Heto. Para 'to sa mga visa.
Patunugin ang kampana. Nakauwi na ang Reyna.
Pumunta ka rito nang ganyan. At walang bumugbog sa'yo?
Tingin mo, 'di 'yan kabaliwan?
Ang totoo, ayos lang ako.
May lusot ako bilang transvestite.
Walang aaresto sa'kin.
Protektado ako ng siyudad.
Nakalagay riyan na hindi ako baliw.
Ano ang "transvestite"? 'Di ba bakla?
Hindi, ako 'yon. Ako ang transvestite.
Kamukha mo si Anna Sturlese.
Inutos ni Magnus na ibigay 'to samin.
Sino si Magnus? Siya ang bakla mong nobyo?
-Hindi. Si Magnus... -Hindi ko siya nobyo.
Siya ang pinuno sa trabaho ni Gittel.
Alam mo, Ma, kung madalas kang lumalabas,
hindi mo aayawan masyado ang Berlin.
Magandang siyudad ito.
Napakagandang siyudad nito.
Kung 'di lang sa dumaraming Aleman, ayos sana 'to.
Rose, baka pwede mo akong turuan bukas
kung paano gamitin ang tren.
Takot ako sa bakal na pasukan kasi ang dami kong naririnig
kung paano no'n sinisira ang balakang.
'Yong kapatid ni Sheila?
Sa mukha nanganak.
Kaya pumirmi ka lang sa bahay at bukas, tuturuan mo ako...
Hindi ako pwede bukas ng umaga.
Kailan ka uuwi?
Sasama ako kay...
Sasama ako kay Gittel.
Dito ka na mamaya, Rose. Pakiusap.
Pakiusap... Rose, dito ka lang.
Dito ka kay Mama.
Paalam, Mama.
Diyos ko po.
-Ano'ng ginawa mo? -Gusto ko pang malasing. Heto.
'Wag.
'Wag mong gawin 'yan. Para kang si Papa.
Para sa magkapatid.
Papasok nang palihim, lalabas nang palihim.
'Di ako palihim pumasok.
Baka patay na ako, alam mo.
Nakahilata sa kung saan.
Kinakain ng mga uod ang mata. Ni hindi mo mapapansin.
-Nakakadiri ka. -Nakakadiri ka.
Nakuha ko ang visa.
-Ano? -Nakuha ko ang mga visa.
Para sa'ting tatlo.
Sa'yo 'yan. Ibalik mo 'yan sa'kin. 'Yan naman ay iyo.
Nakalagay dito, "Gershon".
Mayroon ba para kay "Gittel"?
Gershon ang pangalan mo.
Alam mong Gittel ang pangalan ko.
Okay, si Gittel ka ngayon. Bukas, ikaw si Edith.
Pagkatapos, pwede kang maging ulang.
Palitan mo ang pangalan mo sa America.
'Di ko iiwan si Magnus.
Dalhin mo 'ko sa kanya.
Nasaan siya?
Sandali.
Ano'ng ginawa mo?
-Siya na si Gittel. -Gittel?
Pangit na pangalan.
Iyon ang pinili niya.
Sirko ba ito? Sirko ng kalaswaan?
-Hindi. -Zoo ng kabayu-kabayuhan?
Nagsisimula ka ba ng...
-Relihiyon ng kalaswaan? -'Di ako naniniwala sa relihiyon.
Naniniwala ako sa agham.
Naniniwala ako sa katotohanan.
Naniniwala ako sa rason, sa progreso.
Tumingin ka sa paligid.
Tingnan mo. Nandito ka sa aklatan ko.
Nasa tabi ka ng museo ko.
Nasa ilalim ka ng pagamutan ko.
Magsaya ka. Ito ang hinaharap!
Ano iyan?
Visa ni Gershon.
Kapag nagbago isip niya at gusto niya na sa nanay niya,
itatago mo 'yan at ibibigay sa kanya, okay?
Ingatan mo, pakiusap.
Punasan mo 'yang nasa mukha mo.
Umuwi ka sa loob ng isang oras. Mag-iimpake tayo at aalis na.
At kung magiging babae ka,
itago mo ang dibdib mo.
Nakakahiya.
Crossfit ito.
Gumalaw kang parang nasa Crossfit ka!
Galaw-galaw.
Hindi ito Pilates.
Dali! Itodo mo.
Itodo mo. Itodo mo.
Magpapahinga kayo 'pag tapos na.
Ito ang gusto kong makita!
Simulan sa balakang.
Hanggang sa taas.
'Wag mong gawin kung paano mo gusto,
gawin mo nang tama.
Marami kayong oras magpahinga pagtapos.
Ganito pala tayo, ha?
Tingnan natin kung ilan ang magagawa mo.
Kilos lang. Kilos lang. Ayos ba?
Bilisan nang kaunti.
May maibubuga ka pa.
Gumagaling. 'Yan ang sinasabi ko.
Para sa'kin, ang mahirap sa Bagong Taon ng mga Hudyo
ay ang pagsulat ko ng 5775 sa mga tseke ko.
Sigurado akong nagbiro ka rin nang ganyan noong 5774.
Okay.
Ayokong magsimula, pero
medyo marami akong naiisip tungkol sa...
Pag-uusap, sa ideya ng polyamory, nababagabag ako.
Huwag... Maling salita 'yan.
Hindi ito tungkol sa ibang tao.
Tungkol 'to sa ating dalawa.
Tungkol 'to sa kung gaano ito kalupit,
at kung gaano ka kalupit at kung gaano ako kasaya sa'yo,
at kung gaano ako katotoo 'pag kasama ka,
at gusto ko pang gawin 'yan at palawakin
at lumapit nang lumapit, at alam ko...
Na magsisimula akong manawa kapag
magkaroon tayo ng commitment sa susunod na taon o buwan o...
Isang buwan? Mahirap ba talagang pag-isipan?
Isang buwang kasama ko, o isang linggo?
Bukas? Isang araw? Mahirap 'yon, o...
Ano'ng mangyayari sa isang oras?
Lalabas ba tayo sa isang oras o mahirap ba 'yon?
Nakukulong ka?
-Tama na. -Nakukulong ka sa'kin.
Tama na. Ano? Hindi.
Syempre, bukas. Basta...
Pero, oo, araw-araw. Bakit hindi? Bakit hindi...
Mawawala ang bigat ng expectations, at...
Dahil hindi ito pabigat. Hindi ito pabigat sa'kin.
Hindi ko 'to kayang gawin. Hindi ko kaya ang ganito.
Hindi ako iyan, at alam mo 'yon.
Kaya ayoko.
Hindi ako pupunta sa festival.
Pag-isipan mo!
'Di ko alam kung sa'n ako nabibilang, pero gusto kong tumulong.
Marami rito. Marami kaming klase ng oportunidad.
Crockpot, parang hatid-pagkain sa mga queer,
Sa palagay ko, 'di ko dapat sila lutuan.
Ano'ng gagawin mo sa krisis?
Nakikialam ako.
Magaling ako riyan...
-Sabi ng mga anak ko. -Okay.
-Ano pa? -Ang Trevor Project.
Naghahanap sila ng mga panggabi.
Grabe 'yon, madalas mga napabayaang kabataan.
-Importante 'yon. -Oo.
Mga lifeline operator ang gumagawa nito,
na dumaan sa matinding pagsasanay.
Graveyard lang ang bukas?
Hindi nila 'to tinatawag na "graveyard" dahil
sa dahilan ng mga tawag.
Tama. Hindi ko 'yan sasabihin sa telepono.
-Kukunan kita ng application. -Okay.
Naku, patawad.
Hi.
'Di ko alam na nag-yo-Yoga ka.
Pasensya na.
Oo nga.
-Ano'ng klaseng yoga 'to? -"Hatha" ang tawag dito.
Hath-i ang pag-iisip ko...
Okay.
-Davina. -Ano'ng kailangan mo, Maura?
Ito ba ang gagawin natin? Gusto mo akong lumayas?
Gusto mong maghanap ako ng ibang tirahan?
Dito na ba tayo? Magiging magkaibigan ba ulit tayo?
Sinusubukan kong magbago, alam mo ba?
Sinusubukan ko ang tama.
Nagpepresenta ako para sa mga taong 'to, Diyos ko.
'Di ka magiging Madre Teresa kahit kailan.
Alam ko 'yan.
Si Madre Teresa nga pala ay hindi ganoon kabait.
'Di perpekto.
-Tao po? -Pasok.
Dito.
Halika rito, halika rito.
Lumapit ka at amuyin itong bell pepper.
Parang bulok ang tangkay nito.
Amoy-amag?
Mukhang may tangkay...
Tingnan natin ang nasa loob.
-Tama. -Nandito ba si Leslie? May...
-...sasabihin lang ako. -Sige.
B? Uy, B!
Dito ka nakatira? Akala ko sa kabila ka.
Oo, nasira ang lutuan ko.
-B! -Ano?
-Hi. -Uy, ikaw.
Pasensya na. May... May sanaysay ako para sa'yo.
Ah, oo. Sige...
Ilagay mo lang 'yan diyan at titingnan ko 'yan.
Kilala mo si Bella?
-Hi. -Uy.
Ihahatid na kita sa Uber, mahal.
Paalam.
Bata pa siya?
Alam mo, naisip kong
ayaw ni Leslie sa nangungulubot na katawan ng babae.
Kaya parang palaki nang palaki ang agwat sa edad.
Ang mga babae, pabata sila nang pabata?
Parang si Leslie lang ang tumatanda,
at lahat sila ay 21.
Sandali, komplikadong proseso ito
-para mamili ng van... -Diyos ko.
para mahatak 'yang mga makukulit niyong kasama sa...
Kung itong isa?
Saan ba tayo pupunta?
Kung saan tayo makakalayo sa Los Angeles.
Grabe, ang ganda no'n!
Ayos ito.
Sakay na. Tingnan niyo kung ito na.
Mayroon tayong sari-sariling kama.
-Tinted na bintana. -Lahat...
Pwedeng matulog si Josh sa likod.
Hindi. Hindi ka magmamaneho.
Ito ang gagawin natin, maglagay ng mga kumot,
at gagawa ng mga pugad.
Pakakainin kita ng Gummi Worms...
Wala ka na sa katinuan.
-Kumusta naman kayo? -Heto na siya.
Uy. Richard.
-Joshua. -Joshua.
-Kumusta? -Ayos lang.
-Hi. -Gusto 'to ng mga bata ko.
-Magandang van para sa magaganda. -Oo nga.
Ang modelo nito ay nagsisimula sa $39,500.
Ngayon pa lang, ano'ng pinakamababa mong presyo?
Basta walang lokohan.
-Baka kayanin ko ang $38,000. -Hindi.
'Yan ang pinakamababang kaya ko na 'di nawawalan ng trabaho.
$38,000? Sige.
-Sa'n ka galing? -Encino. Ikaw?
-Pacific Palisades. -Talaga?
-Dalawa ang taga-Cali rito. -Ayos
-Dalawang taga-Cali! -'Yan na.
'Yan nga ang gusto ko.
Ano'ng magagawa mo para sa kabayan mo?
Sa tingin ko, may mas maganda pa sa $38,000.
Kaya mong lagpasan ang $38,000.
-Hindi talaga. -Mga $32,000.
Okay, hindi talaga 'yan posible.
Treinta y dos, 'di ba?
'Di ba? 'Di ba?
Ibebenta mo 'to nang $32,000.
Kailangan mo ng komisyon.
At kung hindi, aalis na ako.
Wala siyang nagawa.
Sige, sino'ng may lisensya?
Kita tayo sa likod ng studio, ayos ba?
Ang mahuhuli sa studio ang bibili ng Pinkberry.
Gago.
Tapos umayaw si Syd.
At ngayon, pupunta ako sa Idyllwild mag-isa.
Hindi ba nandoon 'yong Leslie?
Iyan ang dahilan kung bakit ayokong pumunta mag-isa.
Ayokong magmukhang fan niya.
Kung makikita mo lang 'yong neneng 'yon,
maliit at itinatwa na ng mga Mormon,
na lumabas mula sa kwarto niya at mukhang nabayo nang ilang beses...
Diyos ko. 'Di ba ang tanda niya na?
Mas matanda siya at napaka-sexy,
napakatalino.
At gustong-gusto ko siya.
Pero kahit ako, matanda na para sa kanya.
'Di ako nagbibiro. Gusto niya ng nene.
Gusto ko siyang makilala.
Diyos ko. Samahan mo 'ko sa Idyllwild.
Makikilala mo siya, 'di ko kailangang mag-isa.
Pasensya na. 'Di pwede.
-Pakiusap. -Darating 'yong taga-cable
para sa mas malaki kong TV.
Naririnig mo ba ang mga sinasabi mo?
Kung sakaling hindi,
"Darating 'yong taga-cable para sa mas malaki kong TV."
Hi.
Hi!
-Hello. -Ang ganda nitong lugar.
Oo. Ang ganda, ano?
Para tayong nasa Key West.
Ang saya, Mom.
-Pupunta ba si Josh? -Hindi.
Inimbita ko siya, pero medyo malungkot pa siya.
Oo, ako rin.
Akala ko, si Raquel na magiging hipag ko.
Akala natin, iba ang kauuwian nito.
-Margarita machine ba 'yan? -Oo.
Binilhan ako ni Buzzy!
-Hi, Buzz. -Kumusta kayo?
-At ihawan? -Oo, binilhan niya rin ako niyan.
Gusto niya ng karne.
Gusto ko ang karne niya.
Mom. Kumakain ako.
-Pwedeng pahingi? -Sige.
Sandali. Naliitan ko ang mga plato,
daliri tuloy gamit ko.
Dito na siya nakatira?
Nakatira siya sa houseboat.
-Sa Lake Havasu. -Havasu.
At humihirap na ang biyahe.
Kaya may drawer siya.
'Di ko pa alam kung paano 'to.
Dilaw na pakwan? Sobrang kakaiba nito.
-Magugustuhan mo. -Salamat sa pagdala nito.
Pampagana kaya ito? Sana.
Pakiramdam ko lang, walang nakakaintindi sa'kin.
Naramdaman ko na 'yan at alam ko ang sasabihin mo.
Alam mo, may kadiliman bago ang...
-Bagyo? Bukang-liwayway? -At patay na 'ko.
Mahirap ito.
-Mahirap talaga. -Alam ko.
Kailangan mo lang pumasok doon at pigilan
ang nararamdaman nila. Sasaktan nila ang sarili nila.
Pigilan mo silang gawin 'yon.
Okay.
-Okay? -Oo, mas mahirap pa sa akala ko.
Naisip ko rin ang mga 'yan.
Ikaw ito?
-Diyos ko. -Pagpapakamatay at...
Minsan, pakiramdam ko, mas madali
kung wala na lang ako rito.
Kailan ito?
First year high school,
second year,
buong high school at sa kolehiyo.
Hanggang noong nakaraang tatlong taon...
'Di ko alam. May mga ganoon pa ring araw.
Pa rin?
Makinig ka. Kapag naisip mo ang mga 'yon, tawagan mo ako, ha?
Kahit dumaplis lang sa isip mo...
Totoo. Tawagan mo ako.
Kasi pupunta ako at sasabihin kung gaano ka kagaling,
kahanga-hanga at kakaiba, at kung gaano ka kaganda,
at kung gaano kapangit at kasama ang mundo kapag wala ka.
Naiintindihan mo ako?
Napakabuti mong ina.
Okay, sino'ng gusto ng madugo?
Tara na, tara na. Perpekto ang mga 'to.
Wow, ang daming karne.
Ang daming karne.
May sinasabi ba 'to?
-Pinipirmahan ng artista ang gawa niya. -Wow.
Oo, galing 'to sa SkyMall.
Maraming klase ng gadgets doon.
Gusto mo ba?
-Ang galing. -kayong lahat.
Tinitingnan ninyo ang bagong presidente ng mga opisyales ng condo.
Wow.
Magpugay! Maraming bumoto sa'kin.
-Pero alam ninyo? -Ano?
Pagkatapos ng unang pulong...
Gusto ko nang umalis.
Ayokong makinig sa mga hukluban doon
na pinag-uusapan kung anong kulay ang ipipinta sa walang kwentang humps.
Panginoon ko!
Sabi ni Buzzy...
Sabi ko sa kanya, gawin mo ang gusto mo sa buhay.
Hindi ang sa tingin mong dapat mong gawin. Umalis ka.
-Umalis ka. -Umalis ka.
Kaya umalis ka pagkatapos ng pulong?
Oo. Sabihin mo sa kanila.
Dadalhin ko siya sa limang araw na cruise sa Alaska.
Limang araw. At alam n'yo ba?
'Pag tiningnan ninyo ang brochure,
may litrato ng buffet, at raw bar.
Buffet na may clams, talaba, hipong kasinglaki ng braso mo,
at scallops na kasukat ng bola, at libre lahat 'yon.
Okay, alam mo? Maghuhugas na ako ng kamay.
-Oo, iihi na ako. -Saan kayo pupunta?
-Ano'ng nangyayari dito? -'Di ko alam.
Sino ang taong 'yon? 'Di ko maintindihan.
Halaman 'yan.
-Hindi 'yan totoo. -Totoo 'yan.
-Hindi. -Totoo 'yan at buhay 'yan.
Diyos ko po, dinidiligan niya ang halaman?
May isa pa.
-Nasa limerence siya -Sobrang linis dito.
Nasa limerence siya.
Nasa ano siya?
-Limerence. -Limerence?
Alam mo na, puppy love, nahihibang pa.
Nakakalinis 'yon ng kabinet?
Mayroon siyang bidet.
Diyos ko po. Gusto ko 'yon.
Malinis at maayos at organisado!
$500 ang halaga nito.
Gusto yata ni Buzzy ng sobrang linis.
Parang may pulsate, at oscillate, high, medium, low.
Malamig, mainit.
Nasaan na ang Kleenex cosy na ginawa ko noon?
Diyos ko, tinapon niya ang Kleenex cosy ko?
Mom!
Basa at mainit.
Als!
Els! Isara mo ang pinto!
-Ano? -Isara mo ang pinto.
Binigay ko na lahat sa Liga ng Hadassah.
Tinapon ko na ang mga kahon at ang inaamag na damit at laruan
sa bodega. Nakakahinga na 'ko.
Mom, nasa kahon na 'yon ang mga artwork ko.
Ano'ng artwork?
Lahat ng luma kong artwork sa Bard.
'Yong collage ko, mga painting, at mga video.
Sabi ni Buzzy, kapag hinawakan mo ang isang gamit
at hindi ka napasaya niyon, dapat na itong itapon.
Ayaw kong magtambak gaya ng mga nasa TV.
-Kita mo? -Diyos ko, Mom!
Wala na ang lahat.
Ayaw mong magtago ng kahit ano? Wala talaga?
Pati mga ginawa ko para sa'yo dati?
'Yong pininta kong may hawak kang bata?
'Di ako pinasaya ng painting na 'yon.
'Di 'yon maganda, mukha akong galit,
at kanino bang anak 'yon?
Simbolo ang batang 'yon, 'Nay. Painting 'yon.
Ilang buwan ko nang sinasabing
kunin n'yo na.
Hindi ako tambakan ng gamit.
Ang tatay ninyo ang may malaking bahay.
-Buzz! -Ano?
Kailangan ninyo ng tulong?
Hindi naman.
Tinapon ng nanay namin 'yong gamit namin, kaya hinahanap namin.
Pwede ba kayong huminahon, pakiusap?
-Basta... Salamat. -Patawad.
-Ipagpatuloy n'yo lang. -Okay. Salamat.
Alam mo, dapat pintor ako.
Dapat nga.
Sabi ng guro ko, may kakaiba akong talento.
May nagbigay ng bibliya nila.
Nawalan kaya sila ng paniniwala?
Wala akong paniniwalang mahahanap natin mga gamit natin.
May sisimulan akong gawin, bagay na mas malaki pa sa'kin.
Kahit ano. Isang malaking bagay.
Talaga? Malaking bagay talaga?
Parang isang malaking music festival
sa malaking gubat na puno ng malalaking ari ng babae
at malalaking apoy at malalaking yakap sa kapatid mo?
Inorasan nila ang trapiko kaya 'di ka makakaalis.
Oo.
Pinagtulungan lang ako, iyon 'yon.
Bilis, gago, bilis!
Josh, 'yong totoo.
Kung makaka-overtake ako, gagawin ko,
pero itong may mga anak sa kotse
ay binibwisit ako.
-Kumalma ka nga. -Ano bang problema nila?
Ano'ng problema mo? Ang gago mo.
-Gago siya! -Kalma!
Nakakahiya ka.
Umalis ka na, bwisit ka!
-Tinatakot mo 'ko. -Kinukulong nila ako.
Diyos ko, tama na!
Seryoso, ano'ng nangyayari sa'yo?
Tumigil muna tayo.
Josh, ayos ka lang ba?
'Di ko alam.
Mabubuksan kaya ng oso ang zipper na 'to?
-Oo. -Talaga?
Gusto nila ng doorknobs, pero ayos ang magandang zipper.
Bwisit.
Hello.
-Moppa! -Hi.
-Hi! -Hi!
Ano'ng nangyayari? Ano ang mga 'to?
Magka-camp kami sa Idyllwild Womyn's Music Festival.
Tsinetsek namin ang bagong gamit.
"Womyn" 'yon, "Y" ang letra doon.
Maganda 'yan.
Iinom kami at sasayaw at iaalog ang dibdib sa hangin.
-'Yan na 'yon? -Oo. Kalalabas lang.
-Tara. -Ano 'yan?
Nagpapalit ng kasarian ng mga picture sa pagkabata. Halika.
-Talaga? -Oo. Tingnan natin.
Ipinadala mo ba ang mga litrato?
Syempre. Tingnan mo.
Sandali lang pala.
Okay, saglit lang.
-Diyos ko po! -Diyos ko po.
Nilagyan nila ng laso ang buhok mo.
Ang ganda ng ginawa nila.
-Tingnan mo. -Diyos ko po!
Iyan ba yung Bar Mitzvah mo?
Diyos ko! Isipin mo na lang kung ikaw 'yon sa buong buhay mo.
Oo.
Aalugin ko ang dibdib ko sa kagubatan.
Kasama ng mga anak ko.
Oo, sige.
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio on sa buong buhay mo.