Dat moment.
Dat geweldige gevoel van spanning.
Ik hou van je.
Waarom verdwijnt dat altijd?
Hoe is het met Jakob?
Goed.
Mooi.
Al weet je dat het bijzonder is op dat moment,
toch eindigt het.
Waarom kunnen we dat niet vasthouden?
Dat gevoel?
Waarom kan dat niet eeuwig duren zoals we zouden willen?
Je moet je omkleden.
Verdorie. Sorry.
Het geeft niet.
Bedankt.
Zal het standhouden?
Ik hoop het.
Zag ik je eerder bij het meer?
Was je daar met iemand?
Nee.
Hoe komt dat?
Wil jij nooit alleen zijn?
Nooit.
Wil je gaan wandelen?
Waar?
Ergens anders.
Je voet.
Is die altijd zo geweest?
Ja.
Doet het pijn?
Soms.
Nou...
Iedereen heeft wel iets.
De tijd zou langzamer gaan in het bos.
Dat klopt niet.
Niet?
Het zou wel leuk zijn.
Daarom vind ik het hier zo leuk.
Het moment.
Alsof het zo kan
-blijven. -Blijven.
Mag ik hem zien?
Je voet?
Het hoeft niet.
Nee...
Het is goed.
Wat zou je doen?
Als hij normaal was?
Ik zou rennen.
Je zou vast snel zijn.
Dank je.
May.
Ben je daar?
-Geen geluk. -Goed.
May.
Tot later.
May.
Je moet de boel opruimen.
Mijn haar was net als dat van jou.
Hoe oud was jij toen je trouwde?
Jouw leeftijd.
Echt?
Het was spannend. Op dat moment.
En hij?
Satanische sekssektes.
Hij werd neergeschoten door een jaloerse echtgenoot en overleefde dat.
Later stierf hij in een idioot ongeluk met een luchtballon.
Op school ben je anders.
Je bent normaal heel rustig.
Ja.
Ik ga niet graag met mensen om.
Ze kunnen gemeen zijn.
Praat ik te veel?
Nee.
Het bevalt me wel.
Ga je nog met Jakob?
Kom mee.
Vraag wat hij doet.
Waarom?
-Hé... -Hé.
Wat is dat?
Dat onderdeel absorbeert de hitte.
-Ze worden erg heet. -Ja.
Daarom is die arm nodig.
Interessant.
En het koelmiddel moet ververst worden.
Het weer kan ook flinke schade toebrengen.
Dan is er nog
de timer die gereset moet worden.
-Bedankt voor de uitleg. -Ja.
Nog een fijne dag.
-Jullie ook. -Dag.
Oké.
Heb je iets gepakt?
Waar is dat voor?
Lag dit in het meer?
Ja.
-Is het gevaarlijk? -Waarschijnlijk.
Hoe weet je dit?
Ik wilde altijd al weten hoe alles werkte.
Dus ik sloop dingen en zet ze dan weer in elkaar.
Het is wel raar.
Nee. Dat is gaaf.
Mag ik je kamer zien?
Leuk.
-Dit... -Ja.
Laat maar.
Wat?
Ik kan niet tekenen,
maar je bent mooier dan dat.
Wil je muziek luisteren?
Goed.
-May. -Mam.
Ga weg.
Mam?
Pap?
Hé.
Het spijt me.
Mag ik je wat laten zien?
Ik weet hoe we samen kunnen zijn.
Doe deze om.
Doet hij het weer?
Toe maar.
Hij is koud.
Klaar?
Leuk, hè?
Waarom zijn wij dat niet?
Is de hele stad zo?
We zijn alleen.
Wat wil je gaan doen?
En hij?
Hij komt uit een andere dimensie om te zien hoe wij functioneren.
Dat klopt aardig.
Ik ben graag alleen met je.
Hier?
Kom op.
Wanneer krijg je ooit nog eens de kans voor zoiets?
-Is... -Het is in orde.
Gaat het?
Ik vergat adem te halen.
Dit is net een droom.
Als je voortaan hier op straat loopt,
zul je hieraan terugdenken.
Hoelang duurt dit?
Zo lang als we willen.
Dit moment
kan eeuwig duren.
Wat vind jij?
Je ziet er goed uit.
Alleen maar goed?
Geweldig.
Dit is een goed model.
Die schiet 365 kilometer per uur.
Gaaf.
Maar waar slaan we dit op?
Ik wilde hier altijd al wonen.
Dit is je kans.
Hoe zeg je: 'Hoe laat is het'?
En: 'Ik hou van je'?
Die is niet makkelijk.
Waarom?
Laat me nadenken.
Nog een keer.
Zie je?
Simpel.
Vind je het niet eng?
Herten doden?
Nee.
Wat wel?
Slangen.
En jij?
Alleen zijn.
Dat heb ik je al gezegd.
Waarom?
Want dan is er verder niemand
en ik ben geen fan van mezelf.
Maar je bent zo zelfverzekerd.
Maak je geen zorgen.
Ik ben er.
Ik laat je nooit alleen.
Beloofd?
Beloofd.
Sneller.
Wat?
Sneller.
Ben je wakker?
Hoelang is het al zo?
Dit?
Ja.
Een maand?
Langer.
Als we het uitschakelen,
maak je het dan uit met Jakob?
Ik denk het.
Ik bedoel ja.
Wel of niet?
Ik zei: 'Ja.'
Het zal vreemd zijn
als alles weer normaal is.
We kunnen het altijd opnieuw doen als we dat willen, toch?
Dit?
Misschien dan 's avonds.
Ja.
Oké.
Wat is er?
Is hij kapot?
Kun je hem repareren?
Laat me nadenken.
Zit ik hier vast?
Ik ook.
Dat weet ik.
We hebben een nieuwe nodig.
Werkt hij dan weer?
Als het goed is wel.
Waar vinden we die?
Hier niet.
Gevonden.
Leuk.
Verboden liefde.
Ze spreken af via geheime boodschappen
onder een steen bij de vuurtoren.
Hou je kop.
Wat?
-Ik wist niet... -Hou je kop.
Het spijt me.
Hou je kop.
Wat doe je?
Ik zorg dat er geen kleren meer zijn.
-Dat is dom. -Ga anders weg.
Kun je gewoon...
Niemand zal ze zien.
Ben ik dus dom?
Nee, dat zei ik niet.
Jawel.
Ik wist niet dat zij je moeder was.
Ik heb niets gedaan.
May?
-Kunnen we... -Wat?
-Waarom doe je zo? -Hoe?
Als een trut.
Noem me geen trut, manke.
Ethan?
Geef antwoord.
Kijk me aan.
Ik wilde niet zeggen...
Toen je zei dat je hier vastzat,
deed dat pijn.
En...
Ik was bang dat je me zou verlaten.
En mijn moeder zo zien...
Ik ben nu erg overstuur
en wil niet alleen zijn.
Ik heb je nodig.
Wil je met me praten?
Alsjeblieft?
Dat moment.
Dat geweldige gevoel van spanning.
Waarom verdwijnt dat altijd?
Al weet je dat het bijzonder is op dat moment,
toch eindigt het.
Waarom?
Waarom kan dat niet eeuwig duren zoals we zouden willen?
Zit je ergens mee?
Je vriend?
We blijven vast niet lang meer samen.
Ik begrijp het.
Soms is iets speciaal omdat het niet zo blijft.
Wat is er?
Hé.
Hoe gaat het?
En met jou?
Ik...
Wat is er gebeurd?
Je brak je belofte.
Je zei wat je zei.
Hé. i wat je zei.