியல?
-[அடிக்கும் சத்தம்] -[வெலோனி அழுகை] அம்மா
-ஒழுக்கங்கெட்டவளே… -ஆ!
-தேவடியாதனம் பண்றியா! -[வெலோனி அழுகை] அம்மா!
என்கிட்ட… என்கிட்டயே பொய் சொல்றயா…
நீ… நீ இப்டிதான் வளருவன்னு எனக்கு அப்பவே தெரியும்…
சைத்தானே… சைத்தானே…
[கீழே விழும் சத்தம்]
[வெலோனி அழுகை]
இனிமே நீ இந்த வீட்ட விட்டு எங்கயும் வெளிய போக கூடாது.
-இனி ஸ்கூலும் கெடயாது. -[கதவு மூடும் சத்தம்]
-[சோக இசை] -[கதவை தட்டுகிறான்]
அம்மா நான் சொல்றத கேளுங்க…
அம்மா தயவு செஞ்சி கதவ திறங்க…
-[தேம்பி அழுகிறார்] -[கதவு தட்டும் சத்தம்]
நீங்க நெனைக்கற மாரி இல்ல அம்மா…
[செபாஸ்டியன் குரலில்] பகுதி 6
அன்று இரவு வெலோனியோடு உறங்க அவள் படுக்கைக்குக் கொடுத்து வைக்கவில்லை.
அதிகாலை அவள் தரிசனத்திற்காக காத்திருந்த அவள் ரசிகர்கள் சிலருக்கு.
அன்று காலை ஏமாற்றமே காத்திருந்தது.
அவள் மாயமான செய்தி அறியாத அவள் தாய் ஏஞ்சல்
வழக்கம் போல் தேனீருடன் அவள் அறைக்குள் நுழைந்தாள்.
வெலோ…
வெலோனி…
மேல இருக்கியா குழந்த?
என்கிட்ட நல்லா அடி வாங்க போற நீ!
வெலோ… வெலோனி…
[கத்துகிறார்] வெலோனி!
[பறவைகளின் சத்தம்]
[மெல்லிய இசை]
-எனக்கு வீட்டுக்குப் போவவேணா. -[ஆண்] ம்?
உன் கூடவேதான் இருப்பேன்.
-பொண்ணுக்கு பேரு? -[மெல்லிய இசை தொடர்கிறது]
[ரூபி] வெலோனி.
-வயசு? -17. 18 ஆகப் போகுது.
என்ன ஸ்டூடன்டா?
ஹா… ஆமா.
-[மெல்லிய இசை முடிகிறது] -[மாடுகள் கத்தும் சத்தம்]
[சிப்பி உடைக்கும் சத்தம்]
-[வெலோனி] அதான் உங்க அப்பாவா? -[ஆண்] ம்
ஆமா…
[சிப்பி உடைக்கும் சத்தம்]
[ஆண்] ஹ்ம்…
-என்ன பண்ற? -[ஆண்] ஹ்ம்ம்?
[ஆண்] ம்? சிப்பி பொரியல்.
அப்டின்னா?
[ஆண்] ம்ஹ்ம்… இங்க உக்காந்து பாரு. தெரியும்.
[பெரு மூச்சு விடும் சத்தம்]
[ஆண்] உனக்கு… சமைக்கத் தெரியுமா?
ம்… பேக்கிங் கொஞ்சம் தெரியும்…
ஆனா அவ்வளவுதான்.
அப்ப எப்பவுமே நான்தான் சமைக்கணுமா? ஹாங்?
-[பறவை கொக்கரிக்கும் சத்தம்] -[ஆண் பெருமூச்சு]
[பாத்திரம் தட்டும் சத்தம்]
[ஆண்] சிப்பிப் பொரியல்.
இதுதான் சிற்றின்ப சாப்பாடு.
-[ஆண்] எப்டி இருக்கு? -சூப்பரா இருக்கு.
[ஆண்] ஹ்ம்ம்
[ஆண்] சாப்ட்டுப் பாரு… என்னாகுதுன்னு!
[வெலோனி] என்ன ஆகும்?
[ஆண்] ம்ம்? நல்லா மூடு ஏறும்.
-ப்ச்… ச்சீ. [சிரிப்பு] -[ஆண் சிரிப்பு]
[பெரு மூச்சு விடும் சத்தம்]
[வெலோனி] நான் உனக்கு அன்னிக்கு ஏன் ஹெல்ப் பண்ணேன் தெரியுமா?
[ஆண்] ஏன்?
நீ என் பக்கத்துல வந்து…
செவத்தோட தள்ளி…
என் வாய மூடுனல்ல.
உன் ஸ்மெல் என்னோட சின்ன வயசு மெமரிஸ்லாம் ரிமைன்ட் பண்ணுச்சு.
-[ஆழமாக மூச்சை இழுக்கிறான்] -அந்த ஞாபகல்லாம் வந்துச்சு.
அதே சந்தோஷத்த…
திரும்ப உன் கூடதான் ஃபீல் பண்றேன்.
[ஆண்] ஹ்ம்ம்
[இரவு பூச்சுகள் ரீங்கரிக்கும் சத்தம்]
[ஆண்] இது வேண்டாம்.
[மெல்லிய பெண் குரல் ஹம் தொடர்கிறது]
[ஆண்] இங்க வா.
[ரீங்காரம் முடிகிறது]
[பறவைகளின் சத்தம்]
[பாத்திர சத்தம்]
[மாடு கத்துகிறது]
[பறவைகளின் சத்தம்]
[பாத்திர சத்தம்]
[பறவைகளின் சத்தம்]
[பெண்] யாரத் தேடறீங்க?
ம்?
அவர் கார்த்தாலயே கௌம்பிட்டாரு.
எங்க போயிருக்கான்?
அது… தெரியாது… அதெல்லாம் சொல்லிட்டுப் போமாட்டாரு.
-ஹ… எப்ப வருவான்? -அதுவும் தெரியாது.
ஹ… நீங்க… யாரு?
நான் அவர் பொண்டாட்டி.
வொய்ப்பு…
ஹ…
வொய்ஃப்?
ஆமா உங்களுக்குத் தெரியாதா?
[பெண்] நான் தெரியுன்னு நெனச்சேன்.
[சோகமான இசை]
[வெலோனி அழுகை]
[பெண்] அழாதீங்க.
[பெண்] நான் வேணா காப்பித்தண்ணி கொண்டு வரட்டா, குடிக்கீகளா?
போன் இருக்கா?
[ஆண் போனில்] தேவயில்லாம என்ன கோவப்படுத்தாத.
எனக்குப் புடிச்சிருந்தா நான் தூக்கிட்டு வந்துறுவேன்.
எதப் பத்தியும் யோசிக்க மாட்டேன்.
உன் விஷயத்துல… நீயாவே ஒத்துக்கிட்டு வந்த.
இதுவும் நல்லாருக்கே… வித்தியாசமா இருக்கேன்னு ஒண்ணும் சொல்லாம இருந்தேன்.
உனக்குப் புடிச்சிருந்தா அங்க இரு. இல்லாட்டி கௌம்பி போய்ட்டே இரு.
நேத்து பண்ணும் போது சுகமா இருக்குன்னு தானே சொன்ன?
இப்ப ஏதோ பெருசா ஏமாத்திட்ட மாதிரி பொலம்பிக்கிட்டு இருக்க?
[வெலோனி அழுகை]
[ஆங்கிலத்தில்] நீ ஒரு மான்ஸ்டர்!
-[வெலோனி அழுகை] -[சோகமான இசை தொடர்கிறது]
[சோகமான இசை முடிகிறது]
-[பறவைகள் கத்துகின்றன] -[காலடி சத்தம்]
அலாதீங்க, வீட்டுக்குப் போக காசு இருக்கா?
நான் வேணா பஸ் ஏத்தி விடட்டா?
[பைக் சத்தம்]
[பஸ் ஹார்ன் சத்தம்]
[பஸ் நிற்கும் சத்தம்]
உங்க பேரு? அனுசூயா.
[விம்மல்]
தேங்க் யூ.
[பஸ் இயங்கும் சத்தம்]
[பரபரப்பூட்டும் இசை]
[ரூபி] வெலோனி. நான் அந்த பையன் கிட்ட பேசிட்டேன்.
அவன அடைய உனக்கு தகுதியே இல்ல…
ஆனா எல்லாம் தெரிஞ்சும் கூட உன்ன கல்யாணம் பண்ண சம்மதிச்சிருக்கான்.
நான் சொல்றது உனக்கு புரியுதா வெலோனி?
எனக்கு உன்னோட கருத்துல்லாம் தேவயே இல்ல…
நீ அந்த பையன கல்யாணம் பண்ணிக்கற… விக்னேஷ கல்யாணம் பண்ணிக்கற. அவ்ளோதான்!
[சோகமான இசை]
[செபாஸ்டியன் குரலில்] "வெலோனி உன் வாழ்க்கைல நடந்ததெல்லாம் தூக்கிப் போடு…
"ஃப்ரெஷ்சா லைஃபை ஸ்டார்ட் பண்ணு"
"இனி எல்லாம் நல்லாருக்கும். "
என்று அவள் தாய் அன்பாக கூறியிருந்தால்…
அது அவள் செவிகளில் விழுந்திருக்கலாம்.
ஆனால் அப்படி ஒரு உறவை தாயும் மகளும் கொண்டிருக்கவில்லை.
தன்னை இழந்தவனிடம் தான்…
தன் சந்தோஷம் புதைந்திருக்கிறது என்று அவள் எண்ணினாள்.
அவனின் வழிகளை மாற்றிக்கொண்டு…
தன்னை ஏற்றுக் கொள்ளும் படி அவனிடம் கெஞ்சினாள்,
கதறி அழுதாள்.
அவன் இணங்கவில்லை என்றவுடன்…
தன்னிடம் இருக்கும் ஒரே ஆயூதத்தை பயன்படுத்த முடிவு செய்தாள்…
-வெலோனி… -இதுக்கு மேலயும் நீ ஒத்துக்கலன்னா…
நீ யாருங்கிறத எழுதி வச்சிட்டு நான் சூசைட் பண்ணிக்குவேன்.
[ஆண் ஃபோனில்] ஏய்! பைத்தியம் மாதிரி எதுவும் பண்ணிக்காத.
இப்ப என்ன பண்ணணுங்கிற?
நீ யாருங்கிறத சொல்லிடுவேன்ன ஒடனே பயப்படுறியா?
அப்டில்லாம் ஒண்ணுல்ல.
நீ முட்டாள் தனமா எதுவும் பண்ணிக்க கூடாதுன்னு நெனைக்கிறேன்.
இப்ப என்ன பண்ணணும்னு சொல்ற?
என்ன வந்து கூட்டிட்டுப் போ.
என்ன கல்யாணம் பண்ணிக்கோ.
[ஆண் ஃபோனில்] சரி. நாளைக்கு வரேன்.
[ஃபோன் வைக்கும் சத்தம்]
[சந்தோஷமான இசை]
[சந்தோஷமான இசை தொடர்கிறது]
[செபாஸ்டியன் குரலில்] தனக்குப் பிடித்தபடி தனது வாழ்க்கை மாறப் போகிறது
என்ற எண்ணத்தில்…
-தன் வீட்டின் படி தாண்டினாள்… -[சந்தோஷமான இசை முடிகிறது]
-வெலோனி… -[குயில் கூவும் சத்தம்]
இன்று அவளைப் புதைத்த இடத்தில்…
புல் முளைத்திருக்கின்றது.
[அனைவரும் கை தட்டும் சத்தம்]
[ஆண் 1] வணக்கம் சார்…
வெலோனிக்காக ஒன்றரை வருஷமா ஒரு ஃபேஸ்புக் பேஜ் ரன் பண்ணிட்டு வர்றோம்.
சோஷியல் மீடியாலயும் நியூஸ் சேனல்லயும் காமிக்கிற வகை பொண்ணு…
அவ கெடயவே கெடயாது.
[ஆண் 1] செத்துப் போன ஒருத்தங்களோட கேரக்டர அசாசினேட் பண்றது…
ஒரு கேவலமான விஷயம்னு ஃபைட் பண்ணிட்டு இருக்கறோம்.
இப்ப உங்க புக்கு ரிலீஸ் ஆனதுனால எங்களுக்கு ஒரு பெரிய சப்போர்டா இருக்கு.
ஆனா அதுல நீங்க சொல்லிருக்கிற விஷயத்தோட நம்பகத்தன்மைய…
எது மூலயமா உங்களால நிரூபிக்க முடியும்?
[சந்தேக மூட்டும் இசை]
ஒரு… ஒரு வருஷத்துக்கு முன்னாடி…
நான் வீட்ட விட்டு ஓடிப் போயிட்டேன்.
ஏன்னா…
என் மூலமாதான்.
வெலோனிகிட்ட நான் நெறய பேசிருக்கேன்.
அவ மூலமா அவ வாழ்க்கைல இப்டி ஒருத்தன் இருந்தான்னு நான் கேள்விபட்டிருக்கேன்.
இது பொய்யின்னா…
அந்த நபர தேடிக்கண்டு புடிச்சு முன்னாடி கொண்டு வந்து நிறுத்துங்க.
அவர் சொல்லட்டும் இல்லன்னு.
சார் உங்க ரைட்டிங்க்கு நான் மிகப் பெரிய ஃபேன்.
[சிரிக்கிறார்]
ரொம்ப மகிழ்ச்சி கேக்கறதுக்கு…
இந்த வயசுப் பசங்களும் புக்கு படிக்கிறீங்கன்றதுல…
எனக்கு ஆச்சரியமாவும் இருக்கு ரொம்ப மகிழ்ச்சியாவும் இருக்கு.
சார் எனக்கொரு கேள்வி.
உங்க புக்ல வெலோனி லவ் பண்ண பர்சன் பேர நீங்க எங்கயுமே மென்ஷன் பண்ணல. அது ஏன்?
அது… உண்மைக்கு நெருக்கமா என் புக்கு அமையணும்னு நான் எழுதிருக்கேன்.
உண்மையாவே அந்த நபரோட பேரு எனக்குத் தெரியாது.
அதனால நான் அத குறிப்பிடல.
[விவேக்] சார்…
நீங்க வெலோனிக்கு ஹெல்ப் பண்றதுக்காகத் தானே அந்த புக்கயே எழுதியிருக்கீங்க?
அப்ப அத நேரடியாவே போலீஸ்ட்ட சொல்லிருக்கலாமே?
இந்த கேஸ்க்கு ஹெல்ப் பண்ண…
ஆ… நான் ஒரு எழுத்தாளன்.
என்னுடைய ஊடகம் எழுத்து.
நான் சொல்ல நெனைக்கறத என் எழுத்துல பதிவு பண்ணிருக்கேன்.
அது மூலமா கேஸுக்கு ஹெல்ப் பண்ண முயற்சி பண்ணிருக்கேன்.
இத நான் தெளிவா என் முன்னுரைல எழுதியிருக்கேன்.
[விவேக்] அதுக்கு எதுக்கு சார் அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டுக்கிட்டு?
-[பரபரப்பூட்டும் இசை] -[தொண்டையை சரி செய்கிறார்]
ரெண்டு மாசத்துக்கு முன்னாடி…
என்ன சந்திச்சப்பவே இதெல்லாம் சொல்லிருக்கலாமே?
சொல்லுங்க சார்.
ஆ…
[தொண்டையை சரி செய்யும் சத்தம்]
இவரு… மிஸ்டர் விவேக்.
சப் இன்ஸ்பெக்டர்.
வெலோனி கேஸ விசாரிச்சுக்கிட்டு இருந்தாரு. நீங்கல்லாம் பேப்பர்ல பாத்திருப்பீங்க…
ரொம்ப நன்றி!
எதிர்பாராம என்னுடைய புத்தக வாசிப்பு நிகழ்வுக்கு வந்ததுக்கு மகிழ்ச்சி.
அஹ்…
சபைல பேச வேணாம். தனியா பேசலாம்.
தனியா பேசறப்பதான் எதுவுமே நீங்க சொல்லலையே?
சபைன்னு வந்தாச்சு எல்லார் முன்னாடியுமே சொல்லிடுங்க.
[விவேக்] உங்க நாவல்ல நீங்க குறிப்பிட்டிக்கிற
அந்த மர்ம நபர் உண்மையா இல்ல கற்பனையா?
[துரித இசை]
உண்மைன்னா அடையாளத்த எனக்கு சொல்லுங்க…
கற்பனைன்னா எல்லார் முன்னாடியும் ஒத்துக்கோங்க.
அதுதான் உண்மைன்னு அவரு சொல்லிட்டாரே!
எல்லார் முன்னாடியும் சொன்னது சரி…
எனக்கு முன்னாடி ஒரு தடவை சொல்லுங்க சார்.
[பரபரப்பூட்டும் இசை தொடர்கிறது]
நெனச்சேன்.
[மூச்சை இழுக்கிறார்]
உங்களுடைய முந்தய மூன்று நாவல்கள் சரியாப் போகல…
அடுத்து எதத் தொடலாம்… அப்டின்னு யோசித்துருக்கீங்க…
வெலோனி!
விளம்பரமும் பெருசா இருக்கும் வியாபாரமும் பெருசா இருக்கும்.
அதான் தொட்டீங்க.
உங்க பங்குக்கு வெலோனி பத்தி ஒரு கதைய நீங்க சொல்லி முடிச்சிட்டீங்க.
இத வேற யாரு பண்ணிருந்தாலும் நான் இவ்ள தூரம்…
சொல்லமாட்டேன் சார்.
அன்னிக்கு அப்பா பொண்ணு அப்டின்னு அவ்ளோ பேசிட்டு…
-நீங்களும் இப்டி? -மிஸ்டர் விவேக்…
கடமைன்ற பேருல எல்லாருமா சேந்து அவள கேவலப்படுத்தின மாரி நான் கேவலப்படுத்தல.
என்னோட கற்பன மூலமா அவ பேர காப்பாத்த முயற்சி பண்ணிருக்கேன்.
அப்போ…
கற்பனதான். இல்லையா?
[பரபரப்பூட்டும் இசை]
எப்படியோ…
இந்த நாவல படிச்சவுடனே என் மனசுல உண்டான கேள்விக்கு…
பதில் கெடச்சிடுச்சி.
நான் இன்னும் இந்தக் கேஸ முடிக்கல.
நடத்திட்டுதான் இருக்கேன்.
நான் வர்றேன் சார்.
எல்லார் முன்னாடியும்…
உங்கள அசிங்கப்படுத்தணும்ங்கிறது என் நோக்கம் கிடையாது.
[விவேக்] எதிர்பாராத விதமா
அப்டி நடந்துறுச்சு…
என்னை மன்னிச்சுக்கோங்க
[ஆங்கிலத்தில்] ஐம் சாரி.
[ஆண்] சார் அவரு என்ன சொல்லிட்டுப் போறாரு?
அவர் சொல்றதெல்லாம் உண்மயா?
சார்… சார்… சார்…
[கூட்டமாக] சார்…
[கூட்டமாக] அவரு சொல்றதெல்லாம் உண்மயா சார்?
[கூட்டத்தில் ஆண்] சார் எதாவது சொல்லுங்க சார்.
[கூட்டமாக] சார்…
[சோகமான இசை முடிகிறது]
[தீம் இசை]
[தீம் இசை முடிகிறது]