Tuloy kayo.
Magkakalapit ang mga bahay, kaya madilim.
Mag-iilaw ka kapag araw.
Malapit ang simbahan. Lalakarin mo lang.
Maliit ang bahay. Sapat lang para sa isang tao.
Puwede na 'to.
Papapintahan ko 'to kung gusto mo.
Uy, gusto mo ba talaga ang bahay na iyon?
Mahalaga pa ba kung gusto ko iyon o hindi?
Hindi, Ate. Ang dilim kasi roon.
Kasingliit ng posporo ang mga kuwarto!
Bakit mo ipaparenta ang lodge?
Ako naman ang bahala. Hindi puwedeng doon ka na lang?
Hindi ko alam ang gagawin ko.
Wala na akong interes, Jones.
Dahil wala na si Velonie, nahihirapan ako.
Di ko na alam kung para saan ang buhay ko.
Bakit siya umiiyak?
Wala, pare.
Huwag kang umiyak.
SABI-SABI
Nakabalik ka na.
Pero pina-leave mo ako.
Wag mo akong ipasuspinde.
-Titiyakin kong di ka madadamay. -Lagi mong sinasabi iyan.
Ang tagal ko nang tinatrabaho ang kasong ito.
Pakiramdam ko, malapit na ako.
Pag pumalpak ako ngayon, di ko na malulutas ito.
Alam na alam mo ang kasaysayan nito.
Mas makatutulong kung manatili ka hanggang mahanap si Valan.
Sige.
Pero sabi ng magkakapatid, hindi si Velonie ang pinatay ni Valan.
Oo nga.
Bakit mo iniisip na si Valan din ang pumatay kay Velonie?
Ano'ng kaugnayan niyon?
Paano nakarating sa Ottapparai ang damit ni Velonie?
Baka dahil kay Valan, sir.
May kaugnayan iyon doon. Meron talaga.
Hanggang dito lang ang kaya ng sasakyan. Maglalakad na tayo.
Jayaraj!
Halika rito!
Ako ang nag-close ng deal para sa SUV ng judge.
Pero niloko ako ng hayop at di binayaran ang komisyon ko!
-Si Valan ba iyon? -Hindi! Si Paul Singam!
Pero di ba, na kay Valan ang kotse?
Sino si Valan? Binili ko ang kotse para kay Paul Singam!
Nanghingi ako ng komisyon. Sinubukan niya akong saktan!
Pumunta ako sa Valliyur Police Station.
Kaibigan ko ang superintendent.
Sabi ko, dinuga ako sa komisyon ko.
Binenta ko ang kotse ng judge.
Bago iyon, nagbenta ako ng dalawang taxi.
Nagbenta rin ako sa kanya ng maliit na kotse.
Tanong ko, "Paano kumikita ng malaki ang isang pulis?"
Tinitigan lang ako ng gago!
Sinigawan siya ng superintendent.
"Iginagalang si Jayaraj. Inaatake mo siya?" Nilait siya nito!
Paano napunta kay Valan ang sasakyan?
Tanungin mo si Paul Singam. Ano bang malay ko?
Nasaan si Paul Singam?
Nasa Palayamkottai.
Nakakulong dahil hindi siya nagbayad ng komisyon.
Sa Palayamkottai ang sunod?
Paul Singam!
Ikaw si Paul Singam?
Oo.
Kilala mo ba si Valan?
Valan? Wala akong kilalang Valan.
Ang SUV ni Judge Thuckalay. 8388 ang plaka.
Binili ni Jayaraj para sa 'yo. Ginamit ni Valan.
Naaalala mo na?
Hindi ko alam.
-Sige. -Sige.
Bakit ka nakakulong?
Bakit, hindi n'yo alam? Basta lang kayo sumulpot?
Tumanggap ako ng suhol.
-Apat na taon para sa suhol? -Oo nga?
Sige. Kung iyon ang kaso, may anim na buwan ka pang natitira?
Alam mo kung bakit namin hinahanap si Valan?
Kung sabihin naming may kaugnayan kayo ni Valan,
-anim na taon na naman iyon? -Baka sampu.
Kahit magunaw ang lugar na ito, hindi ka makakalabas.
Ano'ng masasabi mo, Paul Singam?
Ito ang narinig ko tungkol sa kanya. Pero di ko alam kung gaano katotoo.
Mamamatay-tao siya.
May nakaharap siyang baboy-ramo at pinatay niya iyon.
Wala siyang pinalalampas.
Kahit sino ang target, papatayin niya nang mag-isa.
Hindi lumalabas ang pangalan niya.
Pero nahuli siya minsan sa isang double rape case.
May ginahasa siya sa Pattarai. At sa Vadivachoor.
Kapag may dalawa nang kaso, magkakarekord ka.
Tinawagan ako ng DSP at ang sabi,
"Burahin n'yo ang rekord niya. Si Valan ang bahala sa 'yo. "
Kaya binilhan niya ako ng kotse.
-Sino ang DSP? -Dhanasekhar.
Nabaril siya habang tinatrabaho ang kaso.
Dapat siyang mamatay.
Pero bakit siya ang gumagamit ng kotseng binili niya para sa 'yo?
Kailangan daw niya nang dalawang araw. Hindi ko na nakuha pabalik.
-Di mo siya tinanong tungkol doon? -Brutal siya.
Walang-awa siya kung pumatay. Paano ako magtatanong?
Paul Singam. Kailangan kong mapuntahan siya.
Sabihin mo kung nasaan ang bayan niya, bahay niya, kahit ano.
Nakarekord iyon dati, pero wala na ngayon.
Sabi niya, may dalawang kaso raw siya ng rape sa Kanyakumari.
Pero di ko alam kung saang istasyon.
Paano kung sinira na niya ang parehong rekord ng kaso?
Naroon ang kasabwat niya. Tatanungin natin siya.
May 30 istasyon,
1,800 empleyado sa Kanyakumari, kabilang na tayo.
Magiging napakahirap niyon.
Di ba, trabaho natin iyon?
Bawat clue na mahanap natin, nagdadala sa atin palapit kay Valan.
-Di ba? -Gagawin ko ang gusto mo.
Ako si Vivek, SI ng Suchindram.
Kailangan kong suriin ang bawat rape case FIR sa loob ng huling limang taon.
Meron bang suspek na nagngangalang Valan sa kahit anong ulat?
Kanyakumari SI Ramar. Kumusta?
Ayos lang ako, sir.
Susuriin ko ang mga FIR sa rape cases sa huling limang taon.
Maupo ka.
Si Vivek ito, SI ng Suchindram.
Nagtanong ako, di ba?
'Yong mga FIR para sa rape cases sa huling limang taon.
Opo, sir.
Sir.
Susuriin ko ang mga rape case sa loob ng huling limang taon.
Sir. Ako si Vivek, SI ng Suchindram.
Nagtanong kayo tungkol kay Valan, sir?
Kontakin n'yo si SI Arul. Baka may impormasyon siya.
Salamat.
-Matangkad at maitim ba siya? -Oo.
Hindi ako sigurado kung siya nga. Taong 2017 iyon.
Mababaw lang ang kaso niya.
Dahil may sakit ang nanay niya, pinahatid siya ng DSP sa bahay niya.
Nagbabaha kasi noon.
Siya ang nagturo ng daan, at dinala ko siya roon.
Dalawang buwan ang lumipas, di pa rin nalutas ang kaso,
kaya hinanap ko siya.
Ni hindi ko mahanap ang bahay niya. Nakakagulat!
Tanda mo ang daan?
-Medyo… -Sabihin mo ang naaalala mo.
Sandali lang. Uy, bata!
Ito ang Pechiparai. Ito naman ang Ilog Kothai.
Ito ang Muthukulivayal.
Kakaiba ang bahay. Parang bangka.
Kapag pupunta ka ng Pechiparai, kailangang tumawid sa tulay.
Pagkatapos magmaneho nang 30 minuto sa bayan,
may gubat.
Mula roon, hindi ko na gaanong tanda.
Hindi ko alam kung saan kami sumuot.
Parang mahabang paglalakbay iyon.
Pero paglagpas namin sa gubat, nakita agad namin ang bahay niya.
Sir!
Tubig...
May telepono ka ba?
Ramar! Ramar!
Sir! Ito po ba ang bahay ni Valan?
Oo.
Sino kayo?
Mga kaibigan kami ni Valan. Nandito ba siya?
Para namang umuuwi iyon dito! Kami lang ng nanay niya rito.
Nagbibilang na lang kami ng nalalabing araw.
-Hindi ho bumibisita si Valan? -Hindi!
Tumutulong-tulong si Durai, kaya buhay pa kami.
Kung hindi, nasa impiyerno na kami.
Sino ho si Durai?
Ang nakababata kong anak!
Sino ang mga 'to?
Sina Valan at Durai.
-Talaga? -Oo.
Inaabutan ako ng pera ni Durai kapag kaya niya.
Sapat na iyon pangtsaa at pangkain.
Nakararaos kami.
Noong malusog ang asawa ko, nagluluto at naglilinis siya.
Pakakainin niya ako.
Dahil sa kuwentuhan at panonood sa sine, masaya ang buhay.
Pero ngayon, wala na.
Nabubulok na ako rito.
Sino'ng makakaalam ng dusa namin?
Sabi nila, "Ano'ng problema niya? Tatay siya ni Valan!"
Pero saan ako hahanap ng tulong kung hindi siya bumibisita?
Bakit ho hindi?
Ni hindi ko alam kung buhay pa siya o patay na.
Kung buhay pa siya, bibisita iyon buwan-buwan.
Dalawang taon ko na siyang hindi nakikita.
Hoy! Bilis!
Bilisan mo ang lakad!
Halika.
Nasaan si Valan?
-Saan siya nagtatago? -Hindi ko alam, sir.
Hindi mo alam?
Hindi ko alam, sir.
Sir!
Sabihin mo! Nasaan si Valan? Ano'ng ginawa n'yo sa kanya?
Sabihin n'yo!
Hoy!
Sinabi ko na, sir! Sinabi ko na.
Maraming gulong idinudulot si Valan.
"Mahuhuli tayo.
"Patayin n'yo na siya, " ang laging sinasabi ng nanay namin.
Pero sumpa man sa nanay ko, wala sa amin ang pumatay kay Valan.
Kinagat siya ng ahas. Kumalat ang lason sa katawan niya.
Nakiusap siyang dalhin siya sa ospital.
Pero dinala siya ni Sanjeev dito.
Kahit pumunta siya sa ospital,
hindi siya makakaligtas.
Sir!
Naniniwala kang pinatay ni Valan si Velonie.
Patay na si Valan.
Wala na tayong magagawa, Vivek.
Kalimutan na natin ito.
Wag mo nang isipin kung bakit siya pinatay.
Nakalibing na ang mga misteryong iyon. Hindi na sila lalabas.
Wag mong lokohin ang sarili mo. Ginagawa mo 'to para kay Alex...
para di siya namatay para sa wala.
Iyon ang kapalaran niya.
Hindi mo mababago iyon.
Unawain mo ito.
Tapos na ang kaso.
Hindi, Satya. Ipahawak mo sa SSI.
Dalawang araw akong naka-leave.
Mukhang nalulugmok ka.
Di ko kayang makita ka nang ganito.
Matindi ang pagsusumikap mo.
Malulutas mo iyan.
Ano pang lulutasin?
Wala na akong leads.
Tapos na ang kaso.
Wag mong sabihin iyan. Malulutas mo iyan.
Naniniwala ako roon.
Hindi ka na ba galit sa akin?
Galit pa rin ako.
Pero di ko kayang ganyan ka.
Maniwala ka sa akin, malulutas mo na iyan.
Akin na. Kailangan na 'yang labhan.
Ano'ng problema?
Ano iyon?
Sir! Nasaan ang pari? Nasa bahay.
Puwede kayong dumaan dito.
Salamat.
-Hello? -Sir, si SI Vivek ito, Kanyakumari.
Oo.
Alam kong galit ka sa akin.
Matutulungan mo pa rin ako sa kaso ni Velonie.
Makakaya mo ba iyon?
Noong araw na iyon sa book shop, sinabi mong kasinungalingan ang libro ko.
-Sir, wag kayong magtanim ng… -Vivek!
Pakinggan mo muna ako.
Sabi mo, kasinungalingan ang libro ko.
Totoo ang ilan doon.
May mga totoo roon.
Isa pa,
may mga tinanggal akong katotohanan, na nasa isip ko pa rin.
Ano iyon, sir?
Buweno,
ewan ko kung makatutulong ang kahit anong sinabi ko sa 'yo.
Basta…
gusto ko lang sabihin sa 'yo.
Makatutulong ba iyon?
Malapit nang malutas ang kaso!
-Baka imoral siya! -Nakita mo ang larawan niya?
Kung gaano siya kaganda?
Nang tanungin ko siya tungkol sa kanya, natakot siya…
Isa siyang tula.
Ngingiti siya kahit kanino.
Di ako nagsisinungaling, sir!
Baka naglayas siya.
Hindi niya siya mahal!
May pakpak ang tsismis.
Tapos na ang kaso.
PULIS
Ano'ng meron sa inyo ng nanay mo?
Noong Linggo ng umaga, nagsimba kami ni Velonie.
Punyeta ka!
Bukas, ika-20 ng Marso, Linggo,
wala tayong misa para sa fasting prayer ngayong kuwaresma.
Paglabas ko sa simbahan nang alas nuwebe,
nakita kong parang may kausap siya.
Nang tanungin ko siya, itinanggi niya.
Pagbalik namin, pumunta kami sa palengke.
-Gandhimadhi? -Opo, sir?
Binigyan lang tayo ng DSP ng 12 oras.
Ang babae ang may-sala.
Pero walang ebidensiya.
Mapapaamin siya ng pananakot mo.
-Siguruhin mo. -Opo, sir.
-Paaminin mo siya. -Opo, sir.
Sarasu, isara mo ang pinto.
I-lock mo ang pinto.
Anak mo siya, di ba?
Paano mo nagawa ito sa kanya?
Ano'ng sinasabi mo? Hindi ko maintindihan.
Hoy! Nasa amin na ang mga pruweba bago ka pa dalhin dito.
Kung aaminin mo kung bakit mo ginawa iyon, makatutulong iyon sa 'yo.
Wag mo na akong pahirapan pa.
Ano'ng sinasabi mo? Hindi ko talaga maintindihan!
Dinala mo ako rito para kuwestiyonin, hindi ba?
Hoy! Paano mo napatay ang sarili mong anak?
Sabihin mo ang totoo! Sabihin mo!
Wala akong ginawa sa anak ko!
Hindi ko pinatay ang anak ko!
Di mo ba alam na kayang gawin ng pulis ang kahit ano?
Wala akong ginawa!
Kung tatanungin ka namin sa ibang paraan, hindi mo kakayanin!
Wala akong pakialam kung babae ka! Bubugbugin kita!
Sabihin mo!
Hoy! Sarasu, buksan mo ang electric fan!
Pahinging tubig!
Nahimatay siya, sir.
Sabuyan mo ng tubig, bigyan mo ng juice.
Natakot siya. Pero hindi pa siya umaamin.
Makinig ka. Dinala ka namin dahil may malinaw kaming ebidensiya.
Kung itatago mo ang katotohanan,
di makabubuti para sa 'yo.
Kung sasabihin mo ang totoo, makakatulong iyon sa 'yo.
Wala akong ginawa sa kanya!
-Hindi ko siya pinatay. Pangako… -Hoy!
Ano'ng sinabi mong nangyari noong ika-20 ng Marso?
Di ka nagsinungaling?
Bakit?
Nagsinungaling ka para itago ang ano?
Sinong nagpapunta kay Velonie sa tiya niya noong araw na iyon?
Velonie! Pasado alas diyes na!
Porke walang misa, matutulog ka lang? Kailan ka pa babangon?
Gusto mong pumunta kina Tiya June mo?
Papayagan mo ako?
Bumangon ka muna.
Pero bakit?
Wag mo na akong tanungin. Gusto mo ba o hindi?
-Siyempre, oo! -Isama mo si Vignesh.
Ako na lang mag-isa, Ma!
Magpasundo ka sa kanya. Ayokong mag-isa kang umuwi.
At tupiin mo ang damit mo.
Patawad!
Hello?
Velonie?
Hi! Buti ako ang nakasagot. Paalis na ako.
Lalabas ka?
Oo. Nandito ka ba?
Hindi, nasa Coimbatore ako.
Nakansela ang plano kong puntahan ngayon.
Ayos lang, di ako galit.
Talaga?
Nakakagulat iyon! Bakit?
Kasi maganda ang mood ko ngayon.
At bakit?
Pupunta ako sa tiyahin ko ngayon.
Biglang sinabi ni Mama na puwede akong pumunta sa tiya ko.
Pinayagan ka ng mama mo?
Mas nakakagulat iyon.
Mismo!
Minsan, kapag ganito siya,
nahihirapan akong magreklamo sa kanya.
May iba siyang paraan ng pagmamahal. Sige. Magsaya ka.
Salamat!
Ikaw ang nagpapunta sa kanya,
at nagsinungaling ka sa lahat na siya ang nagkusang pumunta roon.
Ano ang plano mo pagkatapos niyon?
Wala akong plano.
Wala akong ginawa.
Sige! Kung gayon, bakit ka nagsinungaling?
Nagsinungaling ka para saan?
Pinupuwersa n'yo ako rito.
Wala akong ginawa.
-Kailangan ko ng abogado… -Hoy!
Hangga't di ka umaamin,
wala akong pakialam kung sinong dumating, walang maglalabas sa 'yo rito.
Alam mo kung ano ito?
Isang taon ang nakalipas,
naglayas ako sa bahay.
Ang galit ko sa nanay ko, ibinuhos ko sa liham,
at tapos, lumayas ako.
Ang liham… na isinulat ng anak mo dalawang taon bago siya naglayas.
Alam mo kung ano ang isinulat niya rito?
Basahin ko ba?
Hoy!
Huwag… Huwag mong basahin ang liham na iyan!
Huwag mong basahin iyan!
Huwag mong basahin iyan! Huwag!
Huwag! Huwag mong basahin iyan!
Huwag! Pakiusap, huwag mong basahin iyan!
-Huwag! -"Dear, Mama. "
Ang mga dugo sa uniporme ko ay galing sa nagdurugong tuta
na dinala ko sa vet mula sa eskuwela.
Tuwang-tuwa akong nailigtas ko ang tutang iyon!
Napakasaya kong makitang lumakad ulit ang tuta!
Pero ikaw…
Ninakaw mo ang kaligayahan ko sa pag-iisip ng masama sa akin!
Ito ba ang pinagkakaabalahan mo?
Ito ba?
Malandi ka!
Di mo maalagaan ang pagkabirhen mo?
Bakit ang baba ng tingin mo sa akin, Ma?
Hindi mo ba ako anak?
O dahil ba sa 'yo kaya ganoon ang tingin mo sa akin?
Tingin mo, magpapakalunod din ako sa pagnanasa gaya mo?
Oo. Alam ko ang lahat ng iyon, Ma.
Wala ako karapatan husgahan ka.
Pero alam ko ang lihim
na ilang taon mo nang itinatago sa akin.
Pero 'di nabawasan ang pagmamahal ko.
Sana nagpakasal ka na lang ulit.
Mas madali sana sa 'yong hindi matakot na baka husgahan kita.
Pero bakit hindi?
Akala mo ba, gaya na naman ni Tiyo Anton,
ang lalaking darating sa buhay mo?
Oo.
Bahagya ko ring natatandaan iyon.
Pero hindi mo rin ako pinrotektahan noon!
Lalo mo akong itinulak palayo.
Nagdusa ako, Ma.
Nagdusa ako, lagi akong umiiyak.
Nasaan ka noong mga panahong iyon?
Pagkabirhen ko lang ang iniisip mo, 'di ba?
Salamat sa interes mo, ha.
Pero ito ang sasabihin ko.
Hindi ako katulad mo, Mama!
Maaaring anak mo ako, pero anak din ako ni Papa!
At mas kagaya niya ako mag-isip kaysa sa 'yo.
Ma, kasalanan ko bang iniisip ng iba na maganda ako?
Kasalanan ko bang sinusundan nila ako?
Tuwing sinasaktan mo ako sa mga salita at hinala mo,
parang gusto kong may gawin ako sa sarili ko, Ma!
Sinubukan kong kalbuhin ang sarili ko para magtiwala ka sa akin.
Sinubukan kong sirain ang mukha ko para di mo ako paghinalaan.
Pero bigay ng Diyos ito, Ma.
Hindi ko hiniling ito.
Sobra na.
Napagpasyahan kong magpakamatay na.
Tigilan mo na ang paghihinala.
Paalam, Ma.
Mahal pa rin kita.
Ma.
Hinahanap mo 'to?
Nabasa mo na?
Patawad, Ma!
Patawad, sinulat ko iyan.
Patawad, di ko magawang magpakamatay!
Di ko pinatay ang anak ko! Mahal ko ang anak ko!
Pangako, hindi ko siya pinatay! Pangako! Pangako.
Pangako! Pangako…
Hindi ko siya pinatay.
Sapat na ang boses at itsura ko para mapaamin ang isang tao.
At para sa akin,
mukha ka lang inosente.
Pero lahat ng sinasabi mo'y kasinungalingan.
Sasabihin ko sa'yo ang nangyari.
May relasyon kayo ni Vignesh.
Gusto mo pa rin siya.
Para ituloy 'yon, pinilit mo ang anak mong pakasalan siya.
Ang nakatikim ng laman, 'di mapipigilan!
Hoy.
Inibig niya ang anak mo.
Kaya nawala na ang gusto niya sa'yo.
Ayaw na niya sa'yo at 'di mo matanggap 'yon!
'Di titigil ang baboy na nakatikim ng matamis kahit tanggalan mo ng tainga!
Para lang sa relasyon n'yo,
pinatay mo ang anak mo dahil sa kahalayan mo, punyeta ka!
Hindi, kasinungalingan! 'Di ko pinatay ang anak ko!
Wag kang magsinungaling! Ginamit mo si Valan para patayin siya?
-Hindi! -Kasinungalingan!
-Gandhimadhi! -Sir!
Sir!
Ano'ng ginawa n'yo sa kanya?
Sir,
kinukuwestiyon namin siya nina Ramar at Gandhimadhi.
Nang hindi kami nakatingin, ginilitan niya ang sarili niya.
-Mabubuhay ba siya? -Hindi ko alam. Inaayos na ng mga doktor.
Umamin siya?
Hindi niya nakayanan… ang hirap ng pagtatanong namin,
bigla niyang ginawa ito, sir.
Anong klaseng babae siya?
Mas gusto niyang gilitan ang sarili niya kaysa umamin.
Akala ko, magwawakas na ang kaso sa pagkahuli kay Valan.
Pero wala.
Nang akalain kong wala na talaga,
nahuli natin siya.
Nang isipin kong tapos na ang kaso,
nauwi rin tayo sa pagkalito.
Sa palagay mo, maaari bang hindi ang babaeng 'to ang may-sala, Ramar?
Bakit mo naisip iyan?
Kasi…
nang banggitin ko si Valan,
wala siyang reaksiyon.
Kung inutos niya ang pagpapapatay, di ba niya susubukang tumakas?
Hindi siya magpapakamatay.
Sige. Kung wala siyang kinalaman sa pagpatay, bakit siya nagsinungaling?
Ba't siya nagsinungaling?
17 ang tahi niya.
Mabuti at hindi natamaan ang trachea at cranial artery.
Tatanungin ko si SI.
Matatagalan bago siya magsalita. Tatlo o apat na linggo. Baka buwan.
Basta buhay siya.
Salamat.
Puwede raw ba niyang makita siya? Sabi ko, itatanong ko muna sa 'yo.
-Gandhimadhi? -Sir?
Maghanda ng FIR sa babae sa ilalim ng Seksyon 309 para sa pagpapakamatay…
-at ipadala sa mesa ko. -Okay, sir.
Gustong-gusto kita, Ate.
Di ba sabi ko sa 'yo, wag mo akong tawagin nang ganyan pag tayo lang?
Pasensiya na! Lagi kasi kitang tinatawag nang ganoon, kaya nasanay na ako, Ate.
-Pasensiya na. -Tanga.
Magpakasal na tayo?
Ba't natin iisipin ang iba?
Basta ayos lang sa ating dalawa.
Manahimik ka nga! Si Velonie dapat ang magpakasal.
Ano'ng iisipin ng iba kapag nagpakasal ako?
Isa, isipin mo ang agwat ng edad natin.
Wala akong pakialam doon.
Mahal kita.
Ano'ng gagawin mo pagkatapos makasal?
Ginagawa na natin iyon, hindi ba?
Ilang beses ko bang sasabihin sa 'yong kalimutan na iyon?
Kapag binanggit mo ulit iyan, tigilan na natin 'to.
Pasensiya na. Di na mauulit.
Mabilis kang manghingi ng tawad.
Hibang ka talaga!
Velonie! Gusto mong pumunta kina Tiya June mo ngayon?
Papayagan mo ako?
'Yong guwantes.
Hindi, Dok. TP lang.
-Termination of pregnancy. -Okey.
Iangat mo ang tuhod mo.
Uy, bata. Pumirma ka rito.
FIR ito para sa tangkang pagpapakamatay sa ilalim ng section 309.
Pumunta ka sa istasyon at magbayad ng 2,000 rupee.
Iuwi mo na siya.
Ano'ng ginawa nila?
Kung naroon ako,
hindi ako papayag na kunin ka.
Kung namatay ka,
mamamatay din ako.
Sir, ang kopya ng 309 FIR.
-Sir? -Ano po iyon?
-Sir? -Ano?
Ang phone ko, sir.
Tatawag ako sa bahay.
Salamat, sir.
Umiiyak ka pa rin dahil kay Velonie.
Ang nadarama ko lang ay galit sa kanya.
Noong buhay siya, pinapahirapan ka niya.
Kahit ngayong patay na siya, pinapahirapan ka niya.
Tingnan mo ang nangyari sa 'yo!
Ako na.
Sir!
Alam mo kung bakit kita sinaktan?
Hindi po, sir…
Hindi, sir.
Sagutin mo nang tapat ang mga tanong ko.
-Kuha mo? -Sige po…
Opo…
Valan…
Magkaano-ano kayo ni Valan?
Kaano-ano mo siya?
Kuya ko po!
Siya ang kuya ko.
Sino sila?
Sina Valan at Durai.
Durai…
JONES DURAI
Jones Durai!
Pakikipagtalik lang ang habol niya.
Pero mahal na mahal ko siya.
Kasal.
Inaya ko siyang magpakasal dati.
Tumanggi siya.
Akala ko, mababago ko ang isip niya.
Ngayon, ni hindi na kami nagse-sex.
Naglayas ang anak niya.
Tatlong araw nawala.
Lugmok na lugmok siya.
Tapos, bumalik siya!
Di ko alam ang nangyari. Nagbago siya.
Inis na inis ako nang bumalik siya.
Hindi ko na siya napakasalan, hindi ko pa malapitan.
Mababaliw na ako.
Kung tiyakin ko sa 'yong di na babalik ang babae?
Kapatid kita, bakit gulat na gulat ka?
Libre na kung ako ang makakatikim.
Gaya ng sabi mo, nalilibugan ako, tingnan ko lang ang nanay niya!
-Ang puti. -Hindi ko sinabi iyon.
Sabi ko, mahal ko siya.
Ewan.
Kapatid kita,
kaya gagawin ko gaya ng iba kong trabaho.
Hoy!
Hoy.
Hoy…
Hindi! Iwan mo ako!
Sige. Dalhin n'yo ako sa ospital.
-Kinagat siya ng ahas! -Hindi!
Papatayin ka dapat namin, pero kinagat ka ng ahas!
"Ang isang ahas, tutuklawin din ng isang ahas!"
Narinig mo iyon?
Walang utang na loob! Dalhin n'yo ako sa ospital.
-Dalhin n'yo ako sa ospital! -Mamatay ka!
Mga walang hiya!
-Papatayin ko kayong lahat! -O, sige. Tapos?
Patay na siya.
Ano'ng iniisip mo?
Hindi ko alam ang gagawin.
Anong hindi?
Nalutas mo ang kaso. Mag-file ka ng FIR.
Sa pag-file ng FIR, maaaresto natin ang bata.
Pero di ba nila higit na pagtsitsismisan ang nanay kaysa sa kanya?
Dalawang taon nang nilalapastangan ng midya at publiko si Velonie.
Ganoon din ang gagawin nila sa nanay niya!
Walang FIR?
Mali rin iyon.
Pero si Velonie…
Ano'ng ginawa niyang mali?
Bakit siya namatay?
Hindi siya namuhay nang masaya.
Namatay siya para sa wala.
Pinatay nila siya.
Arestuhin natin siya, mag-file ng FIR, hatakin siya sa leeg at bugbugin…
Ano, sir? Ano'ng punto n'yo?
Gumawa siya ng krimen. Mag-file tayo ng FIR at ipakulong siya.
Iyon ang tama.
Kung maapektuhan ang nanay niya, iyon ang kapalaran niya!
Sino'ng higit na maaapektuhan?
Ang may-sala o siya?
Ang relasyon nila ang dahilan kung bakit namatay ang anak niya.
Pero hindi niya alam na mangyayari iyon.
Mali lang iyon sa mata ng lipunan. Hindi sa batas.
Ang totoo, personal niyang buhay iyon.
Nagdurusa na siya roon.
Ano'ng mangyayari kung ikulong natin siya?
Habang nagtsatsaa ang lahat,
pagpipiyestahan nila sina Velonie at ang nanay niya.
Mabubusog ang puso't tiyan nila.
Kanino ko ipa-file ang FIR?
Sa taong dahilan niyon?
O sa lipunang itong araw-araw na sisirain ang nanay ni Velonie?
-Ito ba ang pinaghirapan ko nang matagal? -Ano'ng sinasabi mo?
Pakakawalan natin siya?
Ewan ko.
Siya'y maglalaho at babagsak. Iyon ay pawang kasinungalingan.
Siya'y mauupos at papalahaw. Iyon ay pawang kasinungalingan.
Pagkatapos ng dalawang taon ng imbestigasyon, lumabas na ang ugat no'n
ay ang pangangalunya ng kanyang inang si Ruby.
Nakita mo iyon, Ramar?
Gaya ng sinabi ko.
Imbes na matulungan si Velonie,
sinira ko siya.
Hindi, sir!
Wag mong sisihin ang sarili mo!
Ang publiko ang naninira sa kanya. Ang lipunan iyon.
Gusto ko ng isa pang anak.
Sa lipunang ito,
poprotektahan ko siya,
tutulungang mabuhay nang masaya.
SINO ANG TOTOONG MAHAL NI VELONIE? NAGPAPATULOY ANG MISTERYO.
Pagpatay sa dalaga sa Nagercoil sa Tamil Nadu.
SABI-SABI
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio