Dad?
Hi, girls.
Mr. Pfefferman.
Mort.
Diyos ko.
Ang ganda ng ayos ninyo.
Salamat, Tammy.
-Tagal nating 'di nagkita. -Oo nga.
Kumusta mga magulang mo?
Mabuti naman sila.
Nasa Phoenix pa rin sila.
Magandang lugar ang Phoenix.
Dad, ano iyang suot mo?
May kailangan akong sabihin sa iyo.
Sige. Baka gusto ninyong...
-Aalis muna ako? -Oo.
Hindi, ayos lang...
-Pwedeng dito ka lang. -Dito ka lang.
Sige.
Bale...
Ganito...
Ano...
Noong bata pa ako...
Mula noong limang taon pa lang ako,
Alam ko nang mayroong...
...mali sa akin.
At wala akong masabihan
ng babaeng parte ko.
Iba pa noon.
Sobrang iba pa noon.
Ang ganda mo...
Kinailangan kong itago ang lahat...
Nilihim ko lahat ng nararamdaman ko.
-Dad... -Hayaan mo ako.
Diyos ko, hayaan mo muna ako.
May mga taong may nililihim.
At may mga taong...
sobrang lungkot.
At...
Tapos naimbento ang Internet...
Lahat, gusto ang Internet.
Parang mahika.
Patawad, Dad. Patawad.
Pwedeng tulungan mo akong intindihin?
Ibig sabihin, palagi ka nang
magbibihis-babae?
Anak, buong buhay ko...
Buong buhay ko, nagdadamit akong parang isang lalaki.
Ito ako.
-Hi, Professor. -Hello.
Professor Pfefferman?
Gabi na ba masyado?
Professor Pfefferman?
Grabe... Sobrang...
Sobrang tapang ng ginawa niya.
Hindi ba? Mahirap iyon.
Hindi ba?
-Niya? -Oo.
Hindi ba?
-Oo. -Oo.
Oo.
Mabuti't sinundo ni Len ang mga bata.
Mabuti. Hinihintay ko pang tumawag si Barb.
-Diyos ko. -Bakit?
Nasa bahay si Barb at ang anak mo.
Lintik.
Diyos ko.
P sa I sa z-z-za.
Ayos iyan.
-Akin na iyan. -Akin na.
Kumuha na kayo, mga binibini.
Kailangan kong malamang
kung ano ang nangyayari sa schedule.
Nagawan na ba ninyo ng paraan?
Hindi.
Malaking pabor na nagbibigay si Ryan ng kahit isang oras
para makasama tayo.
Aalis na siya bukas.
Hindi ko mare-resched 'yong gagawin ko.
Importante ang pagrerekord kasama si Ryan.
Ano ba ang problema niya?
-Dapat sabihin mo na. -Ang ano?
Sige, bahala na. Lintik ka.
Pinipilit mo akong sabihin sa iyo. Magpapalaglag ako.
-...17, 16, 15, 14, 13... -Sige pa.
Sige pa.
...11, 10,
-9, 8, 7, 6... -Hindi ko kaya.
...lima, apat, tatlo, dalawa...
Dapat may tawag sa ideya natin
kasi mayroon nang Sexercise.com.
Lintik ka, GoDaddy.
-Mga walang hiya. -Pwedeng aerobics.
Ass-robics. Work out, work out.
Work... twerk out. Twerkout.com.
Twerkout.com ang sa atin.
Marunong kang mag-twerk?
Tingin mo, hindi ko kaya?
-Patingin. -Sila nagsimula.
Nandito na si Mike.
-Hello. -Uy, anong balita?
Gusto mo ng maiinom?
Ikaw siguro si Stephanie.
Hindi Stephanie.
-Ali. -Mas magaling.
Mas magaling ako kaysa kay Stephanie.
May sasabihin ako sa'yo. Maraming tao ang gumagawa nito.
-Sige. -Pinipiga nila ang katas.
-Uy, hi. -Talaga?
-Nahuli kami. -Okay lang.
-Hi, Barb. -Sarah.
-Kilala kita. -Ako rin.
-Kumusta, hon? -Hi, mahal.
-Kumusta? -Mabuti. Si Tammy.
-Uy. -Masaya akong makilala ka.
-...sa kolehiyo. -Ah, si Tammy.
-Sige. -Bakit nandito pa
ang mga nakatakip dito?
Hindi ko naman inaasahan ito.
Alam ko. Sandali lang.
Tammy, malamig na beer para sa iyo.
-Hindi siya umiinom. -Tubig lang.
Kumusta ang pamimili?
Ang gulo.
Mamimili sana kami sa Ann Sacks ng tiles...
Pero pumunta kami sa...
...hanggang sa hindi na kami nakabili.
Hi.
Anong pangalan mo?
-Ako si Grace. -Hi, Grace. Ako si Sarah.
Masaya kong makilala ka.
-Naku. -Siya si Gracie.
-Hi, Mommy. -Hi, mahal ko.
-Hi, Mommy. -Hi, anak.
-Siya si Ella, Zack, at... -Colby?
Nabanggit ko kay Barb ang bahay ni Kenny sa Oahu.
-Uy, babe. -Ano iyon?
Nahihirapan akong ayusin ang schedule.
-Sige. -Alam mo ba...
-...kung kailan ang bagong spring break? -Oo.
Scratch golfer si Barb, at naisip kong
-masaya kung... -Sobra ka naman.
-Hindi ganoon. -Sabi niya, "scratch golfer."
Masayang mamasyal kasama ang marunong.
Oo.
-Sasama tayo. -Nasa maps ka.
-Maps ito? -Oo.
Diyos ko.
Syempre sa iyo ito. Seryoso ka?
-Okay. -Ang bastos niyon.
Sige na.
Hindi tamang isipin ko na nakikipagtalik ka sa iba.
-Hindi natin iyon napag-usapan. -Usapan,
usapan.
'Di kailangang mag-usap ng mga babae.
Mga lalaki lang ang kailangan no'n.
Naiintidihan ko na kung bakit maselan ka.
-Na... -Maselan ako
kasi may ibang tao na sa loob ng katawan ko.
Oo nga.
Ganito, ihahatid kita pauwi.
Dadaan tayo sa Cold Stone.
Imamasahe kita.
Aalagaan kita, okay?
Baliw ka talaga.
-Pasensya na. -Ayos lang,
hindi rin ako makatulog.
-Sobrang sarap. -Hindi ako titigil na halikan ka,
tingnan natin kung mapalutang natin ang sasakyan.
Diyan ka lang sa langit.
Ititigil ko ang oras.
Diyos ko! Kailangan natin ng maraming oras.
Dapat araw-araw kitang kasiping.
Mahal kita.
Mahal kita, Tammy.
Anong ginawa mo sa akin?
Pinaraos kita.
Hindi pa iyon tapos.
Iba iyon.
Lintik.
Parang nakahiga ako sa tubig.
-Kami ni Len... -Di nagtatalik nang ganoon?
Hindi kami nagtatalik.
Kami rin ni Barb.
Sabi ko, "Sige, ngayon na."
Tapos tumungo ako at nakita ko ang kamay ko...
Nanginginig ang kamay ko at sinabi ko na lang.
Nag-aalala ako at nabigla siya sa sinabi ko.
Iyon ay...
Biglaan pero iyon na nga ang nangyari.
Ibig kong sabihin, tapos na, at...
tapos na ang isa, dalawa na lang.
At syempre,
ang buong North America.
Salamat sa pagbabahagi mo, Maura. Nagawa mo na.
Iyon na lamang sa ngayon.
Subukan ninyo ang mga pagsasanay sa pag-iisip,
at magkita-kita uli tayo sa susunod na linggo.
Uminom tayo. Magdiwang tayo.
-May AA pa ako. -Mayroon kang ano?
AA, ate.
Hindi rin ako umiinom.
-Gusto mong uminom? -Hindi ako umiinom.
-Wow. -Walang sasama?
Hindi, alam mo kasi,
ayoko nang bumalik doon sa pangit at lumang Palisades.
Parang gusto kong...
Gusto kong magdiwang, at baka
makahanap ako ng malapit na... Ewan ko, parang...
Parang...
Alam mo 'yon, inuman lang.
Mapipilit ba kitang sumama sa akin na uminom?
Pwede akong lumabas nang mas maaga,
bakit 'di na lang tayo maglakad pauwi,
at may biskwit sa bahay.
Maglakad?
Sobrang Parisian, gusto ko 'yon.
Ikaw si Davina, tama?
-Oo. -Gusto ko ang pangalan mo.
Salamat.
Ikaw si?
Ako si Maura.
Maura.
-Biskwit. -Oo, tara na.
-Lagi ba ito? -Tuwing Miyerkules.
Wala akong pera dito.
Bakit nakababa ang upuan?
Ibinaba ko noong pumunta kami ni Tammy sa tindahan ng tiles.
Doon iyan sa kabila.
-Hindi mahalaga. -Importante iyon.
Diyos ko, doon iyan sa kabila.
-Gusto nilang dito umuupo. -Okay.
-Pagpalitin mo. -Oo na, sige na.
-Kunin mo. -Pwede bang makiraan muna?
-Umupo ka. -Padaan ako
at ilalagay ko ito sa kabila.
Huli na tayo.
Inorasan ko na.
Iyang ganyang tono
ang sinasabi ko sa iyo, okay?
Gusto mo bang magsimula ng away ngayon
o ihatid muna natin ang mga bata?
Nagiging halimaw ka na.
Bakit basang-basa ito?
May natapon bang Capri-Sun dito sa likod?
-Zacky, Ella! -Tono?
Tono ba 'ka mo?
Pakinggan mo ang sarili mo.
Kukuha ako ng tape recorder, ipe-play ko sa'yo.
-Sige. -Para marinig mo.
-Bibili ako. -Galingan mo.
Hindi ko kasalanan.
Ano iyon?
Naka-birth control siya?
Para ba 'yang aksidenteng sinasadya?
Meron kang palamang tokwa?
-Sa palagay ko. -Salamat.
Palamang tokwa? Ano 'yon?
Sabi ng trainer ko, ang dairy ay
dumi sa bituka, at lagi akong nauutot
nitong nakaraan, baka dahil sa dairy.
Nakuha ko na.
Magpapalaglag ba siya?
Syempre.
Subukan mo ito.
Salamat.
May nabuntis ka na ba dati?
-Si Carly. -Masarap ito.
Quarter pound nito, pwede?
Magagalit si Mom na binago mo iyan.
'Di ko binabago, dinadagdagan ko.
Dagdag iyon.
Naiisip mo ba ang lalaking 'yon sa apartment niya?
Nakaupo siya sa upuan habang kumakain
ng niluto niya
habang nakasalawal lang.
Hindi ko naiisip iyon.
-Bakit mo naiisip iyon? -Ewan.
Pwede ko na bang bayaran?
Ganito na lang.
Babalik na lang ako para kunin ang mga gamit niya,
at idadaan ko mamaya.
Dinig mo sila rito.
Mahabang oras iyon.
-Masayang Linggo. -Oo.
Ilabas natin ang mga bata.
...kung di mo lang nakalimutang dalhin.
Kung nakita mo naman pala,
sana inilagay mo na lang sa loob.
Kasi hindi iniutos sa akin
at ayaw kong mapahamak.
-Wala nang iba? -Para kang bata.
Pwedeng isama na namin ang mga bata
para makapagpatuloy kayo?
Pwede mong dalhin ito?
-Dadalhin ko iyan. -Sige, dalhin mo.
Sige, dalhin mo.
Ano ba ito?
Seryoso ka ba?
Ano, mag-iiyakan na naman ba tayo?
Hindi ka ba masaya?
Ayaw mo ba maging masaya?
Naiwan ang dream light ni Ella.
Mayroon akong dream light para sa'yo.
Isang dream light.
Salamat.
Libre.
Ganyan ka na lang ba maghapon?
Kasi... Noong isang araw,
nang hindi agad kami nakarating ni Tammy,
nasa bahay kami ni Dad.
Tinitingnan namin ang bahay
tapos biglang pumasok si Dad. Tapos...
Nakabihis siya nang pambabae.
Teka, ano?
Heto na.
Hello, Zacky, apo...
Susunod sina Sarah at Len.
Ang aking baby, napakaganda talaga kahit kailan.
-At ikaw. -Hi.
-Hello. -Sige, sige.
Sino ang nagbago ng iniutos ko?
Bumili si Ali ng palamang tokwa.
Bakit naman siya bibili ng tokwa?
Nasaan ang salmon? Ang veggie?
Walang napalitan. "Nadagdagan" lang.
Dairy-free na ako.
Mabuti. Dairy-free na rin ako.
-Kailan pa? -Ngayon lang.
Ang tagal ko nang gustong itigil iyon. Kinakabagan ako.
Oo nga, baka doon mo nakuha.
Kumusta na si Ed?
Lagi siyang nakatulala.
Anong sabi ng doktor?
Ang doktor.
Anong sabi ng doktor? Anong sabi ng doktor?
Gagawan ko ng kanta.
Anong sabi ng doktor?
Pwedeng ganito na lang ako habambuhay.
Pwedeng mamatay na ako, mabubulok sa kabaong nang walang nakakaalam.
Kailangan mo nang humingi ng tulong.
Bakit hindi ikaw?
May trabaho ka na ba?
Iyan ang iniisip ko.
Anong sabi ng doktor?
Lumaki ako sa Los Angeles.
Wala akong alam sa pagiging Jewish.
Parang Trip to Jerusalem.
Pagka-25 mo, pipiliin mo na lang 'yong...
taong pinakamalapit sa iyo,
at nagkaroon kami ng tatlong anak, nakadalawang bahay kami,
sobrang dami naming naging alaga
tapos, 'ayun na.
-Ang mga anak mo? -Sige.
Si Sarah ang panganay ko.
Nasabi ko na sa kanya, at natanggap niya...
Maganda ito.
Madali niyang natanggap.
Baka nga sobrang dali.
Siguro iniisip pa niya,
tapos bigla na lang siyang sasabog.
Tapos si Joshie.
Ang napakatagumpay kong anak.
Nasa industriya siya ng musika.
Sobra-sobra niyang
iniingatan ang kanyang imahe.
Mahilig sa uso, sa usong kainan,
usong jacket,
usong shades, usong nobya,
at usong... pantalon.
Si Ali naman, siya ang bunso ko.
Parang hindi natututo ang batang iyon, napakatalino.
99% ang marka niya sa SATs.
Wow!
Masyadong matalino.
Tila hindi pa lang talaga siya...
Makatiyempo.
Pwede ba akong pumasok sa kwarto mo?
-Oo naman. -Maganda ito.
Uupo ako sa tokador mo.
Alam mo,
napakahaba ng paglalakbay nating ito,
at nagsisimula ka pa lang,
kaya kailangang kalimutan mo kung ano ang iniisip ng iba sa iyo.
May kaibigan akong
nagsabi noong kaka-transition ko pa lang.
Sabi niya, "Pagkatapos ng limang taon, mapapaisip ka,
wala kahit isa sa mga kapamilya mo ang mananatili."
"Wala, kahit isa."
Tama ba ang kaibigan mo?
Oo.
Nakalulungkot naman.
Sino iyan?
Bilis!
Kailangan ng panghangin. Nasaan?
Ewan, paano ko naman malalaman?
Dumudugo ang binti ni Mom.
May dugo sa binti ni Mom?
Tumama ang paa ko sa nakausling bagay.
-Ako na. -Hindi.
-Ako na ang kukuha.
Sa ganitong edad, manipis na ang balat mo.
Ang alamat ng singsing ni Tante Gittel.
Pwede mo bang lagyan ng hangin?
Ano nga uli ang kuwento nito?
Sino nga siya? Siya ba ang kapatid ni Lola Rose sa Treblinka?
May kamag-anak tayo sa Treblinka?
Hindi ba siya 'yong nakapila,
patungong kamatayan, tapos binigay 'to
sa iba bago siya pumasok sa gas chamber?
Itabi mo 'yan. Inalok ako ng kasal
ng tatay niyo gamit 'yan.
Sabi ko, "Hindi pwede,"
at pinabili ko siya ng iba.
Nakikita mo sila sa labas?
Kalahating oras na silang nag-aaway.
Itatago ko ang palamang salmon.
Ayaw kong matuyo iyon.
Ano naman?
Dati nang nakakapangilabot ang tatay mo.
Nakakapangilabot?
Hindi sa pagiging nakakapangilabot.
Tungkol ito sa kanya, sa pagkakaroon niya ng maling katawan.
Pwedeng makiramdam ka naman?
Para bang matagal na siyang...
Para siyang nagtatago.
Buong buhay niya, nagtatago siya.
Lintik. Huwag mo itong sasabihin kay Ali, okay?
Hindi pa sila nakakapag-usap.
Ano?
Ma'am.
Paalala ko lang po ang pag-iingat
kapag dadaan dito dahil maraming gansa.
Sige po. Pupunta lang ako roon nang may pag-iingat.
Kailangan na ninyong pumasok.
Ayos ba ang mga bata? Bigyan mo lang sila ng mapapanood.
-Ayos sila. -Susunod kami.
Diyos ko. Ano ba ito?
-Tokwa. -Kadiri.
Ayaw ko nito.
Gusto ko ito. Ang sarap nito.
-Salamat. -Nakakasuka.
-Capers. -Bilisan mo.
Naku. Ali.
-Hi. -Ibaba mo ang plato.
Ali.
Ma'am, galit na gansa iyan.
Hello. Teka, teka, teka.
Sasaktan ka niyan para sa laman ng plato mo.
Ibaba mo!
-Sa kaliwa! -Ikot ka.
-Ibaba mo na 'yang plato! -Ali...
Itago mo!
Nangangagat ang ibon na iyan.
Ibaba mo na lang ang plato!
Tumabi ka.
Diyos ko po.
Gagana lang ang dream light ko kapag isinara mo lahat ng bintana.
Sarado na.
-Itong ilaw? -Oo.
Para kang nasa ilalim ng tubig, Tito Joshie.
At para kang nasa ilalim ng tubig.
Nasa ilalim ng tubig tayo.
Oo nga po.
Nasa ilalim ng karagatan ang buong bahay na ito.
Oo nga po.
Wala na si Murray.
Diyos ko po.
Napakalambing niya.
Halika. Ayos lang iyan.
Binabantayan namin ang padala sa isa't isa, dinidiligan ang halaman.
Parang hindi tama na narito tayo sa bahay niya.
Ayos lang. Siguradong okay lang kay Murray.
Ayos lang iyan.
Huling nabakante ito, $2,000 pa ang halaga.
Sa totoo lang, mura na ang $2,000.
Okay, isipin mo.
Kung wala tayong gagawing kahit ano,
sa loob ng walong buwan, may bagong taong darating.
Isang bagong tao na kalahati mo
-at kalahati ko. -Paano ang Glitterish?
Paano ang career ko?
Kinakatawan mo dapat ako.
Alam ko, pero isipin mo ang lahat ng posibleng mangyari.
Pwede tayong pumunta sa Topanga, sa hilagang California.
Kumuha tayo ng cabin.
Pwede tayong magkaanak doon, magrekord.
Pumunta sa kakahuyan,
tapos pwede kang tumaba, na parang
isang hinog na peach.
Ayoko maging peach.
Sige, ganito. Halika rito.
Halika rito, sige na.
Maupo ka.
Sige.
Magpakasal tayo.
Ano iyan?
Singsing ito ni Tante Gittel.
Namatay siya sa holocaust.
"Ew"? "Ew" para saan?
Para sa holocaust.
"Ew" ang holocaust?
Walang babaeng gustong maalok ng kasal
gamit ang singsing na mula sa holocaust.
Ano?
Gusto ko lang na pag-isipan mo.
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio