Πάρε. Για τις βίζες.
ΒΕΡΟΛΙΝΟ 1933
Χτυπήστε τις καμπάνες. Ήρθε η Βασίλισσα.
Έτσι περπάτησες μέχρι εδώ; Και δεν σε σάπισε κανείς στο ξύλο;
Δεν το θεωρείς λίγο τρελό;
Βασικά, είμαι μια χαρά.
Έχω πάσο τραβεστί.
Κανείς δεν μπορεί να με συλλάβει.
Με προστατεύει η πόλη.
Βασικά εκεί λέει ότι δεν είμαι τρελή.
Τι είναι "τραβεστί"; Σαν να λέμε "κουνιστός";
Όχι. Εγώ είμαι τραβεστί.
Φτυστός η Άννα Στάρνες.
Ο Μάγκνους ζήτησε να τα βγάλουν σε όλες.
Ποιος είναι αυτός; Ο γκέι εραστής σου;
-Όχι. Ο Μάγκνους... -Όχι δικός μου εραστής.
Επικεφαλής του ινστιτούτου που δουλεύει η Γκίτελ.
Ξέρεις, μαμά, αν έβγαινες έξω πιο συχνά,
ίσως να μη μισούσες τόσο το Βερολίνο.
Είναι υπέροχη πόλη.
Φανταστική είναι.
Αν δεν είχε τόσους Γερμανούς, θα ήταν θαυμάσια.
Ρόζε, έλεγα αύριο το πρωί να μου έδειχνες
πώς μετακινούμαστε με το U-Bahn.
Φοβάμαι στην περιστρεφόμενη θύρα, γιατί ακούω όλη την ώρα
ότι προκαλεί κατάγματα στη λεκάνη.
Μάθατε για την αδερφή της Σίλα;
Απ' το στόμα γέννησε.
Γι' αυτό, μείνετε μέσα απόψε και αύριο μπορείτε να μου μάθετε...
Βασικά, δεν μπορώ αύριο το πρωί.
Πότε θα γυρίσεις πίσω;
Θα μείνω με...
Θα μείνω με την Γκίτελ.
Μείνε εδώ απόψε, Ρόζε. Να χαρείς.
Μείνε. Έλα, Ρόζε.
Μείνε με τη μανούλα.
Γεια, μανούλα.
Θεέ μου.
-Τι έκανες; -Θέλω να μεθύσω κι άλλο. Πάρε.
Όχι.
Μην το κάνεις αυτό. Μου θυμίζει τον μπαμπά.
Στις αδερφούλες.
Στα κρυφά μπαίνεις, στα κρυφά βγαίνεις.
Όχι στα κρυφά.
Μπορεί να 'χα πεθάνει.
Σωριασμένη σε κάποιο χαντάκι.
Να με τρώνε τα σκουλήκια. Χαμπάρι δεν θα 'παιρνες.
-Μακάβριο. -Όπως εσύ.
Πήρα τις βίζες.
-Τι; -Πήρα τις βίζες.
Και για τους τρεις μας.
Αυτό δικό σου. Το θέλω πίσω. Κι αυτό για σένα.
Λέει "Γκέρσον".
Η "Γκίτελ" δεν έχει βίζα;
Γκέρσον σε λένε.
Γκίτελ με λένε και το ξέρεις.
Σήμερα είσαι Γκίτελ. Αύριο, θα είσαι Ίντιθ.
Μετά, μπορεί να γίνεις κι αστακός.
Άλλαξε το όνομά σου στην Αμερική, σε παρακαλώ.
Δεν αφήνω τον Μάγκνους.
Πήγαινέ με σ' αυτόν.
Πού είναι;
Στάσου.
Τι έκανες στο αγόρι μου;
-Γκίτελ τη λένε. -Γκίτελ;
Τι φρικτό όνομα.
Εκείνη το επέλεξε.
Τι είναι εδώ; Τσίρκο; Του σεξ;
-Όχι. -Ένα πάρκο για πήδημα;
Μήπως ξεκινάς αίρεση...
-Τη θρησκεία του σεξ; -Όχι, δεν πιστεύω σ' αυτά.
Πιστεύω στην επιστήμη.
Στην αλήθεια.
Στη λογική, στην εξέλιξη.
Κοίτα γύρω σου.
Ρίξε μια ματιά. Είσαι στη βιβλιοθήκη μου.
Είσαι δίπλα στο μουσείο μου.
Είσαι κάτω απ' την ιατρική μου πτέρυγα.
Εσύ κοροϊδεύεις, αλλά αυτό είναι το μέλλον!
Τι είναι αυτό;
Η βίζα του Γκέρσον.
Όταν αλλάξει γνώμη κι αποζητήσει τη μανούλα του,
κράτα τη να του τη δώσεις, εντάξει;
Να την προσέχεις, να χαρείς.
Καθάρισε το πρόσωπό σου.
Να είσαι σπίτι σε μία ώρα. Θα πακετάρουμε και θα φύγουμε.
Κι αφού θες να 'σαι κορίτσι,
κάλυψε το στήθος σου.
Ντροπή σου.
ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ
Εδώ κάνουμε Crossfit.
Ας το αποδείξουμε!
Ώρα για δουλειά!
Δεν κάνουμε Πιλάτες.
Έλα! Δώσ' τα όλα.
Πάμε δυνατά.
Ξεκουράζεσαι αργότερα.
Τέτοια θέλω να βλέπω!
Απ' τους γοφούς. Δυνατά.
Προς τα πάνω.
Έλα, ψάρακα, δεν γίνεται όπως θες,
πρέπει να γίνει σωστά.
Έχεις χρόνο για ξεκούραση μετά.
Έτσι θα το πάμε τώρα;
Για να δούμε πόσα burpees θα κάνεις σήμερα.
Συνεχίζουμε. Εντάξει;
Λίγο πιο γρήγορα. Μπορείτε.
Λίγο ακόμα, εντάξει;
Μια χαρά. Έτσι σας θέλω.
Για μένα, το δυσκολότερο στην εβραϊκή Πρωτοχρονιά
είναι ότι συνεχίζω να γράφω 5775 στις επιταγές μου.
Το ίδιο αστείο θα πιάνει και για το 5774.
Εντάξει.
Δεν θέλω να το κάνω θέμα, αλλά
προβληματίζομαι λίγο με...
τη συζήτηση για το θέμα της πολυγαμίας. Έχω φρικάρει.
Μη... είναι λάθος λέξη.
Δεν έχει να κάνει με άλλους.
Έχει να κάνει μ' εμάς.
Το πόσο απίστευτο είναι όλο αυτό
και πόσο υπέροχη είσαι εσύ και πόσο μ' αρέσει να 'μαι μαζί σου
και πώς μέσα απ' αυτό, βρήκα τον εαυτό μου,
και θέλω να το συνεχίσω και να εξελιχτώ
και να το προσεγγίσω κι άλλο και ξέρω...
Ότι θ' αρχίσω να μπλοκάρω αν χρειαστεί
να κάνουμε κάποια δέσμευση για τον επόμενο χρόνο ή μήνα...
Μήνα; Τόσο δύσκολο σου είναι;
Ένας μήνας μαζί μου ή μια εβδομάδα;
Αύριο; Μια μέρα; Είναι δύσκολο ή...
Ποιος ξέρει τι θα συμβεί σε μια ώρα;
Θα τα 'χουμε σε μία ώρα ή θα 'ναι πολύ δύσκολο κι αυτό;
Τέτοιο μπλοκάρισμα;
-Σταμάτα. -Σ' έχω μπλοκάρει.
Σταμάτα. Τι; Όχι.
Και αύριο, εννοείται. Απλώς...
Μέρα με τη μέρα. Γιατί όχι;
Δεν θα μας βαραίνουν προσδοκίες...
Δεν είναι βάρος αυτό που έχουμε. Για μένα, τουλάχιστον.
Δεν λειτουργώ έτσι. Δεν μπορώ αυτήν την εκδοχή.
Δεν είμαι έτσι και το ξέρεις.
Οπότε, δεν θα το κάνω.
Δεν θα πάω στο φεστιβάλ και δεν συνεχίζω αυτό.
Δες τι θέλεις!
Δεν ξέρω τι θέση έχω εδώ, αλλά θα ήθελα να βοηθήσω.
Έχουμε πολλά. Μια πληθώρα ευκαιριών.
Έχουμε κάτι σαν συσσίτιο για ανήμπορα μέλη της κοινότητας.
Δεν θέλω να επιβάλω τη μαγειρική μου σε κάποιον κλεισμένο μέσα.
Πώς θα βοηθούσες κάποιον σε κρίση;
Μιλάω πολύ.
Είμαι καλή σ' αυτό.
-Έτσι λένε τα παιδιά μου. -Εντάξει.
-Πες μου κι άλλα. -Το Σχέδιο Τρέβορ.
Ψάχνουν κόσμο για τις νυχτερινές βάρδιες.
Είναι ζόρικο. Κυρίως έφηβοι με αυτοκτονικές τάσεις.
-Είναι σημαντικό. -Ναι.
Αυτοί που το κάνουν, στη γραμμή ζωής,
περνούν από εκπαίδευση.
Μόνο η βάρδια του νεκροταφείου υπάρχει;
Δεν τη λέμε έτσι λόγω της φύσης
των τηλεφωνημάτων.
Σωστά. Δεν θα το έλεγα στο τηλέφωνο.
-Θα σου φέρω μια αίτηση. -Εντάξει.
Συγγνώμη.
Γεια.
Δεν ήξερα ότι κάνεις γιόγκα.
Συγγνώμη.
Κάνω.
-Τι είδους γιόγκα είναι; -Λέγεται "Χάθα".
Εγώ έχω χαθάψει τελείως.
Ό,τι πεις.
-Νταβίνα. -Τι θες, Μόρα;
Έτσι θα το κάνουμε; Θες να μετακομίσω;
Θες να βρω άλλο σπίτι;
Αυτό θέλεις; Θα ξαναγίνουμε φίλες;
Προσπαθώ ν' αλλάξω, εντάξει;
Προσπαθώ να κάνω το σωστό.
Ήρθα ως εθελόντρια για όλους αυτούς, δηλαδή.
Με δύο φορές την εβδομάδα δεν γίνεσαι και Μητέρα Τερέζα.
Το ξέρω.
Η Μητέρα Τερέζα, πάντως, δεν ήταν και αγία.
Είχε κι αυτή ψεγάδια.
-Μ' ακούτε; -ελάτε.
Εδώ μέσα.
Έλα εδώ.
Θα έρθεις να μυρίσεις αυτήν την πιπεριά;
Νομίζω ότι έχει σαπίσει.
Μυρίζει μούχλα;
Μοιάζει με βλαστάρι...
Για να δούμε τι έχει μέσα.
-Ναι. -Είναι εδώ η Λέσλι;
-Έφερα κάτι. -Φυσικά.
Μπι; Ρε Μπι!
Εδώ μένεις; Νόμιζα ότι έμενες δίπλα.
Ναι, χάλασε η κουζίνα μου.
-Μπι! -Τι;
-Γεια. -Καλώς την.
Συγγνώμη. Σου έφερα την εργασία μου.
Ναι. Απλώς...
Άφησέ την εκεί και θα τη διαβάσω.
Ξέρεις την Μπέλα;
-Γεια. -Γεια σου.
Θα σε βάλω στο Uber σου, αγάπη.
Γεια.
Δεν είναι κάπως μικρή;
Ξέρεις, έχω καταλάβει
ότι η Λέσλι περιφρονεί κάπως τα ώριμα γυναικεία κορμιά.
Γι' αυτό η διαφορά ηλικίας μεγαλώνει όλο και περισσότερο.
Δηλαδή, τα κορίτσια είναι όλο και πιο νέα;
Μάλλον η Λέσλι μεγαλώνει
κι εκείνα μένουν 21.
Μισό, δεν είναι απλό
-να διαλέξεις το σωστό βαν... -Θεέ μου.
...για να γυρίσουμε ζόρικα κορίτσια σαν εσάς σε όλο...
Αυτό εδώ;
Πού θα πάμε, τελικά;
Όσο πιο μακριά από το Λος Άντζελες γίνεται.
Καλή φάση!
Είναι τέλειο.
Μπείτε μέσα. Δείτε αν κάνει αυτό.
Θα έχουμε και ξεχωριστά κρεβάτια.
Έχει φιμέ τζάμια...
Ο Τζος θα κοιμάται πίσω όσο οδηγώ.
Όχι, δεν οδηγείς εσύ.
Λέω να βάλουμε κουβερτούλες
και να φτιάξουμε φωλίτσες.
Θα σας ταΐζω ζελεδάκια στην πορεία...
Έχεις τρελαθεί τελείως.
-Πώς πάτε; -Να τος.
Γεια. Ρίτσαρντ.
-Τζόσουα Φέφερμαν. -Τζόσουα.
-Πώς είσαι; -Καλά.
-Γεια. -Τα κορίτσια μου θέλουν αυτό.
-Ταιριάζει με την ομορφιά τους. -Ισχύει.
Το βασικό μοντέλο ξεκινάει στα 39.500 δολάρια.
Πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει η τιμή;
Χωρίς πολλά λόγια.
-Ίσως να το ρίξω στα 38.000. -Όχι.
Μέχρι εκεί μπορώ να φτάσω χωρίς να μείνω άνεργος.
Τριάντα οκτώ; Εντάξει.
-Από πού είσαι; -Εντσίνο. Εσύ;
-Απ' το Πάλισεϊντς. -Αλήθεια;
-Καλιφορνέζοι και οι δύο. -Τέλεια.
-Καλιφορνέζοι! -Αυτά είναι.
Τέλεια φάση.
Τι θα κάνεις για έναν συμπατριώτη;
Μπορείς να κάνεις κάτι καλύτερο από 38.000.
Το ξέρω ότι μπορείς.
-Δεν μπορώ. -Τύπου 32.000 δολάρια.
Εντάξει, αυτό είναι αδύνατον.
Τριάντα και δύο, έτσι;
Σωστά; Σωστά;
Θα μου το πουλήσεις για 32.000 δολάρια.
Ξέρω ότι θες την προμήθεια.
Κι αν δεν το κάνεις, θα φύγω.
Πες το κι έγινε, λέμε.
Ποια έχει δίπλωμα;
Τα λέμε στο στούντιο, εντάξει;
Ο τελευταίος που θα φτάσει κερνάει παγωμένο γιαούρτι.
Το κέρατό μου.
Η Σιντ την έκανε.
Και τώρα θα πάω στο φεστιβάλ μόνη.
Δεν είναι εκείνη η Λέσλι εκεί;
Ναι, αλλά γι' αυτό δεν θέλω να πάω μόνη.
Δεν θέλω να φανώ σαν γκρούπι της.
Έπρεπε να έβλεπες εκείνο το πιτσουνάκι,
αφορισμένο απ' την εκκλησία των Μορμόνων,
να βγαίνει απ' το δωμάτιό της σε τρανς από το πήδημα...
Θεέ μου. Δεν είναι μεγάλη;
Είναι μεγαλύτερη, υπερβολικά σέξι,
πολύ έξυπνη.
Και μ' αρέσει πολύ.
Κι εγώ της πέφτω μεγάλη.
Χωρίς πλάκα. Της αρέσουν τα νιάνιαρα.
Πρέπει να τη γνωρίσω.
Θεέ μου. Έλα μαζί μου στο φεστιβάλ.
Εσύ θα τη γνωρίσεις κι εγώ θα 'χω παρέα.
Όχι, λυπάμαι. Δεν μπορώ.
-Σε παρακαλώ. -Περιμένω τον τεχνικό
να βάλει μεγαλύτερη τηλεόραση.
Ακούς τις λέξεις που ξεστομίζεις;
Αν δεν τις άκουσες,
"Θα έρθει ο τεχνικός για να βάλει μεγαλύτερη τηλεόραση".
Γεια.
Γεια!
-Καλώς τα μου. -Ωραίο σπίτι.
Ναι. Δεν είναι τέλειο;
Λες κι είμαστε στο Κι Γουέστ.
Πολύ εορταστικό, μαμά.
-Θα έρθει ο Τζος; -Όχι.
Τον κάλεσα, αλλά είναι ακόμα θλιμμένος.
Ναι, κι εγώ.
Νόμιζα ότι η Ρακέλ θα γίνει κουνιάδα μου.
Όλοι νομίζαμε ότι θα έχει άλλη κατάληξη.
-Αυτό φτιάχνει μαργαρίτες; -Ναι.
Ο Μπάζι μού το πήρε!
-Γεια, Μπαζ. -Καλώς τες.
-Και ψησταριά; -Ναι, κι αυτήν εκείνος μου την πήρε.
Το θέλει το κρεατάκι του.
Κι εγώ το δικό του.
Έλα, βρε μαμά. Τρώω.
-Να πάρω ένα; -Ναι.
Σε ένα λεπτό. Έβαλα μικρά πιάτα,
θα το κάνω με τα δάχτυλα.
Εδώ μένει τώρα;
Ζει σε πλωτό σπίτι.
-Στη λίμνη Χαβασού. -Χαβασού.
Και τον κούρασαν οι μετακινήσεις.
Γι' αυτό, απέκτησε δικό του συρτάρι.
Δεν ξέρω να το λειτουργώ αυτό.
Κίτρινο καρπούζι; Πολύ εξωτικό.
-Το 'ξερα ότι θα σ' αρέσει. -Ευχαριστώ.
Λέτε να είναι αφροδισιακό; Μακάρι.
Νιώθω ότι δεν με καταλαβαίνει κανείς.
Το έχω νιώσει. Καταλαβαίνω τι λες.
Πάντα υπάρχει σκοτάδι πριν από...
-Την καταιγίδα; Το ξημέρωμα; -Πέθανα.
Είναι δύσκολο.
-Πολύ δύσκολο. -Το ξέρω, δεν πειράζει.
Απλώς πρέπει να καταλάβεις
αυτό που νιώθουν. Θέλουν να βλάψουν τον εαυτό τους.
Πρέπει να τους αποτρέψεις.
Εντάξει.
-Εντάξει; -Είναι πιο δύσκολο απ' ό,τι νόμιζα.
Κι εγώ το πέρασα αυτό.
Για σένα μιλάμε;
-Θεέ μου. -Αυτοκτονία και...
Είναι φορές που νιώθω ότι θα ήταν πιο εύκολο
αν δεν ήμουν εδώ.
Για πότε μιλάμε;
Στην τρίτη γυμνασίου,
στην πρώτη λυκείου,
σε όλο το λύκειο και στα πρώτα χρόνια του κολεγίου.
Μέχρι πριν από τρία χρόνια, βασικά...
Δεν ξέρω. Είμαι με τις μέρες μου.
Ακόμα;
Άκουσέ με. Αν σε ξαναπιάσει, πάρε με τηλέφωνο.
Με την παραμικρή τέτοια σκέψη...
Ειλικρινά, πάρε με τηλέφωνο.
Θα έρθω και θα σου πω πόσο φανταστική
και υπέροχη και ξεχωριστή και πανέμορφη ψυχή είσαι,
και τι άθλιος και απαίσιος κόσμος θα ήταν αυτός χωρίς εσένα.
Με κατάλαβες;
Είσαι τόσο καλή μαμά.
Ποιος τις θέλει με το αιματάκι τους;
Ελάτε. Είναι τέλειες.
Μιλάμε για πολύ κρέας.
Πολύ κρέας.
Λέει κάτι εδώ;
Ο καλλιτέχνης πάντα υπογράφει το έργο του.
ΚΡΕΑΣ ΜΠΑΖΙ
Ναι, είναι απ' το SkyMall.
Έχουν έναν σωρό περίεργα γκάτζετ εκεί.
Θες ένα; Θα σου πάρω.
-Φινέτσα, λέμε. -Ακούστε με, παιδιά.
Σας παρουσιάζω τη νέα πρόεδρο της επιτροπής του συγκροτήματος.
Ναι, ζήτω! Ήταν σαρωτική νίκη.
-Αλλά μαντέψτε. -Τι;
Μετά την πρώτη συνάντηση...
ήθελα να παραιτηθώ.
Να κάθομαι ν' ακούω ένα μάτσο γερόντια
να διαλέγουν χρώμα για το σαμαράκι του δρόμου.
Αν είναι δυνατόν!
Μου είπε ο Μπάζι...
Πρέπει να κάνεις ό,τι θες σ' αυτήν τη ζωή.
Όχι ό,τι θεωρείς ότι θα έπρεπε να κάνεις. Παραιτήσου απλώς.
-Παραιτήσου. -Παραιτήσου.
Παραιτήθηκες μετά την πρώτη συνάντηση;
Ναι. Πες για την κρουαζιέρα.
Θα πάω τη μητέρα σας σε πενταήμερη κρουαζιέρα στην Αλάσκα.
Πέντε μέρες. Και να σας πω κάτι;
Αν δείτε το φυλλάδιο,
υπάρχει φωτογραφία του μπουφέ με τα θαλασσινά.
Με μύδια, στρείδια, γαρίδες στο μέγεθος του χεριού σου,
και χτένια μεγάλα σαν μπάλα, και είναι όλα δωρεάν.
Να σας πω κάτι; Πάω να πλύνω τα χέρια μου.
-Ναι, πρέπει να κατουρήσω. -Πού πάτε;
-Τι γίνεται εδώ πέρα; -Δεν ξέρω.
Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος; Δεν καταλαβαίνω.
Αυτό είναι φυτό.
-Δεν είναι αληθινό. -Είναι.
-Δεν είναι. -Είναι αληθινό και ολοζώντανο.
Θεέ μου, ποτίζει φυτά τώρα;
Να κι άλλο.
-Έχει ξεμυαλιστεί. -Είναι τόσο καθαρά εδώ μέσα.
Έχει ξεμυαλιστεί.
Τι έχει;
-Εμμονικό έρωτα. -Τι είναι αυτό;
Όπως με τα κουτάβια τις πρώτες μέρες.
Σε πιάνει καθαριότητα μ' αυτό;
Πήρε μπιντέ.
Θεέ μου, τα λατρεύω αυτά.
Τόσο καθαρά και τακτοποιημένα και οργανωμένα!
Αυτά κάνουν 500 δολάρια.
Ο Μπάζι θα 'ναι της καθαριότητας.
Νομίζω ότι έχει και δόνηση, υψηλή, μεσαία και χαμηλή.
Κρύο, ζεστό.
Πού είναι η θήκη του Kleenex που της έφτιαξα στο δημοτικό;
Θεέ μου, τη θήκη που της έπλεξα;
Μαμά!
Τόσο υγρό και ζεστό.
Αλς!
Αλς! Κλείσε την πόρτα!
-Τι; -Κλείσε την πόρτα, γαμώτο.
Τα έδωσα όλα στη Χαντάσα.
Ξεφορτώθηκα τις κούτες με τα μουχλιασμένα ρούχα και παιχνίδια
που είχαμε στο γκαράζ. Πήρα ανάσα.
Μαμά! Είχα τα έργα μου σ' εκείνα τα κουτιά.
Ποια έργα;
Όλα μου τα έργα απ' το πρώτο έτος στο Μπαρντ.
Οι πίνακές μου, τα κολάζ και τα βίντεό μου.
Ο Μπάζι λέει ότι αν πιάνεις ένα αντικείμενο στο χέρι σου
και δεν σου δίνει χαρά, πρέπει να το ξεφορτώνεσαι.
Δεν ήθελα να γίνω σαν τις τηλεοπτικές σαβουρομαζώχτρες.
-Είδες; -Έλεος, βρε μαμά!
Τα έδωσες όλα.
Δεν ήθελες να κρατήσεις τίποτα, μαμά; Τίποτα;
Καμία από τις παιδικές ζωγραφιές;
Ο πίνακας που κρατάς εκείνο το μωρό;
Αυτός ο πίνακας δεν μου έδινε χαρά.
Ήταν απωθητικός. Έδειχνα πολύ θυμωμένη
και δεν ξέρω τίνος ήταν εκείνο το μωρό.
Ήταν συμβολικό, μαμά. Ήταν πίνακας.
Τέλος πάντων, σας έλεγα
να τα πάρετε μήνες τώρα.
Δεν είμαι αποθηκευτικός χώρος.
Ο πατέρας σου είναι εκείνος με το πελώριο σπίτι.
-Μπαζ! -Ναι;
Θέλετε βοήθεια;
Όχι.
Η μαμά μας πέταξε τα πράγματά μας κι απλώς τα ψάχνουμε.
Λίγο πιο προσεκτικά, παρακαλώ.
-Απλώς... Ευχαριστώ. -Συγγνώμη.
-Αφήστε το εκεί. -Ναι, εντάξει. Ευχαριστώ.
Κακώς δεν έγινα ζωγράφος.
Αυτό έπρεπε να έκανα.
Η δασκάλα μου είπε ότι είχα ασυνήθιστο χάρισμα.
Κάποιος χάρισε τη Βίβλο του.
Λες να έχασε την πίστη του;
Κι εγώ τη χάνω με τη σκέψη ότι δεν θα βρούμε τίποτα.
Πρέπει ν' αρχίσω να κάνω κάτι, να ξεπεράσω τα όριά μου.
Οτιδήποτε. Κάτι μεγαλύτερο.
Αλήθεια; Κάτι πολύ μεγάλο;
Σαν ένα πολύ μεγάλο μουσικό φεστιβάλ
σ' ένα πελώριο δάσος γεμάτο αιδοία
και μεγάλες φωτιές και αγκαλιές από την αδερφή σου;
Καταγράφουν την κίνηση για να μη μετακινούμαστε.
Ναι.
Είναι καθαρή συνωμοσία.
Άντε, ρε ηλίθιε. Προχώρα!
Έλεος, Τζος.
Θα προσπερνούσα, αν μπορούσα,
αλλά η ηλίθια με τα κωλόπαιδα στο αμάξι
μου τη σπάει.
-Χαλάρωσε. -Τι σκατά έχουν πάθει;
Εσύ τι έχεις πάθει; Φέρεσαι σαν μαλάκας.
-Γάμα την! -Χαλάρωσε!
Ντρέπομαι για σένα.
Προχώρα, ρε ρεμάλι!
-Με φρικάρεις. -Μ' έχουν κλείσει.
Θεέ μου, σταμάτα!
Σοβαρά τώρα, τι έχεις πάθει;
Καλύτερα να σταματήσεις.
Τζος, είσαι καλά;
Δεν ξέρω.
Λες οι αρκούδες να ανοίγουν φερμουάρ;
-Ναι. -Αλήθεια;
Προτιμούν τους κόμπους, βέβαια, αλλά δεν έχουν θέμα.
Είσαι βλαμμένη.
Γεια σας.
-Μαμπά! -Γεια.
-Γεια! -Γεια!
Τι τρέχει; Τι είναι όλα αυτά;
Θα πάμε στο φεστιβάλ Idyllwild με σκηνή.
Ελέγχουμε τον εξοπλισμό μας.
Είναι γυναικείο φεστιβάλ.
Υπέροχα.
Θα πιούμε, θα χορέψουμε, θα πετάξουμε έξω τα στήθη.
-Αυτό είναι; -Ναι. Μόλις ήρθε.
-Για να δούμε. -Τι είναι αυτό;
Μια υπηρεσία που αλλάζει φύλο σε παιδικές φωτογραφίες. Ελάτε.
-Αλήθεια; -Ναι, είναι τέλειο.
Τους έστειλες φωτογραφίες σου;
Ασφαλώς. Δείτε.
Περιμένετε λίγο.
Μισό λεπτό.
-Θεέ μου! -Θεέ μου.
Σου έβαλαν φιογκάκι στα μαλλιά.
Είναι υπέροχο αυτό που κάνουν.
-Κοιτάξτε. -Θεέ μου!
Το Μπαρ Μίτσβα σου είναι;
Θεέ μου! Φαντάσου να ήσουν αυτή όλη σου τη ζωή.
Ναι.
Τότε θα πετούσα κι εγώ τα στήθη μου έξω.
Με τις κόρες μου.
Ναι
Ναι, εντάξει.
Ακόρεστη η πείνα Που κρύβει το σκοτάδι
Ακόρεστη
Κι απόμακρο το κάλεσμα Απ' του φωτός το χάδι
Απόμακρο
Σαν κουβέρτα ζεστή Στις πλάτες μου ο φόβος
Σαν κουβέρτα
Αρμένιζα, μα ναυάγησα Και χάθηκε ο μόλος
Ναυάγησα
Στην όχθη σου παλεύω να βγω
Πήρα τα βουνά Πήγα σε γιατρούς
Στράφηκα στα παιδιά Γεύτηκα νερά καθαρά
Δεν έχουν μόνο μία απάντηση Ερωτήσεις σαν κι αυτές
Εκκρεμές σε ευθείες γραμμές
Κι όσο απομακρύνομαι Από κάτι καθοριστικό
Τόσο περισσότερο απολαμβάνω να ζω
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου