DÖNGÜ
-Günaydın. -Merhaba.
Merhaba.
-Bekliyor muydunuz? -Hayır, sadece izliyordum.
Burada yenisiniz, değil mi?
Evet. Birkaç hafta önce taşındım.
Güzel.
Adım Gaddis.
Kent.
Bisikletiniz var.
Evet.
Araba...
Üstüme düşeni yapıyorum.
Yani çevre için.
İyi.
Aferin.
Teşekkürler.
Bu şarkı çok berbat, değil mi?
Ben seçmiştim.
Ah! Şey, ben...
Genelde pek müzik hayranı değilim.
-"Genelde" mi? -Pek değil.
Aklıma hiç müzik çalmak gelmez. Genelde.
Bunu anlamam çok zor.
Evet.
Yani başka şeylerden hoşlanırım.
Ama... Evet.
-Özür dilerim. -Sorun değil.
Burada mıydı?
Hemen hemen.
Şey...
-Tanıştığımıza memnun oldum. -Ben de.
İyi günler.
BATI KUŞLARI KILAVUZU
Ne dersin?
Tamir edebilirim.
-Kaça? -Önemli değil.
Bu kimin traktörü?
Onu tanıyor musun?
Bu kim?
Bilmiyorum. Hiç karşılaşmadım. İçeride buldum.
Ya almaya gelirse?
Fotoğrafı mı?
Traktörü.
Ne iyi olur, değil mi?
Yarına biter.
Teşekkür ederim.
Hey...
Burada hiç delik gördün mü?
-Delik mi? -Yerde.
Boş ver.
Hâlâ eski yerinde mi yaşıyorsun?
Evet.
Kente daha yakın bir yere taşınmak istemez misin?
Ormana yakın olmak güzel.
Kuşçudur.
Kuşçuyum.
Kuş gözlemcisiyim.
Ha, peki.
Kuş gözlemliyorsun.
Onların nesini seviyorsun?
Onlar bizim dünyamızın hemen yanındaki bir dünyaya açılan penceredir.
Bakışları, kendilerine özgü sesleri.
Mükemmellerdir.
Bugün Güney Amerika'dan Kuzey Kutbu'na giden
bir altın yağmurcunun sesini duydum.
Orada ne var?
Orada çiftleşiyorlar.
Mekân olarak ilk tercihim olmaz.
Öyle mi? Bence romantik.
Aşk için o kadar uzağa gitmek.
Aynı fikirdeyim.
Ne? Öyleyim.
-Bir şey demedim. -İyi.
Bugünlerde biriyle beraber misin?
Şu aralar?
Her zaman çok seçici olmuştur.
-Hassas bir zevkim vardır. -Aynı şey.
Sanırım burada pek fazla seçenek yok.
Potansiyel insanlar için.
Evet, yok.
Bu şarap çok güzel.
-İyi misin? -Evet.
-Sen? -Evet.
İyi olmalı.
Eve gelince, biri olduğu için ışıkların açık olması.
Hiçbir şey mükemmel değil.
O senin fikrin.
Hayır.
Hey!
Kimsin sen?
-Rahat bırak beni. -Bekle!
Dursana! Kim olduğunu söyle!
Rahat bırak beni!
-Yanıma gelme! -Dur!
Dur!
Yapma.
Yani traktördeydin, tamir ettin, şimdi de buradasın.
İkiniz burada mı yaşıyorsunuz? Birlikte mi?
Senin adın ne?
Alex.
Buralı değilsin.
Sen de değilsin.
Şaşırmış görünüyorsun.
Hayır, sadece...
Sonunda tanışmak güzel.
Dışarıdaki traktör birkaç ay önce yok oldu.
Birdenbire.
-Çalındığını sandım. -İkimiz de öyle sandık.
Geldiğin yerde Döngü hâlâ var mı?
Orada bekçilik yapıyorum. Ya sen?
Yıllar önce kapatıldı.
Hizmetten çıkarıldı.
-Bize öyle dendi. -O zaman.
Bence bir şey yaptılar.
-Kimler? -Döngü'dekiler.
Burada değil, geldiğin yerde.
Paralel yerler, dünyalar yaratmış olmalılar.
Evet.
Traktör de...
Geldiğim yere çekildi. Yaptıkları şey yüzünden.
Yani çalındı.
Bir anlamda.
Onu tamir etmen, geri gelmesini sağladı. Ama seninle.
-Benimle mi? -Evet.
Böyle olduğundan eminim.
Mantıklı. Bir dereceye kadar.
Değil mi?
Yani traktörü tekrar çalıştırsan geri gider misin?
Teknik olarak.
Teknik olarak mı?
Bu iş boyumu aşıyor.
Gerçekten harika bir şey. Tıpkı bana benziyor.
-Bebeğim, o sensin. -Biliyorum. Ama bana da benziyor.
Tabii ki benzer.
Biliyorum, demek istediğim...
Bu gerçekten harika.
Gir.
Bir ihtiyacın var mı?
Yok.
Etkileyici.
Toplar mısın?
Evet.
Nasıl bir şey?
Koleksiyonum mu?
Hayır, geldiğin yer.
Burası gibi değil.
Tuhaf, değil mi?
İnsanın kendi sesini duyması.
Çok.
Biliyorum, her şey farklı
ama seninle ben o kadar farklı görünmüyoruz.
Evet, pek değil.
-Neyse, iyi geceler. -İyi geceler.
Kapatayım mı?
Ben kapatırım.
Ben de öyle derdim.
İyi geceler.
Şimdi dene.
Burada kaldım, değil mi?
Öyle görünüyor.
Evde seni özleyecek kimse var mı?
Kız kuşu mu?
Çayır cılıbıtı.
Belki de burada olman o kadar kötü değildir.
Müzikle, kitaplarla, kuşlarla eğleniriz.
Arkadaş olabiliriz.
Bu hoşuma gider.
Bu çok heyecan verici.
İçinde Alex'in bir fotoğrafı vardı. Buldun mu?
Hayır.
Neyse.
Eve dönememene üzüldüm.
Böyle şeyler olur.
Öyle mi?
Galiba hayır.
Dün gece, sonunda benimle tanışmaktan mutlu olduğunu söyledin.
"Sonunda" mı dedim?
Niye öyle dediğimi bilmiyorum.
Bu senin için büyük bir şok olmalı.
Benim için öyle.
Umarım iyi bir şoktur.
Buraya bir masa koyabilirsin.
Evet, haklısın.
Sorabilir miyim?
Nasıl tanıştınız?
Tesadüf oldu, gerçekten.
Başlangıçta da pek anlaşamadık.
Neden?
Farklılıklar.
Çok badireler atlattık ama artık buradayız.
Artık buradayız.
Onunla kendimi kastetmiştim.
Biliyorum.
Geldiğin yerde biri var mı?
Benim gibi biri?
Senin gibi kimse yok.
Yerleşince burası iyi bir yer olabilir.
Sleepy John Estes var mı?
Yok. Onu tanımıyorum.
Yok mu?
Ona bayılırsın.
Acaba benim dünyamda var mı?
Yoksa bu dünya hoşuma gitmez.
Bir şey sormak istiyorum...
Alex...
O kadar çekici biriyle olmak zor mu?
Bunu sormam tuhaf mı?
Hayır.
Zor değil mi?
Hayır, sorman tuhaf değil.
Ama olabiliyor, bazen.
Ne?
Zor.
Hiç biriyle birlikte oldun mu?
Uzun süreli?
Pek değil.
Kısa süreli?
Burada mutlu musun?
Niye?
Çünkü seninle bazı şeyleri paylaşmaktan keyif alıyorum.
Ben de.
Ama sende Sleepy John Estes olmamasına inanamıyorum.
Haklısın.
Selam.
Beğendin mi? Senin için.
Gerçekten mi?
Hediye.
Çok güzel. Ben...
Bunları mı yaparsın?
Sandalye, dolap, masa.
Nesini seviyorsun?
Merak ettim.
Kimse bana bu soruyu sormamıştı.
Ben bile mi?
Onun kendi ilgileri, benim kendi ilgilerim var.
Ellerimle çalışmayı seviyorum.
Ve?
Aklıma bir fikir gelir.
Mükemmel bir şey.
Her şeyin olması gerektiği gibi.
Yavaş yavaş şekillenir, sonunda bir gün ortaya çıkar.
Tıpkı hayal ettiğim gibi.
Mükemmel.
Ben kuşçuyum.
Kuşları severim çünkü mükemmeldirler.
Pek aynı şey değil.
Evet, galiba.
Sadece dediğini düşündüm de...
Seninle konuşmak hâlâ çok tuhaf geliyor.
-Özür dilerim. -Hayır.
Bu iyi bir şey.
O, bütün bunları daha önce duydu.
Ama seninle her şey yeni.
Değil mi?
-Bu gerçekten çok lezzetli. -Evet. Çok güzel.
Bir daha yapmam gerekecek.
-Yoruldun mu? -Bugün bolca temiz hava aldım.
İyi uyursun.
Film izlemek ister misiniz?
Yorgunum. Ama siz izleyin.
İzlemesem daha iyi. Erken kalkmam lazım.
Bulaşığa yardım edebilirim.
Hayır. Lütfen dert etme. Yarın yıkarım.
O kitaplar hakkında ne düşündüğünü merak ediyorum.
Evet.
İyi geceler.
İyi misin?
Galiba ben de yorgunum.
İyi geceler.
Bu akşam arkadaş ağırlayacağız.
Alex'le ben.
Sakıncası yoksa...
Tabii.
Yani, nasıl yapabiliriz...
Yapamayız.
-Biliyorum, çok iyi değil ama... -Buradan çıkmam.
Ne?
Pencereden görebilirler.
Anlıyorum.
-Öyleyse nereye gideyim? -Baraka olabilir.
Çok üzgünüm.
-Sorun değil. -Sadece bir gecelik.
Sorun değil dedim.
Korkuttum mu?
Aç mısın?
Sağ ol.
Eğleniyor musun?
Hayır. Pek değil.
Onları sevmiyor musun?
Seviyordum.
Başlangıçta.
Peki onun nesini seviyorsun?
Senin mi?
Yani, uzun süredir berabersiniz.
Doğru.
-Yani bir nedeni olmalı. -Var.
Nedir?
Çünkü senin gibi biri yok.
Gitmeliyim.
Alex...
Yarın görüşürüz.
Yapma!
-Siktir git! -Bak Alex! Alex...
-Siktir git! -Hayır!
Hayır! Her zaman böyle yapıyorsun!
Tanrım! Boş versene!
-Ne? Neyi boş vereyim? -Siktir git!
Harika! İşte bu harika!
Arabayı alıyorum.
Bu çok saçma.
Alex!
Siktir.
Her şey nasıl?
"Her şey" mi?
Dün akşam sizi duydum.
Ve?
Belki de ilişkiniz iyi gitmiyordur diye düşündüm.
Yanılıyor muyum?
Sadece tartıştık. Zaman zaman böyle şeyler oluyor.
Sadece bu kadar mı?
Evet.
Bak, bizimki kadar uzun bir ilişkin olunca...
Beni küçümser şekilde konuşma.
Niyetim o değil. Sadece...
Göreceksin.
Hiçbir şey mükemmel değildir.
Bunu tanımlayabilir misin?
Hayır.
Sen?
Hayır.
Yalnızlık çekiyordum.
Herhangi bir kişinin yalnızlığını değil.
Senin yalnızlığını.
Karşılaşırız umuduyla bu sayfalara o kadar uzun zamandan beri yazıyorum ki.
Birlikteliğimizin nasıl bir şey olacağını merak ederek.
Ve şimdi, işte buradayız.
Seni hayal ettiğimden çok daha mükemmelsin.
Onu sevdiğini biliyorum ama bu beni de sevebileceğin anlamına geliyor.
Belki de daha fazla.
Bu çok mu tuhaf bir düşünce?
Çok mutlu olabiliriz.
Benimle kaç.
Benimle ol.
Bekliyorum.
Her zaman.
Sorun ne?
İstediğim her şey,
hissettiğim her şey burada yazıyor.
Seni bekleyeceğim.
Alex nerede?
Okudun mu?
-Ben... -Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Sadece, neden?
-Onun kıymetini bilmiyorsun. -Gerçekten öyle mi hissediyorsun?
Ben bunu sana yapmazdım.
Onu almaya çalışmazdım.
Yapmaz mıydın?
Belki.
Zor.
Böyle bir durumda ne yapman gerektiğini bilmek.
Sana kızmak istemiyorum...
Ama yine de...
Alex'in hayal ettiğin gibi olmadığını anlamalısın.
Başka erkekler de oldu.
-Nasıl yani? -Kendisine engel olamıyor.
Yeni birinin verdiği heyecan...
O kişi bir başka ben olsa bile.
Ama hep normal akışında gidip sona eriyor.
Hepsi bu.
Artık beni istemiyor mu?
Olduğundan fazla bir şey sanmana üzüldü.
Ama öyleydi!
Onun için değildi.
Diğer adamlar, ben...
Ona niye izin veriyorsun?
Mükemmel biri değil.
Biz de değiliz.
Bak, şu anda acı çektiğini biliyorum.
Umarım bunu geçmişte bırakabiliriz.
Kalmamı mı istiyorsun?
Kalman kötü mü olur?
İkimiz de üzgünüz ama bunu atlatabiliriz.
Burada yaşamamı nasıl isteyebilirsin?
Çünkü dostumsun.
Ama artık yalnız yaşamak istemiyorum.
Yalnız değilsin.
Yapamam! Ben...
Çok zor.
Anlamıyor musun?
Kimse olmadan burada yaşayamam.
Bak, sadece...
Bir gün daha kal...
Hayır, gitmem lazım, hemen.
Bir düşün.
Nereye gideceksin?
Bir yer bulurum.
Hey!
Seni özleyeceğim.
ANWELL LOKANTASI
Selam.
Ne istersin?
Su.
-Teşekkürler. -Peki.
-Buyur. -Teşekkürler.
Affedersiniz?
Buralı mısınız?
Pek sayılmaz.
Boş verin o zaman.
Pardon...
O dürbünü ne için kullanıyorsunuz?
Biraz tuhaf gelebilir ama bir kuş arıyorum.
Bir dakika, kuşçu musunuz?
Evet.
Hiç aklıma gelmezdi.
Siz de mi kuşçusunuz?
Evet.
Bu ne güzel bir sürpriz!
Sakıncası var mı?
Hayır. Tabii.
Fildişi Gagalı Ağaçkakan.
-Nesli tükendi. -Öyle diyorlar.
Ama bu yakınlarda görüldüğünü duydum.
Teyit edilmemiş.
Ama burası çok kuzeyde.
Ben de öyle düşünüyorum.
Ama, "Ne olmuş yani? Kendim bakarım." dedim.
Belli mi olur? Değil mi?
Tanımlayamadığım bir kuş duymuştum.
Belki...
Yerini gösterebilir misin?
Çok zahmet olmazsa.
Hiç zahmet olmaz.
Adım Gaddis.
Kent.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Ben de. ığımıza memnun oldum.