OSTATNI Z WIELKICH
Oto wieści z krainy gwiazd!
Szczęśliwy tydzień dla fanów Minny Davis.
Wytwórnia Brady-American zaczęła produkcję
filmu Amerykański sen, historia Minny Davis.
Minna, uwielbiana gwiazda Hollywood
zmarła tragicznie dwa lata temu,
gdy pożar strawił posiadłość, w której mieszkała z mężem,
magnatem Brady-American, Monroe Stahrem.
Jej niezwykła historia wchodzi na ekrany.
Kto napisał scenariusz?
Jej brat, scenarzysta Dex Davis.
Minno, spoczywaj w pokoju.
Twój amerykański sen będziemy podziwiać w kinach.
WIEŚCI Z BRADY-AMERICAN
Dzień dobry. Wytwórnia Brady-American.
WESPRZYJ WOLNĄ HISZPANIĘ!
Monroe... Dziękuję.
Cudowna.
Chryste!
Monroe, ja...
Tak mi wstyd! To było od Minny?
Nie w tym rzecz.
Chcę porozmawiać o Hiszpanii.
Doprawdy? Przynieś klej.
Tak jest, panie Stahr.
Z filmem o policji nie ma pośpiechu.
Śnieg ukradł im dzień.
Po tym z Bradym jeszcze dwa spotkania.
Skleisz?
Chyba tak.
Które spotkanie przełożyć?
To z narzeczonym Celii, panem Whitem.
Wylie? Nie jest moim narzeczonym.
Prosił cię o rękę. Dziękuję, Mary.
Co ty na to?
Będzie z was urocza para,
jeśli wytrwa w trzeźwości dwa lata.
Albo pięć minut.
Jestem rozczarowana.
Wszyscy mówią, że kwitnę, tylko nie ty.
Zawieziemy cię do Bennington. Tam też możesz kwitnąć.
Kiedy potraktujesz mnie serio?
Mogę ci pomóc.
Mam pomysły na scenariusze.
-O liderze zespołu... -Chętnie posłucham.
Gdy skończysz studia.
Przyjmujemy tylko zamawiane scenariusze.
Ponoć martwi cię tempo.
Owszem.
Dlaczego?
Sfilmował wszystko na 35 zamiast na 50 mm.
Nie widać napięcia.
Wyciął świetny gag z kaskiem korkowym.
Kto ubierał tubylców? Wyglądają jak lizaki.
Zwalniam cię.
Spokojnie, Caldy.
Nie wszystko należy do twojej rodziny.
Witaj, Felicity.
Oto propozycje powtórek.
Szczegółowe.
Brak talentu nadrabiam dokładnością. A ty?
Biuro pana Stahra.
Przepraszam.
Praca czeka. Pat również.
-Przeczytałeś... -Tak. Znacznie lepszy. Brawo.
Mam dwa tygodnie. Później wracam.
Cześć, Wylie.
Kochanie.
Dopilnuj, by poleciała.
Bo skręcę ci kark.
-Cześć, Birdy. -Dzień dobry, panie Stahr.
Gdy się każe komuś daleko podróżować,
należy zapłacić za taksówkę.
Izraelici umieją przemierzać pustynie.
Co robiła u ciebie moja córka?
Zmieniała dekoracje.
To złe środowisko dla niej. Niezdrowe.
Może chce być bliżej ukochanego taty.
Albo Gary'ego Coopera.
Przyjdzie tu dziś.
Świetny aktor.
Prostytutka.
Jak każdy, kto tu wchodzi.
Każdy czegoś chce.
Ojej. Ja też tu wszedłem.
Ładna nowa sekretarka.
-Felicity, tak? -Mamy umowę.
Każda, ale nie sekretarka.
A jeśli jej się spodobam?
Ludzkie serce to niesforny mięsień.
Tu chodzi o inny mięsień.
Taka lalka nie może się zmarnować.
Widziałeś?
BANKI RUJNUJĄ HOLLYWOOD
Zrobię to, co MGM.
Tylko oni jeszcze zarabiają.
Moje odkrycie: Sally Sweet.
Śpiewa i tańczy na zawołanie.
Da łupnia Shirley Temple.
Zrobimy musical.
Wieśniaczka marzy o mieście.
Zadbasz o stronę twórczą...
Jestem otwarty na pomysły.
Widać tam gdzieś komplement.
Co dziś sprzedajesz?
Zdjęcie, które obiecuje Amerykę.
Zacznij od dzieci, Minny i Dexa.
Mają nadzieję w oczach.
Zachwyt. Na co patrzą?
Na setki imigrantów na łodzi za nimi.
Tysiące.
Wszyscy mają takie miny.
Pokażemy, na co patrzą.
Port w Nowym Jorku.
Niebo nad Manhattanem.
Wspaniała Statua Wolności.
Podnosi pochodnię. Wita ich w nowym domu.
-Raczej drogie. -Pamiętne.
Większość z nas przybyła statkiem.
-Łamię się. -Nasz Oscar czeka.
-Niepotrzebny nam Oscar. -Potrzebny.
Felicity będzie pod wrażeniem.
-Dzień dobry, panie Stahr. -Witam.
Widziałaś?
Dostałam!
-Cudownie! -Byli zachwyceni!
PRZESŁUCHANIE
Gratuluję.
Caldy, dlaczego przy tobie czuję,
że wydarzy się jakaś straszna zbrodnia?
Obserwuję cię.
Patrzę, jak tolerujesz tych, których nie cierpisz.
Jak mnie.
Jak to się robi?
Caldy powiedział mi o scenie z kaskiem.
Bez obaw. Będzie.
-Gable już się maluje. -Widzisz?
Złość nie popłaca.
Jako aktor sam coś takiego zagrałem.
Cholernie śmieszne!
Idiota z ciebie.
TOMAS SZEP SZEF OCHRONY STUDIA
Monroe przyciąga tłumy.
Coś cię trapi, Tommy?
Tak. Żydzi i pieniądze.
Jak w starym kraju.
Mają dość oskarżeń o skąpstwo.
Dlatego są gotowi przepłacać.
Ten Żyd mnie irytuje,
bo robi to twoimi pieniędzmi.
Mogę ci coś zdradzić?
To okazja.
UJĘCIE 1
AMERYKAŃSKI SEN HISTORIA MINNY DAVIS
Próba!
Na miejsca, kotku.
Cześć, Bess.
-Cześć, Gladys. -Dzień dobry.
Ta?
Czy...
-Ta? -Ta.
No proszę.
Piękna aktorka, piękny plan, mój ulubiony film.
Cóż za dzień.
Dzięki, Bess.
Ale...
Głowa do góry.
On nie chadza na randki.
Może gdybym była nago...
Kilka dziewczyn próbowało,
ale z duchem nie wygrasz.
HITLER ZAJĄŁ NADRENIĘ
Tym razem zapukałaś?
Przepraszam, Aubrey.
Jak widać, nie musisz.
Wesprzesz hiszpańskich lojalistów?
Myślałem, że mnie zaprosisz na bal scenarzystów,
choć lubię patrzeć, jak potrząsasz puszką.
Wierzysz w nie?
Związki?
-Kierowców, krawców... -Oczywiście.
Rozmawiam o tym z tatą.
Czemu buduje plan przy Park Avenue...
Bez związków?
Nie wiem.
-Żartujesz sobie ze mnie. -Nie.
Żarty są zabawne.
Nie słyszałem, żebyś pisał.
-Zaciąłeś się? -Niańczyłem.
Lepiej idź do kościoła.
U ciebie...
Pastor mówi jak bohater
Szkarłatnej litery.
A kiedy ty byłeś w kościele?
Modlę się przy kasach. Wiesz o tym.
Byłeś dziś na planie, Dex?
Od wczoraj czytam twoje uwagi.
Nigdy nie sypiasz?
Jest świetnie!
Elegancko. Bess to idealna Minna. Dex!
Pat łyknął statek.
Jak to zrobiłeś?
Uwielbia ten film. I ciebie.
Czekam na kartki.
Jasne.
Dlatego potrzebne są związki.
Do kościoła, Aubrey.
HISTORIA MINNY DAVIS
WYTWÓRNIA BRADY-AMERICAN
Tak. Przy mojej parceli.
Ostrzegałem burmistrza, prawda?
To nie miejsce na slumsy.
Garbo i Carole Lombard miałyby tędy przechodzić?
Jak w chlewie.
Teraz będę bezdusznym magnatem, który przegonił biedaków.
Cóż.
Coś trzeba zrobić z Park Avenue.
Musieli przybyć do Hollywood.
Zostaw to, Nathan.
Brzuch cię będzie bolał.
Cześć, Monroe.
Powiedz mi coś o swojej głowie Śiwy.
Jest na cudzym planie.
Jest na czyimś gotowym planie.
A twoja głowa nie jest głową.
Odsyłam ją do zakładu.
Nie było sensu marnotrawić pieniędzy.
Nie filmujemy za nią.
To moje zmartwienie.
Ale po co? Nikt nie zobaczy.
Aktorzy zobaczą.
To zawodowcy.
-Red! -Tak?
Mój ojciec był cieślą.
Kiedyś w warsztacie zobaczyłem, że szlifuje spód szuflady.
Maluje go.
Spytałem, dlaczego to robi.
Nikt tego nie zobaczy.
Odparł: „Ja zobaczę”.
Rozumiesz?
Tak.
Zajmiemy się tym.
Twój ojciec handlował koszulami.
Piszesz biografię?
Poznaj nowego konsula Niemiec, dr. George'a Gysslinga.
Tak? Doktora czego?
Będzie konsultantem na planie.
W Niemczech jest nowe prawo. Artykuł 15.
Führer jest wielkim wielbicielem kina.
Codziennie przed snem ogląda filmy.
Ponoć uwielbia Shirley Temple.
Tak. Cudowne dziecko.
Dr Gyssling dopilnuje,
żebyśmy nie produkowali nic, co uraziłoby Niemców.
Niemcy wyprodukowali kilka rzeczy, które uraziły mnie.
To też pan skonsultuje?
Artykuł jest jasny.
Firma, która rozprowadza firmy o wydźwięku antyniemieckim,
straci zezwolenie na eksport filmów do Niemiec.
Tak mówi prawo Rzeszy.
Proszę dać znać, gdy stanie się prawem USA lub Hollywood.
-Tymczasem... -Był już w Paramount,
20th, Universal, Warner i Metro. Wszyscy się zgodzili.
Wierzę.
Musimy zapewnić Führerowi codzienną porcję filmów.
To nasze studio.
Filmy na mnie czekają.
ŻAŁUJ ZA GRZECHY
Chodźmy.
Trzymaj się blisko.
Odwróć się.
Wynocha!
Wy też.
Dokąd, proszę pana?
Proszę powiedzieć.
Nie mamy gdzie spać.
Jedna noc.
Rano was nie ma.
Minna davis w filmie jej lekarstwo
Akademia medyczna acme
Gratulacje za Dzwony Bostonu.
To dobry film.
Triumf szarego człowieka.
Martwią mnie pozostałe.
Sympatycznego doktora z tej komedii nazwaliście Goldberg.
Chcemy, by to zmieniono. Może na Smith.
W Borough Park w Brooklynie?
Chcecie wydać film w Niemczech czy nie?
Czarny charakter w thrillerze
został opisany jako typ nordycki.
Chcę obejrzeć zdjęcia przed obsadzeniem tej roli.
Dobrze.
Jeszcze jedno.
Führer zadekretował,
że zagraniczne firmy, które handlują w Niemczech,
muszą zwolnić Żydów z oddziałów niemieckich.
Wymagamy współpracy.
To połowa biura w Berlinie.
Tak. Niestety trzeba ich zwolnić.
Nie wystarczy im zmienić nazwisk na Smith?
Ślimak może zdjąć skorupę, ale pozostanie ślimakiem.
-Skończyliśmy? -Nie.
Ten w ogóle się nie nadaje.
AMERYKAŃSKI SEN HISTORIA MINNY DAVIS
Słucham?
Bohaterka, nie-Żydówka, wzięła ślub z Żydem.
Z panem.
Film tego nie przedstawia.
Świat wie, co zrobiła.
To obraża wrażliwy na tle rasowym naród niemiecki.
Zrezygnujcie.
Lub zmieńcie imię.
Przykro mi, kolego. Już filmujemy.
-Musicie... -Wystarczy zmienić imię.
Minny?
Mojej żony?
Która pomogła stworzyć to miejsce.
Reszta filmu się nadaje.
Prócz kilku kwestii.
-Albo niech się buja. -To nie jego decyzja.
Moja.
Przedyskutujcie to, panowie.
To drugi z największych rynków. Potrzebujemy gotówki.
Ktoś mówi „skacz”, a ty skaczesz?
Jest kryzys.
Tworzymy produkt. Musimy mieć kupców.
Masz wszystkie dzieci z ulicy.
Takie filmy są ważne, gdy się nie ma niczego.
-Wiem. -Nie chcemy tej wojny.
Na wojnie walczą obie strony!
Ale to twoja firma.
I moje nazwisko na bramie.
Ma być otwarta.
Wychodzę, Pat.
Spotkanie było udane?
Dla tych, co lubią palić książki.
Nie znam się na tym. Jestem bankierem.
-I dorosłym. -I sprzedajnym idiotą.
Co teraz?
Jutro obiad w California Club?
Chętnie porozmawiam z panem osobiście.
Widzisz?
Każdy przed kimś odpowiada.
Nieraz walczyliśmy z zarządem.
-Wielokrotnie... -Nie chcę skończyć jak RKO.
Robili kiepskie filmy!
Jesteś coś winien dzieciakowi z ulicy.
Uczynił cię krezusem.
Wiesz, że jestem ci wdzięczny.
Odwołaj inne filmy.
Ale nie ten.
Nie ma sztuki bez komercji.
Cholerny tchórz.
Tak bardzo ci zależy? Kup sobie wytwórnię.
Mojej nie zatopisz.
Co z wazą?
Chyba jest nadzieja.
Myślisz o czymś.
Zawsze to widzę.
O filmie?
To tylko zarys.
Powiedz i tak.
Chcę zrobić film o tobie.
-Żartujesz? -Nie.
Twoja historia.
Młoda dziewczyna, głodująca w Irlandii.
Ojciec zmarł. Matka załamana.
Tylko jedno podtrzymuje nadzieję.
Marzenie o Ameryce.
To słodkie, ale nikogo nie obchodzi.
Płynie z bratem trzecią klasą.
Krewni, którzy czekają,
każą im harować za grosze.
-Nie! -Tak.
Wtedy - przełom.
Łowca talentów dostrzega ją w pasmanterii.
Ta dziewczyna staje się tobą.
Amerykański sen.
Historia Minny Davis.
Twój brat ją napisze. Jest coraz lepszy.
Chcesz tego?
Nieśmiertelności?
Zyskałam ją, wychodząc za ciebie.
Chcę o tobie opowiedzieć.
Dźwigi kamerowe, jak ten, który zobaczymy,
ważą ponad dwie tony. Jest sześciu operatorów.
A to plan Amerykańskiego Snu. Historii Minny Davis.
Zdjęcia zaczęto w tym tygodniu.
Minna to największa gwiazda filmowa,
ale czy wiecie, że nim ją odkryto w pasmanterii,
błąkała się z bratem po ulicach Nowego Jorku
bez grosza przy duszy?
Dwa lata temu Minna zginęła tragicznie w pożarze.
Hollywood płakał,
ale dzięki magii kina
jej amerykański sen nie zostanie zapomniany.
Teraz zobaczymy prawdziwą Saharę.
NAKAZ EKSMISJI
Z POLECENIA POLICJI
WYTWÓRNIA BRADY-AMERICAN ZAKAZ WSTĘPU
Mieszkałeś kiedyś na ulicy?
W dzieciństwie ciągle.
Ja też.
To hartuje.
To nie może zajmować tyle, co połowa MGM.
Zrzuta czy otwieramy puszkę Celii i jemy
na koszt hiszpańskich lojalistów?
Nie żartuj, Wylie.
Franco to okrutnik. Nie czytałeś o Badajoz?
Gdy ktoś otworzy tam wytwórnię,
zainteresuję się Badajoz.
-Do tego czasu... -To potwór.
Już nie jestem słodkim nastolatkiem.
-Jest kusząca, Wylie. -Wiem.
Prawie tak jak forsa jej ojca. A to fortuna.
I ty się dziwisz, że cię nie chce?
Tak?
Faszyzm zniszczy Europę.
Nie wiem. W Hollywood się sprawdza.
Masz chwilę, Dex?
Ja?
-Znajdziemy ci coś innego. -Nie.
Dość już porażek.
Za bardzo bolą.
To nie twoja, lecz moja klęska.
Ludzie pamiętają.
Scenarzysta robi filmy albo nie.
Kręciłeś film.
Przez trzy dni.
Film to dziecko.
Zawsze tak mówisz.
Trzeba chronić dziecko.
To dlaczego
nie zmienimy jej imienia?
Bo nie byłaby Minną.
Ty nie byłbyś sobą.
Mnie by to nie przeszkadzało.
Obiad stygnie.
Nie jestem głodny. Dzięki.
Musisz jeść. Weź.
Monroe, to Kathleen Moore.
Dziękuję.
Pani jest z Dublina?
Z Rathgaru. Zna pan Irlandię?
Znałem.
Coś jeszcze, Dex?
Wystarczy.
Słuchaj, Dex.
Weź parę dni wolnego.
Mam dla ciebie western.
-Monroe. -Tak?
Pożycz mi piątaka.
Może jednak coś podać, pani Brady?
Nie, dziękuję, Birdy.
Długo mu jeszcze zejdzie?
Żebym to wiedziała.
Gdy go nie ma w firmie, rzadko dzwoni.
Spotkania służbowe się przeciągają.
Ile ci płaci, Birdy?
Za tydzień 40 dolarów.
Poproś o podwyżkę.
Kupisz mi cukierków?
Jasne.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Rozmawiałam z Lisą Gilbert o obrączkach.
Co o tym myślisz?
To niespotykane.
Możesz wrócić?
Sytuacja będzie niezręczna.
Widzę.
Proszę państwa, powitajmy Blue Bonnet.
Słyszałem świetny żart!
Trzech gości wchodzi... Chwila.
Doskonale!
Monroe jest w pewnym sensie załamany.
Wierzy w coś, co już nie istnieje.
Masz o nim zapomnieć.
Nie znasz go, tato.
A kto mu nadał imię?
Gdy go znalazłem, prowadził cyrk.
Milton Sternberg, lat 19, z Bronxu.
Ja go wymyśliłem.
Jest bohaterski.
Jezu!
Płacę za Bennington,
żebyś kochała się w synu biedaków?
Znajdź prawnika, lekarza.
Nie chcę żyć wśród śmietanki towarzyskiej. Chcę tego.
Proszę.
Wszystko, tylko nie to.
-Zabijesz mnie. -I chcę jego.
Nie jest doskonały.
Jest załamany, ale ja to zmienię.
To nie wszystko. On umiera.
Ma wrodzoną wadę aorty. Nie da się tego operować.
Któregoś dnia pęknie mu serce.
-Przykro mi. -Wiem o tym.
Wszyscy wiedzą.
To dlatego zawsze się śpieszy,
by zrobić film życia.
Jest prawdziwym bohaterem.
Gdzie ten...
Tyle zamieszania wokół filmu.
To powinien być Grand Hotel.
Ten jest lepszy niż Grand Hotel.
Dobrze. Zapnij rozporek i posprzątaj.
To plan pana Brady'ego.
To mój plan!
Napisałem go.
Złaź, pijaczyno z Irlandii.
Dobrze.
Wstydu nie masz.
Zawiadomimy jego żonę.
Przyjdzie po jego rzeczy, jak mniemam.
Ty jesteś Sally?
-Nie chce, by mu przeszkadzać. -Kto chce?
Chryste.
W Bronksie nie pukają.
Niech zgadnę.
-Słodka mama Sally. -Managerka.
Nie bzykam mam.
-W czymś pomóc? -Dex Davis nie żyje.
Rzucił się wczoraj z pomostu.
No i co? Nie pchnąłem go.
Nie?
Tylko ja dałem mu pracę.
Szwagier powinien być za to wdzięczny.
Ty będziesz pocieszać.
-Jakiś ty dobry. -Cóż.
Nie chcę stać się legendą. Próbuję przeżyć.
By świat zakosztował Sally Sweet?
Tak jest.
Dwie godziny śmiechu, śpiewu i zapomnienia.
Oto cel.
Zależało mu na tym filmie.
Zależało i mnie.
Gdybyś poszedł na kompromis, to byśmy filmowali.
Carol DeParis. Monroe Stahr.
Miło pana poznać.
-Przepraszam za... -Daj jej pieska.
Komu?
Ulubienicy Amerykanów.
Ludzie kochają wielbicieli psów.
To prawda.
Pamiętam jego pierwszy dzień na planie.
Scenariusz o obwoźnym handlarzu.
To miał być Bill Powell?
Eddie Cantor.
Był szczęśliwy.
Roztrzepany.
Ten pierwszy dzień.
RZECZY DECLANA DAVISA
Pożycz mi piątaka.
Smutny dzień.
Najgorszy.
To była świetna rola.
Kiedy się spowiadałeś?
To pierwszy raz, ojcze.
Przepraszam. Jestem innowiercą.
To miejsce było ważne dla przyjaciela.
Nie mam dokąd pójść.
Rozumiem.
Lubisz filmy, ojcze?
Chyba tak.
Myślisz, że są ważne?
Raczej nie.
Ktoś zginął, kręcąc film dla mnie.
-Zginął? -Zaufał mi i...
Jasne.
Cały czas
przekonuję ludzi, że wiem lepiej, co dla nich najlepsze.
Tak jak i wy.
Po sto razy dziennie
stawiam ludzi na dachu i mówię:
„Nie bój się. Skacz. Tam jest woda.
Zaufaj mi”.
Nie mówię „chyba”. Muszę mieć pewność,
albo wszystko runie.
Ale nie zawsze mam.
Czasem nie ma tam wody, tylko chodnik.
To znaczy, że ich okłamuję.
Często kłamię, ojcze.
Możesz przestać?
Znaleźć inny sposób?
Nie.
Tak się robi filmy.
To wszystko, co mam.
Nic innego nie czuję.
I kończy mi się czas.
Jest na to jakaś modlitwa?
REZERWACJA
Świetny z ciebie żywopłot.
Byłabym lepsza jako producentka.
-Jeśli nie lubisz historii piosenkarzy... -Nie bajeruj.
Tylko nie ty.
Weźmiesz mnie na bal scenarzystów?
Po co tracisz na mnie czas?
Filmy to moja dziewczyna.
-Wyszłabyś za lekarza. -Lubię swojego lekarza.
Jest seksowny.
-Czytałaś Dantego? -W liceum.
Sto lat temu.
To chyba wiesz.
Jest krąg piekła zastrzeżony dla pijaków,
złych komików
i głupców, którzy chodzą z córką swojego szefa.
Gdybym nie była córką swojego ojca,
chodziłbyś ze mną?
Byłbym wielkim szczęściarzem.
Wielkim szczęściarzem.
-Mam dużo pracy. -Dobrze.
-Co to? -Czek in blanco.
Zrobisz film, jaki zechcesz.
Nie będę się wtrącał.
Inni też.
O ile nie będzie o pożarze Reichstagu?
Ani mojej żonie?
Wiesz, że jestem skąpy.
Wykorzystaj okazję.
Chcesz kupić moje zaufanie?
Powiem szczerze.
Tylko tobie.
Wiesz, że zarobimy na Sally Sweet?
Żadnej wytwórni nie stać na to,
by stracić rynek niemiecki.
Wracajmy do pracy.
Dla dobra tysięcy pracowników, którzy wierzą
w nasz zdrowy rozsądek.
Zawsze mówię, że jesteś najmądrzejszym człowiekiem.
Co mi z tego?
Był też film o piratach.
Dziesięć wersji. Wszystkie w koszu.
Myślałem, że coś w tym jest. Nie było.
I film o Broadwayu.
Dziesięciu go błagało. Daremnie.
Poprawienie scenariusza nie czyni go dobrym.
Dex to wiedział.
Zbyt często słyszał „nie”.
Jak wszyscy. Dziwne, że sam skoczył.
„Nie” skłania do cięższej pracy.
„Nie” chroni nas przed kompromitacją.
Wy scenarzyści myślicie, że coś do was mamy.
Chwalicie kogoś i nienawidzicie, jednym tchem.
I oczekujecie uwielbienia.
Prosicie się o lekceważenie.
Zdrowie.
Lubię ludzi i chcę być lubiany.
Ale serca nie mam na dłoni.
Przynajmniej je masz, inaczej niż ojciec Celii.
Ani złego słowa o nim, George.
Nie przy mnie.
Nie smakowało ci?
Monroe nie jada w tygodniu.
Uwielbia uczucie głodu.
To mu daje przewagę.
Nie pije. I nie tańczy.
Prawda, geniuszu?
Ładna sukienka, Celio.
Powinieneś zobaczyć, jak wygląda na parkiecie.
Czyżbyś był wstrząśnięty?
Bennington to nie klasztor.
Naprawdę jest tak pijany?
Landon, ty szelmo!
Nie zachwycaj się tak.
Zgodziła się, bo wspominamy Dexa.
Panno Moore.
Panie Stahr.
Dobry Boże.
Kawy?
Zatańczymy najpierw?
Z przyjemnością.
A niech mnie.
Przepraszam za Landona.
Sytuacja go przerosła.
W dzień wydaje się potulny.
Jego ojciec był cieślą.
Niech pani powie.
Codziennie widuje pani scenarzystów i producentów.
Nikt nie złożył pani propozycji?
Ma pani taką twarz,
że powinienem zwolnić całą resztę.
Proponowali.
Kilkakrotnie.
Nie jestem zainteresowana.
Aktorstwem?
Filmem.
Przepraszam, ale to podejrzany interes.
Nieważne. Za tydzień wyjeżdżam.
Dokąd?
Do domu.
Dlaczego?
Tu nie jest tak jak w filmach.
One tylko tu powstają.
Nie odnalazłam się tu.
Może nie próbowałam.
Przez rok nie znalazłam żadnego kościoła.
Zabawne. Znam jeden.
Plotkują o panu.
Wszyscy.
Ciągle.
Co mówią?
Nie można panu dogodzić.
Z niczego nie jest pan zadowolony.
To prawda.
Choć od niedawna już nie.
Jak niedawna?
Od pięciu minut.
To za mojego męża.
Za Dexa.
Wiedziałeś,
że ładuje sobie w żyły ten syf.
Ale miałeś scenariusz.
A teraz on nie żyje.
Tak jak Minna.
Każdy, kto się do ciebie zbliży, płaci za to.
Prawda?
Pani Davis!
Proszę.
-A ty? -Zjadłem cztery po drodze.
To pan Brady.
-Ile? -Zostań tu.
-Nie chcesz... -Chcę pracy.
Ma pan jakąś w kapeluszu?
Wiesz, kim jestem?
Tak. Wie pan, kim ja jestem?
Masz prawo jazdy?
Z Oklahomy.
Chryste.
Przyjdź do wytwórni. Pierwszego.
Spytaj o Szepa.
-Kim jesteś? -Max Miner z Oklahomy.
Gdyby ktoś pytał...
Spławiłem cię. Rozumiesz?
Tak jest.
Nie zgubiła szklanego pantofelka?
Nie.
Wiem, jaką historię ci opowiedzieć.
-Nie teraz. -Chcę zrobić film
-o nazistach. -Nie czytujesz Variety?
Führer trzęsie Hollywood.
Daj mi skończyć!
Na Boga, Monroe!
Siatka szpiegowska.
Obcy agenci, wierni Rzeszy, działają na Manhattanie.
Szpiegostwo, te sprawy.
Kobieta podejrzewa,
że działają w sąsiednim mieszkaniu starca,
który dokucza jej kotom.
Idzie do FBI, ale zostaje tam wyśmiana.
Podsłuchuje go przez kaloryfer.
Okazuje się, że miała rację.
Obcy agenci chcą zgładzić prezydenta.
Wraca do FBI i jeden agent stwierdza, że nie oszalała.
Jest współpraca, miłość...
Celio, przestań.
Nie mogę zrobić tego filmu.
Nie mogę nawet użyć słowa „naziści”.
Nie rozumiesz?
W ogóle byś go nie używał. W tym rzecz.
To szpiedzy z fikcyjnego kraju.
Totalitarnego. Morderczego.
Nie nazwiemy go Niemcami.
Gdyby Gyssling stwierdził, że chodzi o nazistów,
przyznałby, że zachowują się tak samo. Nie może!
To będzie Birnel.
Kraj. Birnel. Berlin.
Przestawione litery.
Cudownie.
Podoba ci się?
Napiszesz scenariusz?
Chcę go wyprodukować.
Po kolei, kochanie.
Musisz się sporo nauczyć.
Niech Aubrey to napisze.
Aubrey mnie kocha.
To oczywiste.
Napisz kilka stron. Od tego zaczniemy.
Koniec z tekstami o sukniach balowych na parkiecie.
To jest biznes.
Cześć. Dokąd to, skarbie?
Tatku, postanowiłam. Nie wracam do Bennington.
-Rozumiem. -Miałeś rację.
Po co tyle wydawać, skoro tu jest to, o czym marzę?
Czyli co?
Monroe.
Zatrudnił mnie.
O czym ty mówisz?
Chce, żebym wyprodukowała film.
To bydlak.
Wyjdę za niego, tato.
Pomogę mu zrobić idealny film, zanim on...
Jesteś najmądrzejsza na planie.
Ale to paskudny plan.
Świat jest paskudny.
Ale ja i Monroe rozjaśnimy go.
Dopóki może.
Do zobaczenia.
Nie dokończyliśmy tańca.
To prawda.
Przepraszam za scenę z Bernadettą.
Zniesmaczyła cię?
Przypomniała, dlaczego wyjeżdżam.
Dziś składam papiery.
Panno Moore...
Nie znamy się dobrze.
Nie mam prawa prosić,
ale byłoby to dla mnie ważne,
gdyby się pani wstrzymała.
Dlaczego?
Po pierwsze, pozostałe kelnerki w tym lokalu są okropne.
Jedna randka.
Jeśli się pani nie rozmyśli, sam kupię bilet.
Kogoś panu przypominam.
Tak.
I jest pani tego świadoma.
Proszę.
Zakończmy radośnie.
Grają naszą melodię.
Filmuje pan ludzi.
Opowiada pan piękne historie.
Nie wszystkie są piękne, prawda?
Nie.
Dlatego robimy przeróbki.
Biuro pana Stahra.
-Birnel? -To pomysł Celii.
Zrób z nich potwory.
Z przyjemnością.
-Mary? -Mam coś dla ciebie.
Nie wiem, co powiedzieć.
Dziękuję.
Czasem wystarcza samo piękno.
Nie potrzeba głębszego sensu.
Zaprosić doktora Gysslinga?
Niech poczeka.
Filmy też czekają.
Nienawidź mnie, ale nie wciągaj w to moich bliskich!
Moja córka producentką?
Nie lepiej przypalić mnie żelazem?
Nie będzie normalna.
Ma talent.
To chyba geny.
Nie zbliżaj się do niej.
Ja tu króluję.
-Ja decyduję o życiu. -Może.
Ale zrobię jej film.
Za czyje pieniądze?
Twoje. Mam czek in blanco.
Zrealizuję go.
Chyba że jednak nie mogę ci ufać.
Chyba jednak to ja mam skrupuły.
Film to dziecko.
Chrzanić je.
Niezbyt dba o piękno, prawda?
Tak.
Przykro mi, Monroe.
Mówiłem ci.
Przerwij to.
Nie.
Tylko to kocham.
To cię irytuje?
Tak.
To dobrze. tuje?