-Είστε κούκλες. -Κι εσύ, μαμά.
Για να δούμε τις κυρίες.
-Πολύ καλό. -Υπέροχο.
Ξέρατε τους Heart ή τους μάθατε σήμερα;
-Ναι. -Φυσικά.
Νομίζω ότι θα γίνει επιτυχία.
-Χάρηκα, παιδιά. -Μ' αρέσει.
Ας είμαστε λίγο διακριτικοί σήμερα.
Όχι. Θέλω να το πω σε όλους. Πειράζει;
Εντάξει.
-Τα λέμε στην κηδεία. -Εντάξει. Ωραία.
Τι κάνεις;
-Θεέ μου! -Μην πεις κουβέντα.
Σεξ.
-Εντάξει. -Θεέ μου!
Μια γλύκα.
ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ
-Έρχομαι. -Θεέ μου.
Τι είναι αυτό, μαμά;
Μουστάρδα, ζαχαρίνη, αναδευτήρες.
Έλεος, μαμά. Έχω στο σπίτι. Δεν χρειαζόταν να φέρεις.
Για καλό και για κακό.
-Τζίτζι! -Ντόλι.
Γεια, Τζίτζι.
-Εντάξει. Κάθισε. -Κάθισε. Ξεκινάμε.
Πάμε να δούμε τον Εντ.
-Στον τάφο. -Ναι.
Χριστέ μου, πώς και δεν έφερες κι άλλα;
-Για καλό και για κακό, είπα. -Με δουλεύεις;
Θεέ μου. Κάλεσες τη Ρίτα;
Όχι.
Βλέπω ότι απέκτησε καινούργιο παιχνιδάκι.
Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν.
Λυπάμαι για την απώλειά σου.
-Ευχαριστώ. -Είσαι πολύ γενναία.
Νεκροπομποί.
Ένας σε κάθε πλευρά.
Εντάξει, θέλουμε άλλους δύο.
-Άσ' το, Τάμι. Πάω. -Όχι, εγώ.
-Δεν πειράζει. Πάω. -Εντάξει. Μα...
-Θες; -Καλά. Πήγαινε.
Ένα, δύο, τρία, σηκώνουμε.
Φαίνεται βαρύ για σένα. Το 'χω.
Ναι. Το 'χω. Ευχαριστώ. Όλα καλά.
Σήμερα, θα θυμηθούμε τη ζωή του Εντ Πάσκοβιτς,
που έζησε τη ζωή του με αξιοπρέπεια, καλοσύνη και σεβασμό.
Ακόμα κι όταν αρρώστησε,
παρέμεινε υπέροχα αισιόδοξος,
και ξέρω ότι αγαπούσε τους δικούς του.
Γι' αυτό σήμερα, ας τιμήσουμε τη ζωή του.
Παρήγγειλες την κόλσλο;
Ναι, μαμά. Το κανόνισα.
-Και τα δύο είδη; -Μην ανησυχείς.
Ο Μορτ είναι αυτός;
Ποιος είναι αυτός;
-Είσαι εντάξει; -Ναι.
-Δεν έκανες πλάκα τελικά. -Όχι. Καθόλου.
Γεια σας.
-Είσαι καλά; -Φυσικά.
Πήγαινε.
Όλοι χαζεύουν τον μπαμπά τώρα;
Έχει σημασία;
Τα λέμε, Εντ.
-Να σε ρωτήσω κάτι; -Τι;
Μπορώ να θαφτώ δίπλα σ' εσένα και την Τάμι αν καταλήξετε μαζί;
Φυσικά, αν το θες.
Πολύ φανταχτερό το Άστρο του Δαβίδ που έβαλες.
Ευχαριστώ.
Πότε ασπάστηκες τον Ιουδαϊσμό;
Κάποιον καιρό τώρα.
Ποιος να το φανταζόταν;
Γεια.
Διάβασα κάπου
ότι είναι εβραϊκή παράδοση να κόβεις τη γραβάτα σου στην κηδεία,
αλλά δεν μπορώ να...
Θα το κάνω εγώ.
Εντάξει.
Ωραία.
-Ευχαριστώ. -Ναι.
Σου είπε ποτέ ο Τζος ότι σε αγαπάει;
Πώς είναι οι κατά συρροή δολοφόνοι που θέλουν να σε βλέπουν κατάματα;
Και ξέρεις ότι θα πεθάνεις.
Ο Τζος θέλει να βλέπει στα μάτια σου ότι τον αγαπάς,
ότι δεν έχεις γνωρίσει άλλον σαν αυτόν.
Το ωραίο είναι ότι μου το είπε,
αλλά δεν άλλαξε κάτι.
Εγώ ήμουν αυτή που τον κοιτούσε.
-Ήταν πολύ εγκεφαλικό. -Εντάξει. Δεν...
Τέλος πάντων.
Δεν με νοιάζει καν αυτό.
Το θέμα είναι ότι μου είπες ψέματα.
Ωραία.
-Και οι δύο το κάνατε. -Εντάξει.
Να έρθω στο Σιβά;
Δεν χρειάζεται.
Εντάξει.
Γεια, θείε Μορτ. Πώς είσαι;
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Ωραία.
-Είσαι καλά; -Ναι.
-Γεια, θείε Μορτ. -Μόρα.
Θείε Μόρα. Γεια.
Ευχαριστώ πολύ. Θέλω να σου πω ότι καταλαβαίνω.
Έχω ένα αγοράκι στην τάξη μου
-που υποφέρει από το ίδιο. -Πέρασε μέσα.
Γι' αυτό αν θες να μιλήσεις...
Γεια. Της νύφης είστε ή του γαμπρού;
-Συγγνώμη; -Αστειεύομαι. Περάστε.
-Ευχαριστώ. -Πάμε, πάμε.
-Ευχαριστώ. -Καθίστε.
Και πες στη μητέρα σου να έρθει.
Δεν θέλω ν' αργήσει. Όλο αργεί.
Από εκεί. Θα σου δείξω τον κήπο.
-Λυπάμαι πολύ. -Θα χαλαρώσεις, αγάπη;
-Ευχαριστώ. Ναι. -Λεν. Τι γίνεσαι;
Πού είναι η μουστάρδα; Δεν έχει αρκετή εδώ έξω.
Δεν έχει; Έβαλα έναν κουβά.
-Δεν αρκεί. -Καλώς, πάρ' τη.
Όλοι θέλουν μουστάρδα.
Βάλε όλο το δοχείο, μαμά.
Εντάξει. Αυτό θα κάνω.
Είσαι καλά;
Ναι. Μια χαρά.
Πες μου αν δεις τη μουστάρδα.
Χειροκροτήστε μια φορά, αν με ακούτε.
Αν με ακούτε, δύο παλαμάκια!
-Θεέ μου. -Ελάτε εδώ, όλοι.
Καθίστε για να ξεκινήσει το δρώμενό μας.
Θέλω να σας καλωσορίσω στο μνημόσυνο του Εντ,
γνωστό και ως Σιβά,
και να σας ευχαριστήσω που ήρθατε,
και που μας συγχαρήκατε για τη διακόσμηση του σπιτιού.
Δεν θέλω να σας καθυστερήσω,
γι' αυτό θα δώσω τον λόγο στην κυρία στα δεξιά μου.
-Και λέγεστε; -Ρουθ.
Θα μοιραστείτε μια ανάμνηση;
Ο Εντ έκανε ευτυχισμένη τη Σέλι.
Αυτό θα πω.
Δεν τον ήξερα καλά.
Δεν είχαμε συναντηθεί πολλές φορές.
-Λυπάμαι, Σέλι. -Δεν πειράζει.
Πάσο.
Με λένε Τίφανι, αν είναι η σειρά μου.
Ξέρω ότι δεν ήμουν πολύ κοντά στον Εντ,
αλλά ετοίμασα κάτι.
Ο Πέρσης ποιητής Ρουμί έλεγε
"Το βουνό κρατάει την ηχώ βαθιά μέσα του".
Κλείσε την πόρτα.
Το κέρατό μου.
"Πάσο. Πάσο".
Όχι εγώ.
Δεν έχω καλή κουβέντα για τον Εντ.
Υπάρχει θέμα.
Η Έστερ πάντα έλεγε κάτι.
Μην τη θυμώσεις μόνο.
Θα σε πηδήξει στην κηδεία σου.
"Και έτσι κρατώ τη φωνή σου".
Κάπως έτσι κρατήσαμε όλοι τη φωνή του Εντ.
Άκουσα από διάφορους σήμερα ότι ήταν σπουδαίος γείτονας.
Ξεκίνησε την ανακύκλωση εδώ.
Είναι καλό αυτό το χρώμα;
-Μια χαρά. -Εντάξει.
Ευχαριστώ.
-Είναι εντάξει; -Τέλειο.
Ναι. Ευχαριστώ.
Γιατί καλύπτουμε τους καθρέφτες;
Τι λέει η Βίβλος, η Τορά ή το "δεν βαριέσαι", γι' αυτό.
"Δεν βαριέσαι".
Δεν είναι στη Βίβλο. Είναι παράδοση.
Είναι μια λύτρωση απ' τη ματαιοδοξία,
απ' την πρόσθετη πιθανότητα να γίνεις αντιληπτός.
Μας αφήνει ήσυχους.
-Έχει άλλον έναν εδώ. -Τέλεια. Ευχαριστώ.
Ωραίο.
Ξέρω τόσο λίγα για τον Ιουδαϊσμό που είναι θλιβερό.
Είχες φρικτό Μπατ Μίτσβα;
Δεν έκανα Μπατ Μίτσβα.
Οι γονείς μου με άφησαν να το ακυρώσω.
-Αυτό ήταν... -Φρικτό;
Βασικά, θα έλεγα...
Τραγικοί γονείς;
Οι άνθρωποι κάνουν λάθη και μετά ωριμάζουν.
Ως παρατηρητής, η οικογένειά σου είναι υπέροχη
και ο αδερφός σου φανταστικός.
Είμαι πανευτυχής.
Ξέρω ότι λέω πολλά. Ελπίζω να είσαι εντάξει μ' αυτό.
Ναι. Δηλαδή...
Όχι. Νιώθω
ότι μπορεί να μου κρύβεις κάτι.
Να χαρείς.
Πες το μου.
Εντάξει. Νομίζω ότι ο Τζος
έχει πολύ σκατά σχέση με τις γυναίκες.
Και έχουν υπάρξει πολλές γυναίκες.
Ναι.
Δεν λέω ότι είναι σεξομανής ή εθισμένος στον έρωτα ή...
Δεν ξέρω. Ίσως να 'ναι ερωτομανής.
Ας το κρεμάσω αυτό.
Με συγχωρείς.
Θεέ μου, αυτή είναι πολύ όμορφη. Θυμάμαι όταν σου την πήρα.
Τη βρήκα σ' ένα μαγαζάκι στο Ιστ Βίλατζ,
όταν ήμασταν στη Νέα Υόρκη.
-Ναι. -Ήταν πολύ ωραία.
Είσαι καλά; Ξέρω ότι είναι περίεργα.
Χαίρομαι που είσαι εδώ, πάντως.
Ευχαριστώ που ήρθες.
Είναι περίεργο να παίρνουν τη θέση σου.
Δεν πήρε κανείς τη θέση σου.
-Δεν σου λείπει τίποτα; -Ναι.
Σου λείπει το πουλί μου;
-Κάποιες φορές, ναι. -Κάποιες φορές.
Μα εσείς πώς... Αυτά είναι παιχνίδια. Σκέτο πλαστικό.
Δεν είναι και τόσο χάλια.
Έχουν εξελιχτεί σημαντικά.
Ναι, ισχύει.
-Στον τομέα της δονητολογίας. -Ναι.
-Ή όπως λέγεται. -Είναι πολύ καλοί.
Έχουν διάφορα σχέδια και μεγέθη.
Δεν είναι το ίδιο.
Δεν είναι σαν το ζεστό, σκληρό και παλλόμενο πέος.
Έλα. Ρούφα τον.
Θεέ μου.
-Στάσου, στάσου. -Τι;
Σ' αγαπώ.
-Στάσου, στάσου. -Τι;
Δεν θέλω να είμαι ένα μυστικό.
Το ότι είσαι απ' αυτήν την οικογένεια
δεν σημαίνει ότι πρέπει και να τους μοιάσεις.
Ο θείος Εντ λάτρευε το γκολφ.
Θυμάμαι μια φορά που έριξε μια φοβερή μπαλιά.
Δεν έχω δει καλύτερη, προσωπικά.
-Θα μας λείψει. -Πού είναι η Ρακέλ;
Δεν ξέρω.
Ξέρω ότι σερβίρουν τα γλυκά έξω.
Φεύγει.
Τα παιδιά λατρεύουν το παγωτό μότσι.
Και έχω στον καταψύκτη...
Πού πας;
Έχω να πάω και σ' άλλη κηδεία. Είχα διπλοκράτηση.
Τι είναι αυτά που λες;
Τι εννοείς; Σταμάτα να τρέχεις.
Στάσου. Γιατί μου λες ψέματα;
-Τι έγινε; -Δεν λέω ψέματα.
Στάσου. Σ' αγαπώ.
Θέλω να κάνω παιδιά μαζί σου. Θέλω τα πάντα μαζί σου.
Έπρεπε να σου το πω νωρίτερα. Σ' αγαπάω.
Το καταλαβαίνεις;
Δεν έχω ξαναγαπήσει ποτέ ξανά, εντάξει;
Σε παρακαλώ.
Άντε γαμήσου.
Τι;
Στάσου, τι σκατά;
Θεέ μου.
Τι συνέβη;
-Τι συνέβη; Κάτι συνέβη. -Άφησέ με.
Όχι. Σου είπε κάποιος κάτι;
Η Σιντ μήπως; Σου είπε τίποτα;
Γιατί να μου πει κάτι η Σιντ;
Η Ρίτα.
Η Ρίτα σου είπε, τότε.
Τζος. Πόσες υπάρχουν τελικά;
Πόσες;
Με ποιον μίλησες μέσα;
Ρίτα, Σιντ. Εγώ υπάρχω καθόλου;
Ε και; Σ' αγαπάω, γαμώτο!
Σ' όλες τα ίδια λες; Σκάσε!
Όχι! Δεν λέω τα ίδια!
Γαμώτο!
-Είπες κάτι στη Ρακέλ; -Ποια είναι η Ρακέλ;
-Η ραβίνος. -Ναι.
Της είπα για την ωραία τελετή.
Ναι; Αυτό μόνο;
Γιατί νιώθω ότι μου λες ψέματα τώρα.
Αυτό της είπα, αλήθεια.
Από το ύφος σου,
υποθέτω ότι δεν είναι απλώς μια ραβίνος.
-Ναι. -Η τελευταία κατάκτηση;
Δεν είναι κατάκτηση, εντάξει;
Είναι ένας υπέροχος άνθρωπος.
Ο καλύτερος άνθρωπος που γνώρισα ποτέ.
Έλα, Τζος, να χαρείς.
-Γεια. -Από δω ο Κόλτον.
-Κόλτον. -Ναι. Τζος.
Απολαμβάνεις το Σιβά;
Ναι. Είναι το πρώτο μου.
Τέλεια. Ελπίζω να περνάς καλά.
Ναι. Έχουμε και ζαχαρωτά εκεί.
Τσέκαρέ τα.
Μήπως θες να...
-Μπορώ να... -Να κάνεις τι;
Δεν ξέρω πώς να το πω, αλλά θα το κάνω.
Η Ρίτα είναι η βιολογική μαμά μου.
Άρα, υποθέτω
ότι εσύ είσαι ο μπαμπάς μου.
Ναι. Είναι γιος μας.
Αγάπη!
-Τι τρέχει; -Έλα, αγάπη.
Ο κύκλος μνήμης τελειώνει. Πού είσαι;
Συγγνώμη. Έριξα λίγο κρασί και έπρεπε να το καθαρίσω.
-Είσαι καλά; -Ναι. Όλα καλά.
Ωραία. Λες να άρεσε το σπίτι;
Θεέ μου. Όλοι θα 'ναι...
-Το ξέρω. -Είναι ό,τι πρέπει γι' αυτό.
Ήταν ό,τι πρέπει για το γεγονός.
-Ευχαριστώ για... -Δηλαδή, ήταν...
Ήταν πολύ ωραία, ο κύκλος.
-Συγγνώμη, έπρεπε να... -Ναι, το ξέρω.
Είσαι εντάξει;
Ναι, μια χαρά. Τι;
Έχεις μια περίεργη έκφραση.
Λέω να παντρευτούμε.
Πέρα απ' το να σας ευχαριστήσω που ήρθατε, απλώς...
ήθελα να πω πόσο ευγνώμων είμαι,
πόσο υπέροχα μου φερθήκατε σ' αυτήν τη μετάβαση της ζωής μου.
Στο Δημοτικό Γουέστλεϊκ, ήταν η κυρία Πέιντερ,
κι εγώ στεκόμουν στη σειρά των κοριτσιών και ένιωθα καλά.
Το έχουμε συζητήσει.
Κι εκείνη με έβγαλε από εκεί και μ' έβαλε με τ' αγόρια.
-Εγώ της είπα... -Πάω για κατούρημα.
Τότε συνειδητοποίησα ότι ήμουν διαφορετική.
Είμαι από το Όβερλαντ Παρκ του Κάνσας.
Είναι ωραία περιοχή. Ξέρεις...
-Κάνσας; -Ναι.
Τελειώνω το σχολείο φέτος.
Μ' αρέσει πολύ το σούσι.
-Ναι; -Ναι.
Και σε κανέναν άλλον δεν αρέσει το σούσι που φτιάχνω εκεί.
Οπότε δεν ξέρω.
Εσένα σ' αρέσει το σούσι;
Αναρωτιέμαι αν το πήρα από σένα.
Ναι. Μ' αρέσει το σούσι.
Λογικό τότε.
Ναι.
Είναι φρικτή η στιγμή,
γιατί η ζωή μου είναι χάλια τώρα.
Βασικά, η ζωή μου είναι χάλια πάντα.
Και δεν ξέρω αν θα με συμπαθήσεις.
Ό,τι κι αν συμβεί,
θα σε συμπαθώ πάντα.
Τους περισσότερους έχω να τους δω χρόνια.
Τώρα θυμήθηκα γιατί.
Μαμά, γιατί δεν έκανα Μπατ Μίτσβα;
-Δεν ήθελες. -Ναι, αλλά ήμουν 13.
Δεν παίρνουν τα 13χρονα τέτοιες αποφάσεις.
Μαμά.
Ο πατέρας σου θα πήγαινε σε κατασκήνωση τρανς τότε,
στη Γούμαν Γουόνκα.
Τι; Ποια κατασκήνωση;
Μια κατασκήνωση στη Χάτσενπλατς στο δάσος,
όπου οι άντρες ντύνονται γυναίκες.
Έχασα το Μπατ Μίτσβα
επειδή ο μπαμπάς ήθελε να ντυθεί γυναίκα στο δάσος;
Ναι, αλλά ήσουν και κακομαθημένο.
Ξέρετε ποιο είναι. Το Σκοτεινό Μυστικό.
-Το διάβασα στη λέσχη. -Αλήθεια; Δεν ήταν υπέροχο;
Μπάρμπαρα Κίνγκσλοβερ.
-Κινγκσόλβερ. -Κινγκσόλβερ.
Δεν είναι της Μπάρμπαρα Κινγκσόλβερ.
Το ίδιο είναι.
-Γεια. -Γεια, αγάπη.
-Γεια, μπαμπά. -Γεια.
Η μαμά είπε ότι ακύρωσες το Μπατ Μίτσβα μου
για να πας σε κατασκήνωση τρανς στο δάσος;
Ισχύει αυτό;
-Όχι, καθόλου. -Όχι;
Όχι.
Άφησα εσένα να το ακυρώσεις.
Ήμουν 13.
Γλυκιά μου, εσύ το ακύρωσες.
Τα 13χρονα δεν ακυρώνουν το Μπατ Μίτσβα τους.
Εσύ το ακύρωσες.
Κάναμε μια συμφωνία. Σεβάστηκα την απόφασή σου.
Δεν θα σ' ανάγκαζα να διαβάσεις το Χαφτόρα σου.
Ήθελες να σου βάλω πιστόλι στον κρόταφο;
Μην είσαι τόσο εγωκεντρική.
Υπάρχει κι άλλος κόσμος έξω.
-Εντάξει. -Δεν είσαι μόνο εσύ,
μόνο η Άλι, τα συναισθήματά σου.
Εγώ είμαι η εγωκεντρική εδώ μέσα;
-Έτσι νομίζω. -Ωραία. Πετυχημένο.
Γιατί δεν χρειάζομαι τον Ιουδαϊσμό. Περιττά πράγματα.
Ποιος θέλει καθοδήγηση στη ζωή του;
Τι να τον κάνω τον Θεό;
-Να 'σαι καλά. -Χαμήλωσε τον τόνο σου.
-Τον τόνο μου; -Έχουμε κόσμο.
Αυτή είναι η οικογενειακή μας θρησκεία. Η μυστικοπάθεια.
Το παράκανες τώρα, ακόμα και για τα δεδομένα σου.
"Πάρε λεφτά για σπουδές, αλλά μην πεις τίποτα.
-"Όχι στον Τζος". -Θεέ μου. Άλι...
Γιατί μου δίνεις πάντα λεφτά;
Γιατί, κορίτσι μου όμορφο,
δεν μπορείς να κάνεις τίποτα!
Τώρα τα λες αυτά,
όχι όταν σου έκοβα επιταγές,
και έδινα δάνεια, που δεν ήταν και δάνεια, βασικά,
μιας και δεν δίνεις τίποτα πίσω.
Το κατάλαβες; Ούτε σεντ.
Εγώ πληρώνω για τη ζωή σου.
Ούτε χρειάζομαι, ούτε θέλω, ούτε μου καίγεται καρφί για τα λεφτά σου.
Δεν μπορείς να μου βάζεις πια τις φωνές γιατί ενηλικιώθηκα. Εντάξει;
Ορίστε, λοιπόν. Το λύσαμε. Τέλος.
Έχω μια ερώτηση.
Τώρα που δεν τα τσεπώνεις άλλο.
Με συμπαθείς;
Αν δεν σου έδινα λεφτά,
θα μου μιλούσες καν;
Αυτό φαίνεται πεντανόστιμο.
-Ναι. -Πεινάω.
Λες να τρώγεται ακόμα;
-Δεν ξέρω. Μύρισέ το. -Ναι;
-Τρώγεται; -Ναι, έτσι νομίζω.
Μαμά, έφερα την κόλσλο.
Ναι, αλλά όχι και τα δύο είδη.
Δεν έφερα και τα δύο είδη. Έλεος.
-Ωραίο φαίνεται. -Δοκίμασε αυτό πριν το φάω.
-Είναι καλό; -Είναι ξινό.
Εγώ θα το φάω, πάντως.
Είναι μούρλια.
Η Τάμι κι εγώ παντρευόμαστε.
Έχουμε γάμο!
Αν και δεν τρώω κόλιανδρο, αυτό είναι καλό.
Υπέροχα.
Δεν με ρώτησες, αλλά εγκρίνω.
-Ωραία. -Ευχαριστώ.
Θα γίνει μια Φέφερμαν;
Δεν ξέρω. Θα τη ρωτήσω. Εγώ δεν αλλάζω το επίθετό μου.
Μάλλον για να πάρει το επίθετό μου με παντρεύεται.
-Γεια. -Γεια.
-Γεια, καλέ μου. -Γεια.
-Ποιος είναι αυτός;
Χαίρω πολύ. Είμαι ο Κόλτον.
-Γεια. -Γεια.
-Πώς σε λένε; -Κόλτον.
-Κότον; -Όχι. Κόλτον.
-Κόλτον. -Με "Λ".
-Κόλτον.
-Γεια. -Γεια σου.
Κόλτον.
Δεν ήσουν με τη Ρίτα πριν;
-Ναι. -Καλά το κατάλαβα.
-Κάθισε. -Ευχαριστώ.
Πεινάς;
-Ναι. -Θες λίγο απ' αυτό;
Δεν τρελαίνομαι για εντόσθια.
Δεν είναι εντόσθια. Συκωτάκια είναι.
Βάλε μουστάρδα. Θα σ' αρέσει.
Έλα. Δοκίμασέ το.
Μια μπουκιά μόνο.
-Σ' αρέσει; -Πολύ καλό.
Ποιος είναι αυτός;
Άσε με να φάω πρώτα.
Συνήθως προσεύχομαι πριν από κάθε γεύμα.
Εβραίοι είμαστε. Δεν κάνουμε τέτοια.
-Εντάξει. -Είσαι καλεσμένος μας.
Αν θέλει να το κάνει...
-Πιάνουμε τα χέρια. -Ελάτε.
-Ευχαριστώ. -Έχεις μεγάλα χέρια.
Γι' αυτό το φαγητό κι αυτήν τη μέρα,
-αυτούς τους ανθρώπους... -Το 'ξερα ότι θα ξανάρθει.
-Τα βλέπεις; -Έλα, Άλι.
Έλα.
Έλα. Κάτσε δίπλα στη μανούλα. Έλα.
Έλα, γλυκιά μου.
Θα 'ρθει. Έλα, Αλ.
Έλα.
Η προσευχή είναι πιο δυνατή, αν είμαστε όλοι ενωμένοι.
Σ' ευχαριστώ, Επουράνιε Πατέρα,
γι' αυτό το φαγητό, αυτήν την υπέροχη μέρα,
αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους.
Εις το όνομα του Κυρίου, αμήν.
Απόδοση διαλόγων: Ντέση Βερβενιώτου