Proszę, za wizy.
Wielka dama przyszła, a ja taka nieuczesana.
Chodzisz tak po ulicy? Nie boisz się, że ktoś cię pobije?
Nie sądzisz, że to nieco meshuge?
Nie, nic mi nie będzie.
Mam przepustkę transwestyty.
Nie mogą mnie aresztować.
Jestem pod opieką władz miasta.
Tu jest napisane, że nie jestem meshuge.
Co to jest "transwestyta"? Coś jak fagalah?
Nie, to ja. Ja jestem transwestytą.
Wyglądasz tu jak Anna Sturlese.
Dzięki Magnusowi wszyscy takie mamy.
Kim jest Magnus? Twoim gejowskim kochankiem?
-Nie. Magnus... -To nie jest mój kochanek.
To naczelnik instytutu, gdzie pracuje Gittel.
Wiesz, mamo, gdybyś częściej wychodziła,
może polubiłabyś bardziej Berlin.
To urocze miasto.
Uważam, że to cudowne miasto.
Szkoda tylko, że pełne Niemców.
Rose, miałam nadzieję, że jutro pokażesz mi,
jak jeździć metrem.
Boję się przechodzić przez te bramki z kołowrotami,
ponoć miażdżą kobietom miednice.
Słyszałaś o siostrze Sheili?
Musiała rodzić twarzą.
Zostań na noc w domu, a jutro pokażesz mi wreszcie...
Nie, jutro rano nie mogę.
Kiedy wrócisz do domu?
Zatrzymam się u...
Zatrzymam się u Gittel.
Proszę, zostań na noc, Rose.
Zostań, Rose.
Zostań z mamą.
Pa, mamo.
O Boże.
-Coś ty zrobiła? -Jestem za trzeźwa. Dawaj.
Nie.
Nie mów tak, przypominasz mi tatę.
Zdrowie sióstr.
Ukradkiem wychodzisz, ukradkiem wracasz.
Wcale nie.
Mogło mi się coś stać.
Mogłabym leżeć martwa w rynsztoku,
robaki wyżerałyby mi oczy, a ty miałabyś to w nosie.
-Masz chorą wyobraźnię. -Ty masz chorą wyobraźnię.
Załatwiłam nam wizy.
-Co? -Załatwiłam wizy.
Dla naszej trójki.
Twoja. Tylko oddaj. Ta jest twoja.
Tu stoi "Gershon".
Nie masz dla "Gittel"?
Masz na imię Gershon.
Mam na imię Gittel. Dobrze o tym wiesz.
Dobrze, dziś będziesz Gittel. Jutro możesz być Edith.
A potem możesz być nawet homarem.
Zmień imię, jak dotrzemy do Stanów, proszę cię.
Nie zostawię Magnusa.
Zaprowadź mnie do niego.
Gdzie on jest?
Czekaj...
Co zrobiłeś mojemu synowi?
-Ona ma na imię Gittel. -Gittel?
Co za paskudne imię.
Takie sobie wybrała.
Co to jest, cyrk? Jakiś seks-cyrk?
-Nie. -Zoo do bzykania?
Zakładacie tu jakąś...
-religię dymania? -Nie wierzę w religię.
Wierzę w naukę.
Wierzę w prawdę.
Wierzę w rozum i postęp.
Proszę się rozejrzeć.
Jesteśmy w mojej bibliotece.
Tam jest moje muzeum.
Piętro wyżej mój szpital i laboratorium.
Można się naigrywać, ale to jest przyszłość!
Co to?
Wiza Gershona.
Kiedy zmieni zdanie i zatęskni za mamą...
proszę mu to dać, dobrze?
Proszę schować ją w bezpieczne miejsce.
Zetrzyj to sobie z twarzy.
Masz być w domu za godzinę, pakujemy się i wyjeżdżamy.
A ty, jeśli jesteś dziewczyną,
to zakryj cycki.
Co za wstyd.
TRANSRODZIC
To jest crossfit!
Dajcie z siebie wszystko!
No, dalej!
To nie jest pilates.
Dawaj czadu!
Wyciśnij siódme poty!
Odpoczniesz, jak skończymy.
O tym właśnie mówię!
Z bioder, chcę widzieć ruch.
Do góry, wyżej.
Nie rób tego na odwal,
tylko porządnie.
Jak skończymy, będzie czas na odpoczynek.
O, będziesz się boczył?
Zobaczymy, po ilu krokodylkach wymiękniesz.
Ruchy, ruchy! Wszystko dobrze?
Szybciej. Dasz radę szybciej!
Stać cię na więcej.
Już lepiej, dużo lepiej. Tak, właśnie tak!
Jeśli o mnie chodzi, najtrudniejsze w żydowskim Nowym Roku
jest to, że ciągle piszę 5775 na czekach.
Jestem pewna, że ten sam dowcip opowiadałaś w 5774.
Dobra.
Nie chcę wszczynać kłótni,
ale dużo myślałam, o tym całym...
o tamtej rozmowie i o poliamorii, trochę się boję.
Nie... to złe słowo.
Nie chodzi o innych.
Tylko o ciebie i mnie.
O to, jak jest cudownie,
jaka jesteś wspaniała, jak uwielbiam z tobą być,
o to, że przy tobie nareszcie czuję się sobą,
że nie chcę tego przerywać, chcę, żeby to rosło,
chcę, żeby było coraz lepiej i coraz bliżej, ale wiem,
że zamknę się w sobie, jeśli każesz mi
zobowiązywać się do czegoś za rok, czy za miesiąc...
Za miesiąc? Nawet o tym trudno ci myśleć?
Przeraża cię miesiąc ze mną? Może tydzień?
Jutro? Dzień? To trudne, albo...
W sumie, kto wie, co będzie za godzinę?
Czy za godzinę będziemy razem, czy to też za trudne?
Czujesz się ograniczona?
-Przestań. -Ograniczam cię.
Przestań. Co? Nie.
Oczywiście, że jutro tak. Ja tylko...
Owszem, żyjmy z dnia na dzień. Czemu nie?
Nie obciążajmy się jakimiś oczekiwaniami...
Widzisz, to nie jest ciężar. Przynajmniej dla mnie.
Nie mogę tak. Ta wersja mi nie odpowiada.
Jestem inna i doskonale o tym wiesz.
Nie zgadzam się.
Nie jadę na festiwal i nie zgadzam się na taki układ.
Wymyśl coś!
Nie wiem, co mogłabym robić, ale chciałabym pomóc.
Jest wiele do zrobienia, mamy dużo różnych opcji.
Na przykład przygotowujemy i rozwozimy posiłki dla potrzebujących.
Nie wiem, czy chcę skazywać biedaków na moją kuchnię.
A pomoc w trudnych sytuacjach?
Zwykle się wtrącam.
W tym jestem dobra,
-proszę spytać moich dzieci. -Dobrze.
-O czym pan myślał? -O Trevor Project.
Brakuje im ochotników na nocne zmiany.
Najczęściej dzwonią nastolatki, które chcą się zabić.
-To ważne. -Tak.
Ludzie, którzy odbierają telefony zaufania,
muszą przejść wymagające szkolenie.
Ta mordercza praca nocą to jedyne, co macie?
Staramy się nie używać takich słów,
bo źle się kojarzą.
Oczywiście. Czegoś takiego nie powiem do słuchawki.
-Przyniosę pani formularz. -Dobrze.
Och, przepraszam.
Cześć.
Nie wiedziałam, że ćwiczysz jogę.
Przepraszam.
Owszem.
-Co to za joga? -Hatha.
Czym chata bogata...
Dobra.
-Davina. -Czego chcesz, Maura?
Tak właśnie ma być? Chcesz, żebym się wyniosła?
Mam znaleźć sobie inne miejsce?
Tego właśnie chcesz? Znowu będziemy się kumplować?
Pracuję nad sobą.
Próbuję być dobrym człowiekiem.
Przyszłam tutaj, chcę pomagać tym ludziom, na Boga.
Parę godzin w tygodniu nie zrobi z ciebie Matki Teresy.
Wiem.
A tak w ogóle, Matka Teresa nie była szczególnie dobrą osobą.
Miała wiele wad.
-Jest tam kto? -Zapraszam!
Tu jestem.
Chodź tu, chodź.
Podejdź tu i powąchaj tę paprykę.
Chyba zgniła.
Cuchnie mi zgnilizną.
Tak, może...
Zobaczmy, co tam w środku.
-Tak! -Zastałam Leslie?
-Mam do niej sprawę. -Jasne.
B? Ej, B!
Mieszkasz tutaj? Myślałam, że jesteś sąsiadką.
Tak, ale wysiadła mi kuchenka.
-B! -Co?
-Cześć. -O, witaj!
Przepraszam, przyniosłam tylko swój esej.
Ach, tak. Jasne.
Zostaw tu, zajmę się tym, jak będę mogła.
Znasz Bellę?
-Cześć. -Czołem.
Chodź, kotku, Uber już pewnie czeka.
Na razie.
Dosyć młoda, nie?
Wiesz, osobiście sądzę,
że Leslie gardzi starszym kobiecym ciałem.
Więc różnica wieku robi się coraz większa.
Spotyka się z coraz młodszymi?
Nie, tylko ona się starzeje,
a one ciągle mają 21 lat.
Chwila moment, to złożony proces,
-by wybrać właściwy pojazd... -O Boże!
...który zapewni komfort waszym wybrednym cipkom...
A może ten?
To gdzie jedziemy?
Jak najdalej od Los Angeles.
Zajebioza!
Dobre.
Wskakuj, sprawdź, czy to ten wymarzony.
Każde będzie miało własne łóżko.
-Przyciemniane szyby. -Rzędy...
Josh może spać, jak ja będę prowadzić.
Mowy nie ma, żebyś prowadziła.
Zrobimy tak, weźmiemy kocyki
i uwiniemy sobie gniazdka.
Będę karmić was gumisiami...
Kompletnie ci odbiło.
-Jak leci? -O, już jest.
Cześć. Richard.
-Josh Pfefferman. -Joshua.
-Jak się masz? -W porządku.
-Cześć. -Dziewczynom podoba się ten.
-Ładny wóz dla ładnych panien. -O, tak.
Wersja podstawowa kosztuje od 39 i pół tysiąca.
Powiedz wprost, ile możesz zejść z ceny?
Nie owijajmy w bawełnę.
-Mógłbym zejść do 38 patyków. -Nie.
Więcej nie opuszczę, bo wyleją mnie z roboty.
38 patoli? Dobra.
-Skąd jesteś? -Z Encino, a ty?
-Z Pacific Palisades. -Serio?
-Dwaj chłopcy z Kalifornii. -Super.
-Dwaj z Kalifornii. -Aha.
No proszę.
To co możesz zrobić dla ziomka?
Bo myślę, że możesz przebić 38 tysięcy.
Na pewno możesz dać lepszą ofertę.
-Nie mogę, serio. -Na przykład 32 kawałki.
Nie, to fizycznie niewykonalne.
Treinta y dos, tak?
Zgadza się?
Sprzedasz mi ten wóz za 32 tysiące dolarów.
Wiem, że chcesz procent.
Ale jeśli nie, to sobie pójdę.
Rach, ciach, pozamiatane!
Dobra, kto ma prawo jazdy?
Widzimy się w studio, tak?
Ostatni na miejscu stawia lody!
Sukinkot.
No i Syd się zmyła.
Teraz muszę sama jechać na Idyllwild.
A nie będzie tam tej całej Leslie?
Będzie, właśnie dlatego nie chcę jechać sama.
Nie chcę wyjść na napaloną fankę.
Żałuj, że nie widziałaś tego słodkiego podlotka,
tej małej, niewinnej panienki,
która wyszła z jej sypialni wyruchana na wszystkie strony...
Przecież ona jest stara.
Jest trochę starsza i niesamowicie seksowna,
bardzo mądra.
I bardzo mi się podoba.
Ale chyba jestem dla niej za stara.
Mówię poważnie, lubi młódki.
Muszę ją poznać.
Pojedź ze mną na festiwal!
Poznasz ją, a ja nie będę musiała jechać sama.
Nie, przykro mi. Nie mogę.
-Proszę. -Facet z kablówki
podłącza większy telewizor.
Czy ty w ogóle słyszysz to, co mówisz?
Jeżeli nie, to powtórzę:
"Facet z kablówki podłączy większy telewizor".
Cześć.
Cześć!
-Witaj. -Piękne mieszkanie.
Tak. Super, nie?
Wygląda jak na Key West.
Bardzo odświętnie, mamo.
-Josh będzie? -Nie.
Zaprosiłam go, ale wciąż jest trochę przybity.
Tak, ja też.
Myślałam, że Raquel będzie moją bratową.
Wszyscy myśleliśmy, że będzie inaczej.
-To maszyna do margarity? -Tak.
Dostałam od Buzzy'ego!
-Czołem, Buzz. -Cześć.
-Grill też? -Tak, też od niego.
Lubi soczyste mięsko.
A ja uwielbiam jego mięsko.
Mamo, nie przy jedzeniu!
-Dostanę też? -Tak.
Za chwilę. Zrobiłam za małe talerze,
muszę zrobić to palcem.
Wprowadził się tu?
Mieszka na łodzi.
-Na jeziorze Havasu. -Havasu.
Ale to daleko i niewygodnie.
Więc ma tu swoją szufladę.
Jeszcze nie umiem tego obsłużyć.
Żółty arbuz? Bardzo egzotycznie.
-Wiedziałam, że się spodoba. -Dzięki.
Ciekawe, czy działa jak afrodyzjak. Mam nadzieję.
Mam poczucie, że nikt mnie nie rozumie.
Też tak kiedyś myślałam, więc wiem, co mówisz.
Ale zawsze jest mrok, nim nastanie...
-Burza? Świt? -No i po mnie.
To trudne.
-Naprawdę trudne. -Wiem, spokojnie.
Musisz po prostu wejść tam i odczytać,
co czują. Chcą zrobić sobie krzywdę.
A ty musisz ich powstrzymać.
Dobra.
-Dobrze? -Tak, ale to trudniejsze, niż sądziłam.
Miewałam takie myśli.
W sensie ty?
-O Boże. -Samobójstwo i...
Czasami myślę, że wszystkim byłoby lżej,
gdyby mnie tu nie było.
Kiedy tak myślałaś?
W pierwszej klasie liceum.
W drugiej też,
przez całe liceum i studia.
Przestałam dopiero jakieś trzy lata temu i...
Nie wiem. Wciąż miewam takie dni.
Wciąż?
Posłuchaj. Jeśli będziesz mieć takie myśli, zadzwoń do mnie.
Nawet najdrobniejsza myśl...
Mówię poważnie. Zadzwoń.
Wtedy przyjadę, żeby powiedzieć ci,
jaka jesteś cudowna i wyjątkowa, jaką masz piękną duszę
i jaki chujowy stałby się świat, gdyby cię zabrakło.
Rozumiesz?
Jesteś dobrą matką.
Dobra, kto lubi krwawe steki?
Już, już. Są doskonałe.
Dużo mięsa.
Bardzo dużo mięsa.
Coś jest tu napisane?
-Artysta zawsze podpisuje dzieło. -Rany.
MIĘSO BUZZA
Z katalogu w samolocie.
Mają w nim dużo fajnych gadżetów.
Kupić ci taki?
-Sprytna rzecz. -Dobrze, słuchajcie.
Patrzycie na nową przewodniczącą spółdzielni.
Rany.
Hurra! Wygrałam przytłaczającą większością.
-Ale wiecie co? -Co?
Po pierwszym zebraniu...
chciałam to rzucić.
Siedzenie i słuchanie, jak banda alte kakers
nawija o tym, na jaki kolor chcą pomalować śpiących policjantów.
Gottenyu!
Więc Buzzy powiedział...
Powiedziałem jej, że w życiu musi robić to, co chce.
Nie to, co myśli, że powinna. Niech to rzuci.
-Rzuć to. -Rzuć.
Odeszłaś już po pierwszym zebraniu?
Tak. Opowiedz o rejsie.
Zabieram waszą matkę na pięciodniowy rejs wokół Alaski.
Pięć dni. I wiecie co?
W broszurze zamieścili
zdjęcie bufetu z owocami morza.
Mają tam małże, ostrygi, krewetki wielkości ramienia
i przegrzebki jak futbolówki, a to wszystko za darmo.
Wiecie co? Pójdę umyć ręce.
-A ja muszę się odlać. -Dokąd idziecie?
-Co tu się dzieje? -Nie wiem.
Kto to? Nic nie rozumiem.
To roślina.
-Jest sztuczna. -Wcale nie.
-Nie jest żywa. -Jest, mówię ci.
O Boże, podlewa roślinki?
Tu jest jeszcze jedna.
-To stan limerencji. -Ale tu czysto.
To stan limerencji.
Stan czego?
-Limerencji. -Co to takiego?
Szczenięca miłość, zadurzenie.
Od tego się sprząta?
Zamontowała bidet.
Uwielbiam je!
Ale tu czysto i porządnie.
Kosztują z pięćset stów.
Buzzy najwyraźniej lubi mieć czystą dupcię.
Strumień pulsujący i trzy ustawienia mocy.
Ciepła, zimna.
Gdzie pokrowiec na chusteczki, który zrobiłam w podstawówce?
Wyrzuciła pokrowiec, który dla niej wyhaftowałam?
Mamo!
Tak ciepło i mokro.
Als!
Als, zamknij drzwi.
-Co? -Zamknij drzwi, cholera.
Dałam wszystko Hadassie.
Pozbyłam się wszystkich pudeł ze spleśniałymi zabawkami i ciuchami,
które stały w garażu. Odetchnęłam z ulgą.
Mamo! W tych pudłach były moje projekty.
Jakie znowu projekty?
Z pierwszego roku studiów.
Obrazy, kolaże, filmy.
Buzzy mówi, że jeśli bierzesz przedmiot do ręki
i nie czujesz radości, trzeba się go pozbyć.
Nie chcę skończyć jak ci zbieracze w telewizji.
-Widzisz? -Chryste, mamo!
Wszystko poszło.
Nie chciałaś niczego zatrzymać?
Tego, co kiedyś dla ciebie zrobiłam?
A ten obraz, na którym trzymasz dziecko?
Nie dawał mi radości.
Był niesympatyczny, wyglądałam na wściekłą,
a poza tym, co to było za dziecko?
To było symboliczne dziecko. Tak się maluje obrazy.
Od kilku miesięcy dopraszałam się,
żebyście zabrali swoje graty.
Nie jestem przechowalnią.
To wasz ojciec ma wielki dom.
-Buzz! -Tak?
Pomóc pani?
Nie trzeba.
Mama wyrzuciła nasze rzeczy, próbujemy je znaleźć.
Może pani trochę uważać?
-Dziękuję. -Przepraszam.
-Tam na górę. -Dziękuję.
Mogłam zająć się malarstwem.
Trzeba było.
Nauczyciel mówił, że mam olbrzymi naturalny talent.
Ktoś oddał Biblię.
Myślisz, że stracił wiarę?
Ja tracę wiarę, że znajdziemy nasze rzeczy.
Muszę zacząć coś robić, znaleźć pasję, coś większego niż ja.
Cokolwiek, byle było większe.
Naprawdę? Coś wielkiego?
Może na przykład wielki festiwal muzyczny
w lesie pełnym wielkich wagin,
wielkich ognisk i wielkich uścisków twojej siostry?
Specjalnie tak robią, żeby spowolnić ruch.
Aha.
To zmowa, mówię ci.
Dalej, baranie!
Josh, przestań.
Wyminąłbym go, gdybym mógł,
ale ta sucz z tymi gnojkami
specjalnie mnie blokuje.
-Uspokój się. -Co z nimi nie tak?
To z tobą jest coś nie tak, zachowujesz się jak dupek.
-Niech się wali! -Wyluzuj!
Wstydzę się za ciebie.
Jedź wreszcie, skurwielu!
-Zaczynam się bać! -Blokują mnie!
Przestań, na Boga!
Serio, co się z tobą dzieje?
Lepiej się zatrzymaj.
Josh, wszystko dobrze?
Nie wiem.
Myślisz, że niedźwiedź otworzy ten suwak?
-Tak. -Poważnie?
Tak, wolą gałki, ale dobry suwak nie jest zły.
Jędza.
Cześć.
-Matuś! -Cześć.
-Cześć! -Cześć!
Co się dzieje? Co to?
Wybieramy się pod namiot, na festiwal kobiet.
Sprawdzamy nowy sprzęt.
To Idyllwild, festiwal muzyczny dla kobiet.
Cudownie.
Będziemy pić, tańczyć i łopotać cyckami na wietrze.
-To to? -Tak, właśnie przyszło.
-Zobaczmy. -Co to?
Taka usługa, korygują płeć na zdjęciach z dzieciństwa.
-Naprawdę? -Super. Zobaczmy.
Wysłałaś swoje zdjęcia?
Oczywiście. Popatrz.
Zaczekajcie chwilkę.
Dobra, czekajcie.
-O Boże! -O rany!
Popatrz, masz kokardę we włosach.
Pięknie to zrobili.
-Patrzcie. -O Boże.
To twoja bar micwa?
Wyobraź sobie, co by było, gdybyś całe życie była nią.
Tak.
Pewnie teraz machałabym cyckami w lesie.
Razem z córkami.
Dobra.
Mrok odczuwa głód, którego nie może zaspokoić
Niezaspokojony
A światło woła głosem, który trudno jest usłyszeć
Niesłyszalny
Owijam się własnym strachem niby ciepłym kocem
Niby kocem
Zniszczyłam własną przystań, nie mówmy już o tym
Nie mówmy o tym
Odnalazłam twój brzeg
Poszłam do lekarza Poszłam w góry
Pytałam się dzieci Piłam ze źródła
Na wszystkie te pytania Jest wiele odpowiedzi
Moja droga będzie kręta
Lecz im mniej wymagam jednoznaczności
Tym jestem szczęśliwsza noznaczności