Proszę wejść.
Domy stoją blisko siebie. Jest dość ciemno.
W dzień trzeba włączać światło.
Kościół jest blisko. Można dojść pieszo.
Mieszkanie jest małe, ale w sam raz dla jednej osoby.
Będzie wygodne.
Jeśli pani chce, pomaluję.
Siostro, naprawdę chcesz tam mieszkać?
Co za różnica, czy chcę, czy nie?
Nie, siostro. Jest za ciemne.
I za ciasne.
Czemu wynajmujesz dom?
Zajmę się wszystkim. Nie możesz tam zostać?
Nie wiem, co robić.
Straciłam zainteresowanie.
Bez Velonie jest mi bardzo ciężko.
Nie widzę sensu życia.
Czemu ona płacze?
Nic takiego.
Nie płacz, proszę.
PLOTKA
Wznowił pan służbę,
ale mi kazał wziąć urlop.
Nie chcę zostać zawieszony.
-Zapewniam, że nic panu nie grozi. -Tak pan mówi.
Wreszcie mam w swoim zasięgu to,
czego tak długo szukałem.
Jak teraz mi się wymknie, nigdy tego nie schwytamy.
Dobrze znasz tę sprawę.
Pomogłoby to, gdybyś został, dopóki Valan się nie znajdzie.
Dobrze.
Ale mówił pan, iż bracia wspomnieli, że Valan nie zamordował Velonie.
Tak.
Dlaczego pan twierdzi, że mógł zabić też i ją?
Co łączy te sprawy?
Skąd ubranie Velonie wzięło się w Ottapparai?
Na pewno za sprawą Valana.
Na pewno musi być jakiś związek.
Dalej nie dojedziemy. Musimy iść.
Panie Jayaraj!
Podejdź, proszę!
Zawarłem umowę na SUV-a sędziego,
ale ten łajdak mnie oszukał i nie wypłacił prowizji.
-To był Valan? -Nie! To był Paul Singam!
Ale czyż Valan nie miał tego auta?
Jaki Valan? Kupiłem auto dla Paula Singama.
Poprosiłem o prowizję, a on mnie uderzył!
Poszedłem na komisariat w Valliyur.
Mój kolega jest tam komisarzem.
Powiedziałem mu, że oszukano mnie na prowizji.
Sprzedałem mu auto sędziego,
a wcześniej kupił dwie prywatne taksówki.
Teraz korzysta z innego małego auta.
Spytałem go, skąd posterunkowy ma tyle pieniędzy?
Sukinsyn tylko na mnie patrzył!
Komisarz go sprał!
Powiedział: „Jayaraj ma wielką renomę. Śmiesz go atakować?”. I go walnął!
Skąd auto się wzięło u Valana?
Spytajcie Paula Singama. Skąd mam wiedzieć?
Gdzie jest Paul Singam?
W Palayamkottai.
Nie zapłacił prowizji, to siedzi w mamrze.
Do Palayamkottai?
Paul Singam!
Paul Singam?
Tak.
Znasz Valana?
Nie znam żadnego Valana.
SUV sędziego z Thakkalai. Numer rejestracji 9291.
Jayaraj kupił go tobie. Valan nim jeździł.
Teraz pamiętasz?
Nie.
-Jasne. -Jasne.
Za co siedzisz?
Nie wiecie? Nie sprawdziliście?
Za łapówkarstwo.
-Cztery lata za łapówkarstwo? -Tak?
Dobra. Jeśli nawet, zostało ci pół roku?
Wiesz, czemu szukamy Valana?
Jeśli powiemy, że coś cię z nim łączy,
-dostaniesz kolejne sześć lat? -Może nawet dziesięć.
Tak czy inaczej, nie wyjdziesz.
Co ty na to, Singam?
Powiem, co słyszałem o Valanie. Ale nie wiem, czy to prawda.
To płatny morderca.
Gołymi rękami mógłby zabić dzika.
Człowieka też.
Niezależnie od celu zawsze pracował sam.
I byłoby o nim cicho,
ale raz go złapano w związku z podwójnym gwałtem.
Zgwałcił dziewczynę w Pattarai. I inną w Vadivuchoor.
Gdy już były te dwie sprawy, założono mu akta.
Podkomisarz zadzwonił i powiedział:
„Zniszcz jego akta, bo Valan się tobą zajmie”.
Dlatego mi kupił to auto.
-Nazwisko podkomisarza? -Dhanasekar.
Zastrzelono go w trakcie śledztwa.
Zasłużył na śmierć.
Ale czemu jeździł autem, które kupił dla ciebie?
Powiedział, że jest mu potrzebne na dwa dni. Nigdy go nie oddał.
-Nie pytałeś go? -To brutal.
Zabija bez wahania. Jak mógłbym spytać?
Singam, muszę go złapać.
Miasto, adres, cokolwiek?
Dawniej to było w aktach.
Mówił, że ma dwa zarzuty gwałtu w Komoryn.
Ale nie wiem, na którym komisariacie.
A jeśli już zniszczył akta obu spraw?
Musi tam mieć wspólnika! Przesłuchamy go.
Jest 30 posterunków
i 1800 policjantów, w tym my, w Komoryn.
Szukamy igły w stogu siana. Trudne!
Taka praca, prawda?
Każda odkryta wskazówka przybliża nas do Valana.
-Prawda? -Pan mówi, a ja wykonuję.
WYDZIAŁ POLICJI
Podinspektor Vivek z Suchindramu.
Muszę przejrzeć wszystkie raporty z pięciu lat dotyczące gwałtów.
Jest jakiś podejrzany o nazwisku Valan w aktach spraw dotyczących gwałtów?
Tu podinspektor Ramar. Wszystko dobrze?
Tak, proszę pana.
Muszę zbadać sprawy gwałtów z ostatnich pięciu lat.
Proszę usiąść.
Tu podinspektor Vivek.
Prosiłem pana, prawda?
Akta spraw gwałtów z ostatnich pięciu lat.
Tak jest.
Proszę pana.
Muszę zbadać sprawy gwałtów z ostatnich pięciu lat.
Podinspektor Vivek z Suchindramu.
Pytała pan o niejakiego Valana?
Przedstawię podinspektora Arulę. Ma informacje.
Dziękuję.
-To był wysoki brunet? -Tak, zgadza się.
Nie wiem, czy to był on. To było w 2017.
Siedział za wykroczenie.
Jego matka źle się czuła, podkomisarz kazał mi zawieźć go do domu.
To było podczas powodzi.
Wskazał mi drogę i go zawiozłem.
Dwa miesiące później, jako że sprawa była nierozwiązana,
pojechałem go szukać.
Nie znalazłem nawet jego domu. Pełne zaskoczenie!
Pamiętasz drogę?
-Tak jakby... -Mów, co pamiętasz.
Chwileczkę. Chłopcze!
To jest Pechiparai. To rzeka Kothai.
To Muthukulivayal.
Dom był oryginalny. Wyglądał jak łódź.
Jadąc z Pechiparai, trzeba przekroczyć most.
Po 30 minutach jazdy
był tam las krzewów.
Stamtąd nie pamiętam dokładnej drogi.
Nie wiem, w którą stronę.
Podróż trwała długo.
Ale gdy wyjechałem z lasu krzewów, od razu ujrzałem jego dom.
Proszę pana!
Wody...
Ma pan telefon?
Panie Ramar!
Proszę pana! Czy to dom Valana?
Tak.
Kim jesteście?
Przyjaciółmi Valana. Jest w domu?
A skądże! Tylko ja i jego matka.
Nasze dni są policzone.
-Valan was nie odwiedza? -Nie.
Durai trochę pomaga. Jakoś żyjemy.
Inaczej mielibyśmy piekło.
Kim jest Durai?
Moim młodszym synem.
Kim są ci dwaj?
Valan i Durai.
-Naprawdę? -Tak.
Durai daje mi pieniądze, gdy tylko może.
Wystarcza na herbatę i owsiankę.
Na związanie końca z końcem.
Gdy żona była zdrowa, gotowała i sprzątała.
Karmiła mnie.
Dzięki opowieściom, wypadom do kina dobrze się żyło.
Teraz wszystko minęło.
Ja tu gniję.
Kto wie o naszych zmartwieniach?
Wszyscy pytają: „Co z nim? To ojciec Valana!”.
Komu mam się pożalić, że on mnie nie odwiedza?
Czemu nie przyjeżdża?
Nawet nie wiem, czy on żyje.
Gdyby żył, odwiedzałby mnie co miesiąc.
Nie widziałem się z nim od dwóch lat.
Hej! Idźże!
Szybko!
-Proszę pana? -Chodź.
-Gdzie Valan? -Nie wiem.
-Gdzie się schował? -Nie wiem.
Nie wiesz?
Nie wiem.
Proszę pana!
Gadaj! Gdzie jest Valan? Co mu zrobiłeś?
Gadaj!
Hej! Co zrobiłeś?
Powiem, proszę pana.
Mamy dużo kłopotów z powodu Valana.
Wszystkich nas złapią.
Matka powtarzała, żeby się go jakoś pozbyć.
Ale przysięgam na mamę, że nie zabiliśmy Valana.
Wąż go ugryzł. Jad zatruł mu ciało.
Błagał, żebyśmy go zawieźli do szpitala.
Ale Sanjeev przywiózł go tutaj.
Nawet gdyby trafił do szpitala,
nie przeżyłby.
Proszę pana!
ARESZT REJONOWY
Uparcie pan twierdzi, że Valan zabił Velonie.
Valan nie żyje.
Sprawa jest zamknięta, panie Vivek.
Proszę o niej zapomnieć.
I nie głowić się, dlaczego ją zabił.
Zabrał tajemnicę do grobu. Nikt jej nie pozna.
Proszę się nie oszukiwać, że pan to robi dla Alexa...
że nie zmarł na darmo.
Taki jego los.
Nie zmieniłby pan tego.
Proszę zrozumieć.
To koniec sprawy.
Nie, Satya. Niech starszy inspektor to zrobi.
Mam dwa dni urlopu.
Jesteś załamany.
Aż przykro na ciebie patrzeć.
Tak ciężko pracujesz.
Rozwiążesz tę sprawę.
Co tu rozwiązywać?
Skończyły się tropy.
To koniec tej sprawy.
Nie mów tak. Rozwikłasz ją.
Wierzę w to.
Nie gniewasz się już na mnie?
Gniewam się.
Ale ty cierpisz.
Wierz mi. Niedługo ją rozwiążesz.
Daj to. Upiorę.
CZWARTY ROK MODLITW WIELKOPOSTNYCH 7-17 WSTĘP WOLNY!
Co się stało?
KALENDARZ 2019–2021 MARZEC–KWIECIEŃ
Co się stało?
-Proszę pana, gdzie jest ksiądz? -Ojciec jest w domu.
Proszę tędy.
Dziękuję.
-Halo? -Podinspektor Vivek z Komoryn.
Tak.
Wiem, że pan się na mnie gniewa,
ale sądzę, że może mi pan pomóc w sprawie Velonie.
Zgoda?
Tamtego dnia w księgarni powiedział pan, że wszystko w książce to kłamstwo.
-Proszę tego nie brać do siebie i... -Vivek!
Proszę mnie wysłuchać.
Powiedział pan, że to same kłamstwa.
Niezupełnie.
Napisałem też prawdę.
Ponadto
pominąłem niektóre fakty, o których pamiętam.
Proszę powiedzieć.
Więc...
Nie wiem, czy cokolwiek, co powiedziałem, przyda się panu.
Chciałem...
to panu powiedzieć.
Czy to się przyda?
Sprawa jest prawie rozwiązana!
-Może była rozwiązła? -Widzieliście jej zdjęcie?
Jaka jest piękna?
Zawsze gdy o niego pytałam, była przerażona.
Ona była poezją.
Uśmiechała się do każdego.
Ja nie kłamię.
Mogła uciec!
Ona go nie kochała.
Prawda chodzi. Kłamstwo lata.
To koniec sprawy.
POLICJA
Co jest nie tak z tobą i mamą?
W niedzielę rano poszłam z Velonie do kościoła.
Ty pieprzona dziwko!
Jutro, w niedzielę, 20 marca
nie będzie mszy, a jedynie specjalna modlitwa wielkopostna.
Gdy wyszłam z kościoła o 9.30,
wydawało mi się, że z kimś rozmawiała.
Gdy ją spytałam, wyparła się.
W drodze powrotnej wstąpiłyśmy do supermarketu.
-Gandhimadhi? -Tak, proszę pana?
Podkomisarz dał nam 12 godzin.
Ta kobieta na pewno to zrobiła.
Ale nie ma dowodów.
Przestrasz ją, to może się przyzna.
-Wykonać. -Tak jest.
-Wymuś z niej zeznanie. -Załatwione.
Sarasu, zamknij drzwi.
Zasuwka. Zamknij na zasuwę.
Była twoją córką?
Jak mogłaś jej to zrobić?
Co pani mówi? Ja nie rozumiem.
Hej! Znam wszystkie fakty.
Jeśli wyznasz, dlaczego to zrobiłaś, bardzo ci to pomoże.
Nie każ mi pytać w inny sposób.
Co pani mówi? Naprawdę nie rozumiem.
Przyprowadziła mnie tu pani na przesłuchanie, prawda?
Hej! Jak zabiłaś córkę?
Mów prawdę! Gadaj!
Nic nie zrobiłam córce.
Nie zabiłam jej!
Nie wiesz, że gliny mogą wszystko?
Nie zabiłam!
Jeśli spytamy inaczej, nie wytrzymasz tego.
Nieważne, że jesteś kobietą. Wybiję to z ciebie!
Gadaj!
Hej! Sarasu, włącz wiatrak.
Przynieś wody!
Szefie, zemdlała.
Opryskałam ją wodą i dałam soku.
Była przerażona. Ale do niczego się nie przyznała.
Słuchaj. Jesteś tu, bo mamy solidne dowody.
Jak spróbujesz ukryć prawdę,
przegrasz sprawę.
Jeśli wyznasz prawdę, to ci pomoże.
Ja jej nic nie zrobiłam.
-Nie zabiłam córki. Przysięgam. -Hej!
Co powiedziałaś, spytana o wydarzenia z 20 marca?
Skłamałaś w sprawie kościoła?
Dlaczego?
Co chciałaś ukryć?
Kto wtedy wysłał Velonie do domu jej ciotki?
Velonie, już po dziesiątej!
Nie ma mszy, więc śpisz, tak? Kiedy się obudzisz?
Chcesz dziś pojechać do cioci June?
Puścisz mnie?
Najpierw się obudź!
Ale jak to?
Nie zadawaj tylu pytań. Jedziesz?
-Pewnie! -Weź ze sobą Vignesha.
Mamo, pojadę sama.
To niech cię odbierze. Nie wracaj sama po nocy.
I złóż ubrania.
Przepraszam.
Halo?
Velonie?
Cześć. Masz szczęście, że odebrałam. Właśnie wychodzę.
Wychodzisz?
Tak. Jesteś tu?
Nie. Jestem w Kojambatur.
Odwołano uroczystość, na którą się wybierałem.
Nie szkodzi. Nie gniewam się.
Naprawdę?
Zaskakujące. Dlaczego?
Bo mam dobry humor.
Mogę wiedzieć dlaczego?
Bo jadę dziś do cioci.
Mama przyszła i powiedziała, że mogę pojechać do cioci.
Mama ci pozwoliła?
Jeszcze większe zaskoczenie.
Właśnie.
Czasem robi coś takiego,
że trudniej mi na nią narzekać.
-Okazuje miłość na swój sposób. -Baw się dobrze!
Dziękuję!
Sama ją pani wysłała
i nakłamała wszystkim, że to ona chciała jechać.
Jaki był dalszy ciąg planu?
Niczego nie planowałam.
Ja nic nie zrobiłam.
Dobrze. To dlaczego pani kłamała?
Co pani chciała ukryć?
Trzymacie mnie tutaj siłą.
Ja nic nie zrobiłam.
-Chcę adwokata... -Hej!
Dopóki się nie przyznasz,
nieważne, kto przyjdzie. Nikt cię stąd nie wyciągnie.
Znasz to?
Jakiś rok temu
uciekłam z domu.
Wylałam w liście swój gniew na mamę
i dałam nogę.
List sprzed dwóch lat, który twoja córka napisała, nim uciekła.
Wiesz, co o tobie napisała?
Mam przeczytać?
Hej!
Nie! Proszę go nie czytać.
Proszę go nie czytać!
Nie czytać! Nie!
Nie!
Nie! Proszę nie czytać tego listu!
-Nie! -„Droga mamo!”
Krew znalazła się na moim mundurku,
bo zaniosłam krwawiącego szczeniaka do weterynarza, wracając ze szkoły.
Po tym, jak go opatrzono...
byłam szczęśliwa, że mu pomogłam!
Ale ty...
Okradłaś mnie z tego miłego uczucia, posądzając mnie o najgorsze!
To robiłaś?
To właśnie robiłaś?
Ty pieprzona zdziro!
Nie mogłaś zachować cnoty?
Czy nie jestem twoją córką, mamo?
Jak mogłaś tak nisko mnie ocenić?
A może tak o mnie myślisz z jakiegoś powodu?
Myślisz, że ulegnę pokusom fizycznym tak jak ty?
Tak. Wiem o wszystkim, mamo.
Nie mnie cię oceniać,
ale znam tajemnicę,
którą latami przede mną ukrywałaś.
Ale nie kochałam cię mniej.
Mogłaś ponownie wyjść za mąż, prawda?
Żebyś nie musiała się bać, że będę cię oceniać.
Czemu tego nie zrobiłaś?
Bo nie byłaś pewna, czy kolejny mężczyzna
nie będzie taki jak wujek Anton?
O tak.
To też pamiętam jak przez mgłę.
Ale ty mnie wtedy nie ochroniłaś!
Odpychałaś mnie od siebie bardziej niż przedtem.
Wiesz, jak bardzo cierpiałam, mamo?
Bardzo cierpiałam i dużo płakałam.
Gdzie wtedy byłaś?
Martwiłaś się tylko, czy nie straciłam cnoty.
Dziękuję choć za tyle zainteresowania.
Ale powiem ci...
Nie jestem taka jak ty!
Jestem twoją córką, ale i córką swego ojca.
I bardziej przypominam jego niż ciebie.
Mamo, czy to moja wina, że się innym podobam?
To moja wina, że chodzą za mną chłopaki?
Zawsze gdy mnie ranisz swoimi słowami i podejrzeniami,
mam ochotę coś sobie zrobić, mamo!
Chciałam uszkodzić głowę, żebyś mi uwierzyła.
Chciałam ciąć twarz, żebyś mnie nie podejrzewała.
Ale to Bóg mi ją dał.
Nie prosiłam o nią.
Doprowadziłaś mnie do granicy, mamo.
Do samej granicy.
Postanowiłam odebrać sobie życie.
Już nie będziesz musiała podejrzewać.
Żegnaj, mamo!
I tak cię kocham.
Mamo.
Szukasz tego listu?
Już go widziałaś?
Przepraszam cię, mamo!
Przepraszam, że go napisałam.
Przepraszam, że się nie zabiłam!
Nie zabiłam córki. Ja ją kocham!
Przysięgam, że jej nie zabiłam!
Przysięgam.
Nie zabiłam jej.
Głos i oczy mi wystarczą, żeby przyłapać przestępcę.
I dla mnie...
Tylko wyglądasz niewinnie.
Mówisz same kłamstwa.
Powiem ci, co się wydarzyło.
Miałaś romans z Vigneshem.
Nie mogłaś przestać o nim myśleć.
By być blisko niego, zdecydowałaś się go ożenić z córką.
Ale co on zrobił?
Przerzucił się na twoją córkę.
Zakochał się w niej.
Przestał pragnąć ciebie.
Już cię nie chciał, a ty nie mogłaś tego znieść.
Świnia, która skosztowała słodkiego ziemniaka, je do końca!
Dla nieszczęsnego romansu...
Zabiłaś córkę dla przyjemności, ty nikczemniczko!
To kłamstwo! Nie zabiłam córki!
Nie kłam! Nie zabiłaś jej rękami Valana?
-Nie! -Wierutne kłamstwo!
-Gandhimadhi! -Tak!
Szefie!
Co jej zrobiliście?
Szefie,
Ramar, Gandhimadhi i ja ją przesłuchiwaliśmy.
Gdy straciliśmy czujność, podcięła sobie gardło.
-Przeżyje? -Nie wiem. Lekarze operują.
Przyznała się?
Nie mogąc znieść ognia naszych pytań,
zrobiła to niespodziewanie.
Co to za kobieta?
Wolała podciąć sobie gardło, niż się przyznać.
Myślałem, że ujęcie Valana zamknie sprawę,
ale to był ślepy zaułek.
Gdy myślałem, że to koniec,
złapaliśmy ją.
Myślałem, że to kończy sprawę,
ale skończyło się zamętem.
Panie Ramar, myśli pan, że ta kobieta jest niewinna?
Jak pan sądzi?
Po prostu...
Gdy wspomniałem o Valanie,
w ogóle nie zareagowała.
Jeśli to zrobiła, nie próbowałaby uciec?
Nie zabijałaby się.
Jeśli nie ma nic wspólnego z zabójstwem, po co kłamała?
Dlaczego musiała?
Założyłem 17 szwów.
Na szczęście tchawica i tętnica są nietknięte.
Zapytam szefa.
Nim zacznie mówić, miną trzy tygodnie. Może miesiąc.
Tak czy siak, przeżyła.
Dziękuję.
On chciałby ją odwiedzić. Powiedziałam, że pana spytam.
-Gandhimadhi? -Tak?
Przygotuj raport o tej kobiecie w związku z próbą samobójstwa
-i przyślij mi go. -Dobrze.
Bardzo cię lubię, siostro.
Miałeś nie nazywać mnie siostrą, gdy jesteśmy sami.
Przepraszam! Zwykle tak cię nazywam i mi się wymsknęło, siostro.
-Wymsknęło się. -Kretyn.
Weźmiemy ślub?
Czym się przejmować?
My chcemy. To się liczy.
Nie gadaj bzdur! Czas, żeby Velonie wyszła za mąż.
Co by to było, gdybyśmy się pobrali?
Między nami jest różnica wieku.
Nie obchodzi mnie to.
Kocham cię.
Co byśmy robili po ślubie?
Czy już tego nie robimy?
Ile razy ci mówiłam, żebyś wybił to sobie z głowy?
Powtórz to, a będziemy musieli zerwać.
Przepraszam! Więcej nie będę.
Jaki wyrywny do przeprosin!
Szaleniec.
Velonie, chcesz dziś pojechać do cioci June?
Puścisz mnie?
SALA OPERACYJNA PROSIMY O CISZĘ
Rękawiczki.
-Łyżeczkowanie? To poronienie? -Nie, pani doktor. Usunięcie.
-Aborcja. -Dobrze.
Proszę zgiąć kolana.
SZPITAL RZĄDOWY
Proszę tu podpisać.
Próba samobójstwa podpada pod artykuł 309.
Proszę zapłacić na posterunku grzywnę 2000 rupii.
Proszę ją zabrać.
Co oni ci zrobili?
Gdybym tam był,
nie pozwoliłbym im cię wziąć.
A gdybyś umarła?
Też bym się zabił.
Szefie, kopia zgłoszenia z artykułu 309.
Szefie?
Mój telefon.
Muszę zadzwonić do domu.
Dziękuję panu.
Wciąż opłakujesz Velonie.
A ja jestem na nią zły.
Gdy żyła, sprawiała ci same kłopoty.
Zobacz, jak cierpisz, nawet po jej śmierci.
Do czego cię doprowadziła.
Sprawdzę, kto to.
Proszę pana!
Wiesz, dlaczego cię uderzyłem?
Nie...
Nie, proszę pana.
Odpowiedz mi szczerze.
Rozumiesz?
Tak...
Valan...
Co cię łączy z Valanem?
Co was łączy?
To mój starszy brat!
Mój starszy brat!
Kim są ci dwaj?
Valan i Durai.
Durai...
JONES DURAI
Jones Durai!
Chodzi jej tylko o seks,
ale ja bardzo ją kocham.
Małżeństwo.
Raz spytałem, czy za mnie wyjdzie.
Zdecydowanie odmówiła.
Myślałem, że ją przekonam.
Teraz nie uprawiam seksu.
Jej córka uciekła.
Na trzy dni.
Była załamana.
Później tamta wróciła.
Nie wiem, co się stało. Była odmieniona.
Wkurzyłem się, gdy wróciła.
Nie mogę się ożenić ani do niej zbliżać.
Dostaję świra!
A jak sprawię, że dziewczyna nie wróci?
Bracie, patrzysz tak, jakbyś nie rozumiał?
Miałbym kupować słodycz?
ANIELSKA CHATA
Jak mówiłeś, matka mnie podnieca.
-Dziewczynka ma tylko jasną skórę. -Nie mówiłem tego.
Tylko że ją kocham.
Nieważne.
Jesteś moim bratem.
To będzie jak kolejne zlecenie.
Hej!
Hej...
Nie!
-Ukąsił go wąż. -O nie!
Mieliśmy cię zabić, ale wąż był szybszy.
„Przyszedł kres na tego, kogo ugryzł wąż”.
Słyszałeś to?
Niewdzięczne bydlaki! Zabierzcie mnie do szpitala.
-Do szpitala! -Zdychaj!
Niewdzięczne bydlaki!
-Zabiję was! -Tak, pewnie. I co jeszcze?
Nie żyje.
O czym myślisz?
Nie wiem, co robić.
A co tu wiedzieć?
Rozwiązałeś sprawę. Złóż raport.
Jeśli złożę, aresztujemy chłopaka,
ale czyż nie będą plotkować więcej o matce niż o nim?
Prasa i społeczeństwo chętnie przez dwa lata atakowały Velonie.
Teraz tak samo będzie z jej matką.
Więc bez raportu?
Też nie o to chodzi.
Ale Velonie...
Czym zawiniła?
Dlaczego musiała zginąć?
Mogła żyć szczęśliwie.
Zginęła bez powodu.
Zabili ją.
Aresztujemy jej zabójcę, chwycimy za gardło i będziemy go bić tak, że...
Co, u licha? Co też pan mówi?
Popełnił zbrodnię. Trzeba to zgłosić i go aresztować.
Tak należy zrobić.
Jeśli to ma wpływ na matkę, taki jej los!
Na kogo ma większy?
Na sprawcę czy na nią?
Córka zginęła przez jej romans z nim.
Ale ona tego nie przewidziała.
Ta kobieta zawiniła według społeczeństwa, nie prawa.
Szczerze mówiąc, to jej prywatne życie.
I tak ponosi konsekwencje.
Co będzie, jeśli go zamkniemy?
Wszyscy będą popijać herbatkę,
przegryzając Velonie i jej matkę jak przekąski.
Dopiero wtedy napełnią swe serca i brzuchy.
Na kogo mam złożyć zawiadomienie?
Na sprawcę?
Czy na społeczeństwo, które będzie codziennie rozszarpywać matkę Velonie?
-Po to harowałem przez dwa lata? -Co pan mówi?
Puścimy go?
Nie wiem.
Ta, dla której to robiłem...
Zgaśnie i upadnie. To tylko kłamstwo.
Zapłacze, załamana. To tylko kłamstwo.
Dwuletnie śledztwo ujawniło, że przyczyną śmierci Velonie
był nielegalny romans jej matki, Ruby.
Widzisz, Ramar?
Tak jak mówiłem.
Chcąc dobrze dla Velonie,
zniszczyłem ją.
Nie, panie Vivek.
To nie pańska wina.
Wszyscy ją niszczą. Społeczeństwo ją niszczy.
Chcę kolejnego dziecka.
Córeczkę.
W tym społeczeństwie
będę ją chronił
i pomagał żyć szczęśliwie, tak jak zechce.
KIM BYŁ KOCHANEK VELONIE? CIĄG DALSZY
Morderstwo młodej dziewczyny z Nagarkoil w Tamilnadu.
PLOTKA
Napisy: Dariusz Makulski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Sławomir Apel