ZAKAZ WSTĘPU
Nie wolno przechodzić.
BYLIŚMY KRÓLAMI
Straż sąsiedzka twierdzi, że to napad.
Proszę, nie!
Możesz opisać napastnika?
Był chudy.
Co jeszcze?
Miał wojskową kurtkę.
Wysoki? Niski? Młody? Ciemnoskóry?
Nie wiem. Chyba ciemnoskóry.
Mojego wzrostu.
Wyglądał staro, ale nie jakoś bardzo.
Rozpoznałbyś go, gdybyś go zobaczył?
Nigdy nie zapomnę twarzy tego skurwiela.
Proszę cię.
Spróbuj odpocząć.
Przyniosę ci poduszkę.
Kłótnia?
Moja i Santosa?
Albo kogoś innego. Powód, z jakiego opuściliście imprezę.
Nie.
Santos wymiotował w łazience.
Pamiętasz? Strasznie się nawalił.
Powiedziałem, że go odprowadzę.
Poszliśmy na klif. Wchodziliśmy na górę i pojawił się ten koleś.
W zielonej kurtce.
I…
Miał broń?
Nie. To znaczy… tak. Nie wiem.
To stało się tak szybko. Santos wyciągnął broń, żeby się bronić.
Santos miał broń?
Tak.
Miał policyjną broń.
Gdy gość ją zobaczył, zaatakował go.
Chciał odebrać mu broń?
Tak.
Szarpali się w ten sposób.
A gdy broń wypaliła…
obaj stali bez ruchu.
Patrzyli sobie w oczy.
I nagle zobaczyłem, jak Santos powoli się osuwa.
Co się stało z bronią?
Nie wiem. Ten gnój musiał ją zabrać.
Trzymajmy się protokołu.
Zbierzmy zeznania, zróbmy zdjęcia, test parafinowy.
Chyba żartujesz. Daj spokój.
Javier i Santos przyjaźnili się od małego.
Odpuść. Zajmę się tym.
Okej.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą.
Błogosławionaś Ty między niewiastami
i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.
Święta Maryjo, Matko Boża,
módl się za nami grzesznymi,
teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą.
Błogosławionaś Ty między niewiastami
i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.
Zdrowaś Maryjo, Matko Boża
módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej.
Amen.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą.
Błogosławionaś Ty między niewiastami…
„Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.
Przede mną jest kielich Chrystusa.
Nie liczę na resztę śmierci, ale zmartwychwstanie z Ojcem naszym”.
Oto słowo Pańskie.
Chwała Tobie, Chryste.
Kadet Santos Escobar!
Obecny!
Zająć pozycję!
Cel! Gotowi!
Pal!
Teraz!
Chwała Tobie, Chryste.
W prawo zwrot!
Marsz!
Javo. Noro.
Noro.
Wiem, jak to jest stracić brata.
Wiem, że Santos był dla ciebie jak brat.
Wszyscy zajmujemy się tylko dochodzeniem.
Obiecuję, że znajdę tego sukinsyna i że za to zapłaci.
To jeszcze nie koniec.
Santos był nie tylko moim przyjacielem,
ale i jednym z nas.
Był orłem oddziału.
Wszystko było gotowe na ceremonię.
Rozmawialiśmy z Santosem o tym dniu od miesięcy.
Wszystko szybko się zmienia.
Zamiast świętować ukończenie szkoły, opłakiwaliśmy go na pogrzebie.
Omówiliśmy każdy szczegół.
Sukienkę, którą miałam założyć.
Sygnet na zakończenie szkoły.
Widzisz te skrzydła?
Jego rocznik miał maskotkę.
Orła.
„Nie ma innego równie wolnego zwierzęcia”, mówił.
Weź go.
Nie, Maleno. Zatrzymaj go.
Na pewno chciałby, żebyś go wziął.
Spójrz, pasuje.
Nie zasługuję na niego.
Nie mów tak.
To była moja wina.
Co ty mówisz? Nie mogłeś nic zrobić.
Mogłem.
To moja wina.
Jedynym winnym jest sukinsyn, który zabił mojego syna.
Lepiej, żeby go złapali, bo jeśli ja go znajdę…
zabiję go gołymi rękami.
Nie obchodzi mnie, czy resztę życia spędzę w więzieniu.
Pani Santos.
Mamy nakaz eksmisji.
Eksmisji? Co ten frajer mówi?
Nie wtrącaj się. Pani wyjaśni ci to później. Ruszajcie.
Co to, skarbie?
Co to jest?
Nie, zaczekajcie. Czy mogę coś zrobić?
Gdzie leziesz?
Nie denerwujcie jej. Kobieta właśnie straciła syna.
- Proszę, zaczekajcie! - Nie!
Nie, chwila!
Nie mieszajcie się!
Ty skurwielu!
- Przestań, Javo! - Kobieta opłakuje syna. Nie masz matki?
Trochę szacunku!
Przestań, Javo!
- Z drogi, kutasie! - Javier!
- Co? - Nic nie może ci się stać.
Ile jesteś winna? Czemu mi nie powiedziałaś?
Nie!
Proszę, tylko nie to.
Nie!
Puszczaj!
- Nie! - Skurwiel!
Zadowolony jesteś z siebie, kutasie?
Z drogi! Zrobić przejście!
- Z drogi! - Mike!
Z drogi!
To mój brat. Zajmę się nim.
Nic ci nie jest? Pomogę ci.
- Przestań. - Pokaż im, gdzie ich miejsce.
- Dość. - Miguel Ángel Reyes, Iztapalapa.
Gdzie wasz szef?
Eksmitowali Malenę.
Zostanie u nas parę dni.
Zasrane gnoje.
Ile jesteś winna?
Nie bądź wścibska.
Dwieście tysięcy.
Dwieście tysięcy?
Muszę je spłacić do pierwszego
albo zlicytują dom.
Czemu nam nie powiedziałaś?
Myślałam, że dam radę.
Ja wiedziałem.
Santos prosił o pomoc w uzyskaniu pożyczki z kasy oszczędnościowej.
Nie martw się.
Zdobędziemy pieniądze.
Jak w dwa tygodnie zdobędę to, czego nie zdobyłam w dwa lata?
Przyniosłem ci coś.
Widzieli, jak je wyrzucasz.
Co to?
Malena mi go dała.
Prezent dla Santosa.
Sprawa śmierci Santosa nie trzyma się kupy.
Na przykład
jego służbowa broń.
- Co z nią? - Dziwne, że miał ją przy sobie.
Powinno się ją nosić tylko na służbie.
Javo, wiesz, czemu poszedł po broń?
- Czy czegoś nam nie powiedziałeś? - Nie.
Jeśli coś sobie przypomnę, dam znać.
Liczę, że pomożesz nam odnaleźć jego zabójcę.
Cześć, Zacarías.
Co słychać?
Znasz wszystkich, którzy kupują i sprzedają broń w okolicy.
Potrzebuję twojej pomocy.
Z czym?
Nie chcę kłopotów.
Muszę znaleźć broń Santosa.
Kaliber trzydzieści osiem.
Tu jest numer seryjny.
Popytaj. Daj znać, jak ją znajdziesz. Użyto jej do zabicia policjanta.
To dla matki Santosa.
Eksmitowali ją. Jest winna 200 tysięcy pesos.
Posłuchaj.
Wiem, że to dla ciebie niedużo.
Ale jeśli nie spłaci długu, straci dom.
Czemu przejmujesz się jej problemami? Przecież jej nie posuwasz.
Javo… Niezły drań z tego mojego bratanka.
Proszę, wujku.
Zrób to, by uczcić pamięć Santosa.
Jeśli mi pomożesz, nie zapomnę ci tego.
No nie wiem. Takie auta ciężko opchnąć.
Ja pierdolę!
Wiesz, kogo okradłeś, debilu?
Zapomniałeś zdezaktywować GPS.
Kurwa.
- Już po tobie, Taiguer. - Spokojnie, Pitbull.
Daliśmy dupy, wiem.
Chłopak jest nowy.
Nie wiedzieliśmy, że to wóz Mariano.
Bierz ich.
- Ruchy. Szybko. - Spokojnie.
- Gdzie z łapami, gnoju? - Uspokój się, Javo.
ZŁOMOWISKO TAIGUERA
Twój materiał do egzaminu jest dla mnie za trudny.
Nieprawda, to proste. Spójrz.
Żeby znaleźć…
Dobrze się czujesz?
Zaraz minie.
Na pewno?
Nie zawracaj Malenie głowy swoją pracą domową.
Co ty mówisz?
Nie zawraca. Uczę się od niej.
Wody ci odeszły.
Przynieś jej torbę.
Torba.
- Chwila. - Jasne. Oddychaj.
Wytrzymaj jeszcze chwilę.
Tak.
Już niedaleko.
Widzisz? Klinika jest tam.
Musimy tylko przejść przez kładkę.
Jeszcze kawałeczek.
Idź dalej.
Już. Bądź silna. Przyj.
Przyj.
Mocno!
Dobrze.
Przyj dalej!
Mocno.
Świetnie ci idzie, Heidi.
Jeszcze trochę.
Zobacz.
- Spójrz na niego. - Dobra robota!
Spójrz.
To twoje dziecko.
Twoje dziecko.
Czyli twój bratanek nie wie, kim jestem. Wielka szkoda.
Podobno ignoranci są lekkomyślni.
Mariano Venegas, do usług.
Powiedz mi coś, Taiguer. Dla kogo teraz pracujesz?
Nie utrudniaj sobie życia.
Przygotuj rurę.
Nie, Mariano, proszę!
To była zwykła pomyłka. Proszę!
Zapłacę za kłopot.
Co mówiłem?
Zostaw mojego wuja. To ja!
To ja potrzebuję kasy.
Kto pozwolił ci mówić?
Ten chuj z rurą.
Jesteś jego przydupasem, nie?
Młodzież nie ma dziś za grosz szacunku. To bolączka naszego kraju.
Nie szanują starszych.
Na co ci ta kasa?
Żeby kupić ci jaja.
Twój bratanek ma nierówno pod sufitem.
Podoba mi się.
Szkoda, że już po nim.
Wybacz mu, to idiota.
Potrzebuje 200 tysięcy pesos.
Zamknij się.
Żeby spłacić dom dziewczyny.
Przymknij się.
Posłuchaj mnie.
Nie wiesz, dla kogo pracuje jego babcia.
Mieszka z nadzianą staruszką.
Możemy ci pomóc ją porwać.
To zmienia postać rzeczy.
Wiesz, że od zawsze byłem biznesmenem.
Czemu mu powiedziałeś?
To było jedyne wyjście. Wierz mi.
Nie masz pojęcia, kim jest Mariano Venegas.
Zabiłby cię za drobniejsze przewinienie.
Tego chciałeś?
Przestań narzekać. I nie pakuj się więcej w kłopoty.
Zdobędziesz kasę dla dziewczyny.
Obyś miał rację.
- Wygląda jak Heidi. - Tak.
Co się stało? Zobacz, co cię ominęło.
Poznaj swojego siostrzeńca.
Urodził się na kładce.
Co ci się stało?
Znowu wdałeś się w bójkę?
Ostrożnie.
Podtrzymuj główkę.
- Główka. - Ostrożnie.
Co tam, mały?
Nazwie go Santos.
Santos.
Santos Reyes.
Co jest?
- Co się stało? - Nic, przepraszam.
Synku…
Kto cię pobił?
Pamiętasz, jak tata zmarł?
Nie zmarł. Zabili go.
Napadli go.
Jak Santosa.
Wariactwo, co?
Tak.
Tak brzmiała oficjalna wersja, którą nam przedstawiono.
Jak w przypadku Santosa.
Jaki masz ze mną problem?
O co ci chodzi?
Chcesz mnie zamknąć, bo cię wkurzam?
Nie bądź głupi.
Masz się za pępek świata, ale tu nie chodzi o ciebie.
Tylko o Santosa!
Policjanta. Pokutnika. Naszego przyjaciela! Syna Maleny!
Naszego brata.
Ktoś go zabił.
Niech to szlag.
Gdziekolwiek jesteś…
przysięgam na Boga,
że cię pomszczę.
Nie mam nic do ciebie.
Wierz lub nie…
ale cię kocham.
Wiesz o tym?
Jaki słodki.
- Javo! - Tak?
Gratulacje z okazji narodzin dziecka!
Dziękuję, pani Alicio.
Wiesz co?
Weź wolną sobotę. Odwiedź go.
Ale w sobotę pani Sonia ma seminarium.
Nic mi się nie stanie, jeśli raz zostanę sama.
Musisz poznać synka Javo.
To jego siostrzeniec.
Zobaczysz się z małym w sobotę albo będę na ciebie bardzo zła.
Pomogę pani.
Z całym szacunkiem, szefie…
nie mogę.
Chcesz zrezygnować z 200 tysięcy pesos dla staruchy wykorzystującej twoją babcię?
Alicia zawsze była dobra dla mojej rodziny…
Czyżby? Czym jest ta dobroć?
Oddawaniem wam starych ciuchów w zamian za ciężką harówkę twojej babci?
W porządku.
Nie ma problemu.
Rozumiem.
Bardzo dziękuję.
Przepraszam.
Mam nadzieję, że nikt nie zgwałci Nory.
Ani Heidi.
Widzę, że ma już pokaźne balony.
Oby nikt nie skrzywdził bachora…
Jak nazywa się ten bękart?
I pomyśl, co może przytrafić się suce, którą posuwasz. Co, stary?
Nie tutaj.
Zwariowałeś.
Kurwa mać!
Siedzimy tu już godzinę.
Może przerwiemy misję?
Pojebało cię?
Matka powinna była przerwać ciążę z tobą.
Nie zawiedź szefa.
Zostaw go na widoku. Nie spieprz tego.
Idź.
Ruszaj.
- Kamery. - Ruchy!
Spierdalamy stąd. Szybko.
Co myśmy zrobili?
- Gotowi? - Tak.
Co wy robicie?
Na pomoc! Policja!
Zamknij się. Cicho.
- Zabij ją! - Zjeżdżajcie stąd!
Cicho bądź!
- Puszczaj mnie! - Zamknij się, bo nas zabiją.
Cicho. Zabiją nas.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Javo mówił, że znalazł Santosa wymiotującego w łazience,
więc odprowadzał go do domu.
Widziałaś Santosa, zanim poszedł do łazienki?
Nie.
Nie rozmawiałam z nim.
Co robił Santos, gdy ostatni raz go widziałaś?
Tańczył.
Wyglądał na szczęśliwego.
Żałuję, że nie porozmawiałam z nim wtedy dłużej.
Babcia widziała, jak wchodziłaś do domu.
Tak.
Poszłam po kurtkę, bo zmarzłam.
Dziwne, że nie minęłaś się z nim ani Javo.
Nie widziałam syna ani nikogo innego.
Jeśli przypomnisz sobie coś jeszcze…
Ostatnia sprawa.
Pamiętasz, czy Santos miał broń?
Co?
Javo twierdzi, że Santos miał przy sobie służbową broń.
Miał ją na imprezie?
Nie sądzę.
Obiecał, że będzie ją nosić tylko do pracy.
Dzięki.
Herminio?
Obudź się.
Co się stało?
Gdzie mama?
Zabrali ją.
Jak to?
Kto ją zabrał? Czemu?
Nie wiem.
Weszłam i zobaczyłam, jak ją zabierają.
Ale kto?
Nie wiem.
To stało się tak szybko.
Porwali moją mamę?
Nie wiem.
Musimy zadzwonić na policję.
Powinnam mieć gdzieś numer do komendanta.
To twój?
Halo?
Mamy twoją matkę. Rób, co mówimy, albo ją zajebiemy.
Kto mówi?
Jest cała?
Nie dzwoń na policję.
Bo znajdziesz ją w śmietniku obżeraną przez szczury.
Halo?
Zostawiłeś na miejscu świadka.
To nie świadek. To moja babcia.
Starucha miała być sama.
Nie wiem, co tam robiła, ale nic nie widziała.
- Jesteś pewien? - Tak, szefie.
Daję słowo.
Jeśli babcia się wygada, wszyscy zginiecie.
Idź do domu. Zachowuj się normalnie, zwal konia.
Nie rób nic głupiego.
W poniedziałek przyjdź po kasę. Zjeżdżaj.
Tak, szefie. Dzięki.
PAZNOKCIE AKRYLOWE HYBRYDA
Dzięki.
Spóźniłeś się, Javier.
Pewnie jak zawsze w coś się wpakował.
Gdzie babcia?
Musiała wrócić do Alicii, bo zabrała przypadkiem jej leki.
Wróci tu jeszcze?
Nie. Podobno Alicia kiepsko się czuje.
Zostanie tam.
Masz coś do ukrycia, Javo?
To Ortega. Patrolujemy razem okolicę.
Spokojnej nocy.
Do zobaczenia.
- Nie zjesz kolacji? - Nie jestem głodny.
To Santos.
O co chodzi?
Chciałaś pogadać?
Tak, o Santosie.
Tamtej nocy, w łazience…
Byliśmy strasznie wstawieni.
- Miałaś na sobie seksowną sukienkę… - To nie zabawa.
Tamtej nocy,
gdy usłyszałeś hałas i poszedłeś to sprawdzić,
to był Santos.
Zobaczył nas.
Nikogo tam nie było. Daj spokój.
Nie rób ze mnie idiotki. Ja też coś słyszałam.
Nie, do cholery!
O co ci chodzi?
- Czego chcesz? - Prawdy.
Powiedz mi cholerną prawdę.
Widział nas?
Pokłóciliście się o to?
Odpowiedz. Co się wydarzyło tamtej pieprzonej nocy?
Mówiłem ci tysiąc razy.
Napadł nas jakiś chuj!
Mówię prawdę.
To czemu ci nie wierzę?
Nie wiem, mała.
- Mike mówił, że Santos miał przy sobie… - Jasne. Pieprzony Mike.
Po chuj go słuchasz?
Skąd te nagłe czarne myśli?
Wierzę ci.
- Ale matczyna intuicja… - Co?
Co ci mówi?
Co intuicja mówi ci o miłości, którą cię darzę?
Jeśli dowiem się, że miałeś z tym coś wspólnego…
przysięgam, że zabiję cię gołymi rękami.
Napisy: Agnieszka Komorowska