Beyefendi.
-Efendim? -Hanımefendi geldi.
Kiliseye gidiyorum, haber vereyim dedim.
Peki.
Ziyaretimin bir önemli sebebi daha var.
İzninize ihtiyacım var.
Ne konuda?
Velonie hakkında yazmak istiyorum.
Gazeteler ve medya onu yanlış tanıtıyor.
Hayatında neler olduğunu ya da onu kimin öldürdüğünü bilmiyorlar.
Siz kimin öldürdüğünü biliyor musunuz?
SÖYLENTI
Anandhi...
Ne düşündüğümü bildiğini biliyorum.
Lütfen beni affet. Sebeplerim vardı.
Ama sandığın gibi sebepler değil.
Apuchi'nin üstüne yemin ederim. Bana güven.
Hatta şimdi de o kızın vakası için çıkıyorum.
Polis olarak bu vakayı üstlendim. Alex de bu vaka üzerinde çalışırken öldü.
Şu noktada benimle konuşmayacaksan...
POLİS
Bunun olacağını hiç sanmazdım.
Düşününce hâlâ yüreğim sızlıyor.
-Bir iyilik rica edebilir miyim? -Elbette.
Bu kızı tanıdın mı?
Hayır.
Sizin arazide tecavüze uğrayıp öldürülmedi mi?
Hayır efendim.
Annen o gün olanların hepsini itiraf etti.
Doğru değil miydi?
Doğru efendim ama o kız değildi.
Hangi kızdı o zaman?
Kimsenin özlemeyeceği bir kız.
Su rica edebilir miyim?
Sunny, kıza su ver.
Yoksul olduğu için oradaydı.
Ölen oydu. Bu kız değil.
Kafa travmasından sonra annemin aklı gidip gelmeye başladı.
Bazen bana Sanjeev diyordu, Santosh'a da Sunny.
-İnsanları karıştırıyor. -O adam kimdi?
Bize sadece adını söyledi.
Sadece adını biliyorum.
Adının Valan olduğunu biliyorum.
Valan. Adı Valan'dı.
Valan.
Bir araç vardı, değil mi?
Evet. Mahindra marka büyük bir SUV.
Sanırım plakası TN-74 S 9291 idi.
Dr. Paulraj'ın dedikleri, anneleri hakkında dedikleriyle örtüşüyor.
Velonie'nin elbisesi nasıl Ottapparai'ye gitti?
İsim ve plakası var. Gerisini ben hallederim.
Sağ ol Arjunan.
Ramar Bey.
-Plaka numarasını aldınız mı? -Evet.
Sistemde kontrol edip bilgi verir misiniz?
Tamam efendim.
K. SEBASTIAN'IN YENİ KİTABI GİZEM ROMANI - VELONIE'NİN ÖYKÜSÜ
VELONIE'NİN ÖYKÜSÜ
Gerçek Velonie'yi medya ve polis tarafından
tasvir edilen Velonie'den ayırmak için.
Onun canına kıyan canavarın maskesini düşürmek için...
Bu roman sayesinde o kişi tüm dünyaya ifşa olacaktır.
Birinci Bölüm.
Velonie o zamanlar altı yaşındaydı.
Babasının tabutunun yanında durup onu uyandırmaya çalıştığında...
Uyan baba. Oyun oynayalım.
Doğum ve ölüm. Hayat ve acı. Keder ve gözyaşı.
Çocuklukta bunlar yoktur.
Mutfakta birlikte ekmek yaptığı babası
neden küçük tahta bir kutuda uyuyor ki? Kafasındaki soru buydu işte.
Yitirilmiş bir erkek kardeş, bir kuzen, bir koca için...
Diğerleri bunun için gözyaşı dökerken
Velonie defalarca denemiş olmasına rağmen
babası onunla oynamak için uyanmıyordu.
Baba? Babacığım?
Anne, babamı alıp götürdüler, değil mi? Ne zaman geri getirecekler?
Düşüncelere dalmış annesi ise
Velonie'nin sorusuyla kendine gelir.
Verecek cevabı olmadığından ona hissizce bakar.
Bir kız evlat ve babası arasındaki doğal bağdan bihaber olan annesi
babasının yerini asla dolduramazdı.
Velonie annesinin kucağında teselli bulmaya çalıştı.
Korkunç bir trajedi canım.
Kuzenimin nalları dikip ikinizi yapayalnız bırakmasını diyorum.
Baksana, ne kadar genç ve güzelsin! June beni arayıp haber verdi.
Konyak içip tüm gece ağladım.
Huzur içinde yatsın.
Ben Kollam'da tren makinistliği yaparken
seninki, benim kuzenim beni görmek için o kadar yol gelirdi.
Ne kadar eğlenirdik!
Bir lokantaya giderdik, alçak sahibi bize tek porsiyon güveç verirdi.
Şu kadar bir şey. "Bebek" deniyordu.
Paketi açıp bardağı yere koyar,
birkaç kadeh içip turşuları yalayıp yutardık.
O kadar. Bir süre sonra sarhoş olur, yolda salınarak giderdik.
Yolda yavşaklara hareket çekerdik!
Hey gidi Anglo-Hint günleri!
Burada çocukla bir başına ne yapacaksın ki?
Evi sat gitsin, benim yanıma Eraniel'e gel.
Orada patronumun pansiyonu var.
Alçak, ayyaş herifin tekidir. Bir ayyaş daha işte!
Adamın işi gücü içmek. Akşamları ağaç altında sarhoş olur.
Üstü başı dağılmış olur.
Adamın götü başı açık olur!
Adam pansiyonu kiraya verecek. Sen de gel işte.
Hay aksi!
Çocuğu uyandırdım. Bu amca gürültülü bir hergele işte canım.
Babanın kuzeniyim. Anton amcan. Gel bakayım. Utanma. Gel buraya.
Gel, otur.
Aman da aman! Şu güzelliğe bak.
Babasının ölümü. Annesinin yeni sorumluluğu.
Anton amcasının gelişi. Yaşayacak yeni bir yer.
Tüm bunlar Velonie'nin hayatını zorlaştırmıştı.
-Annem nerede? -Birkaç evrak imzalamaya gitti.
İşi varmış. Acılı yemek seversin, değil mi?
Bak, pilav var, acı soslu karides var.
Acılı ezme gibi.
Hadi, ye biraz.
Çocukluğu boyunca annesinin gözü üzerinde olsa da
Velonie anne sevgisi nedir, hiç bilmemişti.
Hâl böyle olunca
Anton amcasının onu ilgiye boğmasını seve seve kabul etmişti.
Kız Velonie! Cimcime! Kalk hadi!
-Annem nerede? -Annen eski eve gitti.
-İşi varmış. -Ben de eski eve gitmek istiyorum!
Sabah sabah ağlama evladım. Kalk hadi, dişlerini fırçala.
Banyo yap. Sonra amca seninle oynayacak. Çok eğleneceğiz. Tamam mı?
Kalk bakalım!
Oyun oynamakla oynanmak arasındaki farkı bilmediğinden
Velonie şöyle düşünüyordu, "En azından Anton amcam
"beni sevgi ve ilgiye boğuyor. "
Ve kendisiyle oynadığı oyunları sorun etmiyordu.
Cimcime!
Oyun vakti! Gel buraya!
-Fırıncılık şarkısı öğreteyim mi? -Fırıncılık şarkısına bayılırım!
Nefis bir pasta yap fırıncı amca
Pasta yap bana bir çırpıda
Bebek ve benim için
At fırına
-Anton! Alçak herif! -Anne, ne oynadığımızı biliyor musun?
Orada kal ve sakın içeri gelme!
-Ahlaksız, pis hayvan herif! -Özür dilerim! Lütfen affet!
Bir çocuğa nasıl böyle yaparsın?
-Defol! -Lütfen!
Daha masum bir çocuk yahu!
-Defol git! -Özür dilerim! Lütfen!
Lütfen! Özür dilerim!
Senin yerin burası! Artık amcanın odasına gitmek yok. Anladın mı?
Velonie o tokadın acısını günlerce yüzünde hissetti.
Ancak hiçbir açıklama olmadığından derin bir düşünce yerleşmişti aklına.
Bir daha asla annesiyle bir şey paylaşmayacaktı.
O sandalyeden kalkarsan seni cezalandırırım. Anladın mı?
Ama oynamak istiyorum!
Artık oyun yok! İşim bitene dek burada kalacaksın!
Neden Anton amcamın odasına gidemiyorum ki?
Bir şeytanın çocuğu mu olacaksın?
İstediğin bu mu? Şeytanın çocuğu olmak mı?
Altın rengi anahtarlar büyük, gümüş rengi lanlar küçük odaların. Tamam mı?
-Evet hanımım. -Gel.
Amca?
Velonie!
Babasının ölümünden sonra
Velonie'nin yaşadığı ikinci büyük kayıp Anton amcasının ölmesi oldu.
Ölümün ne olduğunu tam olarak kavrayamasa da
Anton amcasının dönmeyeceğini biliyordu.
Narin kalbi ise annesi onunla oynamasına
izin vermediği için amcasının öldüğünü söylüyordu.
Böylece anne-kız iyice birbirinden uzaklaşmıştı.
Günler geldi geçti.
Vivek Bey?
Amirim!
Vivek... Vukuat kaydında emre itaatsizlik yaptığın yazıyor.
Emniyet Amiri yöneticidir.
Dolayısıyla her türlü yasal ve asayiş meselesinden sorumlu.
Nasıl açıklayacaksın?
Amirim, her şeyi kanuna uygun yaptım.
Vivek, sorun yok. Her şeyi inceledim.
Emniyet Amiri kişisel sebeplerden yapıyor, biliyorum.
Raporda hatasız olduğunu yazsam da
en az dört yıl maaş zammına engel olarak seni cezalandırır.
Kabul etmezsen rapora şerh koyup yeni vukuat kaydı doldurur.
Ne diyorsun?
Cezayı kabul edecek misin yoksa sonuçlarına mı katlanacaksın?
Neden cezayı kabul ettiniz? Savaşmalıydınız.
Ne için? Evde boş boş oturacak durumda değilim.
Vakayı kapatmak için olduğum yerde kalmalıyım.
Dört yıl maaş zammı almasam da olur.
Çok cesursunuz.
Arabayı durdurun!
Geri gidin! Biraz daha, tamam, durun! Şu büyük evi görüyor musunuz?
Araç, oturan kişiye ait.
Hâlâ kendi üzerine, alıcının değil.
Bakalım kime satmışlar.
-O kadar kolay değil. -Neden?
Ev, Thuckalay Sivil Mahkemesi yargıcına ait.
Sen kal. Hemen dönerim.
Nereye gidiyorsunuz? Bu iş başınızı ağrıtır! Efendim!
Beni bitirene kadar durmayacak. Ne oldu efendim?
-Bazı bilgiler edindim. -Yargıçtan mı?
Hizmetçisinden.
Burada Bose diye biri var mı?
Bay Bose!
Buyurun?
-Thuckalay yargıcının SUV'sini satmışsın. -Evet.
Kim aldı?
-Kim soruyor? -Anlayamadın mı?
Kanyakumari polisi.
Efendim, satılalı birkaç yıl oldu.
Kimin aldığını hatırlamıyorum.
Anlaşıldı. Öyleyse mülkiyet nakli henüz gerçekleşmedi.
Araç Ernakulam'a çekilmiş.
Sahibini bilmiyorsanız yargıcı sorgulamamız gerek.
-Yargıca haber veririz. -Efendim!
-Numaranızı alabilir miyim? -Neden?
Evdeki kayıtlara bakıp sizi ararım.
Demek öyle?
Yaz o zaman.
-Kesin arayıp bilgi verecek. -Tabii. Onu köşeye sıkıştırdınız.
Adam pansiyonun resepsiyonuna girdiğinde saat 14.00 idi.
Pansiyonda kimse olmadığından
şartlar onun lehine gibiydi.
RESEPSİYON
Oda istiyorum.
Bilgilerinizi doldurun. Küçük oda mı, büyük oda mı?
Odaya bakıp karar versem olur mu?
Burası büyük oda.
Ne yapıyorsun?
İmdat! İmdat! İmdat! Bırak beni!
Şuna bak.
Yardımına ihtiyacım var.
Burada olduğumu kimseye söyleme.
Yarın sabah gitmiş olurum. Tamam mı?
Kimseye senden bahsetmedim.
Annem şu an olmadığı için sorun değil.
Ama yarın dönecek.
O gelmeden giderim.
Kimsin sen?
Nasıl bu hâle geldin?
Bunu sen mi yaptın?
Neden yardım ettin?
Önce soruma cevap ver.
Bilmesen daha iyi.
Soruma cevap verirsen ben de seninkine veririm.
Kim olduğumu söylersem
seni öldürmem gerekir. O yüzden sorma.
Sorun yok. Söyle.
E... Şimdi beni öldürecek misin?
Hayır.
Şimdi sen soruma cevap ver.
Kusura bakma, vermem. Sana yemek getirdim. Al, ye hadi.
Hey! Gitme...
Velonie, 12 numarada kim kaldı? Kayıt defterinde bilgisi yok.
Odaya gittim. Adam parayı ödeyip gitti.
-Gitti mi? -Evet.
Çekil!
Bugün hiçbir ders iyi geçmedi.
-Özellikle de matematik felaketti. -Niye? İyi anlatmıyor mu?
İyi anlatıyor ama ben bir şey anlamıyorum.
-Sınavlar yaklaşıyor. -Muhtemelen sınavları geçemem.
Geçmem gerek.
-Özel ders alıyor musun? -Hayır. Sen?
Ben de.
Bayan Chitralekha çok yumuşak başlı. Güçlü bir karakter.
Ondan özel ders alacağım. Evi bizim eve çok yakın.
Sen de gelmek ister misin? Ne oldu Velo?
Otobüs geldi. Gidelim.
Hadi!
Sana numaramı bırakmıştım. Gördün mü?
-Gördüm. -Neden aramadın?
Aramazsam kendin gelirsin diye düşündüm. O yüzden.
-Arkaya bakma! -Neden?
Bakmasan daha iyi.
Ayrıca geçen gün kendimle ilgili söylediğim şeyden
kimseye bahsetme. Anladın mı?
Neden bana yardım ettin?
İlla bilmen mi gerek?
Evet.
-Ya söylemezsem? -Söyleyene kadar sorarım.
Sor o zaman! Cevap verene kadar bana zarar vermezsin.
Bana gidelim mi?
Hayır. Gidersek ne yapacağını biliyorum.
Geç oldu. Gitmeliyim.
Hayır! Gitme. Kal.
Gitmem gerek!
Aşk geliyorum demez.
Karaktere, renge, zamana aldırış etmez.
Aşk kapıyı çalınca bir katil bile erdemli görünebilir.
Bir zampara bile sevgili gibi görünür.
Kelebekler uçuşuyordu Velonie'nin karnında.
Rengârenk olmuştu siyah-beyaz dünyası.
Mutluluğa yabancı olan bu kızın
içi içine sığmıyordu âdeta.
Ama sevinci uzun sürmedi.
Bu işlerle mi meşguldün?
Seni gidi kaltak seni!
Sana düzgün bir genç bulana kadar bekaretini koruyamadın mı?
-Anne! -Kaltak seni! Demek orospuluk yapıyorsun!
-Hayır, sandığın gibi değil anne! -Sakın yalan söyleme!
Sen var ya... Büyüyünce böyle olacağını biliyordum. Katıksız kötüsün!
Artık dışarı çıkmak yok! Evden çıkmayacaksın!
Okul da yok!
Bir dinle anne!
Kapıyı aç anne!
Anne!
Sandığın gibi değil anne!
Altıncı Bölüm.
O gece Velonie'nin yatağı, konuğunu ağırlama zevkine erişememişti.
Şafak vakti
onu göz ucuyla görmeyi bekleyen hayranları
düş kırıklığına uğramıştı.
Kaybolduğundan bihaber olan annesi Angel Hanım
her zamanki gibi elinde çayla onun odasına girdi.
Velo? Velonie!
Yukarıda mısın kızım? Cezalandırırım seni, görürsün!
Velo? Velonie?
Eve dönmek istemiyorum. Sadece seninle olmak istiyorum.
-Kızın adı? -Velonie.
-Yaş? -17. Yakında 18 olacak.
Öğrenci mi?
Evet.
Baban mı şu?
Evet.
-Ne yemek yapıyorsun? -Soslu istiridye.
-O nasıl bir şey? -Otur ve izle. Görürsün.
Yemek yapmayı biliyor musun?
Hamur işlerinden biraz anlarım. O kadar.
Yani yemek işi bana kalacak, öyle mi?
Soslu istiridye! Afrodizyaktır.
-Nasıl olmuş? -Nefis!
-Ye de ne olduğunu gör. -Ne olacak ki?
Bizi tahrik edecek.
Sana neden yardım ettiğimi söyleyeyim mi?
Neden?
Bana yaklaştıktan sonra beni duvara yapıştırıp
ağzımı kapadığında...
Kokun bazı mutlu çocukluk anılarımı canlandırdı.
Hepsini hatırladım.
Aynı mutluluğu sadece seninle hissediyorum.
Çıkar şunu.
Gel buraya.
Kimi arıyorsun?
Sabah erkenden gitti.
-Nereye gitti? -Bilmiyorum. Hiç söylemez.
-Ne zaman döner? -Onu da bilmiyorum.
Sen kimsin?
Pondati'siyim.
"Darısıyım. "
Karısı mısın?
Evet. Bilmiyor muydun?
Bildiğini sanıyordum.
Ağlama.
Sana kahve yapayım. İçer misin?
Telefon var mı?
Beni rahatsız etmeyi bırak! Eve kimi istersem getiririm.
Umurumda değil! Ayrıca sen kendi isteğinle geldin!
Yeni ve farklı olduğundan bir şey demedim.
İstiyorsan kal. İstemiyorsan da bas git!
Dün gece benimle yatmaktan keyif aldın. Neden seni aldatmışım gibi ağlıyorsun?
Canavarın tekisin!
Lütfen ağlama. Eve dönecek paran var mı?
Seni otobüse götüreyim mi?
-Adın ne? -Anusuya.
Teşekkürler.
Velonie, şu çocukla konuştum. Onu hak etmiyorsun.
Ama her şeyi bilmesine rağmen seninle evlenmeyi kabul etti.
Ne dediğimi anladın mı Velonie? Bu konuda fikrini sormuyorum.
O çocukla evleneceksin! Vignesh'le evleneceksin, o kadar!
"Velonie, geçmişi unut.
"Yeni bir başlangıç yap. Her şey güzel olacak. "
Annesi ona daha yumuşak davransaydı Velonie durumu anlayabilirdi.
Fakat anne-kızın öyle bir ilişkisi yoktu.
Mutluluğa giden yolun, kendini kaptırdığı adam olduğuna inanıyordu.
Fikrini değiştirip onu kabul etmesi için adama yalvardı.
Ağladı ve umdu.
Adam insafa gelmeyince de
elindeki tek kozu kullandı.
Kabul etmezsen
seninle ilgili bir not yazıp intihar ederim!
Hey! Sakın aptalca bir şey yapma! Benden ne istiyorsun?
Seni ifşa etmemden mi korkuyorsun?
Öyle bir şey değil.
Sadece aptalca bir şey yapmanı istemiyorum.
Ne yapabilirim?
Beni buradan götür. Evlen benimle.
Peki. Yarın uğrarım.
Hayatının tekrar istediği gibi olduğunu düşünen Velonie
evden dışarı adım attı.
"Mezarında çim bitiyor şimdi. "
VELONIE'NİN ÖYKÜSÜ OKUMA ETKİNLİĞİ - KI SEBASTIAN
Selam. Bir yıldan fazladır Velonie için Facebook sayfası yönetiyoruz,
haberlerde ve sosyal medyada anlatıldığı gibi bir kız değil.
Ölen kızın adının lekelenmesine karşı mücadele ediyoruz.
Yeni kitabınızın bize çok faydası olur.
Fakat kitabınızın doğruluğunu nasıl kanıtlayabilirsiniz?
Yaklaşık bir yıl önce
evden kaçtım.
Çünkü...
Kaynak benim. Velonie'yle birçok kez konuştum.
Hayatında öyle bir adam olduğundan bahsetmişti.
Şayet bu yalansa lütfen onu bulun ve bana getirin.
İnkâr ederse etsin.
Kitaplarınızın büyük hayranıyım.
Bunu duyduğuma çok sevindim.
Yaşınızdakilerin kitap okuyor olmasına hem şaşırdım hem de sevindim.
Bir sorum var.
Kitabınızda Velonie'nin âşığının adı hiç geçmiyor.
-Neden? -Şöyle ki...
Bu kitabı gerçeğe sadık kalmaya çalışarak yazdım.
Adamın adını da gerçekten bilmediğimden hiç bahsetmedim.
Madem amacınız Velonie hakkındaki gerçeği ortaya çıkarmaktı,
bunu polise anlatıp vakayı çözmelerini sağlayamaz mıydınız?
Ben yazarım. Benim mecram sayfalar. Düşüncelerimi yazarak ilettim.
Vakaya bu şekilde yardım etmeye çalıştım. Ön sözde bunu açıkça belirtmiştim.
Neden bu kadar zahmete girdiniz?
Bana bunların hepsini iki ay önce söyleyebilirdiniz.
Cevap verin.
Vivek Bey. Alt müfettiş. Velonie'nin cinayetini araştırıyor.
Adını gazetelerde görmüşsünüzdür.
Çok teşekkürler.
Okuma etkinliğime gelmenize sevindim, benim için sürpriz oldu.
Bunu burada değil, hususi olarak konuşuruz.
Hususi olarak konuştuğumuzda bir şey demediniz.
Şu an açık oturumdayız, herkesin önünde söyleyebilirsiniz.
Romanınızda bahsettiğiniz gizemli adam
gerçek mi, hayalî mi?
Gerçekse kim olduğunu söyleyin!
Hayalîyse de herkesin önünde kabul edin.
Gerçek olduğunu söyledi ya?
Güzel, sizlere söylemiş. Şimdi lütfen bana da söyleyin.
Tahmin etmiştim.
Son üç romanınız pek satmamış.
"Şimdi ne yazsam?" diye düşünürken Velonie'ye karar verdiniz.
İyi reklam ve büyük satış yapacaktı. Siz de bu konuda yazdınız.
Velonie hakkında bir hikâye uydurdunuz.
Başkası olsaydı bu kadar önemsemezdim.
Onunla babacan bir bağ kurduğunuzu söyledikten sonra nasıl yaptınız?
Vivek Bey! Onu başkaları gibi görev adına rezil etmedim!
İtibarını hayal gücümle kurtarmaya çalıştım.
Hayal gücü yani?
Neyse, romanı okuyunca kafamdaki bir soru cevaplanmış oldu.
Vakayı henüz çözmedim. Hâlâ üstünde çalışıyorum.
Tekrar görüşeceğiz.
Sizi herkesin önünde utandırmak gibi bir niyetim yoktu.
Böyle olacağı varmış.
Lütfen bağışlayın. Özür dilerim.
Beyefendi! Söyledikleri doğru mu?
Beyefendi?
Bakın ne oldu, efendim.
Söyledikleri doğru mu efendim?
Lütfen söyleyin! Efendim!
Alt yazı çevirmeni: Günseli Birol
Proje Kontrol Sorumlusu Zeynep Ercan