To już prawie koniec?
Nie.
To może trwać tygodniami lub miesiącami.
Musisz go gdzieś oddać.
-Nie mogę... -Musisz gdzieś go umieścić.
On nie chce. On chce z tym skończyć.
On chce z tym skończyć.
Ed zostawił wskazówki na koniec życia?
-Żadnych radykalnych środków. -Dobrze.
Shell.
Mamy różne opcje.
-Nie mów tego. -Ale mamy.
Dobra, powiedz.
Wyguglowałam.
Szperam czasem w sieci.
TRANSRODZIC
Okłamałeś mnie.
Nie było żadnej konferencji.
Konferencja była, ale ja...
Nie pojechałem na nią.
Więc co...
Pokój wypełniony
heteroseksualnymi mężczyznami w sukienkach.
Którzy tańczą.
Tańczą. Ze sobą?
Tak.
Żony też przyjeżdżają.
Co?
Żony przyjeżdżają.
To znaczy, że chcesz, żebym pojechała z tobą?
Chłopaki przywożą żony...
To nie tak, jak myślisz.
To cudowna społeczność.
Wszyscy są tacy...
Chciałbym się tym z tobą podzielić.
Jezu Chryste.
Może oddamy to dla dzieci,
które mają chemioterapię?
Kochanie, wiem, że nie rozumiesz, co znaczy być nałogowcem,
ale musisz uszanować, że mieszkasz z taką osobą.
Czy ty nie brałaś kokainy?
To narkotyk, rozumiesz?
Narkotyk to narkotyk, a ja jestem czysta.
Dobrze, kochanie. Próbuję zrozumieć.
Bardzo mi przykro z powodu tej historii z Biancą.
Bianca ponosi odpowiedzialność za to, co przydarzyło się Biance.
Świetnie z twojej strony.
Nie miałam gdzie się podziać, więc...
To, że cię wykopały, to ewidentnie moja wina,
możesz więc się tu zatrzymać na dzień lub dwa.
To Stevie Wonder.
Przepraszam, Stevie.
Lubisz huevos rancheros?
Tak.
To moja specjalność. Przygotuję rano,
za to, że mogę się tu zabunkrować.
Dobra, super.
Pamiętasz, jak miałam operację woreczka żółciowego?
Tak. Byłeś okropnym pacjentem.
Całe łóżko było zaśmiecone krakersami.
Czy to z Zankou? Gdzie czosnek?
Kupiłam u siebie,
niedaleko domu.
Zjadłam kuperek.
Pychota.
Skoro chcesz być cały czas kobietą,
to będziesz umawiać się z kobietami?
Tak. Shell, to ciągle jestem ja.
Jesteś więc lesbijką?
No...
Byliśmy więc homoseksualnym małżeństwem, zanim stało się to modne.
-Nie mogę się doczekać. -Proszę.
-Tatuś! -Cześć.
-Trampolina. -Hej. Jaka trampolina?
-Nie mamy trampoliny. -Hej.
-Cześć. -To ich rzeczy.
Odbiorę je za parę dni.
Dobra, super.
Brakuje mi kanapy.
W Palisades nie ma mięciutkich kanap?
Tammy przerabia wszystko na styl nowoczesny,
wygląda to jak Palm Springs.
Ma bardzo konkretną wizję wyglądu rzeczy.
I ich stanu.
Przepraszam, nie powinnam...
Miałyśmy małą sprzeczkę...
Zmusiła mnie do spłukania całej trawy w toalecie.
Od kiedy masz trawę?
No, odkąd...
Zdenerwowałam się, kiedy na szabat przyszedł jeden gość,
i groził wszystkim kobietom nożem.
Kto to był...
-Ten dupek? -Dziwny koleś.
Ze mną się nigdy nie ujarałaś.
To mnie uspokaja.
Mam taki inhalatorek.
-Ludzie jarają zioło inhalatorkiem? -Fakt, to szalone.
Wiem.
Gdzie można zdobyć coś takiego?
Nie wierzę.
-Hej. -Hej.
Za około pół godziny mam lekcję Talmudu,
mamy więc tylko 15 minut.
-Super. -Dobra.
O czym są te lekcje?
Josh.
Czego chcesz?
Spierdoliłem sprawę.
Zajęłaś się mną, ugotowałaś mi niesamowity posiłek.
A ja byłem kutafonem,
który zaplątał się w jakieś durne rodzinne gówno.
Miałaś prawo sobie pójść.
Przepraszam.
Dziękuję.
Zjemy coś?
Za pół godziny prowadzę zajęcia.
-A tak. -Więc...
Mogę na ciebie zaczekać?
Poczekam tutaj.
Weszłam do domu Dale'a i był on zupełnie inny.
Zdarzyło ci się kiedyś coś takiego?
Tak. Każdy się tak czuje po przeleceniu pierwszej lepszej sztuki.
Nie, słuchaj,
nie chodziło tylko o to, że chciałam sobie pójść,
to było naprawdę dziwaczne.
Jakbym nie wiedziała, gdzie jestem,
kim jestem i jak się tam znalazłam.
Wiem, dlaczego tam byłaś.
-Dlaczego? -Nauczyć się czegoś.
Nauczycielka z przedszkola kazała mojej mamie wyciąć literki,
żebym mogła uczyć się trzymając je w kąpieli.
Bo uczę się dotykając.
A ty uczysz się przez swoją waginę.
Naprawdę?
Musisz coś tam włożyć,
żeby to coś zrozumieć.
Przynajmniej na to wygląda. Prawda?
Co to? Poczekaj chwilkę.
-Hej, to płyta. -Zgadza się.
-W ten sposób? -Myślisz: "A cóż to?
"Co to za wielka rzecz w środku?"
A to Statua Wolności.
Nie wkładaj mi Statuy Wolności do waginy.
Wielu rzeczy nie powinnaś tam wkładać.
Słuchaliśmy kiedyś z Joshem tego albumu cały czas.
Wiem.
To płyta Josha.
Co masz na myśli?
Dał mi ją.
Naprawdę? Ty i Josh wymieniacie się płytami.
Nie wiedziałam, że ze sobą rozmawiacie.
Wymienianie się płytami to nowa rzecz,
ale fakt, spędzaliśmy razem czas.
Naprawdę?
Niedzielne poranki, albo po prostu:
"Josh, co porabiasz, może posiedzimy razem?"
Tak wiele rzeczy zrobiłabym inaczej.
Na przykład, powinniśmy byli razem
powiedzieć dzieciom o tacie.
Tak.
Wiedziałem, że nie byliśmy szczęśliwi,
ale nie przyszło mi do głowy, żeby coś z tym zrobić.
Chciałem, żebyś była szczęśliwa.
Muszę się pozbierać.
Mam dziś randkę.
Co? Masz randkę?
Już masz konto na Tinderze?
Nie, z Melanie.
Torres.
Melanie Torres. Twoja asystentka?
O mój Boże. To obrzydliwe.
Siedzicie ze sobą w biurze
od czterech lat i cały ten czas
myślałeś o zrobieniu tego z nią?
-Nie myślałem. -Ale chciałeś.
Najważniejsze jest to,
że nie zrobiłem tego, dopóki ty mi nie pozwoliłaś.
-Jakie ma cycki? -Nie.
-No weź. -Nie.
Jakie ma cycki?
Duże? Małe?
Maławe.
Podobają ci się?
O Boże, podobają ci się?
-Są w porządku. -Podobają ci się?
-Są w porządku. -Zadam ci pytanie,
ale nie kłam.
Czy te cię przytłaczały?
Tak, naszym głównym problemem były twoje zbyt duże cycki.
Wydaje mi się, że nieźle dawałem sobie z nimi radę.
Coś ci powiem.
Nikt nie ma lepszych od ciebie.
Tammy uwielbia te jabłuszka.
Jedna rzecz, co do której zgadzam się z Tammy.
-No... -Nie co do kanap.
-Zgadzamy się... -Co do cycków.
-To dwie rzeczy. -A ta druga?
Masz dwa cycki.
Powinienem mieć biuro, powinienem mieć asystentkę.
To jednak nie ma znaczenia,
bo jedyne, co się liczy,
to bycie pierwszym, który odkryje zupełnie świeży zespół.
Potem, jak się ich już znajdzie,
trzeba mieć instynkt i wiedzieć, że:
"To jest brzmienie, które się przebije".
Tylko to się liczy.
Jestem chyba twoim dokładnym przeciwieństwem.
Próbuję brać na warsztat starocie,
które ludzie słyszeli milion razy,
i nadać im nowe brzmienie.
Hej. Zostawiłam sweter w łazience.
Raquel, Bianca. Bianca, Raquel.
-Hej. -Cześć.
-Siemka. -Siemka.
Masz na sobie koszulę, którą lubię.
Na razie.
Co to ma być?
Nocuje tu...
-Na razie. -Cześć.
To pasierbica nowej dziewczyny
mojej siostry i jej byłej.
-Aha. -Pasierbica.
Możesz poświęcić chwilę na ustalenie historyjki.
-Nie ma żadnej historyjki. -Mieszka tu?
Nocuje tylko. Tymczasowo.
-Mieszka tu. -Nie, tylko nocuje.
-Dobra. -To dzieciak, który...
Nie umiem grać w gierki.
-Nie gram... -Naprawdę też nie chcę, więc...
Nie gram w gierki.
Myślę, że muszę już iść, Josh,
jeżeli mogę.
Możemy się uspokoić na chwilę?
Jestem spokojna.
-Ewidentnie. -To jest...
-Strata mojego czasu. -Marnuję twój czas?
-Tak. -Spędzając czas z kimś,
kogo faktycznie lubisz?
Lubisz mnie, prawda?
-Tak. -OK.
To dobrze.
Możemy się więc nie spieszyć?
Spieszymy się, prawda?
Ja się nie spieszę.
Na pierwszej randce mówiłaś o swoich jajeczkach.
Teraz mi będziesz wypominać.
Próbowałam żartować z jajeczek.
Nie wstydzę się tego, że chcę mieć rodzinę, Josh.
Przykro mi, jeżeli cię to przeraża.
Mogli mnie wywalić ze świątyni.
Za co?
Za pieprzenie się z członkiem zgromadzenia.
Nie należę do zgromadzenia.
Jesteś w wykazie, dodałam cię do listy mailowej.
Wypiszę się. Nie ma to dla mnie znaczenia.
-Prawdziwy gentleman. -Pierdolę to.
I tak nigdy się nie pieprzyliśmy, nie?
-Zgadza się. -My...
Chcę skończyć w tobie. Mogę?
Tak. Skończ we mnie.
Mogę?
O mój Boże.
Czy mogę?
Dobrze.
O Boże. Pieprzysz mojego brata?
O mój Boże!
-Obchodzi cię to? -Oczywiście.
Nie pomyślałaś, że mogę się poczuć
dziwnie, źle czy nieswojo?
Czuję się źle przez ciebie cały czas.
Ciągle.
Pamiętasz, jak na studiach zaprosiłaś mnie:
"Przyjedź", a ja pojechałam,
i spędzałam czas z twoją współlokatorką,
a ty pieprzyłaś jakiegoś gościa.
Mówisz o czymś, co wydarzyło się dekady temu.
Kupuję ci narkotyki,
a ty na to: "Dzięki za to,
"teraz zażyję je z kimś innym".
Albo zostawiasz mnie na lodzie i idziesz z jakimś transwestytą,
a ja cię potem ubieram.
Nie wiem, czemu zachowujesz się, jak zazdrosna dziewczyna.
I co ma jedno z drugim wspólnego.
Cały czas czuję się strasznie. Cały czas.
Nie istnieję w tym wszystkim.
Nie słuchasz mnie. Nie rozumiem.
Przestań się na mnie wydzierać i sprawiać...
-Przepraszam. -...że czuję się źle z tym...
Jak to, czujesz się strasznie cały czas?
Cały czas cię ranię?
To nie jest łatwe...
Mam wrażenie, że...
Od ósmej klasy, ja...
Mam...
Czuję coś do ciebie...
Dezorientujące uczucia.
To nie tylko uczucia przyjacielskie.
To coś więcej niż przyjaźń,
i już sama nie wiem,
dziwne, że nigdy tego nie zauważyłaś.
Jestem zagubiona.
Jeżeli tak czujesz,
to czemu sypiasz z moim bratem?
Jeżeli jesteś zazdrosna,
to może czujesz do mnie to samo?
Dobra.
Robiłbyś to przy innych ludziach?
Tak. Wszyscy to robią. To po prostu...
Kurwa.
Kochanie, to ja.
Shell.
Kocham cię.
To ja, kochana.
Jak długo taki jesteś?
Byłeś taki, gdy się poznaliśmy?
Byłeś taki w naszą noc poślubną?
Tak.
Nie mogę.
Mam dość.
Dobrze.
Przyjechali.
Patrz na ten palony pomarańcz.
Czy nie jest cudowny?
Jakby lata 70-te, nie?
Nie no, kolor, wiesz,
pomarańczowy z niebieskim, rozumiesz?
-Tak. -Podoba ci się?
-Super. -Naprawdę?
-Tak. -Podoba ci się?
-Kochanie, tak. -Dobra.
-Dobrze. -Jezu Chryste.
-Rewelacyjne. -Zajebiste.
-Chcę się pieprzyć z tym fotelem. -Dobra.
Nie myślisz nigdy o Barb i Lenie?
Oczywiście, że tak.
Myślisz o tym, co im zrobiłyśmy,
sądzisz, że to w porządku?
Wiesz, to...
Są na własnej ścieżce.
Len zaczął spotykać się z taką laską, Melanie.
-Tak. -Swoją asystentką.
-Dobra.
Serio? Co za skończony banał.
Ona ma niepełnosprawnego syna,
więc on spędzi resztę życia
wolno spacerując i myjąc go.
Może właśnie tego Len potrzebuje.
To go od nas oddali i...
Mam na myśli dzieciaki.
Mówisz, jakbyś była ciut zazdrosna, skarbie.
Nie jestem. Daję upust uczuciom.
Mogę to zrobić?
Możesz.
Jeżeli faktycznie to robisz.
Brzmi to bardziej na zazdrość.
Rozumiesz?
Wiem coś o zazdrości,
bo ludzie całe życie są o mnie zazdrośni.
Co chcesz robić?
Zamówić jedzenie. Oglądać głupie filmy.
-Tak. -Zostać w łóżku cały dzień.
Tak.
Zróbmy tak.
Słowa są prawdziwe
Znamy kroki do tańca
W takt, na palcach, zaloty
Mimo że słowa są prawdziwe
Nie mówiłaś, że umiesz śpiewać.
Powiedz...
Nie pytałeś.
Nie ma karetki pogotowia, mam więc nadzieję,
że jest jeszcze czas się pożegnać.
Ostatni gest podniesionego kciuka.
Nie bądź teraz ciulem. Myślisz, że ci się uda?
Co z tobą?
Nic. Nie chcę o tym mówić.
Gdyby już był martwy,
nie byłoby karetki, tylko koroner
i grupka ludzi ze świątyni.
Ed nie miał własnej rodziny?
O ile pamiętam,
brak rodziny był jego największą zaletą.
Wszystko... Otwarte.
Boże, mnóstwo leków.
Czy już go nie ma?
Jest jeszcze.
-Gdzie jest? -W sypialni.
-Matuś, co tu robisz? -Hej, dzieciaki.
Zrobiłyśmy Arnoldy Palmery. Chodźcie.
Powiedzcie, czy nie za słodkie,
to zmienię proporcje.
Tato, co ty tu robisz?
Chcesz drinka?
-Tak. -Są idealne.
Jak tam?
Dobrze wyglądasz.
Spędzacie razem czas?
-Troszkę. -Tak, co tu robisz?
Zajrzałam, bo miałam małego doła.
Wydaje się, że...
Moje dzieci mnie porzuciły
w najważniejszym momencie mojej podróży,
więc zdołowałam się i pomyślałam, że odwiedzę waszą mamę,
której ufam.
Stałam na scenie,
i tak bardzo się starałam.
-Byliśmy tam. -Byliśmy tam.
Nie było was. Wasz rząd był pusty.
Tylko na samym końcu...
Byłaś niesamowita. Cudowna.
Naprawdę, to było bardzo, bardzo...
-Co ci się podobało? -Peruki,
-makijaż... -Wypożyczyłyśmy je.
Wyglądałaś zniewalająco.
No i te rzęsy.
-O Boże. -To były podwójne rzęsy.
Czy możemy już to zrobić, kochanie?
Ed jest w złym stanie. Rozmawialiśmy o tym.
Mam dość. Nie ma nic do dodania.
-Wasza mama ma dość. -Dość czego?
Dlatego was tu zaprosiliśmy,
żebyście mogli się pożegnać.
Co to znaczy? Jest umierający?
Nie w tej chwili,
ale może być, szybciej niż nam się zdawało.
Bardzo cierpi,
przeprowadzimy go jednak łagodnie...
Do następnego etapu.
Nic mu nie jest. Jest taki sam, jak zawsze.
Byłam u niego przed chwilą. Uśmiechał się.
Uśmiecha się, mruga, szcza, sra.
Nie masz pojęcia, jakie jest jego życie.
Mówisz o jego życiu, czy o twoim życiu?
Bo jak masz dość, to dobra,
ale nie myśl, że możesz zdecydować, kiedy on ma dość.
Lęki waszej matki są niewyobrażalne.
Jest prawie niemożliwe, aby któreś z was
zauważyło, co się tu dzieje.
-Zauważamy. -Nie zauważacie, słoneczko.
Ja widzę. Cały czas do niej dzwonię.
A czy nie?
Nie chcę, żebyś do mnie dzwonił.
Chcę, żebyś tu był.
Tylko on tu przychodzi.
-Ona. -Żadne z was.
-Przychodzę... -Sprzątam szczyny,
gówna i wymioty,
siedzę tu sama z nim przed telewizorem,
i nie mam z kim porozmawiać.
-Jesteśmy tu. -Ale myślicie o czym innym.
On tu przyszedł, żeby ze mną pobyć.
Ona. Jestem ona.
Jestem kobietą.
Ona się mną zajmuje.
Ja już nie mogę.
Nie mogę.
Popatrzcie na mnie.
Albo on, albo ja.
Dobra. Powinniśmy sprowadzić rabę.
Myślę, że potrzebujemy pomocy z zewnątrz.
Po co nam raba?
To poważna decyzja.
Teraz jesteśmy religijnymi Żydami?
Napiszę do niej SMS-a.
Po co ci numer do raby?
Spotykamy się.
-O Boże. -O Boże, jesteś...
O Boże, czy ty pieprzysz rabę?
Pieprzysz rabę.
-Pieprzysz rabę. -Pieprzysz rabę?
Mamo, to nie tak.
Mamo, jest dla niego idealna.
Też tak sądzę, ale chcę powiedzieć,
że to ja pierwsza powiedziałam,
że jest dla niego wymarzona.
-Nie? -Ale ja to obstawiałam.
Nigdy się tak wcześniej nie czułem.
-Boże, muszę się stąd wydostać. -Joshie.
-Wiem. -Gęsia skórka.
Als, o co chodzi?
Zostawcie mnie samą, proszę.
Zwariować tam można.
Powinniśmy być wszyscy razem.
Nie pomagam im, więc...
Pomagamy słuchając.
Nie, pomaga się pomagając.
Wiesz co? Nie wszyscy mogą dać drapaka w każdej chwili.
Dobra. Idę to załatwić.
Idź. Idź się tym zająć.
Idź zająć się zabiciem Eda.
Spokojnie, wyluzuj.
Zostań tu i zajmij się sobą, Als. Jak zwykle.
Czemu jesteś kutafonką?
Co się dzieje?
Nie wiem.
Może chodzi o to, że pieprzysz się z Syd,
i nie pomyślałeś, żeby mi o tym powiedzieć.
-O to chodzi. -Tak, o to.
-A tak. -Tak.
Dobra, przepraszam.
To nic takiego.
To moja najlepsza przyjaciółka, to ważna sprawa.
Dobra. Przepraszam.
To skończone.
Nigdy się już nie powtórzy.
Zwłaszcza teraz, powiem ci,
nie mogłem się doczekać, żeby ci powiedzieć,
Raquel i ja,
zakochałem się.
-Naprawdę? -Tak.
-Zakochałeś się w rabie? -Tak.
Zakochałeś się.
Dziękuję, że mi mówisz. Gratuluję.
Muszę już iść.
Mam cztery butelki Percocetu,
z czasów, gdy usunięto mi torbiel barkową.
Mogę rozkruszyć i...
Cztery butelki wystarczą?
Podobno tak.
Wystarczą. Daje się to do...
Rozkruszę i dodam do kroplówki.
Przygotowałaś się do tego.
Musieliśmy.
Naprawdę to zrobimy.
Zorganizujemy piękną ceremonię sziwy.
Sziwy.
Tak, mogłaby być świetna.
-Super pomysł. -Zorganizujemy w domu.
Nie.
Nie, sziwę zorganizujemy tutaj.
Ale mamy duży dom.
Już wszystko kupiłam.
Masz rzeczy niezbędne do sziwy w domu?
Serwetki, mieszadełka.
-Mam musztardę. -Słuchajcie, ma musztardę.
Serio, Tammy nie może doczekać się jakiejś imprezy w domu.
Mój przyjaciel, Harry Finkelstein...
Uwielbiam tę historię.
Więc mój przyjaciel, Harry Finkelstein
poszedł któregoś dnia do lekarza,
odebrać wyniki badania krwi swojej żony.
Pielęgniarka powiedziała, że w laboratorium popełniono ogromny błąd.
Były dwie panie Finkelstein.
Wyniki jednej z nich wskazywały na alzheimera.
Drugiej natomiast, na trypra.
Harry więc mówi, że może przeprowadzą badania raz jeszcze?
A pielęgniarka na to: "Ubezpieczenie tego nie obejmuje".
-Niemożliwe. -Zamknij się, chcę posłuchać.
Harry więc mówi: "Moja żona ma
albo alzheimera, albo chorobę weneryczną?"
Co ja mam u diabła zrobić?
Pielęgniarka mówi: "Proszę ją zostawić w Burbank.
"Jeżeli znajdzie drogę do domu, proszę z nią nie sypiać".
-Dobre. -Tak.
Opowiada wredne kawały.
Ale nie aż tak. Po prostu kawały.
Jestem tu, żeby cię uszczęśliwiać.
L'chaim. , żeby cię uszczęśliwiać.