คุณครับ
- ว่าไง - คุณนายมาแล้ว
ฉันจะไปโบสถ์เลยมาบอกให้คุณรู้
โอเค
ที่ผมมาเยี่ยมคุณ ผมมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องหนึ่งครับ
ผมอยากขออนุญาตคุณ
ขออนุญาตอะไร
ผมอยากเขียนหนังสือเกี่ยวกับเวโลนี่
หนังสือพิมพ์และสื่อ นำเสนอภาพเธออย่างผิดๆ
พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ในชีวิตของเธอ หรือใครฆ่าเธอ
คุณรู้แล้วเหรอว่าใครฆ่าเธอ
ปมฉาว
อนันธี...
ผมรู้ว่าคุณรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่
ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วย ผมมีเหตุผลของผม
แต่มันไม่ใช่เหตุผลแบบที่คุณคิด
ผมสาบานต่ออาปูจี ได้โปรดเชื่อใจผม
จนถึงทุกวันนี้ ผมยังออกไปข้างนอก เพราะคดีของเด็กสาวคนนั้น
ในฐานะตำรวจ ผมรับทำคดีนี้แล้ว อเล็กซ์ก็ตายระหว่างทำคดีนี้
ณ จุดนี้ ถ้าคุณไม่ยอมพูดกับผม...
ตำรวจ
ผมไม่เคยคิดว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้น
ผมยังเสียใจกับเรื่องนี้อยู่เลยครับ
- คุณช่วยอะไรผมหน่อยได้ไหม - ได้เลยครับ
คุณจำผู้หญิงคนนี้ได้ไหม
ไม่ได้
เธอถูกข่มขืนและถูกฆ่า ในที่ดินของคุณไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ครับ
แม่ของคุณสารภาพทุกอย่างที่เกิดขึ้นวันนั้น
ทั้งหมดนั่นจริงไม่ใช่เหรอ
ใช่ครับ แต่ไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้น
แล้วผู้หญิงคนไหน
ผู้หญิงที่จะไม่มีใครคิดถึง
ฉันขอน้ำหน่อยได้ไหมคะ
ซันนี่ เอาน้ำให้เธอหน่อย
เธออยู่ที่นั่นเพราะเธอจน
เธอคือคนที่ตาย ไม่ใช่ผู้หญิงคนนี้
หลังจากได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ แม่ผมก็จำอะไรสลับกันไปหมด
บางทีแม่เรียกผมว่า "ซานจีฟ" และเรียกสันโธศว่า "ซันนี่"
- แม่จำคนสลับกัน - ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
เขาบอกเราแค่ชื่อของเขา
ผมรู้แต่ชื่อของเขาครับ
ผมรู้ว่าเขาชื่อวาลัน
วาลัน เขาชื่อวาลัน
วาลัน
มีรถคันหนึ่งถูกต้องไหม
ครับ รถเอสยูวีคันใหญ่ ยี่ห้อมหินทรา
ผมคิดว่าเลขทะเบียนคือ... "ทีเอ็น 74 เอส 9291"
คำให้การของดร. พอลราชตรงกับ สิ่งที่พวกเขาอ้างเรื่องแม่ของพวกเขา
แต่ชุดของเวโลนี่ ไปอยู่ในโอฐทัปปารัยได้ยังไง
ได้ชื่อและเลขทะเบียนรถ ที่เหลือเดี๋ยวผมจัดการเอง
ขอบคุณ อาร์จูนัน
คุณรามาร์
- คุณได้รับเลขทะเบียนรถหรือยัง - ได้แล้วครับ
คุณช่วยตรวจดู แล้วแจ้งรายละเอียดผมได้ไหม
ได้ครับ
นิยายลึกลับเล่มใหม่ของ กี เซบาสเตียน เรื่องเล่าของเวโลนี่
เรื่องเล่าของเวโลนี่
เพื่อแยกแยะข้อแตกต่าง ระหว่างเวโลนี่ตัวจริง
กับเวโลนี่ที่สื่อและตำรวจวาดภาพขึ้นมา
เพื่อกระชากหน้ากาก ของปีศาจที่พรากชีวิตเธอไป
และเปิดโฉมหน้าเขาให้โลกได้เห็น นิยายเล่มนี้จะไขประตูสู่ความจริง
บทที่หนึ่ง
ตอนนั้นเวโลนี่อายุหกขวบ
เธอยืนอยู่ข้างโลงศพของพ่อ เธอพยายามปลุกเขาขึ้นมา
ตื่นได้แล้วพ่อ มาเล่นกัน
การเกิดและการตาย ชีวิตและ ความเจ็บปวด ความเศร้าและน้ำตา
เด็กยังไม่เข้าใจเรื่องแบบนี้
ทำไมพ่อของเธอ คนที่อบขนมปังกับเธอในครัว
ถึงไปนอนอยู่ในกล่องไม้เล็กๆ นี้ นั่นคือคำถามในใจของเธอ
เขาคือพี่ชาย ลูกพี่ลูกน้อง สามีผู้ล่วงลับ
คนอื่นๆ หลั่งน้ำตาเพราะเสียเขาไป
เวโลนี่หลั่งน้ำตา เพราะแม้พยายามปลุกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
พ่อของเธอก็ไม่ตื่นขึ้นมาเล่นกับเธอ
พ่อคะ พ่อ พ่อจ๋า
แม่ พวกเขาพาพ่อไปแล้วเหรอ เมื่อไหร่พวกเขาจะพาพ่อกลับมา
แม่ของเวโลนี่ ที่กำลังคิดล่องลอย
ถูกดึงสติกลับมาด้วยคำถามของลูก
เธอมองลูกด้วย แววตาว่างเปล่าและไร้คำตอบ
ด้วยความไม่รู้เรื่องสายสัมพันธ์ ตามธรรมชาติระหว่างลูกสาวกับพ่อ
และไม่รู้ว่าแม่ของเธอ จะไม่มีวันเติมเต็มบทบาทพ่อได้
เวโลนี่นอนหนุนตักแม่เพื่อปลอบตัวเอง
เธอเป็นเด็กที่น่าสงสารมาก
ลูกพี่ลูกน้องของผมจากไป ทิ้งคุณสองคนไว้ตามลำพัง
คุณยังสาวยังสวยอยู่เลย จูนเพิ่งโทรมาบอกข่าวผม
ผมดื่มบรั่นดีแก้วหนึ่ง และนอนร้องไห้ทั้งคืน
ขอให้วิญญาณของเขาไปสู่สุคติ
รู้ไหม ตอนที่ผมเป็นคนขับรถไฟในโกลลัม
สามีของคุณ ลูกพี่ลูกน้องของผม เขามาหาผมอยู่บ่อยๆ
เราสนุกด้วยกัน
เราไปที่ร้านขายของที่ที่เจ้าของ ไอ้บ้านั่นขายเหล้าใส่แก้วช็อต
เป๊กเล็กๆ มันเรียกว่า "เบบี๋"
เราจะเปิดห่อ วางแก้วไว้บนพื้น
ดื่มเหล้า เลียผักดองอะไรแบบนั้น
แบบนั้นแหละ แล้วเราก็ไป เราเมาแอ๋ เดินเซไปตามถนน
ชูนิ้วกลางให้พวกเวรไปตามทาง
ช่วงเวลาดีๆ สมัยก่อนยุคอังกฤษอินเดีย
แล้วคุณคนเดียวจะทำยังไงกับเด็กคนนี้
ขายบ้านเฮงซวยนี่ แล้วไปอยู่ที่เอราเนียลกับผม
เจ้านายผมมีคฤหาสน์อยู่ที่นั่น
เขาเป็นคนโง่ๆ ขี้โรค เอาแต่เมา
เขาดื่มเหล้าตลอดเวลา ตอนกลางคืนชอบเมาอยู่ใต้ต้นไม้
เสื้อผ้าโสร่งเปิดมาถึงนี่
กองอยู่เอว อวดทุกอย่างให้พระจันทร์ดู
เขาปล่อยเช่าคฤหาสน์ ไปอยู่ที่นั่นเถอะ
ตายจริง
ลุงทำให้หลานตื่นเลย ลุงนี่เสียงดังเนอะคนดี
ลุงเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพ่อของหนู ลุงแอนทอน มานี่มา ไม่ต้องอาย
มานั่งตรงนี้
พระเจ้า หนูน่ารักจริงๆ
การตายของพ่อเธอ ภาระหน้าที่ใหม่ของแม่เธอ
การมาของลุงแอนทอน บ้านหลังใหม่
ทั้งหมดนี้ทำให้วัยเด็ก ของเวโลนี่ยากลำบาก
- แม่อยู่ไหนคะ - แม่ไปเซ็นเอกสารบางอย่าง
เธอมีงานบางอย่างต้องทำ หนูชอบอาหารรสจัดใช่ไหม
เห็นไหม ลุงมีข้าว ลุงมีชัทนีย์กุ้ง
มันเหมือนชัทนีย์
ลองกินดูสิ
แม้จะโตขึ้นภายใต้สายตาของแม่
เวโลนี่ไม่เคยรู้จักความรักจากแม่
เพื่อเป็นการชดเชย
เธอยินดีน้อมรับความเอาใจใส่ ที่ลุงแอนทอนมีให้เธออย่างล้นเหลือ
เวโลนี่ หนูน้อย ตื่นได้แล้วลูก
- แม่อยู่ไหนคะ - เธอกลับไปที่บ้านเก่า
- เธอมีงานต้องทำ - แต่หนูอยากไปบ้านเก่า
เพิ่งเช้าเอง อย่าร้องไห้สิ คนดี ตื่นได้แล้ว ไปแปรงฟัน
ไปอาบน้ำ แล้วลุงจะเล่นกับหนู เราจะสนุกกันให้เต็มที่เลย โอเคนะ
ลุกขึ้นได้แล้ว
ไม่เข้าใจความแตกต่าง ระหว่างการเล่นและการถูกเล่น
เวโลนี่คิดว่า "อย่างน้อยก็มีลุงแอนทอน
"ที่คอยอาบน้ำฉันด้วยความรัก"
และไม่ได้ตระหนักถึงสิ่งที่เขาเล่นกับเธอ
เจ้าหนูน้อย
ได้เวลาเล่นกันแล้ว มานี่สิ
- ลุงจะสอนเพลงทำขนมให้หนู - หนูชอบเพลงทำขนม
ตีแป้งสิ ตีแป้งสิ คนทำขนมปัง
อบเค้กให้ฉัน ให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
เอามันใส่ในเตาอบ
สำหรับลูกและฉัน
- แอนทอน ไอ้สารเลว - แม่ รู้ไหมเรากำลังเล่นอะไรกันอยู่
ยืนอยู่ตรงนั้น แล้วอย่าเข้ามานะ
- ไอ้สกปรก ไอ้ลามก - ผมขอโทษ ได้โปรดยกโทษให้ผม
คุณทำแบบนี้กับเด็กได้ยังไง
- ไปให้พ้นจากที่นี่ - ได้โปรด
เธอเป็นแค่เด็กไร้เดียงสา
- ออกไปจากที่นี่ซะ - ผมขอโทษ ได้โปรด
ได้โปรด ผมขอโทษ
นี่คือห้องของลูก ห้ามไปห้องลุงอีก เข้าใจไหม
เวโลนี่รู้สึกเจ็บที่แก้มหลายวัน จากรอยตบของแม่
อย่างไรก็ดี การที่แม่ไม่อธิบายให้เข้าใจ ฝังความคิดลึกๆ ในใจของเธอ
ว่าจะไม่เล่าเรื่องอะไรให้แม่เธอฟังอีก
ถ้าลุกออกจากเก้าอี้ไปละก็ แม่จะตีจริงๆ เข้าใจไหม
แต่หนูอยากเล่น
ห้ามเล่นอีก ลูกอยู่ตรงนี้ จนกว่าแม่จะทำงานเสร็จ
แต่ทำไมหนูไปห้องลุงแอนทอนไม่ได้ล่ะ
ลูกเกิดมาเพื่อจะเป็นลูกปีศาจเหรอ
ลูกอยากเป็นลูกของปีศาจใช่ไหม
กุญแจสีทองสำหรับห้องใหญ่ กุญแจสีเงินสำหรับห้องเล็ก เข้าใจไหม
- ครับ คุณนาย - มานี่
ลุงคะ
เวโลนี่
หลังจากการตายของพ่อ...
การสูญเสียครั้งใหญ่ครั้งที่สองในชีวิตเธอ คือการตายของลุงแอนทอน
แม้เธอไม่ค่อยเข้าใจสาเหตุการตาย
เธอเข้าใจเป็นอย่างดี ว่าลุงแอนทอนคงไม่กลับมา
หัวใจที่อ่อนโยนของเธอบอกเธอว่า
เป็นเพราะแม่ไม่ยอม ให้เธอเล่นกับลุง ลุงก็เลยตาย
ดังนั้นแม่และลูกสาวจึงห่างเหินกันมากขึ้น
คืนวันผ่านไป
คุณวิเวก
ท่านครับ
วิเวก... การฝ่าฝืนคำสั่งคือ ข้อร้องเรียนในบันทึกของคุณ
ผู้กำกับเป็นหัวหน้าสถานีตำรวจ
เท่าที่ทราบกัน เขาดูแลรับผิดชอบ กฎหมายและความสงบเรียบร้อยในเขตนี้
คุณจะอธิบายว่ายังไง
ท่านครับ ผมทำทุกอย่างตามกฎหมาย
วิเวก ไม่เป็นไร ผมดูทุกอย่างแล้ว
ผมรู้ดีว่าผู้กำกับทำแบบนี้เพราะเหตุผลส่วนตัว
ต่อให้ผมรายงานว่าคุณไม่ผิด
เขาจะลงโทษคุณ ด้วยการงดขึ้นเงินเดือนคุณอย่างน้อยสี่ปี
ถ้าคุณไม่ยอมรับ เขาจะออกประกาศ ในรัฐกิจจานุเบกษาและยื่นบันทึกข้อหาใหม่
คุณจะว่ายังไง
คุณจะยอมรับโทษ หรือจะเผชิญกับผลที่ตามมาไหม
ทำไมคุณยอมรับโทษ คุณน่าจะสู้
สู้เพื่ออะไร ผมนั่งอยู่บ้านเฉยๆ ไม่ได้
เพื่อทำคดีให้เสร็จ ผมต้องอยู่ทำงานต่อ
แค่งดขึ้นเงินเดือนสี่ปี ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
คุณกล้าหาญมาก
หยุดรถ
ถอยหลัง ถอยอีกๆ หยุด เห็นบ้านหลังใหญ่นั่นไหม
รถเป็นของผู้อยู่อาศัย
ชื่อในเล่มทะเบียน ยังเป็นชื่อเขา ไม่ใช่ชื่อคนซื้อ
ไปดูกันว่าพวกเขาขายให้ใคร
- คุณครับ มันไม่ง่ายขนาดนั้น - ทำไม
นั่นบ้านผู้พิพากษาศาลแพ่ง ของเมืองทัคคาเลย์
รออยู่นี่ เดี๋ยวผมมา
คุณจะไปไหน เรื่องนี้ชวนปวดหัวน่าดู คุณครับ
เขาจะไม่หยุดจนกว่าจะทำลายผมได้ เกิดอะไรขึ้นครับ
- ผมได้ข้อมูลแล้ว - จากผู้พิพากษาเหรอ
แม่บ้านของเขา
นี่ มีคนชื่อโบสอยู่นี่ไหม
คุณโบส
มีอะไร
- คุณได้ขายรถผู้พิพากษาทัคคาเลย์รึเปล่า - ใช่
ใครซื้อ
- ใครถาม - ดูไม่ออกเหรอ
ตำรวจกันยากุมารี
คุณครับ มันถูกขายไปหลายปีแล้ว
ผมจำไม่ได้ว่าใครซื้อมัน
เอาละ แต่รถยังไม่ได้โอน
รถถูกยึดไว้ในเออร์นากูลัม
ถ้าคุณไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าของรถ เราต้องสอบถามผู้พิพากษาแขวง
- เราจะแจ้งผู้พิพากษา - เดี๋ยวครับ
- ผมขอเบอร์คุณได้ไหม - เอาไปทำไม
ผมจะเช็กในบันทึกของผมที่บ้าน แล้วผมจะโทรบอกคุณ
คุณจะเช็กแล้วโทรบอกเหรอ
งั้นจดสิ
- เขาจะโทรมาบอกรายละเอียดแน่นอน - แน่นอน ก็เขาอยู่ในกำมือคุณแล้ว
ตอนเขาเข้าไปถึงแผนกต้อนรับ ของบ้านพัก ตอนนั้นเป็นเวลาบ่ายสอง
สถานการณ์ดูเหมือนจะเป็นใจให้เขา
บ้านพักถูกทิ้งร้าง
แผนกต้อนรับ
มีห้องว่างไหม
กรุณากรอกข้อมูลของคุณ เลือกห้องเล็กหรือห้องใหญ่
ผมขอดูห้องก่อนตัดสินใจได้ไหม
นี่คือห้องใหญ่
คุณจะทำอะไร
ปล่อยฉันนะ ช่วยด้วย ปล่อยฉัน
ดูนี่สิ
ผมต้องการ... ให้คุณช่วย
อย่าบอกใครว่าผมมาที่นี่
พรุ่งนี้เช้าผมจะไป โอเคไหม
ฉันไม่ได้บอกใครเรื่องคุณ
ตอนนี้แม่ไม่อยู่ที่นี่ ไม่เป็นไรหรอก
แต่เธอจะกลับมาพรุ่งนี้
ผมจะไปก่อนที่เธอจะมาถึง
คุณเป็นใคร
เกิดอะไรแบบนี้กับคุณได้ยังไง
นี่คุณทำเหรอ
ทำไมคุณถึงช่วยผม
ตอบคำถามฉันก่อน
คุณไม่รู้จะดีกว่า
ถ้าคุณตอบคำถามของฉัน ฉันจะตอบคำถามของคุณ
ถ้าผมบอกคุณว่าผมเป็นใคร
ผมจะต้องฆ่าคุณ ดังนั้นไม่ต้องถาม
ไม่เป็นไร บอกฉันมา
งั้นคุณจะฆ่าฉันตอนนี้เลยไหม
ไม่
ทีนี้คุณตอบคำถามของผม
โทษที ฉันจะไม่ตอบหรอก ฉันเอาอาหารมาให้ กินซะ
นี่ อย่าไป...
เวโลนี่ ใครอยู่ในห้อง 12 ไม่มีข้อมูลในบันทึก
ผมไปที่ห้องนั้น เขาให้เงินผมแล้วก็ไป
- ไปแล้วเหรอ - ใช่
หลบไป
วันนี้แย่ทุกคาบ
- วิชาเลขแย่สุด - ทำไม เขาสอนดีไม่ใช่เหรอ
ก็ใช่ แต่ฉันไม่เข้าใจอะไรเลย
- ใกล้จะสอบแล้วนะ - ฉันคงไม่ผ่านด้วยซ้ำ
ฉันต้องสอบให้ผ่าน
- ไปเรียนติวไหม - ไม่ เธอล่ะ
ฉันก็ไม่เหมือนกัน
ครูจิตราเลขาอ่อนโยนมาก บุคลิกดี
ฉันจะไปเรียนเดี่ยวกับครู ครูอยู่ใกล้บ้านเรา
เธออยากไปด้วยไหม มีอะไร เวโล
รถเมล์มาแล้ว ไปกันเถอะ
นี่ มาสิ
ผมทิ้งเบอร์ไว้ให้คุณ คุณเห็นไหม
- ฉันเห็น - ทำไมคุณไม่โทรหาผม
ฉันรู้ว่าคุณจะโผล่มาเอง ถ้าฉันไม่โทร นั่นแหละเหตุผล
- อย่าหันมองทางนั้น - ทำไม
อย่ามองจะดีกว่า
อีกอย่าง ที่ผมบอกคุณ เกี่ยวกับตัวผมเมื่อวันก่อน
อย่าบอกใครทั้งนั้น เข้าใจไหม
ทำไมคุณถึงช่วยผม
คุณอยากรู้จริงๆ เหรอ
ใช่
- แล้วถ้าฉันไม่บอกคุณล่ะ - ผมจะถามต่อไปจนกว่าคุณจะบอก
งั้นก็ถามไปเรื่อยๆ คุณจะไม่ทำร้ายฉันจนกว่าฉันจะตอบคุณ
คุณอยากไปบ้านผมไหม
ไม่ละ ฉันรู้ว่าคุณจะทำอะไรถ้าเราไปที่นั่น
มันสายแล้ว ฉันควรกลับ
ไม่ อย่าไป อยู่นี่แหละ
ฉันต้องไปแล้ว
ความรักมาเยือนโดยไม่บอกกล่าว
ไม่ว่ากับใคร ไม่ว่าชาติไหน ไม่ว่าเมื่อไหร่
เมื่อรักบังตา แม้แต่ฆาตกรก็ดูมีคุณธรรม
แม้แต่คนบ้ากามก็ดูเหมือนคนรัก
เวโลนี่รู้สึกวาบหวิวอย่างมีความสุข
โลกสีขาวดำของเธอกลับมีสีสัน
เธอ ผู้ไม่เคยสัมผัสความสุข
ได้พบกับปีติสุขในบัดดล
แต่ความเบิกบานนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่
แกแอบทำเรื่องแบบนี้เหรอ
ยัยเด็กสำส่อน
เก็บความบริสุทธิ์ไว้ไม่ได้รึไง รอให้ฉันหาหนุ่มดีๆ ให้ไม่ได้เหรอ
- แม่ - ยัยสำส่อน เที่ยวแรดไปทั่ว
- ไม่ มันไม่ใช่อย่างที่แม่คิด - อย่ามาโกหกฉันนะ
ฉันรู้ว่าแกต้องโตมาเป็นนางมารร้ายแบบนี้
ห้ามออกไปข้างนอกอีก แกจะอยู่แต่ในบ้านหลังนี้
ไม่ต้องไปแล้วโรงเรียน
ฟังหนูก่อน แม่
แม่ เปิดประตู
แม่จ๋า
มันไม่ใช่อย่างที่แม่คิด
บทที่หก
ในคืนนั้น เตียงของเวโลนี่ ขาดเธอมาเอนกายนอน
รุ่งสาง แฟนๆ ของเธอ
ผู้รอคอยให้เธอมาเติมความชุ่มฉ่ำให้ชีวิต
ถูกทิ้งให้ผิดหวังอย่างขมขื่น
โดยที่ยังไม่รู้ว่าเธอหายตัวไป แม่ของเธอ คุณแอนเจิล
เข้ามาในห้องของเธอพร้อมกับชาเช่นเคย
เวโล เวโลนี่
ลูกอยู่บนนั้นหรือเปล่า เดี๋ยวจะโดนทำโทษนะ
เวโล เวโลนี่ เวโลนี่
ฉันไม่อยากกลับบ้าน ฉันแค่อยากอยู่กับคุณ
- เธอชื่ออะไร - เวโลนี่
- อายุล่ะ - 17 ย่าง 18
เธอเป็นนักเรียนรึเปล่า
ใช่ค่ะ
นั่นพ่อคุณเหรอ
ใช่
- คุณทำอะไร - แกงคั่วหอยนางรม
- นั่นอะไรเหรอ - นั่งดูสิ เดี๋ยวก็รู้
คุณทำอาหารเป็นไหม
ฉันทำขนมเป็นนิดหน่อย แค่นั้นแหละ
งั้นผมจะเป็นคนทำอาหารตลอดสินะ
แกงคั่วหอยนางรม ยาปลุกเซ็กซ์
- น่าอร่อยไหม - สุดยอด
- กินแล้วดูว่าเกิดอะไรขึ้น - จะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
เราจะอยากมีเซ็กซ์
คุณรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงช่วยคุณ
ทำไมล่ะ
ตอนที่คุณเข้ามาใกล้ฉัน ตรึงฉันไว้กับกำแพง
และปิดปากฉันไว้
กลิ่นของคุณนำความทรงจำ ในวัยเด็กที่มีความสุขกลับมาอีกครั้ง
ฉันจำได้หมดเลย
ความสุขแบบเดียวกัน ฉันรู้สึกกับคุณเท่านั้น
ถอดนี่ออก
มานี่
เธอกำลังมองหาใคร
เขาออกไปตั้งแต่เช้าตรู่
- เขาไปไหน - ฉันไม่รู้ เขาไม่เคยบอก
- เขาจะกลับมาเมื่อไหร่ - ไม่รู้เหมือนกัน
คุณเป็นใครคะ
ฉันเป็น ปอนดาติ ของเขา
ภรรยาของเขา
ภรรยาเหรอ
ใช่ เธอไม่รู้หรอกเหรอ
ฉันนึกว่าเธอรู้แล้วซะอีก
อย่าร้องไห้เลย
ฉันชงกาแฟให้เธอได้นะ อยากดื่มไหม
คุณมีโทรศัพท์ไหม
หยุดกวนผมสักที ผมอยากพาใครกลับบ้านก็ได้
ผมไม่สนใจหรอก ส่วนคุณ คุณเต็มใจมาเองนี่
มันสดใหม่และแตกต่าง ผมเลยไม่ได้ว่าอะไร
ถ้าอยากอยู่ก็อยู่ไป ไม่งั้นก็ไปได้เลย
เมื่อคืนคุณก็มีความสุขดีตอนอยู่บนเตียงผม แล้วทำไมตอนนี้ร้องไห้เหมือนผมทรยศคุณ
ไอ้คนชั่ว
อย่าร้องไห้เลยนะ เธอมีเงินค่ารถกลับบ้านรึเปล่า
ฉันจะพาเธอไปขึ้นรถประจำทาง
- คุณชื่ออะไร - อนุสุยา
ขอบคุณ
เวโลนี่ แม่คุยกับเด็กคนนั้นแล้ว ลูกไม่คู่ควรกับเขา
แต่ถึงแม้เขารู้ทุกอย่างแล้ว เขาก็ยังตกลงที่จะแต่งงานกับลูก
เข้าใจที่แม่พูดไหม เวโลนี่ แม่ไม่อยากรับรู้ว่าลูกคิดยังไงกับเรื่องนี้
ลูกจะแต่งงานกับเด็กคนนั้น ลูกจะแต่งงานกับวิคเณศ แค่นั้นแหละ
"เวโลนี่ ลืมอดีตซะ
"เริ่มต้นชีวิตใหม่ เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีเอง"
ถ้าแม่ของเธอใช้วิธีอ่อนโยนกว่านี้ เธออาจจะคล้อยตามก็เป็นได้
แต่แม่กับลูกสาวคู่นี้ ไม่มีความสัมพันธ์แบบนั้น
เธอเชื่อว่ากุญแจสู่ความสุขของเธอ อยู่กับผู้ชายที่เธอเสียตัวให้เขาไป
เธออ้อนวอนให้เขา เปลี่ยนวิถีชีวิตและยอมรับเธอ
เธอร้องไห้และหวัง
เมื่อเขาไม่ยอมทำตาม
เธอใช้อาวุธเดียวที่เธอมีอยู่
ถ้าคุณไม่ตกลง
ฉันจะเขียนโน้ตเกี่ยวกับคุณและฆ่าตัวตาย
นี่ อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ คุณต้องการอะไรจากผม
คุณกลัวว่าฉันจะเปิดโปงคุณเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น
ผมแค่ไม่อยากให้คุณทำอะไรบ้าๆ
ให้ผมทำอะไรได้บ้าง
พาฉันไปจากที่นี่ แต่งงานกับฉัน
ก็ได้ พรุ่งนี้ผมจะไปหา
รู้สึกเหมือนชีวิตเธอย้อนกลับไป เป็นเหมือนที่เธออยากให้เป็น
เวโลนี่ก้าวออกจากบ้านของเธอ
ตอนนี้หญ้าขึ้นปกคลุมหลุมศพเธอจนทั่ว
เรื่องเล่าของเวโลนี่ งานอ่านหนังสือ - กี เซบาสเตียน
สวัสดีครับ เราเปิดเฟซบุ๊ก เพจเวโลนี่มาปีกว่าแล้ว
เธอไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่ ข่าวและโซเชียลมีเดียนำเสนอ
เรากำลังต่อสู้กับการใส่ร้ายป้ายสี เด็กสาวที่ตายไปแล้ว
หนังสือเล่มใหม่ของคุณช่วยเราได้มาก
แต่คุณจะพิสูจน์ความถูกต้อง ของเนื้อหาในหนังสือคุณได้ยังไง
เมื่อประมาณหนึ่งปีก่อน
ฉันหนีออกจากบ้าน
เพราะว่า...
ผมคือที่มาของข้อมูล ผมได้คุยกับเวโลนี่เยอะมาก
ผมได้ฟังจากปากเธอเอง เรื่องที่เธอมีผู้ชายเข้ามาในชีวิต
ถ้านี่เป็นเรื่องโกหก ช่วยหาเขาและพาเขามาหาผม
ให้เขาปฏิเสธมัน
คุณคะ ฉันเป็นแฟนตัวยงของงานเขียนคุณ
ผมดีใจมากครับที่ได้ยิน
ผมประหลาดใจและดีใจ ที่คนวัยพวกคุณสนใจอ่านหนังสือ
ฉันมีคำถามค่ะ
คุณไม่ได้เปิดเผยชื่อ คนรักของเวโลนี่ในหนังสือเลย
- ทำไมคะ - ก็...
ผมเขียนหนังสือเล่มนี้ เพื่อให้มันใกล้เคียงความจริง
และผมไม่ทราบชื่อ ผู้ชายคนนั้นจริงๆ ผมเลยไม่ได้ระบุ
คุณครับ ถ้าคุณตั้งใจ จะเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับเวโลนี่
คุณบอกเรื่องนี้กับตำรวจ และช่วยไขคดีไม่ได้เหรอครับ
ผมเป็นนักเขียน การเขียนเป็นวิถีของผม ผมถ่ายทอดความคิดของผมลงในงานเขียน
ผมได้พยายามช่วยไขคดีด้วยวิธีนี้ ผมได้ระบุไว้อย่างชัดเจนในบทนำ
ทำไมต้องทำให้ยุ่งยากด้วยครับ
คุณน่าจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ผมฟัง ตอนที่เราเจอกันเมื่อสองเดือนก่อน
ช่วยตอบผมหน่อยครับ
คุณวิเวก รองสารวัตร เขากำลังสืบคดีฆาตกรรมของเวโลนี่
คุณอาจเคยเห็นชื่อเขาในหนังสือพิมพ์
ขอบคุณมากครับ
ผมดีใจที่คุณมางานอ่านหนังสือของผม ไม่คิดเลยครับว่าคุณจะมา
อย่าคุยเรื่องนี้ที่นี่เลยครับ เราค่อยคุยกันเป็นการส่วนตัว
ตอนเราคุยกันเป็นการส่วนตัว คุณไม่มีอะไรจะพูด
ตอนนี้เราอยู่ในงานอภิปราย คุณตอบต่อหน้าทุกคนก็ได้
ชายลึกลับที่คุณพูดถึงในนิยายของคุณ...
มีจริงหรือสมมุติ
ถ้าเขามีจริง บอกผมมาว่าเขาเป็นใคร
ถ้าเขาไม่มีตัวตน ก็ยอมรับมันต่อหน้าทุกคน
เขาบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่านี่เรื่องจริง
ดี เขาบอกกับพวกคุณทุกคนแล้ว ทีนี้ช่วยบอกผมด้วยครับ
ว่าแล้วเชียว
นิยายสามเล่มล่าสุดของคุณขายไม่ค่อยดี
คุณคงคิด "เขียนอะไรต่อดี เวโลนี่ไง"
มันจะเป็นการประชาสัมพันธ์ที่ดี และทำเงินได้เยอะ คุณจึงลงมือเขียน
คุณก็เลยแต่งเรื่องเวโลนี่ขึ้นมา
ถ้าเป็นเรื่องคนอื่น ผมคงไม่สนใจมากนัก
ไหนอ้างว่าผูกพันกับเธอเหมือนพ่อ แล้วคุณมาทำแบบนี้ได้ยังไง
คุณวิเวก ผมไม่ได้ทำให้เธอขายหน้า เหมือนที่คนอื่นทำแล้วอ้างว่า "ทำตามหน้าที่"
ผมพยายามกอบกู้ชื่อเสียงของเธอ ด้วยจินตนาการของผม
งั้นมันก็เป็นเรื่องจินตนาการสินะ
เอาเถอะ การได้อ่านนิยาย ก็ช่วยตอบคำถามในใจของผม
ผมยังไขคดีไม่ได้ ผมยังทำคดีอยู่
แล้วผมจะไปพบคุณ
ผมไม่ได้ตั้งใจจะหักหน้าคุณในที่สาธารณะ
มันเกิดขึ้นโดยบังเอิญ
ผมขออภัย เสียใจด้วย
เขาพูดเรื่องอะไรครับ ที่เขาพูดจริงเหรอครับ
คุณครับ
ดูสิ่งที่เกิดขึ้นสิ
คุณครับ ที่เขาพูดจริงหรือเปล่า
บอกเราด้วยครับ
คำบรรยายโดย ลลวรรณ
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิภาพร หมู่ศิริเลิศ