Dzień dobry.
Dzień dobry, złotko.
-Jest kawa? -Tak, mnóstwo.
Idziesz w złą stronę. Jest tam, księżniczko.
Dziękuję.
Dzięki, że mogłam przenocować.
Pasuje ci to moje kimono.
Jak się spało?
Szczerze mówiąc kiepsko.
Było strasznie skwarno,
a nie mogłam znaleźć klimatyzacji.
Tu nie ma klimatyzacji.
Ale możesz pogadać o tym z Salem, kiedy już wyjdzie.
Wychodzi? Już go wypuszczają?
Na przepustkę.
-Świetnie. -Tak. Na kilka tygodni.
Módlmy się.
-Ma jakiś plan? -Sal zawsze ma plan.
Zamknęli go za przekręty finansowe.
Za to samo, co Marthę Stewart.
Kocham Marthę Stewart.
Świetnie wyglądasz.
-Dzień dobry, zdziry. -Dzień dobry.
Jak to możliwe, że już wstałaś?
Widziałam cię na parkiecie z tym żołnierzem
i nagle gdzieś zniknęłaś.
Wyniósł cię stamtąd jak zranionego towarzysza.
Moja cipka jest jak zraniony żołnierz.
Ma prawdziwą cipkę?
Przepraszam.
Jestem tutaj, możesz mnie spytać.
-Zapytaj ją o to. -Cholera.
Mogę...
No co? Wyduś to z siebie.
Masz cipkę?
-Chodzi mi o taką... -Prawdziwą cipkę.
Tak.
Dałam za nią półtora patyka.
Dlatego nie rozumiem,
dlaczego nadal zadaje się z fetyszystami transów.
Wolę określenie trans-romantycy.
To irytujące.
Lubię, jak mnie pieprzą.
-Tak. -Tak. Za bycie pieprzonym.
-Za bycie pieprzonym. -Tak jest, królowo!
Tak jest, królowo!
Tak.
Tak, królowo.
-To nie do końca... -Tak, królowo.
Możemy przestać?
Wyrobi się.
TRANSRODZIC
Jezu.
Hej, kochanie.
To twoja koleżanka Tennessee?
Może wejdź razem z nią?
Mamo, ty mnie zaprowadź.
-Jestem spóźniona. -Proszę.
Mam tyle do zrobienia. Przepraszam, skarbie.
Pamiętaj, że ten weekend jest taty.
Będę za tobą strasznie tęsknić.
-Kocham cię. -Też cię kocham.
Proszę przejrzeć dokumenty i podpisać.
Hej, Barb.
-Hej, Sarah. -Jak leci?
-Dobrze. -Tak?
Tak.
Co to jest?
Śmieciowy komitet.
Wywózka, odbiór, plakaty, sortowanie elektrośmieci.
Wszystko, czym nie ma się komu zająć.
Idealne dla rodziców, którzy chcą udawać, że są zaangażowani.
Coś dla mnie.
Nie, ty nie...
Nie możesz należeć do mojego komitetu.
Jasne, rozumiem.
Chciałam się zapisać do czegokolwiek.
Każdy coś robi, a ja...
Nie wiem, co wiedzą ludzie.
Wielu ludzi sporo wie.
Krążą plotki.
Świetnie, dzięki. Od razu mi lepiej.
To znaczy...
Nie muszę się zapisywać. Może skoczymy na kawę albo...
Kawę? Nie.
Nie pójdę z tobą na kawę.
Przykro mi, jeśli drażnią cię moje zasady.
Nie wiem, o czym ty mówisz, ale... Niech będzie.
W porządku.
Wnoś.
Orzeł wylądował.
Chodźmy, będziesz spał w moim pokoju.
-W tym? Ekstra. -Tak.
-W tym? -Tak, po lewej.
Pościel jest stara, kupię ci nową.
-I lampka się zepsuła. -W porządku.
Widziałem fajną lampę w sklepie muzeum sztuki współczesnej.
A to kupiłem ci wcześniej.
Świeczka o zapachu skóry. Powąchaj.
-Tak. -Super.
-Podoba ci się? -Tak, jest świetna, dziękuję.
Może to głupio zabrzmi,
ale czy mogę mówić do ciebie "tato"?
Chyba tak.
Muszę to przemyśleć?
Przemyślałem i zgadzam się.
-Na pewno? -Tak?
Tak. Pomóc ci się rozpakować?
Nie, wielkie dzięki.
-OK. -Nie jest tego dużo.
-Dzięki. -Nie ma za co.
-Uścisk? -Jasne.
Dobra.
PROSIMY O CISZĘ SPOTKANIE
WYMAGANY IDENTYFIKATOR
Właśnie w tym miejscu,
pod tymi schodami była "ziemia niczyja".
Działo się, stary.
-W czasie lekcji? -Tak, w czasie lekcji.
Szczęśliwa jedenastka. To tutaj.
-Ciekawe, czy nadal pamiętam. -To moja ulubiona liczba.
Nie da rady. Idziemy.
Chodź.
-Zepsułeś to. -Wiem.
Byłeś podrywaczem?
Dobrze się bawiłem. A ty?
Jesteś przystojny. Pewnie nieźle ci idzie.
Parę dziewczyn oglądałem w stroju Ewy.
-Naprawdę? Zaraz. -Co najmniej cztery lub pięć.
Cztery lub pięć dziewczyn czy cztery lub pięć razy?
Dziewczyn.
Nikomu tego nie mówiłem.
-Zalegalizujmy cię. -Dobra.
Pan Slaughter nadal tu uczy?
Nie, już nie.
A pan Irons, facet od dyscypliny?
Nie, od dawna go nie ma. Ale słyszałem o nim historie.
Gość był mocny.
Chodził po korytarzach z packą. Szalone czasy.
Miał na drzwiach napisane: "Specjalista ds. dyscypliny".
Jest pan jego prawnym opiekunem?
Nie, jego biologicznym ojcem.
Ale możemy to dać do podpisu opiekunom.
To trochę skomplikowane. Ale mieszka ze mną.
-A pan mieszka w rejonie szkoły? -Tak jest.
Dobrze, Colton. Witamy w Pacific Palisades.
Dziękuję. Mógłbym dostać szafkę nr 11?
To podchodzi pod nepotyzm.
Nieprawda.
Przedstawię cię tylko paru moim znajomym.
Nie wiem, czy zostanę w LA na magisterkę.
Jest.
-Cześć, Carl. -Profesor Pfefferman, świetnie wyglądasz.
-Dziękuję. Dobrze cię widzieć. -Ciebie też.
-Usiądziemy? -Jasne.
-Dziękuję. -Siadajcie.
Więc...
Co słychać? Jak tam Hobbsy?
U Hobbsy'ego wszystko dobrze, wiesz, jaki on jest.
Nigdy stąd nie odejdzie.
Tak, bo nikt inny go nie zatrudni.
Myślałem, że zabierzesz go ze sobą.
-Ma żonę numer trzy. -Ma kasę.
-Naprawdę? -Zdecydowanie.
Leslie, to ta osoba, którą chcę ci przedstawić.
-Ali Pfefferman. -Dzień dobry.
Leslie Mackinaw.
Cześć, Ali.
-Miło mi. -Miło poznać.
Leslie. Pani nazwisko coś mi mówi. Czytałam pani książkę na studiach?
Czy tak? Jest pani poetką.
Jestem, zgadza się.
Jest pani świetna.
Dziękuję bardzo.
Leslie będzie idealną osobą
do wprowadzenia cię w studia o kobietach.
Chyba będziesz musiała poszukać gdzie indziej.
"Kobieta" jest tu brzydkim słowem.
Jestem wysoko postawioną pracownicą
nowo nazwanego zakładu gender studies.
Oczywiście.
-I znam ciebie. -Znamy się, prawda?
Studiowałyśmy razem w Berkeley?
-O co chodzi? -Byłaś redaktorem Perspective on Politics.
Tak, przez kilka lat. Publikowaliśmy twoje teksty?
Aplikowałam do redakcji.
A ty mnie zablokowałaś.
Nigdy nikogo nie blokowałam.
To znaczy...
Byłaś jedną z kandydatek?
Tak, aplikowałam co roku przez 10 lat.
Aplikowałam ja i moje współbojowniczki.
Aplikowałam i aplikowałam.
Ale zatrudnialiście tylko mężczyzn.
I jedną laskę z wielkimi cyckami,
od której ciężko ci było oderwać wzrok, jeśli dobrze pamiętam.
Byłaś członkinią tamtej grupy.
Miło, że pamiętasz.
Siódemka z Berkeley. Władze uczelni miały nas dosyć.
Przegnałyśmy prorektora.
-Kim jest prorektor? -Dokładnie.
Leslie, chcę ci tylko powiedzieć,
że moje poglądy się zmieniły. Rozumiesz?
I bardzo przepraszam, jeśli to w czymś pomoże.
W sumie niewiele pamiętam.
Bo niby dlaczego?
Nie!
No, dalej dzieciaki.
-Bum, bum, strzał! -Cholera.
Przerwa. Poczekajcie. Zaraz wrócę.
Mało co nie dostałem zawału.
-Sama weszłaś? -Tak.
Nie rób tak.
-Proszę cię. -Zapomniałam maty do jogi.
Jakbym zobaczył jebanego ducha.
Mało nie umarłem ze strachu.
-Hej! -Mamo.
Mamo, co tu robisz? Dzisiaj nie jest twój dzień.
Tak, wiem. Ale zapomniałam maty do jogi, więc...
Mama przyszła z krótką wizytą.
...wpadłam, żeby ją zabrać. Cześć, Barb.
-Co słychać? -Znów się widzimy.
Jak leci?
Dobrze, spędzamy czas z dziećmi.
A jak prace śmieć-komitetu?
To komitet do spraw śmieci, a nie śmieć-komitet.
Żartowałam.
Barb, jeśli chcesz zostać dłużej,
to powiem Melanie, by kupiła więcej ryby.
-I wino. -Dobrze, uwielbiam ryby.
Twoja dziewczyna dostanie rybkę?
Zapowiada się niezła impreza.
Nie impreza, zwykła kolacja.
Ludzie tak robią. Spotykają się i jedzą rybę.
Rybę z grilla.
Dobrze się razem bawią.
Będzie grillowana ryba.
Fajnie. Idę po matę.
Cholera.
Boże!
Po zmianie płci spotkałam pewnego faceta.
Byłam w sklepie z moją czteroletnią siostrzenicą.
Podszedł do mnie i zapytał:
"Chodzisz na randki?"
Odpowiedziałam: "Jasne że tak".
Wtedy zapytał: "Ile bierzesz?".
"Ile bierzesz?".
To dopiero opowieść.
Jako transseksualna kobieta doceniam to, że ci się podobam,
bo jestem transseksualna. Nie ma problemu.
Problemem jest to,
kiedy pytają mnie: "Wszystko ci działa tam na dole?".
Kurewsko niegrzeczne.
Wielu z tych facetów boi się ujawnić.
W ten sposób wyrażają zinternalizowaną
homofobię albo transfobię.
Niektórzy w końcu zmieniają płeć.
Inni tkwią w tym samym punkcie.
I nie potrafią się przezwyciężyć.
Niewiele dziś mówiłaś.
O czym tak myślisz?
Spotkałam dzisiaj kogoś,
kogo znałam dawno temu,
kiedy studiowałam w Berkeley.
Była członkinią grupy radykalnych feministek.
Nazywały się Siódemką z Berkeley.
Paliły nasze kukły.
Uważały, że je blokujemy.
I miały rację. To prawda, blokowaliśmy je.
To znaczy...
Zraniłam wiele osób.
Wyślę dokumenty jego rodzicom,
wszystko załatwimy, zapiszemy go do szkoły i bum!
To takie proste. Jest taki sympatyczny.
Przysięgam. Szkoda, że go nie widziałaś.
Zrobił niesamowite wrażenie.
Nie rozmawialiśmy o tym, ale domyślam się,
że wyprowadzi się do pokoju w piwnicy?
Będzie musiał za pół roku, bo jego pokój będzie nam potrzebny...
Tak, wykopię go do piwnicy.
Chłopak się będzie mnie słuchał, jasne?
Na pewno.
Czytałam artykuł o adoptowanych dzieciach.
Pisali w nim, że cały czas odgrywają rolę,
bo nie chcą być odrzucone.
On tego nie robi.
Ten chłopak to czysta niewinność.
Hej.
Co się dzieje?
Co jest?
Za dużo na raz?
Tak.
Mam swoją listę, Joshie.
Cały czas tylko...
-Wiem. -Naprawdę?
-Naprawdę wiesz? -Tak.
-Tak? -Tak, wiem.
Wiesz, co jest na samej górze listy?
Co takiego?
Ja, prowadząca zajęcia w synagodze,
podczas gdy ich uczestnicy obserwują, jak rośnie mi brzuch
i spoglądają na ten nagi palec.
-Nic już nie mów. -To tyle.
Możesz to już skreślić z listy.
Mówię poważnie.
-Dobranoc, Josh. -Zajmę się tym.
-To było szaleństwo. -Co?
Nie.
Wiem. Zamówimy napis na niebie:
"Wyjdź za mnie, skarbie".
A może pies bernardyn?
Możesz założyć mu wielki, żółty brylant na obrożę.
Żółty brylant na psie bernardynie.
Mógłbyś zrobić podchody z mapą i wskazówkami...
Gdyby miała 13 lat.
Tak to zrobimy?
Colton na pewno wie, jak trzeba się za to zabrać.
Co nie, przystojniaku?
Nie.
To znaczy tak, ale... Nie wiem,
pewnie zrobiłbym coś w stylu,
ja wiem, powóz konny albo coś równie głupiego.
Świetne. Jeśli tak mi się oświadczysz, to powiem "tak".
Ale chyba wcześniej trzeba załatwić pierścionek?
Zaprojektować go, zamówić i tak dalej?
Mam dla ciebie speca od brylantów.
Moja kuzynka Esterley jest żoną Leonarda Reifmana.
-Serio? -Serio.
Pracuje z tymi małymi facetami ze szkiełkiem w oku,
obrzezującymi brylanty. Ci brylantowi mohele.
Tego mi trzeba. Brylantowego mohela.
On naprawdę jest świetny.
Zaraz. Zaczekaj chwilę.
Ten fragment.
Niezły.
Co planujesz, Joshie?
Boże! Joshie ma chyba już pomysł na oświadczyny.
-Dlaczego nie chcesz powiedzieć? -Wiesz już?
Co zrobisz, stary?
-Mów natychmiast. -Nie.
-Patrzcie na niego. -Nie.
-Powiedz. -Jesteś straszny.
Telebim na meczu Clippersów.
KRĘGIELNIA
TURNIEJ LESBIJEK
Wiedziałam, że czytałam jej wiersze w czasie studiów.
Kurwa! Jestem na siebie wściekła,
że na pierwszym roku pieprzyłam się z byle kim.
"Leslie Mackinaw, amerykańska poetka i krytyk,
"autorka 40 książek, napisanych prozą i wierszem",
patrzcie, nawet jedno libretto.
-Pomacaj bicka. -Nieźle.
Słyszałyście o Leslie Mackinaw?
Jestem lesbijką, oczywiście, że tak.
Moja była dziewczyna nazwała swoją kotkę Leslie Mackinaw.
-Moja też. -Boże.
Może to była ta sama była dziewczyna?
-Ta sama. -Tak.
Tak, Leslie byłaby jak Jack Kerouac albo Allen Ginsberg,
gdyby nie patriarchalne społeczeństwo.
Gdyby nie patriarchalne społeczeństwo?
Gdyby nie patriarchalne społeczeństwo.
Mieszka chyba w Oakland.
Albo w innym północno-lesbijskim miejscu.
Wykłada na UCLA. Możliwe, że Ali będzie tam studiować.
O kurwa! Posłuchajcie tego wiersza.
"Zawsze wsadzam swoją cipkę pomiędzy drzewa...
"Jak wodospad
"Jak drzwi prowadzące do Boga jak stado ptaków
"Pizdę swojej kochanki umieszczam na szczycie fali
"Jak flagę, której mogę poprzysiąc swoją wierność
"To mój kraj
"Tutaj, w samotności pośród tłumu
"Cipka mojej kochanki jest odznaką
"Jest pałką policyjną, jest hełmem
"Jest twarzą jelenia
"Jest garścią kwiatów
"Jest wodospadem
"Jest rzeką krwi
"Jest biblią
"Jest huraganem
"Jest wieszczką"
Pfefferman.
Masz identyfikator?
Wiesz,
jeśli ktoś chodzi po korytarzu
bez identyfikatora,
to prosi się o kłopoty.
PAN IRONS SPECJALISTA DS. DYSCYPLINY
Wejdź do mojego biura.
Tak jest.
Niegrzeczna dziewczynka.
Wiesz, co się dzieje z dziewczynkami,
które nie mają przy sobie identyfikatora?
Tak.
Jesteś niegrzeczną dziewczynką.
Prawda, Saro?
Tak jest.
Właśnie tak.
Niegrzeczna dziewczynka.
Szczytuj dla mnie.
Cześć, kochanie.
Hej.
-Chodź tu. -Dobrze.
-Co się dzieje? -OK.
Co? Zaraz.
Nie.
Co...
Jeśli ma się stać to, co myślę, że ma się stać,
-to nie chcę... -Joshu Pfeffermanie.
Nie, nie.
-Joshuo... -Nie.
-Tyle wspólnie przeżyliśmy. -Nie. Wstań, proszę.
Wstań, proszę cię.
-Ćwiczyłam to, daj mi... -Musisz wstać.
...skończyć.
Nie ufasz mi.
Dlaczego mi nie zaufałaś?
Mówiłem, że się tym zajmę.
Mówiłem ci, że...
Boże.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam. Chciałam to skreślić
z twojej listy.
Bardzo zła decyzja.
OK. Już dobrze.
-Pozwól mi tylko... -W porządku.
Powiedz, co lubisz.
A czego nie lubisz.
Gdzie lubisz być dotykana.
I jak lubisz być dotykana.
Co cię podnieca?
Możemy to teraz po prostu zrobić?
Następnym razem wszystko ci powiem. ślić