Dzień dobry.
Śniło ci się coś?
Nigdy nie pamiętam snów.
Masz jakieś plany na dzisiaj?
Nie myśl, że tego nie widzę.
Przychodzisz, wychodzisz, wałęsasz się,
nie wracasz na noc.
Byłam u znajomych.
Mogę chodzić, gdzie i kiedy chcę.
Nie proszę, żebyśmy spędzały razem każdą chwilę.
Ale miło byłoby wyjść gdzieś kiedyś razem.
Daję ci szczęście?
Tak.
TRANSRODZIC
SZKOŁA PODSTAWOWA OAK LEAF
Mówiłem ci, że wszyscy poza nami będą mieli dziwne fryzury.
Nie, martwiłeś się, że nikt nie będzie miał.
Kazałeś mi umyć włosy, ułożyć je znowu
i potem jeszcze raz umyć.
Bo miałaś tylko jedną spinkę
i toksyczny srebrny spray.
Mam uszy łosia i koronę,
jeśli masz ochotę je założyć.
To durne ozdoby.
-Miały być fryzury! -Dobrze.
-Jesteś straszna. -Dzięki. Na razie.
Tak, będę tam z rzeczami o piątej,
-więc przyjdź koło szóstej. -Poppy!
-Tak? -Cześć, dzień dobry.
Jeśli chodzi o dzień dziwnych fryzur,
dzieci zawsze przejmują się tym,
jak wyglądają,
więc zaburzenie tej rutyny,
którą niektórzy z nas wypracowali ogromnym wysiłkiem
po to, żeby dzieciaki w ogóle wyszły z domu,
żeby można było zrobić im lunch,
posmarować kremem i przywieźć tu na czas.
A wy postanowiliście dodać do tego
ten piekielny pomysł z dziwacznymi fryzurami,
-przez co robi... -Wszystko dobrze?
Nie.
Nie, jestem teraz samotną matką.
-Więc nie. -Dobrze.
Nie wiem, jak inni ludzie dają sobie radę.
Wiem, że to trudne.
Tydzień przebierańców to cudowny, ale bardzo trudny okres dla rodziców.
Dzień w Piżamach, Dzień Superbohaterów, potem gala, to...
O w mordę, gala.
-Gala? -Gala.
Co tam, stary?
-Hej. -Przepraszam.
-Nie, spoko. -Skończ, co robisz.
-Już idę. -Dobra, jasne.
Właśnie nakryłem Coltona.
Modlił się,
na kolanach, ze złożonymi dłońmi.
Wyglądał jak porcelanowa figurka.
Tak to się robi.
Trochę obciach.
Ja też się modlę.
Aha. Jasne.
Jesteś rabinem i... modlisz się?
W moim starym domu była taka poduszka,
miałam swoje własne,
prywatne miejsce.
-No i codziennie... -Jasne.
...rano i wieczorem...
Masz tu takie miejsce?
Nie.
-Nie, rozleniwiłam się. -Rozleniwiłaś się.
Musimy załatwić ci miejscówkę
z poduszką i całym sztafażem, tak?
Tak, nie jestem z tych, co lubią być na kolanach.
Hej. Co tam?
Właśnie rozmawialiśmy o tym, że to wspaniale,
że masz swoje rytuały religijne,
-i o tym, że ja też mam. -Świetnie.
Wy jesteście wierzący, a ja czuję się jak poganin.
-Nie, przestań. -Nie mów tak.
Też masz duchowość, nie masz tylko...
-Rytuału. -Dokładnie.
To coś osobistego.
O co się modlisz?
O wasze zdrowie, żeby z ciążą dobrze poszło.
O zdrowie mojej rodziny w Overland Park.
Ostatnio często wspominam Ritę.
Od kiedy się do was sprowadziłem,
widzę, że coś ją gryzie.
-Dobra, do dzieła. -Okay.
Do dzieła.
Ludzie w moim ośrodku LGBT mówią,
że trzeba mieć list, jeśli chce się fizycznie...
Nie, już tak nie jest.
Nie wiedziałam.
Cóż, to dobrze.
Chciałabym zacząć od przepisania małej dawki antyandrogenu.
Ale nie Lupronu?
Nie, bo ubezpieczenie może nie chcieć go pokryć.
Mam potwierdzenia z Blue Cross i PPO.
Dałam recepcjoniście.
Dobrze.
Czy jest pani aktywna seksualnie?
Tak, trochę. Znaczy, wolałabym...
-Chciałabym więcej. -Rozumiem.
Jest pani penetrowana, czy na odwrót?
Pani doktor, nie do końca rozumiem, co moje preferencje łóżkowe
mają wspólnego z moim zdrowiem?
Kuracja hormonalna może spowodować zaburzenia erekcji.
Nie wiedziałam.
Planuje pani implanty piersi?
Najchętniej dwa.
Zamierza pani poddać się operacji korekty płci?
Jeszcze nie wiem.
Pani Pfefferman,
wyświadczy pani sobie przysługę, poznając lepiej swoje ciało.
Śliczny nosek.
Dobra, wyobraź sobie, że jesteśmy stare i mieszkamy razem w takim miejscu.
Tu wcale nie jest tak źle. Łóżko piętrowe czy dwa?
-Piętrowe. -Co?
-Zaklepuję dół. -Dobra.
Cześć.
Cześć, Rose.
To ja, Ali.
Twoja wnuczka, Ali.
Dawno się nie widziałyśmy.
Rose, pamiętasz mnie?
Gershon?
Nareszcie jesteś.
Słuchaj, pomyślałem chwilę o tym, co mówiłeś dziś rano,
o Ricie i w ogóle.
Wymyśliłem, żeby zaprosić ją na kolację.
Może stać się częścią naszej rodziny, prawda?
Tak.
-Chciałbyś tego? -Tak.
Ponoć trzeba zacząć od tego, żeby poprosić o pomoc, więc...
Pomocy.
To dla mnie... Nigdy przedtem nie byłam u...
Zwykle nie chodzę do rabina,
bo większość to abominacyjni brodacze,
ale ty jesteś w porządku.
Rabin, a w porządku.
W szkole ciągle się coś dzieje,
ale ja za każdym razem
mam ochotę się gdzieś schować.
Nie mam rodziny,
więc nie wiedzą, co ze mną począć.
Nie przejmuj się tymi matkami.
Wszyscy czują się inni,
nie tylko ty.
Jesteś szczęśliwa. Jak to osiągnęłaś?
Nie mam tak bez przerwy.
Wyglądasz na naprawdę szczęśliwą,
za każdym razem, jak cię widzę...
Jestem równie zagubiona i skomplikowana, jak każdy.
-Naprawdę? -Tak.
Jesteś taka wyluzowana...
Zero stresu.
Czy mogę powiedzieć ci coś jako przyjaciółka, a nie...
Jasne, oczywiście.
Bardzo proszę.
Rita...
-Widzisz... -Nie, przepraszam.
W moim życiu jest Rita.
No tak.
I coraz bardziej przekonuję się,
że jeśli chcemy mieć Coltona, a on chce, znaczy oboje chcemy,
to w pakiecie dostaniemy Ritę.
Ale jak to?
Przecież wyznaczył nam ten termin.
Chryste. Dobra.
Porozmawiamy w poniedziałek.
Cholerni sędziowie, wszystkich osądzają!
-Przepraszam. -Nie ma za co.
Podać coś jeszcze?
Tak, poproszę jeszcze kieliszek tego Sancerre.
I kieliszek dla pani adwokat, tak?
Wydaje mi się...
-że dobrze pani zrobi. -Tak.
Tak, dziękuję.
Nie ma za co.
W czym się pani specjalizuje?
W prawie spadkowym.
Pani też jest z branży?
Nie, ale uważnie przestrzegam prawa.
Ładnie się pani śmieje.
-Proszę bardzo. -Pani zdrowie.
-Za lepszy dzień. Jestem Maura. -Dziękuję.
-Miło mi. Cynthia. -Cześć.
Czy mogę prosić menu z tapasami?
Zamówmy coś, możemy się podzielić.
Nie, nie trzeba. Dziękuję, nie jestem głodna.
Pójdę do stolika, potrzebuję rozłożyć papiery.
Ale bardzo dziękuję.
Mam laptop i mnóstwo rzeczy, więc...
Jest już jakiś wolny stolik?
-Dziękuję. -Mogę prosić rachunek?
Rachunek.
Pójdę już.
A ty zostań.
Nie, potrzebuję stolika...
Będę musiała...
Ja idę. Ty zostajesz.
Baw się dobrze, zasłużyłaś.
Poza tym...
Przepraszam. Nie chciałam być nieuprzejma.
Ale chcę usiąść przy stoliku, żeby móc popracować.
Rozumiem.
-Miłego wieczoru. -Dziękuję, Oren.
Sarah Pfefferman, przez P-F.
Nie widzę pani na liście.
Może Sarah Novak?
Mam Lena Novaka z osobą towarzyszącą.
-To ja. -Ale są już na sali.
Zajebiście.
Poppy.
-Gorąca mamuśka! -Cześć.
-Losy są po 25 dolców. -Aha.
Numerki do wiaderka.
-Załóż to. -Bardzo odświętne.
-Sprzedaj choć połowę. -Jasne.
-To dla dzieci. -Rozumiem.
Dzieci, losy, 25 dolców.
Czy ktoś chce los na loterię?
Nie ma wyjścia.
Cześć, Sarah.
Co u ciebie?
-Cześć, Melanie. Dobrze, a u ciebie? -Dobrze.
Wszystko dobrze.
Miło was widzieć.
Sprzedaję losy na loterię, chcecie kupić?
Zauważyłaś w zeszłym tygodniu plamę na dywanie?
Nie. To pewnie kredki dzieciaków czy coś takiego. Spierze się.
Melanie nie może znaleźć cieni.
-Czego? -Kasetki z cieniami.
Kasetka z cieniami. Ciekawe.
W życiu nie słyszałam.
Co to takiego?
Kasetka, w której są różne kolory cieni.
Pewnie dlatego masz takie ładne oczy,
bo masz dużo różnych kolorów.
Kosztuje 485 dolarów.
-Sporo. -To nieistotne.
-Życzę ci, żebyś znalazła. -Dziękuję, na razie.
Przepraszam, mogę prosić o drinka? Dzięki wielkie.
Już jest!
-Zapraszamy! -Oto twój chłopak.
Ach, jak miło.
-Cieszę się, że was widzę. -Tak, my też.
-Przyniosłabym wino... -Nie trzeba.
...ale nie zdążyłam kupić.
-Mamy coś do przegryzienia. -Mogłam też kupić...
-Nie trzeba. -Ser.
Chodźmy do stołu.
Świetny pomysł.
Proszę bardzo.
Ale widziałam zarodniki przy listwie.
-Zarodniki? -Aha.
Jakby małe zwierzątka, nawet całkiem urocze.
-To nie grzyb. -No, nie wiem.
Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
Wszyscy boją się toksycznej pleśni, ale rzadko występuje.
-Skąd wiesz? -Zaufaj mi...
-Od strony zlewu czy lodówki? -Lodówki.
Mało prawdopodobne.
Byłoby wspaniale, gdybyś mógł wpaść i rzucić okiem.
Chyba lepiej zlecić to zawodowcom.
Tak, zadzwonimy po kogoś.
Zorientuję się, kto pracuje tam w okolicy.
Nie chcę obcych w domu, musiałabym posprzątać.
Może ja pomogę? Rzucę okiem na tego grzyba.
Powiesz mi, co robić.
Co ty wiesz o toksycznej pleśni?
Chętnie się nauczę.
Co ty robisz?
Sly and the Family Stone.
-Śpiewajmy razem. -Aha.
Usłyszałam dziś rano w radio.
Pomyślałam, że jest à propos.
Dobra, dosyć tego.
Już wystarczy.
Dobrze. Psujesz zabawę.
W porządku, deser.
Kto ma ochotę na deser?
Raquel upiekła ciasto brzoskwiniowe z bitą śmietaną...
Nie, zostaw. Zabiorę do domu.
-Jest pyszne. -Dobrze.
-Uwielbiam bitą śmietanę. -Ja też.
Ta kobieta ma nierówno pod sufitem.
Nie chcę, żeby tu przychodziła.
Nigdy więcej tego nie zrobimy, obiecuję. To tylko dla Coltona.
Dla Coltona?
Gershon był chyba bratem Rose.
Ale to wszystko bardzo tajemnicze, nikt o tym nie mówi.
Skąd pochodzą? Z Polski, z Litwy?
Moja rodzina pochodzi z Łotwy.
A moja z Niemiec, z Berlina. Przyjechali tu w latach 30.
Republika Weimarska! Jak w filmie Kabaret.
Zanim trafili do Berlina, mieszkali chyba w Polsce.
Muszę wcisnąć do tego eseju jakieś rodzinne smaczki.
Przyjmuje na seminarium tylko troje studentów,
więc muszę zrobić na niej mega-wrażenie.
Jeden bilet.
Witamy w Instytucie badań nad seksualnością,
gdzie wszelkie preferencje seksualne,
w tym homoseksualizm, uważamy za normalne.
Transwestyci, hermafrodyci,
wszyscy są tu mile widziani.
Oświeceni ludzie tacy jak państwo
rozumieją potrzebę bezpiecznej przestrzeni
dla tych z nas, którzy nie identyfikują się
z jedną z powszechnie przyjmowanych płci.
Oto nasz nieustraszony przywódca.
Dr Magnus Hirschfeld.
To Isaac Newton seksualności.
Na dole znajduje się nasz szpital,
ale najpierw pokażę państwu bibliotekę.
Teraz, gdy zmarła,
po całym mieście biegają rude podlotki
i twierdzą, że składają jej hołd,
ale to żaden hołd, tylko rozbój w biały dzień.
Widziałaś je? Robią dokładnie to, co ona.
-Nic nowego. -Gershon?
Usiądź. Czekolady?
Bardzo schudłaś.
-Potrzebujemy pieniędzy. -Czemu?
Tata nas zostawił.
-Jak to zostawił? -Po prostu odszedł.
A mama chce go szukać w Stanach Zjednoczonych.
Potrzebujemy pieniędzy na przeprawę i łapówkę, żeby dostać wizy.
Niech mnie, to niesamowite.
Wiedziałaś, że jest coś takiego,
jak "dziedziczna trauma" w twoim DNA?
Nie wiedziałam.
Przeprowadzili badanie na królikach,
razili je prądem, gdy wąchały kwiecie wiśni,
a potomstwo tych królików, dzieci i wnuki,
wszystkie bały się kwiatów wiśni.
Jak można zrobić to królikom?
Siedziały w klatce i patrzyły,
jak ich dziadkowie byli rażeni prądem?
Nie było ich jeszcze na świecie.
Ich babcia w ogóle nie myślała o dzieciach.
-Odziedziczyły to w genach. -Aha.
Niesamowite. To tak zwana epigenetyka.
Czekaj. Powiedz to jeszcze raz.
Tylko wolniej.
Epigenetyka.
Dokładnie tak.
-Epigenetyka. -O, tak.
Epigenetyka.
Tańcz, mała, tańcz.
Dzięki, że mi pomagasz i przyszłaś tu ze mną.
Nie ma za co.
A namówię cię, żebyś założyła te dżinsy dla puszystych?
Kogo nazywasz puszystą?
Zostały tylko dwie minuty, żeby kupić los!
Tylko dwie.
Przepraszam, Poppy. Sprzedałam tylko sześć.
Musisz sprzedać jeszcze co najmniej 19.
Próbowałam.
Nie wiem, o co chodzi.
Chcemy załatwić organiczne jedzenie na stołówce,
-do tego pozew... -Dobra.
Niech będzie, sama je kupię.
Kupię wszystkie 19 i zapłacę kartą kredytową.
Proszę.
Może ja je wypełnię, dobrze?
Wezmę je i wypełnię.
Dziękuję.
-Weź balonik. -I obciążę twoją kartę.
-Olewasz mnie. -Ja...
Nie musisz tego robić.
Razem będziemy bawić się dużo lepiej.
Co to jest? Tatuaż?
"Staję się". Taka poetycka fraza.
-Znowu się upiłaś? -Muszę ci coś powiedzieć.
-Czemu pijesz? -Powiem ci coś.
Koniecznie chcę ci coś pokazać.
Weź ten balonik.
Chodź ze mną.
No chodź.
Chodź.
Zgłosiłam się w ostatniej chwili.
Jestem oficjalnym kandydatem na przewodniczącą spółdzielni!
Rosalie Rollman może się wypchać.
Spójrz na mnie, jestem niczym rasowy polityk.
Nie smakowało ci.
Nie.
Klopsy z indyka były zbyt suche.
Trzeba było dodać jajko.
Wiedziałam.
Powiedziałam sobie, "Shelly..."
Ale nie chciałam wydawać...
Czy coś jest nie tak?
Chcesz swoją kawę?
-Słucham? -Podgrzać ci?
Proszę.
-Pooglądajmy telewizję. -Dobrze.
Na co masz ochotę?
-Nie wiem, ty zdecyduj. -Dobrze.
-Wiadomości czy fabuła? -Nie wiem.
Ty zdecyduj.
Dobrze.
Zobaczmy. Co my tu mamy...
O, Taniec z gwiazdami.
Dobra.
No, nie wiem. Jak sądzisz?
Tu leci Skandal.
Co byś chciała?
Nie jestem pewna.
Nie wiem, na co mam nastrój.
Nie wiem. Dobra.
O, to lubię. Może być. Będziesz zadowolona?
Przestań myśleć ciągle o mnie.
Jestem zadowolona. A czego ty chcesz?
Wybierz coś, dobrze? Podejmij decyzję.
Spraw sobie frajdę.
Co chciałaś mi powiedzieć?
Co...
Nie, to nie jest w porządku.
Tammy, przestań. Co? Nie mogę. Co do...
-Przestań. -Jak to?
Przestań. Nie mogę tak.
Zwycięzcą loterii jest
Sarah Pfefferman!
Co to było? Słyszałaś to?
Ktoś cię woła.
Sarah?
Oto i ona.
Wygrałaś na loterii.
Zapraszamy.
Gratulacje!
Wygrałaś telewizor.
Nie musisz zabierać go dziś do domu.
-Dostarczymy ci na miejsce. -Mam małe mieszkanko.
-Możesz już iść. -Ja nie...
W porządku.
Dobrze.
Oklaski dla Sarah.
Nagroda w postaci sześciu sesji
z life coachem Laurą Milton Kaufberger trafia do...
Sarah P.
Sarah, znowu wygrałaś.
Losowanie jest ustawione.
-Chodź tutaj. -Musi być ustawione.
-Ja naprawdę... -Nie mogła wygrać dwa razy.
Może chcecie powtórzyć losowanie?
Bo ja już...
Wybierzcie kogoś innego.
Nie potrzebuję life coacha.
Jest świetna.
-Mam to gdzieś. -Weź to.
-Musisz to wziąć. -Nie potrzebuję...
Nie chcę żadnych cholernych spotkań z life coachem!
Weź to, do cholery.
Dobrze, w porządku. Wezmę nagrodę. Dzięki.
Dziękuję. rządku. Wezmę nagrodę. Dzięki.