OSTATNI Z WIELKICH
Tkwimy w tym razem.
Ty, ja, Zukor, Cohn,
upierdliwi bracia Warnerowie.
Wspólnie coś budujemy.
I jestem pewien, że gdybyśmy zamienili się miejscami,
byłbyś wobec mnie hojny.
To był akt prawdziwej przyjaźni.
Zdaniem Irvinga należy kazać wam się bujać,
a jak wiemy, geniusze nigdy się nie mylą.
Zdziwilibyście się.
Zgoda na ponowne zdjęcia do Aniołów na alei.
Zgoda na Brinela i na Sally Sweet.
Harold Arlen i Yip Harburg pomogą wam przy piosenkach.
Ale nie zgadzamy się, żeby Bess Burrows zagrała ciotkę.
Nie chcecie tam dziwek.
Chcecie gwiazd. Takich jak Minna, niech spoczywa w pokoju.
L.B., tak naprawdę...
nigdy z nią nie spałem.
Powiedziałem tak, żebyś się jej pozbył.
Choć na to nie wygląda, to robota dla dżentelmenów.
Przepraszam.
A zatem zgoda na Bess Burrows.
Pat, inne tytuły?
Jej Królewska Niechęć.
Komedia napisana dla Minny.
Nie mam drzewka z pieniędzmi.
Macie trzy zgody, powiedzcie „dziękuję”,
a jak będą hity, to pogadamy.
L.B., to jest hit.
Czy przyznajesz, że jestem twoim panem i zbawcą?
Dla ciebie rozstąpiły się wody.
Niczym jakiś bóg uratowałem cię przed tym dupkiem, Cornym Riddlem.
Ten bóg mówi ci, że jeśli filmy okażą się hitami,
ten bank pozostanie otwarty. A jak nie...
Kasetka.
Dziękuję, Irving. Tak, Monroe,
zdaje się, że niedługo masz urodziny?
Chyba tak.
Wszystkiego najlepszego.
Mogę przeprosić Gysslinga?
Bo chyba wolałbym pożyczyć od Hitlera.
To wszystko przeminie.
Łatwo ci mówić.
Dostałeś od niego jedynie zegarek.
Chce trzech hitów, dajmy mu te trzy hity.
Wiosną możemy wypuścić Jej Królewską Niechęć.
Do tego czasu albo ja będę martwy, albo on.
Za nic się nie zgodzi.
Naprawdę?
-Pan Brady? -Tak.
Panna Taft jest przy basenie. Prosiła, bym pana tam zaprowadziła.
Dziękuję.
Zmyślnie.
Podoba mi się.
-Przeczytałaś? -Swoje kwestie.
Są w porządku.
Oczywiście niektóre sceny wymagają więcej pracy.
Więcej głębi, jak w powieści.
Zajmiemy się tym.
Harry Cohn też składał takie obietnice.
Ale potem wychodziło jak zwykle.
Wiem, że bywało niemiło.
Z Harrym kochamy się i nienawidzimy.
Głównie nienawidzimy.
U mnie byłabyś królową.
Potrzebuję nauczyciela dialektu.
-Odelle Dinton, oczywiście. -Tak.
-Nie pracuję w piątki. -Nie prosiłbym.
Zakładam, że znasz moje wymagania co do reżysera.
Nie mogę tego umieścić w kontrakcie,
ale nie pojawię się, dopóki on nie wyrazi zgody.
To znaczy?
Tuż przed początkiem zdjęć
reżyser zawsze przychodzi do mojej garderoby
i pokazuje mi swojego fiuta.
Zaszokowany?
Nie, słyszałem o tym.
Ale sądziłem, że to pogłoski.
Nie sądzisz, że to mogłoby
trochę podważyć jego autorytet?
Szybko łapiesz!
Załatwisz Reda Ridingwooda?
Jest bardzo dobry.
Tak, załatwię go.
I tak, ściągnie spodnie.
To dobrze.
Pomówmy o umowie.
-Może zadzwonię do twojego agenta? -Do tego mięczaka? Nie!
To ma być załatwione między nami.
Jako partnerami.
Partnerami?
Chcę udziału w zyskach.
To niemożliwe.
Mary Pickford dostała go od Zukora w 1916 roku.
Naprawdę nie mogę, Margo. Wyleciałbym z biznesu.
Z tego, co słyszałam, niewiele ci do tego brakuje.
Mam być ciastem na twarzy Louisa Mayera?
Oto cena.
Zawsze powtarzam.
Jeśli szukasz dziewczyny z sąsiedztwa,
idź do sąsiadów.
-Miło tu, prawda? -Tak.
Zaprzyjaźniłem się z Monroe.
Kiedy kogoś nie lubi, każe mu tutaj czekać.
Czasem przez kilka godzin.
Boxley musiał tu kiedyś siedzieć przez trzy dni.
O rany!
Kocham cię, Bess.
I uwielbiam ten film, który nas połączył.
Cześć, Clint.
-Bess. -Cześć.
-Monroe. -Miło cię widzieć.
Chciałem pomówić o zdjęciach.
Dobrze!
-Bo miałem dziwny... -Kto inny zagra twoją rolę.
Teraz to przywaliłeś.
Powiesz mi dlaczego?
Ten film musi wypalić.
A na razie wycmokali nas
na pokazie dla rodzin.
Bess, wiem, jacy staliście się sobie bliscy.
Chciałem dać ci możliwość odejścia z filmu
na znak solidarności z nim.
Nie.
W porządku.
Film jest dla mnie najważniejszy. Wiesz o tym.
Ja...
Chyba pójdę po kapelusz.
Proszę.
Możesz wyjść tylnymi drzwiami.
Myślałem, że jesteśmy kumplami.
Jesteśmy.
Dlatego mówię ci, że nie możesz pić podczas zdjęć.
W którymś momencie będzie to widać.
Dobra rada.
Cześć, Bess.
Bardzo mi przykro.
Ale to nasz najważniejszy film.
Gdyby było ci przykro,
dałbyś spokój z popielniczką.
Sally, spróbujmy jeszcze raz.
Ja już dużo zjadłam, tato. Ty weź ostatni kawałek.
„Ja już dużo zjadłam, tato. Ty weź ostatni kawałek”.
Akcent na „ty”. Pamiętasz?
-Jestem zmęczona! -Jak nam idzie, Odelle?
Całkiem dobrze. Pracujemy głównie nad samogłoskami.
Dobrze.
Wszyscy tu przyszli, żeby z tobą zatańczyć, Sally.
Ogłuchłeś? Jestem zmęczona!
Coś na to zaradzę, skarbie.
John, możemy na chwilę?
Chcę do mamy.
Mama chce, byś była tutaj.
A teraz weź głęboki oddech
i poczujesz się dużo lepiej.
Cześć, John.
Jak idzie próba?
Dobrze.
-Co cię tu sprowadza? -Żartujesz?
To nasz najważniejszy film.
Chcę jeszcze jedno piwo korzenne.
Jedno co godzina.
Jasne.
-Proszę, proszę. -Monroe.
Sprawdzasz, jak mieszka druga połowa?
Tak. Są tu gdzieś?
Czuję się, jakbym spędziła dziś dzień w Ameryce.
Jestem z ciebie dumny.
Jakie to romantyczne.
Ale nie zapomnij o Wrogu.
To nasz najważniejszy film.
Poważnie, Monroe? Ten staroć?
Koszmar, tak łatwo mnie przejrzałaś.
To naprawdę nasz najważniejszy film.
Dla mnie.
Dzięki temu ludzie tak ciężko pracują.
Nie.
To tylko dla ciebie.
Nie ruszaj się.
Filmuj Aubrey.
Witam wszystkich.
Jak późno!
Jak w pracy, kochanie?
Może nam opowiesz, jakie to uczucie poniżać ojca,
pracując w garderobie?
Zaczynam od najniższego szczebla.
Jak mam się uczyć biznesu?
A kto chce, żebyś się uczyła biznesu?
Widzisz, żeby córki Mayera tak harowały?
Jeżeli martwisz się warunkami, zapewniam...
Proszę, Celio.
Nie wciskaj mi swoich bolszewickich tyrad.
Całymi godzinami czekam, żeby Celia opowiedziała o swoim dniu. Nie psuj tego.
Jak ci minął dzień, mamo?
Wspaniale.
Przepraszam.
Goniec ze studia przyniósł paczkę. Trzeba podpisać.
Wprowadź go.
Ile godzin w tygodniu tu pracujesz?
Nie liczyłem. 60-70. Zależnie od potrzeb.
Wybacz, że nie pytałam wcześniej.
Może przyprowadź gońca.
Oczywiście.
Dobry wieczór, pani Brady. Przepraszam, że tak późno.
-Jesteś... -Córką szefa. Tak.
I pracuje równie ciężko.
Jestem Max Miner. Pamięta mnie pan?
Z Oklahomy. Pracuję w drogówce.
Pamiętam cię. Max Miner.
Dobrze sprzątasz.
-Podaj. -Proszę.
Mają państwo piękny dom.
Dziękuję. I jeszcze raz dziękuję za pracę.
Proszę pani.
Panno Brady.
Co?
Nie zauważyłaś, jakie tu przeciągi? Mam już dość.
Po prostu martwisz się o Mayera i Margo.
Było pogadać z Monroe. Na pewno mógłby pomóc.
Układaj te swoje puzzle.
Nie stałam się nagle panną Brady.
Wciąż jestem Celią z garderoby.
Skoro tak mówisz.
Uczę się, jak działa świat.
Nie traktujcie mnie jak córkę szefa.
W porządku.
A ja mogę być dzieckiem szefa?
Miała dużo czasu. Dobrze go spożytkowała.
Wiesz, o co mi chodzi.
No i oczywiście Mary Davies.
Miała same plusy, w tym dwa lata we Florencji.
Proszę, skarbie.
Gdzie, mimo wszelkich przeciwności, pozostała
jedyną dziewicą w szkole.
Był też debiut w Bostonie.
Była klejnotem wśród tej starej, bogatej i obrzydliwej arystokracji!
A potem wyszła za niego, pomimo jego jawnego podlizywania się.
Stara się pozostać wierna,
ale jak wiecie, wiosną miała urwanie głowy z kaskaderami.
Rose, coś się stało?
Naprawdę jest aż tak źle?
Właśnie miałyśmy obgadywać Mary Astor i Georgie Kaufman.
Chyba lubicie trawniki.
Znosimy nudę, oszustwa i tym podobne. I co mamy w zamian?
Wielkie trawniki.
I musi nam wystarczyć.
Mnie nie pytaj. Zamiast serca mam skarbonkę.
Wytrzymasz jeszcze dziesięć minut?
W porządku.
Za tydzień lekarz zdejmie jej szwy.
Ma szczęście, że szła, a nie prowadziła samochód.
Wcale nie szła.
Czy mogę zapytać, dlaczego taka szanowana kobieta
była odurzona o godzinie 13:00?
Pewnie dlatego, że do restauracji dotarłam dopiero o 12:30.
Mogę już iść?
Kłopoty w domu?
-Mogę? -Chodźmy, skarbie.
Szukamy córki. Cole.
W szkole powiedziano, że złamała nogę.
Nie zajmuję się przyjęciami. Proszę pójść do ochotników.
-Tam nikogo nie ma! -Rozumiem.
Przykro mi.
KARDIOLOG
Dziękuję.
A ja myślałem, że to dla mnie został dłużej.
Przyszedłeś do doktora?
Nasz zawód wiąże się z pewnym stresem.
Piękny zegarek.
Powiem ci,
że nie wiem, ile wytrzymam z tym żydkiem.
-Bez urazy. -Oczywiście.
Nie jesteś żydkiem.
Moi dziadkowie byliby zachwyceni.
Ale Margo trzeba było zostawić mnie.
Dlaczego?
To film, któremu ostro się sprzeciwił.
-Ale to moje studio. -On tak nie uważa.
Każdy się dowie,
że osobiście proponowałeś jej rolę i nic nie wyszło.
-Wyjdziemy na desperatów. -Ja nim jestem.
Od utraty Minny nie mamy gwiazdy na kontrakcie.
Chcę, żeby Margo zagrała w filmach Minny.
Wtedy ja zostanę bankiem,
zamiast żyć od filmu do filmu.
To pewnie od niego.
Chryste!
Et tu, Monroe?
Dziś noszę jego zegarek, może jutro da nam jakiś film.
Cholera jasna!
Tak ze mną pogrywasz?
Kiedy to konieczne.
Jak mówiłem, Chryste.
Nie dam jej udziałów.
Już nie masz wyboru.
Musisz na to przystać.
Nienawidzę gwiazd filmowych.
Wyglądasz na przybitego.
Martwi cię coś?
Kilka paskudnych dni.
Kłamię,
mnie okłamują...
i za bardzo się stęskniłem. Co u ciebie?
Nie za dobrze.
Obcięli mi pensję o połowę.
Tak po prostu?
Wszystkim pracownikom.
Kiedy wreszcie pojawi się związek zawodowy kelnerek?
Albo imigrantów?
-Zrobić ci kawy? -Nie.
Pojedziemy na kolację na plażę?
Znam takie miejsce daleko w morzu, gdzie jedzenie podają foki.
Sama będę jadła kolację?
W końcu jest środek tygodnia.
Nie.
Ostrożnie.
Zbudowałeś to dla niej?
Nie, wtedy już jej nie było.
Chyba zbudowałem to dla ciebie.
Będziesz musiał przestać.
Masz odpowiedź na wszystko. To nie fair.
Byłem samotny.
Budowanie mnie uspokajało.
A gdybyś pracowała u nas?
To znaczy?
No wiesz,
potrzebna nam nowa przewodniczka. Na przykład ty.
Dziewczyna w marynarskim kapeluszu? Oprowadzająca ludzi?
Nie pomogłabym filmom.
Bo ktoś by się dowiedział, jak bardzo je lubisz?
Nie nadążam za tobą.
Jeżeli mamy mieć jakąś szansę,
muszę być jedyną osobą w twoim życiu,
która nic od ciebie nie chce.
A jeśli ja chcę czegoś od ciebie?
Tobie raczej nic nie potrzeba.
Tylko miłości.
Sukcesów,
dziesięciu klepnięć w głowę, jeszcze więcej miłości
i amnezji.
Tylko dziesięciu klepnięć?
Zależy od dnia.
Zniszczyłaś mi go, wiesz? Nasz scenariusz.
Nie wyobrażam sobie kogoś innego w tej roli.
Jesteś zły. Bardzo zły.
A ty jesteś olśniewającą kobietą.
Na ekranie i poza nim.
A gdybyś miał wybór:
wziąć mnie do łóżka albo wziąć mnie do tego filmu,
ale tylko jedno z dwojga,
to co byś wybrał?
Mój Boże,
dajesz mi taki wybór?
Nie.
Ale fajnie tak pogdybać.
Zastanawiasz się, która odpowiedź mniej mnie urazi?
Nie.
Zastanawiam się, jak mieć jedno i drugie.
Znam niezawodny sposób, żeby nie mieć ani jednego, ani drugiego.
Czego potrzebujesz?
Ja...
Muszę odetchnąć.
Jakbym nie oddychała, odkąd zeszłam ze statku.
Tutaj ludzie tego nie robią?
Powinnaś poznać Landona Aamesa.
Tego pisarza?
Pisarza i scenarzystę. Zatrudniliśmy go przy tym filmie,
żeby dodać mu trochę głębi.
Szybki jesteś.
Wszyscy tak o tobie mówią.
Brak rozczarowań to duża zachęta.
On pisze wspaniałe role kobiece. Bardzo złożone. Jak ty.
Nie wątpię.
I bardzo chciałabym go poznać.
Jak tylko powiesz trzy krótkie sylaby.
Zrobisz to dla mnie, Patty?
Tylko trzy.
Udziały.
Wiesz, że nie mogę.
No to stary Landon Aames
usłyszy swoje kwestie schrzanione przez Jean Harlow.
To by było coś!
Tak wiele chciałbym zmienić w tym szalonym biznesie.
Kontrakty, precedensy...
Uwielbiam twoje ramiona.
I uwielbiam tę rolę.
To dobrze.
Ale wiedz, że jeśli chodzi o umowy, nie daję się wydymać.
Lucille, odprowadź pana Brady'ego.
-Ale... -Dziękuję za odwiedziny.
Zadzwoń, gdy zaczniesz traktować mnie poważnie.
Może premia za sukces?
Dwadzieścia tysięcy i pięćset tysięcy po zwrocie kosztów.
I pięć tysięcy za każde 100 000 powyżej.
Plus umowa o zachowaniu poufności,
zakazująca tobie i twoim przedstawicielom ujawnienia tej umowy komukolwiek,
czy to osoba publiczna, czy prywatna.
Do tego auburn speedster.
Świetnie.
Dobrze. Jezu!
Chyba naprawdę mnie chcesz.
Jak każdy.
I znowu za szybko.
To zwolnię.
Wiem, że w filmie byłoby usłane różami.
Będziemy udawali.
WRÓG POŚRÓD NAS PRODUKCJA: CELIA BRADY
Chyba mnie nie obserwowałeś?
Przepraszam.
Musiałem.
Przestań.
Jeszcze trochę i będę się wgapiała w lustro.
A potem zmienię się w jedną z nich.
Zastanawiam się,
kiedy postanowiono, że my...
Jest taka chwila...
kiedy niczego nie potrzebujesz...
i taka chwila...
kiedy nic na świecie
nie może tego powstrzymać.
Wciąż nic o tobie nie wiem.
Na przykład
jaka byłaś w dzieciństwie.
Albo tuż przed tym, jak cię poznałem.
Cóż.
Krótko byłam dzieckiem.
Kiedy miałam dziesięć lat, tatę zabili Black and Tans.
Później najważniejsza była żywność.
Był taki mężczyzna.
Profesor, uwierzyłbyś?
Z King's College.
Spędzał lato w Dublinie.
Był dla mnie miły.
A potem zdecydował,
że jestem mu winna nie tylko wdzięczność.
Więc...
Ameryka.
Więc Ameryka.
Tak się zastanawiałam.
Jako przewodniczka
w marynarskiej czapce...
Tak?
Chyba bym się nie nadawała.
Nie mogłabym cały dzień mówić.
I nie chcę ci niczego zawdzięczać.
Jasne.
To dziwne. Wszyscy inni lubili mnie, bo mogłem coś dla nich zrobić.
A ty mnie lubisz pomimo tego.
Kto powiedział, że cię lubię?
-Coś cię niepokoi, skarbie? -Tak.
Gdzie ten Monroe? Cały wieczór dzwoniłem.
Rano też się nie pojawił.
Myślę o wolontariacie.
-Świetnie! Gdzie? -W szpitalu.
Mają braki kadrowe.
Wszyscy błąkają się po korytarzach,
nikt ich nie pokieruje.
Czy to rozsądne?
Na tych korytarzach wystawisz się na choroby.
-To raczej nieodpowiednie. -Oni potrzebują pomocy.
Obcięli im fundusze o połowę.
Celia haruje, ty jako Florence Nightingale.
Moja następna komedia.
Margo przyjdzie dziś do studia.
Może tweedowy?
Każdy się nada.
Premia z zysków.
Reżyserzy z ptaszkami na zewnątrz.
To nie pracownia rękawiczek.
Dzięki Bogu.
Biedny Red.
Biedny.
Musisz mnie chronić.
Jestem twoim najlepszym gagmanem.
Zrób film z Margo Taft, a będziesz najlepszy w mieście.
Nie mogę...
A jak się roześmieje?
To komedia.
Leo McCarey tak zrobił.
I John Ford.
Nie upiększajmy faktów.
I Jezusowi kazałbyś ściągnąć spodnie, żeby zdobyć gwiazdę.
Nie.
-Czy oni wszyscy... -Nie.
Wszyscy, sio!
Podoba mi się ta garderoba.
Dziękuję. Podobno należała do Minny.
Zwykle są zapchane, ale ta...
Może przejdźmy do konkretów.
Tak.
Chcę tylko powiedzieć,
że uwielbiam wszystkie moje aktorki.
-Uwielbiam wszystkie kobiety. -Wzruszające.
A teraz...
Spodnie.
-Bryczesy. -Tak.
Dość.
Możesz przestać.
-Mogę? -Tak.
Ale czy to znaczy, że nie zagrasz w filmie?
Oczywiście, że zagram.
Zapnij, zanim coś stąd wyleci.
Zdradzę ci tajemnicę.
Nigdy żadnemu nie kazałam dokończyć.
-Nie? -Nie.
Ważne, że byli gotowi to zrobić.
I wszyscy przysięgali, jak i ty przysięgniesz,
że zrobili, co im kazano.
I dochowują tajemnicy, bo jeśli ją zdradzą,
to bardzo się zdenerwuję.
Chciałbyś, żebym się zdenerwowała?
Nie.
Oczywiście, że nie.
To dobrze.
A teraz biegnij.
Zrobimy razem wspaniały film.
-Dziękuję, Margo. -Nie, to ja dziękuję.
A przy okazji,
w Wyścigu na Zanzibar byłaś doskonała.
Kręcące się talerze! Wspaniałe!
-Idź już. -Świetne.
-Dobrze. -Idź.
Panie Stahr,
niech pan nie myśli o niej źle.
Wiele przeszła.
A przy okazji...
bardzo mi się podobają pańskie filmy.
Tak?
Wygrałaś, Margo, bo musieliśmy pozwolić ci wygrać.
Ale to nie było najlepsze dla filmu.
Wiesz o tym.
Tak?
Wszystko w porządku?
Nic mi nie jest. Pełno tu kurzu.
Może to dobra pora na poranny spacer, Lucille?
Lubię cię.
I się liczysz, więc...
będę z tobą szczera.
Usiądziesz?
Miałam 16 lat, kiedy przywiózł mnie tu
pewien prezenter piosenek.
Jedyną rzeczą, jakiej nie pozwolił ludziom wepchnąć mi w usta,
była muzyka.
Dlatego to robię.
Dla każdej dziewczyny
wysiadającej z tego pociągu w Pasadenie,
liczącej, że będzie jak Paulette Goddard.
To dla niej.
Nie jesteśmy przedmiotami.
Rozumiesz?
Przykro mi, że cię to spotkało.
Zdradź nazwisko tego faceta, a walnę go w nos.
Ale u nas
artystów traktuje się z szacunkiem.
Na przykład
każąc dyrektorom czekać po kilka dni pod twoim biurem?
Albo zwalniając scenarzystów, którzy potem spadają z pomostu?
Albo jak aktorki, które Pat kładzie na stole?
O takim szacunku mówisz?
Ty tylko kierujesz machiną,
której wszyscy jesteśmy częścią.
Nawet Minna.
Tak ją sławiliście,
ale była tylko trybikiem.
Będę ci o tym przypominać przy każdej cholernej okazji,
aż ludzie, którzy robią twoje filmy,
zaczną dla ciebie znaczyć tyle, co te filmy.
W końcu trudno byłoby ci wyprodukować coś bez nas.
A teraz wynoś się, zanim każę ci ściągnąć spodnie.
Przepraszam państwa.
Chyba mamy problem z panną Sweet.
Pan Brady prosił, żeby pan to sprawdził.
Jej Królewska Niechęć
ZA PRZEKLINANIE
Tylko raz.
Całą resztą może pani pomiatać,
ale z tym chłopcem byłabym ostrożna.
On jest bystry. Lada chwila przejrzy panią na wylot.
Tylko raz.
Przestań pytać, o co chodzi. O nią.
-Sally, dość... -Ona nie umie śpiewać.
Mnie wychodzi idealnie czysto, a ona nie umie śpiewać.
Nie muszę tego znosić, prawda?
Carol mówi, że dostajesz role, bo producenci oglądają cię nago.
O rany, John. Zapanuj nad nimi.
Sally, powinnaś...
Przestań.
Nie popychaj mnie!
Chcesz być gwiazdą?
Dużą? Jak...
Margo Taft?
Tak.
Więc skończ z tym.
Albo sprawię, że w tym mieście już pracy nie znajdziesz.
Mogę to zrobić.
I przestań podawać jej tę cholerną benzedrynę.
Ona ma siedem lat, na Boga!
Myślisz, że nam się uda?
Nie wiem.
Jak sądzisz, ile filmów on teraz produkuje?
Ile marzeń musi codziennie rozwiać?
Może pana przyjąć, panie Thalberg.
Zobaczę cię tu jeszcze
czy będziemy musieli wpaść na siebie na Brown Derby?
Moja ostatnia wizyta. To tylko szmery.
A ty?
Trzymaj się, Irving.
Ty też, Monroe.
To jest Scena Trzecia, gdzie Minna Davis,
najłaskawsza gwiazda w historii,
zagrała w wielu filmach.
Proszę dalej.
Czekajcie, aż zobaczycie, co mamy dla was na Czwórce.
Żegnaj
Małe drzewko
Żegnaj
Mały kamieniu
Żegnaj, mamo
I tato
I mój domu
Żegnaj
Małe miasteczko
I niebo nad Iowa
Nie wiem, czy mi się uda
Ale muszę spróbować
Jest tam takie marzenie
Jak karta z książeczki
Nieśmiała mała dziewczynka
Na wspaniałej scenie
Ta dziewczynka to ja I to marzenie jest moje
Wprawdzie się boję Ale dam sobie radę
Pomacham wam, uściskam I zobaczymy się wkrótce
Tylko nie wiem kiedy Żegnaj
Żegnajcie
Parker... Jest. Pokój 204.
Tym korytarzem.
-Zaprowadzić panią? -Proszę.
-Wiesz, co to odsetki składane? -Tak.
Wystarczy 3,5%.
Ja tylko chcę zabrać rodzinę z parku.
Na wspaniałej scenie
Ta dziewczynka to ja
I to marzenie jest moje Wprawdzie się boję
Ale dam sobie radę
Pomacham wam, uściskam I zobaczymy się wkrótce
Tylko nie wiem kiedy
Mam nadzieję, że nie jesteś rozczarowany.
Obsadziłeś mnie w filmie,
ale nie zrobiłeś tego...
Mam to, czego potrzebowałem.
Żegnaj
Żegnajcie
Margo Taft.
Od lat próbowałem ją zabrać Cohnowi.
Dobrze, Pat. Świetnie zagrane.
Rób ten film. To już pewniak. Teraz mogę się zgodzić.
Dziękuję, Louis, ale nie ma potrzeby. Tego akurat nie będziesz miał.
O czym ty mówisz?
Postanowiłem sam za niego zapłacić.
Jak zamierzasz tego dokonać?
Weźmiesz drugą hipotekę na dom?
To nie twoje zmartwienie,
ale sprzedałem kilka koni.
Głupek! Dlaczego?
Dlaczego?
Bo jestem filmowcem.
A ty nie jesteś moim panem i zbawcą.
Jesteś po prostu bankiem. i zbawcą.