Chodźmy do lasu
Miesiączkujmy na patyki
Patrz, tam grają na bębnach
Może zagramy razem z nimi
Chodźmy zobaczyć ognisko
Upieczmy sobie tofu
Może znajdziemy jakieś lesby Które poczęstują nas piwem
My, lesbijki w lesie
Tańczymy pod sklepieniem drzew Niech słyszą nasz straszny zew
Nimfy, wróżki, czarownice Jak okiem sięgnąć żadnego fiuta
Dziś w nocy kobiety Robią sobie dobrze tutaj
O tak, lesbijki w lesie
Witajcie w domu, drogie panie.
TRANSRODZIC
Mają jeszcze te warsztaty ręcznego robienia tamponów?
Tak, radzą przyjść wcześnie, bo jest dużo chętnych.
Popatrz, jest tu ktoś taki, jak szamanka Płaczący Niedźwiedź,
która organizuje kółko intencyjne.
To może być ciekawe. Mam dużo intencji.
-Na przykład? -Moją intencją jest oddychać.
Chcę odnaleźć zachwyt.
Płaczący Niedźwiedź czeka na ciebie przy duchowym tipi.
Minęłyśmy tipi.
Zaczyna się.
Toi-toie. Tu napisali toi-toie.
-Myślałam, że to warsztat. -Wiesz, co by ci się przydało?
Warsztat czytania katalogu warsztatów.
Jest tu coś takiego?
Tylko nie mów mamie.
Nie mówmy jej, że tu przyjechałyśmy.
-Chyba by nas zabiła. -Co ty.
Obok terapii krzykiem jest ogródek edukacyjny.
Ta dziura zarosła pajęczynami
Chwytam łopatę Dłonią pokrytą pęcherzami
Jak zwykle próbuję Wykopać zbyt głęboki dół
Na powierzchni widzę własną twarz
Wyglądam jak Narcyz
Ciemna otchłań pustki
Stoję na krawędzi Bezkresnego błękitu
Rozglądam się za tym Gdzie tu zieleń poczuć
Świeżość jest nawet W kroplach mojego potu
Choć jaskrawa biel razi moje oczy
Muszę wstać z łóżka Chwycić młotek i gwóźdź
Nauczyć się pracy rąk
Nie tylko ruszać głową Byłam w więzieniu własnych myśli
Teraz wiem, że nie zbuduję schronienia
Jeśli zmuszać się będę Tylko do myślenia
Gdy chcesz hodować różę Wiedz, jak pachnie ziemia
Jestem częścią tej planety
Paraliżuje mnie myśl jedna
Że dziewczyny na tym świecie
Ogranicza gruby mur
Co to? Nie wiem, co jem.
To rolada z orzechów.
Nie, wciąż nie łapię. Jest tu mięso?
-Same orzechy? -To tektura polana sosem.
Mnie smakuje.
Dobra, pójdę do tej całej ryczącej szamanki,
jeśli tu zostajecie.
Nie, też idę. Chcę przelecieć się na odczyt poezji Leslie.
Samą Leslie pewnie też chętnie przelecisz.
-Nic ci nie jest? -W porządku?
Odpocznę.
-Na pewno? -Tak.
Na razie.
Bardzo ładne, prawda?
Tak, w zeszłym roku kupiłam takie same.
-To sowy. -Kupiłaś je?
Tak, sowa dobra na wszystko.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Ile za te sowy?
Wszystkie drapieżne od 50 dolarów wzwyż.
-Drapieżne ptaki? -Tak.
Nie wiem, czy w moim wieku wypada.
Nie wyglądasz jak ktoś,
kto przejmuje się tym, co powiedzą inni.
Naprawdę?
-Jak ci na imię? -Jestem Vicki.
-A ja Maura, miło mi. -Cześć, Maura.
-Jak leci? -Świetnie.
-Dobrze się tu bawisz? -Tak. Poza roladą orzechową.
Jest co ulepszyć.
-O rany. -Tak, wiem.
Ten festiwal nie słynie z wyrafinowanej kuchni.
-Nie, ale jest super. -Tak.
Można się odstresować.
Tak. A co ciebie stresuje?
Prowadzę Pułapkę na myszy w Larchmont.
Znam ten sklep.
-A więc jesteś serowarem. -Tak.
To wspaniałe.
A ty? Jesteś tu pierwszy raz?
Przyjechałam z córkami.
Tak, to mój pierwszy raz.
Jest cudownie.
Mogę o coś spytać?
Jesteś trans?
-Tak. -Wspaniale.
-Dziękuję. -To wspaniale,
że masz w nosie te durne zasady.
No wiesz, to całe gadanie o tym, że to przestrzeń dla "naturalnych" kobiet.
-Są tu takie zasady? -No, tak.
Ale ja uważam, że kobiety trans mają prawo tu być.
Jestem pod wrażeniem, że przyjechałaś.
Przepraszam. Było miło.
Nie musisz uciekać.
TARG
Byłam bez reszty oddana
Życiu pełnemu burzy i wstydu
Co było, nigdy nie wróci
Dni mijają i noce
A ja wciąż cierpię
Dwa serca pełne strachu
Że to nie koniec cierpienia
A ja wciąż cierpię
W czyśćcu przeżywam katusze
"Szłam w gąszczu przeprosin.
"Szłam, gdy obróciło się drzewo.
"Nie, na dnie morza jest tyle światła.
"Przyzwyczajamy się, "odkrywając głębiny.
"Coraz trudniej jest odnaleźć wejście,
"aż w końcu odchodzimy
"i zapada całkowita ciemność.
"Przyzwyczajamy się do światła,
"ale błękity, szarości "i poczucie zagubienia
"są dla nas domem i rodziną."
Dziękuję bardzo.
Dziękuję, że przyszłyście.
-Cześć. -Cześć.
-Wspaniale cię poznać. -Dzięki, miło mi.
-Jak ci na imię? -Joanne.
Joanne.
Dziękuję, to było niesamowite.
-Proszę bardzo. -Dzięki.
Nie ma za co.
-Cześć. -Cześć.
To było niewiarygodne.
Dziękuję. Cieszę się, że ci się podobało.
Aż pomyślałam, że każdy człowiek powinien być poetą.
Uwierz mi, nie chcesz, żeby każdy pisał wiersze.
Widziałam Bellę z jej ogromnym parasolem.
Tak, ma w rodzinie historię
-raka skóry. -Aha, tak.
Rozstałyśmy się.
Przepraszam, nie wiedziałam.
Nie przepraszaj.
Gdzie Syd?
Cóż, rozstałyśmy się.
Przyjechałam tu z siostrą i Maurą.
Babski weekend.
-Cholera. -Co?
To raczej nie był szczególnie dobry pomysł.
Dlaczego?
Ten festiwal jest dla kobiet cisseksualnych.
Jest spora grupa, która niechętnie widzi tu kobiety trans.
-Mówisz poważnie? -Tak.
To jakiś absurd, wszyscy są tutaj upaleni i wyluzowani.
Możesz się zdziwić.
Są tu kobiety, które oszczędzają na to cały rok.
Czują, że muszą bronić tej przestrzeni.
Z tego wszystkiego zaczynają zionąć nienawiścią.
Chyba powinnam pójść ją znaleźć.
Mogę pójść z tobą?
Tak.
Och, Peggy Gordon
Kocham cię, maleńka
Chodź i powiedz mi
Czemu tak się dzieje
Czemu w duszy czuję ból
Kocham cię
Sarah?
O Boże.
-Jocelyn. -Cześć.
W mordę, co ty tu robisz?
-Nie wiedziałam, że jesteś... -Lesbijką.
-Naprawdę? -Jestem.
Znasz Marlę McFarlane?
-Matka bliźniaków z trzeciej klasy? -Aha.
Tak, obie rzuciłyśmy mężów, żeby być razem.
Poważnie? Nie jestem jedynym wyrzutkiem?
Ale super.
Co?
Mogę powiedzieć ci coś,
co być może trochę ci pomoże?
Jasne.
Nikogo nie obchodzi, co robisz.
Wiem, że tak myślisz, ale mają to w nosie.
Ludzie, których widujesz w okolicach szkoły,
myślą o pracy domowej, kinderbalach...
-Ta mina. -Jaka?
Ta zraniona minka skrzywdzonego szczeniaczka.
Nikt nie chce tego oglądać.
Pozbądź się jej.
Dobra. Jasne.
Wybacz sobie. Jest w porządku.
Ciesz się życiem.
Gdzie mam napisać, żeby przyszła?
Do obozu Sojourner, mam tam przemycone hot dogi.
Dobra.
Na pewno nie powinnyśmy tu na nią zaczekać?
-Spokojnie, nic jej nie będzie. -Dobrze.
Chodźmy.
Matuś - jesteśmy w obozie Sojourner - Ali
Zapraszamy, chodź.
Czekałyśmy na ciebie.
-Konkretnie na mnie? -Tak.
Podejdź, namaszczę cię.
-Nie, kochana. -Przepraszam.
Nic się nie stało.
-Dziękuję. -Bądź błogosławiona.
Mam na imię Ashley.
Większość z was zna mnie jako Płaczącego Niedźwiedzia.
Niektóre z was przyszły tu z pobudek osobistych. Utracona miłość.
Żal po zamordowanej kobiecości.
Niektóre z was znam z warsztatów Bębny przeciw rasizmowi.
Połóżcie się, proszę. Wyruszymy razem w podróż.
Możecie doświadczyć niezwykłych odczuć.
Możecie się śmiać.
Często zdarza się, że uczestniczki płaczą. Wyzwólcie to.
Zajmij miejsce, abyśmy mogły zacząć, dobrze?
Chcemy wyzwolić najgłębiej skrywane emocje.
Nie, chyba pomyliłam tipi.
Czółko, jestem Sherlock, klaun i magik w jednym.
Może masz ochotę na pokaz sztuczek?
Godzina za 30 dolarów albo kwadrans za 20.
-Weź pomóż. -Powiedziałam już, że nie.
Paskuda.
"Powiedziałam już, że nie".
Czółko, może masz ochotę zobaczyć karcianą sztuczkę?
Nie, dziękuję.
-Mężczyzna w rewirze! -Co się dzieje?
Mężczyzna w rewirze!
-Mężczyzna w rewirze! -O co chodzi?
Jak przyjeżdżają faceci, którzy zresztą są tutaj
tylko po nasze gówno, krzyczymy "Mężczyzna w rewirze",
żeby ostrzec wszystkie uczestniczki,
żeby żadna na nich nie wpadła, jeśli ma traumę.
Miałyście jakieś problemy z pracownikami?
Problem nie z tym, że to pracownicy.
Tylko z tym, że to mężczyźni!
Mężczyzna w rewirze!
-Mężczyzna w rewirze! -Co u...
Mężczyzna w rewirze!
-Pójdę lepiej. -Mężczyzna w rewirze!
Wiesz może, gdzie znajdę obóz Sojourner?
Przepraszam, czy wiesz, gdzie jest obóz Sojourner...
Ali! Sarah!
Przepraszam.
Czy...
dobrze widziałam, że prowadziłaś tamtą kobietę na smyczy?
Tak, jest niegrzecznym psiakiem. To część scenki.
Scenki?
Aha.
Konsensualne poddanie się dominacji.
Odgrywanie ról.
Jesteś zainteresowana?
Ali?
Sarah?
-Jesteśmy niczym drobiny kurzu. -Znowu zaczyna.
Tak, Zelda nie cierpi, jak filozofuję.
Ale dziś jest mi tak dobrze,
że nic nie znaczę, że jestem drobinką
w otoczeniu rodziny, którą sobie wybrałam.
Tak jest, zdrowie drobinek!
Za drobinki!
Nie wiedziałam, czym jest wolność,
dopóki pierwszy raz tu nie przyjechałam, żeby wędrować nago po lesie
w świetle księżyca w pełni.
Tak, prawda. Tu jest bardzo fajnie.
Bezpiecznie, nie ma drapieżników.
Poza tymi cholernymi komarami.
To naprawdę straszne, że każda kobieta w każdej chwili
ma pod skórą ten nieodłączny lęk,
że ktoś ją zgwałci albo skatuje.
O Boże. Matuś, jesteś!
-Przepraszam. Cześć. -Martwiłam się o ciebie.
-Cześć. -Kochanie, chcę stąd jechać.
-Co? -Chcę wracać do domu.
Nie, co się stało?
Chcę znaleźć Sarah i wrócić do domu.
-Nie, posłuchaj... -Wyjaśnię ci.
Jestem upalona, naprawdę skuta.
-Jest bardzo późno... -Proszę.
To takie fajne, bezpieczne miejsce.
Te kobiety są bardzo miłe, siedzę tu już jakiś czas.
Usiądź z nami, wypij piwo.
Chodź, Maura. Usiądź.
-Cześć, Leslie. Ja... -Proszę, tylko jedno piwo, dobrze?
-Jedno piwo. -Proszę, weź moje.
Otwarte. Przyniosę ci jakieś krzesło.
Słyszałam, że kilka zwolenniczek drugiej fali
zwołało nagłą naradę,
bo obóz sadomaso tak się w tym roku rozrósł,
że wybuchł kompletny chaos.
Cholerne ekstremistki.
Zdrowie nas, ekstremistek.
Niech żyją te, które się ostały.
Dobra, tylko nie zaczynaj jątrzyć, Sandy,
bo Ali i Maura nie miały pojęcia o zasadach festiwalu.
Leslie, o jakie zasady chodzi?
To dosyć proste.
-Tylko "naturalne" kobiety. -Nie chcę być niegrzeczna,
ale co to właściwie znaczy "naturalne" kobiety?
Ludzie, którzy urodzili się z pochwą i macicą.
Aha, czyli jeśli musisz
usunąć macicę, nie jesteś już kobietą?
Zawsze ten sam argument.
Chwila, ona zaczęła o macicach...
Mówię tylko, że posiadanie macicy
nie jest wymogiem, żeby tu być.
Słuchaj, własnoręcznie wycinałam ten las.
Miałyśmy wtedy tylko jeden cel,
chciałyśmy stworzyć chociaż jedną bezpieczną przestrzeń dla kobiet.
Nikt nie chce wam tego zabrać.
Ale czuję, że też mam prawo tu być,
jako kobieta trans.
Wydaje mi się, że chodzi raczej
-o nagość i prysznice. -Chodzi o nagość?
Wiele osób ma traumę na tle penisów.
-Dlaczego? -Wiele kobiet ma taką traumę.
Bo zostałyśmy zgwałcone.
-Każda jedna? -Nie.
-Ale ja owszem. -Nie ja cię zgwałciłam.
To prawda, przestała gwałcić dawno temu.
Widzisz, między innymi w tym rzecz,
bo nagle cała rozmowa toczy się wokół ciebie,
a my wszystkie próbujemy zapewnić ci jakiś komfort.
Próbujecie zapewnić mi komfort?
-Tak. -To ma być komfort?
-Próbujemy ci wyjaśnić... -Mnie nie chodzi o twojego penisa.
-Ale o twój uprzywilejowany status. -Że co?
Za bardzo cierpiałam, żeby cieszyć się jakimiś przywilejami.
Cierpienie i przywileje to dwie różne rzeczy.
Berkeley jest dobrym przykładem.
Rzeczywiście wtedy cierpiałaś,
czułaś ogromny ból,
ale jako mężczyzna otrzymałaś kompensatę
i byłaś właścicielem domu.
To mama musiała się wynieść. Na tym to polega.
O to tutaj chodzi? O dom i o mamę?
-Nie. -Muszę już iść.
-Nie chodzi o dom i mamę. -Idę stąd.
-Posłuchaj... -To jedna wielka bzdura.
I tak właśnie wygląda przywilej.
Ty i twoja macica chcecie zostać czy idziesz?
-Ali jest dorosła. -A niech mnie.
-Połajanki. -Tak.
Dobrze to pamiętam.
Przepraszam.
Cholera.
Matuś?
Sarah? Kochanie, idę stąd.
Sarah?
O, tak.
Matuś?
Ja pierdolę.
-Cześć, pomóc ci? -Co?
-Mogę ci pomóc? -Nie.
-Nie możesz otworzyć? -Idź sobie.
Mężczyzna w rewirze!
Jestem kobietą, ale spierdalam z tego grajdoła niby-feministek.
Dzięki za gościnę
i walcie się!
Pragnę cię bardziej
Niż cię potrzebuję
A potrzebuję cię całą sobą
Czy wrócisz do mnie?
Wrócisz do mnie?
Czekam na ciebie
Od tak dawna nic nie śniłam
Od tak dawna już nie spałam
Czy wrócisz do mnie?
Wrócisz do mnie?
Czekam na ciebie
Czy wrócisz do mnie?
Wrócisz do mnie?
Czekam na ciebie
Czekam
Pragnę cię bardziej, niż potrzebuję
A potrzebuję cię całą sobą
Czy wrócisz do mnie?
-Cześć. -Cześć.
To ja, Vicki. Wsiadaj.
Czekam na ciebie