-Wyglądacie świetnie. -Ty też, mamo.
Spójrzmy na te damy.
-To było dobre. -Bardzo ładnie.
Czy znałyście wcześniej zespół Heart?
-Tak. -Pewnie.
Mamy tutaj gotowy przebój.
Dobrze was widzieć.
Dziś będziemy dyskretni.
Nie. Chcę powiedzieć wszystkim. Mogę?
Dobra.
-Do zobaczenia na pogrzebie. -Dobra.
Co porabiasz?
-O Boże! -Cicho siedzieć!
Seks.
-Dobra. -O mój Boże!
Słodkości.
TRANSRODZIC
-Idę, idę. -O mój Boże.
Mamo, co to jest?
Musztarda, słodzik, mieszadełka.
Mam to wszystko w domu. Nie musiałaś przynosić.
Na wszelki wypadek.
-Gigi! -Dolly.
Hej, Gigi.
-Dobra już. Siadajcie. -Siadajcie. Jedziemy.
Jedziemy zobaczyć Eda.
-W grobie. -Tak.
Jesteś pewna, że wystarczy?
-Już mówiłam, na wszelki wypadek. -Żartujesz?
O Boże. Zaprosiłeś Ritę?
Nie.
Ma chyba nowego nastoletniego chłoptasia.
Pewne rzeczy nigdy się nie zmieniają.
Moje kondolencje, kochana.
-Dziękuję. -Jesteś bardzo dzielna.
Żałobnicy niosący trumnę.
Po każdej stronie.
Dobra, potrzebujemy jeszcze dwojga.
-Tammy, ja to zrobię. -Nie, dam radę.
-Dobra. Ja to zrobię. -Dobra. Chcesz...
-Chcesz? -Dobra. Wiesz co, zrób to.
Raz, dwa, trzy, podnosimy.
To chyba zbyt ciężkie dla ciebie. Wezmę.
Tak. Już. Dziękuję. Tak jest dobrze.
Dziś wspominamy życie Eda Paskowitza,
który przeżył je z godnością, dobrocią i szacunkiem.
Nawet, gdy podupadł na zdrowiu,
pozostał w piękny sposób pozytywny,
i wiem, że kochał swoją rodzinę.
Tak więc dziś celebrujmy jego życie.
Zamówiłaś coleslaw?
Tak, mamo. Zamówiłam.
-Obydwa rodzaje? -Nie martw się tym.
Czy to Mort?
Kto to?
-Wszystko dobrze? -Tak, wszystko OK.
-Nie żartowałaś. -Nie, nie żartowałam.
Witam wszystkich.
-Wszystko gra? -Oczywiście.
Idź.
Czy teraz wszyscy gapią się na tatę?
Czy to ważne?
Do zobaczenia, Ed.
-Mogę cię o coś zapytać? -O co?
Czy mogę być pochowany obok ciebie i Tammy, jeżeli będziecie razem na dobre?
Pewnie, jeżeli chcesz.
Ale masz błyszczącą Gwiazdę Dawida.
Dziękuję.
Od kiedy interesuje cię judaizm?
Od jakiegoś czasu.
Kto by pomyślał?
Hej.
Cześć.
Przeczytałam,
że do starej żydowskiej tradycji należy obcięcie krawata na pogrzebie,
ale nie...
Mogę to zrobić.
Dobra.
Zgoda.
-Dzięki. -Spoko.
Czy Josh ci mówił, że cię kocha?
Wiesz, jak seryjny zabójca chce patrzeć ofierze w oczy?
I wiadomo wtedy, że się umrze.
Josh chce widzieć w twoich oczach miłość do niego,
to, że nigdy nie spotkałaś kogoś takiego, jak on.
Stuknięte jest to, że mówił mi o tym,
ale wtedy to się jeszcze działo.
Ciągle byłam tą osobą, która na niego patrzyła.
-To było kompletnie chore. -Dobra. To...
No nic.
Nie obchodzi mnie to, tak naprawdę.
Chodzi tylko o to, że mnie okłamałaś.
Super.
-Że obydwoje mnie okłamaliście. -Dobra.
Mam iść na sziwę?
Nie musisz przychodzić.
Dobra.
Cześć, wujku Morcie.
-Dobrze cię widzieć. -Dobrze.
-Wszystko w porządku? -Tak.
-Cześć, wujku Morcie. -Mauro.
Cześć, wujku Mauro.
Dziękuję ci bardzo. Chcę powiedzieć, że zupełnie to rozumiem.
W mojej klasie jest mały chłopczyk,
-który cierpi na to samo schorzenie. -Wejdźcie.
Jeżeli będziesz potrzebował porozmawiać...
Ze strony panny młodej? Pana młodego?
-Przepraszam? -Żartuję. Proszę wejść.
-Dziękuję. -Proszę, proszę.
-Dziękuję. -Idź, usiądź.
Napisz swojej matce, żeby tu przyszła.
Nie chcę, żeby się znów spóźniła.
Pokażę ci ogrody kuchenne.
-Przepraszam. -Wyluzuj, kochana.
-Już luzuję. -Cześć, Len.
Gdzie musztarda? Za mało tu musztardy.
Co? Jest praktycznie kadź.
-Za mało. -Weź.
Wszyscy lubią musztardę.
Wystaw cały pojemnik, mamo.
Tak zrobię. Wystawię cały pojemnik.
Wszystko w porządku?
Tak.
Daj znać, jak zobaczysz gdzieś musztardę.
Klaśnijcie raz, jeżeli mnie słychać.
Jeżeli ktoś mnie słyszy, klasnąć dwukrotnie.
-O Boże. -Proszę tu wszystkich.
Siądźcie i zacznijmy tę szopkę.
Chciałabym przywitać wszystkich na uroczystości lub stypie ku pamięci Eda,
znanej również pod nazwą sziwa,
chcę też podziękować wszystkim przybyłym
za uwagi dotyczące tego, jak zmieniłyśmy dom.
Nie będę wam zajmować czasu,
przekażę więc pałeczkę osobie po mojej prawej.
-Jak się pani nazywa? -Ruth.
Czy chce się pani podzielić wspomnieniem?
Ed dawał Shelly szczęście.
To powiem.
Nie znałam go zbyt dobrze.
Nie widywaliśmy się zbyt często.
-Przykro mi, Shelly. -W porządku.
Ja mówię pas.
Jestem Tiffany, mogę coś powiedzieć.
Pewnie nie jestem najbliższą Edowi osobą,
ale coś przygotowałam.
Rumi, perski poeta, napisał:
"Góra zatrzymuje echo w głębi siebie".
Zamknij drzwi.
Cholera.
"Mówię pas".
Nie ja.
Nie mam nic dobrego do powiedzenia o Edzie.
Za tym się coś kryje.
-Esther zawsze coś mówiła. -Coś się kryje.
Nie wkurzaj Esther.
Odpierdoli focha na twojej stypie.
"I tak ja zatrzymałem twój głos".
Myślę, że wszyscy możemy powiedzieć, że tak zatrzymujemy głos Eda.
Słyszałam dziś, że był świetnym sąsiadem.
Zainicjował recykling.
Ten kolor może być?
-Może być. -Dobra.
Dziękuję.
-Czy tak jest dobrze? -Super.
Dziękuję ci.
Dlaczego zakrywamy lustra?
Co o tym mówią Biblia, czy Tora, czy inne coś?
"Inne coś".
Nie ma tego w Biblii. To tradycja.
Chodzi o uwolnienie się od próżności,
od tej dodatkowej warstwy bycia postrzeganym.
Zapewnienie nam spokoju.
-Tu jest jeszcze jedno. -Super. Dziękuję.
To miło.
Tak niewiele wiem o judaizmie, smutne to.
Miałaś okropną bat micwę?
Nie miałam bat micwy.
Rodzice pozwolili mi ją odwołać.
-To było... -Straszne?
Chciałam powiedzieć...
Okropne wychowanie?
Ludzie popełniają błędy, potem dorastają.
Z zewnętrznej perspektywy uważam, że twoja rodzina jest niesamowita,
a twój brat jest cudowny.
Jestem przeszczęśliwa.
Wiem, że to dużo. Mam nadzieję, że to w porządku.
Tak, to znaczy...
Mam wrażenie,
że czegoś mi nie mówisz.
Jeżeli tak, to proszę.
Proszę, powiedz mi.
No dobra, uważam, że Josh ma
posrane relacje z kobietami.
A tych kobiet było wiele.
Tak.
Nie mówię, że jest seksoholikiem, ani uzależniony od miłości, albo...
A może od miłości tak.
Powinnam to powiesić.
Przepraszam.
Boże, wygląda świetnie. Pamiętam, kiedy to kupiłam.
W tym małym sklepiku w East Village
w Nowym Jorku. Pamiętasz?
-Tak. -Naprawdę super.
Wszystko w porządku? Wiem, że to dziwne.
Jednak cieszę się, że tu jesteś.
Dziękuję, że przyszedłeś.
To dziwne uczucie, bycie zastąpionym.
Nie zostałeś zastąpiony.
-Za niczym nie tęsknisz? -Tak.
Tęsknisz za moim fiutem?
-Czasem za nim tęsknię. -Czasem za nim tęsknisz.
No bo zabawki są przecież tylko z plastiku.
Nie są najgorsze.
W tej dziedzinie nastąpił duży postęp...
Ależ tak.
-...w dziedzinie dildologii... -Ależ tak.
-...czy jak to zwą. -Są w tym bardzo dobrzy.
Różne kształty i rozmiary.
To nie to samo.
To nie jak ciepły, seksowny, pulsujący fiut.
Ssij. Ssij mojego fiuta.
O Boże.
-Poczekaj. -Co?
Kocham cię.
-Poczekaj. -Co?
Nie chcę być pierdolonym sekretem.
To, że jesteś z tej rodziny,
nie znaczy, że musisz być jak oni.
Wujek Ed uwielbiał grać w golfa.
Pamiętam, jak raz posłał piłkę pionowo w górę.
To był najlepszy strzał, jaki widziałem.
-Będziemy tęsknić za nim. -Gdzie Raquel?
Nie wiem.
Wiem, że desery wykłada się tu.
Wychodzi.
Dzieci uwielbiają lody mochi.
Mam takie w zamrażalniku...
Dokąd idziesz?
Mam następny pogrzeb. Konflikt grafików.
O czym ty mówisz?
O czym ty mówisz? Zatrzymaj się.
Dlaczego mnie okłamujesz?
-Co się stało? -Nie kłamię.
Hej. Kocham cię.
Chcę mieć z tobą dzieci. Chcę mieć z tobą wszystko.
Powinienem był powiedzieć to wcześniej. Kocham cię.
Rozumiesz?
Nigdy wcześniej nikogo nie kochałem, rozumiesz?
Proszę.
Pierdol się.
Co?
Co, kurwa?
O Boże.
Co się stało?
-Coś się stało. Co? -Puść.
Nie. Ktoś ci coś powiedział?
Czy to Syd? Ona ci coś powiedziała?
Czemu Syd miałaby coś mi powiedzieć?
Rita.
Rita ci coś powiedziała.
Josh. Ile ich jest?
Kto jeszcze?
Z kim gadałaś?
Rita, Syd. Gdzie tu miejsce dla mnie?
Ja cię kocham!
Wszystkim to mówiłeś? Zamknij się!
Nie!
Kurwa!
-Powiedziałaś coś Raquel? -Kim jest Raquel?
-Raba. -A tak.
Powiedziałam jej, że uroczystość była świetna.
Tylko tyle?
Mam wrażenie, że mnie teraz okłamujesz.
Naprawdę tak powiedziałam.
Z twojego tonu wnioskuję,
że jest kimś więcej niż rabą.
-Tak. -Najnowszy podbój?
Nie jest podbojem, rozumiesz?
Jest niesamowita.
To najlepsza osoba, jaką w życiu spotkałem.
Przestań, proszę.
-Hej. -To jest Colton.
-Colton. -Josh.
Dobrze się bawisz na sziwie?
Tak, to moja pierwsza.
Mam nadzieję, że dobrze się bawisz.
Tak. Są tam jakieś słodycze.
Możesz sobie wziąć.
Czy chcesz, żebym...
-Mogę... -Co zrobić?
Nie wiem, jak to powiedzieć, więc po prostu powiem.
Rita jest moją biologiczną matką.
W takim razie,
ty jesteś moim tatą.
Tak. To twój syn.
Hej, kochanie!
-Co tam? -Chodź.
Kończymy wspominanie. Gdzie jesteś?
-Hej. -Hej.
Rozlałam wino i musiałam posprzątać.
-Wszystko w porządku? -Tak. Wszystko dobrze.
Dobra. Myślisz, że ludziom podoba się dom?
O Boże. Myślę, że są naprawdę...
-Wiem. -Idealnie się do tego nadaje.
Otworzył się na wydarzenie.
-Dzięki za... -Było po prostu...
To było dobre, to koło.
-Przepraszam, musiałam... -Tak, wiem.
Wszystko gra?
Tak. Co?
Masz zabawny wyraz twarzy.
Myślę, że powinnyśmy się pobrać.
Pomijając podziękowania za przyjście,
chcę powiedzieć, jak wdzięczna jestem,
jacy byliście dla mnie cudowni podczas mojej przemiany.
W podstawówce w Westlake była taka pani Painter,
a ja stałam w kolejce dla dziewczynek i czułam, że tam należę.
Rozmawiałyśmy o tym.
Ona zmusiła mnie, żebym stanęła w kolejce chłopców.
-Powiedziałam... -Kota dostaję.
Wtedy zorientowałam się, że coś jest inaczej.
Jestem z Overland Park, Kansas.
To ładna okolica. Wiesz...
-Kansas? -Tak.
W tym roku będę w ostatniej klasie.
Bardzo lubię sushi.
-Tak? -Tak.
Nikt inny tam nie lubi sushi, tylko ja.
No i nie wiem.
Czy ty lubisz sushi?
Myślałem, że to może po tobie.
Tak. Lubię sushi.
To ma sens.
Tak.
To wszystko naprawdę nie w porę,
wszystko mi się pojebało i...
Wiesz co? Cały czas wszystko mi się jebie.
Nie jestem pewien, czy mnie polubisz.
Nieważne, co się stanie,
zawsze będę cię lubił, wiesz?
Większości z tych ludzi nie widziałam od lat.
Teraz już pamiętam czemu.
Dlaczego nie miałam bat micwy?
-Nie chciałaś. -Miałam 13 lat.
Nie powinnam decydować.
Mamo.
Twój ojciec chciał wtedy jechać na obóz przebierańców,
Camp Woman Wonka.
Jaki obóz?
Gdzieś w lasach w Hatzenplatz,
gdzie mężczyźni przebierają się za kobiety.
Nie miałam bat micwy,
bo tata chciał jechać do lasu przebrany za kobietę?
Tak, i byłaś rozpuszczonym bachorem.
To jest jak Memory Keeper's Daughter.
-Czytałam w klubie książki. -Naprawdę? Fantastyczna, prawda?
Barbara Kingslover.
-Kingsolver. -Kingsolver.
Barbara Kingsolver tego nie napisała.
-Nieważne. -Kingsolver.
-Hej. -Hej, kochanie.
-Cześć, tato. -Hej.
Mama mówiła, że odwołałaś moją bat micwę,
żebyś mogła jechać na przebieranki do lasu?
Czy to prawda?
-Nie. Wcale. -Nie?
Nie.
Pozwoliłam ci odwołać.
Miałam 13 lat.
Ty odwołałaś...
Trzynastolatki nie odwołują bat micw.
Kochanie, odwołałaś swoją bat micwę.
Uzgodniłyśmy coś, ja uszanowałam twoje zdanie.
Nie mogłam zmusić cię do przygotowania haftary.
Co miałam zrobić, przystawić ci broń do skroni?
Nie skupiaj się tylko na sobie.
Na zewnątrz też jest świat.
-Dobra. -Jest coś więcej,
poza Ali i jej uczuciami.
Dobra. W tym pokoju to ja skupiam się na sobie.
-Tak uważam. -Pięknie. Naprawdę.
Nie potrzebuję judaizmu. Kto chce być Żydem?
Komu potrzebne przewodnictwo w życiu?
Co ja bym, do diabła, zrobiła z Bogiem?
-Wiesz co? Dziękuję. -Mogłabyś mówić ciszej.
-Mam być ciszej? -Są tu ludzie...
To religia w naszej rodzinie? Utrzymywanie tajemnic.
Troszkę przesadzasz, nawet jak na ciebie.
"Tu masz forsę na studia, ale nie mów nikomu.
-"Nie mów Joshowi". -Boże, Ali...
Czemu zawsze wciskasz mi forsę?
Ponieważ, moja piękna,
nic nie umiesz zrobić!
Teraz masz o wiele więcej do powiedzenia,
niż kiedy wypisywałam ci czeki,
dawałam pożyczki, które w ogóle nie są pożyczkami,
bo gównianego grosza nie oddajesz.
Rozumiesz? Ani centa.
Płacę za twoje życie.
Nie potrzebuję, ani nie chcę twoich gównianych pieniędzy.
Nie możesz drzeć na mnie mordy, bo jestem dorosła. Rozumiesz?
To więc mamy ustalone.
Mam pytanie.
Skoro już nie będziesz brać ode mnie pieniędzy.
Lubisz mnie?
Gdybym nie dawała ci pieniędzy,
czy w ogóle byś ze mną rozmawiała?
Wygląda przepysznie.
-Tak. -Jestem głodna.
Myślisz, że ciągle jest dobra?
-Nie wiem. Powąchaj. -Tak?
-Dobra? -Tak myślę.
Mamo, zamówiłam coleslaw.
Tak, ale nie obydwa rodzaje.
Nie obydwa rodzaje. Jezu Chryste.
-Bardzo dobre. -Spróbuj, zanim ja zjem.
-Dobre? -Wyraziste.
I tak zjem.
Pyszne.
Tammy i ja zdecydowałyśmy się pobrać.
Ślub!
Zwykle kolendra mi nie smakuje, ale to jest dobre.
To cudownie.
Nie zapytałaś mnie, ale pochwalam.
-Super. -Dziękuję.
Czy przyjmie nazwisko Pfefferman?
Nie wiem. Muszę ją zapytać. Ja nie przyjmę jej nazwiska.
Pewnie chce się pobrać tylko dla nazwiska.
-Hej. -Hej.
-Cześć, kochanie. -Hej.
-Kto to?
Miło mi poznać. Jestem Colton.
-Hej. -Hej.
-Jak się nazywasz? -Colton.
-Coton? -Nie, Colton.
-Colton. -Jest tam "L".
-Colton.
-Hej. -Cześć.
Colton.
Czy nie przyszedłeś z Ritą?
-Tak. -Tak myślałam.
-Usiądź. -Dziękuję.
Głodny?
-Pewnie. -Chcesz trochę?
Nie lubię podrobów.
To nie podroby. To siekana wątróbka.
Dodaj musztardę. Posmakuje ci.
Proszę. Spróbuj.
Tylko troszkę.
-Naprawdę ci smakuje? -Bardzo dobre.
Kim on jest?
Niech coś najpierw zjem.
Zwykle modlę się przed każdym posiłkiem.
Jesteśmy Żydami. Nie robimy tego.
-Dobra. -Jesteś naszym gościem.
Jeżeli chce...
-Trzymamy się za ręce. -No już.
-Dziękuję. -Masz duże dłonie.
Za to jedzenie i za ten dzień
-za tych ludzi... -Wiedziałam, że wróci.
-Widzisz? -Chodź, Ali.
Chodź.
Chodź. Siadaj przy mamusi. No chodź.
Chodź, skarbie.
Idzie. Chodź, Al.
No chodź.
Modlitwa ma więcej mocy, jeżeli jesteśmy złączeni.
Dziękuję ci, Ojcze Niebieski,
za ten posiłek, za ten wspaniały dzień,
za tych cudownych ludzi.