OPOWIEŚCI Z PĘTLI
Ta chwila.
To cudowne uczucie uniesienia.
Kocham cię.
Dlaczego musi przeminąć?
Jak tam Jakob?
Dobrze.
To dobrze.
Nawet jeśli wiemy, że to wyjątkowe uczucie,
ono i tak minie.
Dlaczego nie może trwać wiecznie?
To uczucie?
Dlaczego nie może trwać tak długo, jak zechcemy?
Ubierz się.
Cholera. Przepraszam.
Nie szkodzi.
Dzięki.
Myślisz, że będą zawsze razem?
Mam nadzieję.
To ciebie widziałam nad jeziorem?
Byłeś z kimś?
Nie.
Jak to?
Ty nie lubisz czasem pobyć sama?
Nigdy.
Chcesz się przejść?
Dokąd?
Gdzieś indziej.
Twoja stopa.
Zawsze taka była?
Tak.
Boli cię?
Czasami.
Cóż,
każdy ma jakieś problemy.
Podobno czas w lesie biegnie wolniej.
To nieprawda.
Nie?
A szkoda.
Dlatego mi się tu podoba.
Czas zamiera.
Mam wrażenie, że...
-stoi w miejscu. -Tak.
Mogę zobaczyć?
Twoją stopę?
Nie musisz mi pokazywać.
Nie, to...
To nic.
Co byś robił,
gdyby była zdrowa?
Biegałbym.
Na pewno szybko.
Dzięki.
May!
Jesteś tam?
-Chyba nie. -Trudno.
May!
Do zobaczenia.
May!
Umyj się.
Też miałam takie włosy.
Ile miałaś lat, gdy wyszłaś za mąż?
Tyle co ty.
Naprawdę?
Cieszyłam się. Wtedy.
A on?
Satanistyczne praktyki seksualne.
Postrzelił go zazdrosny mąż. Przeżył,
ale potem zginął podczas feralnego lotu balonem.
W szkole jesteś inny.
Milczący.
Tak.
Nie lubię przebywać wśród ludzi.
Bywają okrutni.
Za dużo gadam?
Nie.
Podoba mi się to.
Dalej jesteś z Jakobem?
Chodź ze mną.
Zapytaj go, co robi.
Po co?
-Cześć. -Hej...
Co to jest?
Element pochłaniający ciepło.
Mocno się nagrzewa.
Po to jest ten uchwyt.
A to ciekawe.
Trzeba wymieniać chłodziwo.
Jeśli pogoda jest zła, może go uszkodzić.
No i...
trzeba zresetować licznik.
-Dzięki za wyjaśnienia. -Spoko.
Miłego dnia.
-Nawzajem. -Cześć.
Okej.
Ukradłaś coś?
Do czego to?
To było w jeziorze?
Tak.
-Jest niebezpieczne? -Pewnie tak.
Skąd ty to wszystko wiesz?
Ciekawi mnie, jak działają różne urządzenia.
Więc rozbieram je na części, a potem składam.
To trochę dziwaczne.
Nieprawda. To jest super.
Pokażesz mi swój pokój?
Ładnie tu.
-To... -Co?
Nic takiego.
No co?
Nie umiem rysować,
ale w rzeczywistości jesteś ładniejsza.
Mogę ci puścić piosenkę?
Pewnie.
-May! -Mamo!
Wyjdź!
Mamo?
Tato?
Cześć.
Przepraszam.
Mogę ci coś pokazać?
Wiem, jak możemy być razem.
Załóż to.
Naprawiłaś?
No, załóż.
Zimne.
Gotów?
Fajne, co?
A my?
Całe miasto zamarło?
Oprócz nas.
Co chcesz robić?
A ten?
Przybył z innego wymiaru, żeby nas badać.
Tak wygląda.
Lubię z tobą przebywać.
Tu?
Pewnie.
Następna okazja może się nie nadarzyć.
-Czy... -To nic.
Wszystko dobrze?
Zapomniałem o oddychaniu.
To jest jak sen.
W przyszłości, gdy będziesz tędy szedł,
przypomnisz sobie, co tu robiliśmy.
Ile to potrwa?
Ile chcemy.
Ta chwila
może trwać wiecznie.
Podoba ci się?
Wygląda nieźle.
Tylko tyle?
Świetnie.
To solidny model.
Strzała leci z prędkością stu metrów na sekundę.
Super.
Gdzie to wszystko schowamy?
Zawsze chciałam tu mieszkać.
Teraz możesz.
Jak się mówi „Która godzina”?
A „Kocham cię”?
To trudne pytanie.
Dlaczego?
Niech pomyślę.
Jeszcze raz.
Widzisz?
To łatwe.
Nie boisz się?
Zabijać jeleni?
Nie.
A czego się boisz?
Węży.
A ty?
Samotności.
Mówiłam, że jej nie lubię.
Dlaczego?
Bo jestem sama,
a nie przepadam za sobą.
Ale jesteś taka pewna siebie.
Nie martw się.
Jestem tu.
Nie zostawię cię.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Szybciej.
Co?
Szybciej!
Śpisz?
Jak długo to trwa?
To?
Tak.
Miesiąc?
Dłużej.
Gdy wyłączymy urządzenie,
zerwiesz z Jakobem?
Pewnie tak.
Znaczy, tak.
Tak czy nie?
Mówię, że tak.
Będzie dziwnie,
gdy wszystko wróci do normy.
Ale zawsze będziemy mogli zatrzymać czas, prawda?
Wrócić tu?
Może następnym razem zrobimy to w nocy.
Tak.
Dobrze.
Co się stało?
Zepsute?
Naprawisz to?
Niech pomyślę.
Utknąłem tu?
Ja też tu jestem.
Tak, wiem.
Potrzebujemy nowego.
I wtedy zadziała?
Powinno.
Skąd je weźmiemy?
Nie ma.
Znalazłem.
Fajnie.
Zakazany owoc.
Umawiają się na spotkania, zostawiając sobie wiadomości
pod kamieniem przy latarni morskiej.
Zamknij się.
Co?
-Ja nie... -Po prostu milcz.
Przepraszam.
Zamknij się!
Co robisz?
Zabieram im okrycia.
-To głupie. -Możesz sobie iść.
Możesz...
Przecież nikt ich nie zobaczy.
Czyli uważasz, że jestem głupia?
Tego nie powiedziałem.
Powiedziałeś.
Nie wiedziałem, że to twoja mama.
Nic nie zrobiłem.
May?
-Możemy po prostu... -Co?
-Dlaczego taka jesteś? -Jaka?
Sukowata.
Nie mów tak do mnie, kaleko.
Ethan?
Odezwij się.
Spójrz na mnie.
Nie chciałam...
Powiedziałeś, że czujesz się uwięziony.
Zrobiło mi się przykro.
I...
Bałam się, że mnie zostawisz.
I jeszcze zobaczyłam mamę...
Jestem zdenerwowana
i nie chcę być sama.
Potrzebuję cię.
Porozmawiaj ze mną.
Proszę.
Ta chwila,
to cudowne uczucie uniesienia.
Dlaczego musi przeminąć?
Nawet gdy czujemy, że jest wyjątkowe,
ono i tak minie.
Dlaczego?
Dlaczego nie może trwać tak długo, jak zechcemy?
O czym myślisz?
O chłopaku?
Niedługo już nim nie będzie.
Rozumiem.
Czasami to, co ulotne, jest najpiękniejsze.
Co to za okazja?
Hej.
Co u ciebie?
A u ciebie?
Ja...
Co się stało?
Złamałeś obietnicę.
Przez to, co powiedziałaś. ajpiękniejsze.