TRANSRODZIC
Zboczeniec.
No co?
Wykonuję taniec wokół twoich sutków.
A raczej figury łyżwiarskie.
Nie, mam brzydki oddech.
Właśnie tego chcę.
Ty też masz brzydki oddech.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć.
-Sylvia! -Tak?
Przygotowałam pieczeń.
Możesz wsadzić ją do lodówki?
-Tak. -A o 16:00 do piekarnika. 176 stopni.
Może być.
Chodźmy. Zostaw to.
Hej, idziemy! No chodź!
Chodź!
Rany. Halo... Len?
To tata?
Poszedł do pracy bez pożegnania?
Na to wygląda.
Gdzie moje klucze?
Wpadłam na kolejny pomysł.
-Dobra. -Całkiem genialny.
Pamiętasz tę książkę Czy ty jesteś moją mamą?
O tym stukniętym ptaku?
Chodzi i mówi: "O, traktor. Jesteś moją mamą".
Tak, mały ptaszek.
Chcę napisać parodię.
Taką trendziarską.
-No wiesz... -Jasne, bestseller.
-Kumam. -Tak, gruba forsa.
Pod tytułem:
"Czy jesteś moją bratnią duszą?"
Chryste.
Taka opowieść ku przestrodze dla puszczalskich...
-Takich jak ja. -No tak.
-Popieram. -Dobry pomysł, nie?
Tak. Zrobi furorę.
Dziwne. Ojciec nigdy do mnie nie dzwoni.
-Dobrze. -Cześć, tato.
-Nie depcz mi po plecaku. -Ella, usiądź.
Nie depczę.
-Przestań. -No dobrze.
Nadepnął na moje drugie śniadanie.
Zapnę cię, a potem twoją siostrę.
Podnieś ręce.
Zawsze jej wierzysz.
-Mamo? -Dziadek dzwoni.
Hej, tato, o co chodzi? Jestem w aucie z dziećmi.
W sam raz na Twitter.
Piosenkarki wyżywają się artystycznie.
-Świetnie. -Przestań.
Możesz to trochę podnieść?
-Nie. -Żartujesz?
-Nie, poważnie. -Tak?
-Nie. -Żebym...
Nie chcę przerywać dziergania.
To sativa czy indica?
-Sativa. -Powiedz Barry'emu...
Żartujesz?
-Że musimy... -Przestańcie nawijać.
...poprawić mój wokal w Party Fowl.
-Po sativie mam napady lęku. -Dobra.
-Cześć. -Ktoś przyszedł.
Ktoś ma klucze?
-Mam schować zioło? -To moja siostra.
Ma klucze. Lepiej schowaj, bo wszystko wypali.
Hej.
Cześć.
-Cześć. -Jest was dwie.
Cześć, jestem Ali.
Tammy?
Cześć.
-Sarah. -Co ty tutaj...
Czemu... Myślałam, że masz starsze dziecko.
Masz na myśli Biancę.
Z moją pierwszą żoną.
Ma 17 lat.
Rozstałam się z Quinn.
-Przykro mi. -To nic.
Mam nową żonę, Barb.
Próbuję...
Próbuję jeszcze raz. Drugie podejście.
Mamy pięcioletnią Gracie.
Właśnie wyrzucili ją z Oaks.
Ugryzła dzieciaka. Mały skurczybyk
całkiem sobie zasłużył, ale rozumiesz...
A twoje dzieci?
Ella ma pięć lat, a Zacky sześć.
Mój mąż to facet.
-Ma na imię Len. -Dobra.
-Jest w porządku. -Dobrze.
Widziałam artykuł na twój temat.
Zajmujesz się wystrojem wnętrz...
-Projektowaniem. -Wybacz, racja.
-Nie szkodzi. -Świetne zdjęcie.
To dobry interes.
Opłaca alimenty na byłą i na dziecko.
-Powinnyśmy się umówić. -Może z dziećmi?
-Mogę... -Jasne.
-Dobrze. -Założę Gracie kaganiec.
Świetnie wyglądasz, mała.
Mój Boże,
nie mów, że pieprzyłeś się z obiema naraz.
Nie, jeśli chcesz wiedzieć,
jedna z nich ma 17 lat, więc się z nią nie pieprzę.
A druga to bardzo urocza osoba,
więc też się z nią nie pieprzę.
Uprawiam z nią miłość w czuły sposób,
coś w stylu głębokiej więzi
duchowej, kremowej, podwójnie ubitej...
Daruj sobie.
Z którą z nich świntuszysz?
Z tą po lewej, z grzywką.
To całkiem fajny zespół.
-Spodobałby ci się. -Myślisz?
-Tak. -Jak się nazywa?
Glitterish.
-Glitterish? -Tak.
-Brzmi jak klitoris. -Nieprawda.
To jeden z tych zespołów, w którym babka z tyłu
z poważną miną przygrywa na trójkącie?
-Zgadza się. -Wiedziałam.
To bardzo wzbogaca dźwięk.
-Serio. -Wzbogaca dźwięk?
Rany. Co masz przeciwko trójkątom?
Czym karmisz te dzieci w swoim domu?
Nic tu nie ma.
Wiesz, co powinieneś kupić?
Sok w kartonikach i nitki serowe. Łakocie dla dzieci.
-Starczy ci już? -Rozmawiałeś z tatą?
-Tak. -I co?
-Myślisz, że ma raka? -Chyba.
Jeśli faktycznie z nim źle,
to powinien zacząć wypłacać nam po 12 tysiaków na rok.
Czemu?
Ze względu na podatki.
Nieważne. Nie przejmuj się tym.
-Cześć. -Skąd to?
Shotgun Willy.
O rany, mój żołądek ma erekcję.
Jestem niemal pewna, że tata ma raka.
-Co? Nie. Serio? -Serio.
Myślałam, że chce ogłosić zaręczyny z Marcy.
Nie zaręczy się.
Tata to pies na baby.
Raczej pies na Marcy.
Ostatnie sześć tak miało na imię.
-Tak, Goldberg, Kaplan. -Dwie Marcy.
Goldberg i Kaplan.
Marcy Fitzelfinerheinstein.
Rubenstein, czy jak jej tam było?
Ru... Rubishnowitzshitzlitz.
-Ridinkle. -Marcy Kristallnacht.
-Belsenberger? -Kristallnacht.
Naprawdę myślisz, że ma raka?
Shotgun Willy dodaje orzechy do surówki z kapusty?
Cholerny rak.
-Owszem. -Kurwa.
-Kto dodaje orzechy do surówki? -Dupki.
Moje skarby. Moje urocze skarby.
Cześć, tato.
-Witaj, piękna. -Cześć.
Chudzielec z ciebie. Chodźmy.
Chryste. Tammy-pierdolona-Cashman?
Len wie, że macie dzieci w tej samej szkole?
A co mu do tego?
Przecież przez całe studia
prowadzałyście się ze sobą.
Daj spokój, na studiach wszyscy eksperymentują.
Serio? To nie było eksperymentowanie.
Planowałyście wspólnie adoptować dziecko.
Nic z tych rzeczy.
Pamiętam dokładnie, jak oznajmiłaś,
że adoptujecie dwóch chłopców z Meksyku.
-Z Salwadoru. -Zaraz...
Ali, chodź tu, latawico.
Zawsze potrafisz zadbać o posiłek, skarbie.
Dzięki. Wyryj mi to na nagrobku.
"Zawsze wiedziała, ile zamówić żarcia".
Ile nas jest?
Marcy przyjdzie?
Nie. Zerwaliśmy.
Wszystko dobrze. Nawet lepiej.
Dobra, mam. Znalazłem.
Mój Boże, spójrz na tę twarz.
-Boże. -Spójrz tylko.
Teraz nikt nie podpisałby z nim angażu.
Spójrz na ten kinol.
Za nic w świecie nie pokazaliby go w telewizji.
Uwielbiałam go.
Poślubiłaś go.
Tak, gdy miałam cztery lata. Wzięliśmy ślub.
Już nigdy nie odnajdę szczęścia.
-Świetnie się spisałaś. -Tak.
Te są pyszne.
Przywiozłaś to żarcie.
-Ali, musisz spróbować. -Żartujesz?
-Sarah, nie jem glutenu. -Co?
Masz problem z glutenem?
Tak, tato.
Owszem. Ma problem z glutenem
-i z niespokojnymi nogami. -Zespół niespokojnych nóg.
-Poza tym Epstein-Barr... -Rtęcica.
Przewlekłe zmęczenie, borelioza.
-Miała boreliozę. -Co było udokumentowane.
W całym Los Angeles były cztery przypadki.
Miałam rumień pod pachą.
Jeden z nich to Ali.
-Ale jej przeszło. -Tato, masz tu sos.
Rany, daj mu spokój.
Jeszcze nie skończył. To fundamentalna zasada.
Niech się ubrudzi.
Potem go wypucujemy.
Nie, wycierasz się od razu.
Nie nauczyliście nas manier przy stole.
Wiesz o tym?
Bo pochodzimy z żydowskiej prowincji.
Wasza babcia Rose jadła sałatę rękami.
Mój Boże. Josh, poważnie?
Ogarnij się.
Nie mam zamiaru.
Jem żarcie z grilla i mam brudną twarz.
Nie jestem idealny jak ty.
Kawałki mięsa utknęły ci w wąsie.
Sarah, Miss Czystości, 1992.
-Dobra. -Wiesz co?
Nie tak trudno się wytrzeć.
Może wytrzyj sobie sos z pochwy?
-Słuchajcie. -Przepraszam.
Chcę z wami o czymś porozmawiać.
Szykuje się wielka zmiana i...
Boże. Kocham was.
Kocham was.
-Ma raka. O Boże. -Tato, umierasz?
Powiedz nam, czy umierasz.
-Wiedziałam. -Tato, umierasz?
Chyba nie chodzi o raka.
Powiedz nam, czy umierasz.
Powiedz, czy masz raka.
-Wyglądasz zdrowo. -Dziękuję.
To bez znaczenia.
Pamiętacie Jill Goldberg?
-No. -Miała czerniaka przez trzy lata.
Nikt nic nie wiedział.
I nagle umarła.
-Jill Goldberg nie żyje? -Tak.
Gdyby tatuś miał raka, to pewnie...
Na co umarli wszyscy twoi znajomi?
-Na raka prostaty. -Rak prostaty.
Pewnie na to cierpisz, prawda?
Rak jelita grubego. Mocna sprawa.
Nigdy nie wiadomo. To nie są żarty.
-To bez znaczenia. -Ilu twoich...
Boże! Przestańcie.
Nie mam raka.
Chcecie, żebym miał?
No dobrze.
Otóż...
Sprzedaję dom.
-Pozbywam się go. -Daj go mnie.
-Nic z tego. -Czemu?
Nie przeniesiesz się do Westside.
Odpicuję go i sprzedam.
Sprawdziłem w sieci.
Wiecie, ile teraz jest warty?
-Cóż... Zimna. -Przepraszam.
-Zaraz skończę. -Proszę.
Przepraszam. Myślałem, że ty i Len
chcielibyście tu zamieszkać.
O Boże.
Nie wierzę. Chryste Panie.
Dlaczego tak pomyślałeś?
-Dlatego. -To jakiś obłęd.
Po co jej kolejny sponsor? Ma już jednego.
Też chcę męża, który kupi mi dom i będzie tyrał,
żebym mógł chodzić na jogę i łapać drzemki w ciągu dnia.
Też bym tak chciał.
Czemu chcecie o tym decydować?
Oboje macie domy.
-A ja nie. -Nie masz domu,
bo nie radzisz sobie z pieniędzmi,
czemu dowodzi fakt, że nie masz domu.
Nie mówi się "czemu dowodzi",
tylko "czego dowodzi". Zaimek w dopełniaczu.
Możesz powiedzieć: "Czemu daje świadectwo".
Dlatego umawiasz się z dziećmi.
Nie poprawiają twojej gramatyki.
Nie umawiam się z dziećmi.
-Właśnie że tak. -Sama jesteś dzieckiem.
Wiesz co, tato, byłoby dużo lepiej,
gdybyś omówił to ze mną na osobności,
zamiast wywoływać kłótnię.
Wiecie co?
Idę na koncert. Bardzo was kocham
i zobaczymy się niebawem.
Na razie.
No dobrze. Chcesz zabrać resztki?
Tak, poproszę.
Tato, nie potrzebujesz tyle jedzenia, prawda?
Zapakuję ci żeberka na później.
Gdzie będziesz mieszkał, tatusiu?
Proszę.
Zwrócę ci.
Biuro zasiłków
wysłało czek na zły adres.
-Nie trzeba. -I kto wie?
Ktoś inny dostał moją kasę.
Co z wygraną w Dobrej cenie?
Tato, to było sześć lat temu.
Sześć?
Nic ci nie zostało?
Nie było tego wiele.
Cóż, ja zawsze...
Chętnie ci pomogę, gdy będziesz w biedzie.
Nie jestem w biedzie. Tylko...
Wiesz...
Ze wszystkich moich dzieci, ty jedyna...
Najlepiej mnie rozumiesz.
Pewnie dlatego, że oboje mamy skłonność do depresji.
Nie mam depresji.
Ciężko znieść...
Gdy ktoś dostrzega coś, co chcemy przed nim ukryć.
No cóż, dzięki.
Ali, spadajmy.
Idź. Idź już.
-Halo? -Cześć.
-Jak poszło? -Nie dałem rady.
Mój Boże, nie miałem pojęcia, jakie to trudne.
Wiem.
Dziękuję. Ja też cię kocham.
Tak, zobaczymy się jutro.
Dobranoc.
Rita? To ja.
Cześć.
Rozgość się.
Chciał tylko...
Oznajmić, że przechodzi na emeryturę.
-To wszystko? -Tak.
Myślałem, że już o tym wiecie.
Tak, ale nie konkretnie.
Tym razem oficjalnie to potwierdził.
Mógł o tym powiedzieć przez telefon.
No tak. Bo ja wiem?
Może chciał zobaczyć nas wszystkich razem.
Na pewno nie ma raka?
Nie. Rozmawialiśmy o tym.
Nie ma raka, całe szczęście.
Tak się zastanawiałam...
Może w tym tygodniu zaprosiłabym do nas Tammy i Grace?
Nie masz nic przeciwko?
Oczywiście. Czemu miałbym mieć?
To lesbijka, z którą studiowałam w Madison.
Lubię lesbijki.
Mówię: "Nie będę patrzeć, jak pozbywacie się z komitetu
"mieszkańców, którzy troszczą się o Palm Terrace,
"na rzecz żółtodziobów bez doświadczenia w zarządzaniu
"lub ściąganiu dodatkowych opłat,
"czy też czymkolwiek innym".
-Cześć, skarbie. -Cześć, mamuś.
Mogą mnie zamknąć.
Chcesz tam siedzieć, to zdejmij buty.
Pokroję kantalupę.
Cóż, dobrze zarobi na sprzedaży.
Tobie nic się nie należy?
Nic już od niego nie chcę.
Randkowanie z młodszymi kobietami jest kosztowne.
Twierdzi, że nikogo nie ma.
Nie wierzyłabym w to, co mówi twój ojciec.
Ani trochę.
Za ile kupiliście ten dom?
83 000 dolarów w 1972 roku.
Przeglądaliśmy z Joshem stare płyty. Wspaniała kolekcja.
Czemu pozwoliłaś mu je zatrzymać?
Muzyka mnie nie interesuje.
Wszystko z nim w porządku?
-Co? -Nic mu nie jest?
Sama go spytaj.
Wszyscy myślą, że skoro przestał mówić,
to przestał też słyszeć. Ale on słyszy.
Cześć, Ed.
Cześć.
Jak się masz?
Widzisz?
Gdzie byłeś?
Nalegasz, żebym została na noc,
a potem spóźniasz się o całe wieki.
Bo nie mogę spać bez ciebie.
O rany, weź tabletki na sen.
Ojciec chce sprzedać mój dom.
Ten?
Nie, nasz dom rodzinny.
Po rozwodzie mama się wyprowadziła.
Tata zatrzymał dom.
Miałem 15 lat.
Czemu się rozwiedli?
Stwierdzili, że już się nie kochają.
OŚRODEK LGBT W LOS ANGELES
Jestem w supermarkecie.
Wczuwam się w rolę.
Stoję w kolejce,
a dziewczyna przy kasie mówi:
"Poproszę o dowód tożsamości,
"by potwierdzić kartę kredytową".
Sami wiecie, jak to jest, prawda?
Wiem, co się święci. Myślę: "Niedobrze.
"To się źle skończy".
Długo mi się przyglądała.
A potem powiedziała...
W ten sposób.
I skasowała mnie za te...
Baterie czy coś...
To było...
To było wielkie zwycięstwo.
Myślałam tylko:
"Nie rozpłacz się na jej oczach.
"Nie rozpłacz się na jej oczach".
Dzięki, że się tym z nami podzieliłaś, Mauro. I że się otworzyłaś.
Jeszcze jedno.
W zeszłym tygodniu obiecałam,
że otworzę się przed moimi dziećmi, ale nie udało mi się.
To nie była odpowiednia pora.
Ale wkrótce to nastąpi.
-Pewnie. -Obiecuję.
Obiecuję to wam.
Słowo harcerza.
Są tacy samolubni.
Sama nie wiem, jak zdołałam wychować troje ludzi,
którzy martwią się tylko o siebie.
Pamiętasz dom moich rodziców?
Czy go pamiętam?
Przecież zaprosiłaś mnie
na to okropne Święto Dziękczynienia, na tydzień zanim
oświadczyli, że się rozwodzą.
-To była... -Udręka.
Wyjątkowo niezręczna atmosfera.
Mój tata myśli o przeprowadzce i remoncie.
-Wiesz, co by mi się przydało? -Co?
Twoje oko.
Rzuciłabyś okiem na ten dom?
Jasne.
Zdaje się, że jesteś specem od tych rzeczy?
No tak... Jestem specem.
Teraz?
Jaki jest twój cel?
Chcę zmienić sylwetkę.
A konkretnie?
Chciałabym mieć
ładnie wyrzeźbione ramiona,
szczupłą talię i umięśniony tyłek,
czyli mała talia, duży tyłek.
Chcę się poczuć solidnie.
Jak pień drzewa.
Nie chcę być wiotka jak mimoza.
Zacznijmy od diety. Co zwykle jesz?
Jedzenie, przeważnie,
ale zdarza mi się przeholować
i potem mam wyrzuty.
Więc zaczynam się ograniczać
-i to mnie... -Ograniczać.
Postrzegam to raczej jako zdyscyplinowanie.
-No tak. -Tak.
Przydałoby mi się więcej dyscypliny.
Ja pierniczę. To... Niesamowite.
-Prawda? -Tak.
Wejdziemy od tyłu.
Nie zamyka rozsuwanych drzwi.
-Od 1976. -Chcesz powiedzieć od '63?
Nieźle.
Sypialnia mojego taty.
Solidna konstrukcja.
Nikt tu niczego nie zmieniał?
Jak widać.
Myślisz, że...
Warto od razu go sprzedać?
Ja bym się go nie pozbywała. Chyba że bym potrzebowała gotówki.
Jak Mort stoi z kasą?
Chce przekazać ten dom mnie i Lenowi.
A co na to Len?
Zgodziłby się bez zastanowienia.
Wiecznie narzeka na Eastside.
Mówi, że to getto.
Ge-tto.
Za to ja lubię swoje sobotnie poranki.
Targ i pani, która sprzedaje pupusy.
Za nią właśnie byś tęskniła?
Tak.
Uwielbiam jej pupusy.
Co powiedziałaś?
Że lubię jej pupusy.
Jasne.
No co?
No wiesz...
W twoich ustach...
Brzmi to... Nieco sprośnie.
Co jest?
Co?
Kocham cię.
Frajer z ciebie.
Nie mów tego.
Mam cover dla waszego zespołu.
O tym teraz właśnie myślisz?
To wszystko, na co mnie stać.
To wszystko.
Tak.
Jesteś pewna, że stać cię tylko na tyle?
Tak, tylko na tyle.
Rusz ten wielki tyłek.
Jeszcze dziesięć.
Dziesięć,
dziewięć...
Osiem,
siedem, sześć...
Pięć...
Cztery...
Trzy...
Dwa...
Jeden.
Tata?
Cześć, dziewczyny. k.